View:
By Commline
Zu
Ag. 1428
.
Libation Bearers. N. Wecklein. . 2026-09-07.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (6)
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1051 focus
ΧΟ.
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων, πάλιν
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων, πάλιν
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
ΟΡ.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ΟΡ.
ἄναξ῎Απολλον, αΐδε πληθύουσι δὴ,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ἄναξ῎Απολλον, αΐδε πληθύουσι δὴ,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ΧΟ.
σώσει καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
σώσει καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
ΟΡ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὺς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὺς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 1051 focus
Χορός
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
Ὀρέστης
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
1050
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
1050
Ὀρέστης
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
Χορός
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ σοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ σοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Ὀρέστης
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυςφιλές.
1055
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυςφιλές.
1055
Χορός
εἷς σοι καθαρμός· Λοξίου δὲ προςθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
εἷς σοι καθαρμός· Λοξίου δὲ προςθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
Ὀρέστης
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
Χορός
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
1060
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
1060
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1051 focus
ΧΟ.
Τίνες σε δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν ; ἴσχε, μὴ φοβοῦ, νικῶν πολύ.
Τίνες σε δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν ; ἴσχε, μὴ φοβοῦ, νικῶν πολύ.
ΟΡ.
Οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
1055
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
Οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
1055
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
Ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ΟΡ.
Ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε
πληθύουσι
πληθύουσαι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
1060
Ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε
πληθύουσι
πληθύουσαι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
1060
ΧΟ.
Εἷς σοι
εἰσσ ὁ καθαρμός· Λοξίου δὲ προσθιγών,
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
Εἷς σοι
εἰσσ ὁ καθαρμός· Λοξίου δὲ προσθιγών,
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
ΟΡ.
Ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ', ἐγὼ δ' ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽
ἂν μείναιμ'
ἀμμείναιμ” ἐγώ.
Ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ', ἐγὼ δ' ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽
ἂν μείναιμ'
ἀμμείναιμ” ἐγώ.
ΧΟ.
Ἀλλ' εὐτυχοίης, καί σ' ἐποπτεύων πρόφρων
1065
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Ἀλλ' εὐτυχοίης, καί σ' ἐποπτεύων πρόφρων
1065
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 1051 focus
τίνες σε δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
1050
τίνες σε δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
1050
ΟΡ.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
ἐφ᾽ ἑστίαν
ἐφ' ἑστίαν
ἐφέστιον
2
3
γ᾽ ἔπραξας
4
γ᾽ ἔπραξας
τε πράξασ
ἐπιζευχθῇς
ἐπιζευχθῇς
ἐπιζεύχθη
φήμῃ πονηρᾷ
φήμῃ πονηρᾷ
φῆμαι πονηραὶ et in marg. ζτ
ἠλευθέρωσας
ἠλευθέρωσας
ἐλευθερώσασ
Ἀργείων
Ἀργείων ante corr.
ἀργείην
αἶδε
5
ποῖαι γυναῖκες αἵδε
δειναὶ γυναῖκες αἵδε
ἂν μείναιμ᾽
6
ἂν μείναιμ᾽
@μμείνοιμ'
7
ἀνθρώπων πατρί,
ἀνθρώπων, πάλιν
στροβοῦσιν
στροβῶσιν mut. in στροβοῦσιν
φόβου νικῶ
φόβου νικῶ
φοβοῦ νικῶν
σαφῶς γὰρ αἶδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ΟΡ.
ἄναξ Ἄπολλον, αἶδε πληθύουσι δή,
1055
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ἄναξ Ἄπολλον, αἶδε πληθύουσι δή,
1055
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ΧΟ.
εἰσσ᾽ ὁ καθαρμός· Λοξίου δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
εἰσσ᾽ ὁ καθαρμός· Λοξίου δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
ΟΡ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ', ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κουκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
1060
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ', ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κουκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
1060
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 1051 focus
ΧΟ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φοβοῦ, νικῶν πολύ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φοβοῦ, νικῶν πολύ.
ΟΡ.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χειροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς εἰς φρένας πίτνει.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χειροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς εἰς φρένας πίτνει.
ΟΡ.
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσι νᾶμα δυσφιλές.
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσι νᾶμα δυσφιλές.
ΧΟ.
εἷς σοι καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
εἷς σοι καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
ΟΡ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὴ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὴ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1051 focus
ΧΟ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατ᾿ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φοβοῦ νικῶ πολύ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατ᾿ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φοβοῦ νικῶ πολύ.
ΟΡ.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
ΧΟ.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Apparatus Criticus
ἐφίξεται προσίξεται sed Σ ὥστε μηδὲ τοξότην ἐφικέσθαι τοῦ μήκους ἐφ᾽ ἑστίαν ἐφέστιον corr. Turn. ἐπορσύνθη κακά / καὶ μαρτυρεῖν μοι distinxi duorum versuum partes quae in unum coaluerunt, alterum satis certo supplevi; in priore supplendum ex. gr. μνήμηι φυλάσσειν οἱ᾽ ἐπ. κ. λιπών cf. Agam. 1282. verbum finitum omittit, neque enim amplius vecordiae resistit γ᾽ ἔπραξας τε πρ. corr. Tyrwhitt ἐπιζευχθῆις ἐπιζεύχθη corr. Heath φήμηι φῆμαι corr. Heath ἠλευθέρωσας ἐλευθερώσας corr. Blomfield ᾿Αργείων ἀργείην corr. apogr. αἵδε δμωαί corr. Herm. μείναιμ᾽ ἀμμείνοιμ' Tzetzes in schol. Chiliad. An. Ox. 3, 359 x litteram producere vocalem καὶ παρ᾿ Αἰσ. φαιοχ. κ. πεπλ. δεινοῖς δρ. οὐ. ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ νικῶ νικῶν corr. Porson μητρὸς μηπρος cf. Sept. 754
ΟΡ.
ἄναξ Απολλον, αΐδε πληθύουσι δή
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ἄναξ Απολλον, αΐδε πληθύουσι δή
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ΧΟ.
δεῖ σοι καθαρμοῦ· Λοξίας δὲ προσθιγών
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
δεῖ σοι καθαρμοῦ· Λοξίας δὲ προσθιγών
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
ΟΡ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂμ μείναιμ᾽ ἐγώ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂμ μείναιμ᾽ ἐγώ.
ΧΟ.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Translations (8)
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1051 focus
What fancies disturb thee, thou dearest of men to thy father ? command thyself, be not scared after achieving a sig- nal victory.
ORESTES
They are not fancies of these agonies that are upon me; for here are plainly the angry hell-hounds of my mother.
They are not fancies of these agonies that are upon me; for here are plainly the angry hell-hounds of my mother.
CHORUS
Aye, for the fresh blood is still upon thine hands, hence is it that perturbation falls upon thy mind.
Aye, for the fresh blood is still upon thine hands, hence is it that perturbation falls upon thy mind.
ORESTES
Sovereign Apollo! now they are swarming; and from their eyes they still loathly gore.
Sovereign Apollo! now they are swarming; and from their eyes they still loathly gore.
CHORUS
Within there is purification for thee ; but if thou touch- est Loxias, he will set thee free from these sufferings.
Within there is purification for thee ; but if thou touch- est Loxias, he will set thee free from these sufferings.
ORESTES
Ye indeed see not these, but I do see them
1
; and I am driven away, and can stay no longer.
Exit ORESTES.
Ye indeed see not these, but I do see them
1
; and I am driven away, and can stay no longer.
Exit ORESTES.
CHORUS
But mayest thou be happy, and may the deity, graci- ously regarding thee, protect thee for a better hap.
But mayest thou be happy, and may the deity, graci- ously regarding thee, protect thee for a better hap.
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1051 focus
toi, de tous les mortels le plus cher à ton père. Courage! que peut craindre un vainqueur tel que toi ?
ORESTE.
Non, ce ne sont pas de vains fantômes qui font ici mon tourment. Ah! il n'est que trop clair : les
voilà, les chiennes irritées de ma mère!
Non, ce ne sont pas de vains fantômes qui font ici mon tourment. Ah! il n'est que trop clair : les
voilà, les chiennes irritées de ma mère!
voilà, les chiennes irritées de ma mère!
LE CORYPHÉE.
Le sang est encore tout frais sur tes mains : de là le trouble qui s'abat sur ton âme.
Le sang est encore tout frais sur tes mains : de là le trouble qui s'abat sur ton âme.
ORESTE.
Sire Apollon, les voilà qui fourmillent! De leurs yeux goutte à goutte coule un sang répugnant
1
.
Sire Apollon, les voilà qui fourmillent! De leurs yeux goutte à goutte coule un sang répugnant
1
.
LE CORYPHÉE.
Il est un moyen de te purifier : va tou-
cher Loxias, il te délivrera de ton tourment.
Il est un moyen de te purifier : va tou-
cher Loxias, il te délivrera de ton tourment.
cher Loxias, il te délivrera de ton tourment.
ORESTE.
Vous ne les voyez pas, vous, mais, moi, je les vois. Elles me pourchassent, je ne puis plus rester.
Il sort, éperdu, par la gauche.
Vous ne les voyez pas, vous, mais, moi, je les vois. Elles me pourchassent, je ne puis plus rester.
LE CORYPHÉE.
Adieu donc, et qu'un dieu, te suivant de ses regards propices, te garde pour des jours meilleurs.
Mélodrame.
Adieu donc, et qu'un dieu, te suivant de ses regards propices, te garde pour des jours meilleurs.
[LE CHOEUR]
Voilà donc le troisième orage dont le souffle brutal vient de s'abattre soudain sur le
Voilà donc le troisième orage dont le souffle brutal vient de s'abattre soudain sur le
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 1051 focus
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1051 focus
Figlio diletto al padre tuo, che immagini
ti travolgono? Sta, non sbigottire!
ORESTE
Non immagini: son veri tormenti:
son di mia madre le rabide cagne.
Non immagini: son veri tormenti:
son di mia madre le rabide cagne.
CORIFEA
Su le tue mani è il sangue anche recente:
980
perciò sgomento ti piombò su l'animo.
Su le tue mani è il sangue anche recente:
980
perciò sgomento ti piombò su l'animo.
ORESTE
Eccole, Apollo sire, s'avvicinano!
Orrido sangue dalle ciglia colano.
Eccole, Apollo sire, s'avvicinano!
Orrido sangue dalle ciglia colano.
CORIFEA
Espiare tu puoi. Se tocchi Apollo,
libero ei ti farà di questo spasimo.
985
Espiare tu puoi. Se tocchi Apollo,
libero ei ti farà di questo spasimo.
985
ORESTE
Voi non le distinguete: io le distinguo,
e rimanere qui non posso! Io fuggo!
Fugge esterrefatto.
Voi non le distinguete: io le distinguo,
e rimanere qui non posso! Io fuggo!
CORIFEA
La ventura t'arrida: il Dio ti guardi,
con la tutela di felici eventi.
La ventura t'arrida: il Dio ti guardi,
con la tutela di felici eventi.
CORO
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1051 focus
Quænam opiniones te chariſſime uirum patri
Inuadum cohibe, ne time uincens longè.
975
Ore.
Non, scia, opiniones horum dolorum mihi,
Maniſeſtè enim hi ſunt matri canes iracundi.
Non, scia, opiniones horum dolorum mihi,
Maniſeſtè enim hi ſunt matri canes iracundi.
Cho.
Recens ſanguis in manibus adhuc tibi eſt,
Ex quibus perturbatio in mentem cadit.
Recens ſanguis in manibus adhuc tibi eſt,
Ex quibus perturbatio in mentem cadit.
Ore.
O rex Apollo hæ iam implete,
980
Et ex oculis fundit ſanguinem inimicum-
O rex Apollo hæ iam implete,
980
Et ex oculis fundit ſanguinem inimicum-
Cho.
Vnus est piaculum. Loxiam tangens,
Liberum te horum laborum ponet.
Vnus est piaculum. Loxiam tangens,
Liberum te horum laborum ponet.
Ore.
Vos enim non uidetis quas ego uideo.
Agitor, & non reſpondeo ipſe.
985
Vos enim non uidetis quas ego uideo.
Agitor, & non reſpondeo ipſe.
985
Cho.
Sed felix eris & tu inſpiciens promptus,
Deus cuſtodiet in opportunis calamitatibus.
Sed felix eris & tu inſpiciens promptus,
Deus cuſtodiet in opportunis calamitatibus.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1051 focus
Welch' Wahngebild verwirrt dich? Halt' dem
Schrecken stand,
dem Vater treuster aller Söhne, fasse dich.
Orestes.
Kein Wahngebilde. Diese Greu'l sind Wirklichkeit.
Sie sind's, die Rachegeister meiner Mutter sind's.
Kein Wahngebilde. Diese Greu'l sind Wirklichkeit.
Sie sind's, die Rachegeister meiner Mutter sind's.
Chorführerin.
1055
Von deinen Händen triefet noch das frische Blut;
daher der Schwindel, der die Seele dir verwirrt.
1055
Von deinen Händen triefet noch das frische Blut;
daher der Schwindel, der die Seele dir verwirrt.
Orestes.
Apollon, Heiland, immer neue steigen auf,
Blutstropfen seh' ich in den dräu'nden Augen glüh'n.
Apollon, Heiland, immer neue steigen auf,
Blutstropfen seh' ich in den dräu'nden Augen glüh'n.
Chorführerin.
Du brauchst Entsühnung. Doch sobald er nur die
Hand
1060
dir rührt, erlöst Apollon dich aus dieser Not.
Du brauchst Entsühnung. Doch sobald er nur die
Hand
1060
dir rührt, erlöst Apollon dich aus dieser Not.
Orestes.
Ihr seht sie freilich nicht. Ich seh' sie, da und da.
Es jagt mich fort. Nein, meines Bleibens ist nicht
mehr.
Er stürzt fort.
Ihr seht sie freilich nicht. Ich seh' sie, da und da.
Es jagt mich fort. Nein, meines Bleibens ist nicht
mehr.
Chorführerin.
So fahre wohl, und möge dich in gnäd'ger Hut
ein Gott bewahren, rettend in der Not dir nah'n.
Während die Menge sich verläuft, die Hinterwand sich schliesst, singt im Abziehen der
So fahre wohl, und möge dich in gnäd'ger Hut
ein Gott bewahren, rettend in der Not dir nah'n.
Chor.
1065
1065
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1051 focus
Most loyal of all sons unto thy sire,
What visions thus distract thee? Hold, abide;
Great was thy victory, and shalt thou fear?
Most loyal of all sons unto thy sire,
What visions thus distract thee? Hold, abide;
Great was thy victory, and shalt thou fear?
Orestes.
These are no dreams, void shapes of haunting ill,
But clear to sight my mother's hell-hounds come!
1175
These are no dreams, void shapes of haunting ill,
But clear to sight my mother's hell-hounds come!
1175
Chorus.
Nay, the fresh bloodshed still imbrues thine hands,
And thence distraction sinks into thy soul.
Nay, the fresh bloodshed still imbrues thine hands,
And thence distraction sinks into thy soul.
Orestes.
O King Apollo—see, they swarm and throng—
Black blood of hatred dripping from their eyes!
O King Apollo—see, they swarm and throng—
Black blood of hatred dripping from their eyes!
Chorus.
One remedy thou hast; go, touch the shrine
1180
Of Loxias, and rid thee of these woes.
One remedy thou hast; go, touch the shrine
1180
Of Loxias, and rid thee of these woes.
Orestes.
Ye can behold them not, but I behold them.
Up and away! I dare abide no more.
[
Exit.
Ye can behold them not, but I behold them.
Up and away! I dare abide no more.
Chorus.
Farewell then as thou mayst,—the god thy friend
Guard thee and aid with chances favouring.
1185
Farewell then as thou mayst,—the god thy friend
Guard thee and aid with chances favouring.
1185
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1051 focus
Welch düstres Wahnbild, du des Vaters liebstes Kind,
1045
Entsekt dich? Bleibe; fürchte nicht nach solchem Sieg!
Welch düstres Wahnbild, du des Vaters liebstes Kind,
1045
Entsekt dich? Bleibe; fürchte nicht nach solchem Sieg!
Orestes.
Kein eitles Wahnbild ist es, was mich also schreckt;
Klar seh' ich sie, der Mutter grimme Hündinnen.
Kein eitles Wahnbild ist es, was mich also schreckt;
Klar seh' ich sie, der Mutter grimme Hündinnen.
Die Chorführerin.
An deinen Händen haftet noch das frische Blut;
Drum fällt Verwirrung deinen Geist verdunkelnd an.
1050
An deinen Händen haftet noch das frische Blut;
Drum fällt Verwirrung deinen Geist verdunkelnd an.
1050
Orestes.
O Fürst Apollon, immer mehr wird ihre Zahl;
Aus ihren Augen träufelt grausenvolles Blut!
O Fürst Apollon, immer mehr wird ihre Zahl;
Aus ihren Augen träufelt grausenvolles Blut!
Die Chorführerin.
Eins wird dich sühnen: wenn du Phöbos' Hand berührst,
So wird der Gott von diesen Qualen dich befrei'n.
Eins wird dich sühnen: wenn du Phöbos' Hand berührst,
So wird der Gott von diesen Qualen dich befrei'n.
Orestes.
Ihr seht die Graungestalten nicht, ich sehe sie;
1055
Mich treibt's von hinnen, nicht verweil' ich länger hier!
(Er stürzt fort.)
Ihr seht die Graungestalten nicht, ich sehe sie;
1055
Mich treibt's von hinnen, nicht verweil' ich länger hier!
Die Chorführerin.
So fahre glücklich, und ein Gott, huldreich zu dir
Herniederblickend, schüge dich in Todesnoth!
So fahre glücklich, und ein Gott, huldreich zu dir
Herniederblickend, schüge dich in Todesnoth!
Notes on the current edition
Libation Bearers
1.
Single-witness OCR: uncollated; flagged readings require scan review.
Commentary
Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus
1-5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-1
NA Initium Choephororum, quo codices et veteres editiones Aeschyli carent, Stanleius exhibuit ex Ranis Aristophanis v. 1155. seqq. indicatum iam a Cantero. Haec verba,
πατρῷ' ἐποπτεύων κράτη, quae ipse Aeschylus apud Aristophanem sic interpretatur,
τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν προςεῖπε, κἀδήλου λέγων ὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας, sic debent accipi ut ea ibidem Euripides intelligit,
τὸν Ἑρμῆν, ὡς ὁ πατὴρ ἀπώλετο αὐτοῦ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις, ταῦτ᾽ ἐποπτεύων ἔφη. Scholiastes Aristophanis
Ἀρίσταρχος δέ φησι τῶν ἐξηγήσεων τοῦ στίχου τὴν προτέραν κατὰ τὸν ποιητὴν εἶναι, ἣν ὁ Εὐριπίδης ἔφη· τὰ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς κράτη ἐποπτεύων, ὃς κρατηθεὶs ὑπὸ τῶν περὶ Αἴγισθον ἀπώλετο.
2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-2
ξύμμαχος
2
σύμμαχος est apud Thomam Magistrum, qui hunc versum p. 41, 6. ed. Ritsch. affert.
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-3
ἐς γῆν
3
εἰς γῆν pars librorum Aristophanis et Thomas M. p. 169, 12. 199, 1.
4.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-4
NA Apud Aristophanem, postquam de versibus secundo et tertio disceptatum est, pergere Aeschylum Bacchus iubet,
4
ἴθι πέραινε σύ, Αἰσχύλε, ἀνύσας· σὺ δ᾽ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε. Pergit igitur Aeschylus,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι. Itaque Stanleius haec statim versui tertio continuavit. Dubitari potest rectene an secus. Nam et illa,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι, nimis nude posita videri possunt, quam ut credibile sit poetam statim haec subiecisse,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρί, neque ex Aristophanis verbis hoc certum efficias, versus ita sese statim excepisse, ut criticis visum est. Facit enim Aristophanes ea recitantem Aeschylum, in quibus aliquid reprehendi possit. Quod si quae intermedia inter hos versus erant, quae nihil continebant quod reprehenderet Euripides, ne poterant quidem ab Aeschylo recitari. In illis autem, quae supra commemoravi ab Euripide dicta ut
πατρῷα κράτη explicaret, tam tragica est et Aeschylea oratio, tamque conveniens huic loco sententia, ut non inepte quis suspicari possit haec ab Aeschylo in hunc fere modum conformata fuisse,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι, τλήμων Ὀρέστης, κρυπτὸν εἰςβαλὼν πόδα, οὗ δὴ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις ὄλβος ὤλλυται πατρός. τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι. Legebatur apud Aristophanem
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τάδε γε κηρύσσω πατρί, numeris quales in tam antiqua tragoedia ferri nequeunt. Itaque pridem iudicaveram scribendum esse
τῷδε, quum hanc ipsam lectionem in Ravennate libro esse intellexi, ex quo eam Porsonus recepit. Idem praebet Venetus, nec longe discedunt alii,
τῷ δὲ, vel
τάδε, omisso
γέ, exhibentes.
6-7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-5
NA Haec e scholiis ad Pindari Pyth. IV. 145. sumpsit Stanleius. Respicit ad haec verba Eustathius p. 165, 6. et 1194, 55.
8-9.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-6
NA Hi versus, prolati primum a G. Dindorfio in adnotatione ad Euripidis Alc. v. 768. accesserunt ex codice Vat. 909. ubi hoc scholion ad Euripidis Alc. v. 784. adscriptum est (p. 277. ed. Cob.)
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽. σεσημείωται ὅτι καὶ Αἰσχύλος ὡς γινόμενον τοῦτο συνίστησιν ἐν ταῖς Χοηφόροις τὸ ἐκτείνειν τὰς χεῖρας, λέγει δὲ Ὀρέστης “
οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον, οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ' ἐκφορᾷ (
ἐπ' ἐκφορὰν codex)
νεκροῦ.”
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-7
λεύσσω Hic versus cum reliqua fabula in M. G. Ald. Turn. statim versui 1118. Agamemnonis,
10
ἠνυτόμαν τροφαῖς, continuatur. Exciderunt enim e codice M. folia sex. Primus Robortellus haec non ad Agamemnonem pertinere, sed Choephoros esse intellexit.
ΟΡ. huic versui etiam Turnebus praefixit.
λεύσω G. Ald.
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-8
φάρεσιν
11
φάρεσι Ald.
βάρεσι Turn.
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-9
ποίᾳ
12
ποῖα G. Ald.
τοίᾳ Rob.
ξυμφορᾷ
ξυμφορὰ Ald.
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-10
δόμοισι
13
δόμοις Rob.
πῆμα
πῆμα ex M. G. Rob. recepi.
πόμα vitiose Ald. unde Turn. fecit
πτῶμα, quod reliquas editiones occupavit.
προςκυρεῖ
προσκυνεῖ vitium Ald. Turn. Hesychius
προσκυρεῖ, προσεγγίζει.
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-11
τῷ 'μῷ
14
τ' ᾠμῷ Rob.
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-12
μειλίγματα Libri
15
μειλίγμασιν. Emendavit Casaubonus. Pers. v. 612.
παιδὸς πατρὶ πρευμενεῖς χοὰς φέρουσ', ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια.
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-13
ἄλλο
16
ἄλλοι Rob.
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-14
στείχειν
17
στείχειν M. Rob. Omittunt hoc verbum G. Ald.
ὁρᾶν ex coniectura posuit Turn.
λυγρῷ
λυγρῷ omittit Rob.
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-15
ἐκποδών
20
ἐκποδὼν Stanleius.
ἐκποδῶν M. Rob.
ἐκ ποδῶν G. Ald. Turn.
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-16
ἰαλτὸς
22
ἴαλτος M. G. Ald. Rob. Emendavit accentum Turn.
ἔβην
ἔβην Rob. Turn.
ἔβη M. G. Ald.
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-17
χοὰς
23
χοὰς M. G. Ald. Rob. Turn.
χοᾶς Vict. Defendi potest
χοάς, pendens e
προπομπός, sed veri simile est Aeschylum
χοᾶν scripsisse, ut Casaubonus voluit.
προπομπὸς Libri
πρόπομπος. Emendavit accentum Vict.
σὺν κτύπῳ
σὺν κτύπῳ Arnaldus.
συγκύπτῳ M.
σὺν κύπτῳ G. Ald.
συγκόπτῳ Rob.
συγκύπτῳ Turn.
24.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-18
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός
24
πρέπει παρηὶς φοίνισσαμυγμοῖς M.
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς G. Ald. Inde
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γ' ὠγμοῖς Turn. Veterem scripturam Rob. adnotavit hanc,
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς, Sophiani coniecturam hanc attulit,
πρέπει παρηὶς φοίνισσ᾽ ἀμυγμοῖς, ipse edidit
πρέπει παρηὶς φοίνισσ', omisso quarto vocabulo. Stanleius, nisi iam ante eum Auratus aut Scaliger (nam in Choephoris caremus schedis Spanhemii),
πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμύγμοις scribendum censuit, idque Schützius, Porsonus, ceteri receperunt. At in hoc versu spondei tolerari nequeunt, quum primi quattuor versus systema e puris iambis factum comprehendant. Scribendum erat
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός, conspicua est in genis cruenta vis unguium, recenti sulco.
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-19
ἰυγμοῖσι
26
δι' οἰγμοῖσι M. G. Ald. Rob.
δ᾽ ὠγμοῖσι Turn. Emendavit Canterus.
28.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-20
ἄλγεσιν Libri
28
ἄλγεσι. Porsonus
ἄλγεσιν, ut est apud Etym. M. p. 403, 47.
ἔφλαδον, σημαίνει τὸ ἐσχίσθην, ἢ ἐθλάσθην, ἢ διερρήγνυντο, ὡς φησιν Αἰσχύλος “λινοφθόροι ὑφασμάτων λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν.” Iungendum est
λινοφθόροι ὑφασμάτων, i. e. φθείρουσαι τὰ τῶν ὑφασμάτων λίνα. Constructio autem haec est (male enim post
ἄλγεσιν virgulam ponunt),
πρόστερνοι στολμοὶ λακίδες ἔφλαδον, i. e. ὥςτε λακίδες γενέσθαι. Schol. partim recte,
τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ στολισμοὶ τῶν ὑφασμάτων πρὸς τοῖς στέρνοις λινοφθόροι λακίδες ἐρράγησαν. Eodem modo Aeschylus locutus est in Persis v. 836.
πάντα γὰρ κακῶν ὑπ᾽ ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων, i. e. πάντα λακίδες ὄντα.
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-21
πρόστερνοι
29
πρόστελνοι sic M.
πρόστελνοι G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-22
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ Libri
31
τορὸς γὰρ φοῖβος (sic etiam M.)
ὀρθόθριξ, nisi quod Turn.
φόβος posuit. Heathio auctore Schutzius et Porsonus
τορὸς γὰρ ὀρθόθριξ φόβος. Si sic legitur, turbat mox
περὶ φόβῳ, quod Schützius in secunda editione scripsit
περὶ φόνῳ. Sed
φόβος illud e Turnebi ingenio, non e veteribus libris ductum est. Scholiastae quidem ad v. 34. haec est adnotatio,
ἐκ τῶν τῆς καρδίας μυχῶν περισσῶς τῷ φόβῳ ἀναλακεῖν καὶ βοῆσαι τὴν Κλυταιμνήστραν ἐποίησεν ὁ σαφὴs φόβος δὲ ὀνείρων μαντευόμενος, ut
φόβος legisse videri possit: sed nihil obstat quin eum
φοῖβος ut alius vocabuli interpretationem posuisse existimemus. Scripsit autem Aeschylus
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ. In eandem emendationem incidit Bambergerus.
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-23
ἔλακε
34
ἔλακε Rob. Turn.
ἔλαχε M. G. Ald. codex Robortelli, sed in M. G.
κe supra adscriptum.
περὶ φόβῳ, prae timore. Infra v. 541.
ἀμφὶ τάρβει. Pers. v. 697.
περὶ τάρβει. Euripides Or. v. 815.
θανάτου ἀμφὶ φόβῳ.
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-24
γυναικείοισιν Libri
35
γυναικίοισιν. Correxit Victorius.
βαρὺς πίτνων
βαρὺς πιτνῶν M. Rob.
βαρὺ πιτνῶν G. Turn.
βαρυπιτνών Ald.
βαρὺς πίτνων Blomfieldius ex Elmsleii sententia.
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-25
κριταὶ δὲ Libri
36
κριταὶ τῶνδ᾽ ὀνειράτων. In M. est
κρίται, sed
ι ab alia manu in litura scriptum est. Porsonus post
κριταί inseruit
τε, Schützius ex Arnaldi sententia
δέ, quod praestat.
37.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-26
ἔλακον
37
ἔλαχον M. G. Ald. Rob. Correxit Turnebus.
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-27
ἐγκοτεῖν In
39
ἐγκοτεῖν in M.
ο ex
ω factum.
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-28
τοιάνδε
40
τοιάνδε M. Rob.
τοιάνδε G.
τοιὰν δὲ Ald. Turn.
χάριν ἀχάριτον Deinde
χάριν ἀχάριτον Elmsleius ad Soph. Oed. Col. v. 836. Libri
χάριν ἀχάριν.
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-29
ἰὼ γαῖα μαῖα
41
ἰὼ γαῖα μαῖα M. G. Ald. Turn. Agnoscit hoc scholiastes, qui
ὦ γῆ μήτηρ adscripsit. Recte vero Rob.
ἰὼ γαῖα γαῖα. Illud ineptum.
μωμένα με ἰάλλει Deinde
μωμέν αμιλλεί, accentus in
ω et spiritu, ut videtur, in
α deletis, M.
μωμένα μιλλεῖ G. Ald. Rob.
μωμένα μυλλεῖ Turn. Emendavit Stanleius.
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-30
τόδ'
42
τόδ' G. Ald.
τόδε M. Rob. Omittit Turn.
ἐκβαλεῖν Deinde
ἐκβάλλειν libri, nisi quod
ἐκβάλλεν Turn. Correxit Stanleius.
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-31
λύτρον Libri
43
λυγρόν. Emendavit Canterus.
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-32
πάνοιζυς
44
πανοϊζὺς M. G. Rob.
πανοίξυς Ald. Turn. idque e codice suo affert Robortellus. Scribendum
πάνοιζυς. V. Lob. Paralip. p. 251.
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-33
θανάτοισιν Libri
48
θανάτοισι.
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-34
ἀδάματον Libri
49
ἀδάμαντον, quod olim correxi.
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-35
φρενός τε
50
φρενός τε Vict.
φρένες τε M. G.
φρένε τε Ald.
φρέννεσθε codex Robortelli.
φρένας τε Rob.
φρενῶν τε Turn. In
περαῖνον M.
αι et
αι ab alia manu in litura habet.
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-36
ἀφίσταται In
51
ἀφίσταται in M. alia manus
με super adscripsit. Stanleius aliique interrogative haec dici voluerunt,
φοβεῖται δὲ τίς; Recte scholiastes
τοῦτο δὲ θέλει εἰπεῖν, ὅτι ἡ αἰδώς, ἣν περὶ Ἀγαμέμνονος εἶχον οἱ δῆμοι, νῦν εἰς φόβον ἐτράπη, ἐκεῖνον γὰρ ᾐδοῦντο καὶ ἐφίλουν, τὸν δὲ φοβοῦνται ὡς τύραννον διατελούμενον. Hoc enim chorus dicit, maiestas inexpugnabilis, invicta, non debellata olim in auribus animisque popularibus versata destitit: metuit autem aliquis (man ist in furcht).
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-37
ἐν βροτοῖς In
52
ἐν βροτοῖς in M.
ο ex
ω factum. Habere autem
ἐν βροτοῖς, non
ἐμβροτοῖς, videtur M.
ἐν βροτοῖσι Rob. Deinde
θεός τε καὶ θεοῦ, omisso
καί, vitium Ald. unde
θεός τε θεοῦ Turn.
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-38
ῥοπὴ
53
ῥοπὴ M. Rob. Turn.
ῥοπῇ G. Ald.
δίκας Deinde
δίκαν M. G. Ald. Rob.
δίκας recte Turn. Scholiastes
ἡ δὲ τῆς δίκης ῥοπὴ τοὺς μὲν ἐπισκοπεῖ ταχέως καὶ ἀμύνεται, ἄλλοις δὲ ἐν ἀμφιβόλῳ ἐᾷ τὴν τιμωρίαν, οὐκ ἀθρόως αὐτοὺς ἀμυνομένη, ὥςτε τοὺς ἠδικημένους ὑπ' αὐτῶν λυπεῖσθαι, ἄλλους δὲ σκότος καλύπτει, ὡς μηδ' ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῆς. ὁμοίως ὁ φόνος πέπηγε καὶ οὐ διαρρεῖ, ἀλλ᾽ ἐπέξεισιν ἑαυτόν.
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-39
τοὺς μὲν
54
τοῖς μὲν M. G. Ald. Rob.
τοὺς μὲν recte Turn. cum scholiasta.
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-40
μένει χρονίζοντ' ἀτυχής
56
μένει. χρονίζοντ᾽ ἄχη βρύει M. sed
η in
ἄχη ab alia manu in litura scriptum est; fuisse antea
ε videtur:
χ autem ita scriptum, ut
εὐ videri possit negligentius inspicienti. Hinc
μένει χρονίζοντ᾽ εὐχὴ βρύει G. Ald. et codex Robortelli et
μένει χρονίζον τεύχη βρύει Ald. et
μένει, χρονίζον τ' εὐχῇ βρύει Turn.
μένει, κρονίζοντ' (voluit
χρονίζοντ', ut in adnotatione scripsit)
ἄχη βρύει cum Sophiano Robortellus. Multa hic temere tentata sunt. Possis suspicari Aeschylum scripsisse
μένει χρονίζοντα βρύειν, ut haec sit sententia, sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce; alia in confiniis tenebrarum exspectat morata efflorescere; alios cassa tenet nox. Sed veri similius est
βρύει, quod scholiastes
ἀνθεῖ interpretatur, ex versu 61. ubi
βρύειν legitur, per errorem huc translatum esse, ut versus 57. post illum versum 61. perperam repetitus est. Aeschylum igitur scripsisse puto
ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει, τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου μένει χρονίζοντ᾽ ἀτυχῆς τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ. Sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce (i. e. sed iustitia subito se convertit in hos qui in luce versantur: Clytaemnestram et Aegisthum intelligit); alii inter lucem et tenebras infelices morantur (infelix exsilio Orestes); alios (Agamemnonem) cassa nox tenet.
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-41
αἵματ'
58
δι' αἵματ' M. G. Ald. et codex Robortelli.
δι' αἷμά τ' ex coniectura Rob. Turn. et ita edd. ante Porsonum, qui pluralem restituit.
ἐκποθένθ' Deinde
ἐκποθένθ' e Schützii emendatione Porsonus.
ἐκποθὲν M.
ἐκποθὲν ceteri.
59.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-42
τίτας
59
τὶ τὰς vitium Ald.
πέπηγεν οὐ Deinde
πέπηγεν οὐ M. Rob. Turn.
πεπηγμένου G. Ald.
διαρρύδαν Deinde libri
διαρρυδῶν. Blomfieldius
διαρρυδάν. Scribendum erat
διαρρύδαν. Scholiastam, cuius haec est interpretatio,
ἀντὶ τοῦ οὐ διαρρέων, adverbium legisse animadvertit Lobeckius Paral. p. 156.
60-61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-43
διαλγὴς δ' ἄτα διαφέρει τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν Libri
διαλγὴς ἄτη, nisi quod Robortellus
αἴτη ex suo codice affert. Recte Schützius in secunda editione
διαλγὴs δ᾽ ἄτα. In G. ante
διαφέρει hoc signum est,
[, minio scriptum, quo librarius indicare voluit
ἄτη et
διαφέρει, inter quae verba paene nullum in codice spatium est, maiore spatio disiungenda fuisse, quo spatio versuum fines notantur. Mox iterum tale spatium est inter
αἴτιον et
παναρκέτας. Asulanus igitur signo isto et spatio, quod post
αἴτιον est, librarium verba ista
διαφέρει τὸν αἴτιον expungenda indicasse ratus omisit ea in editione Ald. posuitque pro iis, quod in codice ut interpretatio supra scriptum est,
διασπαράσσει. Itaque Turnebus quoque haec ita exhibuit,
διαλγὴς ἄτη διασπαράσσει, παναρκέτας νόσου βρύειν, correcto vitio Aldinae, quae
παναλκέτας habet. Scholiastes autem, qui
διασπαράσσει ad
διαφέρει adscripsit, quae interpretatio etiam in M. addita est, male haec interpretatus est. Hoc dicit poeta, graviter dolitura noxa differt auctorem (i. e. differt auctori poenam), ut satietate malorum abundet. Post hunc versum in libris repetitus legitur versus 57.
τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ. Adscriptum est in M. G.
τοῦτο ὥςπερ ἐπαδόμενόν ἐστιν.
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-44
θιγόντι Libri
62
οἴγοντι. Stephani Scaligerique emendatio,
θιγόντι, vel metri caussa recipi debebat. Recepit eam Blomfieldius: sed male idem ex Bothii sententia
οὔτι, quod libri habent, in
οὔτε mutavit. Neque enim
θιγόντι ad ea pertinere potest, quae sequuntur,
πόροι τε πάντες etc.
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-45
διαίνοντες Libri
64
βαίνοντες. Scribendum
διαίνοντες, quod etiam Lachmannus vidit.
χερομυσῆ Deinde
τὸν χαιρομυσῆ M. G. Rob.
τὸν χαιρομισῆ Ald.
τὸν χειρομισῆ Turn.
τὸν χειρομυσῆ Pauwius aliique.
τὸν χερομυσῆ scribendum esse vidit Porsonus.
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-46
φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην. Libri
65
φόνον καθαίροντες ἰοῦσαν ἄτην. Scholiastes
ἀντὶ τῆς ἐπιούσης αὐτῷ ἄτης. Ἀττικῶν δὲ τὸ πρὸς αἰτιατικὴν συντάσσειν, καθαίρω σε τὸν φόνον· τὸ δὲ κοινόν, καθαίρω σε τοῦ φόνου. Scaligero
ἐλοῦσαν μάτην scribendum videbatur, quod ferri non magis potest quam quod Godefrido Müllero in mentem venit,
ἔθυσαν μάτην. Aoristus enim id quod factum est indicat tamquam exemplum eius quod fieri soleat: quod autem non est factum, non potest pro exemplo esse. Heathius
ῥέουσι μάτην scribendum coniecit; alii alia, quae tacere praestat. Corruptum esse apparet non finem tantum versus, sed etiam
καθαίροντες. Nam nec spondeus ferri potest, quum puri ubique iambi sint, et, si recte in praecedente versu
διαίνοντες scripsimus, de quo non videtur dubitandum esse, ipsum
καθαίροντες propter formam et significationem displiceat necesse est. Videtur autem
καθαίροντες ex interpretatione natum esse. Aeschylum scripsisse puto
φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην.
66.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-47
ἀμφίπτολιν
66
ἀμφίπτολιν M. G.
ἀμφὶ πτόλιν Ald. Rob. Turn.
Ἀνάγκαν ἀμφίπτολιν Blomfieldius,
τὸν ἀμφιτειχῆ λεών, quod est in Sept. c. Theb. v. 273. comparans, perperam interpretatur necessitatem urbi circumdatam, quum ab hostibus obsidione capta esset. Neque satis recte scholiastes
τὴν ἐκ διαφόρων πόλεων ἀνάγκην, ὅ ἐστι πόλεμον. ὡς “ἀμφιμάτορας κόρους” φησὶν ὁ Εὐριπίδης (Androm. v. 467.).
ἐκ διαφόρων γὰρ πόλεων ἦσαν οἱ Ἕλληνες. Immo intelligitur duplicis sedis necessitas, quam dii imposuerunt his mulieribus, ut ex patria abductae in aliena urbe servitutem paterentur. Haec autem verba,
ἀνάγκαν — αἶσαν, parenthesin esse et Stanleius intellexit et scholiastes.
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-48
πατρῴων τάνδ' ἐςᾶγον αἶσαν
68
πατρῴων δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν M. G. Ald. In M. in
ἄγον inter
γ et
ο aliquid erasum.
δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν ex codice suo Robortellus affert.
ἐςᾶγον emendate Rob. Turn. Vitium in hoc versu arguit metri insolentia. Blomfieldius
δουλίαν scripsit. Portus
δούλειον voluerat. Immo
δούλιον ortum esse puto ex adscripta interpretatione
δουλείαν. Aeschylus enim scripsisse videtur
πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν.
69-70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-49
δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι
δίκαια καὶ μὴ δίκαια πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου M. G. Ald.
ἀρκᾶς βίου ex codice affert Robortellus: ipse ex Sophiani coniectura
ἀρχαῖς βίου dedit.
ἀρχαὶ βίου Turn. Deinde
βίαι vel
βίᾳ M. G. Ald. Rob. Turn.
βίᾳ ex codice affert Rob. Hic quoque metrum vitia ostendit. Atque alterum quidem
δίκαια ab interprete adscriptum esse videtur. Quam suspicionem confirmat fortasse scholiastes, cuius haec est adnotatio,
εἴτε δικαίως εἴτε μή. ἐστὶ δὲ παροιμία· “δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα.” Deinde
πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου vix possunt intelligi. Scholiastae legisse videntur
ἀπ' ἀρχᾶς. Eorum enim hae sunt adnotationes, una ad v. 66.
τὸ ἑξῆς, ἐμοὶ δὲ πρέποντα καὶ ὀφειλόμενά ἐστιν ἀπαρχὰς (sic etiam M.)
βίου τὰ τῶν βίᾳ με φερομένων αἰνέσαι πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ. ἀνάγκην γάρ μοι οἱ θεοὶ προςήνεγκαν: altera ad v. 69.
πρέποντά μοι ἐστι καὶ ὀφειλόμενα, ἐξότε τοῦτον ἐπανῄρημαι τὸν βίον, τὰ τῶν πρὸς βίαν κεκτημένων ἐπαινέσαι, καλυπτούσῃ τὴν κατ' αὐτῶν ἀποστύγησιν καὶ μηδὲ παρρησίᾳ τὸν δεσπότην κλαιούσῃ, cui adnotationi quod in ed. Rob. praefixum est lemma,
πρέποντ᾽ ἀρχαίου βίου, non legitur in codicibus M. G. Apparet iam scholiastas depravatam scripturam invenisse. Certa emendatione vereor ne non possint hi versus restitui: sed veri simile puto Aeschylum scripsisse
ἐμοὶ δ᾽, (ἀνάγκαν — αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι. Nam
πρέπον τύχαις scribendum esse probabilis est Schützii coniectura.
βίᾳ φερόμενοι quum dicuntur domini, non severi in chorum significantur, sed violenti in Agamemnonem eiusque liberos.
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-50
πικρὸν
70
πικρὸν Vict. et ita scholiastes.
πικρῶν M. G. Ald. Rob. Turn.
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-51
κρατούσῃ
71
κρατούσῃ Ald.
δακρύων ὑφειμάτων Deinde
δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων M. Rob. Turn.
δακρύω δ᾽ ὑφειμάτων G. Ald. Corrupta haec esse vidit Porsonus ad Eur. Med. v. 1218. Non potest enim dubitari quin trimeter iambicus restituendus sit. Scribendum
δακρύων ὑφειμάτων, qui genitivi pertinent ad
πένθεσιν.
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-52
ματαίοισι
72
ματαίαισι ante correctionem G.
δεσποτᾶν Deinde libri
δεσπόταν. Correxit Stanleius.
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-53
παχνουμένῃ
73
πένθεσιν παχνουμένην M. Rob.
πένθεσι παχνουμένην G. Ald.
πένθεσι παχνουμένη Turn. Scribendum erat
πένθεσιν παχνουμένῃ. Itaque hanc epodum ita conformavi,
ἐμοὶ δ᾽ ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν θεοὶ προςήνεγκαν· ἐκ γὰρ οἴκων πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι, πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ, δακρύων ὑφειμάτων, ματαίοισι δεσποτᾶν τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη. Me vero (duplicis enim sedis necessitatem addidere dii: nam ex patriis aedibus in hanc duxerunt sortem) iusta et iniusta eorum, qui violenti feruntur, pro mea conditione decet approbare, acerbo compresso animi odio, lacrimarumque veste celatarum propter temeraria dominorum fata occultis doloribus horrescentem.
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-54
πάρεστε
75
πάρετε Ald.
προςτροπῆς
προτροπῆς G. Ald.
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-55
γένεσθε
76
γένεσθαι, sed
ε ad
αι supra adscripto, M.
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-56
τύμβῳ χέουσα
77
τύφῳ δὲ χέουσα M. G.
τύφῳ δὲ χέουσα codex Robortelli. In M. adscriptum
οἶμαι τύμβῳ. In G.
τύφῳ vocabuli ultima syllaba punctis notata et
μβῳ supra scriptum.
τύμβῳ δὲ χέουσα Ald. Rob.
τύμβῳ χέουσα emendate Turn.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-57
εὔφρον' In
78
εὔφρον' in M.
ο ex
ω factum est.
κατεύξωμαι Deinde
κατεύξομαι M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-58
τῶνδ'
81
τῶνδ' Vict. et, ut videtur, M.
τῶν δ' G. Ald. Rob. Turn.
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-59
τόνδε In
82
τόνδε in M.
ο ex
ω factum.
83-85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-60
ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν; Libri
ὡς νόμος βροτοῖς ἔστ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσι τάδε στέφη δόσιν τε τῶν κακῶν ἐπαξίαν. In his
πέμπουσιν emendate scripsit Victorius. Elmsleio in addendis ad Eur. Heracl. v. 387. scribendum videbatur
ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν τε τῶν καλῶν ἐπαξίαν; Et
ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι verum videtur: sed deinde scribendum est
δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν. Vidit hoc etiam Stanleius in curis secundis,
δόσιν γε scribendum esse. Ad
τῶν κακῶν scholiastes haec adnotavit παρ' ὑπόνοιαν.
ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν.
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-61
χύσιν
87
λύσιν Ald. quum in G.
χ sic scriptum sit, ut negligenter intuenti
λ videri possit.
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-62
καθάρμαθ' ὥς τις
88
καθάρμαθ᾽ ὥς τις Turn. et, ut videtur, M.
κάθαρμαθ', ὥς τις Rob.
κάθαρμα θ' ὥςτις G.
κάθαρμα θ' ὅς τις Ald.
ἐκπέμψας Deinde
ἐκπέμψαις G.
ἐκ πέμψαις Ald.
πάλιν δικοῦσα
Πάλιν ad
δικοῦσα pertinere animadvertit Turnebus, qui
πάλιν - | δικοῦσα dedit. Scholiastes
στείχω πάλιν coniunxit.
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-63
ὄμμασιν
89
ὄμμασι solus Turn.
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-64
τῆσδ'
90
τῆς δ' divisim Ald.
ἔστε
ἐστὲ Rob. Ceteri recte
ἔστε.
95-100.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-65
NA In libris hi versus hoc ordine leguntur
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον. ΧΟ. αἰδουμένῃ σοί, βωμὸν ὡς, τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. ΗΛ. λέγοις ἄν, ὥςπερ ἠδέσω τάφον πατρός. ΧΟ. φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν. Varietas lectionis haec est. In secundo versu
αἰδουμένη σοι Ald. Rob. Deinde
βωμὸν vitiose Ald. Tum
ὡς G. Ald. Rob. In tertio versu
τὸν omittit Rob. In quarto
ἠδέσω vitium Aldinae. In quinto
εὔφροσιν Turn. Ceteri
εὐφρόσιν. Sed haec non una ratione corrupta esse vix opus est ut doceamus. Primum horum versuum Schützius, quum prius alia tentasset, in secunda editione ut spurium uncis inclusit, non indicans cur id fecerit. Illud certum est, hoc loco, quo hic versus in libris omnibus legitur, eum ab Aeschylo collocari non potuisse. Nam ne quid de eo dicam, quod quum Electra ante ubique plurali numero usa esset, singularis subito illatus aliquid duri habet, maxime haec duo sede sua exire hunc versum iubent, unum, quod ista iam saepius dictorum repetitio valde ieiuna est, alterum, quod orationes, qualis haec est Electrae, quum generali sententia concluduntur, ea ipsa sententia finiri solent. Et quis est qui non sentiat quam praeclare Electra orationem hoc dicto conclusisset,
μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός. τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός. Quibus verbis quis credat tam inutilem pannum adsui potuisse, qualis hic est,
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον. Nam
ἄν certe scribendum erat, id quod Iacobsii ad Anthol. Pal. p. 581. monitu fecit Blomfieldius. Sed maiora etiam vitia sunt in tribus sequentibus versibus. Nam cur tandem chorus de sua erga Agamemnonem pietate hic loquitur, ubi non de ea re sermo est, utrum chorus Agamemnonem colat necne, sed quo pacto Electra pie sacra debeat peragere? Turpissimus vero versus est is qui sequitur,
λέγοις ἄν, ὥςπερ ᾐδέσω τάφον πατρός. Eum Schützius sic est interpretatus, dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia. Sumamus hanc esse huius versus sententiam, quam verba tamen, quae omni sensu carent, non admittunt: quid aliud Electra quam traducere videbitur chori pietatem, quippe ibi a choro iactatam, a se commemoratam, ubi longe alia dicenda erant? Haec si recte disputata sunt, planum est et ordinem versuum perturbatum et aliis eos vitiis inquinatos esse. Itaque primum illum versum,
λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον, quum a librario ad simile alius versus initium oculis aberrante omissus esset, postea alieno loco additum, et praeterea depravatum esse existimo. Videor autem mihi quod dignum Aeschylo esset effecisse ita his versibus conformatis omnibusque choro redditis,
ΧΟ. αἰδουμένῃ σοὶ βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. λόγους ἂν οἷςπερ ᾐδέσω τάφον πατρὸς στέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον· φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν. Quod scripsi
λόγους ἂν οἷςπερ ἠδέσω τάφον πατρός, conferenda sunt quae de collocatione particulae
ἂν dixi in libro de ea particula IV. cap. 7. In eo versu, qui intercidit,
χοάς vel simile vocabulum fuit.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-66
αὑτήν
102
αὐτὴν Ald. Sed G. cum reliquis
αὑτήν. V. ad Soph. Trach. v. 451.
χὥςτις Deinde
χὥςτις M.
χὥςτις G.
χ' ὡς τις Ald. Rob.
χ' ὥς τις Turn.
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-67
ZZZZ
τἄρ'
103
τ' ἄρ' M. (sic M.) G. Ald. Rob.
γ' ἄρ' Turn. Vict. Inde Porsonus
γ' ἆρ'. Scribendum potius
τἄρ'. Ita Dindorfius. Deinde fortasse scribendum est
ἐπεύξωμαι, ut v. 78. dictum est
κατεύξωμαι. Idem coniecit Dobraeus Adv. II. p. 26.
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-68
τίν'
105
τίν' est ecquem.
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-69
κεἰ
106
κεἰ G. Ald. Rob. Turn. idque Schützius et Porsonus restituerunt.
κ' εἰ M. sed ut ante rasuram
καὶ εἰ fuerit.
καὶ, omisso
εἰ, Vict. Cant. Stanl.
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-70
ἁπλωστί Libri
112
ἁπλῶς τι. Scribendum putavi
ἁπλωστί. V. ad Suppl. v. 447.
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-71
μού 'στιν
113
καὶ ταῦτα μούστιν M. G.
καὶ ταῦτα μοῦστιν Ald. Turn.
καὶ ταῦτα μοῦστιν Rob.
εὐσεφ, vitium Aldinae.
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-72
πῶς δ' οὔ
114
πῶς δ᾽ οὔ; scripserunt Stanleius, Schützius, Porsonus, alii.
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-73
NA Hunc versum, quem libri post versum 159. habent, hic reposui, certa, ut mihi videtur, emendatione. V. Opusc. II. p. 79. Libri
115
μεγίστη. Emendavit Stanleius.
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-74
ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε Libri
116
Ἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί. Lacunae signum in fine versus posuit Robortellus, post
χθόνιε Canterus, in initio versus Stanleius. Suppletur aptissime
ἄρηξον. V. Opusc. VII. p. 50. Non recte Nauckius in Philologo II. p. 149. scribendum esse putavit
ἐριούνι᾽ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί. Nam quod apud Aristophanem in Ranis Aeschylus dicit,
οὐ δήτ' ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν χθόνιον προςεῖπε, minime parodia est huius loci, sed aperte hoc tantum Aeschylus docet,
χθονίου nomine se in initio Choephororum
τὸν ἐριούνιον significasse.
118.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-75
αἱμάτων
118
πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων M.
δ᾽ ὀμμάτων πατρῴων G. Ald.
πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων Rob. Vict.
πατρῴων ὀμμάτων Turn.
πατρώων δωμάτων Schützius ex coniectura Stanleii. Requiritur
πατρῴων αἱμάτων. Vidit hoc etiam H. L. Ahrens.
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-76
ἣ
119
ᾗ τὰ πάντα vitium Aldinae.
κατὰ παντὰ, omisso
ἣ, Rob. Hoc dicit, tellurem, quae omnia gignit et, ubi maturuerunt fruges, rursus earum semen recipit.
121-124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-77
κἀγὼ ... φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις Libri
κἀγώ. Manifestum est scribi debere
κἀγώ, quod pertinet ad praecedentia:
κλύειν εὐχάς, ἃ (pro
ἃς)
ἐγὼ λέγω. Deinde
χέρνιβας βροτοῖς M. Rob.
χέρνιβας βοτοῖς G. Ald. Turn. Ad ultimum vocabulum in M. G.
γρ. νεκροῖς supra adscriptum est, interpretatio exquisitioris vocabuli. Tenui quod olim in Observationibus criticis scribendum esse dixi,
χέρνιβας φθιτοῖς. Pers. v. 218.
δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι, et v. 518.
ἔπειτα γῇ τε καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν. Quae sequuntur, vulgo ita leguntur,
λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ' ἐμέ, φίλον τ' Ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις. In Ald. scriptum est
πάτερ, in Rob.
πάτερ vocativo casu,
πατέρ' in ceteris. Deinde
ἐποίκτειρον τ᾽ ἔμε Ald. Rob.
ἐποίκτειρόν τ' ἐμὲ Turn. Vict. et, ut videtur, M.
ἐποικτείροντἔμε G. Ad
πῶς scholiastes adnotavit
ἀντὶ τοῦ ὅπως, et
βασιλεύσομεν ad
ἀνάξομεν, inepte. Non possunt probari coniecturae, quae de his versibus a me ipso olim aut ab aliis prolatae sunt. Exciderunt aliquot versus, quum librarius ab uno versu, cuius hoc erat initium,
φίλον τ' Ὀρέστην, ad idem alius versus initium aberrasset. Scripsi igitur
κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις. Iubeo patrem, mei carique Orestis misertum, (providere ut vincamus) carumque Orestem aliquo modo in domum reducamus.
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-78
πεπραμένοι Libri
125
πεπραγμένοι. Scholiastes
νενικημένοι, κατηγωνισμένοι. Emendavit Casaubonus.
ἀλώμεθα Deinde
ἀλώμεθα Vict. et, ut videtur, M.
ἀλώμεθα G. Ald. Rob. Turn.
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-79
φεύγων
129
φεύγων Rob. Turn.
φεύγειν M. G. Ald. codex Robortelli.
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-80
πόνοισι
130
πόνοισι Rob.
πόνοισιν M. G. Ald. Turn.
χλίουσιν Deinde
χλίουσι Ald. Turn.
μέγα Denique
μέγα Turn.
μέτα M. Ald. Rob.
μετα sine accentu G.
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-81
NA
132
καὶ σὺ κλῦθί μου et mox
σωφρονεστέραν vitia Aldinae.
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-82
σοῦ Libri
136
λέγω φανῆναί σου πάτερ τιμάορον. Scholiastes
τοῖς δ᾽ ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν. Porsonus ante
πάτερ obelum apposuit. Cantero scribendum videbatur
φανῆναί σ᾽, ὦ πάτερ.
Σέ recepit Blomfieldius. Recte vero libri, nisi quod praestat fortasse
φαvῆναι σοῦ.
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-83
ἀντικατθανεῖν δίκῃ Libri
137
ἀντικατθανεῖν δίκην. In M. adscriptum
γρ. ἀντικατακτανεῖν. Idem
ἀντικατακτανεῖν supra scriptum in G. commemoratumque ex scholiis a Turnebo. Recte Scaliger
ἀντικακτανεῖν δίκῃ.
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84
καλῆς
138
ἐν μέπω vitium Ald. Deinde libri
τῆς κακῆς ἀρᾶς. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85
κείνοις
139
κείνους Rob.
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86
τῶνδ'
140
τῶν Rob. Turn.
τῶν, supra adscripto
δ᾽, M.
τῶν δ᾽ G. Ald.
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87
ἐξαυδωμένας
144
ἐξαυδομένας G. Ald.
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88
καναχὲς
145
κἀναχὲς G. Ald.
146.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89
ὀλομένῳ
146
ὀλυμένῳ Ald. In G. ambiguum est utrum
ὀλυμένῳ scriptum sit, an, ut in ceteris,
ὀλομένῳ.
