πρὸς ὃν χύδην ὑδρηλὰ γίγνεται χιών:
πρὸς ὃν νέφη δ᾽ ὑδρηλὰ γείνεται
(
γίνεται
Rob.)
χιών
(
χιων
Μ.) M. G. E. Rob.
δι' υδρηλὰ
Turn. Illud
νέφη δ᾽ ὑδρηλά
quum Porsonus in praefatione Hecubae p. IX. probasset, in fine supplementi, ne se errasse confiteretur, in alios graviores errores incidit, ut fit, quum quis sibi potius consulendum existimat. Nam quum istud suum iudicium male defendisset, videns ipse defendi non posse ad panaceam suam, traiectionem verborum confugit scribique voluit
πρὸς ὃν κατὰ ὑδρηλὰ γίγνεται νέφη
. Id probans Schaeferus ridicule
δ'
existimavit numeri notam esse, qua
νέφη
quarto loco ponendum significaretur. Illud ambo non viderunt, rhetoricum vitium orationi inferri, si
χιών
eo loco poneretur, ubi collocatum opponi nives imbri aut nescio cui alii rei significaret. G. Dindorfius
κύφελα ὑδρηλά
coniecit, in Thesauro Stephani magis probans
νέφη δένδρα
. Recipiendum duxi
κύφελλα
, licet, quod sciam, ex Alexandrinis tantum poetis Callimacho et Lycophrone allatum. Hesychius
κύφελλα, τὰ νέφη, νεφέλη γνοφώδης, ὁμίχλη, ὁμιχλῶδες κατάστημα
. V. Suidam, Etym. Μ. p. 90, 42. 549, 17. Zonar. p. 1270. Crameri Anecd. Oxon. II. p. 453, 28. Schol. Lycophr. ad v. 1426.