147-151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90
δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
δέσποτα vitium Ald. Deinde libri
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν. In G. Ald.
χοᾶν scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo
ἔρυμα Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo
τὸν τάφον adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse
ἕρμα ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur
πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν. Deinde librorum scripturam
ἄλγος in
ἄγος mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,
τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν. Receperunt
ἄγος omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius
ἅγος. Hesychius
ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ. Scribendum erat
κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν. Deinde libri
κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός, nisi quod
ἀμαυρᾶς est in G. Ald.
κλύε emendato accentu Porsonus,
σέβας ὦ δέσποτα Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός. Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.
152-153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91
ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.
156-158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92
Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Σκυθικά (
ης supra scriptum videtur)
τ' ἐν χεροῖν M.
Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν Rob.
Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν G. Ald. Turn. Deinde libri
παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη, nisi quod
ἔνεργα βέλη habet Turn. in G. autem
ἐν ἔργῳ βέλει antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum
η. Praeterea
πιπάλλων G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius
πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων, habet. In M. adscriptum in margine
ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν, et in altera margine
σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum
γρ. ἕτοιμα, quod in G. omisso
γρ. scriptum supra
αὐτόκωπα. In repetito
βέλη iure haeserunt critici. Recte Pauwius
νωμῶν ξίφη, ex scholio, quod in M. G. ad
αὐτόκωπα adscriptum est,
τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη. Scribendum est
Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη; Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93
γαπότους
159
γαπότους Turnebus.
ἀπότου M. G. Ald.
εὐπότους Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur
κήρυξ μεγίστη (sic)
τῶν ἄνω τε καὶ κάτω. Adscriptum in M. G.
ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.
νέου δὲ μύθου.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94
ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.
161
ἂν, ὀρχεῖται Turn.
ἀνορχεῖται M. G. Ald. Rob.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95
τομαῖον
162
τόμαιον G.
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96
ἐστὶ
164
τόδ᾽ ἐπὶ Ald.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97
παλαιὰ
165
καρδία G.
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98
κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,
166
πλὴν ἑνός. Nam sic statim chorus quaerere debebat
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε; Separatim
πλὴν ἐμοῦ et quasi obiter pronuntiandum est.
κείρετό νιν, supra scripto ab alia manu
νιν, M.
κείρετό νιν G. Ald. Rob.
κείραιτό νιν Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99
ἐχθροὶ
167
ἐχθροῖς, errorem Aldinae, repetit Turn.
170.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100
αὐτοῖσιν ἡμῖν
170
αὐτοῖσιν ἡμῖν M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in
αὐταῖσιν ἡμῶν mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.
νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101
ἦν
171
κρύβδα G. Ald. Quod libri habent
ἦν mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.
ἦ scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.
μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-102
χαίτην
174
ἔπεμψεν καὶ τὴν M. G. Ald. Rob.
ἔπεμψε καὶ τὴν Turn. Emendate
ἔπεμψε χαίτην Vict.
πατρί In fine versus
πατρὸς M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-103
αὖ
175
οὐχ G. Ald. Turn.
οὐκ, supra ab alia manu
χ adscripto M.
οὐκ Rob. Idem
ἦσσον. Ald.
ἥσσον. Ceteri
ἧσσον. Deinde libri
εὖ δάκρυτά μοι. Recte Emperius
αὖ δάκρυτά μοι. Aliud est enim, quod infra v. 673. legitur,
ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου.
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-104
ψαύσει In G. Ald. quum praecedens versus Electrae tribuatur, huic chori nota adscripta est.
176
ψαύσει, supra adscripto ab alia manu
η, M.
ψαύσει Turn.
ψαύσῃ G. Ald. Rob.
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-105
προςέστη ... καρδίᾳ Transtulit hinc quaedam in Electram Sophocles a v. 902.
177
προσέστη M. Rob.
πρόσεστι G. Turn.
προςέπι Ald. Deinde libri
καρδίας. Scholiastes
κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ' αὐτόν (
αὐτήν Blomfieldius). Scribendum est, ut Stanleius sive potius Scaliger vidit,
καρδίᾳ.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-106
ἐπαίσθην
178
ἐπαίσθην Canterus.
ἐπαίθην M. G. Ald. Rob. In M. G. ad hunc versum adscriptum est hoc scholion,
ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι. Ei scholio in editione Robortelliana lemma praefixum est, quod M. G. non habent,
ἐπώσθην. Id receperunt Turn. Vict.
διανταίῳ Deinde
διαλαίῳ codex Robortelli, quod Robortellus probare se dicit: edidit tamen e Sophiani emendatione
διανταίῳ. Et habent
διανταίῳ M. et ceteri.
179.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-107
δίψιοι Schützius
179
διψίων. Quod libri habent,
δίψιοι, scholiastes in eandem sententiam interpretatur,
πρώην ἄγευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος, τὸ ποτὲ ἄνυδρον. Si Electra sibi, ut malis adsuetae, lacrimas exaruisse diceret, pluribus verbis uteretur. Verior est igitur alia interpretatio, quae in M. G. illud scholion antecedit,
ποθειναί μοι. Nam
δίψιοι sunt plenae desiderii. Desideraverat Electra Orestem.
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-108
ἄφρακτοι
180
ἄφρακτοι M. G. Ald. Rob.
ἄφραστοι ex ed. Turn. propagatum.
δυςχίμου
δυσχύμου Turn.
πλημμυρίδος
πλημμυρίδος, sed altero
μ supra adscripto, M.
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-109
ἐλπίσω
181
ἐλπίζω Ald. ut habuerat G. in quo
ζ in
σ mutatum est, sed sic ut etiamnum leviter intuenti
ζ videri possit.
183-185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-110
NA
κατανοῦσ᾽ error Ald. Deinde libri
ἐκείρατο ἐμὴ δὲ μήτηρ, nisi quod
ἐμή habet G.
ἐμῇ Ald. Porsonus
ἐμή γε μήτηρ. Defendit vulgatum Elmsleius ad Eur. Med. v. 940. Perstiti in ea sententia, quam in adnotatione ad versum illum Medeae (Opusc. III. p. 225. seq.) professus sum, excidisse videri ante haec verba,
ἐμὴ δὲ μήτηρ, versum hac ferme sententia,
ἡ τοῦ μὲν αἰσχυντῆρος Αἰγίσθου δάμαρ.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-111
πεπαμένη
186
πεπαμένη Ald.
187.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-112
σαίνομαι
187
ἐγὼ δὲ πῶς, ut in interrogatione, scribendum putarunt Schützius et Blomfieldius. Recte scholiastes
λείπει, οὐκ ἔχω. Electra cogitabunda secum hoc dicere instituit,
ὅπως μὲν αἰνέσω, εἶναι τόδ᾽ ἀγλάϊσμα Ὀρέστου, οὐκ ἔχω· σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος. Illud autem
οὐκ ἔχω omissum est similiter atque in Luciani Dial. mort. I. 2. p. 332.
ἀλλ᾽ ἀπαγγελῶ ταῦτα, ὦ Διόγενες· ὅπως δὲ εἰδῶ μάλιστα ὁποῖος τις ἐστι τὴν ὄψιν. Simili ellipsi explicandum est Terentii illud
hoc quid sit in Andria I. 2, 20. In
σαίνομαι priores tres litterae in M. ab alia manu in litura scriptae.
σαίνομαι Ald.
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-113
εἴθ'
191
εἴθ' Ald.
ἔμφρον' Deinde
εὔφρον' Ald. Ceteri
εὔφρον'. Auratus recte
ἔμφρον'.
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-114
κινυσσόμην
192
μὴ κηνυσσόμην M. G. Ald. Rob.
μὴ κινυσσόμην Turn. Coronidem addiderunt Schützius et Porsonus. Corruptam scripturam ita interpretatur scholiastes
ἐφανταζόμην. κήνυμα (ita M. G.)
γὰρ τὸ εἴδωλον. Hesychius
κηνυσσόμην, εἴδωλον ἐγενόμην. Photius
κήνυγμα, σκιὰ καὶ εἴδωλον. Hesychius
κήνυγμα, τὸ κενὸn τοῦ σώματος, οἷον σκιὰ καὶ εἴδωλον, φάντασμα ἀσθενὲς καὶ ἀχρεῖον. V. Aesch. Prom. v. 157.
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-115
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ ... ἀποπτύσαι Libri
193
ἀλλ᾽ εὖ σαφηνή. Schol.
εὖ ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς. Schützius
ἀλλ᾽ ἢ σάφ' ἦν μοι. Porsonus Adv. p. 159.
ἀλλ' εὖ σάφ' ἤδη et cum Rob.
ἀποπτύξαι. Recepi
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ, coniecturam Erfurdtii ad Soph. Ai. p. 626. Deinde
ἀποπτύσαι in M. ita scriptum, ut etiam
ἀποπρύσαι (non
ἀποπρίσαι) legi possit.
ἀπόπτυσα G. sed cum interpretatione
μισῆσαι, quae etiam in M. adscripta est.
ἀπέπτυσα Ald.
ἀποπτύξαι Rob.
ἀποπτύσαι ex scholiis Turn.
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-116
εἴπερ γ'
194
εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ M. Rob. (sic Rob.)
εἴπερ ἀπ᾿ ἐχθροῦ G. Turn.
εἴπερ ἀπεχθροῦ Ald.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117
εἶτα Libri
195
ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί. Schützius in proximo versu
τιμὴν edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed
εἶχε mutandum erat. Inepti illi qui
εἶχε pro
ἐδύνατο dictum putant.
Ἔχω συμπενθεῖν non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario
δύνασθαι dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus
ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός. Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit
λείπει ἡ εἰς. Sic igitur bene procedunt hi versus,
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός. Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.
197-200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118
NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.
198.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119
δίκῃ
198
οἵοισιν G. Ald. In fine versus
δίκηι, sed
ι ab alia manu in litura scripto, M.
δίκῃ G.
δίκην Ald. Rob. Turn.
201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120
NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.
201
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121
ποδῶν ὁμοῖοι
202
ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι M. G. Ald. Rob. Deletum
δ' a Turnebo.
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122
τώδε περιγραφή
203
τάδε G. Ald.
περιγραφὰ G.
πέρι γραφὰ Ald.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123
NA
205
τενόντων δ' Ald.
τενόντων τ', ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124
θ'
206
θ' solus Rob.
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125
NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui
208
ΗΛ. praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.
210.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126
τί νῦν
210
τί νῦν M. Rob.
τί νυν Turn.
τοίνυν G. Ald.
211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127
ὧνπερ
211
ὃν περ Rob.
ἐξηύχου Deinde
ἐξηύχου Rob. Turn.
ἐξηύχου sic M. G.
ἐξήυχου Ald.
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128
καλουμένῃ
212
καλουμένη G. Ald. Rob.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἐκπαγλουμένην
213
ἐκπαγλουμένην Rob. Turn.
ἐκπαγλουμένης M. (sic M.) G. Ald.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130
μάτευ'
215
μάτευ' G. Ald. Turn.
μάστευ' Rob. et fortasse M.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131
αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri
217
κατ' αὐτόν. Scribendum erat
καθ' αὑτόν. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde
τἄρα μηχανορραφῶ M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.
τ' ἄρα μ. Rob.
γ' ἄρα μ. Turn. Scribendum erat
τἄρα μ.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132
τοῖς
218
τοῖς Rob.
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133
κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'
219
καὐτοῖς pro
κἀν τοῖς Rob. Deinde
ἐμοῖς ἄρ' Turn. idque restituit Porsonus.
ἐμοῖς γὰρ M. G. Ald. Rob.
ἐμοῖς οὖν, omisso
ἄρ', Vict.
ἔν γε Deinde
ἔν γε vitium Aldinae.
τοῖσι σοῖς Denique
τοῖσι σοῖς Rob. Turn.
τοῖς σοῖς G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
220
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod
προὐννέπω habent.
τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω Turn.
τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω Vict.
ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω Porsonus. Ineptum hic
προὐννέπειν, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt
τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
Γάρ admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.
κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;
221-226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-135
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
αὐτὸν μὲν νῦν M. Ald. Rob.
αὐτὸν μὲν οὖν Turn. et hoc fuerat etiam in G. sed librarius ex
οὖν fecit
νῦν. Deinde
ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμὲ M. Rob. Turn.
ὁρῶ, δυςμαθεῖς ἐμὲ G. Ald. Schützius
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμέ. Eo non perficitur emendatio. Mox v. 222. libri
κουρὰν δὲ ἰδοῦσα, praeter Rob. qui
κουρὰν τ᾿ ἰδοῦσα edidit. Leguntur autem hi versus 222-226. in M. G. Ald. Turn. Vict. Cant. Stanl. hoc ordine,
κουρὰν δ' — ἀνεπτερώθης - ἰχνοσκοποῦσα τ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ - σκέψαι. In ed. Rob.
κουρὰν τ᾿ — ἰχνοσκοποῦσα τ' — σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἀνεπτερώθης - σκέψαι. In Porsoniana auctore Heathio
κουρὰν δ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης σκέψαι. In Schützianis et priore Bothiana
κουρὰν δ᾽ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης - σαυτῆς δ᾽ ἀδελφοῦ σκέψαι. Ordo is, qui est in plerisque libris veteribus, nemini probabitur; nec magis qui est in ed. Rob. Sed in eo ordine, quem Heathius commendavit, non est idonea caussa cur hic versus,
σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ, eo loco positus sit, quo ille eum collocavit. Fratris enim tam gravis descriptio male quadrat in eam narrationem, qua Orestes Electram quodammodo reprehendit, quod ignoti hominis cincinno et vestigiis plus quam sibi ipsi vivo et praesenti crediderit. Quod quum recte sensisset Schützius, aliam ille et sane meliorem viam ingressus est, sed minime tamen veram. Neque enim sat gravis est transitus a priore ad alteram sententiam, et opus erat scripturae mutatione, quum
δέ post
σαυτῆς adiecerit. Quo ordine hi versus collocandi essent vidit in altera editione Bothius. Sed emendandi erant duo primi huius orationis versus. Itaque scripsi
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-136
σκέψαι
225
σκέψαιτο μὴ M. G. Ald.
σκέψαι τὸ μὴ Rob. Emendavit Turnebus.
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-137
ἰδοὺ
227
ἰδοὺ Abreschius.
ἰδοὺ libri.
χερός
χειρός vitium Ald.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-138
θήρειον
228
εἰς δὲ M. G. Ald. Rob.
ἠδὲ ex coniectura Turn. Deinde
θηρίον M. G. Ald. codex Robortelli.
θηρίου Rob.
θηρίων Turn. Scribendum erat
θήρειον. Viderunt hoc etiam Bambergerus et Dindorfius. Neque vero
εἴς τε cum Bambergero aut
ἠδὲ cum Turnebo aut
ἓν δὲ cum Pauwio et Schützio scribendum putavi, sed versum excidisse significavi, in quo
βλέψασα vel simile verbum erat. Undecim erant Orestae versus, ut mox undecim sunt Electrae.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-139
γενοῦ
230
γενοῦ Rob.
γένοῦ M.
μενοῦ G. Ald.
μὲν οὖν Turn. in folio improbato,
μὲν οὐ in recuso.
χαρᾷ Deinde G. ut omnes
χαρᾷ, sed e correctione, quum antea fuerit
χάριν.
μὴ 'κπλαγῇς Tum
μὴ 'κπλαγῇ M. Ald.
μὴ καλαγιῇ G.
μὴ 'κπλαγῇ Rob.
μὴ 'κπλαγῇς Turn.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-140
οἶδα νῷν
231
οἶδα νῷν Rob. Turn.
οἶδα νῷν, sed
ω ab alia manu in litura scripto, M.
οἴδωνῶν G. Ald. Robortellus in indice emendationum veterem scripturam hanc dicit,
οἶσανῶν ὄντας φίλους, Sophianum autem emendasse
οἶδα νῷν ὄντας φίλους. Apparet bis eum
φίλους pro
πικρούς scripsisse: in textu enim, ut ceteri omnes, habet
ὄντας πικρούς.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-141
σωτηρίου Non recte Schützius
233
σωτήριος. V. ad Soph. El. v. 846.
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-142
ἀνακτήσει Libri
234
ἀνακτήσῃ.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-143
ὄμμα Libri
235
ὄμμα. Valckenarius ad Phoen. v. 415. p. 153.
ὄνομα scribendum esse vidit. Porsonus ad Or. v. 1080. non mutandum censebat
ὄμμα. V. quae disputavi ad Hecubae v. 433. p. 58. ed. sec.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-144
πατέρα τε
237
πατέρος τε Turn. quod scribendum esset
πατρός τε. Recte vero M. G. Ald. Rob.
πατέρα τε. Pergendum erat
καὶ μητέρα καὶ ἀδελφὴν καὶ ἀδελφόν: sed in horum commemoratione mutatur constructio.
ἐς σέ μοι Deinde
ἐς σέ μοι M. litteris
σσ in litura scriptis similibusque
π litterae idem
ἐς σέ μοι ab alia manu in margine adscriptum est.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-145
πιστὸς In G. ante correctionem
240
πιστὸς τ' erat.
241-242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-146
μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη ... συγγένοιτό σοι
μόνος M. G. Ald. Rob.
μόνον Turn. qui his duobus versibus Orestae orationem incepit. Quod ut faceret permovisse eum videtur quod in libris scriptum est
συγγένοιτό μοι. Recte vero Schützius auctore Stanleio scripsit
συγγένοιτό σοι. Quod libri habent,
μόνος, ferri potest coniunctum cum
ἐμοὶ σέβας φέρων, si cum Bambergero
Κράτος δὲ καὶ Δίκη scribitur. Praestat autem
μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη – συγγένοιτό σοι.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-147
πραγμάτων Hic Orestae personam adnotarunt Robortellus et Canterus. In M. G. Ald. Vict. versus 232-260. Electrae sunt.
243
πραγμάτων Rob. Turn.
πρηγμάτων M. G. Ald. quod ortum esse videtur ex eo quod ad
πραγμάτων supra adscriptum fuerat
η, quo non
πρηγμάτων, sed
πημάτων indicaretur.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἰδοῦ δὲ
244
ἰδοῦ δὲ G. Vict.
ἰδοὺ δὲ M. Rob.
ἰδὼν δὲ Ald.
ἰδὼν δὲ Turn.
γένναν εὖνιν αἰετοῦ Deinde
γένναν, νιν αἰετοῦ sic M.
γέννα νιν αἴετοῦ e correctione, quum antea fuisset
ἀπαιτοῦ, G.
γέννα νιν αἰςτοῦ Ald.
γέννα νῦν αἰετοῦ Rob.
γένναν εὖνιν αἰετοῦ praeclara emendatione Turnebus.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-149
σπειράμασιν
245
σπειράμασιν G. Ald.
σπιράμασιν M. Rob.
σπειράμασι Turn.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-150
ἀπορφανισμένους
246
ἀπορφανισμένους M. Turn.
ἀπορφανισμένους G. Ald. Rob.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-151
ἐντελὴς Libri
247
ἐντελής. Id ad
γένναν refertur. Eleganter tamen Pauwius et Schützius
ἐντελεῖς.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-152
θήραν πατρῴαν
248
θήρα πατρώα sic M.
θῆρα πατρώα, acuto accentu in
πατρώα e circumflexo facto, G.
θήρα πατρώα Ald. Scholiastes
οὐκ ἔστι γέννα ἐντελὴς ὥςτε τὴν πατρώαν θῆραν προςάγειν τῇ καλιᾷ. Itaque
θῆραν πατρώαν Rob.
θήραν πατρώαν Turn. Ineptum est reique de qua sermo est repugnat quod a Blomfieldio coniectum probat Dindorfius,
πατρῴοις.
προςφέρειν Deinde
προφέρειν G. Ald.
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-153
λέγω
249
λέγω Ald. Rob. Turn.
ἐγὼ M. G.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-154
ἔχοντε
251
ἔχοντε M. Rob. Turn.
ἔχοντες G. Ald.
252-260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-155
NA Hos novem versus Electrae tribui, ut Orestes novem versus habuerat.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-156
σε Quamquam nihil est in hoc versu quod iure reprehendi possit, dubitari tamen potest an scripserit Aeschylus
252
τοῦ σε τιμῶντος μέγα.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-157
ἀποφθείρας In
253
ἀποφθείρας M. diphthongum
ει ab alia manu ex
ι factam habet.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-158
εὔθοινον
254
εὔθοινον G. Rob.
εὔθυνον, ad alteram syllabam
οι supra adscripto, M.
εὔθυνον Ald. Turn. Scholiastes
εὔθυνον διὰ τοῦ υ τὸ δίκαιον σημαίνει, διὰ δὲ τῆς οι καλὴν εὐωχίαν ἔχον γέρας, παρὰ τὸ θοίνην (sic M.)
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-159
εὐπιθῆ
256
ἔχοις vitium Aldinae: unde
ἔχοις Turn.
εὐπιθῆ recte Blomfieldius.
ἐπείθη M. Ceteri
εὐπειθῆ.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-160
ἤμασιν
258
ἐνήμασιν M. G.
ἐπήμασιν Ald.
ἐνήμασι codex Robortelli.
ἐν ἡμασιν Rob.
ἐν ἤμασι Turn.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-161
αἴρειας
259
δ᾽ ἂν αἴρειας Turnebus.
δαναρίας M. G. Ald. Rob.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-162
κάρτα
260
κάρτα omittit Rob.
261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-163
NA Choro haec tribuit Rob. Linea praefixa in M. Orestae persona adnotata in G. Ald. item in Turn. in folio recuso, quum in improbato omissa esset personae nota.
261
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-164
ἀπαγγείλῃ
263
ἀπαγγείλῃ G. (in quo ante correctionem fuerat
ἀπαγγείλει) et Turn.
ἀπαγγείλῃ M. Ald.
ἐπαγγείλῃ Rob. Porsonus scripsit
ἀπαγγελεῖ, quo non opus est.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-165
ἴδοιμ'
264
ἴδοιμ' G. Ald. Turn.
ἴδοιμι M. Rob.
266.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-166
οὔτοι Personae nota omissa est in G. Ald. Turn. et, ut in hac tragoedia plerumque factum, in M.
266
ΟΡ. adscripsit Rob.
οὔτοι Turnebus.
οὔτι M. G. Ald. Rob.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-167
κἀξορθιάζων
268
κἀξορθιάζων Turn.
κἀξουριάζων M. G. Ald.
κἀξορθριάζων Rob.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-168
ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν
269
ὑφ' ἧπαρ θερμὸn Rob. et, ut videtur, M.
ὑφ᾽ ἧς παρθμὸν G. Ald. Turn.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-169
λέγων In
271
λέγων primam litteram in litura habet G.
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-170
ἀποχρημάτοισι
272
ἀπόχρηματοῖσι M.
ἀποχρηματοῖσι G.
ἀποχρηματοῖσι Ald.
ἀποχρῆμα τοῖσι Turn. Vict.
ἀπώχρημα τοῖσι codex Robortelli.
ἀχρημάτοισι Rob. ex emendatione Sophiani.
ἀποχρημάτοισι Schützius et Porsonus. Hoc dicit, ut Schützius intellexit, occidere me iussit Apollo occisores patris, bonorum iactura exasperatum. Eodem modo v. 298.
χρημάτων ἀχηνία commemoratur.
275.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-171
μηνύματα Libri
275
μειλίγματα. Scholiastes
τῶν ἐχθρῶν μειλίγματα. αἱ κολάσεις γὰρ τῶν ἀδικούντων μειλίγματά εἰσι τῶν ἀδικηθέντων, εἰ τοὺς μὲν γὰρ πολίτας λιμώξειν ἐκ γῆς ἔφασκε πρὸς ἀφοσίωσιν Ἀγαμέμνονος, ὡς μὴ ἐκδικήσαντας, ἡμᾶς δὲ σωματικῶς φθαρῆναι. Rectissime Lobeckius ad Αi. v. 757. p. 340.
μηνύματα.
276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-172
τὰς δ' αἰνῶν νόσους
276
τὰς δὲ νωνόσσους prius in M. scriptum erat: id eadem, ut videtur, manus in
τὰς δὲ τῶν νόσους mutavit.
τὰς δὲ νῶν, νόσους Rob.
τὰς δε νῶν νόσους G. Ald.
τάςδε νῶν νόσους Turn. Scholiastae explicationem ad v. 275. attuli. Non recte olim
νῶν in
τῶν mutandum esse putavi. Scribendum erat
τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους. Ita in Agamemnone v. 97.
τούτων λέξασ᾽ ὅ τι καὶ δυνατὸν καὶ θέμις αἰνεῖν, et v. 1449.
ἢ μέγα δώμασι τοῖς δ᾽ αἵμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτηρᾶς τύχας ἀκορέστου. In incerta fabula fr. 305.
γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-173
ἐπαμβατῆρας
277
ἐπαμβατήρας M. Ceteri
ἐπαμβατῆρας. Auratus
ἐπεμβατῆρας.
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-174
λειχῆνας
278
λειχῆνας Blomfieldius. Libri
λιχῆνας.
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-175
ἐπαντέλλειν Hunc versum afferunt Etym. M. p. 530, 51. Etym. Gud. p. 338. Zonaras p. 1236. Celsus V. 28, 19.
279
Vitiligo quoque, quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Ἀλφὸς vocatur ubi color albus est, fere subasper et non continuus, ut quaedam quasi guttae dispersae esse videantur: interdum etiam latius et cum quibusdam intermissionibus serpit. Μέλας colore ab hoc differt, quia niger est et umbrae similis: cetera eadem sunt. Λευκή habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. Alphos et melas in quibusdam variis temporibus et oriuntur et desinunt: leuce quem occupavit non facile dimittit.
ἐπαντέλλειν Rob. Turn. et grammatici.
ἐπαντέλλει M. G. Ald.
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-176
ἐφώνει Libri
280
ἄλλας τε φωνεῖ. Emendavit Stanleius sive potius Auratus.
Ἐρινύων Deinde
Ἐρινύων M. Ald. Rob.
Ἐριννύων erat in G. sed alterum
ν erasum est.
Ἐριννύων Turn.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-177
πατρῴων Rob. e mala coniectura sua
281
ματρῴων. Codex eius, ut ceteri libri,
πατρῴων. Post hunc versum in libris hic legitur,
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν. Ad quem versum scholiastes haec adscripsit,
τὸν ἐν σκότῳ νῦν κινοῦντα τὴν ὀφρὺν λαμπρῶς ἡμᾶς ἐπεξιέναι ἔλεγεν. Suspiceris ante hunc versum, i. e. post
τελουμένας, aliquid excidisse. Et videbatur Dobraeo Adv. II. p. 27. eiusmodi versus interiisse,
τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κατὰ χθονός. Sed videtur potius hic versus,
ὁρῶντα λαμπρὸn ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν, post v. 284. collocandus esse. Idem suspicatus est Blomfieldius.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-178
προςτροπαίων
283
προτροπαίων G. Ald.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-179
NA Legebatur hic versus post v. 281.
285
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-180
διώκεται
286
διώκεσθαι M. G. Ald.
διώκεται Rob. Turn.
διωκάθει Porsonus, refragante Elmsleio ad Med. p. 113.
Διώκεται, quod verum videtur, passivum esse putat Blomfieldius. Potest fortasse activa significatione dictum esse. Od. XVII. 8.
ὅς τ᾽ ἐλθὼν Ὀδυσῆ διώκετο οἷο δόμοιο.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-181
πλάστιγγι Etym. M. p. 674, 20.
287
πλάστιγξ, ἡ μάστιξ, ἀπὸ τοῦ πλήσσειν, παρ' Αἰσχύλῳ.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-182
κρατῆρος μέρος
288
κρατερὸς μέρος M. G. Aldinae.
κρατερὸς μέρους codex Robortelli. Hinc Rob. dedit
κρατῆρος μέρους. Turn.
κρατῆρος μέρος.
289.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-183
λιβός
289
λιβός Turn.
λίβος M. G. Ald. Rob. Non opus est ut cum Abreschio
λίβους scribatur. Accusativo
λίβα usus est Aeschylus Eum. v. 56. fragm. 56. 70. V. Lob. Paralip. p. 113. seq. et 542.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-184
NA Post
290
πατρός asteriscum posuit Robortellus, quo aut vitium aut lacunam significaret.
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-185
συλλύειν Libri
291
μῆνιν δέχεσθαι οὔτε συλλύειν τινά. In M. G. Ald. post
δέχεσθαι punctum est, in Turn. comma. In G.
σ in
συλλύειν in litura scriptum. Schützius
μῆνιν· δέχεσθαι δ᾽ οὔτε συλλούειν τινά, partim ex mea, partim ex Heathii coniectura, cui soloecum
συλλούειν debetur, quod ne ad sententiam quidem satis aptum est. Interpungendum esse post
μῆνιν, et
δέ post
δέχεσθαι inserendum vidit etiam Elmsleius ad Soph. Oed. R. v. 817. Is
συλλύειν interpretatus est
συγκαταλύειν, una deversari, eodemque modo, Dobraeo Adv. II. p. 27. teste, Porsonus. Eadem fortasse erat scholiastae explicatio, si recte Bothius quod scriptum est,
συγκλύειν, συνοικεῖν, ita emendavit,
συγκαταλύειν, συνοικεῖν. Sed scripsit fortasse scholiastes
συμπλεῖν, συνοικεῖν. Certe
συλλύειν esse videtur una solvere navem. Apte comparavit Bothius illud Horatii carm. III. 2, 26.
vetabo, qui Cereris sacrum vulgarit arcanae, sub isdem sit trabibus fragilemve mecum solvat phaselon. Euripides in Orionis Antholognomico p. 56,
ὅςτις δὲ τῷ φύσαντι μὴ τιμᾶν θέλῃ, μή μοι γένοιτο μήτε συνθέτης θεοῖς, μήτ' ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος, ubi Schneidewinus p. 95. praeter alia haec Aeschyli in Sept. c. Theb. v. 583. attulit,
ἢ γὰρ ξυνειςβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει.
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-186
χρησμοῖς
294
χρισμοῖς Rob.
ἆρα
ἆρα Stanleius. Libri
ἄρα.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-187
κεἰ μὴ πέποιθα Libri
295
κεἰ μὴ πέποιθα, nisi quod in M.
κ' εἰ scriptum est, cum rasura post
κ, ut
καὶ εἰ scriptum fuisse appareat. Schützius in tertia editione non recte meam coniecturam secutus scripsit
κεἰ μὴ πεποίθῃ. Nihil mutandum est. Euripides Andr. v. 635.
ὃς κλαίοντά σε καὶ τὴν ἐν οἴκοις σὴν καταστήσει κόρην, καὶ τρὶς νόθος πέφυκε.
ἔστ' ἐργαστέον Deinde
ἔστ' ἐργαστέον M. Rob.
ἔστεργαστέον G.
ἐργαστέον Ald.
ἐξεργαστέον Turn.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-188
συμπίτνουσιν
296
συμπίτνουσιν Turn. Ceteri
συμπίπτουσιν.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-189
καὶ πρὸς πιέζει
298
καὶ πρὸς πιέζει Abreschius. Libri
καὶ προσπιέζει.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-190
εὐδόξῳ Rob. e Sophiani coniectura dedit
300
ἀδόξῳ pro lectione codicis
εὐδόξῳ, quae est in omnibus reliquis libris.
302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-191
εἴσεται
302
Εἴσεται dictum est significatione passiva. Nisi
εἴσομαι Aeschylus scripsit.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-192
ZZZ
Μοῖραι Chori notam non habent M. G. Ald.
303
μοῖραι, sed
αι ab alia manu supra adscripto, M.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-193
ᾗ: ἦ vitium Ald.
305
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-194
Δίκη μέγ᾽ ἀϋτεῖ: δίκη μέγ' ἀϋτεῖ Turn. δίκηαμέγαυτί, priore a lineola transfixo, in margine autem adscripto οἶμαι μέγ' ἀντεῖ, Μ. δίκης μέγ᾽ ἀντεῖ G. Ald. δίκην μέγαντι Rob.
308
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-195
ὦ πάτερ αἰνόπατερ: Ορ. praefixum in M. Turn. Personae notam non habent G. Ald. Rob. Primam stropham eiusque antistropham Canterus indicavit. Totum carmen usque ad v. 469. in strophas atque antistrophas distinctum exhibui in Observationibus criticis in Aeschylum et Euripidem. Ibi quum nihil dixissem de ratione qua ista stropharum coniunctio facta est, Schützius, qui ordinem et aequabilitatem in ea descriptione invenire non posset, insigni audacia strophas alio ordine collocavit: quo factum est, ut, quum ordinem restituere vellet, eum everteret. Non animadvertit enim anapaestos quoque, qui sunt in hoc carmine, esse antistrophicos. Haec est autem carminis, quod quattuor continet stropharum systemata, descriptio. I. a'. ß. a'. y'. S'. f'. d'. µeowdós. e'. 5'. é'. y'. 5'. 5'. 5'. II. 7'. 9'. 9′. 7. III. ¿. ¿. 1. ια'. ια'. ὦ μᾶτερ αἰνόματερ solus Rob.
312
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-196
ἄν, ἕκαθεν: Recte libri ἂν ἕκαθεν, nisi quod in M. ἂνκαθεν scriptum est. Falsus olim sum, quum τύχοιμ' ἄγκαθεν οὐρίσας scribendum putarem. Neque enim v omitti potest. Emendandus potius erat versus antistrophicus. Iungendum autem est, ut Blomfieldius vidit, οὐρίσας φάος. Errant scholiastae: μακρόθεν ουριοδρομήσας εἰς τὸν σὸν τάφον· ὁ ἐστιν ἀπὸ Φωκίδος ἐλθών. ἄλλως· πόρρωθέν σου ἀφοριζόμενος· σὺ μὲν γὰρ ἐν σκότῳ, ἐγὼ δὲ ἐν τῷ φωτί· ἐναντίον μὲν τὸ φῶς τῷ σκότω. τοῦτ᾽ ἔστι, πολὺ τὸ μεταξὺ τῶν ζώντων καὶ τεθνεώτων. ὅμως δὲ τοῖς προσθοδόμοις Ἀτρείδαις ὁ γόος εὐκλεὴς ὁμοίως χάριτες κέκληνται.
314
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-197
ἀντίμοιρον: ισοτίμοιρον Μ. G. Ald. Rob. σύμοιρον Turn. Scribendum esse αντίμοιρον vidit Erfurdtius ad Soph. Εl. v. 86.
316
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-198
κέκληνται: κέκληνται Μ. (sic M.) Rob. Turn. κέκληται G. Ald.
318
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-199
προσθοδόμοις: πρὸς ϑοδόμοις Ald. Ortum id ex eo quod in G. ad προσθοδόμοις supra adscriptum est ήγουν ἱκέταις ita ut posterioris vocis prima littera pro accentu in syllaba προς accipi possit.
319
320.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-200
τέκνον: Personae nota omissa in M. G. Ald. Rob. Xo. Turn. Hemichorio priori haec tribui.
320
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-201
μαλερὰ: Libri ή μαλερά. Delevit articulum Porsonus.
321
323.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-202
ὀτοτύζεται... θνῄσκων: στοτύξεται Rob. Θνήσκων Μ.
323
327.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-203
ῥοπὰν: τὸ πᾶν Μ. Rob. Turn. τὸ πάν G. Ald. Scholion ζητεῖ τὸ ἀντιτιμωρεῖσθαι. Et in altera codicis M. margine ὅμως οὐκ ἠρεμεῖ ἡ ψυχή· ζητεῖ γὰρ παντελῶς ταρασσομένη τὴν ἐκδίκησιν. Recte Lachmannus ῥοπάν. Luctus iustus, ubertim excitatus, quaerit discrimen patris et matris, i. e. momentum, quo utrique debitum detur, patri vindicta, matri poena.
327
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-204
κλῦθι νυν: Lineolam tantum praefixam habet M. κλυθί νυν scribendum esse vidit Canterus. Libri κλύθι νῦν.
328
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-205
δίπαις δέ σ' ὅδ᾽ ἐπιτύμβιος: Huic versui lineola praefixa in M. Orestis personam adscribunt G. Ald. Rob. Recte eam omisit Turn. Libri δίπαις τοῖς ἐπιτυμβιδίοις, nisi quod δίπαις τοὺς ἐπιτυμβιδίους Turn. Schutzius in prima editione e sua coniectura dedit δίπαις τοί σ' ἐπιτυμβίδios, quod recepit Porsonus. Duae posteriores Schützii ex mea coniectura δίπαις τοί σ᾽ ἐπιτύμβιος. Scribendum potius erat δίπαις δέ σ' ὅδ᾽ ἐπιτύμβιος.
330
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-206
θρῆνος ἀναστενάζει: θρήνους, vitium Aldinae, retinuit Turn. ἀναστενάζει, non ἀναστενάξει, etiam M. habere videtur.
331
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-207
τί δ᾽ ἄτερ κακῶν: Huic versui Electrae persona adscripta in Rob. In M. lineola praefixa. τί δ᾽ ἄτερ κακῶν Rob. et sic eliam M. sed ut άτερ ab eadem manu ex alio vocabulo factum esse videatur. τί δ᾽ ἄτ᾽ ἐν κακῶν G. Ald. et in G. quidem κακῶν sic scriptum, ut compendium, quo ultima syllaba indicatur, antea fuerit illud quo significatur ῶς. Turn. τί δ' αὖτε κακῶς.
334
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-208
ἀτρίακτος ἄτα: Hunc versum Rob. Oresti tribuit. Signum interrogandi Schitzio debetur. De verbo ἀτρίακτος et cognatis v. Salm. Exere. Plin. p. 206. Spanh. ad Iulianum p. 262. Lob. Aglaoph. p. 354.
335
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-209
ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν: Haec duci prioris hemichorii tribui. Choro adscripsit Turn. Lineola praefixa in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. ἀλλ᾽ ἔκτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε G. Ald. ἀλλ' ἐκ τ᾽ ἂν τῶνδε Turn. ἀλλ᾽ ἔτ' ἂν ἐκ τῶνδε Μ. Rob. Χρήζων male interpretatur scholiastes ὁ χρησμῳδῶν Απόλλων.
336
337.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-210
θείη: θείη Turn. θήη M. G. Ald. Rob.
337
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-211
παιὼν: παιὰν recte Blomfieldius. Libri παίων. Pro luctu sepulcrali, inquit, novum amicum (Oresten) paean introducet in regias aedes. ἐμβασιλείοις Αld.
339
340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-212
νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν: νεοκρᾶτα φίλον κομίζει M. (sic M.) Rob. νεοκράτα φίλον κομίζει G. νεοκάτα φίλον κομίζει Ald. νεοκρᾶτα φίλον γε κομίζοι Turn. Emendavit Porsonus, quem v. ad Med. v. 138. Νεοκράτας σπον- δάς alibi Aeschylus dixit, fr. 432. νεοκρᾶτά τις ποιείτω Plato in Laconibus apud Ath. XV. p. 665. C. Hesychius νεοκράς (ser. νεοκράτας), νεωστὶ κεκερασμένας. Νεόκρατοι, τινὲς κρατῆρες ἐλέγοντο, ὧν ἡ χρῆσις διττῇ καθειστήκει, ἔν τε γὰρ τοῖς περιδείπνοις καὶ ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν ήγουν σπονδαῖς.
340
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-213
ὑπ᾽ Ἰλίῳ: Lineola praefixa in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. Electrae haec tribuit Turnebus. Non hanc decent, sed Oresten, cui me duce Schützius dedit. ελλίῳ codex Robortelli: ipse dedit λίῳ, ut in ceteris libris est.
341
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-214
πρός τινος: πόρτινος vitium Aldinae.
342
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-215
δορίτμητος κατηναρίσθης: Libri δορίτμητος. Blomfieldius scribendum coniecit δορίκμητος. Recte, puto, Stanleius δορίδμητος, etsi lexica hoc vocabulum non habent. Similia sunt δοριάλωτος, δοριθήρατος. Deinde libri (etiam Μ.) κατεναρίσθης. Correctum a me et Porsono.
343
344.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-216
δόμοισιν: εὔχειαν vitium Ald. δόμοισιν Μ. G. Ald. Rob. δόμοισι Turn.
344
346.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-217
κτίσας ἐπιστρεπτὸν αἰῶ: Libri ἐπιστρεπτὸν αἰῶνα κτίσας, nisi quod επίστρατον habet G. ἐπὶ στρατὸν Ald. ἐπίστρεπτον Turn. cui scholia hoc vocabulum, sed recto accentu, praebuerunt: κτίσας autem solus Rob. Ser- bendum erat κτίσας ἐπιστρεπτὸν αἰῶν Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 363, 17. αἰῶ τὸν αἰῶνα κατὰ ἀποκοπὴν Αἰσχύλος εἶπεν.
346
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-218
διαποντίου γᾶς: διαποντίου γᾶς Turn. διαποντιουτᾶς Μ. διὰ ποντίοντας G. Ald. διαποντιουτας cum asteriseo, vitii signo, Rob.
348
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-219
ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν: Nulla personae nota in M. G. Ald. Rob. Turn. Olim choro haec dedi, nunc priori hemichorio, quod non interpellat, sed continuat Orestis dicta. ἐκεῖ bis habent G. Ald. Turn. Scilicet quum hic ver- sus in libris in duos dividatur, quorum secundus vocabulo ¿zɛî incipit, librarius, qui codicem G. scripsit, ἐκεῖ adiecerat priori versui, sed statim animadverso errore tenuissima linea, quae Asulani oculos effugit, hane vocem confodit, et sequentem versum incepit eodem ἐκεῖ. Quod ex G. affertur ἔσω, interpretatio est, adscripta etiam in M. θανοῦσιν Μ. G. Ald. Rob. θανοῦσι Turn.
350
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-220
βασιλεὺς γὰρ ἦν, ὄφρ᾽ ἔζη: ἦν ex codice suo affert Robortellus. Habet ἦν M. sed s ad v supra adscripto. ης G. Ald. Rob. Turn. Deinde libri ὄφρα sine elisione. Correxit Pauwius. Denique libri έζης. Abreschio videbatur is, de qua forma ad Aristoph. Nub. v. 1030. dixi, in ἦσθ' esse mutandum. Scribendum potius est βασιλεὺς γὰρ ἦν, ὄφρ᾽ ἔζη. Secundas personas posuerunt qui haec Oresti continuata legebant.
355
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-221
πιπλάντων: πιπλάντων Heathius. Libri πιμπλάντων, repugnante metro.
356
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-222
πεισίβροτόν τε: πεισί βροτόν τε Pauwius, πισίμβροτόν τε Μ. Ceteri πεισίμβροτόν τε. Schutzius audaci metaphora offensus πεισιμβρότῳ τε βάκτρῳ dedit. Aeschylus sceptrum dixit pro regio munere.
357
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-223
Τρωΐοις: Nulla personae nota in libris. Electrae hanc stropham esse apparet. τρωΐας M. Ald. Rob. Turn. τρφίας G. Ex mea emendatione Schiltzius Τρωΐοις.
358
359.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-224
τείχεσι: τείχεσι Heathius. Libri τείχεσσι.
359
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-225
μετ' ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ: Libri μετ' ἄλλων δορικμῆτι. Scribendum esse μετ᾿ ἄλλῳ Stanleius vidit, δουρικμῆτι Blomfieldius.
360
361-363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-226
παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι ... πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες νιν οὕτω δαμῆναι: Libri παρὰ σκαμάνδρου πόρον τέθαψαι· πάρος δ' οἱ κτανόντες νιν δαμῖναι, nisi quod τε θάψαι est in Ald. οὕτω Porsonus. Apparet scribendum esse tæðúq9ai, in quod etiam H. L. Ahrens incidit, deesse autem verbum ex quo infinitivi pendeant. Nam sensum recte intellexit scholiastes, cuius haec est in M. G. ad δαμῆναι adscripta adnotatio, λείπει τὸ ὤφελες. Itaque, deleto vir, scripsi μηδ' - παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι * πέπρωσο· * πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες οὕτω δαμῆναι. Vtinam ne tibi (quod Orestes optaverat) sub Troicis muris cum aliis bellatoribus ad Scamandri fluenta sepeliri, sed prius eis, qui te occiderunt, ita perire fatum fuisset, ut procul aliquis eorum cacdem audiret, expers horum laborum. Similiter лέлошτά dictum est in Prometheo ν. 513. οὐ ταῦτα ταύτῃ μοῖρά πω τελεςφόρος κρᾶναι πέπρωται.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-227
πρόσω: Libri πρόσσω. Olim correxi.
365
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-228
NA: Choro haec tribuit Turnebus. Nulla personae nota in M. G. Ald. Rob.
367
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-229
μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ: μείζονα φωνεῖ. ὁ δυνᾶσαι γὰρ Μ. μείζονα φωνεῖ, ὀδυνᾶσαι γὰρ G. Ald. Rob. μείζονα φωνεῖς· ὀδυνᾶσαι γάρ Turn. Scholiastes ῥᾴδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι. Scribendum μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ. Licet enim tibi. Od. IV. 825. θάρσει, μηδέ τι πάγχυ μετὰ φρεσὶ δείδιθι λίην· τοίη γάρ οἱ πομπὸς ἅμ᾽ ἔρχεται, ἣν τε καὶ ἄλλοι ἀνέρες ἠρήσαντο παρεστάμεναι (δύναται γάρ), Παλλὰς Ἀθηναίη· σὲ δ᾽ ὀδυρομένην ἐλεαίρει. Euripides in fine Electrae χαίρετε· χαίρειν δ᾽ ὅςτις δύναται καὶ ξυντυχίᾳ μήτινι κάμνει θνητῶν, εὐδαίμονα πράσσει.
369
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-230
μαράγνης: μαράγνης Rob. αράγμης M. G. Ald. glossa μάστιγος in M. G. adscripta. μαραίνης Turn.
370
372.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-231
τῶν δὲ κρατούντων: Ad γῆς in Μ. @ supra adscriptum. Deinde τῶν δε sic G. Rob.
372
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-232
στυγερῶν δ' ὄντων: Libri στυγερῶν τούτων, quae verba in M. interpunctione a praecedentibus et sequentibus distincta sunt. Scholiastes Touro idių ἀναπεφώνηται, τῶν ἄγαν στυγερῶν τούτων. τοῦτο δὲ μᾶλλον Αγαμέμνονος τοῖς παισὶν αὐτοῦ συμβέβηκεν· πρὸς ὃ ἐπάγει Ηλέκτρα ὅτι ὡς βέλος μου ὁ λόγος οὗτος ἥψατο. Haec non magis probari possunt quam quae recentiores critici protulerunt. Olim scribendum esse putabam στυγερῶν ὄντων. Scribendum potius erat, mulatione paene nulla, στυγερῶν γ' ὄντων.
373
374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-233
γεγένηται: Αν γεγένηται intelligendum δοῦπος μαράγνης. Nisi scribendum est γεγένηνται, ut Boissonadus voluit.
374
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-234
διαμπερὲς οὖς: Nulla personae nota in M. G. Ald. Electrae nomen praefixum in Rob. Turn. δι' ἀμπερὲς G. διαπρεπές Rob. Deinde οὖς Schutzius. ως M. G. Ald. Rob. ὡς Turn.
375
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-235
τομῷ ἅπερ τε βέλος: ἵκετο ἅπερ τε βέλος M. G. Ald. Rob. ἵκετο ἅτεπερ βέλος Turn. Apparet ἵκεθ' esse scribendum.
376
377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-236
Ζεῦ, Ζεῦ,: Orestis nota in Rob. adscripta est, chori in Turn.
377
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-237
ἄταν: ἄταν G. Ald. Turn. άτην, supra adscripto a, Μ. ἄτην Rob.
378
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-238
τλήμονι: Rectius τλάμονι. Deinde πανούργο Ald.
379
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-239
χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὁμῶς τελεῖται: χειρὶ τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται M. G. Ald. Turn. χειρὶ τουκεῦσι δόμω στελεῖται Rob. Scholiastes ἵνα τὸ ὅμοιον καὶ ἴσον τῷ πατρί μου φυλαχθῇ. Legisse igitur videtur όπως. Itaque Scaliger scribendum putavit τοκεῦσιν ὅπως τελῆται. Scripsisse puto Aeschylum χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὁμῶς τελοῦτο. Idem coniecit Boissonadus. Ο Iuppiter, inquit, qui ab inferis poenam mittis hominum malefactis, in patris gratiam pariter haec perficiantur, i. e. mitte poenam quae patris caedem ulciscatur. Δé ita explicandum, Ζεῦ, ἀναπέμπεις μὲν — ἀνάπεμψον δὲ ὁμῶς.
380
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-240
ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι: Haec alteri hemichorio tribui. Nulla est in libris personae nota. Libri ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι. Addidi ποτε.
381
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-241
πευκήεντ᾽: Fortasse scribendum πευκάεντ'.
382
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-242
θεινομένου: θεινομένου Rob. Turn. θινομένου, ad e supra adscripto et, Μ. θεινόμενον G. Ald.
383
384-388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-243
ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύθω, φρενὸς οἷον ἔμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος;: ὀλλυμένας G. Turn. ὀλλυμένης Rob. et ad η supra adscripto a Μ. λυμένας Ald. Deinde τί γὰρ κεύθω φρενὸς θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώιρας δριμὺς ἄηται (sic) καρδίας θυμὸς ἔγκοτον στύγος M. A quo ceteri libri ita tantum discrepant, ut πρώρας habeant Ald. Rob. δριμύ, ἄκται G. Ald. δριμὺς ἄκται Rob. εἴκοτον Ald. Τurnebus e coniectura haec dedit, τί γὰρ κεύθω φρενός. θεῖον ἔμπας ποτᾶται. πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμείας τὲ καρδίας, θυμὸς ἔγκοτον στυγος. Scholiastes ad ἔμπας ποτᾶται haec adscripsit, ὅμως τὸ εἱμαρμένον παρήπταται (sic M. G. περίπταται Rob. περι Έπταται Vict.) πάντας καὶ οὐκ ἂν ἐπιβουλευθείη παρὰ τὸ μοιρίδιον. Videtur hic θεῖον explicare studuisse. Porsonus scripsit τί γὰρ κεύθω φρενός; θεῖον ἔμπας ποτᾶται· πάροιθεν δὲ πρώρας, δριμὺς ἦταν καρδίας, θυμὸς, ἔγκοτον στύγος. Scribendum potius videtur τί γὰρ κεύ- θω, φρενὸς οἷον ἐμπας ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυστάκτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος; Similiter Aeschylus in Agamemnone v. 942. dixit τίπτε μοι τόδ' ἐμπές δως δεῖμα προστατήριον καρδίας τερασκόπου ποτᾶται; Vocabulo θύμα caedes Agamemnonis significatur, ut Ag. ν. 1077.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-244
καὶ πότ' ἂν: Nulla personae nota in libris. Libri καί ποτ' ἄν. Correxit Stanleius.
389
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-245
ἔπι χεῖρα: ἐπιχεῖρα G.
390
391.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-246
κάρανα δαΐξας: κάρανα δαΐξας M. Rob. Τurn. καραναδαΐξας G. καραδαναΐξας Ald. Μαΐξας priore syllaba producta dictum est ut I. XI. 497. δαΐζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας.
391
392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-247
πιστὰ γένοιτο χώρᾳ: Scholiastes καὶ γένοιτο πιστὰ τῇ χώρᾳ, ὅτι σὺ τούτων αἴτιος. Hoc potius dicit, contingat mihi fidere posse civibus. Od. XI. 456. ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.
392
394.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-248
χθονίων τε τιμαί: Libri κλυτε δὲ τὰ χθονίων τετιμέναι. Vltima in M. sic έν scripta ταχθονίων τετιμαι, in quo nihil aliud latet quam illud ipsum τετιμέναι. Scholiastes αἱ Ἐρινύες παρὰ τῶν χθονίων θεῶν τετιμημέναι. Quum illud τετιμέναι ex interpretatione, quae scripta fuerat τε τιμένα, ortum esse videretur, in Opusc. V. p. 162. scribendum putabam τιτηνά. Probabilius nunc duxi κλῦτε δὲ τὰ χθονίων πρότημα. Omnes inferos deos invocat. Xenophanes apud Athenaeum X. p. 414. B. οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν, τό περ ἔστι πρότιμον, ῥώμης ὅσσ᾽ ἀνδρῶν ἔργ᾽ ἐν ἀγῶνα πέλει. Vsi sunt hoc vocabulo πρότιμος etiam Plato aliique.
394
395.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-249
ἀλλὰ νόμος: Haec duci alterius hemichorii dedi. Nulla personae nota in libris. ἀλλὰ νόμος Turn. ἀλλ᾽ ἄνομος M. G. Ald. Rob.
395
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-250
ἐς πέδον: ἐσπέσον pro ἐς πέδον codex Robortelli.
396
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-251
βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν: βοαὶ G. Ald. Deinde libri λοιγὸν ἐρινὺς, nisi quod ἐριννὺς habet Turn. Recepi necessariam Schützii emendationem, λοιγὸς Ἐρινύν.
397
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-252
πρότερον φθιμένων ἄτην: Libri προτέρων. Emendavit Porsonus. ἄτην Rob. Turn. et a ad η supra adscripto M. ἄταν G. Ald.
398
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-253
ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ: ἐπάγουσαν ἐπ' ἄτῃ Μ. G. Ald. ἀπάγουσαν ἀπ᾽ ἄτῃ Rob. ἐπάγουσ᾽ ἐπ' ἄτῃ Turn.
399
400.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-254
τί ποῖ δὴ νερτέρων τυραννίδες: Nulla personae nota in libris. Libri ποῖ ποῖ δή. Seribendum videtur τί ποῖ δή. Deinde τυραννίδος, vitium Aldinae, repetitum a Turn.
400
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-255
φθιμένων: φθειμένων sic M. φθειμένων G. Ald. sed in G. φθιμένων antea fuisse aut hoc ex illo factum esse videtur. φθιμένων Rob. Turn. Scripsi τεθυμένων.
401
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-256
ἴδεσθ': δετ' solus Turn. pro ίδεσθ'.
402
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-257
ἔχοντα: ἔχονται pro ἔχοντα G. Ald.
403
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-258
πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ: πετιστραποιταν sic, omisso ὦ Ζεῦ, sed adscripto in margine οἶμαι πᾶι τις τράποιτ᾽ ἂν ὦ ζεῦ, Μ. πᾶ τὶς τράποιτ᾽ ἂν ; omisso ὦ Ζεῦ Rob. πᾷ τίς (πᾶτις Ald. Turn.) τράποιτ' (τράποι τ' Αld.) ἂν ὦ ζεῦ G. Ald. Turn.
404
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-259
πέπαλται: Hanc stropham alteri hemichorio tribui. Electrae dederat Rob. Nulla personae nota in M. G. Ald. Turn. πέπαλται Turn. πε- παλατε, ad ultimam vocalem ac supra adscripto, Μ. πεπάλαται G. Ald. Rob.
405
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-260
τόνδε κλύουσαν οἶκτον: Libri τόνδε κλύουσαν οἶκτον. Addidi οἰκτρὸν in principio versus.
406
408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-261
δέ μοι: Libri δέ μου. Sic etiam M. Recte Schutzius δέ μοι.
408
409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-262
κλυούσᾳ: κλυούσαι Μ. κλύουσα Rob. κλυούσα, ad a supra adscripto η, G. κλυούσῃ Ald. Turn.
409
410-412.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-263
ὅταν δ᾽ αὖτ' ἐπαλκὲς ... θάρσος, ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς: ὅτ' ἂν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς | θραρέαπέστασεν ἄχος | πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλῶς M. G. Eodem modo Ald. nisi quod Γραφέα πείστασεν habet, et Rob. nisi quod is aὖτ' habet et *γραφέα πέστασεν divisim, cum asterisco, vitii signo. Turnebus haee ita e coniectura scripsit, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς θρασέ ἀπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖσθαί μοι καλώς. Scholiastes ἐπαλκές interpretatur ισχυρόποιον, et ultima verba sic, πρὸς τὸ καλά μοι ἐννοεῖν. Desperati versus, quos ita conformavi, ut Aeschylum eos scripsisse non incredibile est, ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπαλκὲς * ήτορ * θάρσῃ, ἐπέστασεν ἄχος πρὸς τὸ φανεῖν τί μοι καλῶς. ἐ
413-414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-264
τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν; ἢ τά περ πάθομεν ἄχει: Omissam in libris personam Orestis adscripsi. τί δ' ἂν πάντες τύχοιμεν ἂν ἢ τάπερ Μ. (sic M.) G. Ald. et codex Robortelli. Scholiastes τί δεινὸν εἰπόντες κατὰ Κλυταιμνήστρας τύχοιμεν τῆς σῆς συμμαχίας, ὦ πάτερ; ἢ ἃ πεπόνθαμεν; Hinc τί δ᾽ ἂν εἶν πόντες τύχοιμεν ἂν, ἢ τὰ πεπάθομεν dedit Rob. τί δ᾽ ἂν εἰπόντες τύχοιμεν ἂν ὦ πάτερ πάθομεν Turnebus. Scribendum esse τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν ; ἢ τά περ πάθομεν viderunt etiam Bothius in altera editione et Bambergerus. Deinde libri άχθεα. Scribendum άχεα, quod Lachmannus quoque et Blomfieldius intellexerunt. In G. litterae 9ε vocabuli άχθεα in litura scriptae sunt: antea ἄχη scriptum fuisse videtur. Scholiastes ad τὰ δ᾽ οὔτε in sequente versu τὰ ἄχη adscripsit.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-265
ὠμόφρων: ὠμόφρον Ald.
416
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-266
NA: Hanc stropham eiusque antistropham nunc alteri hemichorio dedi. Non recte iudicaveram in Elem. doctr. metr. p. 737. et in Epitome §. 691. et 694. Nulla est personae nota in libris.
418
418-421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-267
ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις ἰηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ' ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα: ἔκοψα κομμὸν ἄρειον M. G. Ald. ἔκοψαν κομμὸν ἄρειον Rob. ἔκοψε κομμὸν ἄρειον intulit Turn. Deinde libri είτε, Deinde κισσίας Rob. Τurn. κισσίαις M. G. Ald. Tum νόμοισιλεμιστρίας M. G. Ald. Rob. νόμοισι πολεμιστρίας profectum a Turnebo. Deinde ἄπριγκτοι πληκτὰ πολυπάλαγκτα δὴν εἰδεῖν Μ. ἄπριγκτοι πληκια. πολυπλάγκτα δὴν ἰδεῖν G. Eodem modo Ald. nisi quod πολύπλαγκτα habet, et Rob. nisi quod πολυπάλαγκτα δ᾽ ἦν, et Turn. nisi quod is πολύπλαγκτα δ᾽ ἦν dedit. Denique Aldinae vilia sunt ἐπασσυτέρω τριβή, οι ὀρείγματα, unde natum Turnebi ὀρύγματα. Scribendum erat ἔκοψα κομμὸν Ἄριον, ἔν τε Κισσίας νόμοις τηλεμιστρίας ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν ἐπασσυτεροτριβὴ τὰ χερὸς ὀρέγματα. V. Opusc. vol. IV. p. 338. ubi quod ἔκοψε scripseram, correctum est 1 vol. VII. p. 59. Praeterea quum ibi scripsissem πολυπλάνητά τ᾽ ἦν ἰδεῖν, recepi nunc πολυπλάνητ᾽ ἄδην ἰδεῖν, emendationem Bambergeri. Πολυπλάνητα scribendum esse viderunt Lachmannus et Blomfieldius, ἀπριγδόπληκτα Blomfieldius. Ita in Persis v. 1026. 1031. ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. Ad ἄρειον, ut libri habent, scholiastes adscripsit Περσικόν. V. interpretes Hesychii ad v. Αρείας. Quod deinde scripsi ἰηλεμιστρίας, ex hoc ipso carmine sumpsisse videtur Hesychius, qui interpretatur θρηνητρίας. Idem ἠλεμίστρια, θρηνήτρια.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-268
ἀμὸν: Libri ἁμὸν.
423
424.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-269
δαΐα: δαΐα Turn. et, ut videtur, M. δαῖα G. Ald. Rob.
424
428.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-270
ἔτλης ἀνοίμωκτον: ἔτλης ἀνοίμωκτον M. Rob. Ita etiam G. Sed Asulanus, male lecto compendio, quo ἔτλης in G. indicatum est, in Ald. dedit ἐτλ' γανοίμοκτον. Hine Turn. ἔτλη, ἀνοίμωκτον.
428
429.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-271
τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας: Nulla personae nota in M. G. Ald. Orestis nomen praefixum in Rob. Turn.
429
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-272
ἆρα: άρα Heathius. ἀρὰ M. G. Rob. ἄρα Ald. Turn. In margine M. adscriptum οἶμαι πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἄρα τίσει. In G. id supra adscriptum, sed corrupte, οἶμαι μωσσ᾽ ἀρὰ τίσει.
430
432.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-273
ἀμᾶν: Libri ἁμᾶν.
432
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-274
ὀλοίμαν: ὀλοίμαν Τurn. ἑλοίμαν M. G. Ald. Rob. Scholion, quod in M. G. est, primus edidit Victorius, ἐκ τούτου εἴρητο τό “τεθναίην ὅτ' ἐκεῖνον ἀποπνεύσαντα πυθοίμην” Καλλιμάχου.
433
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-275
ἐμασχαλίσθη δέ γ', ὡς τόδ᾽ εἰδῇς: Electrae hanc stropham dederunt Rob. Turn. Nulla personae nota in M. G. Ald. ἐμασχαλίσθης Μ. G. Ald. Turn. ἐμασχαλίσθη Rob. Deinde δὲ τωστοστείδης Μ. δέτωςοςείδης G. in quo secundum se correctione est. δέτωςο ςείδης Rob. δὲ τωςοςεῖδυ Ald. δέ τ᾽ ὣς τότ᾽ ἔδυ Turn. Canterus scribendum coniecit ἐμασχαλίσθη δ᾽ ἔθ᾽, ὡς τοῦτ᾽ εἰδῇς. Ιd, mutato tamen ex Pauwii sententia τοῦτ' in τόδ', a Schützio, Wellauero, Blomfieldio receptum est. Scribendum erat ἐμασχαλίσθη δέ γ', ὡς τόδ᾽ εἰδῇς. Vidit hoc etiam I. Fr. Martinus. Eodem verbo ἐμασχαλίσθη de Agamemnone utitur Sophocles El. v. 445.
434
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-276
ἅπερ νιν: Libri ἅπερ νιν, nisi quod Ald. ἀπερνῖν habet. Emendavit Schiitzius.
435
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-277
κτίσαι: κτεῖναι Μ. G. Ald. Turn. sed in M. v ab alia manu in litura scriptum est. θεῖναι Rob. Scribendum esse κτίσαι vidit Stanleius. Scholiastes κατεσκεύασε δὲ τὸ μασχαλισθῆναι αὐτὸν ἡ Κλυταιμνήστρα. ἢ καὶ οὕτως ἀτίμως αὐτὸν θάψασα δυςτυχίαν μεγίστην και τασκευάζουσα τῷ σῷ βίῳ, ὦ Ὀρέστα. ὅ ἐστιν, ἵνα δυςτυχὴ βίον ζήσης, τοῦ Ἀγαμέμνονος μὴ δυναμένου σοι συμμαχῆσαι πρὸς τιμωρίαν Κλυταιμνήστρας.
436
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-278
ἄφερτον: ἄφερτον Rob. ἀφερτὸν Turn. ἄφερκτον M. G. Ald. Agam. ν. 1568. μόρον δ᾽ ἄφερτον Πελοπίδαις ἐπεύχεται.
437
438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-279
κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους: κλύεις Turn. κλύει M. G. Ald. Rob. Deinde πατρῴους Porsonus. πατρώους Μ. πατρωΐους G. Ald. Rob. Τurn. Deinde libri δυσατίμους. Stanleii emendatio est δύας ἀτίμους.
438
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-280
λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν: Nulla personae nota in libris. Dedi haec alteri hemichorio. V. ad v. 418. Libri λέγεις πατρώϊον μόρον, nisi quod πατρώον est in M. πατρῷον Porsonus. Sed λέγεις hic non aptum est. Non dubito quin Aeschylus scripserit έχεις πατρῷον μόρον. Patris necem accepisti. Ego vero, et quae sequuntur. ἐπεστάτουν Ald. Turn.
439
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-281
μυχῷ δ᾽ ἄφερκτος πολυσινοῦ κυνὸς δίκαν: Omnes μυχοῦ δ'. Deinde ἀφερκτος M. G. Turn. ἀφερκτὸς Ald. άφερτος Rob. Stanleius scribendum coniiciebat μυχῷ δ' ἔφερα τος. Prius recte. Nam vulgata lectio contrarium sensum praebet, seclusa a penetralibus. At dici debet seclusa in penetralibus. Deinde πολυσίνους erat in M. sed s expunctum est. Ceteri πολυσίνου. Porsonus edidit πολυσίνους: voluit πολυσινοῦς, quod Blomfieldius probavit. Sed insuavis est sigmatismus: πολυσίνου autem satis tuentur Hippocratea κακοσινώτερος, κακοσινώτατα. Denique δίκαν M. Ald. Rob. Turn. et sic etiam G. e correctione, quum antea dízŋy fuisset. Scribendum δίκην.
441
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-282
ἑτοιμότερα: ἑτοιμώτερα Ald.
442
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-283
χέουσα ... κεκρυμμένα: Libri χαίρουσα, sed in M. a ab alia manu in rasura scriptum est. Dobraeus Adv. II. p. 27. ρέουσα aut χέουσα scribendum esse coniecit. Praestat χέουσα. Deinde libri κεκρυμμένα, nisi quod κεκρυμένα est in G. Ald. Nisi κεκρυμμένον, quod G. Dindorfius coniecit, recipiendum est, scribi certe debet κεκρυμμένη.
443
444-446.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-284
τοιαῦτ᾽ ἀκούων ... ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ὤτων δέ τοι τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει: τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσσιν | γράφου, δι᾽ ὤτων δὲ συν | τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρονῶν βάσει M. G. Ald. φρεσὶ Turn. φρεσὶν recte Rob. συντέτραινε etiam codex Robortelli: ipse e coniectura sua συμμέτραινε dedit. Turnebus σὺ τέτραινε. Scholiastes τέττραινε agnoscit, quod interpretatur διατόρει, διακόμιζε. Deinde φρονών eliam Rob. φρενών Turnebi emendatio est. Scribendum τοιαῦτ᾽ ἀκούων . . . . ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ώτων τέ σοι τέτραινε μῦθον ἡσύχω φρενῶν βάσει. Quid exciderit, dici non potest. Fortasse eiusmodi quid scriptum erat, τοιαῦτ᾽ ἀκούων τῶνδ᾽ ὑβρίσματ᾽ ἐν φρεσὶν γράφου.
448.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-285
αὐτὸς ὄργα μαθεῖν: αὐτὸς Μ. e correctione: fuerat αὐτῶς. Deinde ỏgya M. Ceteri doya. Conatur hoc explicare scholiastes, cuius adnotatio in M. ila scripta est, ταῦτα δὲ τὰ συμβάντα τῷ Ἀγαμέμνονι. αὐτός· τοῦτ᾽ ἔστιν ἐπιθυμεῖ δὲ τὰ λοιπὰ γνῶναι ὁ πατήρ, τοῦτ᾽ ἔστι τὴν τιμωρίαν. Alius ὀργῇ dativum esse putavit: cuius hoc scholion est, ἀντὶ τοῦ μάθε τῷ τρόπῳ σου. Rectissime Scaliger et Pauwius τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.
448
449.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-286
πρέπει ... ἀκάμπτῳ μένει: πρέπει in M. ex πρέπεις factum esse videtur. Deinde ἀκάμπτῳ ἀκάμπτω Μ.) μένει M. Rob. Τurn. ἀκαμπτομένει G. ἀκαμπτόμενον, male lecto compendio, Ald.
449
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-287
φίλοις: Nulla personae nota in libris. φίλοις Porsonus. Libri φίλοισι.
450
451.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-288
NA: Nulla neque hic neque ante sequentem versum personae nota in libris.
451
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-289
ἅδ᾽: Recte ἅδ᾽ Rob. ὧδ' Μ. G. (sic uterque). δ' Ald. Turn.
453
455.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-290
ξυμβαλεῖ, Δίκα Δίκᾳ: Nullae ante hos versus in libris personarum notae. Libri ξυμβάλλει. Porsonus ξυμβάλοι. Recepi cum Schützio Pauwi emendationem, ξυμβαλεῖ. Deinde δίκαι δίκα Μ. δίκα δίκα G. δίκα δίκα Ald. δίκα δίκῳ Rob. Turn.
455
456.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-291
ἐνδίκως: δίκας, quo libri carent, ego addidi.
456
457.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-292
τρόμος μ' ὑφέρπει: Electrae nomen adscripsit Rob. In ceteris nulla personae nota.
457
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-293
ἰὼ: Hemichorio priori hane stropham tribuendam esse vidit etiam Bambergerus. Nulla personae nota in libris. Libri ώ. Scribendum ů. ω. Ald. vitiose ἀγγενής.
460
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-294
ἄτης: Libri ἄτης.
461
462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-295
πλαγά: πλαγά Ald. Turn. πληγή Rob. et ad a utrumque η supra adscripto M. πλαγα, ad utrumque a supra adscripto η, G.
462
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-296
ἄφερτα: ἄφερτα M. Rob. ἀφόρητα G. Ald. Turn. Eidem idem vocabulum ἀφόρητα supra adscriptum in G. In M. ἀφόρητα ad ἄφερτα adscriptum.
463
465-469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-297
δώμασι δ᾽ ἔμμοτον τῶνδ᾽ ἄκος, οὐδ᾽ ἀπ' ἄλλων ἔκτοθεν, ἀλλ' ἀπ' αὐτῶν δι' ὠμὰν ἔριν αἱματηράν. θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος: Alteri hemichorio haec tribuenda erant. Nulla personae nota in libris. In M. hi versus ita scripti sunt, δώμασιν ἔμμοτον τῶν δ᾽ ἑκὼς· (sic) οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων ἔκτοθεν ἀλλ᾽ ἀπ' αὐτῶν αιωμαναιρειν αἱματηρὰν θεῶν κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος. Ad ἔμμοτον in margine adscriptum est ἔνουλον ἢ βαθύτατον. Aurato et Pauwio έμμονον scribendum esse videbatur. Valckenarius in adnotatione ms. ad Hesychii ἔμμορον, εἱμαρμένον probat ἔμμορον, quod etiain Stanleius in curis secundis praeter uuovov adscripsit. Versu quarto αἰωμαναιρεῖν αἱματηρὰν G. Ald. Rob. αἰῶν ἀναιρεῖν, αἱματηρᾶν Turn. Scripsi δώμασι δ᾽ ἔμμοτον " τῶνδ᾽ ἄκος, οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων ἔκτοθεν, ἀλλ' ἀπ' αὐτῶν διωκεῖν ἔριν αἱματηράν. θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος. Εἰ τῶνδ᾽ ἄκος quidem et ego scribendum conieci et Schutzius. Deinde meae sunt emendationes διωκεῖν ἔριν et θεῶν τῶν, commemoratae in Annalibus Heidelbergensibus a. MDCCCIX. vol. I. p. 287. Ἔριν confirmatur scholio codicum M. G. ἣν ἤρισε πρὸς τὸν πατέρα. Ceterum si ἔμματον recte se habet, praestat scribere οὐκ ἀπ᾽ ἄλλων. "
470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-298
μάκαρες χθόνιοι: Nulla personae nota in libris. θεοὶ το χθόνιοι Rob.
470
471.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-299
τῆσδε κατευχῆς: Zuters Turn. et, ut videtur, M. xať' ev755 G. Ald. Rob
471
472.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-300
παισὶν ... ἐπὶ νίκῃ: nauoir M. Rob. nœì G. Ald. Turn. Deinde ènì vízy reet Portus. Libri ènì vízyv.
472
473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-301
πάτερ: In M. hic versus et novem sequentes Electrae tributi sunt. G. Ald. hunc versum Electrae, sequentem Oresti tribuunt. Recte Rob. Turn. utrumque Oresti adscribunt. Imitatus est hoc diverbium Euripides Or. v. 1225. seqq.
473
474.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-302
αἰτουμένῳ μοι: αιτουμένῳ μοὶ Turn. αιτούμενός μοι M. G. Ald. Rob.
474
475-476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-303
κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν, μέγαν προςθεῖσαν Αἰγίσθῳ: Personae nomen omittit Rob. Scripti sunt hi duo versus in M. G. Ald. Rob. ita, zayà nútɛg roiúde σov (sic M. Rob. τοῖά δέ σου G. τοῖα δέσου Ald.) χρείαν (χρειὰν G. Ald.) έχω, φυγείν μέγαν προσθεῖσαν αἰγίσθῳ omisso ultimo verbo. A Turnebo profectum est τοιάνδε σου, idemque e coniectura μόρον addidit. Cantero scribendum videbatur κἀγὼ πάτερ τοιάνδε σου χρείαν ἔχω, φυγεῖν με λαμπρὸν Jεĩбav Aizio9 µógov. Alii alia coniecerunt. Scribendum putavi καγώ, πάτερ, τοιώνδέ σου χρείαν ἔχω τυχεῖν, μέγαν προςθεῖσαν Αιγίσθη *φθόρον.*
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-304
οὕτω: Ante Schützium aberat nota personae. Oresti hos tres versus tribuendos esse vidit etiam Tyrwhittus.
477
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-305
παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσει: παρευδείπνοις M. Deinde libri ἔσῃ.
478
479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-306
ἐμπύροισι κνισωτοῖς: ἐμπύροισι Auratus et Canterus. Libri ἐν πυροῖσι. Deinde libri κνισωτοῖς. Victorius κνισσωτοῖς.
479
480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-307
κἀγὼ χοάς σοι: Electrae nomen habet Rob. Ceteri omittunt. κἀγὼ χράστ ow codex Robortelli: ipse dedit zay@ zoάs oot, ut in ceteris libris est.
480
483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-308
πάτερ᾽: Hinc in M. per totam stichomythiam singulis versibus linea praefixa est. Orestis et Electrae nomina adscripta sunt in G. Ald. Turn. Omissa in Rob. лάтεg M. G. Ald. Emendate Rob. Turn.
483
484.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-309
Περσέφασσα, δὸς δέ γ': ὦ περσέρασα δὸς G. ώπερ σεφασααδός Ald. Deinde libri dé r'. Auratus où d'. Scribendum esse dé y' in adn. 316. ad Vigerum dixi. De verbo euoogos v. ad Ag. v. 434.
484
486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-310
σ᾽: M. Ceteri o'. Non opus est Blomfieldii coniectura ὡς.
486
486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-311
ἐκαίνισαν: Valckenarius ad Phoen. v. 1310. p. 440. ¿zaínoarv in ¿zauré- 71 mutandum putabat. Nihil mutandum. Ezairioav est imbuerunt, initiarunt, i. e. primum exceperunt. V. ad Ag. v. 1030.
486
488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-312
βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν: Bovkevtoio non significat insidiosam vestem, sed data opera excogitatam. Boulevτòr Járatov dixit Callimachus Lav. Pall. v. 38. ἐγκαλύμμασιν Portus.
488
489.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-313
ἐξεγείρει ... ὀνείδεσιν: Libri ἐξεγείρῃ. Deinde ονείδεσιν Rob. ἀνείδεσσιν Μ. G. Ald. Turn.
489
491.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-314
ἴαλλε: Nulla est in libris personae nota, sed Electrae omnia continuantur. Oresti hunc et duos sequentes versus recte tribuerunt Tyrwhittus et Schützius.
491
492.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-315
λαβὰς: Lapis Canterus et Musgravius. Libri hapús. Musgravius adscripsit quae Suidas habet, ὁμοίας λαβάς, ἀντὶ τοῦ μεταλήψεις καὶ ἀντιμεταθέσεις. Plato in Phaedro p. 236. Β. περὶ μὲν τούτου, ὦ φίλε, εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς ἐλήλυθας. Scholiastes Platonis από μεταφορᾶς εἴρηται τῶν παλαιόντων, οἳ τοῦ ἀφωρισμένου αὐτοῖς πρὸς τὸ πα- λαίειν τόπου ὁπότε ἐκπέσοιεν, εἶτα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ καὶ τόπου καὶ σχήματος εἰ πάλιν ἔλθοιεν, εἰς ὁμοίας ἐληλυθέναι λέγονται λαβάς. Idem Plato de re p. VIII. p. 544. B. πάλιν τοίνυν, ὥςπερ παλαιστής, τὴν αὐτὴν λαβὴν πάρεχε. Ibi scholiastes ἔθος γὰρ τούτοις, ὅταν πέσωσιν ὁμοῦ, ὡς μηδένα ἐπιπεσεῖν τοῦ λοιποῦ, πάλιν ἐγερθέντας ἐφ᾽ ὁμοίῳ συμπλεκῆναι σχήματι, ὅπερ τὴν αὐτὴν εἶπε λαβήν.
492
494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-316
καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον: Vulgo hi versus omnes usque ad v. 507. Electrae continuabantur. Primi tantum tres versus Electrae sunt, ut tres fuerant Orestis.
494
496.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-317
οἴκτειρε ... γόον: οἴκτειρον Rob. In fine versus libri γόνον. Bene Bambergerus γόον.
496
497.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-318
καὶ μὴ 'ξαλείψῃς: Hic versus Oresti tribuendus erat, et qui sequitur Electrae.
497
498.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-319
οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδέ περ θανών: Tzetzes in Crameri Anecd. Οx. IV. p. 69. seq. ὁ τραγικὸς Αισχύλος – “οὗτος γὰρ οὐ τέθνηκεν οὐδέ περ θανών.”
498
499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-320
κληδόνες: Hos tres versus Oresti tribui, et qui sequuntur tres Electrae. Stanleius sive potius Portus κληδόνες in κίονες mutandum coniecit. Schatzius κληδόνος scripsit. Sic, sive casu, sive consilio, editum est in Sylburgii adnotationibus ad Clementem Alexandrinum. Magis poeticum est κληδόνες. Scholiastes εὐφημίαι, διὰ φήμης σώζοιέν σε. Apud Clementem Strom. II. p. 182. Sylb. 504. Poll. haec leguntur, παῖδες δὲ ἀνδρὶ κατ' αίαν ὄντι (κατθανόντι Gatakerus Adv. misc. 1. 2. p. 393.) κληδόνες γεγάασι· φελλοὶ δ᾽ ὡς ἄγουσι δίκτυον τὸν ἐκ βυθοῦ, καὶ κλωστῆρα σώζοντες λίνῳ, κατὰ τὸν τραγικὸν Σοφοκλέα.
499
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-321
φελλοὶ: φελοί Ald. Eustathius p. 79, 33. ex Aeschylo affert φελλοὶ δ᾽ ὅπως, et p. 713, 33. ὡς γὰρ θανὼν πατὴρ κλεΐζοιτ' ἂν ὑπὸ παιδὸς ἀγαθοῦ, ὡς οἷον ἀναγόμενος ἄνω τῷ κλέει, φελλοὶ ὅπως δίκτυον ἀνέχουσιν ἄνω κατ' Αισχύλον, οὕτω καὶ τηλόθι ὢν κλέος ἔχοι.
500
501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-322
λίνου: λίνου Rob. et ita a prima manu M. λίνον Μ. ex alius manus mutatione et G. Ald. Turn. λίνῳ est apud Clementem. Scholiastes quid legerit non apparet ex hae eius adnotatione, ἐν περιφράσει τὸν κλωστὸν λίνον. Sed Robortelli et antiqua codicis M. scriptura, λίνου, probata praeter alios a Porsono, firmatur iis quae ex Polluce VII. 31. iam Stanleius attulit, κλωστής· οὕτω δὲ καὶ τὴν περιστροφὴν τοῦ λίνου Εὐριπίδης ὠνόμασεν, “λίνου κλωστήρα περιφέρει λαβών.”
501
503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-323
ZZZ
σώζῃ, τόνδε τιμήσας λόγον: Libri σώζῃ, quod Porsonus in σώζει mutavit. Deinde τόνδε ἐτιμήσας Ald. Post hunc versum sequitur in Rob. hic, τίμημα - τύχης, deinde v. 505. καὶ μὴν λόγον. In M. G. Vict. priore loco positus est hic, καὶ μὴν — λόγον, posteriore τίμημα τύχης. In Ald. Turn. hic versus, καὶ μὴν - λόγον, omissus est. Verum versuum ordinem sive casu sive consilio praebet Rob. Neque enim dubito quin sie scripserit Aeschylus, αὐτὸς δὲ σῶζε, τόνδε τιμήσας λόγον, τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
503
505.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-324
καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτεινάτην λόγον: Hic versus, in Ald. Turn. per negligentiam omissus, in M. sic scriptus est, καὶ μὴν ἀμόμφητονδετινατὸν λόγον. Eodem modo in G. nisi quod δέτινατον λόγον scriptum est, et in Rob. Vict. nisi quod in his δέ τινα τὸν λόγον est. Emendavi haec in Opusc. II. p. 79. ita, καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ' ἐτείνατον λόγον. Recepit eam emendationem Blomfieldius, ἐτεινάτην rectius scribens. Postquam ille versus, τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης, suo loco positus est, rectissime iam hi tres versus, quos chori esse apparet, procedunt, καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτεινάτην λόγον· τὰ δ᾽ ἄλλ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί, ἔρδοις ἂν ἤδη, δαίμονος πειρώμενος.
505
506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-325
κατώρθωσai: κατόρθωσαι G. Ald. et fuerat hoc ante correctionem in M.
506
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-326
ἔρδοις: ἔρδοις Ald. Turn. Έρδοις G. Rob.
507
508.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-327
ἔσται: Op. adscriptum in M. Rob. Omissa personae nota in G. Ald. Turn.
508
510.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-328
μεθύστερον: μεθύστερον Victorius. Libri μεθ᾽ ὕστερον.
510
511.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-329
θανόντι ... οὐ φρονοῦντι: θανόντι Pauwius. Libri θανοῦντι. Deinde ἀφρονοῦντι pro οὐ φρονοῦντι sola Aldina. Θανόντι οὐ φρονοῦντι est mortuo non curanti, contemnenti.
511
512.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-330
τόδε: Ex Rob. recepi τόδε, addita interpunctione, quam M. G. Ald. habent. τάδε M. G. Ald. Turn. Sed in M. τάδε ex τόδε aut hoc ex illo factum est.
512
513.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-331
μείω ... δ᾽ ἐστὶ: μείω Turn. μέσω M. G. μέσῳ Rob. μέσω Ald. Deinde δ' ἐπὶ pro δ᾽ ἐστὶ Ald.
513
516.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-332
οἶσθ᾽, ἐμοὶ: οἶσθ᾽ ἐμοὶ Turn. οἶσθέμοι Μ. οἶσθέμοι G. οἷς θ' ἔμοι Ald. οἶσθα μοι Rob.
516
517.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-333
παρῆ: Chori notam habet Rob. Agamemnonis G. Ald. Ay. Turn. Nullam M. παρῆ Porsonus. παρήν posuerat Canterus. Libri πάρει, sed in M. et ab alia manu in rasura scriptum est. γρ. παρῆς adscriptum in M. G.
517
520.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-334
πέπυσθε: Oresti hunc versum tribuit Rob. Electrae G. Ald. Turn. Lineola praefixa in M. πέπυσθε Μ. Rob. πεύσθε G. A. πέπυσαι 'Turn.
520
521.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-335
ὡς αὐτὴ λέγει: Choro hunc versum tribuit Rob. Agrmemnoni G. Ald. Αγ. Turn. Lineola praefixa in M. Libri ὡς αὐτὴ λέγει. Ita quae sequuntur, ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην, quae e verbo έδοξεν pendent, non essent cum superioribus nexa. Itaque olim scribendum putavi ὃν σπαργάνοισι. Sed melius, non mutato illo versu, hic scribitur ὡς δ᾽ αὐτὴ λέγει. Plutarchus de sera num. vind. p. 555. Α. ὥςτε πρὸς τὰ γινόμενα καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀποπλάττεσθαι τὸ τῆς Κλυταιμνήστρας ἐνύπνιον τὸν Στησίχορον ούτωσί πως λέγοντα, τῇ δὲ δράκων ἐδόκησε μολεῖν κάρα βεβροτωμένος ἄκρον· ἐκ δ᾽ ἄρα τοῦ βασιλεὺς Πλεισθενίδας ἐφάνη.
521
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-336
ποῖ: Oresti hunc versum tribuit Rob. Electrae G. Ald. Turn. Lineola praefixa in M. πῆ Victorius. ποῖ, quod libri habent, restituerunt Wellauerus et Blomfieldius.
522
523.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-337
ὁρμίσαι δίκην: Chori nomen praefixum in Rob. 4y. in Turn. Nulla nota in M. G. Ald. ὁρμῆσαι Porsonus. Sed librorum lectionem, ὁρμίσαι, recte Abreschius interpretatus est ἀναπαύειν, comparans quod Hesychius habet, ὅρμισον, δῆσον, ἀνάπαυσον. Ita etiam scholiastes intellexit, ὡς παῖδα αὐτὸν ἐκτεῖναι ἐδόκει ἐν σπαργάνοις. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔδοξεν. Ald. Turn. δίκαν.
523
524.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-338
τίνος ... νεογενὲς: Hic versus cum praecedente et sequente inde ab ed. Rob. tribuebatur choro. In M. G. Ald. Turn. nullae hic sunt personarum distinctiones. Abreschius Orestis nomen huic versui adscribendum esse et sententiam per interrogationem proferri debere intellexit. Neque tamen τίνος scribendum est, sed τινὸς retinendum, cuiuspiam. νεογενὲς Turn. νεογενές M. G. Ald. Rob.
524
525.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-339
αὐτὴ ... μαστὸν ... ἔν γ᾽ ὀνείρατι: αὐτὴ Rob. Τurn. αύτη Μ. αὐτῆ G. Ald. καὐτὴ Stanleius in curis secundis et Porsonus, non intellecta vera versuum distributione. Deinde μαζόν Libri. μασθὸν hic et v. 539. Porsonus aut typographus eius. μαστὸν recte Blomfieldius. V. Elmsl. ad Bacch. v. 700. Deinde ἐν τ᾽ ὀνείρατι Μ. G. Ald. Turn. ἔν τ᾽ ὀνείρατι Rob. Porsonus ἐν τώ- νείρατι, Scribendum potius ἔν γ' ὀνείρατι.
525
526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-340
οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους: Personae notam hic et v. 527. 528. omittunt M. G. Ald. Turn. Non opus est ut cum Stephano et Schützio post zai nãç signo interrogationis distinguatur. οὖθαρ ἦν Pauwius et Valckenarius Diatr. p. 286. οὐχαριν, sed i ab alia manu ex ην facto, M. οὐ χάριν G. Ald. Rob. οὐκ ἄρ᾽ ἦν Turn. Deinde ὑπὸ στύγος Μ. υποστύγος Rob. ὑπο- στυγος G. ὑπὸ στυγός Ald. Turn. Recte Schutzius ὑπὸ στύγους. Genitivum explicat scholiastae interpretatio, τοῦ μισητοῦ θηρίου. Τ
526
528.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-341
ἀνδρὸς ὄψανον: Scholiastes ὄψανον, ὄψις, φαντασία. τὸ χ δέ, ὅτι ἀπὸ τῆς ὄψεως παρῆξε τὸ ὄψανον, τὸ ἐκ τοῦ ἀνδρὸς φάντασμα. Hesychius ὄψανον, ὄψιν, οἱ ὄψανον, ὄψις, φωνή (hoc ad ὄψ pertinet: praecedit enim ὄψ, ὄψις, ὀφθαλμός, ἢ φωνή). Ανδρὸς ὄψανον, visum a viro missum, recte interpretatur scholiastes. Iniuria ανδρός corruptum videtur Dindorfio.
528
529.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-342
κέκραγεν: Chori nota praefixa in M. Rob. Omissa in G. Ald. Turn. κέκραγεν Rob. κέκλαγεν M. G. Ald. Turn.
529
530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-343
ἀνῇθον ... ἐκτυφλωθέντες: ἀνῇθον Valckenarius ad Herod. IV. 145. p. 343. Libri ἀνῆλθον. Scholiastes ανέλαμψαν. Comparavit Valckenarius Soph. Αi. ν. 285. ἡνίχ᾽ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτ᾽ ᾖθον. Deinde ἐντυφλωθέντες Rob.
530
534.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-344
ἀλλ᾽ εὔχομαι: Orestis notam habent M. Rob. Turn. Omittunt G. Ald.
534
536.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-345
συγκόλλως: συγκόλλως Victorius. συσκόλλως M. Rob. δυσκόλλως G. Ald. unde Turn. δυςκόλως fecit: sed in G. συσ supra scriptum est. Ad συγκόλλως pertinet scholiastae interpretatio, συννημμένως τῇ ἀληθείᾳ.
536
537.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-346
ἐκλιπὼν: Libri ἐκλείπων. Scribendum esse εκλιπών eliam Blomfieldius coniecit.
537
538.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-347
οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο: οὔφεισεπασασπαργανη πλείζετο, adscripto in margine ἐπιμελείας ἠξιοῦτο, Μ. οὐ φεῖσε, πᾶσα σπαργάνη πλείζετο Rob. Sic prorsus, sed commate omisso, G. in quo tamen ad initium ultimi verbi a recentiore manu o supra adscriptum est, cum signo, quod ante a inserendam esse hanc litteram indicet. Hinc οὐφεῖσε πᾶσα σπαργάνη ὁπλίζετο Α. ὄφις τὲ πᾶσιν σπαργάνοις ὁπλίζετο Turn. Ita etiam Vict. sed ut ωπλίζετο scriberet. Ineptissimis coniecturis haec tentata sunt. Recepi emendationem Porsoni a Kiddio in Porsonianis p. 211. prolatam ovqış ἐμοῖσι et Turnebi Victoriique σπαργάνοις ὁπλίζετο. Photius p. 363, 27. ὄφις· ἐκτείνουσι κατὰ τὸ ἑνικόν. Herodianus περὶ διχρόνων in Crameri Anecd. Οx. III. p. 299. τὰ εἰς τις λήγοντα βαρύτονα ἀεὶ συστέλλει τὸ ι, εἰ μὴ σύνθετα ὑπάρχοι ἐξ ἁπλῶν ἐκτεινόντων τὸ ι, κόνις, δῆρες, μάντις, ὄρχες, ὄψις, λάτρις, ὄρνις· Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Αττίκους ἐκτείνειν. Infra v. 916. τόνδ' ὄφιν ἐθρεψάμην.
538
539.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-348
μαστὸν: μαστὸν Blomfieldius. Libri μασθὸν, nisi quod Rob. μαθὸν habet. Idem Rob. ἀμφέσχης.
539
540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-349
θρόμβῳ τ' ἔμιξεν: Libri θρόμβῳ δ' ἔμιξεν. Scribendum erat θρόμβῳ τ' ἔμιξεν.
540
541.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-350
ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽: ἀμφιταοβιτωδ᾽ Μ. ἀμφιταρβίτω δ' G. Ald. et iota sub addito Rob. αμφιτάρβης τῷδ' Turn. Emendavit Porsonus. V. ad v. 34.
541
542.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-351
δεῖ τοί νιν: δεῖ τοίνυν vitium Ald. Turn.
542
544.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-352
κτείνω νιν: κτείνω νιν M. Rob. κτείνω, νιν G. κτεινώνιν Αld. κτενῶ viy Turn.
544
545.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-353
αἱροῦμαι: αἱροῦμαι G. Αld.
545
546-549.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-354
γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, ... ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω, ... αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς: Libri γένοιτο δ' οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις· τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων. ἁπλοῖς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στίχειν ἔσω· αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς· Versu secundo τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν M. Rob. Turn. τοῖς δ᾽ ἐντιποιεῖν G. Ald. Versu tertio τὴν δέ με vitium Aldinae est. στείχειν emendavit Porsonus. Primo versui, γένοιτο - φίλοις, lineola adscripta in M. Nulla personae nota in G. Ald. Rob. In Turn. Αγγ. praefixum. Victorius pri mos duos versus choro tribuit, tertium et sequentes, ubi in M. G. Ald. Rob. nulla personae nota est, cum Turnebo dedit Oresti. Haec distributio editiones occupavit. Itaque ut haec saltem intelligi possent, opus erat Stanleri coniectura τοὺς μέν τι ποιεῖν. Receperunt eam Porsonus, Schiitzius, Blomfieldius, alii. Sed parum apte chorus dicere videtur τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων. Deinde in eo versu, quo orationem suam incipit Orestes, τήνδε μὲν στείχειν ἔσω ita dictum est, ut non possit satis defendi anacoluthiae excusatione. Itaque duorum versuum sede permutata scripsi ΧΟΡΟΣ. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἆλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις. ΟΡΕΣΤΗ Σ. ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω, τοὺς δ᾽ ἕν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγω. αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάςδε συνθήκας ἐμάς, et quae sequuntur. Simplex, inquit, mea oratio est: hanc introire, alios unam quandam rem perficere, alios nihil agere iubeo. Ne quis autem putet obstare huic versuum distributioni, quod plerumque longiores histrionum orationes duobus minimum chori versibus interpellantur, unus chori versus est in Agamemnone v. 1280.
550.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-355
κτείναντες: κτείναντες Rob. Τurn. κτεινάντας M. G. Ald. Turn.
550
551.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-356
δόλῳ δὲ καὶ ληφθῶσιν: Libri δόλῳ τε καὶ ληφθῶσιν. Id adn. 219. ad Vigerum ea ratione explicavi, de qua ad Ag. v. 97. dictum est. Sed hic tamen potius scribendum est δόλῳ δὲ καὶ ληφθῶσιν, et comma post haec verba ponendum. In ληφθῶσιν post η aliquid erasum est in M. ut ληφθώσιν scriptum fuisse videatur. ληφθῶσον ἐν τ' αὐτῷ vitia Rob.
551
553.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-357
μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν: Scholiastes τὸ ἑξῆς, ἐφήμισε τὸ πρίν. Itaque post ἀψευδής commate distinxit Rob. quem plerique secuti sunt. Immo cohaerent haec, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν, prius verax, itaque nune quoque.
553
554.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-358
ξένῳ ... παντελῆ σάγην ἔχων: ξέννῳ Rob. πᾶν τελῆ σάγην έχον Αld.
554
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-359
ἐφ᾽ ἑρκείους: ἐφ᾽ ἐρκείους Turn. ἐφ' ἑρκίους Rob. ἐφερκίους M. G. Ald.
555
556.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-360
ξένος τε: ξένος δὲ solus Rob.
556
557.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-361
ἥσομεν: ἥσομεν Turn. οἴσομεν inepte M. G. Ald. Rob.
557
558.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-362
ἀϋτὴν: αὐτὴν G. Ald. Rob.
558
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-363
καὶ δὴ ... φαιδρᾷ: Valckenarius καὶ δὴ in κεῖ δὴ mutandum putabat ad Phoen. v. 1001. non reputans ita soloecam fieri orationem. Kai dý est fac neminem nos velle recipere. V. ad Vigerum adn. 331. Deinde φαιδρά Turn. et, ut videtur, M. φαιδρῷ G. φαιδρῶ Ald. φαιδροὺς Rob.
559
560.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-364
δέξαιτ' ... δαιμονᾷ δόμος: δέξαιτ' Turn. λέξαιτ' M. G. Rob. λέξαι τ' Ald. Deinde δαιμον ἀϊδόμος κακοῖς, accentu qui fuerat in δuι eraso et ϊ in di ab alia manu in rasura scripto, M. δαίμοναϊ δόμος κακοῖς G. δαίμονα ἰδόμος κακοῖς Ald. δαιμοι, ἀϊδόμος, κακεῖ sic Rob. Emendavit Turnebus. Legit δαιμονᾷ scholiastes, qui ad hunc versum adscripsit τετάρακται.
560
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-365
ὥςτ᾽ ἐπεικάζειν: ὥστ᾽ ἐπεικάζειν M. Rob. ὡς ἂν ἐπεικάζειν G. Ald. ὡς ἐπει- κάζειν Turn.
561
562.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-366
δόμους παραστείχοντα: δόμοις παραστέχοντα M. G. Ald. Rob. Turn. δόμοις παραστείχοντα Victorius. Scribendum erat δόμους παραστείχοντα. Vidit hoc etiam Boissonadus. τάδενέπειν G.
562
563.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-367
πύλαισι ... ἀπείργεται: πύλαισι Blomfieldius. πύληισι Μ. Ceteri πύλῃσι. Deinde ἀπείργεται M. Rob. In G. Librarius scripserat ἀπείργετε, sed ultimum ε deinde in au mutavit, e supra scripto. ἀπείργετε Ald. Turn.
563
565.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-368
ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν: εἰδὺ οὖν vitium Ald. Deinde βαλόν, littera o ex @ facta, M. τρα βαλόν, ad primam syllabam η supra scripto, G. βαλών Ald. Rob. βη- λον Turn. Lexicon rhetoricum in Bekkeri Anecd. p. 224, 12. βατήρ. σημαίνει δὲ καὶ τὸν τῆς θύρας οὐδόν, ὃν Ὅμηρος βηλόν, οἱ δὲ γικοὶ βαλόν. Hesychius βαλόν, οὐδόν, καὶ οὐρανόν, καὶ βαλός. Deinde Ερκειον G. Ald. Turn. Ερκίον Rob. et littera e ex et facta M. ερκείων scribendum esse viderunt Stanleius et Bentleius, ut ερκείους πύλας dictum est v. 555.
565
567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-369
ἔπειτα: Schutzius in secunda editione pro έπειτα receperat ἔναντα, Wakefieldii coniecturam in Silva crit. III. p. 153. qui quidem, ne quis leonem non agnosceret, ἔναντα μοῦ scripsit, nec melius ad Lucr. I. 1130. ἔπειτα ἐμοί.
567
568.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-370
ἐρεῖ ... κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ: Libri pet. Quod qui tuiti sunt, non reputarunt hoc verbum non habere locum nisi ubi indicatur quid aliquis dicat. лa scribendum putarunt Pauwius et Wakefieldius. Sed hoc neque per se commodum est, neque admitti potest propter sequentia. Nam κατ' ὀφθαλμοὺς βαλεῖ non potest significare, ut visum est Abreschio, in conspectum veniet. ἐρεῖ scriptum est pro αἱρεῖ, quod errore saepius obvio ex αρεῖ ortum erat. Vidit etiam Bambergerus doɛî scribendum esse. Itaque záť accentum habere debet. Deinde βαλεῖν Μ. G. Ald. Emendarunt Rob. et Turn.
568
571.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-371
Ἐρινὺς: ἐρινὺς M: G. Ald. Rob. έριννὺς Turn.
571
573.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-372
νῦν οὖν: νῦν οὖν Blomfieldius, idemque coniecerat Erfurdtius. σὺν οὖν Μ. (sic M.) σὺ οὖν G. Ald. Rob. σὺ δ᾽ οὖν 'Turn.
573
574.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-373
συμβαίνῃ: συμβαίνει, sed η ad et supra adscripto, M. Ceteri συμβαίνῃ.
574
577.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-374
τούτῳ: Recte scholiastes τούτῳ interpretatur τῷ Πυλάδῃ. V. Opuse. VII. p. 60.
577
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-375
ὀρθώσαντί: ὠρθώσαντι G.
578
579.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-376
γὰ: γὰρ Μ. (sic M.) G. Ald. Rob. γ' ἀήρ Turn. Vict. ex scholio, πολλὰ τίκτει ὁ ἀὴρ ἐκ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος πτηνὰ καὶ ἑρπετά. εἰσὶ γὰρ ὄφεις ἐξ ἀέρος πίπτοντες. Prima Schützii γαῖα ex Heathii coniectura. y emendarunt Schützius in posterioribus editionibus et Porsonus.
579
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-377
δεινὰ δειμάτων ἄχη: Libri δεινὰ καὶ δειμάτων ἄχη. Delendum esse καὶ Heathius vidit. Non opus est ut yn scribatur, ut olim putavi.
580
581-586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-378
πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βρύουσι· βλάπτουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανά τε καὶ πεδοβάμον᾽, ἅ τ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον: Hi versus in M. sic scripti sunt, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βροτοῖσι πλήθουσι βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάμαροι πτηνά τε καὶ πεδοβάμονα· κἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον, ita quidem, ut e in πεδάμαροι, item in πτηνά τε et in πεδοβάμονα in litura scriptum sit. In primo versu ἀγκάλαια νωδάλων Ald. ἀγκάλων κνωδάλων Rob. In tertio versu πεδαίχμιοι etiam Rob. habet. ποδαίχμιοι G. Ald. μεταίχμιο Turn. Vict. Non recte olim πεδαίχμιοι in πεδαιχμίῳ mutandum putabam: dicuntur quae sunt inter caelum ac terram. In proximo versu in πεδάμαροι consentiunt libri. Adscriptum est in M. οἶμαι πέδουροι, ἵν ᾖ τὸ σημαινόμενον μετέωροι, et in altera margine αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου αἱ καθημεριναί. Scribendum esse πεδάοροι vidit Stanleius, comparans cum illa priore adnotatione quod Hesychius habet, πέδουρος, μετέωρος. Versu quinto in πτηνά τε G. Rob. cum M. consentiunt. πτηνά τε Ald. Turn. Deinde πεδοβάμονα· κανεμούντων etiam Turn. Vict. πεδοβάμον ἀπ᾿ ανεμούντων G. πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων Ald. πεδοβάμονακ᾽ ἀνεμούντων Rob. Scribendum, ut in Opusc. I. p. 114. dixi, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Sed etiam priores versus vitiosos esse et metrum arguit et sententia. Itaque βροτοῖσι in βρύουσι mutavi, βλαστοῦσι autem, quod nihil esse videtur nisi adscripta alia lectio, delevi. Sic igitur hos versus scripsi, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων άνταίων βρύουσι· πλήθουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Masculina forma ἀνεμούντων nemo debet suspectam habere.
587-592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-379
ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι, καὶ γυναικῶν φράσει τλημόνων παντόλμους ἔρωτας, ἄταισι συννόμους βροτῶν, συζύγους θ' ὁμαυλίας: Libri ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι καὶ γυναικῶν φρεσσὶν τλημένων καὶ παντόλμους ἔρωτας ἄταισι συννόμους βροτῶν ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας. In φρεσσιν G. cum M. consentit. φρεσὶν Ald. Rob. Turn. Deinde παντόλμους M. Rob. Turn. παντόμοις G. Ald. Tum ἄταισι αἱ συννόμους Rob. Denique ξυζύγους δ' Μ. G. Ald. ξυζύγους το Rob. Turn. ξυζύγους θ' Vict. Ad secundum versum scholiastes haec adnotavit, τίς λέγοι φρεσίν, ἀντὶ τοῦ ἐννοήσειεν. Defendi potest τίς λέγοι, sed hoc quidem loco, quum etiam goɛooìv vel qoɛoir vix possit sanum esse, multo probabilius est Aeschylum scripsisse τίς λόγῳ — φράσει. Deinde καί, quod post πλημόνων libri habent, delendum esse non minus sententia docet quam metrum. Neque enim dubito quin pro παντόλμους scribendum sit παντόλμοις, ut errore felici scriptum est in G. Sic igitur bene procedunt hi versus, ἀλλ' ὑπέρτολμον ἀν- δρὸς φρόνημα τίς λόγῳ - καὶ γυναικῶν φράσει πλημόνων παντόλμοις ἔρωτας ἄταισι συννόμους βροτῶν συζύγους θ' ὁμαυλίας;
593-594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-380
θηλυκρατὴs ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ κνωδάλων τε καὶ βροτῶν: Libri θηλυκράτης ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ κνωδάλῶν τε καὶ βροτῶν, nisi quod ἀπ᾽ ἔρωτος est in G. Ald. Rob. et βοτῶν in Rob. Scholiastes απέρωτος interpretatur στυγνὸς καὶ ὑπερήφανος. Apud Hesychium haec leguntur, ἀπερωπός, ἀπάνθρωπος. ἀπερωπῶς, θαυμαστῶς, ἀδοκήτως. In Etym. Μ. p. 120, 41. ἀπερωπόν, ἄγριον καὶ ἀπηνῆ· ἢ σκληρόν, ἢ δυςπαραίτητον, στυγνόν, ὑπερήφανον, ἀπαράπειστον. Haque Kustero in adnotatione ad Hesychium aut ἀπερωπός apud Aeschylum, aut ἀπέρωτος apud Hesychium et in Etymologico scribendum videbatur. Sed vocabulum hoc ἀπερωπός sive rectius ἀπέρωπος tuetur Phrynichus in Bekkeri Anecd. p. 8, 8. ἀπέρωπος· σημαίνει ἀναιδής, σκληρός, τραχύς, οἷον ἀπερίοπος καὶ ἀπερίβλεπτος, ὃν οὐκ ἂν τις περιωπήσαιτο διὰ τὴν ἀηδίαν. καὶ ἀπέρωπον οἷον τραχὺ καὶ ἀνατεταμένον. Apud Aeschylum scribendum esse απέρωπος putarunt etiam Pauwius, Heathius, Schutzius, Bothius. Sed praestat hic quidem απέρωτος, quamquam Lobeckius Paral. p. 259. nullum similis formae exemplum novit. Coniunxerunt autem haec cum iis quae praecedunt, συζύγους δ' ὁμαυλίας, Heathium secuti Schutzius, Wellauerus, Blomfieldius, alii, sententia minime commoda. Praeterea mirum verbum est παρανικᾶν. Scribendum erat συζύγους θ' ὁμαυλίας cum Victorio, idque cum praecedentibus iungendum: hic autem Aeschylum ita scripsisse puto, θηλυκρατὴς ἀπέρωτος έρως πάρα νείκα κνωδάλων τε καὶ βροτῶν. De vocabulo νείκη v. ad Ag. v. 1338.
595-598.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-381
ἴστω δ᾽, ὅςτις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν, τὰν δαεῖσ᾽ ἃ παιδολυμὰs τάλαινα Θεστιὰς μήσατο πυρδαῆτιν πρόνοιαν: υπόπτερος M. G. Ald. Rob. υποπτέροις Turn. Vict. ex scholiastae adnotatione, γινωσκέτω δ᾽ ὁ παιδευθεὶς οὐχ ὑποπτέροις φροντίσιν, ὃν ᾖ τὸ ὅς ὑποτακτικὸν ἀντὶ τοῦ ὁ προτακτικού. Sed in altera margine codicis M. adscriptum est ὁ μὴ κούφος, ἀλλ᾽ ἀληθῶς μαθεῖν θέλων. Deinde libri φροντίσιν δαεὶς τὴν ἁπαιδολύμας τάλαινα θεστιὰς μήσατο πυρδαντινα πρόνοιαν. Post φροντίσαν punctum posuit Rob. τὴν ἁπαιδολύμας Μ. Rob. τὴν ἁπαιδολύμας G. τὴν ἄπαιδο λύμας Αld. τὰν ἡ παιδολύμας Turn. Correcto accentu scribendum esse παιδολυμὰς Dindorfius vidit. Deinde πυρδαῆτινα Rob. et, ut videtur, Μ. πυρδαή τινα G. Ald. πυρδαής τινα Turn. Vict. ex scholio, οὕτω τὸ ἑξῆς· ἥντινα μήσατο πρόνοιαν τάλαινα Θεστιὰς ἢ παιδολύμας καὶ πυρδαής. Scribendum esse videtur ἴστω δ᾽, ὅστις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν, τὴν δαεῖσ᾽ ὁ παιδολυ- μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο πυρδαῆτιν πρόνοιαν. Aptum est δαεῖσα, quod sic demum, quia titionis vim norat, comburere eum isto fine potuit.
599.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-382
καταίθουσα: καταίθουσα Canterus. κ' αἴθουσα M. (sic M.) Rob. Turn. καἴθουσα G. Ald.
599
600.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-383
ἥλικ', ἐπεὶ μολὼν: ηνίκ' ἐπιμολὼν Ald. Sed G. ut M. Rob. ἥλικ᾽ ἐπεὶ μολὼν habet. ἥλικα, ἐπεὶ μολών Turn.
600
601.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-384
ματρόθεν κελάδησεν: μακρόθεν Rob. Deinde libri κελάδησε.
601
602.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-385
ξύμμετρόν τε διαὶ: ξύμμετρόν τε Μ. G. Ald. Rob. συμμετρόν τε Turn. Deinde διαὶ Canterus. Libri διά.
602
603.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-386
μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ: μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ Canterus. μοιροκραντοσδ᾽ ἐς ἦμαρ, ν ab alia manu supra adscripto r, et cum litura post ἐς, Μ. μοιρόκραντοίδ᾽ ἐς ἦμαρ G. Ald. μοιρόκρατον δ᾽ ἐς ἦμαρ Rob. μοιρόκρατον ἐς ήμαρ Turn. μοιρόκραντον δ᾽ ἐς ἦμαρ Vict.
603
604.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-387
ἄλλαν δ᾽ ἔστιν: ἀλλὰ δή τιν' M. G. Rob. ἀλλὰ δὴ τιν Ald. ἀλλὰ δεῖ τίν Turn. Canterus ἄλλαν scribendum esse vidit. Hinc άλλων δεῖ τιν Pauwius, Schützius, alii. Sed non est hic nexus is qui Aeschylo convenire videatur. Scribendum potius est ἄλλαν δ᾽ ἔστιν. Similiter in Prometheo v. 803. ἄλλην δ᾽ ἄκουσον δυςχερῆ θεωρίαν.
604
605.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-388
ὑπαὶ: Porsonus ύπερ, quod non diffiteor aptissimum esse. Nec tamen necessarium putavi vлai mutare, quo significatur ab hostibus inductam esse ad istud facinus Scyllam.
605
606.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-389
ἀπώλεσεν: ἀπόλεσεν Ald. ἀπώλεσε Turn.
606
607.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-390
χρυσοκμήτοισιν: Libri χρυσεοδμήτοισιν. Scribendum erat χρυσοκμήτοισιν.
607
608.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-391
πιθήσασα ... Μίνω: πιθήσασα Abreschius. Libri πειθήσασα. Deinde δόροισι G. Tum μίνω Rob. Turn. et ita M. sed ut i ex et factum sit. μείνω G. Ald.
608
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-392
Νῖσον: Libri νίσον. Correxit accentum Blomfieldius.
609
610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-393
νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως: νοσφίσ᾽ ἀπροβούλως Rob. Celeri νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως. - Porsonus νοσφίσασα προβούλως, adverbio otioso et ideo valde inepto. Scholiastes ἀπρονοήτως, οὐ προσκεψαμένη τὸ ἀποβησόμενον. ὡς προδότες γὰρ τοῦ πατρὸς ἐτιμωρήθη ὑπὸ Μίνωος.
610
611.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-394
πνέονθ' ὁ κυνόφρων: πνείονθ' Heathius. Libri πνέονθ'. Deinde ἁ κυνόφρων Μ. Rob. ἀκυνόφρων G. ἀκανόφρων Ald. ἀγανόφρονι Turn.
611
612.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-395
κιγχάνει δέ μιν: κιγχάνει Porsonus. Libri κιχάνει, sed in M. inter ut et y una littera erasa est. Deinde viv Blomfieldius. Libri μιν.
612
613.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-396
ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνησάμην: ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνήσαμεν Μ. ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνήσαμεν G. Ald. Turn. ἐπεὶ δ᾽ ἐμνήσαμεν Rob. Scribendum esse ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνησάμην Heathius vidit. Apodosis incipit cum antistropha, ubi dé particula de more posita est post ἐπεὶ δέ, longiore parenthesi interposita.
613
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-397
ἄκαιρος δ᾽ ὁ δυςφιλὴs: Libri ἀκαίρως δὲ δυσφιλές etc. In M. haec scholia adscripta sunt, λείπει μνήσομαι Κλυταιμνήστρας (ut ad μήτιδας ν. 616. adscriptum est λείπει εἰργάσατο), εἰ ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ. Scribendum ἄκαιρος δ᾽ ὁ δυςφιλές etc.
614
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-398
ἐπ' ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ: Hunc versum Ald. Rob. Turn. omittunt. Prima eum habet editio Victorii. Scriptus est in M. in margine, sed a prima manu. In G. iisdem litteris eodemque atramento, quo scholia scripta sunt, supra adscriptus est postremis verbis praecedentis versus.
617
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-399
ἐπ' ἀνδρὶ δᾴοις ἐπικλύτῳ, σέβας: ἐπ' ἀνδρὶ δηΐοις ἐπικότω σέβας Μ. in quo antea ἐπὶ κότω scriptum fuerat. ἐπὶ κάτῳ G. ἐπὶ κάτω Ald. ἐπικότῳ Rob. Τurn. In reliquis ceteri libri cum M. consentiunt. Scholiastes haec adnotavit, ¿a' ἀνδρὶ φοβερῷ καὶ σεβαστῷ καὶ παρὰ τοῖς πολεμίοις. Malas coniecturas, quibus Aeschyli verba vexata sunt, tacere praestat. Scribendum erat ἐπ' ἀνδρὶ δᾴοις ἐπικλύτῳ σέβων. Apollonius Rhodius Il. 236. εἰ δὲ ἐγὼν ὁ πρίν ποτ᾽ ἐπίκλυτος ἀνδράσι Φινεὺς ὄλβῳ μαντοσύνῃ τε.
618
619-620.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-400
τίων τ᾽ ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων γυναικείαν τ' ἄτολμον αἰχμάν: τίων δ' M. G. Ald. Rob. τοιώνδ' Turn. Stanleii coniectura, τίω δ', a Wellauero et Blomfieldio recepta est. Scribendum erat τίων τ'. Addidi τ' ante άτολμον. Sic igitur hane stropham scripsi, ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνησάμην ἀμειλίχων πόνων (ἄκαιρος δ᾽ ὁ δυςφιλὲς γαμήλευμὶ ἀπεύχετον δόμοις γυναικοβούλους τε μήτιδας φρενῶν ἐπ᾽ ἀνδρὶ τευχεςφόρῳ, ἐπ' ἀνδρὶ δάοις ἐπικλύτῳ σέβων, τίων τ' ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων γυναικείαν τ' ἄτολμον αἰχμάν)· Quando autem mentionem feci tristium laborum (intempestivus enim, qui inimicum connubium, exsecrandum aedibus, et femineae mentis insidias viro bellatori, viro apud hostes claro structas colit, et suspicil igne carentem focum atque imbelle mulieris sceptrum): malorum maxime celebratur Lemnium.
622-623.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-401
γοᾶται δὲ δήποθεν πάθος κατὰ πτυστόν· ᾔκασεν δέ τις: γοᾶται δὲ δὴ ποθεὶ κατάπτυστον M. (sic M.) G. Ald. γοᾶται δὲ δήποθ', εἰκατάπτυστον Rob. γοᾶται δὲ δήπουθεν κατάπτυστον Turn. Nemo haec sana esse putabit. Audacius hic, sed, ut spero, non temere, scripsi γοᾶται δὲ γὰ πάθος κατάπτυστον, terra Lemnia abominandum malum luget. Foão9a Attici, non, ut Homerus, your dicunt. Aldinae vitiosa scriptura, κατά πτυςονήος κασενδέτις e male lecto G. orta est, in quo est κατάπτυστον ήκασεν δέ τις, sed spiritus lenis, qui est in 7, similis est litterae o, quae quum og significare soleat, ab Asulano pro ea syllaba accepta est. ήκασεν habet etiam M. εἴκασεν Rob. είκασε Turn. Praetuli ήκασεν.
624.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-402
Λημνίοισι πήμασιν: Libri τὸ δεινὸν αὖ λημνίοισι πήμασι. Recte Stanleius et ante eum Portus a in ar mutandum esse censuerunt. πήμασιν Porsonus.
624
625.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-403
ἄγει: θεοστυγείτω Ald. ἄγει Auratus et Schutzius. Libri ἄχει.
625
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-404
ἀγείρω: Αγείρω scholiastes interpretatur συνάξας κατηγορῶ. νύσσει γάρ με τὸ δίκαιον ταῦτα λέγειν. Non opus est ut ἐγείρω scribatur, quae Erfurdtii erat opinio.
628
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-405
ἄγχι πνευμόνων: Scaligero scribendum videbatur ἄχρι, quod non invenitur apud tragicos. Ensem chorus dicit, quo mox transfigendus sit Aegisthus. πνευμόνων Rob. Ceteri πλευμόνων.
629
630.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-406
διανταίαν ... οὐτᾷ: δι' ἀνταίαν Ald. Turn. Deinde libri σοῦται. Glossa in G. ὁρμα. Scholiastes τὸ δὲ ξίφος τῆς Δίκης τὸ ἔχον πικρίαν ἀντικρὺ διὰ πνευμόνων ὁρμα. Scribendum erat οὐτῷ, ut in Elem. doctr. metr. p. 236. indicavi. Hoc ipsum οὐτῷ legisse videtur scholiastes, cuius non rectam horum verborum explicationem ad v. 628. adscripsi: dicit enim νύσσει.
630
631-632.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-407
διαὶ Δίκας· τὸ μὴ θέμις γάρ, οὐ λὰξ πέδοι πατούμενον: διαὶ Μ. G. Ald. Rob. διὰ Turn. Deinde οὔ, ] λὰξ G. Ald. οὐ | λαξ Rob. οὐ | λὰς Turn. Deinde libri πέδον πατούμενον. Id ferri nequit. V. ad Ag. v. 1317. Schützius in postrema editione ex mea emendatione dedit πεδοῖ πατούμενον. Sed scribendum erat πέδοι.
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-408
παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς: Libri παρεκβάντες. Scholiastes λείπει ὁ γάρ καὶ ἔστι, τὸ γὰρ πᾶν τοῦ Διὸς σέβας παρεξήβησαν ἀθεμίστως οἱ περὶ τὸν Αίγισ- 2ον. Item ad παρεκβάντες haec adscripsit, ἀντὶ παρεξέβησαν· καὶ ἔστι μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος, ὡς τὸ “καρπῷ βριθομένη” (II. VIII. 307). Immo scribendum est παρεκβάντος, ut Stanleius quoque in curis secundis et Musgravius viderunt. Deinde οὐθεμίστως Μ. sed ut or litterae a simile sit. Ceteri αθεμίστως. Porsonus οὐ θεμίστως. Scribendum esse οὐ θεμιστῶς monuit Dindorfius. Hoc autem dicitur, scelus cius, qui Iovis reverentiam impie violavit, non negligitur. Non satis recte scholiastes τὸ γὰρ μὴ δίκαιον οὐ δεῖ ἀμελεῖσθαι, οὐδὲ παρασιωπᾶ- σθαι, ἀλλ᾽ ἐκδικήσεως τυγχάνειν.
633
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-409
Δίκας: δίκης, supra scripto a, Μ. δίκας, supra scripto η, G. δίκης Rob. δίκας Ald. Turn.
634
635.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-410
προχαλκεύει: Libri προσχαλκεύει, nisi quod Ald. πρὸς χαλκεύει. Scribendum esse προχαλκεύει indicavi in El. doctr. metr. p. 236.
635
636-638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-411
τέκνον δ᾽ ἐπειςφέρει δόμοισιν, ἐκ δ' αἱμάτων παλαιτέρων τίνει μύσος χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς: τέκνον δ᾽ ἐπεισφέρει διμασε | δωμάτων παλαιτέρων M. Eodem modo G. A. nisi quod δίμασε habent. Pro eo δόμασι Rob. δώμασι Turn. Scholiastes haec adnotavit, ἀντὶ τοῦ ποινήν. ἐπεισφέρει δὲ τοῖς οἴκοις τέκνον παλαιῶν αἱμάτων· ὅ ἐστι, τίκτει ὁ φόνος ἄλλον φόνον. Eum non δωμάτων legisse, sed αἱμάτων, animadvertit Stephanus. Edidit αἱμάτων Canterus. Deinde τείνει M. G. Ald. Rob. Scholiastes ἀπαιτεῖ. Recte τίνει Turn. In ultimo chori versu libri κλυτή. Denique ἐρινὺς M. G. Ald. Rob. ἐρινὸς Turn. Ita scribendi videntur hi versus, τέκνον δ᾽ ἐπειςφέρει δόμοισιν, ἐκ δὲ αἱμάτων παλαιτέρων τίνει μύσος χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-412
παῖ, παῖ,: Personae notam omittunt G. Ald. Linea praefixa est in M.
639
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-413
τίς: τίς recte Rob. Ceteri τις.
641
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-414
εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστίν, Αἰγίσθου βίᾳ: εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστιν αἰγίσθου διαι• sic M. Ita etiam G. Ald. Rob. nisi quod diu habent. Robortellus in margine * Bíg addidit, εἴπερ φιλόξενος ἐστιν Αιγίσθου βία Turn. et reliqui ante Porsonum. Porsonus in editione Aeschyli et in praefatione ad Hecubam p. IX. ɛɛg φιλοξένη στον Αιγίσθου βία. Non probo. Nam quod in hoc, ψυχὴ Τειρεσίας, χρύσεον σκῆπτρον ἔχων, ut insolentius dictum notatur, id in his, Bin Hoaxhrein et similibus, usitatum est. II. XI. 690. 29Dór γάρ δ' εκάκωσε βίη Ηρακληείη. Aeschylus infra v. 881. φίλτατ' Αι- rio9ov Bía. Atque ipse Porsonus recte de hoc usu iudicavit ad Hec. v. 293. Sponte autem patet diversa esse talia ut icon is Trkeμázoro, quae eadem necessitate sic dicuntur, qua r' 'Odvooćws ßía apud Sophoclem. Elmsleius ad Med. v. 807. scribendum putabat eineo qikó§e- νός τις Αιγίσθου βία, recepitque hoc Blomfieldius. Sed non recte se habere illud ris indicavi in Opusc. III. p. 217. Neque sane tireo qió- ξεν᾽ ἐστὶν Αιγίσθου διαί ferri potest. Verum ex illo διαι lenissima mutatione fit Biar. Quare scripsi τρίτον τόδ᾽ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ, εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστίν, Αιγίσθου βίαν. Structura verborum non fallet nisi imperitissimos. Hoc dicit, tertium dico Aegisthum e domo, si quidem hospitibus amica est, exire. Eandem emendationem fecit Bambergerus.
642
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-415
εἶεν, ἀκούω: Nullam personae notam habet Ald. Lineam M. G. Tais Rob. Oi. Turn. Quod libri habent, ɛlɛv, ázòów, confirmatur versu Aristophanis in Pace 663. ita in optimis libris scripto, εἶεν, ἀκούω. ταῦτ᾽ ἐπικαλεῖς; μανθάνω.
643
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-416
ἄγγελλε: Personae nota omissa in Ald. Rob. Linea praefixa in M. G. άγγελε G. Ald.
644
645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-417
πρὸς οὓςπερ: Huic versui op. praefixum in Rob.
645
647.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-418
ὥρα: ώρα Rob. Turn. ὥρα M. G. Ald.
647
650.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-419
στέγαρχος· ἄνδρα δ': τάπαρχος Μ. τόπαρχος G. Ald. Turn. τἄπαρχος Rob. Recepi στέγαρχος, aptissimam emendationem Bambergeri. Deinde άνδρα 'Turn. ardoa t' M. G. Ald. Rob.
650
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-420
ἐν λέσχαισιν οὐκ ἐπαργέμους: Libri v ezelow. Ineptum est participium praeteriti temporis. Aeschylus scripsit év kéozaior, idque interpretatur scholiastes, cuius haec est adnotatio, ἐν ταῖς πρὸς γυναῖκας ὁμιλίαις. In eandem emendationem incidit Emperius, cui scribendum esse videbatur aidos γὰρ ἐν λέσχαισιν οὖσ᾽ ἐπαργέμους λόγους τίθησιν. Inepte scholiastes Thεováε nov. Neque tamen videtur mutanda esse negatio, sed recte haec ita interpretari Schützius, sic (si vir cum viro loquatur) pudor non reddit orationem obscuram.
651
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-421
ξένοι: Kλ. adscripsit Turn. Linea praefixa est in M. G. Nulla personae nota in Ald. 9ɛo. in Rob.
654
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-422
θελκτηρία στρωμνή: Libri θελκτήρια, id ut pertineat ad λουτρά. Scripsi θελατηρία στρωμνή, quod occupasse video Wakefieldium in Silva critica IV. p. 4.
656
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-423
δικαίων τ᾽ ὀμμάτων παρουσία: Libri δικαίων τ᾽ ὀμμάτων παρουσία. Scholiastes ἀντὶ τοῦ καὶ δίκαιοι ἄνθρωποι. Haec inepta sunt. Requiritur autem cibi commemoratio. Itaque scripsi δικαίων τ' ὀμπνίων παρουσία. Hesychius ὄμπνη, τροφή, εὐδαιμονία. ἔμπνια, τὰ ζωδικά (corrigunt ζωτικά). ὀμπνία, καρποφόρος τροφή. Idem ὄμπια (sic), παντοδαπὰ τρωγάλια. Est autem δικαίων pro substantivo dictum.
657
658.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-424
βουλιώτερον: βαλιώτερον Αld.
658
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-425
ξένος μέν εἰμι: Orestis nomen praefixum in Rob. Turn. Linea in M. G. Nulla nota in Ald.
660
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-426
στείχοντα δ᾽ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σάγῃ: στείχοντα δ᾽ αὐτόφορτον οἰκίαις άγη M. (sic M.) G. Sic etiam codex Robortelli, qui tamen e sua coniectura στείχων δι' αὐτόφορτον οἰκίαις ἄγος edidit. στείχοντα δ᾽ αὐτόφυρτοι οἰκίαις ἄγη Ald. Emendate Turnebus.
661
662.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-427
ἀπεζύγην: ἀπεζύγων Ald.
662
665.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-428
Στρόφιος ὁ Φωκεύς: Ag. v. 847. τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος, Στρόγιος ὁ Φωκεύς.
665
666.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-429
ἄλλως: άλλος Ald.
666
670.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-430
ἀεὶ ξένον: ἀείξενον coniunctim legit Schneiderus in Lexico.
670
673.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-431
κεκλαυμένου: Stanleio sive potius Aurato placebat κεκαυμένου. Multum praestat κεκλαυμένου.
673
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-432
δ᾽ εἰκὸς: δ᾽ εἰκὸς Rob. Turn. δεικός G. Ald. codex Robortelli et fortasse M.
676
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-433
οἴ 'γώ, κατ' ἄκρας δὴ πορθούμεθα: Lineola praefixa est in M. G. Nulla personae nota in Ald. Robortellus hanc orationem ministrae (θερ.) tribuit, Electrae Turnebus, idque editiones obtinuit. Rectissime intellexit Portus Clytaemnestrae hanc orationem esse, plenam ambiguitatis et simulati doloris, dissimulati autem gaudii. οἳ γὼ Canterus. οἶ ἐγὼ M. G. Ald. Rob. σὲ ἐγὼ Turn. Deinde ἐνπᾶσ᾽ ἐν πᾶσ᾽ Ald. Rob.) ὡς πορθούμεθα M. G. Ald. Rob. ἐνθάδ' ὡς πορθούμεθα Turn. Non male Bambergerus εμφανῶς scribendum esse coniecit, quod non debebat commutare cum εἶπας ὡς, quae non apla oratio est. Puto Aeschylum scripsisse εκπαθῶς παρθούμεθα. Ιd ambigue dictum est, immodice, et sine malo. Suidas ἐκπαθεῖς, ὑγιεῖς, ἐκτὸς πάθους. ἵνα μὴ ὦσιν ἔκδιψοι καὶ προεκλελυμένοι, ἀλλ᾽ ἐκεπαθεῖς καὶ κεκαινοπεποιημένοι.
677
679.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-434
ὡς πόλλ᾽ ... ἐπωπᾷς ... εὖ κείμενα: ὡς πόλ' error Ald. ὦ πόλλ' error Turn. Deinde ἐπωπᾷς Vict. ἐπωπᾶις Μ. ἐπωπαῖς G. ἐπωπαῖς Ald. ἐπωπᾶς Rob. ἐπ᾽ ὠπαῖς Turn. Deinde εὐκείμενα G. Ald.
679
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-435
τόξοις: τόξοις Μ. Rob. Turn. τέξοις codex Robortelli. τάξοις G. Ald. Post hunc versum in libris hic legitur, φίλων ἀποψιλοῖς μὲ τὴν παναθλίαν. Non cohaeret oratio. Itaque hunc versum correctum post v. 682. collocavi, ubi manca erat oratio.
680
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-436
εὐβούλως: εὐβόλως Porsonus. Libri εὐβούλως.
681
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-437
κομίζων: zouisor Rob. Turn. ex scholiis. vouisor M. G. Ald. Scholiastes έξω πηλοῦ πόδα, παροιμία. Commemorant hoc proverbium Zenobius III. 62. Suidas in αἴρειν ἔξω πόδα πηλοῦ et in ἐκτὸς πηλού πόδα.
682
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-438
τὴν ... βακχείας καλῆς: Hic versus post v. 680. legebatur. Libri dлoikois uɛ.
683
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-439
νῦν τήνπερ: νῦν δήπερ M. G. Ald. Rob. νῦν δ᾽ ἵπερ Turn. τῶν δ᾽ ἵπερ Scaliger. Scribendum erat σὺν δ' ήπερ. Deinde βακχίας καλῆς Μ. G. Ald. Rob. Buzzɛías zahis Turn. Scribendum erat, ut etiam Emperius vidit, βακχείας ζάλης.
684
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-440
παροῦσαν ἐγγράφει. φίλων ἀποψιλοῖ με τὴν παναθλίαν.: Rob. ex coniectura pro, quod in codice eius erat, ut in ceteris libris. Deinde omnes libri nagovoar ¿yyoágu. Scholiastes τάξον, αὐτὴν ἀφανισθεῖσαν ἀρᾷ (ἄρα 6.). ὡς πρὸς τὸ ἐλπίς δ' ἀπέδωκεν. Cantero scribendum videbatur ἀποῦσαν ἐγγράφου. Alii alia coniecerunt. Sed videtur дagočбav ¿yyoúqat, ironice dictum, ferri posse. Simul autem Orestes quae in aedibus debacchantis aestus medica spes erat, praesentem inscribit, h. e. eam spem praesentem esse monstrat, quippe praesens quidem ipse, sed in cineres redactus.
685
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-441
ἐγὼ μὲν οὖν ... εὐδαίμοσιν: Orestis nomen praefixum in Rob. Turn. Linea in M. G. Nulla personae nota in Ald. ovy Rob. Turn. v, supra scripto our, M. G. @Ald. εὐδαίμοσιν Μ. G. Ald. Rob. εὐδαίμοσι Turn.
686
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-442
πρὸς δυςσεβείας δ᾽: d', in libris omissum, inserendum viderunt Portus et Pauwius. φρεσὶν M. Ald. Rob. φρεσσιν G. φρεσὶ Turn.
690
693.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-443
ἀξίως: Clytaemnestrae haec tribuit Turn. Lineola praefixa in M. G. Nulla personae nota in Ald. 9Jɛg. Rob. In μεῖον Μ. o ex factum habet. Deinde libri ağíos. Schützius et Blomfieldius ex Pauwii coniectura scripserunt asior. Ita legisse videri potest scholiastes, cuius haec est adnotatio, τῶν σοὶ ἀξίων τιμῶν. Sed servari potest αξίως.
693
695.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-444
ἀγγελῶν: ἀγγέλλων Rob.
695
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-445
τὰ: ára G. Ald.
697
698-700.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-446
ἄγ' αὐτὸν εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων, ὀπισθόπουν τε τοῦδε καὶ ξυνέμπορον· κἀκεῖ κυρούντων δώμασιν τὰ πρόςφορα.: Hos tres versus, qui in Ald. Rob. Turn. omissi sunt, primus restituit Victorius. Omissi sunt in ipsa versuum serie in M. sed adscripti in margine. Etiam in G. inter scholia in margine adscripti sunt, et numeris quidem notati, o' 'y', ac deinde in ipso textu versibus 701-704. in margine adscripti numeri d' e' g' ¿', ad quos si animum advertisset Asulanus, non fugissent eum versus isti, quorum omissionis caussa fuerat repetitum τὰ πρόςφορα. ἀγῶνας μιν ἀνδρῶνας G. Libri ὀπισθόπους δὲ τούσδε καὶ ξυνεμπόρους. Αbreschius лóлоvs interpretabatur reversus, comparans quod Hesychius habet, ὀπισθόπους, ὑποστρέψας. Immo recte Pauwius scribendum esse vidit ὀπισθόπουν δὲ τόνδε καὶ ξυνέμπορον, nisi quod scribendum erat όπισofónovy te ovde. Intelligitur Pylades. κυραννούντων G. Deinde δώμασιν Vict. δώμασι M. G.
701.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-447
ὑπευθύνῳ: ὑπευθύνῳ Turn. ἐπευθύνωι Μ. ἐπ᾿ εὐθύνῳ G. ἐπ᾽ εὐθύνω Α. ἐπευθύνω Rob. Scholiastes ὡς δώσοντι δίκην. In G. glossa ὑποδίκῳ.
701
702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-448
ἡμεῖς δὲ: Linea praefixa in M. op. in Rob.
702
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-449
κοινώσομέν τε: κοινώσωμέν τε Μ.
703
704.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-450
βουλευσόμεσθα: βουλευσόμεσθα ex Stephani emendatione Canterus. βουλευόμεθα M. G. Ald. Rob. βουλευόμεσθα Turn. Vict.
704
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-451
εἶεν, φίλιαι δμῳΐδες: Xo. adscriptum in M. Turn. Linea in G. Omissa nota in Ald. Rob. εἶεν, φίλιαι δμωΐδες Heathius. εἶεν φιλίαι (sic) δμωίδες Μ. εἶεν φιλία δμωΐδες G. εἰ ἐν φιλιαδμωΐδες Αld. εἰ ἐνφιλία δμφίδες Rob. εἶεν, φίλαι δμωΐδες Turn.
705
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-452
δολίαν: δολίαν Pauwius. Libri δολία.
712
713-714.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-453
χθόνιον δ' Ἑρμῆν τοῖςδ᾽ ἐφοδεῦσαι: χθόνιον δ᾽ ἑρμῖα καὶ τὸν νύχιον τοῖσδ᾽ ἐφοδεῦσαι M. G. Ald. χθόνιον γ' ἑρμα etc. Rob. χθόνιον δ᾽ Ἑρμῆν Turn. Nihil ineptius fingi potest additamento isto καὶ τὸν νύχιον. Scripserat aliquis interpres τὸν χθόνιον καὶ τὸν νύχιον, quemadmodum nonnumquam scholiastae verbum scriptoris, quem interpretantur, interpretationi sub- iungunt. Aeschylum non dubito scripsisse ξυγκαταβῆναι, νυχιών θ᾽ Ἑρμῆν τοῖςδ᾽ ἐφοδεῦσαι ξιφοδηλήτοισιν ἀγῶσιν. Neque enim opus est ut τοῖς δ᾽ in τούςδε mutetur, quod volebam in dissertatione I. de differentia prosae et poeticae orationis p. 34. sive Opusc. I. p. 115. Νύχιος idem est quod χθόνιος. Soph. Oed. Col. ν. 1558. ἐννυχίων ἄναξ, Αίδωνεῦ, Λιδωνεῦ. Trach. v. 501. τὸν ἔννυχον Αίδαν.
715.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-454
ξιφοδηλήτοισιν: ξιφοδηλήτοισιν M. Rob. ξιφοδημήτῃσιν G. Ald. ξιφοδημήτοισιν Τurn.
715
716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-455
ἀνὴρ ὁ ξένος τεύχειν: Linea praefixa est in M. Omissa personae nota in G. Ald. θερ. praefixum in Rob. Οι. (i. e. οἰκέτης) Turn. et reliqui. Chorum haec loqui viderunt Tyrwhittus et Bothius. Idque intellexit scholiastes, qui haec adscripsit, ξένον τὸν Ὀρέστην καλεῖ, ἵνα δόξωσιν ἀγνοεῖν τὸ σκαιώρημα. Libri ἀνήρ. Correxit Porsonus. Deinde libri τεύχειν. Quod res ipsa docere poterat, scripsisse Aeschylum τυχεῖν, et versum post hunc excidisse, etiam scholiastae adnotatio docet, ἀντὶ τοῦ πεποιη- κέναι πένθος τῷ οἴκῳ διὰ τῆς ἀγγελίας. Sensus verborum hic fuit, quem scholiastes indicat, malum hic hospes videtur in aedibus luctum excitasse. Itaque κακόν adiectivum est, ad nomen, quod excidit, pertinens. Scriptum fuisse videtur eiusmodi quid, ἔοικεν ἀνὴρ ὁ ξένος τυχεῖν κακὸν οἴκοισι πένθος θεὶς νέοις ἀγγέλμασιν.
716
718.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-456
Ὀρέστου τήνδ᾽: Hunc versum habent codices quidam Etymologici M. P. 1429. A. 1431. A. Gaisf. ὀρέστου τήνδ' Μ. Turn. ὀρέστου τὴν δ᾽ Rob. ὀρέσταν τὴν δ᾽ Αld. ορέστου τὴν δ' G. sed librarius o diphthongi addita lineola in a mutavit et ad v spiritum asperum adscripsit, ut legeretur ορέσταὑτὴν δ᾽.
718
719.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-457
Κίλισσα: κίλισσα M. Turn. κίλισσα G. κιλίσσω Αld. γείλισσα Rob. Vict. et recentiores. Etenim scholion sic ediderunt Rob. et Vict. Fɛi- λισσαν δέ φησι τὴν Ὀρέστου τροφόν, Πίνδαρος (Pyth. ΧΙ. 25.) δὲ Αρσινόην, Στησίχορος δὲ Λαοδαμίαν. Sed hic quoque κίλισσαν habent M. G. Recte igitur Kikooa restituerunt Wellauerus et Blomfieldius. Nomina servi a patria quisque sua accipere solebant, uti, si in tali re auctore opus est, Hemsterhusius docuit ad Aristophanis Plutum p. 8. Cilissa, nutrix Achaei Meropis f. commemoratur a scholiasta Aristophanis ad Pacis v. 362. a Suida in v. Kikizor et Kikioors, a Photio in v. Kɩ- Kízor. Laodamiam Orestis nutricem appellavit Stesichorum secutus Pherecydes: v. schol. Pind. Pyth. XI. 25. et Sturzium ad Pherecydem p. 224.
719
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-458
σοι: ἐπί σοι Αld.
720
721.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-459
τοῖς ξένοις: Linea praefixa est in M. Personae nota omissa in G. Ald. γει. praefixum in Rob. 19. in Turn. Libri τοὺς ξένους. Scholiastes ἡ τοὺς ξένους κρατοῦσα καὶ ὑποδεξαμένη Αίγισθον καλεῖν ἐκέλευσε. Hoc ineptum est. Vulgatum qui tueri vult, ita explicare debebit, regina iubet hospites quam celerrime Aegisthum advocare, id ut sic ab nutrice dici intelligatur, ut eum per ipsam advocari indicet. Sed recte videtur Pauwius Tois Sévois scribendum coniecisse.
721
724.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-460
πύθηται ... οἰκέτας: πύθεται Rob. εἰκέτας Ald.
724
725-726.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-461
ἔθετο σκυθρωπὸν ἐντὸς ὀμμάτων γέλων κεύθουσ᾽ ἐπ᾽ ἔργοις διαπεπραγμένοις καλῶς: Libri θέτο σκυθρωπόν. Victorius θέτο σκυθρωπῶν. Heathii mutatio, eto ozv‡qonur, a Porsono, Schützio aliisque recepta est. Praeclaram huius versus emendationem mecum communicavit Erfurdius, nulla plane mutatione facta scribens 9to5zv&gw¬òv ¿rtòs ὀμμάτων γέλων κεύθουσα, adoptivae maestitiae signa simulantem risum oculis celans. καλῶν Rob.
727.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-462
κείνῃ, δόμοις δὲ ... ἔχει: κείνῃ (κείνη Μ.) δόμοις δὲ Μ. G. Ald. Rob. κείνης δόμος Se Turn. interpunctione post zaλõç posita, quam habent etiam G. Ald. Deinde έχει Rob. Turn. ἔχειν M. G. Ald. Scholiastes ἀντί, κακῶς ὁ οἶκος διάκειται ὑπὸ τῆς φήμης ἧς ἤγγειλαν οἱ ξένοι σαφῶς.
727
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-463
ἐκεῖνος εὐφρανεῖ: ἐκεῖνος Rob. ἐκεῖνον M. G. Ald. Turn. codex Robortelli. Deinde ɛvq parcir codex Robortelli: ipse dedit evqgavet, quod etiam ceteri libri habent.
729
731.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-464
συγκεκραμένα: συγκεκραμμένα Ald.
731
732.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-465
τοῖςδ᾽: τοϊσδ' Μ. Rob. Turn. τοὺς δ᾽ G. τούς δ᾽ Ald.
732
738-739.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-466
ZZZ
καὶ νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευσμάτων, καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ': καὶ νυκτιπλάγκτων M. G. Rob. καὶ νυκτιπλάγκτον Ad. unde καὶ νυκτίπλαγκτον Turn. Deinde κελευσμάτων Victorius. Libri κελευμάτων. Blomfieldius, ut locum, ut ait, aliqua ex parte expeditorem redderet, èz vuztiakóyziwv scripsit. Nihil mutandum esse videtur, neque quicquam excidisse, quae Schützii et 0. Mülleri opinio fuit. Negligentior est oratio, sed magna arte facta, ut in iis quae vigil in Agamemnone loquitur. Volebat nutrix dicere φίλον δ' Ορέστην τεθνηκότα ἀκούω. Nunc dicit φίλον δ' Ὀρέστην – καὶ νυκτιπλάγκτων καὶ πολλὰ καὶ μοχθήρ', ανωφέλητ᾽ ἐμοὶ πλάσῃ, tum alia inserit, ac denique ad institutum redit, τεθνηκότος δὲ νῦν τάλαινα πεύθομαι. Carum vero Oresten, inquit, animi mei curam, quem a matre acceptum mutrivi, el nocturnorum vagituum multas molestias, infructuosas mihi quae eas pertuli. Iam additura erat haec omnia perdidi: sed more mulierum, praesertim senili aetate, explicatius persequitur curam qua in nutriendis infantibus opus est. πονηρ' sic Rob. Ceteri omnes μοχθής. Deinde ἂν ὠφέλητ' Αld.
740.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-467
τλάσῃ· τὸ μὴ φρονοῦν ... ὥςπερει βοτὸν: τλάσει Rob. Deinde φρονοῦν Μ. G. Rob. φρυνεῖν vitium Ald. φρονῶν Turn. Deinde ὥσπερει βοτὸν G. et sic, non ὥσπερ εἰκοτὸν, etiam Μ. ὣς περεὶ βοτόν Αld. ὡςπερει βοτόν Rob. Turn.
740
743-744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-468
εἰ λιμὸς ἢ δίψησις ἢ λιψουρία ἔχει: Libri ἢ λιμὸς ἢ δίψη τὶς ἢ λιψουρία ἔχει. Non recte Elmsleium ad Med. v. 480. ita haec scribentem, ἢ λιμός, ἢ διψῇ τις, ἢ λιψουρίαν ἔχει, Blomfieldius secutus est, nisi quod λιγουρία servavit. V. Opusc. III. p. 199. Stanleii emendationem, εἰ λιμός, merito probavit Porsonus. Pro eo quod sequitur ἢ δίψη τις scribendum esse videtur ἢ δίψησις, quae emendatio etiam Wellauero in mentem venit. Vsus est eo vocabulo Athenaeus p. 10. B.
744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-469
αὐτάρκης: αὐτάρκης Μ. Rob. Turn. αὐτάρκη G. Ald. Scholiastes γὰρ νέα νηδὺς τῶν τέκνων ἑαυτῇ ἀρκεῖν καὶ βοηθεῖν βούλεται, ὅ ἐστιν ἀνύειν βούλεται τὰς ἐπιθυμίας. Hoc dicit, alius infantium suo instinctu fungitur.
744
745.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-470
τούτων πρόμαντις οὖσα: A Turnebo_mala introducta est interpunctio, qua haec verba, τούτων πρόμαντις οὖσα, ad νηδύς referebantur. Melior distinctio Pauwio debetur.
745
746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-471
παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια: Pollux VII. 40. καὶ ἡ παρ' Αισχύλῳ παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια.
746
747.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-472
τροφεύς τε: τροφεύς τε Rob. Turn. στροφεύς τε Μ. στροφεύςε G. στρόφευσε Ald.
747
749.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-473
πατρί: πατρὶ G. Ald. Rob. Turn. Ita etiam M. sed ab alia manu ὃς supra adscriptum est. Attulit hunc versum cum aliis, in quibus δέχεσθαι dativo iungitur, Porsonus ad Eur. Hec. v. 533. Indicari autem solet dativo, accipi aliquid ab aliquo sic, ut ei, a quo accipitur, aliquid inde commodi accedat vel honoris.
749
751.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-474
στείχω: στείχων pro στείχω Μ.
751
752.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-475
τόνδε ... λόγον: τόνδε οι λόγον recte Blomfieldius. Libri τώνδε λόγων. Vitium Ald. πεύσετε.
752
753.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-476
πῶς οὖν κελεύει: Oresti hunc et sequentes duo versus tribuit Rob. choro Turn. Vict. Nullae personarum notae in M. G. Ald. Recte eas distinxit Canterus.
753
754.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-477
τί πῶς;: Libri ἢ πῶς. Valckenarius ad Phoen. v. 923. p. 340. scribendum putabat πῶς φής; Melius Schutzius όπως; Sed veram pute Canteri emendationem, τί πῶς; Simile est illud Terentii in Andria V. 3, 19. quid mi pater? quum alter mi pater dixisset.
754
755.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-478
εἰ ξὺν: εἰ ξὺν Turn. Vict. ἢ ξὺν G. Ald. Rob. ή ξυν sic M. Defendi potest quodammodo ή ξύν, sed melius est εἰ ξύν.
755
756.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-479
ἄγειν: Τρ. Turn. γεί. Rob. Nulla personae nota in M. G. All.
756
757.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-480
ἄγγελλε ... στύγει: Xo. Turn. og. Rob. Linea praefixa in M. G. Nulla nota in Ald. ἄγγελε G. Ald. στυγεῖ Rob.
757
758.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-481
ἀδειμάντως κλύῃ: ἀδήμαντος Rob. κλύει Α.
758
759.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-482
ἄνωχθ᾽ ὅσον τάχιστά γ' εὐθύμῳ φρενí: τάχιστ' ἀγαθούση M. G. Ald. Rob. τάχιστα γαθούσῃ Turn. τάχιστα γηθούσῃ Pauwius, Heathius, Schutzius, Blomfieldius. Sed γηθεῖν non dixerunt Attici nisi in perfecto et plusquamperfecto. V. ad Prom. v. 156. Hic autem γηθούσῃ φρενί etiam propter sententiam non videtur ferri posse. Neque enim de Aegistho dici potuit, quia sic Cilissa se suspectam redderet, nec de Cilissa, quia sic chorus plus proderet quam vult. Posui quod scribere potuit Aeschylus, ἀλλ' αὐτὸν ἐλθεῖν, ὡς ἀδειμάντως κλύῃ, ἄνωχθ᾽ ὅσον τάχιστά γ' ευδούσῃ φρενί. Sophocles in Tympanistriis apud Stobaeum LIX. 12. et apud Ciceronem in ep. ad Att. II. 7. φεῦ φεῦ, τί τούτου χάρμα μεῖζον ἂν λάβοις τοῦ γῆς ἐπιψαύσαντα καθ᾽ ὑπὸ στέγῃ πυκνῆς ἀκοῦσαι ψακάδος ενδούση φρενί,
759
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-483
ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κυπτὸς ὀρθοῦται λόγος: ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθούση φρενί M. G. Rob. et Ald. nisi quod haee κρυπτοσ᾽ habet. ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθώσῃ η ρενί Turn. Veram lectionem, ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθοῦται λόγος, Porsonus restituit, auctore Musgravio ad Eur. fragm. inc. CCXXIV. qui versum sic scriptum, quem ut Euripidis affert Eustathius p. 1013, 11. ex hoc Aeschyli loco ductum esse animadvertit. Eustathius τὸ δὲ ἐσθλόν, inquit, καὶ τὸ τέτυκται, ὅτ' ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ, ἀντὶ τοῦ ἀγαθόν ἐστι καὶ τὸ συνετὸν εἶναι τὸν ἄγγελον· πολλὰ γὰρ καὶ αὐτὸς κατορθοῖ. διὸ καὶ Εὐριπίδης φησίν “ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθοῦται λόγος.” Scholiastes ad eundem versum Miadis XV. 207. καὶ Εὐριπίδης “ἐν ἀγ γέλῳ γὰρ κρυπτὸς ὀρθοῦται λόγος.” Ita Bekkerus edidit scriptumque ita est in codice Lipsiensi. In Villoisoni editione legitur κυπτός, quod verum esse videbatur Blomfieldio.
760
761.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-484
ἀλλ᾽ ἦ: Hinc quoque personae lineis praefixis in M. G. distinguuntur. Nullae personarum notae in Ald. In Rob. praefiguntur γεί. et op. In Turn. To. et Xo. ἀλλ᾽ ἦ M. Rob. Τurn. αλλ' ή G. ἀλλ' ε Αld. Reete scholiastes φρονεῖς εὖ interpretatur χαίρεις. 21
761
762.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-485
ἀλλ᾽ εἰ: ἀλλ' εἰ Μ. G. Turn, ἀλλ' ἐν Ald. Rob. ἀλλ᾽ ἦ scribendum videbatur Stanleio.
762
765.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-486
τί φῄς;: τί φής Μ. τὶ φῂς Turn. τὶ φὴς G. Rob. τιφὴς Ald.
765
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-487
ἄγγελλ᾿ ... τἀπεσταλμένα: ἄγγελλ' Rob. Turn. ἀγγελ' M. ἄγγελ' G. Ald. Deinde τάπεσταλμένα Vict. et sic M. τὰ πεπαλμένα Rob. τὰ πεπλαγμένα G. τὰ πεπραγμένα Ald. Turn.
766
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-488
μέλει ... μέλῃ: μέλει et deinde μέλη (μέλη Ald. Ald. Turn. μέλλει et deinde μέλλη M. G. Rob.
767
768.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-489
σοῖς: τοῖς γιο σοῖς error Vict. propagatus a Cantero et Stanleio.
768
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-490
νῦν παραιτουμένα μοι: Xo. M. Turn. Linea praefixa in G. Nulla nota in Ald. oo. Rob. Nullum paene vitii genus est, quo non sit contaminatum hoe carmen chori. Parum feliciter olim in Observationibus criticis metra restituere conatus eram, quo tempore nondum intellexeram licentias, quas metrici fere in omnibus versuum generibus statuebant, in tragicorum melicis carminibus nullas esse. Erat tamen illa descriptio sie facta, ut stropharum dispositio aequabilitatem haberet. Quare qui istam metrorum descriptionem sequeretur, non debebat certe ordinem stropharum mutare, quod hic quoque Schützius incredibili audacia fecit. Nunc de metris non potest ambigi, quin aliter ac tum a me factum erat constitui debeant. Est autem stropharum dispositio haec. Medium carminis locum mesodus tenet, quae, ut fieri in mesodis consentaneum est, metra habet multum a ceterarum metris stropharum diversa. Ea mesodus inclusa est ab utraque parte stropha tertia eiusque antistropha. Ante hane stropham et post eius antistropham stropha est atque antistropha secunda, sed sic ut stropha media sit inter stropham et antistropham primam, antistropha inter stropham atque antistropham quartam: hac forma, α. β'. ά. γ'. μεσωδός. γ'. δ. β'. δ'. νῦν παραιτουμέν ἐμοὶ Μ. νῦν παραιτούμεν ἐμοὶ G. Rob. νῦν παραιτούμ᾽ ἐν μοὶ Αld. νῦν παραιτουμένῃ μοι Turn. Restituenda erat forma Dorica.
770
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-491
Ζεῦ: Post ζεν aliquid erasum in M.
771
772-774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-492
δὸς τύχας εὖ τυχεῖν, κυρίως τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἰδεῖν: δὸς τύχας τυχεῖν δέ μου κυρίως M. G. Ald. Rob. δὸς τύχας, τυχεῖν δέ μοι κυρίως Turn. Scholiastes δός μοι εὐτυχίαν εὐτυχῆσαι βεβαίως. Hinc eiecto δέ μου, quod e δός μοι ortum esse videtur, scripsi δὸς τύχας εὖ τυχεῖν κυρίως. In eandem emendationem incidit Bambergerus, in reliquis falsus. Deinde τὰ σωφροσννευματισμένοις ἰδεῖν Μ. et Rob. nisi quod hic τα sine accentu habet. τὰ σώφροσυν εὐμαιομένοις ἰδεῖν G. Ald. τὰ σώφροσιν εὖ μαιομένοις ἰδεῖν Turn. Scribendum erat, plena interpunctione post haec verba posita, τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἔχειν. Itaque hos versus ita constitui, δὸς τύχας εὖ τυχεῖν κυρίως τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἔχειν. Nunc oranti mihi, caelicolarum pater Iuppiter, da prospere rem cedere iis qui honesta salva esse cupiunt.
775-776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-493
διὰ δίκας πᾶν ἔπος ἔλακον· ὦ Ζεῦ, σύ νιν φυλάσσοις: διαδικᾶσαι M. G. διαδικάσαι Ald. Rob. Turn. διὰ δίκας Pauwius. It ferri posset, nisi melius Creticus servaretur purus. Itaque quum in M. G. hoc scholion adscriptum sit δικαίως, κατὰ δίκαν, ὅ ἐστι κατὰ τὸ δίκαιον, quis dubitabit restituere καδ δίκαν? Deinde πᾶν ἔπος ἔλακον ζεῦ, σὺ δέ νιν φυλάσσοις M. G. Ald. Rob. Turn. nisi quod in G. Ald. φυλάσσεις scriptum est. Scribendum erat καδ δίκαν πᾶν ἔπος ἔλακον· ὦ Ζεῦ, σύ νιν φυλάσσοις.
777.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-494
πρὸ δέ γ' ἐχθρῶν τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ, θές: ε ε (έ ἑ G. Ald. Rob.) προδὲ δὴχθρῶν Μ. G. Ald. Rob. 2, πρὸ δηχθρῶν Turn. Neque exclamatio hic apta est, et insolens erasis δὴ ἐχθρῶν. Deinde τῶν ἔσω μελάθρων ὦ ζεῦ θές. Hoc si proprie accipiatur, ne verum quidem est, quia Aegisthus non erat intus. Metrum docet, quod etiam Seidlerus de versibus dochm. p. 406. vidit, scribendum esse τὸν ἔσωθεν, et removendum d. Scripsi igitur πρὸ δέ γ' ἐχθρῶν τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεύ, θές. Oresten dicit.
777
778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-495
νιν μέγαν ἄρας: Libri μιν. Correxit Seidlerus. Deinde μέγαν ἄρας Rob. Turn. μέγαν ἄιρας Μ. μέγα μιρας G. μέγα αἴρας Ald.
778
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-496
παλίμποινα ... ἀμείψει: παλίμποινα Vict. παλίνποινα M. G. AH. Rob. Turn. Scholiastes επάρας γὰρ τὸν Ὀρέστην, δυνήσῃ καὶ τριπλασίονα ποινὴν εἰςπράξασθαι τὸν Ὀρέστην ποιῆσαι. Hinc Turn. ἀμείψῃ scripsit. Ceteri omnes ἀμείψει. Dictum id est pro αμειφθήσῃ, vicissim accipies. Vidit hoc Pauwius.
780
781.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-497
ἴσθι: Libri ἴσθι. Recepi Pauwii emendationem ἴσχε.
781
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-498
ζυγέντ᾽ ἐν ἅρμασιν: ζυγέντ' Μ. Rob. Turn. ζυγοῦντ' G. Ald. Deinde libri ἐν ἁρματι. Scripsi ἐν ἅρμασιν. Scholiastes ἐνέμεινε τῇ μεταφορά, φήσας γὰρ ἐν ἅρμασι πημάτων, τὸ δρόμῳ ἐπήγαγε. Ita, ἐν ἅρμασι, legitur in scholiis codicis G. et editionis Rob. et, ut puto, etiam in scholiis codicis M. ἐν ἅρματι scholiorum editio Vict.
782
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-499
μέτρον, τίν' ἂν: Turn. e coniectura μέτρου, quod coniungit cum sequentibus. Ceteri omnes μέτρον. Deinde omnes τίς ἄν. Scripsi τόν αὐ.
784
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-500
σωζόμενον: σωζόμενον, sed priore o ex eo facto, Μ. σωζώμενον G.
785
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-501
γάπεδον: Libri δάπεδον. Scribendum erat γάπεδον. V. ad Prom. v. 830.
786
787.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-502
ἀνομένων βημάτων: ἀνομένων in M. ex αναμένων factum est. Deinde βημάτων M. G. Ald. κτημάτων Rob. πημάτων Turn. ex scholio, λείπει τὸ ὅπως, καὶ τὸ ἰδεῖν ἀντὶ τοῦ ἴδοι. ὁ δὲ νοῦς, ὅπως ἂν τοῦτο ἴδοι σωζόμενον τὸν ῥυθμὸν ὁμαλὸν καὶ εὔτακτον κατὰ τὸν δρόμον τῶν ἀνυομένων πημάτων. Multo magis poetica est vetus lectio βημάτων. Haeserunt in his versibus interpretes et veteres et recentiores propterea quod τις a scriptum inveniebant, tum quod non intelligebant quomodo tot accusativi construendi essent. Ita vero haec stropha intelligenda est, sustine cari viri pullum iunctum currui malorum, modum adhibens in cursu, ut hoc solum rursus videat desinentium gressuum nisum aliquam servare mensuram. Γάπεδον dicitur videre ὄρεγμα βημάτων, hoc autem σώζεσθαι ρυθμόν τινα.
787
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-503
ἔσω: Libri ἔσωθε. Metrum exigebat ἔσω.
788
789.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-504
πλουτογαθῆ ... ἐνίζετε: πλουτογαθή Turn. et hoc ipse M. habere videtur. πλουταγαθῆ G. Rob. πλουτ᾽ ἀγαθῆ Ald. Deinde libri μυχὸν νομίζετε, quod scholiastes interpretatur ήνιοχεῖτε καὶ διοικεῖτε. Scribendum μυχὸν ἐνίζετε. Neque enim antistrophicus versus, sed hic emen- dandus est. Euripides Hel. v. 1117. μουσεῖα καὶ θάκους ἐνίζουσαν ἀηδόνα.
789
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-505
κλῦτε: Libri κλύετε. Scribendum esse κλυτε vidit etiam Dindorfius.
790
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-506
ἄγετε, τῶν πάλαι: Librt ἄγετε, τῶν πάλαι πεπραγμένων. Delendum est πεπραγμένων, ut voluit Canterus, quamquam ille quidem non intellecta vera stropharum ratione.
791
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-507
προςφάτοις δίκαις: πρὸς φάτοις Ald. Nisi metra ostenderent hic versum intercidisse, satis id argueret oratio per nullam particulam cum superioribus nexa.
792
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-508
τὸ δὲ καλῶς κτάμενον: Libri τόδε καλῶς κτάμενον, nisi quod τὸ δεκαλῶς habet Rob. Scholiastes διὰ τοῦτο τὸ καλῶς ἀναιρεθησόμενον. λέγει δὲ τὸ αἷμα τοῦ Αἰγίσθου. Recte Bambergerus haec sie emendavit, τὸ δὲ καλῶς κτίμενον.
795
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-509
ὦ μέγα ναίων στόμιον: Scholiastes haec verba, ὦ μέγα ναίων στόμιον, interpretatur ὦ Αιδη. Apollinem recte intellexit Heathius. Infra v. 941. ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός. Hesychius στόμια, χάσματα. Strabo IX. p. 641. de oraculo Delphico, υπερκεῖσθαι δὲ τοῦ στομίου τρίποδα υψηλόν.
796
796-798.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-510
εὖ δὸς ἀνέδην ἰδεῖν δόμον ἀνδρός, καί νιν ἐλευθερίοις ὄμμασιν ἐκ δνοφερᾶς καλύπτρας: εὖ δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρὸς καί νιν ἐλευθερίως λαμπρῶς ἰδεῖν φιλίοις όμμασι δνοφερὰς καλύπτρας M. G. Ald. Rob. nisi quod Rob. εν δὸς ἂν ἰδεῖν habet, et per errorem δνοφερὰς καλύπτας, alioque errore Ald. δνοφερός καλύπτρας. Turnebus dedit λαμπρῶς τὸ ἰδεῖν. Emendavi haec in Opusc. I. p. 115. seq. Nam in iis, quae libri habent, duo sunt ad quae nemo non statim offendat, άνιδεῖν, insolens verbum, quod scholiastes interpretatur αναβλέψαι, sequente mox ἰδεῖν, et ἐλευθερίως λαμπρῶς. llud sic est dictum, ut ferri nemqueat, alterum sic ut non possit addita copula emendari: languet enim hoc, ἐλευθερίως λαμπρῶς τε. Vtrumque adverbium interpretatio est alius adverbii, ανέδην, quod deinde in ἀνδεῖν mutatum est. Eustathius p. 168, 36. ἀνέδην interpretatur ἀνέτως καὶ ἐλευθέρως, Suidas δαψιλῶς, ἀκωλύτως, κατακόρως, Zonaras p. 225. et Favorinus φανερῶς. Deinde genitivos δνοφερᾶς καλύπτρας agnoscit scholiastes, cuius haec est adnotatio, τοῦ σκότους. Metri pariter ac sensus caussa addidi ἐκ. Itaque sic scripsi hanc mesodum, τὸ δὲ καλῶς κτίμενον ὦ μέγα ναίων στόμιον, εὖ δὸς ἀνέδην δόμον ἀνδρός, καί νιν ἰδεῖν φιλίοις ὄμμασιν ἐκ δνοφερᾶς καλύπτρας. Tu vero, qui bene conditam magnam speluncam lenes, fac ul domus viri libere, et ipse (Agamemno) amicis oculis ex caliginoso velamine (sepulcri) adspiciat.
799.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-511
ξυλλάβοι: ξυλλάβοι Μ. Turn. ξυμλάβοι Ald. ut G. habet, in quo tamen β erasum et pro a scriptum β a prima manu. ξυμβάλοι Rob.
799
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-512
ἐπιφορώτατος: Omnes επιφορώτατος. Non debebam olim scribendum coniicere επιφ θορώτατος, neque Emperius ἐπεὶ φορώτατος, sed emen- danda erat stropha. Scholiastes ὡς ἐπὶ ἀνέμου εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ὁ λο- γικώτατος. Thucydides III. 74. ἡ πόλις ἐκίνδυνευσε πᾶσα διαφθα- ρῆναι, εἰ ἄνεμος ἐπεγένετο τῇ φλογὶ ἐπίφορος ἐς αὐτήν. Lucianus Hermot. 28. p. 769. εἰ ἐπίφορόν ἐστι καὶ οὔριον τὸ πνεῦμα τοῖς Κό- ρινθόνδε διαπλεῦσαι ἐθέλουσι.
800
801.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-513
θέλων: θέλεν, sed ad ultimam syllabam @ adscripto Med.
801
802-805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-514
τὰ δ᾽ ἄλλα ἀμφανεῖ χρήζων. ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγων νύκτα πρό τ' ὀμμάτων σκότον φέρει, καθ' ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος: Libri πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεί χρήΐζων κρυπτά. ἄσκο- πον δ᾽ ἔπος λέγων etc. Non recte olim haec verba, πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεῖ χρηίζων κρυπτά, ut ab interprete adscripta delenda esse putavi. Excidit potius versus in stropha. Hic autem non dubito quin Aeschylus scripserit τὰ δ᾽ ἄλὰ ἀμφανεῖ χρήζων. ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγων νύκτα πρό τ' ὀμμάτων σκότον φέρει, καθ' ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος. Horum verborum, τὰ δ᾽ ἄλα ἀμφανεῖ χρήζων, explicatio est velus scholion, τὰ δὲ κρυπτὰ νῦν φανερώσει. Deinde κρυπτά in textum venit. Inde alterum scholion, depravatam scripturam explicans, θέλων πολλὰ κρυπτὰ εὑρίσκει (sic M. G. non εὑρήσει). Quid illud ἄσκοπον nos sit, quod tam grandi oratione summus poeta adumbravit, indicat Homerus, Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων· ἔχε δὲ ῥάβδον μετὰ χερσίν καλὴν χρυσείην, τῇ τ᾽ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει, ὧν ἐθέλει· τοὺς δ᾽ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-515
καθ' ἡμέραν δ' ... οὐδὲν ἐμφανέστερος: καθ' ἡμέραν δ' M. Rob. καθ' ἡμέραν, omisso δ', G. Turn. καθημέραν Ald. Καθ' ἡμέραν est interdiu. v. Lobeckium Paralip. p. 63. Deinde οὐδενὶ ἐμφανέστερος Rob. Ceteri recte οὐδὲν ἐμφανέστερος.
805
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-516
καὶ τότ᾽ ἤδη, τότε πλοῦτον: Libri καὶ τότε δὴ πλοῦτον. Scholiastes τὸν πλοῦτον τῶν δωμάτων ἐλεύθερον τῇ πόλει μεθήσομεν. Scripsi καὶ τότ᾽ ἤδη, τότε πλοῦτον * οἴσομεν * Nam excidisse verbum et antistrophicus versus monstrat et sententia.
806
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-517
δωμάτων: Non opus esse videtur ut δωμάτων mutetur in δειμάτων, quod et ego aliquando conieci et II. L. Ahrens.
807
808.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-518
οὐριοστάταν: Ουριοστάταν recte interpretari videtur scholiastes οὐρίως σταθέντα.
808
809-810.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-519
ἅμα δὲ κρεκτὸν γοερὸν νόμον θήσομεν πόλει: ὁμοῦ κρεκτὸν γοήτων νόμον μεθήσομεν πόλει Μ. in quo ὁμοῦ itemque or in νόμον, quod antea νόμων erat, ab alia, ut videtur manu, in litura scripta sunt. Discrepant ab his ceteri libri eo quod in G. γοήτῶν cum duplici accentu et sequens vocabulum eo compendio scriptum est, quod νόμων significat: ceteri γοητῶν νόμον habent. μεΘέλσομεν vitium Rob. Praeterea Turnebus κρεκτῶν scripsit. Scholion in M. ita scriptum est ὁμοῦ δὲ μεθήσομεν τὸν κρεκτὸν γοήτων νόμων, ὃ ἐστι, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῇ πόλει μεταδώσομεν καὶ τὸν Αγαμέμνονα ἀκινδύνως θρηνήσομεν. Deinde aliud scholion, τὸν τῶν γοήτων, οἳ ὡς ᾄδουσι παριόντες (sic M. περιϊόντες Vict.) τὴν πόλιν. Scripsisse videtur Aeschylus ἅμα δὲ κρεκτὸν γοατὰν νόμον θήσομεν πόλει. Sepulcri ornamenta, inquit, ex mulieris congestis opibus ampla feremus Agamemnoni, simulque lugebimus eum.
810-812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-520
τάδ᾽ εὖ ἔχοντ᾽, ἐμὸν κέρδος αὔξει τόδ᾽, ἄτα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων: τὰ δ᾽ εὖ M. Turn. τάδ' εὖ G. Ald. Rob. Deinde libri ἐμὸν ἐμὸν κέρδος ἀέξεται τόδε, ἄτα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων. In Rob. ἐμὸν semel tantum legitur. ἄτα G. Ald. Turn. άτη, sed supra adscripto α, Μ. ἄτη Rob. Scholiastes τὰ καλῶς ἀποβαίνοντα τὸ ἐμὸν κέρδος ἐστίν, τῶν δὲ περὶ Ὀρέστην καὶ Ἠλέκτραν ἀπαλλαγὴ ἄτης. Scripsi τὰ δ᾽ εἶ ευ ἔχοντ᾽ ἐμὸν κέρδος αὔξει τόδ', &- τα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων.
813-816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-521
σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων, ἐπαύσας πατρὸς ἔργῳ πρὸς σέ, τέκνον, πατρὸς θροούσᾳ, περαίνων ἐπίμομφον αὔδαν: Versui 813. θερ. praefixum in Rob. In M. hi versus ita scripta sunt, σὺ δὲ θαρσῶν ὅτ᾽ ἂν ἥκη | μέρος ἔργων | ἐπαύσας πατρὸς ἔργοι | Θροούσα | πρὸς σὲ τέκνον πατρὸς αὐδὲν καὶ περαινων ἐπίμομφαν (sic) ἄταν. Coniunctim ὅταν Turn. Deinde ἥκει Ald. Deinde έπαυσας G. Ald. έσβυσας codex Robortelli: ipse Rob. ἐπαύσας dedit, quod est in M. Turn. Deinde θρούσα Rob. προοῦσα G. Ald. θροούση Turn. Tum αὐδῶν pro αὐδὲν G. Ald. Denique ἐπίμομφαν φάτων Ald. In G. est επίμομφάταν, super φ scripto eo compendio quo ar significatur. ἐπίμομφον άταν Rob. Turn. Corruptissimos versus explicare conatur scholiastes, qui et ipse προούσα legit. Vitiorum, quibus haec affecta sunt, non obscura est origo. Etenim πατρὸς ἔργωι ortum est ex μέρος ἔργων, quod antecesserat. Deinde αυδάν, vera scriptura, super vitiosum utav adscripta erat, et propterea alieno loco inserta est. Accesserunt alii errores. Scripsisse enim puto Aeschylum, σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων, ἐπαΐσας τε προοῦσαν πρὸς σέ, τέκνον, πατρὸς περαίνειν ἐπίμομφον αὐδάν, et quae sequuntur. Θροοῦσαν et ἐπαΐσας Schutzius in prima editione scripsit: verissime, ut videtur. Neque ἐπαΐσας reprehendi potest, quum plura sint apud Aeschylum propius ad epicum sermonem accedentia. Aptissime autem iubetur Orestes audire adhortantem patrem.
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-522
Περσέως τ᾽ ἐν φρεσὶ ... σχεθών: Libri cum hiatu περσέως τε ἐν. Correxerunt Schutzius et Porsonus. Deinde φρεσὶ Turn. φρεσσιν Μ. G. φρεσὶν Ald. Rob. Deinde libri σχέθων.
817
818.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-523
τοῖς θ' ... φίλοις: τοῖς θ' Rob. τοῖς δ᾽ Μ. G. Ald. τοῖς τ' Turn. Deinde φίλοισιν Μ. G. Ald. Turn. φίλεσιν Rob. Scribendum φίλοις.
818
819-820.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-524
τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπράσσων χάριτας ὀργᾶς λυγρᾶς: Libri τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπράσσων χάριτος ὀργᾶς λυπρᾶς, nisi quod Turn. ἀργὰς λυπράς scripsit. Id Victorius celerique editores receperunt. Sed defendi non potest. Scribendum est τοῖς τ' ἄνω πρόπρασσ᾽ ἐὼν χάριτας ὀργᾶς λυγρᾶς. Ει χάριτας quidem etiam Schutzius invenit, λυγρᾶς Blomfieldius.
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-525
ἄταν τιθείς: Libri ἄταν. Scholiastes τὴν ἔνδον ἐπὶ τῆς οἰκίας φονίαν ἄτην καταβαλών, ὃ ἐστι τὴν Κλυταιμνήστραν. Scribendum videtur αγαν. V. ad Ag. v. 704. τιθοὶς Rob.
821
822.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-526
τὸν αἴτιον δ᾽ ἐξαπολλὺς μόρου: d'omittit Turn. μόρου Turn. μόρον Μ. G. Ald. Rob.
822
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-527
NA: Postremus huius carminis versus excidit. Dubitationem eximit metrum.
823
824.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-528
ὑπάγγελος: ὑπ᾽ ἄγγελος G. Ald. et ante correctionem M.
824
826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-529
ξένους ... μολόντας ... ἐφίμερον: ξένους Rob. μολῶντας G. Ald. ἐφήμερον Turn. In M. i in litura scriptum est, ut hic quoque ἐφήμερον antea fuisse videatur.
826
827.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-530
μόρον δ' ... ἀμφέρειν: μόρον γ' Ὀρέστου Portus et Stanleius in curis secundis. Recepit hoe Blomfieldius. Non mutandum videtur δέ. Deinde ἀμφέρειν M. G. Ald. Rob. ἂν φέρειν Turn. Male Blomfieldius coniecit αὖ φέρειν scribendum esse. Hoc quoque, inquit, plenum timoris mulum domus huec referre poterit ad caedem illam quae nos vulnerat et mordet, i. e. hoc quoque nobis propter caedem illam evenit.
827
828.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-531
δειματοσταγὲς φόνῳ: δειματοσταγές φόνῳ Vict. δειματοστάγ᾽ ἐς φόνῳ M. G. δείματος τάγ' ἐς φόνῳ Ald. Rob. δείματος τάγ᾽ ἐς φόνον Turn. Non debebat Porto et Stanleio αἱματοσταγές scribendum videri. Conferendum quod est in Agamemnone v. 166. στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας μνησιπήμων πόνος, καὶ παρ᾽ ἄκοντας ἦλθε σωφρονεῖν. Choeph. v. 354. si recte illa constitui, τί γὰρ κεύθω, φρενὸς οἷον ἔμπας πουτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάκιου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος; Eum. v. 358. δειματοσταγὲς ἀξιόμισον ἔθνος τόδε.
828
829.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-532
ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ: Scholiastes ὡς ἐπὶ μαχαίρας, οὐ παρακαλυφθέντι, ἀλλ᾽ ἀειμνήστῳ. ἐν γὰρ τοῖς θρήνοις ἀμύσσουσιν αὑτῶν τὰ στήθη. Mira interpretatio. Ελκαίνειν alibi non legitur. Δεδηγμένῳ recte videtur Schiitzius pro δεδηκότι dictum putasse. Ita φόνῳ ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ erit caedi vulneranti nos et mordenti.
829
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-533
θρώσκουσι: θρώσκουσι Μ.
832
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-534
ἠκούσαμεν: Linea praefixa in M. G. Nulla nota in Ald. Αγγ. Turn. Recte haec choro tribuit Rob.
834
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-535
ὡς αὐτὸν αὐτῶν ... πάρα: ὡς αὐτὸν αὐτῶν Schutzius et Porsonus. ὡς αὐτὸς αὐτὸν M. G. Ald. Rob. ôç avròs avτæv Turn. In fine versus libri ég. Scribendum erat naga. Vidit hoc etiam Emperius, cui praeterea scribendum videbatur ὅσ᾽ αὐτὸς αὐτῶν, hoc quidem minus recte. a in litura est in M.
836
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-536
ἰδεῖν: Personae notam omittunt M. G. Ald.
837
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-537
εἴτ᾽: Turn. M. Žɛv G. Ald. Rob.
838
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-538
κληδόνος: κλυδόνος G. Ald.
839
840.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-539
οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν: οὗτοι φρέν ἂν κλέψειεν Elmsleius ad Euripidis Med. p. 150. οὗτοι φρένα κλέψειαν M. G. Ald. Rob. Τurn. κλέψειεν Stephanus.
840
841.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-540
ἄρξωμαι: ἄρξαμαι vitium Ald.
841
842.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-541
κἀπιθεάζουσ': nagyoμén Rob. Deinde záridoάžovou M. G. sed in M. od ab alia manu in litura scriptum est. κἀπιθοάζωσα Ald. καπι θοάζουσα Rob. zḍлidoάlovo' Turn. Recte Blomfieldius et ante eum Schultzius scribendum coniecerunt κἀπιθεάζουσ'.
842
844.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-542
ἀνύσωμαι: ἀνύσομαι G.
844
845.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-543
μιανθεῖσαι: juaviva Rob. ex sua coniectura: codex eius, ut ceteri libri, μιανθεῖσαι.
845
846.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-544
πειραὶ: Scholiastes πειραί, αἱ ἀκμαὶ τῶν ξιφῶν, παρὰ τὸ πείρειν. Non debebat Blomfieldius Pauwii лɛα probare.
846
848.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-545
ὄλεθρον: pov error Rob.
848
850.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-546
δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους: δαίων M. G. Rob. δαΐων Ald. Turn. Deinde libri αρχάς τε πολισσονόμους, nisi quod Ald. πολυσσονομούς habet. Porsonus scripsit ἀρχαῖς τε πολισσονόμοις. Receperunt hoc editores praeter Wellanerum, qui té post participium ea ratione positum esse putavit, de qua dixi ad Ag. v. 97. Hic quidem veri simillimum est excidisse versum eiusmodi, πλοῦτόν τε δόμων.
850
852.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-547
πατέρων: πύτον Ald. male intellecto compendio codicis G. Hinc πατρῷον Turn.
852
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-548
πάλην ... μόνος ὢν: úr Ald. et codex Robortelli: ipse Rob. náλny scripsit, quod est in M. G. Turn. Deinde uóvos ir M. Rob. μóvos omittunt G. Ald. unde Turn. r o scripsit.
853
854.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-549
θεῖος: Jos Turn. 9ɛiois M. G. Ald. Rob.
854
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-550
νίκῃ: vízy M. G. Rob. vízyy Ald. Turn.
855
856.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-551
ἔ ἔ, ὀτοτοτοτοῖ: Huic et sequenti versui lineae praefixae in M. G. Omittit personarum notas Ald. Libri è otototoĩ, quod oxytonon est in G. Rob. Scripsi OTOTOTOTOT. Proprius in talibus exclamationibus est versus dochmiacus.
856
857-858.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-552
ἔα, ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις: Vulgo ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις; Sic Vict. ex M. zézagra G. Ald. Turn. xéxoaora Rob. Dochmiacus versus esset a la μáha. Verum ita is, qui sequitur, trimeter esset Creticus, quod genus in huiuscemodi vociferationibus prorsus inusitatum est. Quare sic haec scribenda putavi, ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει, κέκρανται δόμοις; AESCHYLUS II. 36
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-553
ἀποσταθῶμεν: Huic versui chori nomen praefixum in M. G. Ald. ἀποσταθῶμεν Rob. Turn. απο σταθῶμεν Μ. ἀποσταθῶ μὲν G. Ald.
859
862.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-554
πεπληγμένου: Personae nota omissa in M. G. Ald. Rob. Οι. praefixit Turn. πανοίμοι Porsonus. Libri πάν· οἴμοι vel πάν, οἴμοι, Rob. πᾶν. οἴμοι. In fine versus libri τελουμένου. Aberravit librarius ad v. 859. Recepi probabilem Schiitzii emendationem, πεπληγμένου.
862
863.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-555
προςφθέγμασιν: In προςφθέγμασιν inter y et ut aliquid erasum in M.
863
865.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-556
γυναικείους: γυναικείους M. Rob. Turn. γυναικίους G. Ald. γυναικείας scripserat Vict. Recte Blomfieldius γυναικείους restituit. Male autem idem Blomfieldius de ανδρωνίτιδι et γυναικωνίτιδι cogitavit. Ex hospitalibus egressus est servus, et aperiri iubet regias aedes.
865
866.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-557
χαλᾶτε· καὶ μάλ᾽ ἡβῶντός γε δεῖ: χαλᾶτα, sed postremo a deinde in e mutato, G. Deinde libri καὶ μάλ᾽ ἡβῶντος δὲ δεῖ. Recte Blomfieldius καὶ μάλ' ἡβῶντός γε δεῖ, obtemperans ille quidem Porsoni decreto, de quo ad Prom. v. 977. dictum est. Recte iunguntur και et δέ, ubi dé sententiam prioribus adneclit, και autem est etiam: non possunt coniungi, ubi, ut hic, nectendae orationi inservit zaí. Ceterum male interpretes hic de robusto homine agi putant, tamquam si firmissime clausae essent fores. Atqui aperit has fores Clytaemnestra, mulier. Poeta intelligit celerem.
866
867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-558
οὐχ ὥςτ᾽ ἀρῆξαι ... διαπεπραγμένῳ: οὐχ ὥστ᾽ ἀρήξαι emendavit Porsonus. Libri οὐχ ὡς δ᾽ ἀφῆξαι. Deinde διαπεπραγμένων M. G. Ald. Rob. διαπεπραγμένῳ scribendum esse vidit Turn. Id legit scholiastes, qui sic interpretatur, τῷ σφαγέντι.
867
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-559
ἀϋτῶ ... καθεύδουσιν: αυτώ Vict. ex M. αὐτῷ Turn. αὐτῷ G. Ald. et codex Robortelli. αὐλῶ ex sua coniectura Rob. καθεύδουσι Ald. Turn.
869
870.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-560
ποῖ Κλυταιμνήστρα: ποῦ Blomfieldius, ut Elmsleius voluerat. Non mutandum ποῖ, quod est quo erasit? Deinde κλυταιμνήστρας G. All.
870
871.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-561
ἐπὶ ξυροῦ πέλας: ἐπὶ ξυροῦ πέλας M. Rob. Turn. ἐπὶ ξυρὸν πέλας G. Ald. Verum fortasse est quod Abreschio videbatur restituendum esse επιξήνου πέλας. Comparavit quod dictum est in Agamemnone v. 1236. βωμοῦ πατρώου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον μένει θερμῷ κοπείσῃ φοινία προσφάγματι.
871
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-562
αὐχὴν ... πρὸς δίκην πεπληγμένος: αὐχὴν Μ. G. Rob. ἀρχὴν error Ald. unde ἀρχὴ Turn. Deinde πρὸς δίκη πεπληγμένος Μ. πρὸς δίκην πεπληγμένος G. Ald. Rob. πρὸς δίκην πεπληγμένης Turn. Scribendum putavi πρὸς δίκης πεπληγμένος.
872
873.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-563
τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα;: Linea praefixa in M. κλ. in ceteris.
873
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-564
λέγω: Linea praefixa in M. Oresti hunc versum tribuunt G. Ald. Rob. Οι. praefixum a Turn. λέγω M. G. Ald. Rob. λόγῳ Turn. quod obtinuit donec Schützius λéyw restituit.
874
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-565
οἴ 'γώ: Linea praefixa in M. κλ. in celeris. Hic et v. 881. of 'γὼ Canterus. σὲ ἐγὼ M. Turn. οἱ ἐγὼ G. Rob. οἱ ἐγὼ Αld.
875
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-566
δοίη ... ἀνδροκμῆτα: δοίη praeter primam litteram in litura scriptum est in M. ἀνδροκμήτα M. Rob. ἀνδρόκμητα G. Ald. Turn.
877
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-567
εἰ νικῶμεν: εἰ νικῶμεν recte Turn. ή νικῶμεν M. G. Ald. Rob.
878
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-568
ματεύω· τῷδε δ᾽ ... ἔχει: Hinc etiam usque ad v. 884. personae lineis tantum distinctae in M. μαντεύω Rob. τῶιδεδ᾽, litteris εδ' in rasura scriptis, M. ἔχοι Ald.
880
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-569
τοίγαρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ: τοὶ γὰρ ἐν ταυτῷ τῷ τάφῳ Rob.
882
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-570
κείσει: Libri κείσῃ.
883
884.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-571
τόνδε δ᾽ αἴδεσαι: τόνδε δ᾽ αἰδεσαι Rob. ex Sophiani emendatione et Turn. τόνδε δήσεται Μ. G. Ald. codex Robortelli.
884
885.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-572
πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων: πρὸς ᾧ σὲ πολλὰ Rob. πρὸς ὠκύ (sic mihi relatum: alii ὴν vel ὴν ex M. afferunt) πολλὰ Μ. πρὸς ὠκύπολλα G. Ald. πρὸς ὃ καὶ πολλὰ Turn. In G. ante correctionem δ᾽ ὑβρίζων pro δὴ βρίζων scriptum erat.
885
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-573
οὔλοισιν ... εὐτραφὲs: οὔλλοισιν Αld. ούλοισιν Rob. Deinde libri εὐτραφές. Sed Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 62, 13. οὐλον καθ᾽ ἡμᾶς καὶ τὸ μέρος τοῦ σώματος, ὡς φησιν Αἰσχύλος “ούλοισιν ἐξήμελξας εὐτρεφὲς γάλα.” Eodem modo apud eundem scriptum est in Chil. XII. 808. Eadem forma ex M. aliisque libris restituenda videtur in Sept. c. Th. v. 290. quamquam res incerta est. V. Lob. ad Phryn. p. 577.
886
887.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-574
Πυλάδη: Inde ab hoc versu etiam M. personarum nomina habet.
887
888.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-575
ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Λοξίου: Hunc et sequentes tres versus Ald. per errorem Clytaemnestrae tribuit, G. ut ceteri Pyladae. Scholiastes μετεσκεύασται ὁ ἐξάγγελος εἰς Πυλάδην, ἵνα μὴ δ' λέγωσιν. Sic M. ut Tyrwhittus ad Arist. Poet. §. 10. scribendum vidit: legebatur ἵνα μὴ διλέγωσιν. In G. scriptum ἵνα μηδὲν λέγωσιν. V. Opusc. VII. p. 346. seq. In Aeschyli versu ποῦ δαὶ τὰ λοιπὰ Vict. ex M. ποῦ δὲ τὰ λοιπὰ G. Ald. Rob. ποῦ δῆτα λοιπά Turn. Porsonus ποῦ δὴ τὰ λοιπά. Non sollicitandum videtur δαί. Deinde λοξία G. Ald.
888
889.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-576
πιστά τ᾽: Scripsi πιστά τ'. Libri πιστὰ δ᾽.
889
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-577
ἅπαντας: ἅπαντες Rob. typographi errore.
890
891.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-578
παραινεῖς μοι καλῶς: παραινεῖσμον vitium Ald. Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXIII. non illibenter se accepturum esse dixit, si quis bonae notae codex παραινέσαι καλῶς daret. Id equidem valde dubito an non scripserit Aeschylus. Probabilius puto quod in Elem. doctr. metr. p. 115. suspicari aliquem posse dixi, καὶ παρήνεσας καλῶς.
891
893.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-579
κρείσσον᾽ ἡγήσω: κρείσσον ἡγήσω Turn. κρέσσον ἡγήσω M. G. Rob. κρέσσανηγήσω Αld.
893
894.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-580
συγκάθευδ᾽: συγκάθευδε plene Rob.
894
896.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-581
σὺν δὲ: Libri νῦν δέ. Recte Auratus σὺν δέ, quod suum fecit Stanleius.
896
897.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-582
πατροκτονοῦσα: πατρωκτονοῦσα G. Ald.
897
898.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-583
παραιτία: παρ' αἰτία G.
898
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-584
ἐπόρσυνεν: ἐπόρσυνε Turn.
899
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-585
σεβίζει: Libri σεβίζη.
900
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-586
γάρ ... ἐs τὸ: yao omittit Ald. Eadem male intellecta codicis scriptura ènì pro ἐς τό.
901
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-587
οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽: Libri tis. Schützius, distinctione posita post aлégon'. in fine versus signa posuit interpellatae orationis. At nusquam ita quidem in Graeca tragoedia sermo cuiusquam interpellatur. Porsonus signum interrogationis in fine versus posuit. At, nisi fallor, tum diei debebat o yao, non outo. Dicuntur haec sine interrogatione, recteque explicantur a scholiasta, οὐκ ἔστιν ἀπορρίψαι τὸ δορυξένοις ἐκδοῦναι (sic M. G.) ngòç ȧratooqýr. Haec enim, non sane te abieci in domum hospitis, breviter dicta sunt pro his, in hospitis domum quum te misi, profecto non abieci. Intellexit hoc etiam Pauwius..
902
904.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-588
ὁ τῖμος: Hine rursus lineis personas distinguit M. ὁ τῆμος Canterus Stephani adnotationem secutus. ὁ τιμος sine accentu M. ὅτιμος G. Ald. Rob. quos Turn. ó ròs Vict. Eustathius p. 563, 25. č ἰστέον ὅτι ὡςπερ φθογγή φθόγγος, χολή χόλος, τιμή τίμος παρὰ τῇ κωμῳδία τὸ τίμημα, ποθή πόθος, ὠνή ώνος, βολὴ βόλος, καὶ ἕτερα, οὕτω πύλη πύλος ἀρσενικῶς. Vitium Ald. ἀντειδεξάμην.
904
905.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-589
αἰσχύνομαí σοι ... ὀνειδίσαι: αἰσχύνομαί σοι Canterus. Libri αἰσχύνομαί σου. In ὀνειδίσαι littera / ex η facta in M.
905
906.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-590
μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως: Libri 22' sig' (ɛiq' Turn.) duoiws. Canterus '2' iq' duolos. Delevi u, quod nihil est nisi error librarii, qui ad sequentem versum, qui hac vocula µ incipit, aberrans, statim animadverso errore abstitit et versum scripsit eum quem debebat.
906
909.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-591
δέ γ': de y' M. 7' ab alia manu in litura scripto. ' vitium Ald.
909
912.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-592
φύλαξαι: φύλαξαι Μ. φυλάξαι Rob. φυλάξω G. Ald. Turn.
912
914.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-593
τύμβον: Tußov vitium Ald. Scholiastes παροιμίαν εἶναι τοῦτο φασί, πρὸς τύμβον τε (sic M. G.) κλαίειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον.
914
915.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-594
τόνδε σοὐρίζει μόρον: Libri τόνδε σ' ὁρίζει μόρον, nisi quod μόνον est in Rob. Elmsleii ad Med. p. SS. emendatio est vorde oovoice μógov, i. e. ooi ὁρίζει.
915
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-595
οἴ 'γώ: oy Canterus. Libri ut v. 875. 881.
916
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-596
ἦ κάρτα μάντις: M. G. Rob. Turn. vitium Ald. In libris recte hic versus Oresti tribuitur, lineola praefixa in M. Male autem proximum versum zaves- náde Clytaemuestrae libri tribuunt. Eum Oresti recte reddidit Stanleius: sed idem priorem versum zάora Clytemnestrae orationi adiunxit, quo facto neque nexus sententiarum aptus est, et aequabilitas colloquii turbatur. Neque vero Wellauero assentiendum est, qui inter hos duos versus 917. et 918. unum versum, qui Clytaemnestrae fuerit, excidisse putat. Immo duos Orestes habet versus, ut in fine colloquii.
917
918.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-597
ἔκανες ὃν οὐ χρῆν: závesy öv M. Rob. In M. inter z et a aliquid, fortasse T, erasum, ν' ἀνὲς γ᾿ ὃν G. κἂν ἐς γ' ὃν Αld. κἂν ἐς γ᾿ ὃν Turn. Heathii rudis emendatio, zarés 7' ör, recepta est a Porsono, Schützio, Blomfieldio. Participio zaróv non utuntur tragici praeter metri necessitatem. Quare non potest probari Pauwii. κανοῦσ᾽ ὃν οὐ χρῆν. Recepi quod in praef. ad Eur. Bacchas p. XX. proposui, ἔκανες ὃν οὐ χρῆν.
918
919.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-598
στένω μὲν ... τῶνδε: Linea praefixa in M. Oresti hi quattuor versus tribuuntur in G. Ald. Rob. Chori nomen adscripsit Turnebus. στένω μὲν Μ. G. Ald. Rob. Vulgo ex Turn. coniectura στένωμεν. Deinde τῶνδε M. Rob. Turn. τόνδε G. Ald.
919
920.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-599
ἐπήκρισεν: ἐπήκρισεν Μ. G. Ald. Rob. v omisit Turn. Scholiastes hoc verbum recte interpretatur ἐπ' ἄκρον ἦλθε. Paullo aliter Hesychius, ἐπήκρισεν, ἐπ' ἄκρον ἤγαγε, τέλος ἐπέθηκεν. Quae, nescius ad Aeschylum pertinere, repetiit Eustathius p. 1636, 47. ἀκρίζειν, τὸ τὰ ἄκρα ἐπιπορεύεσθαι. ὃ καὶ ἐξακρίζειν Ευριπίδης φησίν (Or. v. 275.). ἕτερος δέ τις ἐπήκρισε φησὶν ἀντὶ τοῦ ἐπ᾿ ἄκρον ἤγαγε καὶ τέλος ἐπέθηκεν.
920
921.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-600
αἱρούμεθα: Libri αἱρούμεθα. Vera videtur Musgravii emendatio, αιτούμεθα.
921
923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-601
ἔμολε μὲν δίκα: Linea praefixa in M. Chori nomen in G. Ald. Rob. Hoc carmen Canterus in stropham et antistropham atque epodum divisit, quae epodus ab his verbis, κρατεῖται πως τὸ θεῖον (ν. 952.) inciperet. At manifestum est haec verba, πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν (ν. 955. 966.) non potuisse non in eadem stropharum sede repeti. Sed quae fuerit stropharum huius carminis dispositio, certo dici non potest, quum aut unus aut plures versus interciderint. Si unus tantum versiculus excidit post illa verba, zu- μαιπετεῖς ἔκεισθ' κεί (ν. 958.), hic fuit stropharum ordo, α. β'. α. γ. β. γ. et haec stropharum initia, Σ σερ. α'. ν. 923. ἔμολε μὲν δίκα. στρ. β'. ν. 930. ἐπολολύξατ', ὤ. ἀντ. α'. ν. 934. ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει. στρ. γ'. ν. 941. τάπερ ὁ Λοξίας. ἀντ. β'. ν. 956. μέγα τ' ἀφῃρέθην. στρ. γ'. ν. 959. τάχα δὲ παντελής. Eandem carminis formam H. L. Ahrens constituit, secutusque est Franzius. Neque caret haec descriptio probabilitate, quum dochmii, ex quibus hoc carmen fere compositum est, certe a diversis chori partibus recitatum esse doceant. Tamen probabilius mihi visum est post illa verba, χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί (ν. 958.) nihil excidisse, plures autem versus interiisse post haec verba, μέγαν έχων μυχὸν χθονός (ν. 942,), post quae verba magna est in libris et manifesta perturbatio, Eo igitur loco si plures versus exciderunt, haec fuisse videtur carminis forma, d'. α'. β. β'.
923
924.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-602
βαρύδικος: βαρύδικος Vict. ex M. καρύδικος G. Ald. Rob. καρίδικος Turn.
924
927.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-603
ἔλαχε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν: ἔλακε δ' ἐς τὸ πᾶν Μ. G. Rob. ἔλακε δ᾽ ἐτὸ πᾶν Αld. ἔλακε δὲ τὸ πᾶν Turn. Scholiastes ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ὃ ἐστιν ἤνυσε τὸν ἀγῶνα. ἀφίκετο, φησίν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος. Legit igitur ἔλασε, quod Pauwius, Seidlerus de vers. dochm. p. 88. Boeckhius de metris Pindari p. 322. probarunt. Schützio serfbendum videbatur έλαχε δὴ τὸ πᾶν. Ει έλαχε quidem verum esse videtur: sed servandum erat ἐς τὸ πᾶν, omnino.
927
929.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-604
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος: θεόθεν εὐφραδαῖσιν Μ. G. θεόθεν ἀφραδαῖσιν Rob. Θεόθεν ἐφραδαῖσιν Αld. θεόθεν δὲ φραδαῖσιν Turn. Scribendum erat θεόθεν εὖ φραδαῖσιν. Hesychius φραδαῖσι (φράδεσι codex), βουλαῖς. Deinde quruéros Ald.
929
930.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-605
ἐπολολύξατ', ὦ,: Libri ἐπολολυξάτω. Recte Seidlerus ἐπολολύξατ᾽, ὦ, misi quod ὤ scribendum erat.
930
931.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-606
ἀναφυγὰς ... τριβᾶς: Libri ἀναφυγάς οι τριβάς. Scholiastes ὡς τῶν οἴκων φυ- γόντων τὰς συντριβὰς τῶν οίκων (sic M. G.). Stanleio scribendum videbatur ἀναφυγᾶς et τριβᾶς. Horum posterius primus Schutzius recte recepit.
931
932-933.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-607
ὑπαὶ δυοῖν ... μιαστόροιν, δυςοίμου τύχας: ὑπὸ δοιοῖν μιαιστόροιν sic M. in quo libro etiam Pers. v. 721. 737. Sept. c. Th. v. 896. δοιοῖν pro δυοῖν scriptum est. ὑπὸ δυοῖν μιαιστόροιν G. Ald. Rob. Τurn. ὑπὸ δυοῖν μιαστόροιν Victorius. ὑπαὶ scribendum esse olim indicavi. Quae sequuntur verba, δυςοίμου τύχας, cum ἀναφυγάς iunxit scholiastes, qui haec adscripsit, δυςπορεύτου τύχης. τὸ δὲ ἑξῆς, τὰς ἀναφυγὰς τῶν κακῶν τὰς ἀπὸ τῆς δυςοίμου τύχης. Postquam dictum erat ἀναφυγὺς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν μαστόροιν, sine pondere haec adiiciuntur, δυςοίμου τύχας. Maque videtur aliquid excidisse, quo haec melius connexa erant. Potuit autem post 4YOIN facillime excidere 4YCIN. Quare sic haec scribenda esse existimavi, ἐπολολύξατ᾽, ὦ, δεσποσύνων δόμων ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν δυςοίμου τύχας. i. e. καὶ κτεάνων τριβᾶς λύσιν ὑπὸ δυςοίμου τύχας δυοῖν μαστό- goιν, solutam consumptionem opum per infelicem fortunam duorum impiorum. Hesychius δύςοιμος, ἐπὶ κακῷ ἥκουσα, ἢ δύσοδος.
936.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-608
ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχῃ χερὸς ἐτήτυμος: ἔθιγε δὲ μάχαι Μ. ἔθιγε δὲ μάχα G. Rob. ἔθιγε δὲ μάλα Ald. Turn. ἔθιγε δὲ μάχα Victorius. Recte Pauwius ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχα. Libri ἐτήτυμος, nisi quod ἐτίτυμος Ald. Recte Blomfieldius recepit Scaligeri emendationem, ἐτητύμως.
936
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-609
κόρα: κόρα M. G. Ald. κούρα Turn. κόρας Rob.
937
940.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-610
ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐπ' ἐχθροῖς κότον: ὀλεύθριον Ald. Deinde libri πνέουσ' ἐν ἐχθροῖς κότον, nisi quod πνέουσα ἐν plene scriptum est in editione Robortelli, qui in corrigendis πνέουσαν pro πνέουσα legendum dicit. Non recte Auratus πνέουσαν ἐχθροῖς κότον scribendum putavit. Nam haec tantum, Λίχαν δέ νιν προςαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς, in parenthesi posita sunt. Scribendum est, ut Schiitzius quoque vidit, πνέουσ' ἐπ' ἐχθροῖς κότον. Nam ἐπί hic quidem multo rectius dicitur quam ἐν.
940
941-944.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-611
ἅπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, ...: Libri sine lacunae indicio τάπερ ὁ λοξίας ὁ παρνάσσιος | μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας (sic, ut videtur, etiam M.) | βλαπτομέναν ἐν χρόνοις θεῖσαν ἐποίχεται. Videtur post μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς intercidisse finis antistrophae primae atque initium strophae secundae. Mirum est autem post χθονός et ad sensum et ad metrum verba locum habere, quae ut iambicum tetrametrum brachycatalecticum nescio unde affert Marius Plotius p. 2645. ὁ Πύθιος μεσομφάλοις (scriptum est μεσομφάλιος) θεὸς παρ' ἐσχάραις. Alium Aeschyli versum (Sept. c. Th. 270.) idem grammaticus paullo ante p. 2643. attulerat. Itaque quum strophae versibus ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν haec bene respondeant μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, * ὁ Πύθιος μεσομφάλοις θεὸς παρ' ἐσχάραις*, ausus sum hoc carminis complementum recipere. Vltimus huius antistrophae versus talis fuisse videtur, πιφαύσκων ἔφα. Similia leguntur in Sept. e. Th. v. 726. Ἀπόλλωνος — τρὶς εἰπόντος ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις.
945-951.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-612
... ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται: Si recte hoc carmen descripsi, excidit initium alterius strophae, i. e. versus quattuor et pars quinti. In libris, ut dixi, post χθονός statim haec sequuntur, ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας [ βλαπτομέναν ἐν χρόνοις ] θεῖσαν ἐποίχεται. In his δολίαν recte scriptum est in editione Victorii, et dicit Franzius doλíar esse etiam in M. quem librum doλías ut ceteros habere mihi relatum est. Legit autem δολίαν scholiastes, qui haec adnotavit, τὴν Κλυταιμήστραν τὴν δολίως βλάπτουσαν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον τὸν οἶκον ἐποίχεται ἡ δίκη. Alia adnotatio haec est, ἐπέξηλθε τὴν δίκην βλαπτομένην ἐκ πολλοῦ Ὀρέστης. Olim conieci scripsisse Aeschylum . . . . ἐπ' ἐχθροξένοις δόλοισιν δόλια βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Nunc veri similius puto ita fere haec scripta fuisse, . . . . ἐπ' ἐχθρόφρον ἔταξεν, ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Sed quum primorum verborum emendatio prorsus incerta sit, ea tantum recepi quae certiora sunt, ů δόλια σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται.
952-953.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-613
ZZZ
κρατείτω δ᾽ ἔπος τὸ θεῖον, τὸ μή με ὑπουργεῖν κακοῖς: κρατεῖται πως (sic Μ. κρατεῖται πῶς G. Ald. Rob. κρατεῖται πως Turn.) τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴ ὑπουργεῖν κακοῖς Μ. G. Ald. Rob. Turn. Scholiastes συμβάλλεται οὖν τὸ θεῖον τοῖς μὴ ὑπουργοῦσι τοῖς κακοῖς. Scribendum videtur κρατείτω δ᾽ ἔπος τὸ θεῖον, τὸ μή μ' ὑπουργεῖν κακοῖς. Vincat divina sententia, ne opem feram improbis.
954.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-614
ἄξια δ᾽: Omnes άξιον δ'. Scripsi ἄξια δ'.
954
955.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-615
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν: πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν Schutzius. πάρα τε φῶς ἰδεῖν M. Rob. παρά τε φῶς ἰδεῖν G. Ald. παρὰ τὸ φῶς ἰδεῖν Turn.
955
956.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-616
μέγα τ' ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκιῶν: Libri μέγαν τ' ἀφηρέθην ψάλιον οἴκων. Recte Porsonus μέγα τ' ἀφῃρέθην. Scriptum fuerat μέγα etiam in G. sed postea librarius ν addidit. Deinde libri ψάλιον οἴκων. Scribendum esse ψάλιον οἰκετῶν vidit etiam Franzius.
956
957.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-617
ἄναγε μάν, δόμοι· πολὺν: ἀναγεμὰν δόμοις M. G. Ald. ἄναγε μὴν δόμοις Rob. ἀνὰ γεμὼν Turn. Scribendum ἄναγε μάν, δόμοι. Blomfieldius, recepto quod conieceram δόμοι, scripsit ἄνα γε μάν. Versum γε μάν hic non satis aptum, ἄναγε autem, erige te vel erigile vos, similiter dictum est ut άπαγε. Deinde πολύν M. G. Turn. πολλὺν Ald. πλὴν Rob.
957
958.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-618
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί: χαμαιπετεῖσε κεῖσθ᾽ αἰεὶ Μ. G. χαμαιπετεῖσε κεῖθ᾽ αἰεὶ Rob. χαμαιπετεῖσε κεῖσθ᾽ ἀεὶ Ald. χαμαιπετῆ σε κεῖσθ᾽ ἀεὶ Turn. Scribendum erat χαμαιπετεῖς ἔκεισθ' αεί. Viderunt hoc etiam Wellauerus et Blomfieldius.
958
959.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-619
χρόνος ἀμείψεται: Elmsleio ad Med. p. 86. audacter, ut ait, χρόνος in χορός mutanti assensus est Blomfieldius. Nihil mutandum. Scholiastes non male, quamquam non satis accurate, ὁ πάντα τελῶν χρόνος τὰ πρόθυρα τῶν οίκων ἀλλάξει ἀπὸ κατηφείας εἰς λαμπρότητα. Aliud scholion ad ἀμείψεται adscriptum, ἀλλαγήσεται, οὐχ ὁμοίως ἔσται τοῖς πρώην ἐν τῷ οἴκῳ ἡμῶν.
959
960.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-620
δωμάτων, ὅταν ... ἀφ': δομάτων G. Deinde ὅτ' ἂν M. G. Ald. Rob. Deinde ἀμφ' M. Ceteri ἀφ'.
960
961-962.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-621
μύσος ἅπαν ἐλάσῃ καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις: μύσος πᾶν ἐλάσει, ad et supra adscripto η, M. Ceteri μύσος πᾶν ἐλάσῃ. Deinde omnes καθαρμοῖς ἅπαν ἐλατήριον. Scholiastes τὸ ἐλαῦνον τοὺς ἀσεβεῖς, ἢ τὸ ἀπελαθῆναι ὀφεῖλον. ἐλατήριον δὲ τὸ καθαρτικόν φάρμακον. Stanleius corrigebat καθαρμὸς ἄτας ἐλατήριος. Melius Schutzius καθαρμοῖς ἀτῶν ἐλατηρίοις. Scribendum μύσος ἅπαν ἐλάσῃ καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.
963-965.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-622
τύχα δ᾽ εὐπροςωποκοίτᾳ τὸ πᾶν ἰδεῖν, θρεομένοις μέτοικοι δόμων πεσοῦνται πάλιν: τύχα δ᾽ εὐπροσώπωικοίται Μ. τύχα δ᾽ εὐπροσώπω κοίτα G. Ald. sed in G. τύχα sic scriptum est, ut aut a in et, aut et in a mutatum esse videatur. τύχα δ᾽ εὐπροσώπῳ κοίτα Rob. Turn. Scholiastes ἡ δὲ τύχη νῦν ἐν εὐόπτῳ κοίτῃ, τοῦτ' ἔστιν ἐν ἀγαθῇ καταστάσει πρὸς τὸ ἰδεῖν τὰ νῦν γεγονότα καὶ ἑτέρων λεγόντων ἀκοῦσαι. λείπει τὸ ἐστί. Scribendum τύχα δ᾽ εὐπροςωποκοίτα. Deinde post τὸ πᾶν libri habent ἰδεῖν ἀκοῦσαι θρεομένοις. Scripsi ἰδεῖν θρευμένοις, de qua forma dixi ad Sept. c. Theb. v. 78. deleto ἀκοῦσαι, quod interpretis verbum est, haec ita intelligentis, ac si scriptum esset ἰδεῖν θρεομένων. Ita scholiastam haec intellexisse apparet. Deinde μετοικοδόμων πεσοῦνται πάλιν M. Rob. μετ' οἰκοδόμων πεσοῦνται πάλιν G. Ald, Turn, Apertum erat scribi debere μέτοικοι δόμων, et vidit id ante me Scaliger. Legit hoc scholiastes, quamquam non recte sie interpretatur, οἱ νῦν τοὺς δόμους οἰκοῦντες πεσοῦνται εἰς τὸ ἔμπα- λιν τῆς πρώτης τύχης. τοῦτο δὲ ἀπὸ τῶν κύβων μετήγαγεν. Παque scripsi τύχα δ' εὐπροςωκοίτα τὸ πᾶν ἰδεῖν θρευμένοις μέτοικοι δόμων πεσοῦνται πάλιν. Prospera ad videndum narrantibus fortuna revertentur restituti aedibus.
966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-623
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν: πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν Schutzius. Libri παρὰ τὸ φῶς ἰδεῖν.
966
967.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-624
ἴδεσθε: Linea praefixa est in M. Scholiastes ἀνοίγεται ἡ σκηνὴ καὶ ἐπὶ ἐγκυκλήματος ὁρᾶται τὰ σώματα· ἃ λέγει διπλῆν τυραννίδα. Immo corpora Aegisthi et Clytaemnestrae non conspiciuntur. Conspiciuntur ἐκκυκλήματος ope Orestes, viridem ramum tenens, et pallium Agamemnoni mortiferum ferentes famuli, quibus dicit ἐκτείνατ' αυτό.
967
970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-625
μέν ... τε: Coniuncta hic sunt, et recte, μέν et τé, neque scribendum φίλοι δέ, ut Abreschius volebat.
970
971.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-626
πιστώμασιν: πιστώμασιν M. G. Ald. Rob. πιστώμασι Turn.
971
972.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-627
ἀθλίῳ: ἀθλίῳ, Stanleius sive potius Portus, ut mox dicitur v. 975. Libri ἀθλίως.
972
973.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-628
καὶ ξυνθανεῖσθαι· καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει: καὶ ξὺν θανεῖσθαι, καὶ τάδε ὄρκως έχει vitiose Ald.
973
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-629
χειροῖν ... ξυνωρίδα: χειροῖν Μ. G. Ald. Rob. χερσὶ Turn. Iacobsio ad Leontis philosophi epigr. III. Anthol. t. XI. p. 248. scribendum videbatur ξυνωρίδι. Praestaret ξυνωρίδος. Servandum tamen duxi ξυνωρίδα, ut propria significatione dictum pro συζυγίαν.
976
977-984.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-630
τί νιν προςείπω ... πολλὰ θερμαíνοι φρένα.: Hos octo versus, qui in libris post versum 998. leguntur, huc revocandos esse vidit Meinekius in Diurnis antiquariis a. 1843. p. 183.
977.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-631
κἂν τύχω: καὶ τύχω Portus et Porsonus, eosque secutus Blomfieldius. Non mutandum est quod libri habent κἂν τύχω.
977
979.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-632
δροίτης ... κατασκήνωμα: δροίτης, ad of supra adscripto ύ, Μ. δροίτης Turn. δρυοίτης G. Ald. δρύτης Rob. V. ad Ag. v. 1506. Deinde κατὰ σκήνωμα G. Ald.
979
980.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-633
ἄρκυν τ' ... ποδιστῆρας: ἄρην δ' Rob. Ceteri άρκυν δ'. Scripsi ἄρκυν τ', interpunctione deleta quae post μὲν οὖν erat. ποδιτῆρας Αld.
980
981.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-634
τοιοῦτον ἂν ... φηλήτης: τοιοῦτον ἂν Turn. τοιοῦτο μὲν M. G. Rob. τοιοῦτο μὲ ἂν Αld. φηλήτης Scaliger. Libri φιλήτης.
981
982.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-635
ξένων: ξένον et antea αρὴρ pro ἀνὴρ vitia Rob.
982
983-984.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-636
νομίζων, τῷδέ γ᾽ ἂν δολώματι πολλὰ θερμαíνοι φρένα: νομίζων Turn. νομίζω M. G. Ald. νομίζοι Rob. Deinde τῷδε τἀνδολώματα Rob. Ceteri τῷδέ τ᾽ ἂν δολώματι. Post τοιοῦτον non potuit τῷδε dici, ut id similiter intelligeretur: deberet enim τοιῷδε. Itaque remota quae post νομίζων vulgo ponitur interpunctione, sie scribendum et interpungendum est, τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φηλήτης ἀνὴρ ξένων ἀπαιόλημα, καργυροστερῆ βίον νομίζων τῷδέ γ᾽ ἂν δολώματι πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα. Talem fur aliquis acquiral hospitum defraudationem, et pecuniae rapacem vitam colens hac arte multos perimens multum se oblecte!. θερμαίνει φρενί per errorem Ald. Ceteri omnes θερμαίνοι φρενί. Dindorfius θέρμ' ἄνοι φρενί. Veram puto Lobeckii ad Soph. Αi. ed. pr. p. 302. emendationem, θερμαίνοι φρένα.
985.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-637
ἐκτείνατ' αὐτὸ: ἐκτείνατ' αὐτὸ Auratus. ἐκτείνατ' αὐτὸν Turn. et, ut videtur, M. ἔκτεινα τ' αὐτὸν G. A. ἔκτειν αὐτὸν Rob.
985
986.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-638
ἀνδρὸς ... δείξαθ', ὡς ἴδῃ: ἀνδρὸς Μ. (sic M.) Rob. et e correctione G. ἀνδρῶν G. ante correctionem et Ald. Turn. Deinde δείξασθ' Rob. Deinde ὡς ίδη M. Rob. et e correctione G. ώς ίδοι G. ante correctionem et Ald. Turn.
986
987.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-639
οὐχ οὑμός: οὐχ οὐμὸς Turn. et, ut puto, Μ. οὐχ ὑμὸς Rob. οὐχ ὁμὸς G. οὐχ ὁ μὸς Ald.
987
988.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-640
μητρὸς: μερος G. ματρός Ald. Turn.
988
991.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-641
λέγω: ψέγω M. G. Ald. Rob. In G. hic versus, quum antea omissus esset, eodem quo scholia atramento inter praecedentem ac sequentem versum scriptus est. Recte Turnebus λέγω, ex scholio, quod hoc est, Αιγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον, μητρὸς δέ, ἥτις ἐπὶ ἀνδρὶ τοῦτο μήσατο στύγος.
991
992.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-642
αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος,: αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος, Portus. αἰσχυντῆρος ὡς νόμου M. G. Ald. αἰσχυντῆρος ὡς νόμου Turn. αἰσχυντῆρος νόμου Rob.
992
994.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-643
ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽: ἐξ οὗ Rob. ἐκ σοῦ M. G. Ald. Turn. codex Robortelli. Deinde τέκνων ήνεγχ' Victorius. τέκνωνηνέχη Μ. τέκνων ἠνέχῃ ἠνέχη Rob.) G. Ald. Rob. τέκνω νῦν ἔχει codex Rob. τέκνων ἀνέχῃ coniecit Rob. τέκνων ἤνεγκε Turn.
994
995.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-644
κακόν,: Vulgo post κακόν plene interpungebatur.
995
996-997.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-645
τί σοι δοκεῖ; μύραινα γ᾽ εἴτ᾽ ἔχιδν᾽ ἔφυ, σήπειν θιγοῦσ᾽ ἂν μᾶλλον, οὐ δεδηγμένη: Vulgo τί σοι δοκεῖ; Recte Meinekius 7 σοι δοκεῖ, continuata oratione. Deinde μύραινά τ᾽ ἦτ᾽ ἔχιδν᾽ ἔφυ, ad τ' supra adscripto γ, Μ. μύραινά γ᾽ ἦτ᾽ ἔχιδν ἔφυ G. μύραινα τ᾽ ἦτ᾽ ἔχιδν ἔφυ Rob. μύραινα γ' ἢ ἔχιδν ἔφυ Ald. Turn. Proximo versu θίγουσαν ἄλλον M. G. Ald. θίγουσ᾽ ἂν ἄλλον Rob. Turn. Deinde omnes οὐ δεδηγμένον. Scholiastes haec adnotavit, ὑπερβολή· ὅτι καὶ τὸν μὴ δηχθέντα, ἀλλὰ μόνον ἁψάμενον σήπει, quasi θιγόντ᾽ ἂν legisset. Mira de his versibus protulit Fritzschius ad Aristoph. Ranas p. 204. Blomfieldio scribendum videbatur μύραινά γ' εἶτ᾽ ἔχιδν ἔφυ σήπειν θιγοῦσα μᾶλλον οὐ δεδηγμένον, non recte. Ita hi versus scribendi erant, ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος, ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος, φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν, ή σοι δοκεῖ, μύραινά γ' εἶτ᾽ ἔχιδν ἔφυ, σήπειν θιγοῦσ᾽ ἂν μᾶλλον, οὐ δεδηγμένη, τόλμης ἕκατι καδίκου φρονήματος; quae autem marito tale machinata est scelus, ex quo liberorum onus sub zona gestavit, tum carum, nunc, ut ostendit, odiosum, num tibi videtur, sive muraena sive vipera essel, tactu suo magis labem illatura esse, non laesa? Οὐ δεδηγμένη, sed ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος. Hoc igitur dicit, non potuisset magis laedere innocentem, si bellua fuisset.
998.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-646
κἀδίκου: κἀδίκου Turn. κανδίκου M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris collocati sunt versus 977 - 984.
998
999.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-647
τοιάδ᾽ ἐμοὶ: τοιᾶδ᾽ ἐμοι Μ. τοιᾶδ᾽ ἐμοὶ G. Rob. τοῖαδε μοι Αld. τοιάδε μοι Turn. Scribendum τοιάδ᾽ ἐμοί.
999
1000.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-648
πρόσθεν: πρόσθεν Turn. πρόσθ' M. G. Ald. Rob.
1000
1001.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-649
αἰαῖ, αἰαῖ: Chori nomen omissum in M. G. Ald. at at M. G. Ald. Turn. α? α? Rob. Scribendum αἰαῖ, αἰαῖ. Vidit hoe Bothius.
1001
1003.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-650
αἰαῖ, αἰαῖ,: ἐ ὲ Μ. ἐ G. Ald. Turn. ἐ ἐ Rob. Scribendum aἰαῖ, αἰαῖ. Vidit hoc Wellauerus.
1003
1004.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-651
μίμνοντι: Scholiastes τῷ τοιαῦτα πράξαντι χρόνῳ πάθος ἀνθεῖ. Hine Schutzius μίμνοντι in δράσαντι mutavit. Recte vero μίμνοντι Wellauerus interpretatur ci qui in vita remanet. Neque scholiastes non legit μίμνοντι.
1004
1005.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-652
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε;: Lineola praefixa in M. G. Nulla nota in ceteris. Oresti haec tribuenda esse vidit Stanleius. ἢ οὐκ ἔδρασε Turn. ἢ οὐκ ἔδρασεν M. G. Ald. Rob.
1005
1007.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-653
κηκὶs ... ξυμβάλλεται: κηκίς Rob. Turn. et e correctione M. κικὶς G. Ald. et ante correctionem M. In ξυμβάλλεται prius a postea additum in M. λ
1007
1008.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-654
βαφὰς: βαφάς omissum in Rob.
1008
1009.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-655
νῦν αὐτὸν ... νῦν δ᾽ ἀποιμώζω παρών: Libri νῦν αὐτόν. Schutzius ex mea emendatione νῦν αὑτόν, me ipsum. Id Graece dictum esse negans Blomfieldius scribendum coniecit νῦν ταὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώξω παρόν. Sed de αυτόν satis dictum est ad Soph. Trach. v. 451. Scribendum autem νῦν δ᾽ ἀποιμώζω παρών. Libri νῦν ἀποιμώζω παρών, nisi quod παρόν habet Rob. In παρών nihil vitii est.
1009
1010.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-656
προςφωνῶν: πρὸς φωνῶν Ald.
1010
1011.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-657
ἀλγῶ: Hic demum Orestis personam adnotavit Rob.
1011
1012.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-658
νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα: νίκης M. Rob. νίκας, supra scripto η, G. νίκας Ald. Turn. Deinde τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα M. Rob. τῆσδ᾽ ἔχω μιάσματα G. Turn. τῆς δ᾽ ἐχομιάσματα Ald.
1012
1013-1016.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-659
οὔτις μερόπων ἀσινῆ βίοτον διὰ παντὸς ἄμοχθος ἀμείψει. ... ἰὼ πόνος, ὁ μὲν αὐτίχ', ὁ δ᾽ ... ἥξει: Chori nomen in libris omissum est. οὔτις μερόπων ἀσινῇ βίοτον διὰ πάντ᾽ ἄτιμος ἀμείψεται· ἐς μόχθος δ᾽ ὁ μὲν αὐτίχ᾽ ὅδ᾽ ἦξε (ita mihi relatum est: ήξεν alert Franzius) ita M. in quo ἤ in ἀσινῆ ex et factum et ultima littera in μόχθος ab alia manu scripta est. Etiam quae sequuntur d'ò µèv ήξε ab alia manu scripla esse videntur. ἐς μόχθον δ' habent ceteri libri. ὅδ᾽ ἦξε G. ὅδ᾽ εἶξαι Ald. ὁ δ᾽ ἥξει Turn. ὁ δ᾽ ᾖξεν Rob. Excidisse ὕστερον iure putavit Schützius. Sed in reliquis etiam et metrum et sententia laborat. Scholiastes adnotavit ή διά πρὸς τὸ ἀμείψεται, et ἄτιμος interpretatur ἀτιμώρητος. Mihi ita fere scripsisse videtur Aeschylus, οὔτις μερόπων ἀσινῆ βίοτον διὰ πάντ' εὔθυμος ἀμείψει, * τέκνον,* ἐς μόχθον δ' ὃ μὲν αὐτίχ, ὃ δ' *ὕστερον * ήξεν.
1017.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-660
ἀλλ᾽ ὡς ἂν εἰδῆτ', οὐ γὰρ οἶδ' ὅπῃ τελεῖ: Orestis nomen adscripsit Turn. Omissum est in M. G. Ald. Rob. ἄλλος ἂν εἰδὴ (sic mihi relatum: ἂνειδῆ Franzius) τοῦτ᾽ ἄρ᾽ οἶδ' ὅπη τελεῖ Μ. ἄλλος ἂν εἰδὴ τοῦτ᾽ ἄρ᾽ οἱ δ᾽ ὅπη τελεῖ Rob. ἄλλος ἂν εἰδὶ τοῦτ᾽ ἂς οἶδ᾽ ὅπη τελεῖ G. ἄλλος ἂν εἰδῆ τού τ' ἀρ' οἶδ' ὅπη τελεῖ Ald. ἄλλος γ᾽ ἂν εἰδῇ, τοῦτ᾽ ἄρ᾽ οἶδ' ὅπη τελεῖ Turn. Inutiles emendandi conatus tacere praestat. Blomfieldius ita scripsit, ἀλλ᾽, ὡς ἂν εἰδῇς, τοῦτ᾽ ἄρ᾽ οἶδ᾽ ὅποι τελεῖ. Vera esse videtur Emperii et I. Fr. Martini emendatio, ἀλλ' ὡς ἂν εἰδῆτ', οὐ γὰρ οἶδ' ὅπῃ τελεῖ, ώςπερ etc.
1017
1018-1019.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-661
ἡνιοστρόφου δρόμου ἐξωτέρω: Libri ἡνιοστρόφου, nisi quod Rob. ἠνιοστρόφου habet. Schutzius in posterioribus editionibus Stanleii coniecturam, ήνιοστροφώ, probatam etiam Blomfieldio, admisit. Recepi ἡνιοστρόφον, quod in prima editione Schützius scripserat. Interpungitur vulgo post εξωτέρω, quam interpunctionem sola Robortelli editio non habet. Neque interpungendum ibi est. Γάρ ab initio longius remotum nullam hic offensionem habet, quoniam statim post φέρουσι, ex quo sententia pendet, positum est. V. ad Ag. v. 1106.
1021.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-662
ᾄδειν ... ἠδ᾽ ὑπορχεῖσθαι κότῳ: άδειν Αld. ἣ δ' Abreschius. Libri ήδ'. Libri deinde ὑπορχεῖσθαι κότῳ, nisi quod Ald. habet ὑπ᾿ ἀρχῆσθαι κότω. Eliam M. κότων, non κότων. Schutzius scribendum esse putavit πρὸς δὲ καρδίᾳ κότος ᾄδειν ἕτοιμος, ἥδ᾽ ὑπορχεῖσθαι φόβῳ, ut dictum est ν. 161. ἀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ. Recepi emendationem Emperii, ἣ δ' ὑπαρχεῖσθαι κρότῳ.
1021
1022.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-663
δ᾽ ἔτ᾽: δ᾽ ἔτ᾽ Rob. Τurn. δέ τ' Μ. G. Ald.
1022
1026.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-664
χρήσαντ᾽ ἐμοὶ: χρηδ' αντ' ἐμοί vitium Ald.
1026
1027.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-665
παρέντα δ': παρέντα δ' M. Rob. παρόντα δ' G. Ald. παρέντι Turn. Portus v. 1027. πράξαντα et hic παρέντα scribendum putavit. Blomfieldius edidit πράξαντα εἰ παρέντι δ᾽ οὐκ etc. Servandum erat et πράξαντι et παρέντα δ'. Aposiopesis est, sed ex eo genere quo tragici utuntur.
1027
1029.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-666
τόξῳ ... προςíξεται: τόξῳ Rob. Turn. τόξωι Μ. τόξων G. Ald. In fine versus libri habent προσέξεται. Scholiastes τοσαύτη γάρ ἐστιν ὡς μηδὲ τουξότην (τοξότη Μ. G.) ἐφικέσθαι τοῦ μήκους. Non credibile hic quidem est Aeschylum idem verbum iterasse. Schützii coniecturam, ἐφίξεται, probavit Blomfieldius. Recepi Meinekii emendationem, προςθíξεται.
1029
1030.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-667
ὁρᾶτέ μ' ... παρεσκευασμένος: ὁρᾶτα μ' Αld. παρασκευασμένος G. Ald.
1030
1032.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-668
μεσόμφαλόν θ': μετόμφαλον θ' Ald.
1032
1034-1035.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-669
φεύγων τόδ' ... οὐδ᾽ ἐφέστιον ἄλλῃ: φεύγων τόδ' M. G. Rob. φεύγοιντο δ᾽ Ald. Hinc φεύγειν τόδ' ο Turnebo illatum. Deinde οὐδ᾽ ἐφέστιον ἄλλην Μ. G. Ald. Rob. A Turnebo profectum οὐδ᾽ ἐφ᾽ ἐστίαν ἄλλην. Ε vetere scriptura restituendum erat οὐδ᾽ ἐφέστιον ἄλλῃ.
1036.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-670
τὰ δ᾽: τὰ δ' Canterus. Libri τάδ'.
1036
1037.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-671
ἐκμαρτυρεῖν ᾗ μελέ᾽ ἐπορσύνθη κακά: καὶ μαρτυρεῖν μοι μενέλεως ἐπορσύνθη κακά M. G. Ald. καὶ μαρτυρεῖν μοι μενέλεως ἐπορσύνθη κακά Rob. qui in corrigendis μοι ὅσ' scribendum dicit pro μοι μενέλαας (sic). καὶ μαρτυρεῖν μοι, λεὼς ἐπορσύνθη κακά Turn. Frustra haec critici emendare conati sunt, neque probari potest quod ego olim proposui. Scribendum videtur τὰ δ᾽ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Αργείους λέγω ἐκμαρτυρεῖν ᾗ μέλὲ ἐπορσύνθη κακά. Ἐκμαρτυρεῖν ut in Ag. v. 1155. ᾗ μέλε ἐπορσύνθη κακά ut in Persis ν. 262. φράσαιμι ἂν οἱ ἐπορσύνθη κακά. Potest tamen dubitari an aliquid exciderit.
1037
1038.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-672
ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος: Simillimus versus Ag. 1241. φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆςδε γῆς ἀπόξενος.
1038
1039.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-673
λιπών: Neque aposiopesis esse potest post λιπών, neque intelligi εἰμί vel ἔσομαι, neque τῆςδε in εἶμ mutandum est, quod Dobraeo Adv. II. p. 29. in mentem venit, sed manca oratio docet versum excidisse.
1039
1040.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-674
ἀλλ᾽ εὖ γ᾽ ἔπραξας, μηδ᾽ ἐπιζευχθῇς: Nulla personae nota in libris. Choro haec tribuenda esse vidit Heathius. ἀλλ' εὖ γ᾽ ἔπραξας Tyrwhittus. Libri ἀλλ᾽ εἰ τε πράξας. Porsonus ἀλλ' εὖ γε πράξας, quod etiam Portus et in secundis curis Stanleius coniecerant, scripsit, et μήτ - μήτ'. Libri μὴ δ' - μὴ δ'. Deinde ἐπιζευχθῇς Heathius. ἐπιζεύχθη M. G. Ald. Rob. ἐπιζευ797 Turn.
1040
1041.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-675
φήμῃ πονηρᾷ ... ἐπιγλωσσῶ: φήμη πονηρᾷ Heathius. Libri φῆμαι πονηραί. Auratus φήμαις πονηραῖς. Deinde ἐπιγλωσσῶ Rob. ἐπιγλωσσω sine accentu Μ. ἐπιγλώσσω G. Ald. Turn. Hesychius ἐπιγλωσσῶ (ἐπιγλώσσω codex), ἐποιωνίζου διὰ γλώττης. Αισχύλος Ηρακλείδαις.
1041
1042.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-676
Ἀργείαν: Male Blomfieldius, plena interpunctione post κακά posita, scripsit ἠλευθερώσας. Deinde Αργείαν Porsonus. ἀργείην M. Ald. Rob. Turn. et e correctione G. αργείων G. ante correctionem.
1042
1044.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-677
ἄ ἄ.: Lineola praefixa in G. Nulla nota in M. Ald. Rob. Turn. Orestis nomen adscripsit Porsonus.
1044
1045.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-678
ὁποῖαι γυναῖκες: Libri δμωαὶ γυναῖκες. Quis vero sibi persuadeat Oresten, quum Furias conspicere sibi videtur, tam frigida uti posse chori compellatione? Prima littera 4 e praegresso 4 orta, reliquum est ΜΩΑΙ, unde facili mutatione fiet ПOIAI. Haec tantum dignam Aeschylo vim habent, ποῖαι γυναῖκες αίδε. Sic tacens emendavi iam in dissertatione adiecta arti poeticae Aristotelis p. 224.
1045
1046.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-679
φαιοχίτωνες ... πεπλεκτανημέναι: φαιοχίτωνες M. G. Ald. Rob. φαιοχíτωνες Turnebus. Tzetzes in scholiis ad Chil. in Crameri Anecd. Ox. III. p. 358. seq. ἀχαριτόγλωττος – καὶ ἓν τῶν δασέων ἐκτείνει ὡς παρ' Ἱππώνακτι τόδε “ὴν αὐτὸν ὄφις τωντικνήμιον δάκοι,” καὶ παρ' Αἰσχύλῳ “φαιοχίτωνες (sic cod. Par. φαινοχίτωνες cod. Bodl.) καὶ πεπλεκτανημέναι δεινοῖς δράκουσιν· οὐκ ἔτ᾽ ἂν μείναιμι ἐγώ.” Scripturam, quam me auctore Schutzius in posterioribus editionibus recepit, φαιοχίτωνες, veriorem illam fortasse, si pronuntiationem spectes, nunc non ausim admittere, quia ista consonantis duplicatio tragicis non videtur nisi in certis quibusdam verbis concessa esse. Malo veterem scripturam φαιοχίτωνες exemplo tueri illorum, quae in Septem adversus Thebas producta altera syllaba dixit Aeschylus, Παρθενοπαῖος et Ἱππομέδοντος.
1046
1047.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-680
πυκνοῖς ... οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽ ἐγώ: πυκνοῦς vitium Ald. δεινοῖς Tzetzes. Deinde οὐκ ἔτ᾽ ἂν μείναιμι ἐγώ Tzetzes et Turnebus. οὐκ ἔτ᾽ ἀμμείνοιμ᾽ ἐγὼ M. (sic M.) Rob. οὐκ ἔτ᾽ ἀμείνοιμ' ἐγὼ G. Ald. Pausanias I. 8, 6. πλησίον δὲ ἱερὸν θεῶν ἐστὶν ἃς καλοῦσιν Ἀθηναῖοι Σεμνάς, Ἡσίοδος δὲ Ἐρινῦς ἐν Θεογονίᾳ. πρῶτος δέ σφισιν Αισχύλος δράκοντας ἐποίησεν ὁμοῦ ταῖς ἐν τῇ κεφαλῇ θριξὶν εἶναι· τοῖς δὲ ἀγάλμασιν οὔτε τούτοις ἔπεστιν οὐδὲν φοβερόν, οὔτε ὅσα ἄλλα κεῖται θεῶν τῶν ὑπογαίων.
1047
1048.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-681
φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί: Per hoc colloquium in M. G. personae lineolis distinctae sunt, nisi quod versui 1058. Orestis nomen adscriptum est in G. et in Ald. quae ceteris notis caret. Recte personas distinxerunt Rob. et Turn. nisi quod in Rob. editione huic versui 1048. πυ. adscriptum est. Libri φίλτατ' ἀνθρώπων πατρί. Non debebat πατρί olim a me et a Schützio mutari in πάτρας. Erfurdtio scribendum videbatur πάλιν στροβοῦσιν, retro. Facilius credam Aeschylum scripsisse τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ' ἀνθρώπων, κέαρ στροβοῦσιν;
1048
1049.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-682
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ: στροβᾶσιν Ald. Deinde libri ἴσχε, μὴ φοβοῦ νικῶν πόλη. Recte Porsonus ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
1049
1050.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-683
οὐκ εἰσὶ δόξαι: οὐκ εἰὰ δόξαι vitiose Ald. Hinc οὐκ, εἴα, δόξαι Turn.
1050
1053.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-684
ἐκ τῶνδέ σοι ... πίτνει: Libri ἐκ τῶνδέ τοι. Scribendum erat ἐκ τῶνδέ σοι. Deinde libri πιτνεῖ.
1053
1054.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-685
πληθύουσι: πληθύουσι Turn. πληθύουσαι M. G. Ald. Turn.
1054
Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1-21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-1
Prolog Orestes und Pylades stehen am Grabe des Agamemnon, welches, wie es scheint, an der Grenze von Bühne und Orchestra seitwärts angebracht ist. Bei V. 10 kommt Elektra mit dem Chore aus dem Atridenpalaste, welchen die Hauptdekoration vorstellt. Orestes und Pylades treten zur Seite. Während der Chor in die Orchestra hinabsteigt und sich dort bei dem Grabe aufstellt, nähert sich Elektra dem Grabhügel auf der Bühne. - V. 18 f. wird das aufregende Moment der Handlung angegeben.
1-2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-2
Hermes
χθόνιος (Soph.
Αi. 832, Eur. Alk. 743) hat als
ψυχοπομπός das Amt, die Sache der abgeschiedenen Seelen auf der Oberwelt zu wahren. Vgl. 124. Auf dem Grabmal war vielleicht eine Säule (
Ερμής) angebracht. Vgl. Cic. de legg. 11 26. -
χθόνιε : zu
Ag. 1590
.
ἐποπτεύειν wie
Ag. 1579
,
Cho. 983
,
Eum. 220
,
ἐπωπᾶν
Cho. 689
,
Eum. 275
,
ἐπισκόπους
Cho. 126
,
ἐφορᾶν
Soph. El. 175
von dem zornigen Blicke strafgerechter Götter. Vgl.
ἔπις θεῶν. Die richtige Erklärung ,in unwilligem Hinblick auf die Vergewaltigung meines Vaters (vgl. 126) werde mir Retter" u. s. w. legt Aristophanes Frö. 1141 dem Euripides in den Mund:
πότερ᾽ οὖν τὸν Ἑρμῆν,
ὡς ὁ πατὴρ ἀπώλετο αὐτοῦ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις,
ταῦτ᾽ ἐποπτεύειν ἔφης während er zum Scherze Aschylos selbst eine falsche Erklärung geben lafst:
οὐ δῆτ᾽ ἐκεῖνος,
ἀλλὰ τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν χθόνιον προσείπε,
κἀδήλου λέγων ὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας. Vgl. Schol. zu d. St.
Αρίσταρχος δέ φησι τῶν ἐξηγή σεων τοῦ στίχου τὴν προτέραν κατὰ τὸν ποιητὴν εἶναι,
ἣν ὁ Εὐριπίδης ἔφη·
τὰ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς κράτη ἐποπτεύων,
ὃς κρατηθεὶς ὑπὸ τῶν περὶ Αἴγισθον ἀπώλετο.
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-3
Die Tautologie, welche bei Aristophanes Euripides rügt:
ἥκω γὰρ ἐς γῆν,
φησί,
καὶ κατέρχομαι·
ἥκω δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ κατέρχομαι (1156 f.), war jedenfalls ursprünglich nicht vorhanden. Es wird etwa, damit auch yao seine richtige Beziehung erhält, geheifsen haben:
κατέρχομαι |
πολυφθόρον πρὸς δῶμα Πελοπιδών τόδε πατρὸς τιμω ρὸς καὶ δόμων καταστάτης, so dafs die Rechtfertigung, welche dort Aschylos giebt:
ἥκειν μὲν ἐς γῆν ἔσθ'
ὅτῳ μετῆν πάτρας·
χωρὶς γὰρ ἄλλης συμφορᾶς ἐλήλυθεν·
φεύγων δ᾽ ἀνὴρ ἥκει τε καὶ κατέρχεται (1163 ff), gleichfalls nur als ein Scherz erscheint. Ebenso verhält es sich mit dem gegen die folgende Stelle ausgesprochenen Tadel: rovd
ἕτερον αὖ δὶς λέγει,
κλύειν ἀκοῦσαι,
ταὐτὸν ὂν σαφέστατα (1173 f.), denn augenscheinlich hatte
ἀκοῦσαι ein Objekt, etwa
παιδὸς ὀρφανοῦ λιτάς: meinen Ruf zu hören, mein Flehen zu vernehmen."
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-4
Erfurdt ergänzt
φέρω δέ.
πλόκαμος θρεπτήριος, die Locke, welche beim Eintritt in das Mannesalter zum Dank für die Jugendpflege dem
Απόλλων κουροτρόφος und den Flufsgöttern des Landes geweiht wurde. Vgl. Hom.
Ψ 141
Αχιλλεὺς . .
ἀπεκείρατο χαίτην,
τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν und Eustath. zu d. St.
ἔθος ἦν τρέφειν κόμην τους νέους μέχρι καὶ ἀκμῆς,
εἶτα κείρειν αὐτὴν ἐγ χωρίοις ποταμοῖς·
ἐποίουν δὲ οὕτω τιμῶντες τὸ καλὸν ὕδωρ, Schol. zu Pind. Pyth. IV 145
τὰς γὰρ πρώτας κόμας τοῖς ποταμοῖς ἀπεκείροντο κτέ.
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-5
πλόκαμος πενθητήριος, vgl. Eur.
Suppl. 974
πένθιμοι κουραὶ καὶ στέφανοι κόμας. Locken wurden den Lieben gleich nach dem Tode (
Soph. Ai. 1173
, Eur. Alk. 101
χαίτη τ᾽ οὔτις ἐπὶ προθύροις του μαῖος,
ἃ δὴ νεκύων πένθει πίτνει) und öfter am Grabe zur Erinnerung geweiht (
Soph. El. 449 ff.
).
9.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-6
Vgl. Eur.
Αlk. 767
οὐδ᾽ ἐφεσπόμην (der Leiche der Alkestis)
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἀποιμώζων ἐμὴν δέσποιναν,
Suppl. 772
ἀλλ᾽ εἶμ᾽,
ἐπαρῶ χεῖρ᾽ ἀπαντήσας νεκροῖς "
Αιδου τε μολπὰς ἐκχέω δακρυρρόους. Das Ausstrecken und Ringen der Hände war also ein Gestus der Totentrauer.
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-7
Vor diesem Vers ist nebst anderem wahrscheinlich auch das aufserhalb des Trimeters stehende
ἔα als Ausdruck der Überraschung ausgefallen. Vgl.
Prom. 314
ἔα,
τί χρῆμα;
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-8
προσεικάσω: vgl.
Ag. 1123
κακῷ δέ τῷ προσεικάζω τάδε ich vermute irgend ein Unglück dahinter).
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-9
Hesych.
προσκυρεῖ·
προσεγγίζει.
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-10
ἢ . .
ἐπεικάσας τύχω: „Oder soll ich vermuten, um das Rechte zu treffen?" Vgl. zu
Ag. 1200
. Das konjunktivische Verhältnis bezieht sich auf das Particip. Vgl. Eur. Iph.
Τ. 1321
πῶς ἔλειζον ὀνομάσας τύχω; Hipp 826
τίνα λόγον,
τάλας,
τίνα τύχαν σέθεν ..
προσαν δῶν τύχω; Herod. VIII 101
συμβού λευσον δκότερα ποιέων ἐπιτύχω εὖ βουλευσάμενος,
Eum. 681
πῶς τιθείσ'
ἄμομφος ὦ; Anders ist Soph.
Εl. 663
ἡ καὶ δάμαρτα τήνδ᾽ ἐπεικάζων κυρῶ κείνου; aufzufassen und
κυρῶ als Indikativ zu betrachten.
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-11
νερτέροις μειλίγματα wie
Pers. 613
χοὰς φέρουσ',
ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια. Doch möchte man hier
νερτέρων μειλίγματα oder
νερτέροις δωρήματα erwarten.
16-17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-12
δοκῶ στείχειν (ich glaube, dafs sie daher schreitet) wie
Ag. 596
u. ö., wenn es nicht ursprünglich (nach der Vermutung von Turnebus und Hartung)
ὁρᾶν oder
βλέπειν für
στείχειν geheifsen hat.
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-13
πρέπειν, hervorstechen, auffallen. - Vgl. Hom.
Γ 351
Ζεῦ ἄνα,
δὸς τίσασθαι. Aspectus Electrae lugentis excitat in Orestis animo desiderium ultionis (Klausen).
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-14
θέλων,
πρόφρων. Vgl. 520, 761, 789,
Suppl. 155
θέλουσα δ'
αὖ θέλουσαν ἁγνά μ'
ἐπιδέτω Διὸς κόρα.
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-15
προστροπή:
ἱκέτις πρόσοδος Schol. 2282 Parodos. Der Chor, welcher an blutig geritzten Wangen und zerfetzten Kleidern die Zeichen der im Auftrag der Klyt. angestellten Totenklage trägt, motiviert sein Auftreten und stellt in Zusammenhang damit Betrachtungen an über die Schuld der Klyt. und die Folgen der Schuld.
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-16
Ιαλτός wie
πλαγκτός
Ag. 598
. Schol.
ὑπὸ Κλυταιμήστρας πεμφθεῖσα (nicht auf eigenen Antrieb). Vgl. 44 1.
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-17
χοὰς προπομπός: zu
Ag. 1075
.
κόπῳ,
κοπετῷ Schol. Vgl. 425 f. und Soph.
Αi. 631
χερόπλακτοι δ'
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας, Eur. Tro. 794
τάδε σοι δίδομεν πλήγματα κρατὸς στέρνων τε κόπους.
24-25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-18
Auf den blutigen Wangen sind sichtbare Spuren des Zerfleischens die Ritzen, welche der Nagel frisch gerissen hat." Vgl. Hom.
Τ 285
χερσὶ δ᾽ ἄμυσσεν στή θεά τ'
ἠδ᾽ ἁπαλὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα, Eur. Androm. 826
σπάραγμα κόμας ὀνύχων τε δάι᾽ ἀμύγ ματα θήσομαι,
Εl. 146
κατὰ μὲν φίλαν ὄνυχι τεμνομένα δέραν,
Οι. 961
τιθεῖσα λευκὸν ὄνυχα διὰ παρηίδων und zu
ἄλοκι Eur.
Suppl. 826
κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθα. Nach Plut. Sol. c. 21 hob Solon
ἀμυχὰς κοπτομένων καὶ τὸ θρηνεῖν πεποιημένα καὶ τὸ κωκύειν ἄλλον ἐν ταφαῖς ἑτέρων auf.
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-19
δι' . .
κέαρ ist eine Zwischenbemerkung, die sich an
νεοτόμῳ anschliefst, wozu
δι'
αἰῶνος den Gegensatz bildet: die äufseren Zeichen der Trauer sind neu, der innere und geheime (80 f.) Schmerz dauert die ganze Zeit über." Ebenso steht die Parenthese
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον μένει
Sept. 730
in Gegensatz zu
ὠκύποινον.
Ζυ δι'
αἰῶνος vgl.
Ag. 559
.
27.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-20
Zu Fetzen durch Zerreifsen des linnenen Gewebes (
λινοφθόροι ὑφασμάτων s. v. a.
τὰ τῶν ὑφασμά των λίνα φθείρουσαι) schlitzte unter dem Ausdruck des Schmerzes das Gewand vor der Brust, auf welches infolge eines unheimlichen Vorfalles Schläge gefallen sind." Es steht also
λινοφθόροι λακίδεςals proleptisches Prädikat. Zu
στολμοὶ πέπλων vgl. Eur. Alk. 216
μέσ λανα στολμὸν πέπλων, Androm. 148
στολμόν τε χρωτὸς τόνδε ποικίλων πέπλων. Zum Gedanken vgl.
Pers. 1061
πέπλον δ᾽ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χεροῖν. Glatter würde der Text sein, wenn es nach den Vermutungen von Heimsöth und Keck
προστέρνων στολμῶν,
οἴκων . .
πεπληγμένων hiefse, so dafs
πρ.
στολμῶν von
λακίδες abhängig und
οἴκων..
πεπληγμένων wie
Ag. 1660
δαίμονος χηλῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι gesagt wäre.
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-21
Es folgt die Erklärung der
ἀγέλαστοι συμφοραί: Nicht ein in Rätseln sprechender, sondern ein deutlicher Phöbos (Wahrsager), der macht, dafs die Haare zu Berge stehen, nicht der Phöbos, der in Delphi, sondern ein Phobos, der im Traume dem Hause weissagt, der Grimm schnaubt im Schlafe, liefs in tiefer Nacht aus dem Innern des Hauses vor Angst einen Aufschrei ertönen, indem er sich schwer auf das Frauengemach stürzte." D. h. der Aufschrei, welchen die von bösen Träumen geingtigte (
περὶ φόβῳ) und gequälte (
ἐξ ὕπνου κότον πνέων) Klytämestra erschallen liefs, ist wie eine prophetische Stimme. Ebenso sagt der Chor Soph.
Εl. 475
εἶσιν ἁ πρόμαντις Δίκα κτἑ., nachdem er den Traum der Klyt. vernommen hat. Der Traum und der Grund des Schreiens wird 525 ff. genauer angegeben. Mit
τορὸς Φοῖβος ὀνειρόμαντις vgl. das zu
Ag. 82
Angeführte.
Ζη ὀρθόθριξ vgl.
Sept. 551
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵστα ται, Soph. Oed.
Κ. 1624
ὥστε πάν τας ὀρθίας στῆσαι . .
τρίχας.
δὲ: zu
Ag. 437
.
περὶ φόβῳ (übermannt von Furcht) wie 545
ἀμφὶ τάρβει,
Pers. 697
σέβομαι δ᾽ ἀντία λέξαι σέθεν ἀρχαίῳ περὶ τάρβει, Soph. frg. 147
ἀμφὶ θυμῷ, Eur. Or. 825
θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυν δαρὶς ἰάχησε.
38.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-22
θεόθεν ὑπέγγυοι:
ἐκ θεῶν ἠσφαλισμένοι τὴν μαντείαν Schol., als
θεομάντεις, deren Aussage durch göttliche Eingebung verbürgt ist, nicht als
θυμομάντεις (
Pers. 227
).
39-40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-23
τοὺς γᾶς νέρθεν allgemein von Agamemnon.
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-24
Dafür eine Gunsterweisung, die nicht als Gunst aufgenommen wird, zur Abwendung des Schlimmen suchend u. s. w.
τοιάνδε ist dem Sinne nach von
τοιῶνδε, wie Schütz schreiben wollte, nicht verschieden.
χάρις ἀχάριτος wie
ἄχαρις χάρις
Ag. 1545
,
Prom. 561
. Vgl. zu
Ag. 1137
. Die Erklärung giebt Soph.
Εl. 442
σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφι λῶς αὐτῇ δοκεῖ γέρα τάδ᾽ οὖν τάφοισι δέξασθαι νέκυς,
ὑφ᾽ ἧς θανών ἄτιμος ὥστε δυσμενὴς ἐμασχαλίσθη κτέ.
γαῖα μαία (
ὦ γῆ μήτηρ Schol., vgl.
ὦ γαῖα μήτερ Eur. Hipp. 601) ruft der Chor aus, weil er die Absicht der Klyt. als frivol erkennt.
45-46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-25
Der Zwischensatz bezieht sich auf die Bezeichnung
δύσθεος.
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-26
τί γὰρ κτἑ. giebt die Begründung von
ἀχάριτον, worin das Vergebliche des Versuchs die Unterirdischen zu versöhnen ausgesprochen ist.
50-51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-27
βροτοστυγεῖς, den Menschen grauenvoll, dagegen
Prom. 825
Γοργόνες βροτοστυγείς, den Menschen feindlich. Wie
φάος, lux, Heil und Segen, so bedeutet
δνόφοι Unsegen, welcher auf dem Hause ruht, weil die Besitzer sich ihrer Schuld bewufst sind und im Gefühle allgemeiner Mifsachtung keine frohe Stunde haben. Vgl.
Εum. 380.
53-54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-28
Für
δυόφοι βροτοστυγεῖς folgt die Erklärung: „Die früher unbezwingliche, unüberwindliche, unnahbare Ehrfurcht vor dem königlichen Hause, welche Ohr und Herz des Volkes durchdrang, weicht jetzt. Und mancher scheut sich nunmehr solches Glück königlicher Stellung zu geniefsen, während sonst königliche Macht den Menschen als Gott und als mehr denn Gott erscheint."
δι᾽ ὤτων φρενός τε, weil sich die Ehrfurcht in Reden und in der Gesinnung zeigt.
περαίνειν steht im Sinne von
περᾶν, vgl. Pind. Pyth.
Χ 28
περαίνει πρὸς ἔσχατον πλόον.
59-73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-29
Begründung (
δὲ wie 32) zu
φοβεῖται δέ τις τόδ᾽ εὐτυχεῖν: Die Entscheidung der strafenden Gerechtigkeit erschaut schnell die offenbaren Verbrecher; solche aber, deren Schuld sich im Zwielicht birgt, erwartet erst mit der Zeit die Strafe; andere aber deckt wirkungslose (d. h. die Bestrafung ver- eitelnde) Nacht. Der Mord ist offenbar durch das Blutmal, das nicht zerfliefst; der mit Seelenschmerz verbundene Aufschub bewirkt bei dem Mörder nur üppige Blüte der Krankheit (vgl. zu 381 ff.); kein Versteck giebt es für ihn und wenn alle Ströme der Erde sich vereinigen, können sie das Blutmal seiner Hand nicht rein waschen." Den drei Gliedern
ταχεία ἐν φάει,
χρονίζοντας ἐν μεταιχμίῳ σκότου,
ἄκραντος —
νύξ entsprechen die drei Glieder des Gegensatzes: immer sichtbare Spur (
ἐν φάει), Aufschub (
χρονίζοντας), Versteck (
νύξ). Anderes Unrecht wird bald gleich, bald spät, manchmal auch gar nicht bestraft, den Mord erwartet unter allen Umständen die Strafe. Aschylos liebt es, durch solchen Kontrast das Verbrechen des Mordes als das schwerste hervorzuheben. Vgl. zu
Ag. 990
und besonders
Eum. 648
Fesseln kann man lösen: der Tote aber steht nicht wieder auf; dafür allein hat Vater Zeus keine Sühne geschaffen; alles andere nimmt er nicht so schwer."
τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκ.
χρονίζοντας um des Versmarses willen statt der gewöhnlichen Wendung
τοὺς δὲ . .
χρονίζοντας. —
ἐν μεταιχμίω σκότου scil.
καὶ φάους, wie sich aus dem Vorhergehenden ergiebt. Vgl. Aristoph. Vö. 187
ἐν μέσω δήπουθεν ἀήρ ἐστι γῆς (scil.
καὶ οὐρανοῦ).
ἅπαξ ποθέν wie
Αg. 1004
πεσὸν ἅπαξ,
Eum. 651
ἀνδρὸς δ᾽ ἐπειδὰν αἷμ᾽ ἀνασπάσῃ κόνις ἅπαξ θανόντος. –
φόνος πέπηγεν: haec e populari quadam superstitione intellegenda sunt, ad nostram etiam aetatem propagata, qua maculam ex sanguine hominis iniuste caesi in terram effuso semper manere nec elui posse fingebant (Schütz).
διαφέρει, differt, hält hin. - Das dunkle Wort
παναρκέτας (vgl. zu
Eum. 529
) erklärt der Schol.
τῆς εἰς πάντα τὸν χρόνον ἀρκούσης αὐτῷ. Vgl. Suid.
παναρκέος·
τοῦ μεγάλου καὶ δυνατοῦ und
πανταρκής
Pers. 857
. Mit
βρύειν vgl.
ἀνθεῖ 1007. Genet. wie
Soph. Oed. K. 17
x
ρος . .
βρύων δάφνης ἐλαίας ἀμπέλου. Der Infin. steht konsekutiv.
νυμφικῶν ἑδωλίων wie
πωλικῶν εδωλίων
Sept. 441
von den
παρθε νῶνες. Als Versteck erscheint die Frauenwohnung auch Sol. eleg. 4, 30
εἰ καί τις φεύγων ἐν μυχῷ ᾖ θα λάμου, Eur. Iph.
Τ. 825
λόγχην .
ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς κεκρυμμέ νην.
πόροι τε πάντες κτ.: vgl Soph. Oed.
Τ. 1227
οἶμαι γὰρ οὔτ᾽ ἂν Ἴστρον οὔτε Φᾶσιν ἂν νίψαι καθαρμῷ τήνδε τὴν στέγην κτέ.
διαίνοντες, anfeuchtend, konnte Der hier mit
καθαίροντες erklärt werden, welches statt des ergänzten
ῥοαῖσιν in den Handschriften steht. ·
ᾐόνησαν: aus einer anderen Stelle des Asch. (frg. 366 Dind.) wird
γόνησας angeführt und mit
ἔλουσας erklärt. Der Potentialis der Vergangenheit steht ähnlich wie der s. g. gnomische Aorist.
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-30
ἀνάγκαν ἀμφίπτολιν von der Knechtschaft, infolge deren sie von einer Stadt, ihrem Vaterlande, in eine andere Stadt abgeführt worden sind. Der Schol. verweist auf
ἀμφιμάτορας κόρους Eur. Androm. 466 (Geschwister, die von zwei Müttern, aber einem Vater stammen). Vgl. Hesych.
ἀμφιμήτορες·
οἱ ἐκ πολλῶν (vielmehr
ἐξ ἄλλων, wie Buresch verbessert)
μητέρων γεγονότες ἀδελφοί.
Αἰσχύλος Ηρακλείδαις. Vgl. auch
τῆς ἀναγκαίας τύχης
Soph. Ai. 485
.
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-31
ἐσᾶγον αἶσαν: vgl. Hom.
Ω 719
εἰσάγαγον κλυτὰ δώματα,
ζ 91
εἴ ματα . .
ἐσφόρεον μέλαν ὕδωρ, Eur. Hik. 876
χρυσὸν . .
οὐκ εἰσεδέξατ'
οἶκον, Iph.
Τ. 742
εἰσβήσω σκάφος, Hel. 1566
εἰσέθεντο σέλματα, Herc. 850
οὗ γέ μ᾽ εἰσπέμπεις δόμους.
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-32
Schol.
ἔστι δὲ παροιμία·
δοῦλε,
δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-33
πρέποντα (
ἐστὶν ἐπ᾿ ἀρχᾶς βίου, es kommt mir zu bei der Abhängigkeit meines Lebens. Krüger I 68, 40, 4.
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-34
βία φρενῶν (mit innerem Widerstreben) wie
Sept. 599
,
Suppl. 806
βία καρδίας.
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-35
ὑφ᾽ εἱμάτων, um die Thranen zu verbergen (
κρυφαίοις πέν θεσιν 82).
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-36
δεσπόταν wie Eur. frg. 831
δακρύειν τοὺς προσήκοντας φίλους. Der Dativ
ματαίοισι τύχαις steht kausal (ob des frevlen Geschicks).
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-37
παχνουμένη: vgl. Hom. P 112
τοῦ δ᾽ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ παχνοῦται, Hes. W. u.
Τ. 360
τό γ ἐπάχνωσεν φίλον ἦτορ, Eur. Hipp. 803
λύπῃ παχνωθείσ',
Ον. Her. XV 112 adstrictum gelido frigore pectus erat.
83-582.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.
83.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-39
δωμάτων εὐθήμονες: Schol.
εὖ τιθεῖσαι τὰ κατὰ τὸν οἶκον. Über den Gen. s. Krüger II 47,26,6.
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-40
κηδείους χοάς wie 536, Spenden zur Totentrauer, nicht
συγγενικάς, wie der Schol. erklärt. Vgl.
κηδείου τριχός 225 (Trauerhaar).
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-41
εὔφρονα, Verständiges, gut Gedachtes.
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-42
Vgl. Eur. Or. 116 nai otão'
ἐπ᾿ ἄκρου χώματος λέξον τάδε·
Ελένη σ᾿ ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς. —
πὰρ für
παρὰ ist zur Gewinnung eines für Äschylos geeigneteren Rhythmus (von H. Wolf) nach
Eum. 229
hergestellt.
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-43
τοῦτο τοὔπος, diese Bitte.
94.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-44
στέφη hier von den Spenden. Vgl. Soph.
Εl. 53
πατρὸς τύμβον . .
λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλι δαῖς στέψαντες. Die Menschen verstehen gewöhnlich unter
ἴσα Gutes, hier aber werden
κακά daraus (Schol.
παρ᾽ ὑπόνοιαν·
ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν). Diese Pointe wird durch yè gehoben.
95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-45
ἀτίμως, so dafs die Spende dem Toten nicht Ehre, sondern Unehre bringt und ihn gegen die Spenderin erbittert.
ώσπερ οὖν wie 887.
97.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-46
καθάρμαθ'. .
πάλιν (retro)
δικοῦσα (hinter mich werfend) ..
ὄμ μασιν:
τοῦτο πρὸς τὸ παρ'
Αθηναίοις ἔθος,
ὅτι καθαίροντες οἰκίαν ὀστρακίνῳ θυματηρίῳ ῥίψαντες ἐν ταῖς τριόδοις ἀμεταστρεπτεὶ ἀνεχώρουν. Vgl. Theokr. 24, 93
συλλέξασα κόνιν πυρὸς ἀμφιπόλων τις ῥιψάτω εὖ μάλα πᾶσαν ὑπὲρ ποταμοῖο φέ ρουσα ῥωγάδος ἐκ πέτρας ὑπερούριον,
ἂψ δὲ νέεσθαι ἄστρεπτος, Verg. Ecl. VIII 101 rivoque fluenti transque caput iace; nec respexeris, Ovid Fast. V 437 ff. Auch in Deutschland findet sich die Sitte, dafs man Unglück bedeutende Dinge hinter sich über das Haus weg wirft, ohne umzuschauen.
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-47
μεταίτιαι wie 872
ἀναίτιαι. Blomfield setzt an beiden Stellen die gebräuchliche Form. Aber vgl. 909
παραιτία,
Soph. Trach. 447
τῇ μεταιτία und zu
Ag. 1527
.
100.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-48
νομίζομεν, vgl.
βίον νομίζων 1001.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-49
Schol.
ἀντὶ τοῦ οὐδὲν πείσεσθε παρὰ τὸ μόρσιμον.
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-50
Der unnütze und in den Worten
εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον (si quid novisti rectius istis Hor. epist. I 6, 67) hier unpassende Vers scheint von Schütz mit Recht als Interpolation bezeichnet worden zu sein. Vgl. auch 107.
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-51
Dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia (Schütz). Vgl.
Soph. Oed. T. 205
ὥσπερ μ'
ἀραῖον ἔλαβες,
ὧδ',
ἄναξ,
ἐρῶ.
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-52
κεδνά: vgl. Eur. Or. 1138
κέδν᾿ ἀρώμενοι τυχεῖν.
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-53
αὐτήν (dich selbst): zu
Ag. 827
.
111-112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-54
σοὶ τἄρα d. i. du gehöret zu denen, welche den Agisthos hassen. Der furchtsame Chor (vgl. 872) bestätigt es nicht direkt:,,das lege dir in Gedanken nach eigenem Wissen zurecht".
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-55
τῇδε στάσει: Schol.
τῇ συ στάσει ἡμῶν. Vgl.
Ag. 1105
,
Cho. 456
,
Eum. 311
.
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-56
ὅμως gestellt wie
Pers. 298
λέξον καταστάς,
κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως. Krüger II 56, 13, 2.
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-57
εὖ τοῦτο, scil.
ἔλεξας.
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-58
τοῖς αἰτίοις wird mit
αὐτοῖς 118 wieder aufgenommen.
118.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-59
ἐλθεῖν: aus dem vorhergehenden
τί φῶ; ergänzt sich
εἰπέ (bete, wünsche).
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-60
δικαστὴν ἢ δικηφόρον:
κριτὴν ἢ τιμωρόν Schol. Es bedarf des Richters nicht, weil die Schuld offenkundig ist.
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-61
Schlichtweg etwa so dich ausdrückend" u. s. w. Meineke vermutet
ἁπλῶς πιφαύσκουσ'.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-62
εὐσεβῆ θεῶν πάρα, so dafs kein
νεμεσᾶν von Seite der Götter eintritt.
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-63
πῶς δ᾽ οὐκ εὐσεβές ἐστι παρὰ θεῶν,
τὸν ἐχθρὸν ἀνταμεί βεσθαι κακοῖς. Vgl. Archiloch. frg. 65
ἓν δ᾽ ἐπίσταμαι μέγα τὸν κακῶς τι δρῶντα δεινοῖς ἀνταμείβεσθαι κακοῖς uud zu Eur. Med. 809.
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-64
ἄρηξον, welches in der Handschrift fehlt, ist von Klausen er- gänzt.
κηρύξας ἐμοί, indem du für mich laut ihnen zurufst, dafs .. sollen. Vgl. Soph.
Εl. 1066
ὦ χθο νία βροτοῖσι Φάμα,
κατά μοι βόασον οἰκτρὰν ἔπα τοῖς ἔνερθ'
Ατρεί δαις κτέ.
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-65
ἐπισκόπους: zu 1.
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-66
κῦμα (
κύημα Schol.)
λαμβάνει, von dem Samen befruchtet wird. Ebenso
Eum. 662
.
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-67
χέρνιβας,
λοιβάς,
χοάς,
λουτρά. Vgl. Soph.
Εl. 84
πατρὸς χέοντες λουτρά.
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-68
πεισμ᾽ ἄναψον: knüpfe für unser irrendes Schifflein (132) ein Haltseil an im Hause. Vgl. Eur. Med. 770
ἐκ τοῦδ᾽ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων, Herc. 478
ὡς ἀνημμένοι κάλως πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ᾽ εὐδαίμονα, Anthol. XII 159
ἐν σοὶ τἀμά,
Μυΐσκε,
πρυμνήσι”
ἀνῆπται, Julian Caes. p. 54
πείσμα καὶ ὅρμον ζῶντι σαυτῷ παρασκευάζων, Heliod. Aeth. VÍI p. 351
πᾶν πείσμα διέρρηκται,
πᾶσα ἐλπίδος ἄγκυρα παντοίως ἀνέσπασται.
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-69
πεπραμένοι, übers Meer verkauft. Vgl. 253. Da Elektra wie eine Sklavin gehalten ist (135), fühlt sie ihr Los dem des Orestes gleich.
135.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-70
ἀντίδουλος wie
ἀντίπαις
Eum. 38
.
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-71
φεύγων ἐστίν, das s. g.
σχῆμα Χαλκιδικόν, vgl. 238,
Eum. 549
προτίων καὶ αἰδόμενος ἔστω.
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-72
πόνος von dem durch Arbeit Erworbenen, wie
Pers. 753
πολὺς πλούτου πόνος, Eur. Ion 1088
ἄλλων πόνον εἰσπεσών. ·
χλίουσι, sie lassen sich's wohl sein, sie schwelgen.
μέγα wie
τιμᾶν μέγα 254,
Εum. 994,
σεβίζειν μέγα
Eum. 12
.
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-73
σὺν τύχῃ τινί (mit solchem Glücke wie ich es im Sinne habe), vgl.
Sept. 459
σὺν τύχῃ δέ τῳ, Soph.
Αi. 853
σὺν τάχει τινί,
Oed. T. 80
ἐν τύχῃ γέ τῳ.
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74
Der Akk.
σωφρονεστέραν ..
εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt
σωφρονεστέραν τρόπους, da
πολύ matt und unpassend ist.
143.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75
τιμωρόν σου, einer der dich rächt.
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76
Wenn
δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet
ἀνταμύνασθαι oder
ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei
δίκην Akk. des inneren Objekts und
τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses:
δίκην |
τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77
Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern (
κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78
Pers. 225
ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79
ἐπανθίζειν: Schol.
στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil.
χοάς. Vgl.
Pers. 622
ἀλλ᾽,
ὦ φίλοι,
χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80
Schol.
ὅτι (d. i.
σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς.
καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424)
παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph.
Οed.
Τ. 5
ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und
Ag. 650
.
152-163.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81
Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82
Schol.
καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464
πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83
μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph.
Τ. 182
μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302
Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84
πρὸς (an)
τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu
κεχυμένων.
ἔρυμα:
τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm (
Eum. 704
,
Suppl. 87
), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht.
κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen
ἐπεύχετον mit dem Objekt
ἄγος zu
Ag. 1075
. Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.
156-157.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85
σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung)
μοι wie Eur. Iph.
Α. 633
ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον,
Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl.
Ag. 520
.
κλύε (nämlich die Klagen)
ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl.
Ag. 551
.
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86
Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu
Ag. 1511 f.
), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht.
Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d
Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens
Θησεύς)
ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren.
παλίντονα τόξα auch Hom.
Θ 266, Herod. VII 69,
Soph. Trach. 511
.
σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu
αὐτόκωπα vgl. Hesych.
αὐτόλαβον·
ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87
Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4
τετάρτη δὲ (scil.
ἀναγνώρισις)
ἡ ἐκ συλλογισμοῦ,
οἷον ἐν Χοηφόροις,
ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν,
ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης,
οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88
ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89
εὐξύμβολον . .
δοξάσαι, vgl.
Prom. 792
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε, Aristoph. V. 1713
οὐ φατὸν λέγειν.
170.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90
Suppl. 365
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν.
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91
ὅστις κείραιτο: zu
Ag. 625
. Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph.
Εl. 907
ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht)
μή του τόδ'
ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν.
τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα,
τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol.
τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον·
πιθανῶς οὖν ἐπάγει,
ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-92
ὅδε,
ὁ πλόκαμος.
ρος hier s. v. a.
ὅμοιος.
ὁμόπτε
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-93
αὐτοῖσιν (Krüger I 43, 1, 3)
ἡμῖν mit der bei Ausdrücken der Gleichheit geläufigen Brachylogie. Vgl. Hom. P 51
κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Die Kritik, welche Euripides
El. 527
an diesem Erkennungsmittel übt:
χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος,
ὃ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς,
ὃ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς;
ἀλλ᾽ ἀμήχανον.
πολλοῖς δ᾽ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ,
γέρον, ist zwar an und für sich gerechtfertigt, läfst aber die Naivetät der Äschyleischen Poesie aufser acht.
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-94
μῶν ..
ᾖ wie
μὴ ᾖ (Krüger I 54, 8, 13), am Ende ist es u. s. w.
μῶν οὖν wie Eur. Androm. 82 u. a.
179.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-95
ἔπεμψε, welches im Gegensatz zu
μολείν steht, ist zu betonen.
κουρίμην χάριν πατρός (als Liebesgabe von abgeschnittenen Haaren für den Vater) wie 4tos
εὐκταίαν χάριν
Ag. 1386
.
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-96
προσέστη καρδίαν : zu
Ag. 825
. men.
184-185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-97
δίψιοι σταγόνες von den ,heifsen" Thränen.
ἄφρακτοι: der Thränenstrom ist nicht zu
hem
δυσχίμου
πλημμυρίδος: der unaufhaltsam hervorbrechende Thränenstrom erinnert an eine stürmisch bewegte Flut. Eur. Alk. 184
πᾶν δὲ δέμνιον ὀφθαλμοτέγκτῳ δεύεται πλημμυρίδι.
188.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-98
νιν, scil.
πλόκαμον.
189-190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-99
ἐπώνυμον φρόνημα:
Sept. 523
ὠμόν,
οὔτι παρθένων ἐπώνυμου,
φρόνημα, Soph.
Εl. 1194
μήτηρ καλεῖται·
μητρὶ δ᾽ οὐδὲν ἐξισοῖ.
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-100
ἄντικρυς (ins Gesicht, entschieden): Hom.
Η 362
ἄντικρυ δ'
ἀπόφημι.
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-101
ἀγλάϊσμα (Grabesschmuck): vgl. Soph.
Εl. 908
καὶ νῦν θ᾽ ὁμοίως καὶ τότ᾽ ἐξεπίσταμαι μή του τόδ᾽ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν.
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-102
Elektra hat
οὐκ ἔχω im Sinne, verschweigt aber das ungünstige Wort.
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-103
εἶχε, scil.
ὁ πλόκαμος.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-104
ἐκινυσσόμην (hin- und herschwankte), vgl. Krüger 1 54, 8, 8.
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-105
εὖ σάφα wie
Pers. 786
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε. Vgl. zu
Ag. 1395
und
Eum. 520
.
ή: das zweite Glied wird anders gewendet, so dafs die Abhängigkeit von Der
(kon
σάφ᾽
ἦν wegfällt. sekutive) Infin.
ἀποπτύσαι hängt von
εὖ σάφ'
ἦν in dem Sinne eine sichere Entscheidung gegeben wäre" ab.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-106
ἄγαλμα τιμήν ist Apposition zum Inhalt des Satzes (
συμπενθεῖν). Vgl. 509 und zu
Ag. 235 f.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-107
Euripides (
El. 534
) kritisiert auch dieses Erkennungsmittel:
πῶς δ᾽ ἂν γένοιτ'
ἂν ἐν κραταιλέῳ πέδῳ γαίας ποδῶν ἔκμακτρον;
εἰ δ᾽ ἔστιν τόδε,
δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ᾽ ἴσος,
ἀνδρός τε καὶ γυναικός,
ἀλλ᾽ ἄρσην κρατεῖ.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-108
Dieser Vers ist vor 209 unnütz. Ohnedies ist
o
μolo und auch
ποδῶν überfüssig.
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-109
πτέρναι . .
ὑπογραφαί (Fersen und Umrisse der Fufssohlen) ist Apposition zu
στίβοι (Angabe der Teile). Und
μετρούμεναι schliefst sich an die Apposition statt an
στίβοι an. In
210-211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-110
δὶς καταφθορά von der peinlichen Ungewissheit. Gegensatz dazu steht
εἰδότας 200, zu dem jedoch auch der Satz
οἵοισιν ..
στροβούμεθα gehört. -
σμικροῦ . .
πυθμήν: an die Stelle des eigentlichen Ausdrucks tritt ohne weiteres das Gleichnis. Vgl. die schöne Wendung 246 ff.
211-212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-111
τὰ λοιπὰ (Akk., zu 707)
τυγχάνειν καλῶς,
τοῖς . .
ἐπαγγέλ λούσα (den Göttern Bitterfüllung anmeldend d. h. den Göttern dankbar ankündigend, dafs die Bitten in Erfüllung gehen, und damit sich zur Darbringung der gelobten Opfer verpflichtend). Was du erflehst, erfüllt sich bereits; danke den Göttern dafür und bitte nur, dafs auch weiterhin dir alles nach Wunsch gehe." Vgl. 217.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-112
τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες τὰ λοιπά"; Schol.
τί κυρῶ: zu 707.
ἕκατι δαιμόνων, um der Götter willen, quod ad deos attinet.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-113
ὧνπερ (
εἰς ὄψιν ἥκειν).
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-114
Zu dem Gebrauch von
συνειδέναι (um die That oder den Zustand eines anderen wissen) vgl. Xen. Anab. VII 6, 18
σύνοιδέ μοι εἰ ἐπιορκῶ, Plat. Phaed. p. 92 D
ἐγὼ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις ξύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-115
ἐκπαγλουμένην:
ἐκπάγλως θαυμάζουσαν Schol., viel Aufhebens, grofses Wesen machend.
σύνοιδα ist hier wie
οἶδα bebandelt. Vgl. Krüger § 56, 7, 6.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-116
πρός, in Hinsicht auf.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-117
κατ᾿ αὐτοῦ: zu
Ag. 827
.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-118
ἐν κακοῖσι γελᾶν s. v. a.
και κοῖσιν ἐγγελᾶν. Vgl. Soph.
Αnt. 551
γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ und zu
Ag. 1612
.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-119
Soph.
Εl. 1200
ΗΛ.
μόνος βροτῶν νυν ἴσθ᾽ ἐποικτείρας ποτέ.
ΟΡ.
μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-120
Soll ich annehmen, daſs du mit solchen Äufserungen dich als Orestes ausgeben willst?"
224.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-121
αὐτὸν ἐμὲ ὁρῶσα.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-122
ἀναπτεροῦσθαι wie
φόβος μ᾿ ἀναπτεροῖ
Εur.
Suppl. 89
,
ἀνε πτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Aristoph. Vö. 1445,
ἀνεπτάμαν Soph.
Αi. 693,
πέτῃ Eur. Bakch. 332 durch Freude, Furcht oder Hoffnung in die höchste Aufregung und Spannung versetzt werden, so dafs man alle Fassung verliert. Die Fassung wieder gewinnen
καταστῆναι
Pers. 298
λέξον καταστάς
229-230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-123
Orestes sagt:,,Uberzeuge dich, dafs von dieser Stelle meines Hauptes die Locke abgeschnitten ist, die du bereits als Locke deines Bruders wegen der Ähnlichkeit mit deinen Haaren anerkannt hast."
τομή die Stelle des Haares, wo die Locke abgeschnitten ist. Vgl. Hom.
Α 235
σκήπτρον,
τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει,
ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-124
ἰδοῦ δέ wie
σκέψαι μὲν σκέψαι δέ, zu 372. Gegen den Witz des Euripides (
El. 541
)
οὐκ οἶσθ᾽,
Ορέστης ἡνίκ᾽ ἐκπίπτει χθο-
νός,
νέαν μ'
ἔτ᾽ οὖσαν;
εἰ δὲ κἄκρεκον πέπλους,
πῶς ἂν τότ᾽ ὢν παῖς ταὐτὰ νῦν ἔχοι φάρη,
εἰ μὴ ξυναύξοινθ᾽ οἱ πέπλοι τῷ σώματι; bemerkt der Schol.:
οὐ πάντως ἐν τῷ νῦν χιτῶνι,
ἀλλ᾿ εἰκὸς αὐτὸν ἔξωθεν ἔχειν παιδικὸν σπάργανον.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-125
σπάθη: Hesych.
σπάθημα·
πύκνωμα,
ἀπὸ τῶν ταῖς σπάθαις κατακρουόντων τὰ ὕφη.
θήρειον γραφήν: solche Buntstickerei kennt schon Hom.
τ 228
ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἑλλόν,
ἀσπαίροντα λάων. Vgl. Eur. Iph.
Τ. 814, Ion 1146 ff., Hek. 470 f., Poll. VII 55
ὁ δὲ κατάστικτος χιτών ἐστιν ὁ ἔχων ζῷα ἢ ἄνθη ἐνυφασμένα.
καὶ ζῷωτὸς δὲ χιτὼν ἐκαλεῖτο καὶ ζωδιωτός.
232.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-126
Vgl. Herod. I 119 idov dè
οὔτε ἐξεπλάγη ἐντός τε ἑωυτοῦ γίνεται, Hom.
χ 411
ἐν θυμῷ,
γρηῦ,
χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ'
ὀλόλυξε. Orestes kommt einem heftigen Ausbruch freudiger Überraschung zuvor. Damit vermeidet der Dichter die Notwendigkeit, starke Farben aufzutragen.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-127
Soph.
Αi. 1004
ὦ δυσθέατον ὄμμα (so ruft Teukros beim Anblick des toten Bruders).
μοίρας, partes, Rollen.
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-128
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ Schol. Vgl. zu
Ag. 437
. Die Stelle enthält eine Nachahmung von Hom. Z 429
Εκτωρ,
ἀτὰρ σύ μοι ἐσσὶ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἠδὲ κασίγνητος,
σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης.
Ζυ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον vgl. 692, Aristoph. Frie. 334
μοι '
στ᾿ ἀναγκαίως ἔχον, Antiphan. com. frg. 53, 3
ὁδόν,
ἣν πᾶσιν ἐλθεῖν ἔστ'
ἀναγκαίως ἔχον, Eur.
Suppl. 527
τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-129
Statt des einfachen
μητέρα (
προσαυδῶν) folgt eine neue Wendung.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-130
της ὁμοσπόρου scil.
στέργηθρον ἐς σέ μοι ῥέπει.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-131
πιστὸς . .
ἦσθα, weil du dich entschlossest zu meiner Erlösung hieherzukommen.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-132
Beweinte (d. h. unter Thränen ersehnte) Hoffnung.
δακρυτός als fem.: zu
Ag. 598
.
σπέρματος ist als relat. Gen. von
σωτήριος abhängig. Vgl.
πόνων θελκτήριος 666,
λυμαντήριον οἴκων 760,
δειμάτων λυτήριον 816, auch
δέσμιον σέθεν
Eum. 306
. Krüger II 47, 26, 7. Durch
σπέρματος σωτήριος wird bezeichnet, dafs sich die Hoffnung auf Erhaltung des Geschlechts bezieht.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-133
ἀλκῇ πεποιθώς:
Suppl. 355
ἀλκᾷ πίσυνος, Hom. E 299
λέων ως ἀλκὶ πεποιθώς.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-134
μόνον, vgl.
οἷον
Ag. 136
,
μόνον θεοὶ σῴζοιεν
Soph. Phil. 528
.
σὺν τῷ τρίτῳ: er wird an drit- ter Stelle genannt als
Ζεὺς σωτήρ.
Eum. 761
Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος und zu
Ag. 257 f.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-135
Hier (vgl. 203) wird zuerst das Gleichnis ohne Vermittlung gegeben, diese aber 251 mit
οὕτω δὲ καὶ nachgebracht. Vgl.
Ag. 76
u. 334.
αἰετοῦ πατρός, des alten Adlers.
πατρός steht in Gegensatz zu
γένναν, erinnert aber gleich an die Beziehung des Gleichnisses.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-136
Mit
πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν vgl.
σπείραις πολυπλόκοις Eur. Med. 481. In betreff der Feindschaft des Adlers und des Drachen vgl. Hom. M 200 ff., Aristot. Tiergesch. [
Χ 1
ἔστι δὲ ἀετὸς καὶ δράκων που λέμια·
τροφὴν γὰρ ποιεῖται τοὺς ὄφεις ὁ ἀετός.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-137
τοὺς δέ, als ob
παῖδας statt
γένναν vorherginge.
ἐν-
249-250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-138
νῆστις: zu
Ag. 203
.
τελεῖς, ausgewachsen, függe (
ὥστε προσφέρειν).
θήραν πατρῴαν, was der alte Adler für die Jungen fing.-
σκηνήμασιν:
τῇ καλιᾷ Schol.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-139
πατροστερή passivisch wie
βιοστερῆ Soph. Oed.
Κ. 747,
κρατὶ ὀμματοστερεί ebd. 1260, dagegen hat
ἀργυροστερή unten 1000 aktive Bedeutung wie
ὀμματοστερής
Eum. 941
.
γόνος, proles.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-140
Vgl. zu 132.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-141
καὶ: und nicht blofs Mitleid, sondern auch das eigene Interesse mufs dich bestimmen uns zu helfen.
Sept. 76
γένεσθε δ'
ἀλκή·
ξυνὰ δ᾽ ἐλπίζω λέγειν·
πόλις γὰρ εὐ πράσσουσα δαίμονας τίει.
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-142
ὁμοίας, die ebenso reichlich spendet.
εὔθοινον wie
θοίναις
Prom. 546
von Opfermahlzeiten gesagt ist. Zum Gedanken Hom. A 40
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκης ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν,
τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ.
257.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-143
out
ε .. outɛ: zu
Ag. 76
. Doch hat man nicht den gleichen Fall wie etwa Eur. frg. 194
ἐγὼ γὰρ οὔτε ναυτίλον φιλῶ τολμῶντα λίαν οὔτε προστάτην χθονός, weil hier eine Beziehung auf das vorhergehende Gleichnis vorliegt.
σήματ᾽ εὐπιθῆ: der Adler (
αἰετὸς ὑψιπέτης) ist der wichtigste Weissagevogel. Hom.
Θ 247
αὐτίκα δ᾽ αἰετὸν ἧκε,
τελειότατον πετεηνῶν,
Μ 201,
Ν 822,
Ω 292
αἴτει δ᾽ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον,
ὅς τε οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν,
καί εὖ κράτος ἐστὶ μέγιστον, 315,
β΄ 146,
ο 161,
ν 243 —
αὐανθείς·
ξηρανθείς Hesych.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-144
ἀρήξει:
ἐπιμελήσεται τῶν βωμῶν Schol. In anderem Sinne
πόλει τ᾿ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων βωμοῖσι
Sept. 14
. —
βουθύτοις ἤμασιν: zu
Ag. 1592
.
261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-145
κόμιζε:
ἐπιμελείας ἀξίου Hesych. Hom. Z 490
τέ᾽ αὐτῆς ἔργα κόμιζε,
ο 113
ὣς ἐμὲ κεῖνος ἐνδυ κέως ἐκόμιζε. Das Objekt zu
κόμιζε ergiebt sich aus dem folgenden Satze (
δόμον).
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-146
ὦ τέκνα nach
ὦ παῖδες als Ausdruck zärtlicher Bitte. Vgl. 895.
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-147
γλώσσης χάριν s. v. a.
γλώσση χαριζόμενος (nur um zu reden, aus Schwatzhaftigkeit,
μὴ δυνάμενος ἐχεμυθεῖν Schol.), vgl. Hes. W. und
Τ. 709
μηδὲ ψεύδεσθαι γλώσ σης χάριν,
Soph. Ant. 371
τόλμας χάριν, Eur.
Οr. 1514
γλώσσῃ χαρίζῃ,
τἄνδον οὐχ οὕτω φρονῶν. Porson setzt
απαγγελεί wegen
πεύσεται. Aber durch den Konj.
ἀπαγγείλη wird die Befürchtung dessen ausgedrückt. Eur.
266.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-148
οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε: Med. 163
ὅν ποτ᾽ ἐγὼ νύμφαν τ᾿ ἐσίδοιμ᾽ αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους, scherzhaft Aristoph. Ach. 1156
ὃν ἔτ᾽ ἐπίδοιμι τευθίδος δεόμενον.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-149
ἐν κηκίδι πισσήρει, im Qualm des Fichtenbarzes, weil der Scheiterhaufen aus dem Holz der Pechfchte (
πεύκη) errichtet wurde.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-150
οἴτοι προδώσει (
με) wie
οὔ τοι προδώσω (
σε)
Eum. 64
.
σθενής wie
Eum. 61
Λοξία μεγασθενεῖ.
μεγα-
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-151
ἐξορθιάζων:
ἀνατεταμένα βοῶν Schol.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-152
Vgl.
Eum. 469 f.
, Attius Epigonis frg. VI R. qui nisi genitorem ulso (s. v. a. ultus fuero), nullum meis dat finem miseriis.
ὑφ᾽ ἧπαρ, „ins Herz.
Soph. Ant. 1315
παίσασ᾽ ὑφ᾽ ἧπαρ αὐτόχειρ αυτήν,
Ag. 440
, 783.
θερμόν steht proleptisch.
Soph. Ant. 88
θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις.
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-153
μέτειμι: zu
Ag. 1666
. -
τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, eine kurze, immerhin verständliche Ausdrucksweise. Doch möchte man
του φόνου τοὺς αἰτίους, wie Heimsöth, oder
τοὺς παλαμναίους πατρός oder
τοῦ πατρὸς μιαιφόνους, wie Stadtmüller vermutet hat, erwarten.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-154
τρόπον τὸν αὐτόν: 887
δόλοις ὀλούμεθ᾿ ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν, 554 1.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-155
Die Partie 274-295, welche durch eigentümliche und starke Färbung des Ausdrucks auffällt und mit 1030 f.
οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν·
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίζεταιnicht in Einklang steht, scheint Dindorf mit Recht als spätere Einlage bezeichnet zu haben.
ἀποχρημάτοισι .
ταυρούμενον (scil.
ἐμέ erklären Pauw, Hermann, Dindorf u. a.,,in Entrüstung wegen des mir entzogenen väterlichen Erbes". Aber der Gegensatz, der in den folgenden Worten
αὐτὸν τῇ φίλῃ ψυχῇ liegt, weist auf folgenden Sinn hin:,,durch Strafen, die nicht mit Geld, sondern mit dem eigenen lieben Leben zu büfsen sind, wild gemacht, aufgeregt", so dafs
ζημίαις sich auf die Drohungen des Apollon bezieht. Mit
ταυρούμενον vgl. Eur. Med. 92
ἤδη γὰρ εἶδον ὄμμα νιν ταυρουμένην, 188
τοκάδος δέργμα λεαίνης ἀποταυροῦται δμωσίν (diese Beziehung auf den Blick ist natürlicher).
275-276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-156
αὐτόν με τίσειν τάδε (scil.
τὸ μὴ μετιέναι τὸν τοῦ πατρὸς φό νον)
τῇ φίλῃ ψυχῇ (abhängig von
τίσειν, büfsen mit) steht, wie gesagt, in Gegensatz zu
ἀποχρημάτ τοισι.
ἔχοντα κτἑ., d. i. indem über mich viel Unheil komme".
277-278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-157
„,Den Groll der gekränkten Abgeschiedenen aus der Erde den Angehörigen in Aussicht stellend."
βλαστάνειν νόσους: vgl.
Ag. 753
βλαστάνειν οἰζύν.
279-280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-158
λειχήνας σαρκῶν ἐπαμβατῆρας (Aussatz der sich über den Leib verbreitet),
ἀγρίαις γνάθοις (
Prom. 384
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις . .
γύας)
ἐξέ σθοντας (die Form
ἔσθειν auch
Ag. 1597
)
ἀρχαίαν (die ursprüngliche,
τὴν ὑγιᾶ καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν ἡμῖν Schol.)
φύσιν ist Apposition zu
νόσους.
Ζυ λειχήνας vgl.
Εum. 788 f., zu
ἀρχαίαν Plat. Gorg.518 D
προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας σάρκας.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-159
κόρσας,
τρίχας Schol., Poll. II 32, Etym. M. p. 530, 51, Etym. Gud. p. 338. Vgl. Cels. V 28, 19 vitiligo (Flechte) quoque quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt.
Αλφος .
Μέλας . .
Λευκὴ habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. -
ἐπαντέλλειν wie
ἀντέλλουσα θρίξ
Sept. 522
.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-160
προσβολάς (aggressiones), vgl. Aristoph. Frie. 59
ὅτου ποτ'
ἐστὶ δαιμόνων ἡ προσβολή.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-161
ἐκ προστροπαίων αἱμάτων d. i. aus dem Grolle der Gemordeten, die nach Rache verlangen.
284.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-162
Wenn der Vers dieser Partie ursprünglich angehört, so mufs, wie Dobree vermutet hat, vorher etwas ausgefallen sein (z.
Β.
τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κάτω νεκρόν, der obwohl er seine Augenbrauen in der Dunkelheit bewege, doch hell sehe).
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-163
Die Rede wird hier direkt, 290 wieder indirekt.
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-164
Der Vers scheint aus einer Erklärung zu 283 entstanden zu sein. Vgl. Anhang.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-165
λύσσα und
μάταιος φόβος geben eine Erklärung zu
τὸ ..
βέλος, wenn sie auch nicht appositionell stehen.
μάταιος, weil nur geträumt.
ἐκ νυκτῶν, nächtlicher Weile, wie Hom.
μ 286
ἐκ νυκτῶν δ᾽ ἄνεμοι χαλεποί, Theogn. 460, Eur. Rhes. 13
τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθουσι;
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-166
κινεί,
ταράσσει wie
Sept. 60
χωρεῖ κονίει, 169
αὔειν λακάζειν,
Pers. 429
ἔπαιον ἐρράχιζον, 466
παίουσι κρεοκοποῦσι. Der zweite Ausdruck ergänzt und verstärkt den ersten. Der bei
κινεῖ ταράσσει als Objekt gedachte Schuldige ist Subjekt zu
διώκεται.
πόλεως s. v. a.
ἐκ πόλεως.
290-291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-167
τοῖς τοιούτοις allgemein, obwohl der Singular vorhergeht (
διώκεται). Nachher (294 und schon 292) folgt wieder der Sing. mit besonderer Beziehung auf Orestes.
οὔτε . .
οὐ: zu
Ag. 501
.
μέρος μετασχεῖν wie
Ag. 512
.
εἶναι, licere.
φιλοσπόνδου λιβός d. i. an der Libation, welche der Kreis der
φίλοι darbringt. Zu
Ag. 1020
und Soph. Oed.
Τ. 238
μήτ'
εἰσδέ χεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα,
μήτ'
ἐν θεῶν εὐχαῖσι μηδὲ θύμασι κοι νὸν ποεῖσθαι μήτε χέρνιβας νέμειν,
ὠθεῖν δ᾽ ἀπ᾿ οἴκων πάντας. Nach Demosth. XX 158 bestimmte ein Gesetz des Drakon
χερνίβων εἴργεσθαι τὸν ἀνδροφόνον,
σπονδῶν,
κρατήρων,
ἱερῶν,
ἀγορᾶς.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-168
ἀπείργειν, nämlich
τὸν τοιοὗτον oder
μέ, wie
πατρός zeigt.
293.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-169
δέχεσθαι οὐδὲ συλλύειν S.
ν. a.
οὔτε δέχεσθαι οὔτε συλλύειν: zu
Ag. 537
.
συλλύειν:
συγκαταλύειν,
συνοικεῖν Schol., una deversari. Eine andere Bedeutung dürfte hier kaum am Platze sein. Die Bedeutung wenigstens, die das Wort Soph.
Αi. 1317
εἰ μὴ ξυνάψων,
ἀλλὰ συλλύσων πάρει hat, ist hier nicht brauchbar. Stanley erklärt es: pacisci, transigere, Blomfield: operam praestare in scelere expiando, Heruna solvere navem, indem er Eur. frg. 848
ὅστις δὲ τῷ φύ σαντε μὴ τιμᾶν θέλῃ,
μὴ '
μοὶ γένοιτο μήτε συνθύτης θεοῖς μήτ᾽ ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν στέλλοι σκάφος und Hor. carm. III 2,26 vetabo, qui Cereris sacrum volgarit arcanae, sub isdem sit trabibus fragilemque mecum solvat phaselon vergleicht.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-170
ταριχευθέντα, exsiccatum, ein ebenso eigentümlicher Ausdruck wie
παμφθάρτω. mann:
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-171
ἆρα für
ἄρα (füglich) wie 434.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-172
εἰς ἕν (in unum) wie Eur. Phoen. 462
εἰς ἓν συνελθών.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-173
καὶ πρός wie
Prom. 73
και πιθωύξω γε πρός, 961
πρὸς δέ.
301-302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-174
τὸ μὴ τε πέλειν schliefst sich wieder wie
ἐφετμαί und
πένθος appositionell an
ἵμεροι an: der Wunsch dafs nicht seien."
δυοῖν γυναικοῖν:
Ag. 1625
.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-175
τάχ᾽ εἴσεται wie
Ag. 1649
γνώση τάχα,
Sept. 646
τάχ᾽ εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ, Eur. Iph.
Α. 970
τάχ᾽ εἴσεται σίδηρος, Herakleid.269
πειρώμενος δὴ τοῦτό γ᾽ αὐτίκ᾽ εἴσομαι. Wenn er aber sich gegen den Vorwurf der
θήλεια φρήν wehrt, wird er's bald erfahren." Es ist nicht nötig
εἴσεται (mit Pauw und Hermann) passivisch zu nehmen oder
εἴσομαι zu schreiben. Vgl. Demosth. VIII § 40
κακόνους μέν ἐστι ..
τοῖς μάλιστ᾽ οἰομένοις αὐτῷ χαρίζεσθαι·
εἰ δὲ μή (d. i. wenn sie es mir nicht glauben),
σκεψάσθωσαν κτέ.
305-476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-176
Kommos, welcher den Rächer weckt (vgl. 326 f.) und die Motive der Handlung entwickelt zur Ermutigung und Stärkung des Orestes (510
ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί). Derselbe wird durch eine anapästische Partie des Koryphaios eingeleitet und durch eine solche geschlossen und besteht aufserdem aus vier Teilen. Die erste Partie (314-421) zerfällt durch ein anapästisches System des Koryphaios (371-378) in zwei symmetrische Teile, deren Mitte wieder anapästische Systeme des Chorführers einnehmen, die sich entsprechen (339 - 343 = 399 - 403), während zu beiden Seiten eine Strophe des Orestes und eine Antistrophe der Elektra stehen, die auf der einen Seite durch eine Strophe, auf der anderen durch eine Antistrophe des Chors getrennt werden. Die Form des Ganzen ist also folgende: Or. Cho. El. Kor. Or. Cho, El. Kor. Or. Cho. El. Kor. Or. Cho. El.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-177
ἀλλά häufig am Anfang von Gebeten wie im Lat. at, 474, 538, 1061,
Pers. 631
, 643,
Soph. Oed. K. 421
, Eur. Med. 759, 1389.
Μοίραι,
Διόθεν (durch die Fügung von Zeus, Eur.
Οr. 355
θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου): Zeus bringt das ewige Gesetz, welches die Mören vertreten, zur Ausführung, vgl.
Eum. 1046
Ζεὺς ὁ πανόπτας οὕτω Μοϊρά τε συγκατέβα. Über den absolut. Inūn.
τελευτᾶν (exitum habeat) zu
Ag. 150
.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-178
Qua via iustitia procedit contra Agamemnonis occisores in favorem Orestis (Butler).
309-310.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-179
τελεῖν „leisten, zollen“ unterscheidet sich von
τελεῖν „voll- enden". Vgl. Curtius griech. Etymol. unter W.
τελ. - Der Zwischensatz,,Dike treibt mit lautem Rufe das Geschuldete ein" bezieht sich auf den ganzen Gedanken Wort für Wort, Schlag für Schlag was s. v. a. ,wie Wort für Wort, so Schlag für Schlag". Das alte ius talionis,,Aug' um Auge, Zahn um Zahn".
Ag. 1431
τύμμα τύμματι τίσαι.
312-313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-180
τινέτω,
ὁ φονεύσας (Schol.) oder
ὁ δράσας, was sich leicht aus dem Zusammenhang ergänzt.
δράσαντι: der Dativ unter dem Einfufs von
φωνεί.
δράσαντι παθεῖν, vgl. Hes. frg. 217 Gottl.
εἴ κε πάθοι τά κ᾽ ἔρεξε,
δίκη κ᾿ ἰθεῖα γένοιτο, Pind. Nem. IV 32
ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν, Aesch. frg. 282
δράσαντι γάρ τοι καὶ παθεῖν ὀφείλεται,
Ag. 381
. —
τριγέρων (
κα
Ag. 749
) wie
τριπάχυντος
Ag. 1477
,
τρίπαλαι Aristoph. Ri. 1152. ·
τάδε: zu
Ag. 1333
.
314-315.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-181
αἰνοπαθές (von Hartung hergestellt für
αἰνόπατερ):
δεινὰ παθών Schol. Welches Wort oder welche Handlung kann ich glücklich ans Ziel zu dir ins Grab bringen? Wie das Reich des Lichtes geschieden ist von dem Reiche der Finsternis, so sind Gunsterweisungen, die in einem kräftigen Seufzer bestehen, verschlossen für die Atriden, die früheren Herren des Hauses (d. i. sie können nicht zu Agamemnon dringen). Zum Gedanken vgl. Aristoph. Fr. 1175
τεθνηκόσιν γὰρ ἔλεγεν,
ὦ μοχθηρὲ σύ,
οἷς οὐδὲ τρὶς λέγοντες ἐξικνούμεθα.
τύχοιμ ἄν, dürfte es mir gelingen. Vgl. zu
Ag. 1200
.
ἕκαθεν οὐρίσας: Eur. Or. 1241
εἴπερ γὰρ εἴσω γῆς ἀκοντίζουσ᾽ ἀραί,
κλύει.
εὐναί wie Soph.
Εl. 436
εὐνὴν πατρός.
χάριτες γόος:
χάριτας δὲ νεκρῶν πάντες φασὶ τὸν γόον Schol. (Paley schreibt
φασὶ πάντες, indem er darin den Vers eines Komikers sieht). Eur. Hel. 176
χάριτας ἵν᾽ ἐπὶ δάκρυσι παρ᾽ ἐμέθεν ὑπὸ μέλαθρα νύχια παιᾶνας νέκυσι μελομένους λάβῃ.
ὁμοίως steht an der gleichen Stelle der Antistrophe.
προσθοδόμοις:
τοῖς πρότερον ἐσχηκόσι δόμον Schol.
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-182
,,Den Geist des Toten verzehrt die Flamme des Scheiterhaufens nicht. Er offenbart hinterdrein seinen Groll (gegen den Mörder). Die Weheklage um den Gemordeten läfst den Rächer erstehen. Und sind die Väter auch in Asche auf- gegangen, ein aufrichtiger Jammerruf, der durchaus kräftig an das Grab hingeschmettert wird, weils sie zu finden."
μαλερά wie Hom.
Ι 242
μαλεροῦ πυρός.
γνάθος: zu 279. Zum Gedanken vgl. Lucan V 763 nostros non rumpit funus amores, non diri fax summa rogi.
τακέντων wie Eur.
Suppl. 1141
αἰθὴς ἔχει νιν ἤδη πυρὸς τετακότα σποδῷ.
ματεύει scil.
αὐτούς (
πατέρας). —
ἀμφιλαφής: vgl.
Ag.872
, 1001,
βρονταί . .
ἀμφιλαφέες Herod IV 28.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-183
φυγάδας: zu 132.
337.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-184
Vgl.
Eum. 154
.
338.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-185
ἀτρίακτος,
ἀνίκητος.
ἀπὸ τῶν παλαιστῶν,
οἱ ἀποτριάζονται ὑπὸ τῶν ἀντιπάλων.
Ζη
Ag. 181
.
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-186
ἐκ τῶνδε, unter solchen Verhältnissen, trotzdem, vgl.
Pers. 790
πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι πράσσοιμεν ὡς ἄριστα, Soph.
Αi. 537
τί δητ᾽ ἂν ὡς ἐκ τῶνδ᾽ ἂν ὠφελοιμί σε; Eur. Med. 459
ὅμως δὲ κἀκ τῶνδ᾽ ἥκω, Hipp. 705
ἀλλ᾽ ἔστι κἀκ τῶνδ᾽ ὥστε σωθῆναι.
χρήζων, wenn es sein Wille ist.
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-187
φιάλην νεοκρᾶτα: vgl. frg. 336
νεοκρᾶτας σπονδάς und zum Gedanken Hom.
Ζ 528
αἴ κέ ποθι Ζεὺς δώῃ ..
θεοῖς ..
κρητῆρα στή σασθαι ἐλεύθερον ἐν μεγάροισιν.
344.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-188
εἰ γὰρ unter Anknüpfung an 337
Α.
τί τῶνδ᾽ εὖ ἄτα; Der Gedanke nach Hom.
α 236
οὐ κε θα νόντι περ ὧδ᾽ ἀκαχοίμην,
εἰ μετὰ οἷς ἑτάροισι δάμη Τρώων ἐνὶ δήμῳ,
λ 408
οὔτε μὲ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδη λήσαντ᾽ ἐπὶ χέρσου,
ἀλλά μοι Αἴγισθος τεύξας θάνατόν τε μόρον τε ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ. Vgl. Falle erfreulicher gewesen als dieses Grab in heimischer Erde.
τείχεσι φθίμενος,
πάτερ, Soph.
Εl. 94
ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ πατέρ',
ὃν κατὰ μὲν βάρβα ρον αἶαν φοίνιος Αρης οὐκ ἐξένισεν κτέ, Eur. Androm.1182
εἴθε σ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ ἤναρε δαίμων Σιμοεντίδα παρ'
ἀκτάν.
348-349.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-189
,und das Dasein deiner Kinder zu einem auf ihren Wegen die Augen der Menge auf sich ziehenden gemacht" d. h. wo deine Kinder sich in der Öffentlichkeit gezeigt hätten, würde man nach ihnen umgeblickt und auf sie als die Kinder des berühmten Vaters hingedeutet haben. Vgl. zu
Ag. 1331
.
πο-
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-190
κτίσας: zu
Eum. 17
.
λύχωστον, hoch aufgeschüttet (nicht
ὑπὸ πολλῶν κεχωσμένον, wie der Schol. erklärt). Vgl. Hom.
ω 80.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-191
δώμασιν εὐφόρητον d. i. bei einem solchen Tode hätte die Familie sich trösten können und während sonst ein Grab im fremden Lande (
διαποντίου γᾶς) schmerzlich ist (
Ag. 511 ff.
), wäre es in dem
353-354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-192
φίλος κτε. schliefst sich an das vorhergehende
εἶχες an. —
ἐκεῖ d. i. vor Troja, dagegen 358 s. v. a. in der Unterwelt.
355-356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-193
Hom.
λ 485
νῦν αὖτε μέγα κρατέεις νεκύεσσιν ἐνθάδ᾽ ἐών·
τῷ μή τι θανὼν ἀκαχίζευ,
Αχιλλευ.
357-358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-194
πρόπολος ..
τυράννων: Schol.
Πλούτωνος και Περσεφόνης. Vgl. Eur. Alk. 746 "
Αιδου νύμφη παρεδρεύοις (Alkestis), Demosth. 60, 34
παρέδρους εἰκότως ἄν τις φήσαι τοῖς κάτω θεοῖς εἶναι.
359.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-195
Hom.
Γ 179
εὐρὺ κρείων Αγαμέμνων,
ἀμφότερον,
βασιλεύς τ᾿ ἀγαθὸς κρατερός τ'
αἰχμητής.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-196
τὴν ἐκ Μοιρῶν βασιλείαν κεκληρωμένην ἔχων Schol., das vom Schicksal ihm zugefallene Los erfüllend. Vgl.
Ag. 1010
f.
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-197
χεροίν d. i. mit Macht, deren Symbol das Gehorsam gebietende Scepter ist.
362.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-198
γυναικικῶς οὐδὲ τούτῳ ἀρέ-
σκεται,
ἀλλὰ τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀνῃρῆσθαι. Schol.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-199
δουρικμῆτι wie Soph.
Αi. 325
βοτοῖς σιδηροκμῆσιν.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-200
τεθάφθαι: Den absol. Infin., der einen Wunsch ausdrückt (zu
Ag. 150
), erklärt der Schol. mit
λείπει τὸ ὤφειλες.
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-201
Wären lieber vorher u. s. w." Bei dem absol. Infin, steht der Nom. nur bei der zweiten Person (Krüger I $ 55, 1, 5), hier bei der dritten Person infolge einer Art Assimilation an das Vorhergehende. Vgl. Hom.
Ζ 86
Εκτορ, Z
ἀτὰρ σὺ πόλινδε μετέρχεο,
εἰπὲ δ᾽ ἔπειτα μητέρι σῇ καὶ ἐμῇ·
ἡ δὲ ξυνάγουσα γεραιάς ..
θεῖναι κτἑ.
πρὸς ὧν bei
πυνθάνεσθαι wie Herod. IX 58, indem das Relativ zum Verbum, statt zu
αἶσαν (
ὧν αἶσαν) konstruiert ist.
τινά d. i.
ἐμέ (Schol.), daher
τῶνδε πόνων ἄπειρον (,,es wäre mir dann dieser Kummer erspart geblieben").
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-202
,,Ungemein herrlich ja ist, was du wünschest; aber diese Wünsche bleiben Wünsche. Indes liegt eine grofse Aufmunterung in dem Gedanken, dafs den einen mächtige Helfer in der Unterwelt beistehen, während andrerseits die Machthaber unreine Hände haben und der allgemeine Hals auf ihnen ruht.“
κρείσσονα χρυσού,
μεγάλης δὲ ..
μείζονα wie
κρείσσονα μὲν χρυσοῦ,
κρείσσονα (
μείζονα)
δὲ μεγάλης κτέ. Vgl. 230. Mit
κρείσσονα χρυσοῦ vgl. Aristot. paean. in Herm. 7
ἅρπυν ἐς ἀθά νατον χρυσοῦ τε κρείσσω καὶ γανέων, Eur. Tro. 432
ὡς χρυσὸς αὐτῷ τἀμὰ καὶ Φρυγῶν κακὰ δόξει ποτ᾽ εἶναι, Cat. 107, 3 hoc est gratum nobisque est carius auro.
ὑπερβορέου: die Glückseligkeit der Hyperboreer besingt Pind. Pyth.
Χ 57
Μοῖσα δ᾽ οὐκ ἀποδαμεῖ τρόποις ἐπὶ σφετέροισι·
πάντα δὲ χοροὶ παρθένων λυρᾶν τε βοαὶ καναχαί τ'
αὐλῶν δονέονται·
δάφνα τε χρυσές κόμας ἀναδήσαντες εἰλαπινά ζοισιν εὐφρόνως.
νόσοι δ᾽ οὐδὲ γῆρας οὐλόμενον κέκραται ἱερᾷ γενεᾷ.
πόνων δὲ καὶ μαχᾶν ἄτερ οἰκέοισι,
φυγόντες ὑπέρδικον Νέ μεσιν. Vgl. Pompon. Mela III 5 diutius quam ulli mortalium et beatius vivunt.
διπλῆς μαράγνης δύ wie
διπλῇ μάστιγι
Ag. 647
.
νασαι:
ῥᾴδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι Schol. Vgl. auch
δύναται γάρ Hom.
δ 827,
δύνασαι γάρ ε 25. ·
δοῦπος von der
λιγυρά μάστιξ (Hom. 1532, Soph.
Αi. 242, vgl.
El. 737
ὀξὺν δι'
ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς πώλοις). Der dem bildlichen Ausdruck zu Grunde liegende Gedanke ist: Die Hilfe der Toten und der Hafs der Lebenden richtet sich wie eine Doppelgeifsel gegen die Mörder; schon hört man das Klatschen dieser Geifsel d. h. schon naht die w Rache, welche aus dem Zusammenwirken der Lebenden und Toten hervorgeht. Für
ἤδη erwartet man
ζῶσιν wie Soph.
Εl. 1419
ζώσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι. Vgl.
Εum. 601, Soph.
Εl. 453
γῆθεν εὐμενῆ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολείν. Die Wirksamkeit der Toten offenbart der böse Traum der Klytämestra, vgl.
Soph. El. 459 ff.
, 472 ff.
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-203
,,Dieses Wort drang tief hinein wie ein Pfeil ins Ohr." Aus der Erinnerung an das unwürdige Todeslos des Agamemnon entwikkelt sich das glühende Verlangen nach Rache.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-204
Wenn Zeus auch spät erst den Verbrechern die Rachegeister aus der Unterwelt schickt, so wird doch mit Zinsen heimgezahlt. Vgl. 66 f., 1007, Hom. 4 160
εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ᾽ Ολύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν,
ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ,
σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν,
σὺν σφῇσιν κε φαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν und zu
Ag. 58
.
κάτωθεν, weil die Erinyen in der Unterwelt
woh
ύστε
ἰάλλων,
ἀναπέμπων.
ρόποινον ἄταν wie
Ag. 58
ὑστερόποινον Ἐρινύν.
τλάμονι, audaci. nen.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-205
πυκάντα: die Abstammung des Wortes ist unsicher. Theognost. Can. p. 23, 12 erklärt
πυκᾶες mit
ἰσχυρόν.
388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-206
Was soll ich zurückhalten mit dem, was doch sich Luft macht? Ja wie scharfer Luftzug vor dem Vorderteile des fahrenden Schiffes herweht, so geht von meinem Herzen aus grimmer Zorn, grollender Hafs." Gleichnis und eigentlicher Ausdruck sind vermengt. Vgl. auch Hom.
Φ 386
δίχα δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἄητο und
Σ 322
δριμὺς χόλος.
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-207
,,Und wann wird des Zeus' Arm auf sie dreinfahren und ihnen das Haupt spalten?" d. i.,,o dafs doch endlich u. s. w.", wie besonders
πῶς ἄν häufig zum Ausdruck des Wunsches dient (Krüger II § 54, 3, 6).
ἀμφιθαλής erklärt der Schol.
ὁ ποιήσων ἄμφω ἡμᾶς ἀναθηλῆσαι, kaum denkbar. Von beiden Seiten umblüht" bezieht sich wohl auf den flammenden Blitz: -,,rings umflammt". Über das Partic. Aor.
δαΐξας, welches die mit
ἐπιβάλοι zusammenfallende Handlung des Augenblicks ausdrückt, vgl. Krüger I § 53,6,8, Koch 101 Anm. 1. Elektra zeigt schon bei Äschylos leidenschaftlich erregtes und thatkräftiges, Orestes ängstliches und zögerndes Wesen. Vgl. Einl. S. 24 f.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-208
Ein Unterpfand möge (durch Vernichtung der Mörder) dem Lande zu teil werden. Vgl.
Eum. 676
. Xenoph. Kyr. VII 4, 3
πιστὰ δ'
ἠξίου γενέσθαι.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-209
Γᾶ χθονίων τε τιμαί (dignitates inferorum, ebenso steht
τιμαῖς für
τοῖς ἐντίμοις,
τοῖς ἄρχουσιν Soph.
Αi. 670
τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα τιμαῖς ὑπείκει): vgl.
Pers. 631
χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί,
Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων, 643
Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες.
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-210
νόμος κτέ., die Wiederholung des 311 Grundsatzes. ausgesprochenen
400.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-211
χυμένας: zu
Eum. 263
.
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-212
βοᾷ:
διὰ βοῆς ἐφέλκεται Schol. (,,ruft nach der Erinys").
λοιγός:
θάνατος,
ὄλεθρος Hesych. Wegen des Gedankens vgl.
Eum. 935 f.
, Eur. Hipp. 831
πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι τύχαν δαιμόνων αμπλακίαισι τῶν πάροιθέν τινος.
402-403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-213
Die von den voraus Gemordeten her zum Untergang neuen Untergang bringt."
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-214
πόποι δᾶ (,,ach Gott) wie
Ag. 1056
.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-215
ἀνειδωλοποιεῖ τὰς ἀράς. Schol. —
τεθυμένων,
ἐσφαγμένων.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-216
τὰ λοιπά:
ἡμᾶς τοὺς ὑπολοίπους τῶν Ἀτρειδῶν Schol.
407-408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-217
ἄτιμα δωμάτων (
ὄντα), des Hauses verwiesen, vgl.
πάντων ἄτιμου 294.
409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-218
Bei solcher (verzweiflungsvollen) Klage zittert mir das Herz und wenn ich deine Worte höre, werde ich mutlos; wenn ich dich aber in deiner Kraft sehe, kehrt mir die Zuversicht zurück und scheucht die schmerzlichen Gedanken in das Reich der Nicht- erfüllung."
φίλον κέαρ, das Homerische
φίλον ἦτορ.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-219
κλύουσαν ἀντὶ τοῦ κλυούσῃ Schol.), wie wenn ein Ausdruck wie
φόβος ὑπῆλθέ με vorherginge, vgl. Soph.
Εl. 480
ὕπεστί μοι θράσος,
ἁδυπνόων κλύουσαν ἀρτίως ὀνειράτων, Eur. Med. 55
ἵμερός μ ὑπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι μου λούσῃ δεύρο δεσποίνας τύχας, Iph. Aul. 491
ἄλλως τέ μ᾿ ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης εἰσῆλθε συγγένειαν ἐννοουμένῳ und zu
Ag. 1611
.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-220
τότε bezieht sich auf das vorhergehende
τόνδε κλύουσαν οἶκτον.
δύσελπις scil.
εἰμί.
412.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-221
Vgl.
Suppl. 793
κελαινόχρων δὲ πάλλεται φίλον κέαρ,
Pers. 117
μελαγχίτων φρὴν ἀμύσσεται φόβω.
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-222
,,auf dein Wort hin, wenn ich es höre."
415-416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-223
Ag. 987
εὔχομαι δ᾽ ἐξ ἐμᾶς ἐλπίδος ψύθη πεσεῖν ἐς τὸ μὴ τελεσφόρον und Hom. X 43
ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι. - Der Aor.
ἀπέστησεν drückt den augenblicklichen Eintritt der Handlung aus.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-224
Wie kann man es richtig bezeichnen? Oder (mufs man sagen?): was wir von der Mutter Schmerzliches erlitten (vgl. 444 ff.), läfst sich sühnen, für das andere aber (den Mord des Vaters und die Mifshandlung seiner Leiche) giebt es keine Versöhnung. Denn SO wenig wie ein wilder Löwe kann unser Grimm von der Mutter besänftigt werden."
τύχοιμεν ἂν φάντες: zu 14 und
Ag. 1200
.
422-453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-225
zweite Partie, in welcher Chor (und zwar wohl Koryphaios) und Bühnenperson (Orestes, Elektra) in Strophe und Antistrophe mit einander wechseln: a (Chor, El.) b (Or.) b (Chor) a (El., Chor).
422-423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-226
Die vorausgehenden Worte
τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται erinnern den Chor an die kummervolle Zeit der Ermordung und der Bestattung des Agamemnon; der Chor gab sich damals seinerseits der schmerzlichsten Klage hin; Klyt., fügt Elektra hinzu, liefs ihren Gatten ohne Klage und ohne Thränen wie einen Feind ins Grab senken.
κομμὸν Ἄριον (Schol.
Περσικόν)
ἔν τε νόμοις Κισ σίας ἰηλεμιστρίας (
θρηνητρίας Hesych.) d. i. in der leidenschaftlichen Klageweise asiatischer Völkerschaften, welche mit Zerreifsen des Gewandes, Zerraufen des Haares und Schlägen an Haupt und Brust verbunden war,
ἰάλεμος oder
ἰήλεμος(wovon etwa der Schlufs der Perser ein Abbild giebt). Vgl.
Pers. 940
τὴν κακοφάτιδα βοάν,
κακομέλετον ἐὰν Μαριανδυνοῦ θρηνης τῆρος, 123
καὶ τὸ Κισσίων πόλισμ'
ἀντίδουπον ᾄσεται,
ἐᾶ,
τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων,
βυσσίνοις δ᾽ ἐν πέπλοις πέσῃ λακίς, Eur. Or. 1395
αἴλινον αἴλινον ἀρχὰν Ζαλέμου βάρβαροι λέγουσιν,
αἰαῖ,
Ασιάδι φωνᾷ,
βασιλέων ὅταν αἷμα χυθῇ κατὰ γᾶν ξίφεσιν σιδαρέοισιν "
Αιδα, Soph.
Αi. 627
αἴλινον αἴλινον οὐδ᾽ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς ἥσει δύσμορος,
ἀλλ᾽ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς θρηνήσει,
χερόπλακτοι δ᾽ ἐν στέρνοισι πεσοῦνται καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας. 4241.
ἀπριγδόπληκτα ..
ὀρέγματα, Schläge auf das Haupt, bei denen das Haar gefafst und ausgerauft wird.
Pers. 1057
ΞΕ.
καί μοι γενείου πέρθε λευκήρη τρίχα.
ΧΟ.
ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα μάλα γοεδνά, dazu Schol.
ἐπίφθεγμα ἐπὶ τῶν μετὰ σφοδρότητος τιλλόντων τὰς τρίχας.
λυπλάνητα d. i. Schläge auf die verschiedenen Teile des Körpers, Verg. Aen. V 435 erratque aures et tempora circum crebra manus. Die Zusammenstellung
ἀπριγδόπληκτα ποὡς τόδ᾽ εἰδῇς,
πολυπλάνητα ist malerisch. Darum steht
d
έ an dritter Stelle.
ἐπασσυτεροτριβῆ d. i. Schlag auf Schlag.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-227
κάτωθεν ἀνέκαθεν, von unten hinauf, von oben herab d. i. von der Brust an den Kopf, von dem Kopf an die Brust.
429.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-228
δαΐαις d. i. wie man einen Feind bestattet.
430-431.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-229
Vgl.
Ag. 1553
.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-230
ἀτίμως kurz für alles, was du gesagt hast, ist auf eine für den Vater schimpfliche Weise geschehen".
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-231
ága: zu 296.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-232
ἕκατι, soviel ankommt auf, soviel abhängt von.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-233
νοσφίζειν (töten), wie 489,
Εum. 211. Vgl. Eur.
El. 281
θά νοιμι μητρὸς αἷμ᾽ ἐπισφάξασ'
ἐμῆς, Soph.
Εl. 1079
τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα διδύμαν ἑλοῦσ᾽ ἐρινύν,
Αi. 390
πῶς ἂν ..
τούς τε δισσάρχας ὀλέσας βασιλῆς τέλος θάνοιμι καὐτός; Der Schol. verweist auf eine Stelle des Kallimachos
τεθναίην ὅτ᾽ ἐκεῖνον ἀποπνεύσαντα πυθοίμην.
438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-234
ἐμασχαλίσθη: hier wie
Soph. El. 445
bezeichnet
μασχαλίζειν die grausame Verstümmelung des Toten durch Abschneiden der Extremitä- ten. Nach der Angabe alter Grammatiker (Schol. zu Soph. a. O., Hesych. unter (
μασχαλίσθη, Phot. unter
μασχαλίσματα, Suid. unter
μασχαλίσματα,
ἐμασχαλίσθη,
μασχαλισθῆναι,
Εtym.
Μ. S. 118 unter
ἀπάργματα, S.574 unter
μασχαλίζω, Schol. zu Apoll. Rh. IV 477) schnitt man dem Gemordeten, um Rache und Blutschuld von sich abzuwenden, die Extremitäten ab und band sie ihm unter die Achsel (
μασχάλη); das Schwert reinigte man am Haupte desselben von Blut. Durch
γέ wird
ἐμασχαλίσθη besonders betont.
ὡς τόδ᾽ εἰδῇς wie
ἵν᾽ εἰδῇς Hom,
β 111,
Soph. Phil. 989
.
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-235
ἅπερ ἔπρασσέ νιν d. i. so verstümmelt bestattete sie ihn. 440 f,
μόρον, das Todelos des Agamemnon. Schol.
δυστυχίαν μεγίστην κατασκευάζουσα τῷ σῷ βίῳ,
ὦ Ὀρέστα.
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-236
π.
δύας ἀτίμους d. i. die entehrende Mifshandlung des Vaters.
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-237
ἔχεις, damit weißst du. Zu 774. Zur Mifshandlung des Vaters fügt Elektra ihre eigene schmähliche Behandlung hinzu, vgl. 135, Soph.
Εl. 187 f., 282 1.
ἀπεστάτουν wird erläutert durch das folgende
μυχῷ ἄφερκτος (in einen Winkel abgesperrt).
446.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-238
ἑτοιμότερα λίβη d. i. ertrug ich ein Dasein, in welchem mir das Weinen näher war als das Lachen.
447.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-239
κεκρυμμένον: Soph.
Εl. 285
κἀπικωκύω αὐτὴ πρὸς αὐτήν·
οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα τοσόνδ᾽ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.
448.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-240
Die Ergänzung des unvollständigen Verses ist unsicher:
cai
σιν
ἐν φρεσὶν γράφου oder
ἐν φρεσὶν γράφου σέθεν oder
ἐν φρεσὶν γράφου τορῶς. Vgl.
Eum. 275
,
Prom. 815
ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενών,
Suppl. 185
αἰνῶ φυλάξαι τἄμ'
ἔπη δελτουμένας,
Soph. Phil. 1325
καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω.
449-450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-241
,,Bohre dir die Worte durch die Ohren tief ins Herz hinein mit ruhiger und klarer Überlegung."
451.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-242
τὰ μέν:
ταῦτα τὰ συμβάντα ᾿Αγαμέμνονι Schol.
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-243
τὰ δέ, die Ausführung der Rache. —
ὀργᾷ ist nicht dritte Person von
ὀργᾶν (Schol.
ἐπιθυμεῖ . .
ὁ πατήρ), sondern zweite Person von
ὀργῆσθαι (heftig verlangen). Vgl.
ὀργωμένοις·
ἐντεταμένως ἐπιθυμοῦσιν Suid. und Phot., auch
Sept. 381
, wo wahrscheinlich
βοὴν σάλπιγγος ὀργᾶται κλύων zu lesen ist.
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-244
καθήκειν, auf den Kampf- platz treten, vgl.
ξυγκαταβῆναι 723,
κατέβαν Soph.
Τrach. 504, die Redensart
καθιέναι εἰς ἀγῶνα und das lat. descendere in certamen.
454-462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-245
dritte Partie, in welcher Orestes, Elektra, Chor sich in Strophe und Antistrophe teilen.
σέ τοι λέγω:
Prom. 976
σὲ τὸν σου φιστὴν .
λέγω, Soph.
Αi. 1228
σέ τοι τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος λέγω, Eur. Iph.
Α. 855
ὦ ξέν',
Αἰακοῦ γένεθλον,
μεῖνον,
ὦ σέ τοι λέγω.
455.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-246
κεκλαυμένη (,,verweint") wie 727,
Soph. Oed. T. 1490
, Hom. II 7
τίπτε δεδάκρυσαι.
456.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-247
στάσις wie
Ag. 1105
,
Eum. 311
.
457-458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-248
Soph.
Εl. 453
αὐτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν.
459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-249
Αρης Αρει:
ὁ ἡμῶν τῷ τῶν ἐχθρῶν. Die beiden Parteien werden sich messen in Kraft und Recht. Wo mehr Kraft und mehr Recht, da wird der Sieg sein.
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-250
κραίνετ᾽ ἐνδίκως δίκας (wenn diese Ergänzung richtig ist), verschaffet in Wahrheit und Gerechtigkeit dem Rechte Geltung.
462-463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-251
,,Längst harret die Bestimmung des Schicksals, dafs Klyt. büfse, ihrer Erfüllung, ein Gebet dürfte die Erfüllung herbeiführen.“ Mit
εὐχομένοις wird zum Gebete aufgefordert.
464-473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-252
vierte Partie, ein Gebet, welches von allen, Chor und Bühnenpersonen, gesungen wird. -
πόνος ἐγγενής, Unsal, die mit dem Geschlechte verknüpft ist.
Ag. 159
νεικέων τέκτονα σύμφυτον,
κεκόλληται γένος πρὸς ἄτα.
465-466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-253
παράμουσος, unmusikalisch, nicht zu Gesang und Saitenspiel stimmend, vgl. Ausdrücke wie
ἄχορος,
ἀκίθαρις,
ἀφόρμικτος,
ἀνυμέναιος,
ἄλυρος (zu
Ag. 980
). Eur. Phoen. 786
ὦ πολύμοχθος Αρης . .
Βρομίου παράμουσος ἑορ ταῖς.
ἄτης πληγή, unheilvoller Schlag. Krüger II § 47, 5, 2.
469-470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-254
ἔμματος ist ein medizinicher Ausdruck wie
ἄκος, denn
μότα τὰ ἐπιτιθέμενα τοῖς κοίλοις
τραύμασιν ὀθόνια πρὸς ἀναπλήρωσιν τῆς σαρκός Schol. zu Hom.
Δ 440. Wie Charpie als Linderung zwischen den Wunden liegt, so liegt die Heilung dieses Schlages im Hause und kann nur von einem Mitglied der Familie (Orestes) ausgeben, durch wilden blutigen Streit erfolgend. Zu
ἔριν αἱματηράν vgl.
δι᾽ ἔριν αἱματόεσσαν
Ag. 701
.
473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-255
ταῦτα τὰ ἄσματα τοῖς κατὰ γῆς θεοῖς πρέπει καὶ οὐ τοῖς οὐρα νίοις. Schol. Vgl.
Ag. 642
u. 649 f. 474 476 Epilog des Koryphaios mit dem glückverheifsenden
ἐπὶ νίκη schlielsend, wie die Epiloge von Reden gern ein gutes Wort wie
σώζειν,
συμφέρειν,
ἀρετή u. dgl. am Ende haben. - ·
μάκαρες χθόνιοι von den Manen (Agamemnon).
477-507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-256
werden die Gedanken des Kommos wieder aufgenommen (die Symmetrie dieser Partie zeigen folgende Zahlen: 2. 2. 3. 3. 1. 1. 1. 1. 1. 1. 1. 1. 3. 3. 2. 3. 2), 508-582 wird nach der Deutung des bösen Traumes, welchen Klyt. gehabt hat (32 ff.), der Plan der Rache verabredet und jedem seine Rolle zugeteilt.
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-257
οὐχ ὡς βασιλεῖ πρέπει,
ἀλλ᾽ ἀδόξως Schol.
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-258
δὸς κράτος κτἑ., gewähre, dafs ich mich mit Gewalt in den Besitz deines Hauses setze,
480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-259
Der Schol. giebt von dem lückenhaften Verse folgende Erklärung:
ὥστε φυγεῖν τὰς ἐπιβουλὰς Αιγίσθου τιμωρησαμένην αὐτόν. Darnach ergänzt Klausen
βόλον und vergleicht Eur. Bakch. 847
ἁνὴρ ἐς βόλον καθίσταται, Rhes. 730
εἰς βόλον τις ἔρχεται. Andere vermuten:
φυγείν με λαμπρὸν (oder
λαμπρῶς)
θεῖσαν Αἰ.
μόρον (
λαμπρόν Canter,
λαμπρῶς Blomfield,
μόρον Turnebus) oder
τυχεῖν με λαμπρὰς θεῖσαν Αἰγ.
πάγας (Franz). Aber nach der Bitte des Orestes erwartet man mehr als das einfache
φυγεῖν und zwar nach V. 484 f. etwa:
τυχεῖν με γαμβροῦ θεῖσαν Αἰγίσθῳ μόρον. Nach Poll. III 31 und Bekk. Anekd. 228 bedentet
γαμβρός im äolischen und dorischen Dialekt Bräutigam; Aschylos hat ebenso
Pers. 13
νυός im Sinne von
νύμφη gebraucht, wenn dort die Verbesserung vvòs
δ᾽ ἄνδρα βαΰζει richtig ist. Vgl. Soph.
Εl. 971
γάμων ἐπαξίων τεύξῃ.
481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-260
ἔννομοι:
αἱ νόμιμοι θυσίαι Schol.
δαῖτες χθονός: bei den Totenopfern, bei welchen Tiere geschlachtet und verbrannt wurden (
αἱμακουρίαι Pind.
Οl. I 146, Plut. Arist. 21), liefs man das Blut in die Erde fliefsen, wie auch andere Spenden auf das Grab oder in den aufgegrabenen Boden gegossen wurden, als Mahl für die Toten (Lukian Char. 22). Vgl. Eur. Tro. 381
οὐδὲ πρὸς τάφους ἔσθ᾽ ὅστις αὐτοῖς αἷμα γῇ δωρήσεται.
482-483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-261
κτιζοίατο: Die gleiche Endung
Pers. 454
ἐξοισοίατο.
τῶν ἄλλων νεκρῶν μεταλαμβανόντων ἐναγιασμῶν σὺ ἄτιμος ἔσῃ Schol. Bei Toten, die reiche Opfermahlzeiten geniefsen, wirst du nicht mit fettdampfenden Brandopfern geehrt werden."
ἔμπυρα τὰ καιόμενα ἱερεία Suid.
484-485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-262
γαμηλίους χοὰς ..
παγκληρίας, hochzeitliche (d. i. zur Feier meiner Hochzeit dargebrachte) Spenden von der gesamten Habe, die mir als Erbe zukommt. Vgl. Eur. Ion 814
ὅστις σε γήμας ..
καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν,
Suppl. 14
Οἰδίπου παγκληρίας μέρος και τασχεῖν φυγάδι Πολυνείκει θέλων und zum Gedanken
Soph. El. 457
ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραις χερσὶ στέφωμεν.
486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-263
Vgl.
Eum. 1
.
487-488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-264
Pers. 631
ἀλλὰ χθόνιοι δαίμονες ἁγνοί,
Γῆ τε καὶ Ἑρμῆ,
βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων,
πέμψατ᾽ ἔνερθεν ψυχὴν ἐς φῶς, 643 f., 652 f.
δέ nach dem Vokativ: zu
Prom. 3
.
γάμορον κράτος, Obsieg, der in Besitz des Landes setzt. Vgl. 478.
490.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-265
ὡς ἐκαίνισας ἀμφίβληστρον, wie du das Netz eingeweiht hast d. h. wie an dir mit dem Netze ein ganz neuer Gebrauch gemacht wurde.
Ag. 1055
, Eur. Tro. 889
εὐχὰς ὡς ἐκαίνισας θεῶν.
491.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-266
πέδαις ἀχαλκεύτοισι: zu
Ag. 82
.
492.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-267
αἰσχρῶς βουλευτός, schandvoll ersonnen.
493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-268
ὀνείδεσιν (Zurufe) wie Eur.
Οr. 1238
οὔκουν ὀνείδη τάδε κλύων ῥύσῃ τέκνα;
494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-269
Wegen der Stellung von
φίλτατον vgl. Eur.
El. 1006
μακαρίας τῆς σῆς χερός, Androm. 98
στερρόν τε τὸν ἐμὸν δαίμονα.
495-496.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-270
Entweder schicke Dike zum Beistand im offenen Kampfe oder gewähre zum Lohne für deine Überlistung, dafs wir sie auf die gleiche Weise fassen." Entweder soll also das Recht im offenen Kampfe oder die List siegen. Zu
τὰς ὁμοίας λαβάς vgl. Plat. Phaedr. 236
Β εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς ἐλήλυθας, 544
Β τὴν αὐτὴν λαβὴν πάρεχε, eine der Ringschule entnommene Redeweise.
499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-271
νεοσσούς, vgl. 255, Eur. Herakl. 239
βώμιος θακεῖς νεοσσῶν τήνδ᾽ ἔχων ὁμήγυριν.
τε, ein
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-272
θῆλυν ἄρσενος Wechsel wie
θεῖον γένος οὐδ᾽ ἀνθρώπων Hom.
Ζ 180.
503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-273
κληδόνος σωτήριοι: zu 235. Zum Gedanken vgl. Eur. Iph. T. 697
ὄνομά τ᾿ ἐμοῦ γένοιτ'
ἄν,
οὐδ᾽ ἄπαις δόμος πατρῷος οὑμὸς ἐξαλειφθείη ποτ᾽ ἄν, Isae. 2, 36
τῷ ἐμῷ παιδίῳ ἐθέμην τὸ ὄνομα τὸ ἐκείνου,
ἵνα μὴ ἀνώνυμος ὁ οἶκος αὐτοῦ γένηται.
504-505.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-274
,,Und wie Korke ziehen sie das Netz, indem sie das Garn in der Tiefe oben erhalten." Ohne weiteres wird das Gleichnis an Stelle des eigentlichen Ausdrucks gesetzt:
ἐκεῖνοι γὰρ ἐπιπλέοντες σημαίνουσι τὴν ἐν βυθῷ σαγήνην·
οὕτω καὶ ἡμεῖς ζῶντες σὲ τὸν θα νόντα Schol. Vgl. Pind. Pyth. I 146
ἀβαπτιστός εἶμι φελλὸς ὡς ὑπὲρ ἕρκος ἅλμας.
τὸν ἐκ βυθοῦ (Einflufs des Prädikats auf das Attribut des Subjekts und Objekts): vgl.
Ag. 543
und zu
Prom. 728
(702).
506-507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-275
ὑπὲρ σοῦ wird durch das folgende
αὐτὸς ..
λόγον erklärt;
δέ steht also wie 238.
508.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-276
Man kann es zwar nicht tadeln, daſs ihr die Klage so lange ausgedehnt habt, durch welche das Grab des Vaters schadlos gehalten wird für das Geschick, dafs ihm früher keine Thräne geweiht wurde (431 f.), aber doch ist es nunmehr Zeit zum Handeln.
ἐτεινάτην: zu
Ag. 1206
.
τίμημα: zu 199.
τῆς ἀνοιμώκτου (zu
Ag. 355
u. 759)
τύχης ist gen. relat.
κατώρθωσαι φρενί, du bist aufgerichtet im Sinne, bist fest entschlossen.
δαίμονος πειρώμενος wie
Ag. 1663
.
512.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-277
ἔξω δρόμου: Schol.
ἔξω τοῦ προκειμένου, es weicht nicht ab von der Bahn (welche zur That führt). Zu
Ag. 1244
. Die Erzählung des Traumes dient zur Bestärkung des Orestes. Vgl. 547 f.
513-514.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-278
πόθεν wird erläutert durch
ἐκ τίνος λόγου (qua ratione).
τιμῶσα, durch Ehren zu sühnen suchend.
ἀνήκεστον, beliebtes Epitheton, wenn von Mord und Tod die Rede ist.
515.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-279
Dem Toten, der des nicht achtet, wurden als armselige Gunst (ich kann mir das nicht deuten) die Geschenke geschickt, die viel zu gering sind um die Schuld zu sühnen.
οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε: Schol.
διστάζω ὅτου ἕνεκα ἐπέμφθη.
518-519.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-280
ἐκχέας, als ob folgen sollte
μάτην πονεῖ (
ἐπόνησε), an dessen Stelle das wirkungsvollere
μάτην ὁ μόχθος tritt. Vgl. zu
Ag. 653
und wegen des Gedankens zu
Ag. 990 f.
—
ὧδ᾽ ἔχει λόγος: zu
Ag. 587
.
520.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-281
θέλοντι d. i. sage es mir, wenn du es weifst, und du wirst mir damit einen Gefallen erweisen.
521.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-282
παρῆ: zu
Ag. 1637
.
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-283
νυκτίπλαγκτα δείματα sind Schrecknisse, welche die Nachtruhe stören. Vgl. 747,
Ag. 12
.
525.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-284
Über diesen Traum vgl. Einl. S. 7.
526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-285
ποῖ τελευτᾷ, worauf geht hinaus? Vgl. zu 1019 und
Pers. 737
πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτῶν; Soph.
Οed.
Κ. 476
τὸ δ᾽ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή; Eur. Hek. 419
καρανοῦται:
ποῦ τελευτήσω βίον.
κεφαλαιοῦται Schol. (,,was ist das Ende vom Ganzen ").
527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-286
Schol.
ὡς παῖδα αὐτὸν ἐκτεῖναι ἐδόκει ἐν τοῖς σπαργάνοις. Der Infin.
ὁρμίσαι ist von
ποι λόγος (Erzählung des Traumes), wobei
αὐτὴ λέγει vorschwebt, abhängig.
Ζη ὁρμίσαι vgl. Hesych.
ὅρμισον:
δῆσον,
ἀνάπαυσον.
528.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-287
χρήζοντα schliefst sich an
δράκοντα an, wozu
νεογενὲς δάκος Apposition ist und die Frage
τίνος βορᾶς χρ. begründet.
530-531.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-288
στύγους:
τοῦ μισητοῦ θηρίου Schol.
πῶς ἄτρωτον ἦν ist s. v. a.,,es wurde doch gewifs verwundet“, daher
ὥστε ..
σπάσαι (
τὸν δράκοντα).
534.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-289
ἀνῇθον (Schol.
ανέλαμψαν intransitiv wie Soph.
Αi. 286
ἄκρας νυκτός,
ἡνίχ᾽ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτ᾽ ἦθον. Vgl. Hom.
σ 307
αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν,
ὄφρα φαείνοιεν.
537.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-290
ἄκος τομαΐον wie
Suppl. 274
ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια, ein durch Schneiden, also gewaltsam die Heilung suchendes Mittel. Man hat nicht an
τέμνειν φάρμακα (zu
Ag. 17
), sondern an das Schneiden der Wundärzte (zu
Ag. 840
) zu denken.
540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-291
νίν,
αὐτό wie Soph.
Εl. 436
νίν für
αὐτά steht. Krüger II § 51,
συγκόλλως d. i. ich deute den Traum so, dafs der Sinn, den ich hineinlege, sich genau an die Anzeichen des Traumes anlehnt.
542.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-292
ὄφις wie 927
ὄφιν. Nach Cram. Anecd. Oxon. III p. 298
Αριστοκλῆς δὲ ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Αττικοὺς ἐκτείνειν gehört diese Verlängerung dem attischen Dialekte an.
ἐφ᾽ ἁμὰ σπ.
ἠλελίζετο, sich über meine Windeln hin schlängelte. Vgl. Hom. B 316
ἐλελιξάμενος (
δράκων).
543.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-293
ἐμὸν θρεπτήριον für
ἐμοῦ θρεπτήριον, indem
ἐμὸν Attribut nicht zu
μαστόν, sondern zu
θρεπτήριον μαστόν ist.
545.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-294
ἀμφὶ τάρβει: zu 35.
547.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-295
ἐκδρακοντωθείς, Schol.
ἀγρι ωθεὶς κατ'
αὐτῆς. Das Wort dient dazu, den Traum
συγκόλλως zu deuten.
548.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-296
κτείνω d. i. der Traum bestimmt mich zum Mörder. Viele schreiben mit Turnebus
κτενῶ.
549.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-297
τερασκόπον: vgl. Hesych.
τερασκόποι·
ὀνειροκρίται.
551.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-298
D. i. gieb an, was die einen zu thun, die anderen zu unterlassen haben.
552.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-299
Damit wird die Beseitigung der Elektra, deren Schauspieler nunmehr die Rolle der Klyt. zu übernehmen hat, motiviert.
553.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-300
αἰνῶ (
παραινῶ, vgl. 711,
Suppl. 185
)
δὲ κρύπτειν τάσδε für
τάσδε (die Frauen des Chors)
δὲ κρύπτειν αἰνῶ.
συνθήκας, Verabredungen, Abmachungen, wie sie 558 ff. angegeben werden.
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-301
ληφθέντες ἐν ταὐτῷ βρόχω, vgl. den bei Makar. III 85 213 Sprichwort angeführten Trimeter
ἐν τοῖς ἐμαυτοῦ δικτύοις ἁλώσομαι (
ἐπὶ τῶν ὑπὸ τῶν ἰδίων πανουργιῶν ἁλισκομένων).
556.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-302
ἐφήμισεν: 273, Soph.
Εl. 35
χρῇ μοι τοιαῦθ᾽ ὁ Φοίβος,
ὧν πεύσῃ τάχα·
ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς.
557.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-303
ἀψευδής:
Eum. 618
, frg. 281, 5
τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα, Eur. frg. 875
Ζεὺς ἐν θεοῖσι μάντις ἀψευδέστατος.
τὸ πρίν wie
πάρος, sonst immer nicht
ἐφήμισε τὸ πρίν, wie der Schol. meint). Verg. Aen. VI 343 fallax haud ante repertus hoc uno responso animum delusit Apollo.
558.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-304
παντελῆ σάγην:
τελείαν περιβολὴν ἔχων ξένου, vollständig bepackt wie ein fremder Wandersmann.
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-305
ἑρκείους,
αὐλείας, vgl. 569, 649.
559-560.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-306
Der Text scheint nicht in Ordnung zu sein, da Orestes sich nicht als Gastfreund des Hauses, sondern als einen unbekannten Fremdling einführt. Vgl. 670 ff., 696 ff. Heimsöth vermutet §o ovv
ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐπιστολὰς φέρων Στροφίου,
φίλου τε καὶ δορυξένου δόμων (vgl. 675, 913), F. W. Schmidt betrachtet 560 als Interpolation. Uber
δορύξενος vgl. Schol. zu Soph.
Εl. 46
μέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυ ξένων:
ἀντὶ τοῦ φίλων·
κυρίως δὲ οἱ ἐν πολέμῳ γινόμενοι φίλοι,
ὡς Γλαῦκος καὶ Διομήδης.
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-307
Παρνησίδα (wie
Παρνησοῦ
Eum. 11
):
Φωκικήν Schol. In Wirklichkeit bedient sich Orestes 649 ff. des attischen Dialekts. Eur. Or. 1385 erklärt der Phrygier, dafs er
βαρβάρω βοᾷ ein Klagelied singe, spricht aber griechisch. Eine Anderung des Dialekts pafst mehr für die realistische Komödie als für den idealen Ton der Tragödie.
563.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-308
καὶ δή (,,und angenommen denn"): vgl.
Eum. 895
, Eur. Med. 386
καὶ δὴ τεθνᾶσι·
τίς με δέξεται πόλις, Hel. 1059
καὶ δὴ παρεῖκεν·
εἶτα πῶς σωθησόμεσθα. Ebenso hier das Asyndeton bei
μενοῦμεν
564.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-309
δαιμονᾷ:
ὑπὸ δαίμονος κατ έχεται Hesych. Vgl.
Sept. 992
Ζω δαιμονῶντες ἐν ἄτα (Schol.
λυσσή σαντες).
565-566.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-310
Wir werden in der Stellung von Schutzflehenden vor dem Thore warten, so dafs der Vorübergehende uns die Zurückweisung ansieht" u. s. w.
567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-311
πύλαισι . .
ἀπείργεται, läfst durch verschlossene Thüre von sich fernbalten. Vgl. Aristoph. Ekkl. 420
ἣν δ᾽ ἀποκλῄῃ τῇ θύρα. Der Tribrachys im dritten Fufse ist gebildet wie
Ag. 605
ἄριστα τὸν ἐμόν. Die zweite und dritte Kürze des Tribrachys wie die zwei Kürzen des Daktylus bilden gewöhnlich den Anfang eines dreioder mehrsilbigen Wortes, seltener ergeben sie ein zweisilbiges Wort. Hier schliefst sich der Artikel dem folgenden Worte enge an.
568.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-312
D. i.,, man kann nicht verstehen, warum Agisthos die Schutzflehenden nicht einläfst, wenn er anders Kunde von ihnen hat; er kann sie aber haben, da er, wenn auch nicht im Hause (730), so doch im Lande anwesend ist." Die Ausschliefsung und rücksichtslose Behandlung von Schutz suchenden Fremdlingen war ein schweres Argernis, vgl. Hom.
α 119
νεμεσ σήθη δ᾽ ἐνὶ θυμῷ ξεῖνον δηθὰ θύρησιν ἐφεστάμεν,
η 159
οὐδὲ ἔοικεν ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἦσθαι ἐπ᾿ ἐσχάρῃ ἐν κονίησιν,
ἣ 546
ἀντὶ κασιγνήτου ξεινός θ᾽ ἱκέτης τε τέ τυκται ἀνέρι ὅς τ᾽ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν.
569.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-313
βαλόν:
z
η 768.
570.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-314
Diesen empörenden Anblick hebt auch
Soph. El. 267
Elektra hervor:
ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ᾽ ἴδω τοῖσιν πατρῴοις.
571-572.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-315
μολών κατὰ στόμα, mir vor das Gesicht, vor mich hin tretend. Vgl. Eur. Rhes. 409
Θρη κῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα, 491
τάξον μ'
᾿Αχιλλέως καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα und
κατ᾿ ὄμμα (
ὄμματα,
ὀφθαλμούς)
Soph. Ant. 760
, Eur. Androm. 1064, Aristoph. Frö. 626.
ἀρεῖ καὶ καταβαλεὶ ὀφθαλμούς, das Auge zu mir erheben und, glaube sicher, (bei meinem Anblicke) wieder senken wird." Die Worte
σáq' lóðɩ beziehen sich trotz ihrer Stellung auf das Folgende, wie wenn es hielse:
καί,
σάφ᾽ ἴσθι,
κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ. Vgl.
Eum. 829
. Dafs Ägisthos nicht im Hause ist, erfährt Orestes erst 669.
574.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-316
ποδώκει:
τῷ ταχεῖ ξίφει.
ὡς ἐπὶ ἐμψύχου δὲ εἶπεν Schol. Vgl.
ποδῶκες ὄμμα
Sept. 610
. Die Vorstellung von
περιβαλών ist ähnlich der von
αρκύων ξίφους Eur. Med. 1278,
βρόχοισι δ᾽ ἀρκύων κεκλήσε ται ξιφηφόροισι Herc. 729. Das Schwert umgarnt und fesselt, weil der Tote sich nicht mehr regen kann.
575.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-317
φόνου οὐχ ὑπεσπανισμένη: Schol.
οὐκ ἀποτυγχάνουσα, vgl.
Pers. 492
ὑπεσπανισμένους βορᾶς.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-318
ἄκρατον nicht
οἶνον, sondern
αἷμα. Zur Spende nach der Mahlzeit wurde ungemischter Wein getrunken. Vgl. Athen. XV 48
Ρ. 693
Ο Θεόφραστος δ᾽ ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον,
φησίν,
οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον,
ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι πρόποσιν“
κτέ.
τρίτην πόσιν (Akk. des inneren Objekts) mit Bezug auf die
σπονδὴ τρίτου κρατῆρος, die dem rettenden Zeus ger bracht wurde, zu
Ag. 257 f.
Nach 1063 ff. war die erste Blutspende der Mord der Kinder des Thyestes, die zweite der des Agamemnon. Durch
ἄκρατον wie durch
τρίτην πόσιν wird der Ausdruck sarkastisch. Vgl.
Ag. 1385 f.
Diese Beziehung fällt weg
Soph. El. 785
τοὐμὸν ἐκπίνουσ᾽ ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα.
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-319
ἀρτίκολλα: Schol.
σύμφωνα καὶ ὑγιῶς συναρμοζόμενα ταῖς νε ωστὶ συνθήκαις ἡμῶν, Hesych.
ἡρμοσμένα. Vgl. 540.
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-320
Frg. 188
σιγῶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγων τὰ καίρια,
Sept. 606
φιλεὶ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια,
Eum. 277 f.
Den letzteren Auftrag erfüllt der Chor 726 f., 762 ff., 847 ff.
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-321
τούτῳ, dem Agamemnon im Grabe, zu welchem sich Orestes hinwendet. Vgl. 487 u.
Soph. El. 453
αὐτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενὴ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν (scil.
τὸν πατέρα)
εἰς ἐχθροὺς μολεῖν, Eur.
Οr. 1225
ὦ δῶμα ναίων νυκτὸς ὀρφναίας πάτερ,
καλεῖ σ᾽ Ὀρέστης παῖς σὸς ἐπίκουρον μολείν. Dals nicht mit dem Schol. an Pylades zu denken ist, zeigt der Ausdruck
δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι.
582.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-322
,,Um den Schwertkampf mir mit glücklichem Erfolg zu krönen.“
ξιφηφόρος
ἀγών,,,der schwerttragende Kampf" für Kampf von Schwerttragenden. Vgl. Eur. Herc. 812
ξιφηφόρων αγώνων, Bakch. 384
κισσοφόροις ἐν θαλίαις, 531
στε φαναφόρους θιάσους. Elektra geht ins Haus, Orestes und Pylades treten zur linken Seite ab. 583 - 648 erstes Stasimon: Vieles Schreckliche bietet die Natur; aber schrecklicher als die Ungeheuer der Natur ist des Mannes verbrecherischer Sinn und des Weibes rüchsichtslose Gier. Beispiele hiefür sind Althäa, welche den Sohn, Skylla, welche den Vater, die Frauen von Lemnos, welche die Gatten ihrer Leidenschaft opferten. Zu diesen kommt jetzt die Buhlerei der Klytämestra, durch welche der allverehrte Herrscher den Untergang fand. Aber Dike dient der Vorsorglichen Schwertfegerin Aisa als Ambofs und das Erzeugnis ihrer Arbeit bringt die Erinys mit der Zeit ins Haus, um den Greuel alter Blutschuld zu sühnen. Dieses aber, das Schwert, trifft um der mit Fülsen getretenen Dike willen ins Herz diejenigen, welche sich über alle Verehrung des Zeus hinweggesetzt haben".
584.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-323
δειμάτων ἄχη, widrige Schrecknisse.
585-586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-324
πόντιαι ἀγκάλαι von den Meereswogen wie Eur. Hel. 1062
πελαγίας ἐς ἀγκάλας. Vgl. Aristoph. Frö. 704
κυμάτων ἐν ἀγκάλαις (nach Archilochos
ψυχὰς ἔχοντες κυμάτ των ἐν ἀγκάλαις).
βρύουσι, sind voll, daher mit Gen. wie Soph. Oed.
Κ. 17
βρύων δάφνης.
587-588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-325
πλάθουσι,
πελάζουσι, vgl.
Soph. El. 220
,
Phil. 728
, Eur. Alk. 220. -
πεδαίχμιοι,
μεταίχμιοι, zwischen Himmel und Erde. Die äolische Form
πέδα kommt nur vor in den Composita
πεδαίχμιος,
πεδάορος,
πεδάρσιος,
πέδοικος.
λαμπάδες, feurige Erscheinungen (Meteore).
πεδάοροι,
μετέωροι, in der Höhe, aus der Höhe.
589.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-326
Was in der Luft fliegt und was auf der Erde wandelt, kann erzählen von dem Grimm der Sturmwinde." Die Verdoppelung von
ἄν wie
Suppl. 779
γένοιτ'
ἂν οὐδ᾽ ἂν u.
δ., wiewohl dieser Gebrauch bei Äschylos nicht so häufig ist wie bei Sophokles.
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-327
ὑπέρτολμον: Hor. carm. I 3, 26 audax omnia perpeti gens humana ruit per vetitum nefas. wer
593.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-328
τίς λέγοι (
ἄν ergänzt sich aus dem Vorhergehenden), könnte schildern?" (d. i. die Verwegenheit übersteigt alle Begriffe). Nur der Form nach entspricht
λέγοι dem vorausgehenden
φράσαι.
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-329
τλήμων,
δύστηνος,
τάλας (604),
ἄνολβος, infelix öfter von bethörtem, unseligem, gottverlassenem Sinne.
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-330
Gesellt dem Unheil der Sterblichen", d. h. wo solche Begierden sind, da fehlt das Unheil nicht. Vgl. Soph.
Εl. 240
μήτ',
εἴ τῷ πρόσκειμαι χρηστῷ,
ξυνναίοιμ'
εύκηλος, Oed.
Κ. 514
ἀλγηδόνος,
ο ξυνέστας, Oed.
Τ. 303
οἵα νόσῳ σύνεστιν, Eur. Herakl. 996
συνοίκοίην φόβῳ. Mit dem Gedanken vgl. Hom.
λ 427
ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός, Soph. frg. 197
ὦ πᾶν σὺ τολμήσασα καὶ πέρα,
γύναι·
κάκιον ἄλλ᾽ οὐκ ἔστιν οὐδ᾽ ἔσται ποτὲ γυναικὸς εἴ τι πῆμα γίγνεται βροτοῖς, Eur. frg. 1045
δεινὴ μὲν ἀλκὴ κυμάτων θαλασσίων,
δειναὶ δὲ ποταμῶν καὶ πυρὸς θερμοῦ πνοαί ἀλλ᾽ οὐδὲν οὕτω δεινὸν ὡς γυνὴ κακόν. Mit
597-598.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-331
ξυζύγου ὁμαυλίας θηλυκρατὴς ἀπ.
ἔρως d. i.
ξυζύγου ὁμαυλίας κρατῶν θῆλυς ἀπ.
ἔρως, die weibliche Liebe, die das Gegenteil von Liebe ist, die über eheliches Bündnis sich hinwegsetzt.
ἀπέρωτος ἔρως vgl. die zu
Ag. 1137
angeführten Ausdrücke und
ἀπόμουσος (
άμουσος),
ἀπόθεος (
ἄθεος),
ἀπότιμος (
ἄτιμος) u. a. ·
παρανικᾷ, ist in verkehrter Weise stärker (schlimmer) als, mit Gen. wie
Soph. Ai. 1357
νικῷ γὰρ ἀρετή με τῆς ἔχθρας πολύ und öfter
νικᾶσθαι (schwächer sein, zu 1050).
600.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-332
στρόβων,
αἰγίδων (591). Hesych.
στρόβοι·
συστροφαί und
στρόμβος·
συστροφὴ ἀνέμων.
601-602.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-333
Das mag, wer nicht flatterhaft im Sinn, erkennen, indem er erfährt. Schol.
ὁ μὴ κούφος,
ἀλλ᾽ ἀληθῶς μαθεῖν θέλων. Hesych.
δαείς·
μαθών.
603-604.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-334
τὰν (
ἃν)
πυρδαῆτιν πρόνοιαν (welchen Plan mit dem Feuerbrande) & . .
Θεστιὰς μήσατο.
Α1- thäa war die Tochter des ätolischen Königs Thestios (und der Eurythemis), Gemahlin des Öneus, des Königs von Kalydon. Apollod. I 7, 10. VIII 1, 2. Über die dem Homer unbekannte Sage, dafs Althäa ihren Sohn Meleagros durch einen Feuerbrand, den die Mören ihr gegeben, tötete im Kummer darüber, dafs ihre Brüder durch Meleagros umgekommen waren, berichtet Paus.
Χ 31, 4
τὸν δὲ ἐπὶ τῷ δαλῷ λόγον,
ὡς δοθείη μὲν ὑπὸ Μοιρῶν τῇ ᾿Αλθαία,
Μελεάγρῳ δὲ οὐ πρότερον ἔδει τὴν τελευτὴν συμβῆναι,
πρὶν ἢ ὑπὸ πυρὸς ἀφανισθῆναι τὸν δαλόν,
καὶ ὡς ὑπὸ τοῦ θυμοῦ καταπρήσειεν αὐτὸν ἡ ᾿Αλθαία,
τοῦτον τὸν λόγον Φρύνιχος ὁ Πολυφράδμο νος πρῶτος ἐν δράματι ἔδειξε Πλευ ρωνίαις· «
Κρυερὸν γὰρ οὐκ ἤλυξεν μόρον,
ὠκεῖα δέ νιν φλὸξ κατεδαίσατο,
δαλοῦ περθομένου ματρὸς ὑπ᾽ αἰνᾶς κακομηχάνου. 66
606.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-335
δαφοινόν von dem rot glühenden Scheite. Nur von dem brennenden Scheite gilt das folgende
ἥλικ'
κτἑ. Hesych.
δαφοινόν:
μέλαν,
δεινόν,
ποικίλον,
ἐρυθρόν,
πυρρόν.
607-608.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-336
ἥλικα wird bestimmt durch
ἐπεὶ ..
ἆμαρ: die Lebenszeit mit ihm gemeinsam habend vom Tage der Geburt bis zur Stunde des Todes. Ov. Met. VIII 454 tempora, dixerunt (triplices sorores), eadem lignoque tibique, o modo nate, damus.
μολὼν ματρόθεν καλάδησε, a matre editus vagirit.
611.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-337
Ein anderes verderbliches Mägdlein kann man hassen, wenn man von ihm erzählen hört." Nisos, der König von Megara, hatte unter seinen Haupthaaren ein goldenes (oder purpurnes), an welches sein Leben geknüpft war. Als Minos den Nisos in Nisäa belagerte, verleitete er durch einen Goldschmuck dessen Tochter Skylla, dem Vater das verhängnisvolle Haar im Schlafe auszuziehen. Nach anderer Darstellung geschah es aus Liebe (
σημείωσαι ὅτι ὅρμον ὑπὸ Μίνωός φησιν εἰληφέναι Σκύλλαν,
οὐ δι'
ἔρωτα Schol. Vgl. Paus. I 19, 4, Apollod. III 15, 8). Aber die goldene Kette schliefst das Liebesverhältnis (
ἀπέρωτος ἔρως) nicht aus. Über diese Sage vgl. Schwartz, der Ursprung der Mytho- logie, S. 63 f.
πιθήσασα (s. F. a.
πεισθεῖσα), eine epische Form. -
ἀθανάτας, weil die Erhaltung des Haares dem Nisos die Unsterblichkeit sicherte.
ἀπροβούλως ἐνδόντα ὕπνῳ, als er ahnungslos sich dem Schlafe hingegeben hatte.
κυνόφρων wie bei Homer
κύων (z.
Β.
Ζ 344),
κύντερος,
κύντατος,
κυνῶπα (4 159) zur Bezeichnung der Schamlosigkeit dient. Schutz. 766
κυνοθρασείς.
χάνει . .
Ἑρμῆς (
χθόνιος), er fel aber dem (in die Unterwelt führenden) Hermes anheim. Vgl. Hom.
Ρ 672,
Χ 436
νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει,
Χ 303
νῦν αὐτέ με μοῖρα κιχάνει. Vgl.
κιγ
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-338
πρεσβεύεται, gilt als das höchste.
630-631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-339
λόγω γιατᾷ (vgl. 818)
ῥοθεῖ κατάπτυστον, in Klagereden hört man es allenthalben als etwas Verabscheuungswürdiges nennen und hin und wieder verglich man das Schlimmste lemnischem Weh d. h. lemnisches Leid ist sprichwörtlich geworden für die ärgste Missthat. Vgl. Herod. VI 138
ἀπὸ τούτου δὲ τοῦ ἔργου καὶ τοῦ προτέρου τούτων,
τὸ ἐργάσαντο αἱ γυ ναῖκες τοὺς ἅμα Θόαντι ἄνδρας σφετέρους ἀποκτείνασαι,
νενόμισται ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα τὰ σχέτλια ἔργα πάντα Λήμνια καλέεσθαι, Hesych.
Λήμνιον κακόν·
παροιμία κτἑ., Pind. Pyth. IV 252
Λαμνιᾶν τ᾽ ἔθνει γυναικῶν ἀνδροφόνων, Eur. Hek. 886
τί δ᾽;
οὐ γυναῖκες εἷλον Αἰγύπτου τέκνα καὶ Λήμνον ἄρδην ἀρσένων ἐξώκισαν. Mit
δοθεί vgl. Soph.
ῥοθεῖ
Ant. 259
λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί.
ᾔκασεν ἄν: Kr. I § 53, 10, 3.
δεινός mit Artikel bezeichnet häufig das vorzugsweise Schlimme, das Allerärgste.
633-634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-340
Durch gottverhafste Greuel verliert alle Zier der Sterblichen (
γάνος, zu
Ag. 383
) Ehre und Achtung d. h. was den Menschen als hoch und erhaben gilt (wie königliche Würde, vgl. 53), büfst die Verehrung ein, wenn gottverhafste Schuld auf ihm ruht.
636.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-341
D. i.,,Gehören nicht diese Beispiele mit Recht zusammen? Und nachdem ich Fälle lieblosen Verlangens angeführt habe, soll ich dann nicht hinzufügen den widerwärtigen Ehebund und die weiberarglistigen Ränke gegen den dem Volke Ehrfurcht einflöfsenden Kriegshelden etwa aus Achtung vor dem Heiligtum der Familie das kein Heiligtum ist und vor feiger Gewaltherrschaft von Weibern?"
Αμειλίχων πόθων wie
ἀπέρωτος ἔρως 598.
γυναικοβούλους μήτιδας: zu
Ag. 245
.
ἐντόκος ist wie
ἐντίκτων konstruiert, vgl. zu
Ag. 1075
und zum Gedanken Hom.
Γ 170
βασιλῆι γὰρ ἀνδρὶ ἔοικεν.
ἀθέρμαντος ἑστία ist gesagt wie
ἀνέστιος ἑστία, vgl. Eur. Or. 621
ἀνηφαίστῳ πυρί. — Mit
αἰχμάν vgl.
Prom. 421
ὑπερήφανον θεοῖς τοῖς πάρος ἐνδείκνυσιν αἰχμήν.
643-644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-342
Δίκας ist gen. def zu
πυθμήν. Dike wird als Grundstock, als Ambofs festgemacht, auf dem das Verhängnis vorsorglich schmiedet. Die
A
ἶσα oder
Μοίρα als das Weltgesetz verhängt Blut für Blut (462
τὸ μόρσιμον μένει πάλαι), sie schmiedet also das Schwert gegen den Mörder. Die Aisa ist nicht ein blindes Verhängnis; denn sie hat Gerechtigkeit als festen Grund ihrer Bestimmungen. Mit der Zeit nimmt dann die tiefdenkende (nie vergessende, vgl.
Eum. 386
) Erinys, der die Exekutive obliegt, der Aisa das Erzeugnis (
τέκνον) ihrer vorsorgenden Schmiedearbeit ab und bringt es in das schuldbeladene Haus, um alten Mord mit neuem zu vergelten. Vgl.
Soph. Ai. 1390
μνήμων Ερινὺς καὶ τελεσφόρος Δίκη κακοὺς κακῶς φθείρειαν. Mit dem Bilde vgl. ebd. 1034
ἆρ᾽ οὐκ Ερινὺς τοῦτ᾽ ἐχάλκευσεν ξίφος; Hor. carm. IV 15, 19 non ira quae procndit enses, auch Pind. Pyth.
Ι 165
ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν und
Ag. 1537 f.
τίνειν im Sinne von
τίνεσθαι wie Soph.
Οed. K. 229
ἂν προπάθῃ τὸ τίνειν.
637.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-343
tò de bezieht sich zurück auf
τέκνον und wird erklärt durch
ξίφος: Dieses aber, das scharfbittere Schwert, trifft mit durchbohrendem Stofse ins Herz die Übertreter u. s. w.
ἄγχι πλευμόνων ist nähere Bestimmung zu
διανταίαν. Vgl. Eur. Ion 767
διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευμόνων τῶνδ᾽ ἔσω.
διανταίαν (scil.
πληγήν, vgl. Soph.
Αnt. 1308
τί μ᾽ οὐκ ἀνταίαν ἔπαισέν τις ἀμφιθήκτῳ ξίφει;) ist inneres,
παρεκβάντας ufseres Objekt zu
οὐτᾷ.
ὀξυ-
πευκές:
ὀξύπικρον Hesych. -
τὸ (
δ)
μὴ θέμις bezieht sich auf den Inhalt von
λαξ πέδοι πατουμένας.
οὐ θεμιστῶς wie
Sept. 681
αἵματος οὐ θεμιστοῦ.
649-778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-344
zweites Epeisodion. Die Ausführung der Rache wird auf listige Weise vorbereitet. Orestes kommt mit Pylades von der linken Seite und pocht an das Thor des Hauses. Beide haben mittlerweile sich als Gepäck tragende Wanderer (671) verkleidet.
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-345
παῖ παὶ der gewöhnliche Ruf, vgl. Aristoph. Ach. 395, Vö. 57, Wo. 132.
650.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-346
μάλ'
αὖθις (zu
Ag. 1344
) bezieht sich auf den mit Klopfen verbundenen wiederholten Ruf
παι παϊ. Eur. Phon. 1067 f.
φή,
τίς ἐν πύλαισι δωμάτων κυρεῖ; . .
ωὴ μάλ'
αὖθις κτέ.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-347
τρίτον ..
καλῶ d. i. zum dritten Male fordere ich so (mit Klopfen), dafs jemand aus dem Hause komme. Schol.
ἐκπεράσαί τινα καλώ.
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-348
Soph.
Εl. 661
εἰ τοῦ τυ ράννου δώματ'
Αιγίσθου τάδε, 1101
Αἴγισθον ἔνθ'
ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-349
εἶεν,
ἀκούω wie Aristoph. Frie. 663
εἶεν,
ἀκούω.
ταῦτ᾽ ἐπικαλεῖς;
μανθάνω. Wie es scheint, war
εἶεν ἀκούω formelbafte Rede weise. Vgl. auch zu 1047.
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-350
Pers. 694
τάχυνε δ᾽,
ὡς ἄμεμπτος ὦ χρόνου. —
νυκτὸς ἅρμα: frg. 66
μελανίππου ..
ἱερᾶς νυκτός, Eur. frg. 114
ὦ νὺξ ἱερά,
ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκεις, Theokr. II 166
ἄντυγα Νυκτός.
657-658.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-351
Da in
καταλύειν das Bildliche verblafst ist, hat der Dichter in
καθιέναι ἄγκυραν eine kräftige Metapher geschaffen. Mit
καθιέναι vgl. Herod. VII 36
ἀγκύρας κατῆκαν 11. 2.
πανδόκοις ξένων: Krüger II § 47, 26, 6. Vgl. Pind. Ol. IV 25
ξενίαις πανδόκοις, Soph. frg. 258
πανδόκος ξενόστασις.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-352
τελεσφόρος: Schol.
ἀρχηγός,
διοικητής, eine malsgebende Persönlichkeit.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-353
γυναῖκα ἄνδρα, scil.
ἐξελθεῖν δωμάτων: „, Ein Weib genügt, passender, es ist ein Mann."
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-354
Denn wo nicht Scheu im Gespräche die Worte verschleiert, spricht frank und frei der Mann zum Manne und nennt die Sache beim rechten Namen." Vgl. Eur. Iph.
Α. 830
αἰσχρὸν δέ μοι γυναιξὶ συμβάλλειν λόγους.
ἐπαργέμους, Schol.
σκοτεινούς,
ἀπὸ τῶν περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς λευκωμάτων.
εἶπε und
ἐσήμηνεν gnom. Aor. Der Diener tritt durch die rechte Thüre in die Frauenwohnung, um Klyt. zu rufen.
664.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-355
Klytämestra tritt aus dem Palaste, von Dienern begleitet (708).
666.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-356
Hom. X 443
ὄφρα πέλοιτο Εκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκνοστήσαντι,
θ 249
εἵματά τ᾽ ἐξημοιβὰ λόετρά τε θερμὰ καὶ εὐναί.
πόνων θελκτήριος: zu 235.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-357
δικαίων 6.
παρουσία, Schol.
ἀντὶ τοῦ δίκαιοι ἄνθρωποι (redlich denkende Menschen von aufrichtiger Gesinnung, welche den Fremden nicht mit scheelem Auge ansehen). Vgl. Xen. Anab. VII 7, 46
ἐμὲ ἐδέξω ἡδέως καὶ ὄμμασι καὶ φωνῇ καὶ ξενίοις, Ov. Met. VIII 677 super omnia vultus accessere boni nec iners pauperque voluntas.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-358
βουλιώτερον, was ernsteren Rates bedarf.
670.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-359
Δαυλιεύς: Das Zusammentreffen des Dauliers und des Strophios, der von Krisa (
Soph. El. 180
), also auf der Strafse von Delphi herkommt, erinnert an den aus der Oedipussage bekannten Dreiweg, von welchem es
Soph. Oed. T. 733
heifst:
Φωκὶς μὲν ἡ γῆ κλήζε ται,
σχιστὴ δ᾽ ὁδὸς ἐς ταὐτὸ Δελφῶν κἀπὸ Δαυλίας ἄγει. Auf das Einlenken in den vereinigten Weg bezieht sich
δεῦρ᾽ ἀπεζύγην πόδα 672.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-360
αὐτόφορτον (selbst sein Bündel tragend): vgl. Hesych.
av
τόφορτοι·
αὐτοδιάκονοι.
κυρίως δὲ οἱ ἐν τοῖς ἰδίοις πλοίοις.
Σοφοκλῆς Θυέστῃ Σικυωνίῳ.
οἰκεία σαγῇ d. i. nicht ein öffentlicher Lastenträger, der für andere Gepäck trägt (Schol.
ἐπ᾿ ἰδίᾳ πραγματεία). Das Detail dient zur Beglaubigung der Aussage wie in der Erzählung des Pädagogen
Soph. El. 681 ff.
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-361
ὥσπερ δεῦρ᾽ ἀπεζύγην πόδα, sobald mir hieher der Fufs abgelenkt wurde d. h. sobald ich auf die hieher führende Strafse den Fufs ablenkte.
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-362
Die Erklärung des Schol.
ἐρωτήσας καὶ μαθών würde
σαφηνισθείς, wie Heimsöth lesen will, erfordern. Aber
σαφηνίσας bezieht sich auf die Angabe des eigenen Reiseziels. Vgl. Hor. sat. I 9, 62 unde venis? et quo tendis? rogat et respondet.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-363
Στρόφιος:
Αg. 872.
ἐν λόγῳ, bei der Unterredung mit ihm, im Laufe des Gesprächs.
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-364
ἄλλως, ohnedies.
κίεις:
Pers. 1069
,
Suppl. 864
κίε,
Suppl. 513
κίοι, ein Homerisches Wort.
677-678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-365
πανδίκως (zu
Eum. 291
u. 807)
μεμνημένος, sei gewissenhaft es eingedenk und vergifs es nicht (
λάθῃ,
ἐπιλάθη). —
τεθνεῶτ᾽ εἰπέ, vgl. Soph.
Εl. 676
θανόντ'
Ορέστην νῦν τε καὶ πάλαι λέγω, Krüger II
679-680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-366
Mit
εἴτ᾿ οὖν είτε oder
εἴτε εἶτ᾽ οὖν wird ein Satz häufg an einen vorausgehenden Hauptsatz angeschlossen wie
Ag. 496
, 834,
Soph. Phil. 345
,
Oed. T. 1049
,
El. 199
, 560. Hier giebt das erste ovv (igitur) die Satzverbindung.
μέτ οικον ξένον wie Soph. Oed.
Τ. 452
ξένος λόγῳ μέτοικος,
εἶτα δ᾽ ἐγγε νὴς φανήσεται Θηβαῖος. Damit wird die Härte, dafs der Tote sein Grab für immer in fremder Erde haben soll, betont.
εἰς τὸ πᾶν ἀεί (für alle Zeit immer) wie
εἰς τὸ πᾶν χρόνου
Eum. 673
. Nach
Pers. 322
σκληρᾶς μέτοικος γῆς ἐκεῖ κατέφθιτο könnte man auch hier
μέτ οικον εἰς τὸ πᾶν ξένης χθονός erwarten.
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-367
ἐφετμὰς τάσδε, Aufträge darüber. —
πόρθμευσον: Eur. Iph.
Τ. 735
πορθμεύσειν γραφάς.
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-368
λέβητος: zu
Ag. 451
. Aus
χαλκέου πλευρώματα hat Sophokles
χαλκόπλευρος gebildet:
τύπωμα χαλκόπλευρον
Εl. 54 von derselben Urne.
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-369
κέκευθεν transitiv wie Soph.
Εl. 1120
τόδε κέκευθεν αὐτὸν τοῦ χος, Eur. Rhes. 621.
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-370
εἰ δὲ κτέ, Schol.
πιθανῶς,
ἵνα δοκῇ ὅλως ἀγνοεῖν.
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-371
τὸν κλύοντα allgemein für
σὲ τὴν κλύουσαν: „ich weifs es nicht; wer mich gehört hat, kann es wohl wissen."
687.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-372
εἶπας οἷς κατ᾿ ἄκρας πορθούμεθα, du hast dasjenige mitgeteilt, wodurch wir von Grund aus zerstört werden d. i. deine Mitteilung ist für uns gänzliche Vernichtung. Vgl.
Pers. 303
ἐμοῖς μὲν εἶπας δώμασιν φάος μέγα,
Soph. El. 1456
ἦ πολλὰ χαίρειν μ'
εἶπας. Bei Sophokles erwidert Klyt. die Nachricht von dem Tode des Orestes mit den Worten:
Ζεύ,
τί ταῦτα,
πότερον εὐτυχῆ λέγω ἢ δεινὰ μέν,
κέρδη δέ;
λυπηρῶς δ᾽ ἔχει,
εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σώζω κακοῖς. Hier ist ihre Rede halb wahr und dem natürlichen Gefühle der Mutter entsprungen, halb geheuchelt. Vgl. 733 f., zum Inhalt auch
Ag. 1567 ff.
Offen tritt die leichtfertige Freude in der nächsten Rede 703 ff. zu Tage, wo Klyt. nichts mehr von dem Verlust der Lieben (
φίλων ἀποψιλοῖς με 691) weifs, sondern sich für gut versorgt mit Freunden (
οὐ σπανίζοντες φίλων 713) hält. Manche geben diese Worte mit Turn, der Elektra, welche mit der Mutter wieder aufgetreten sein müſste; aber schon der Umstand, dafs diese 577 nicht zu listiger und verstellter Rede aufgefordert wird, spricht dagegen.
689.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-373
Vieles was aus deinem Bereiche in Sicherheit gebracht ist, erschaust du.
692.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-374
Mit nai võv wird von der allgemeinen Regel
ὡς πολλ᾽ ἐπω πως κτἑ. die Anwendung auf den einzelnen Fall gemacht. Vgl. zu
Ag. 2
(
καὶ νῦν 8).
Ορέστης: es schwebt vor war unsere Hoffnung für die Zukunft, ist aber doch vom Fluche ereilt worden", nachher aber schliefst sich die Fortsetzung des Gedankens an den Zwischensatz wie an einen selbständigen Gedanken an: Denn es war mit ihm wohl bestellt, da er seinen Fufs von dem verderblichen Schmutze ferne hatte; nun aber betrachte die wonnigliche Hoffnung auf herrlichen Frohsinn, die uns im Hause war, als eine verschwundene."
εὐβούλως ἔχων . .
πόδα giebt den
ἦν Sinn von
ἐκποδὼν εὖ κείμενα (689) wieder.
ἔξω πηλοῦ πόδα:
παροιμία Schol. Zenob. III 62
ἐκτὸς πηλοῦ πόδας ἔχειν ἐπὶ τῶν ἔξω κινδύνου καθεστώτων. Plaut. Pseud. 984 nunc homo in medio lutost. Vgl. Eur. Herakl. 109
καλὸν δέ γ'
ἔξω πραγμάτων ἔχειν πόδα,
εὐβου λίας τυχόντα τῆς ἀμείνονος und zu
Prom. 279
. Mit
Ζαντός (erquickend) vgl.
εὐφραντός (erheiternd) bei Diog. L. X 6.
ἦν,
ἀποῦσαν: vgl. Soph.
Εl. 306
τὰς οὔσας τέ μοι καὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας, 809
ἀποσπάσας γὰρ τῆς ἐμῆς οἴχῃ φρενὸς αἵ μοι μόναι παρῆσαν ἐλπίδων ἔτι.
ἔγγραφε, Schol.
τάξον, vgl. Eur.
Εl. 1073
διαγραφ᾽ ὡς οὖσαν κακήν und zu
Ag. 792 f.
696.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-375
In 696-698 kann man auch einen anderen Sinn finden als den welcher für Klyt. berechnet ist.
698-699.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-376
τί γὰρ . .
εὐμενέστερον; Hom. 9 546
ἀντὶ κασιγνήτου ξεινός θ᾽ ἱκέτης τε τέτυκται ἀνέρι ὅς τ ὀλίγον περ ἐπιψαύει πραπίδεσσιν.
700.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-377
Von Seite der Frömmigkeit lag mir das im Sinne" d. h. es erweckte mir Gewissens bedenken". Mit
πρὸς εὐσεβείας vgl. Soph.
Οed.
Κ. 546
ἔχει δέ μοι πρὸς δίκας τι.
ἐν φρεσίν s. v. a.
ἐνθύμιον.
701-702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-378
καρανῶσαι: Hesych.
καρα νούσθω·
τελειούσθω.
φίλοις all- gemein von Strophios, mit dem er in ein gastfreundliches Verhältnis getreten war (
κατεξενωμένον).
καταινέσαντα, nachdem ich es zugesagt. Hesych.
καταινέσαι·
ξυγκαταθέσθαι, Soph. Oed.
Κ. 1633
καταίνεσον μήποτε προδώσειν τάσδ'
ἑκών.
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-379
ἀλλ᾽ ἔσθ'
κτέ, der Satz verhält sich kausal zu dem folgenden (
ἀλλ᾽ ἐστὶ γὰρ κτἑ.). Vgl.
Ag. 1298
, Hom.
γ 310, Soph. frg. 152, 4,
Phil. 1153
, Eur. Alk. 136, Iph. T. 64.
ο καιρός (die höchste Zeit): Aristoph. Thesm. 661
ὁ καιρός ἐστι μὴ μέλλειν ἔτι, Plut. 255
ἴτ᾿ ἐγκονεῖτε,
σπεύδεθ᾽,
ὡς ὁ καιρὸς οὐχὶ μέλ λειν. —
ἡμερεύοντας: Poll. 1 64
τὸ δι'
ὅλης τι πρᾶξαι ἡμέρας ἡμερεῦ σαι καὶ διημερεῦσαι, hier die den ganzen Tag gewandert sind".
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-380
θελκτήρια ist willkürliche Ergänzung für das handschriftliche aus 710 stammende
τὰ πρόσφορα.
θελκτήρια μακρᾶς κελεύθου Wie
πόνων θελκτήριος 666. Uber den
Αkk. bei
τυγχάνειν wie bei
κυρεῖν 710 vgl.
Eum. 31
, 1039, Krüger II
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-381
άγε sagt sie zu einem Diener.
710.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-382
τὰ σώμασιν πρόσφορα.
711.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-383
ὡς ὑπευθύνῳ d. i. mit dem Gefühle strenger Verantwortlichkeit (für die pünktliche und sorgfältige Ausführung mache ich dich verantwortlich). Egregie a poeta significatur, nuntios Orestis mortem afferentes servis invisiores esse quam matri (Weil). Der Dativ nach alvo wie nach
παραινῶ.
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-384
Damit wird die Sendung an Agisthos (726 ff.) vorbereitet.
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-385
σπανίζοντες: das masc. wie
αὐτοῖσιν 175.
714.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-386
Während Orestes und Pylades durch die Mittelthür in den Männersaal geführt werden, tritt Klyt. durch die rechte Thür in das Frauengemach ab (877).
715-716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-387
Mit
πότε . .
δείξομεν ἰσχὺν (Schol.
πότε ἐπευξόμεθα)
ἐπ᾿ Ὀρέ στη fordert der Koryphaios den Chor zu einem sofortigen Gebete auf. Die V. 718-725 werden also von dem Gesamtchore vorgetragen. Vgl. das Gebet der Elektra
Soph. El. 1376
. Mit
ἐπ'
Ὀρέστη (zu Gunsten des Orestes) vgl.
Suppl. 633
λέξωμεν ἐπ᾿ Αργείοις εὐχὰς ἀγαθάς.
718.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-388
ἀκτὴ τοῦ τάφου) von dem Grabhügel wie
ἀκταν βώμιον
Soph. Oed. T. 183
von der Altarerhöhung.
723-724.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-389
ξυγκαταβῆναι, mit Orestes (und Pylades) auf den Kampfplatz trete. Vgl.
καθήκειν 453, Suidas unter
κατάβα:
καταβαίνειν τὸ εἰς ἀγῶνα χωρεῖν. —
χθόνιον Ἑρμῆν als Gott heimlicher List, vgl. 808 ff., Soph.
Εl. 1395
ὁ Μαίας δὲ παῖς ἐπί σφ᾽ ἄγει,
δόλον σκότω κρύψας κτέ.
ἐφοδεύειν mit Akk. bedeutet obire, mit Dat. hier ,,hingeleiten".
726.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-390
Der Chorführer spricht, da er die Thüre gehen hört, von Orestes als dem fremden Wanderer und sagt zweideutig
τεύχειν κακόν, welches sich auf die Trauerbotschaft beziehen kann. Vgl. die Nachahmung in Soph.
Εl. 1324 f.
εἴσιτ᾽,
ὦ ξένοι,
ἄλλως τε καὶ φέροντες,
οἱ ἂν οὔτε τις δόμων ἀπώσαιτ᾽ οὔτ᾽ ἂν ἡσθείη λαβών.
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-391
πύλας δωμάτων πατεῖν s. V. a.
δωμάτων ἔξω περᾶν.
Κίλισσα: Schol.
Κίλισσαν δέ φησι τὴν Ὀρέ στον τροφόν,
Πίνδαρος (Pyth.
ΧΙ 26)
δὲ Αρσινόην,
Στησίχορος Λαοδάμειαν. Die Sklaven erhielten häufig ihren Namen von ihrem Vaterlande.
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-392
ἄμισθος mit volkstümlicher Naivetät, die dem Charakter der Amme angemessen ist:,,die Trauer begleitet dich und du brauchst sie nicht einmal dafür zu bezahlen." Vgl.
Ag. 969
.
732.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-393
Vgl. 660.
733-734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-394
,Diese Kunde nahm sie dem Gesinde gegenüber als eine Ursache finsteren Blickes auf."
μέν, als ob folgen sollte im Herzen aber war sie voller Heiterkeit", wofür eine participiale Wendung eintritt. ·
θέτο (
ἐποιήσατο) für
ἔθετο am Anfang des Trimeters wie in
ῥήσεις ἀγγελικαί, denen der Bericht der Amme gleichsteht.
ἐντὸς ὀμμάτων scil.
σκυθρωπῶν. Eur. Or. 1319
κἀγὼ σκυθρωποὺς ὀμμάτων Έξω κόρας. Zum Gedanken vgl. Soph.
ΕΙ. 804
ἆρ᾽ ὑμῖν ὡς ἀλγοῦσα κώδυνωμένη δεινῶς δακρύσαι κάπικωκυ σαι δοκεῖ τὸν υἱὸν ἡ δύστηνος ὧδ᾽ ὀλωλότα,
ἀλλ᾽ ἐγγελῶσα φροῦδος.
735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-395
ἐπ᾽ ἔργοις:
Αg. 1378.
736.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-396
Aus
παγκάκως δὲ δόμοις τοῖσδε nach
καλῶς (
μὲν)
κείνῃ wird ein selbständiger Satz, der als solcher noch eine dem redseligen Wesen der Amme entsprechende Erweiterung erhält.
737.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-397
ὑφ᾽ ἧς ἤγγειλαν φήμης wie
ἐπορεύετο σὺν ᾗ εἶχε δυνάμει Xen. Hell. IV 1, 23. Vgl. zu
Eum. 859
.
738-739.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-398
κλύων ..
εὖτ᾽ ἂν πύθηται: vgl.
Soph. Ant. 764
προσόψει κρᾶτ'
ἐν ὀφθαλμοῖς ὁρῶν,
Trach. 908
εἴ του φίλων βλέψειεν οἰκετῶν δέμας,
ἔκλαιεν ..
εἰσορωμένη.
εὐφρανεῖ νόον s. v. a.
εὐφρανεῖται. Vgl. Pind. Isthm. VI 3
θυμὸν τεὸν εὔφρανας.
740-741.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-399
Der Gedanke ist:,,denn so viele Leiden schon mir im Hause des Atreus Kummer verursacht haben, so schmerzlich wie die Nachricht vom Tode des Orestes hat mich noch keines berührt."
τὰ μὲν παλαιὰ ..
ἄλγη: Schol.
ἡ κρεουρ γία τῶν Θυέστου παίδων καὶ ὁ Αγαμέμνονος θάνατος. An das letztere ist mehr zu denken.
συγκεκραμένα μοι, die mich im Innersten ergriffen haben. Wie man bald
σύνειμι oder
πρόσκειμαι κακῷ, bald
σύνεστι oder
πρόσκειται μοι κακόν sagt, so heifst es umgekehrt
συγκέ κραμαι δύᾳ Soph.
Αnt. 1311,
οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
Ai. 895
.
744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-400
πλημόνως, Schol.
καρτερικῶς, yvmit Ausdauer und Geduld.
τλουν:
Prom.391
τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην.
745.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-401
τῆς τριβήν, abstr. pro concr. wie oben 234
μέλημα, das Aufreiben meines Herzens, d. h. der mir so viele Sorge gemacht hat (und deshalb SO ans Herz gewachsen ist).
745-746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-402
Bei
φίλον δ᾽ Ὀρέστην schwebt ein Ausdruck wie
τεθνηκότα οὐκ ἀνέχομαι vor (,, der Tod des lieben Orestes dagegen, den ich auferzogen habe, bricht mir das Herz"). Da aber die redselige Alte dazu kommt, die Mühsale zu schildern, mit denen sie das Kind auferzog, ändert sie den Gedanken: ,,mit solcher Arbeit habe ich ihn auferzogen und nun mufs ich seinen Tod vernehmen" (757 - 759).
μητρόθεν (608)
δεδεγμένη wie Aristoph. Ach. 478. Vgl. Hom.
τ 355
δεξαμένη χείρεσσ᾽ ὅτε μιν πρῶτον τέκε μήτηρ.
κελευμάτων scil.
αὐτοῦ, welches nach gewöhnlicher Weise an die Stelle des Relativs tritt.
καὶ πολλὰ κτἑ., vgl. Hom.
Ι 490
πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ,
ὡς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μό γησα. –
ἀνωφέλητ᾽ ἐμοί, weil Orestes tot ist. Soph.
Εl. 1144
οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς πάλαι τροφῆς ἀνωφελήτου.
750.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-403
πῶς γὰρ οὔ; bezieht sich auf den witzelnden Ausdruck
τρόπῳ φρενός („,durch die Weise des Ver standes").
752.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-404
εἰ ἢ λιμός τις ἢ δίψα ἢ λιψουρία.
Soph. Oed. K. 95
ἢ σεισμὸν ἢ βροντήν τιν᾽ ἢ Διὸς σέλας.
753.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-405
αὐτάρκης, der kleine Leib hilft sich selbst d. h. befriedigt ohne weiteres das natürliche Bedürfnis.
754.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-406
πρόμαντις, nämlich durch das Geschrei des Kindes gemahnt.
755-756.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-407
Nach
σπαργάνων φαιδρύντρια sollte folgen: hatte ich als Amme zugleich das Geschäft einer Kleiderreinigerin." Die Änderung des Satzes dient dem humoristischen Tone der Rede.
758.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-408
πατρί: nur den in der Ferne weilenden Vater hatte ich dabei im Auge, nicht die lieblose Mutter.
759.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-409
τεθνηκότος (
αὐτοῦ), vgl. Hom.
α 281
ἔρχεο πευσόμενος πατρὸς δὴν οἰχομένοιο, Thuk. IV 6
ἐπύθοντο τῆς Πύλου κατειλημμένης.
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-410
ἐπ'
ἄνδρα, um ihn zu holen.
λυμαντήριον: vgl.
Ag. 1439
.
οἴκων: zu 235.
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-411
τί πῶς; ,was meinst du mit dem wie? Vgl.
Prom. 792
τί δ᾽ ὅντιν᾽;
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.
764.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-412
εἰ εἴτε καὶ wie Soph. Oed.
Τ. 91. Vgl.
εἴτε εἴτε καὶ
Ag. 834
,
Suppl. 192
. -
ξὺν λοχίταις: vgl.
Ag. 1650
.
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-413
,,Aus Hafs gegen den Herrn melde das nicht."- Unrichtig Schol.
τῷ μισουμένῳ ὑπ᾽ Αγαμέμνονος oder Stanley detestando domino (dem Greuel von einem Herrn).
767-768.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-414
αὐτόν, er (d. i. er für sich allein) solle kommen. Vgl. Soph.
ΕΙ. 36
ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ δόλοισι κλέψαι . .
σφαγάς. —
ὡς ἀδειμάντως κλύῃ gehört
τη γαθούσῃ φρενί (richte es ihm eilig aus mit frohem Sinn, auf dafs er's furchtlos hört).
γαθούσῃ die altattische wie dorische Form. Vgl.
βαλόν 569.
769.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-415
ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κτἑ. ist Begründung zu
γαθούσῃ φρενί: denn es liegt am Boten, wenn versteckte Rede Glauben findet" d. h.,,denn es kommt auf die Art wie man den Auftrag meldet an, wenn die Hinterlist gelingen soll."
ἐν wie
Eum. 472
πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδ᾽ αἰνέσω, Soph.
Αi. 1136
ἐν τοῖς δικασταῖς κοὐκ ἐμοὶ τόδ᾽ ἐσφάλη, Oed.
Κ. 152
οὐ μὰν ἔν γ᾽ ἐμοὶ προσθήσεις τάσδ'
ἀράς. Mit
κρυπτός vgl.
κεκρυμμένη βάξις
Soph. El. 638
, mit
ὀρθοῦται Herod. VII 103
οὕτω μὲν ὀρθοιτ'
ἂν (dürfte sich als wahr erweisen)
ὁ λόγος.
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-416
,,Aber meinst du wirklich es redlich mit dem was du mir aufgetragen hast?“
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-417
ὡς d. i. so wahr als. Vgl. Anhang.
τροπαίαν: zu
Ag. 229
.
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-418
καὶ πῶς; (qui tandem?) wie
Ag. 1309
.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-419
κακός γε μάντις κτἑ., das müfste ein schlechter Seher sein, der solches fände. Unrichtig der Schol.
ταῦτα δὲ καὶ ὁ τυχὼν μάντις γνοίη.
774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-420
ἔχεις wie 104, 443, Soph. Ant.
ἔχεις τι κεἰσήκουσας;
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-421
Eur. Tro. 1149
σὺ δ᾽ ὡς τάχιστα πρᾶσσε ταπεσταλμένα.
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-422
μέλει ..
μέλη, was die Götter besorgen, wird besorgt, vgl.
Eum. 682
ἠκούσαθ᾽ ὧν ἠκούσατε. Anderen Sinn haben die zu
Ag. 1170
angeführten Wendungen.
778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-423
σὺν θεῶν δόσει wie sonst
σὺν θεοῖς.
779-836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-424
zweites Stasimon. Mit der starken Erregung, welche durch das Gefühl hochwichtiger Entscheidung hervorgebracht wird, fleht der Chor um glückliches Vollbringen des Rachewerks: » Lafs mich, Zeus, den Sieg des Rechtes sehen. Lenke den Sturmlauf des Orestes, dafs sein Fufs nicht strauchle. Ihr, Götter des Familienschatzes, sühnt die alte Blutschuld, damit das Haus rein wird. Du, Apollon, lafs den Palast des Agamemnon wieder den heiteren Tag der Freiheit schauen nach der finsteren Umnachtung. Seinen Beistand leiste endlich Hermes, der Gott der List, der sogar zur hellen Tageszeit das Auge mit Finsternis blendet. Wenn dann der Tag der Freiheit anbricht, dann werden wir fröhlichen Sang anstimmen. Nun aber vollende du, Orestes, mutig das Werk und schaffe Genugthuung den Freunden drunten und auf der Oberwelt durch Vernichtung des Mörders." - Von den drei Strophenpaaren scheint jeder Stoichos eines zu singen, während die Ephymnien dem Gesamtchore zufallen.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-425
παραιτουμένα,
αιτουμένᾳ wie im Lat. deprecari im Sinne von precari gebraucht wird. Vgl.
Suppl. 530
θεοὺς ..
λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾿ ἔρως ἔχει τυχεῖν.
781-782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-426
,,Gewähre uns heitere, recht eigentlich deinem Namen entsprechende Schicksale zu erleben."
εὐδίους κυρίως mit Bezug auf den Namen
Ζεύς,
Διός (,,mache deinem Namen Ehre"). Vgl. zu
Ag. 517
.
τὰ σώφρονα εὖ μαιομένοις, die wir das Tugendhafte auf rechte Weise suchen (verlangen) d. h. die wir, wie sich's gehört, der Tugend und dem Rechte den Sieg wünschen.
ἔλακον
783-784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-427
Der Satz
διά steht in kausalem Verhältnis zum Folgenden (
διὰ δίκας γὰρ . .
ἔλακον): da jegliches Wort meines Gebetes im Rechte sich bewegt, mögest du es wohl beachten. Vgl. zu 706.
785-786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-428
πρὸ ἐχθρῶν θές, bringe den Orestes im Hause vor seine Feinde d. i. gieb ihm Sieg über die Feinde.
787-788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-429
μέγαν ἄρας wie
μέγαν αὐξάνειν, Krüger I $ 57, 4, 2.
ἄρας, als ob folgen sollte ,,wirst du zwei- und dreifachen Dank ernten“. Vgl. zu
Ag. 653
.
δίδυμα καὶ τριπλᾶ sprichwörtlich wie
Pers. 1034
δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ. Vgl.
τριπλῇ τετραπλῇ τ᾽ ἀποτίσομεν Hom. A 128,
καὶ δὶς αἰάζειν ..
καὶ τρίς Soph.
Αi. 432,
δὶς ταὐτὰ καὶ τρὶς ἀναπολεῖν
Phil. 1238
.
παλίμποινα, Vergeltung, Dankopfer, vgl.
ἄποινα.
παλίμποινα ἀμείψει wie
χάριν ἀπαμείβειν
Αg. 730.
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-430
,,Achte darauf, dafs eines teuren Mannes verwaistes Füllen an den Leidenswagen gespannt ist, und gieb ihm das richtige Mafs beim Laufe. Welches Streben der vorwärts gelenkten Schritte könnte beim Lauf über solches Feld sich das rechte Mafs wahren?"
Πώλος, das auch sonat wie
μόσχος von Jungfrau und Jüngling gebraucht wird, entspricht hier in besonderer Weise dem folgenden Bilde
ἐν ὥρμασιν πημάτων ζυγέντα.
προστι θεὶς μέτρον, damit er nicht infolge der Hast ausgleitet.
σωζόμενον (med.) zu
ὄρεγμα.
γάπεδον ist gebraucht für
δάπεδον, wie die Handschrift bietet. Ebenso ist
Prom. 855
πρὸς Μολοσσὰ δάπεδα für
γάπεδα überliefert. Vgl. Dind. lex. Aesch. unter
γάπεδον.
ἀνομένων mit kurzem a wie Hom.
Σ 473
ἔργον ἄνοιτο, Aesch. frg. 156, 2 D.
οὔτ᾽ ἄν τι θύων οὔτ᾽ ἐπισπέν δων ἄνοις. Die Ephymnien stehen mit der Antistrophe gewöhnlich nicht in innerem Zusammenhang.
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-431
Und ihr Götter, die ihr im Innern des Hauses des Ortes waltet, wo der liebe Schatz geborgen, höret und seid zugleich (mit Zeus) achtsam. Der alten Frevelthaten Blut waschet ab durch neues Gericht, auf dafs der alte Mord nicht fortzeugt im Hause." Mit
πλουτογαθῆ vgl.
φιλογαθής
Sept. 902
. Das Wort verbindet die Vorstellungen von Reichtum und der Freude des Besitzers.
νομίζετε, Schol.
ἡνιοχεῖτε καὶ διοικεῖτε, vgl. on von der gewohnten Stätte.
σύμφρονες steht in Bezug zu
ἴσθι 790 (
φρόνει —
συμφρονεῖτε). Die Rache an Klyt. und Agisthos ist nicht
φόνος, sondern
δίκη und diese Sühne des früher vergossenen Blutes soll dem Morden im Hause ein Ende machen.
προσφάτοις, weil die Rache eben im Werke ist.
802-803.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-432
ὦ τὸ καλῶς κτίμενον μέγα στόμιον ναίων: der Schol.
ὦ Αιδη, aber
καλῶς κτίμενον, das Homerische
ἐυκτίμενον, pafst besser für den Tempel in Delphi, wo der Dreifufs auf einem Erdschlunde stand (Strabon IX p. 641). Mit
μέγα στόμιον vgl.
μέγαν μυχόν 953.
804-805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-433
ἀνιδεῖν, Schol.
ἀναβλέψαι, den Blick frei erheben. Der Sinn von
εὖ ἀνιδείν wird durch das Folgende näher erklärt. —
ἀνδρός von Agamemnon wie
φίλου ανδρός 790.
νίν,
δόμον.
ἐλευθέριον φῶς, das Homerische
ἐλεύθερον ἦμαρ (Z 455).
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-434
Vgl. 51
δνόφοι καλύπτουσι δόμους.
808-809.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-435
ἐνδίκως, als
Ἑρμῆς δόλιος. Vgl. zu 723.
φορώτατος: seinem Ungestüm kann niemand widerstehen, wenn er eine Handlung zum glücklichen Ende führen will.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-436
Rätselhaft klingt mein Wort: Bei Nacht bringt er Verfinsterung der Augen, aber auch am hellen Tage ist er nicht heller. 66 Die List bringt Umnachtung selbst am hellen Tage.
ἄσκοπον wie
Soph. Phil. 1111
ἄσκοπα κρυπτά τ᾽ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός. Vgl.
Εum. 535
ξύμμετρον δ᾽ ἔπος λέγω. – Der temporale Akk.
νύκτα wie
ὤραν
Eum. 109
,
χειμῶνα Soph. Oed.
Τ. 1138,
οὐδὲ νύκτα οὐδεὶς ἐναυλίζεται ἀνθρώπων Herod. I 181,
τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον ebd. VII 151,
ώρην τοῦ ἔτεος καλλίστην ebd. 50. Krüger II § 46, 4.
τέ —
δέ Krü ger I § 69, 16, 6.
815.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-437
Und dann nunmehr werden wir hellen von Angsten befreienden zu Tanz einladenden Sang weiblicher Stimmen und nicht die schrille Klageweise ertönen lassen: ,,gut geht die Fahrt; mein, mein Gewinn mehrt sich damit; und die Freunde haben keinen Schaden."
δειμάτων λυτήριον: Soph.
Εl. 635
λυτηρίους εὐχὰς δειμάτων und zu 235. -
θηλύθρους wie
δημόθρους.
οὐδέ: vgl. Soph.
Αi. 629
αἴλινον αἴλινον οὐδ᾽ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς ἥσει δύσμορος,
ἀλλ᾽ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς θρηνήσει. —
κρεκτὸν νόμον wie Soph. frg. 414
κρεκτοῖσι νόμοις. Gewöhnlich wird
κρέκειν vom Schlagen der Kithara gesagt; aber auch
αὐτὸν κρέκειν Aristoph. Vö. 682. Hier scheint es die hohen Töne und die heftige Weise der
Κισσία ἰηλεμιστρία (422) zu bezeichnen. Vgl.
ὀξυτόνους ωδάς in der eben a. St. des Sophokles.
νόμον μεθήσομεν wie ein Geschofs, vgl.
λόγον μεθιέναι (Soph. Oed.
Τ. 784).
πλει τάδ'
εὖ ruft man etwa, wenn man ein Schiff mit vollen Segeln dabin fahren sieht. —
ἁμὸν ..
φίλων: das Heil der Freunde (des Orestes) ist auch ein Segen für mich. Vgl. auch
Ag. 1089 f.
825-826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-438
Wenn sie dir,Kind zuruft (895), so schreie ihr den Ruf ‚Vater“ entgegen“ d. h. so erwidere den Ruf mit der Erinnerung an den Mord des Vaters.
ἀνεπίμομφον ἄταν, ein Blutvergiersen, das keine Schuld mit sich bringt. In
ἀνεπίμομφον ist die erste Silbe lang wie in
ἀπαράμυθον
Prom. 201
, in
ἀθάνατος,
ἀκάματος nach epischer Weise.
829-830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-439
Den ausharrenden Mut des Perseus im Herzen, welcher mit abgewandtem Gesichte die Medusa vernichtete:
ἀποστραφεὶς ὡς ἐκεῖνος,
μή πως θεώμενος αἰδεσθῇς τὴν μητέρα Schol. Vgl. Eur. El 1221
ἐπιβαλὼν φάρη κόραις ἐμαῖς φασγάνω κατηρξάμαν ματέρος ἔσω δέρας μεθείς. –
σχεδρός τλήμων,
καρτερικός Hesych.
833.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-440
Den Dank für die traurige Umgarnung. Vgl. 490 f.
ὁρκάνη τὸ θηρατικὸν δίκτυον,
ὃ καὶ σαργάνη καλεῖται Schol. zu
ὁρκάνα πυργῶτις
Sept. 333
.
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-441
ἔνδοθεν,
ἔνδον, im Hause.
835-836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-442
τὸν αἴτιον μόρου allgemein von den beiden Schuldigen.
ἐξαπολλύων: die Form
ἀπολλύων schwebt auch
Ag. 1065
vor. Vgl. Hesych.
ὀλλύει·
ἀπολλύει.
837-934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-443
drittes Epeisodion: Vollzug der Rache. Ägisthos tritt rechts auf (ohne Gefolge).
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-444
οὐκ ἄκλητος ἀλλ᾽ ὑπάγγελος: Soph.
Αi. 289
τί τήνδ᾽ ἄκλητος οὔθ᾽ ὑπ᾿ ἀγγέλων κληθεὶς ἀφορμᾶς πεῖ ραν κτέ,
Trach. 291
οὐκ ἐμῶν ὑπ᾽ ἀγγέλων,
ἀλλ᾽ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται.
840.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-445
καὶ schliefst den Gedanken an
οὐδαμῶς ἐφίμερον an.
ἀμφέρειν wie 446: und dieses zu ertragen dürfte dem Hause eine bluttriefende Last sein, das von dem früheren Morde noch wund und zerrissen ist." Der Ausdruck
aî
μa
τοσταγές und
ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις hat Bezug auf das Zerreifsen von Brust und Wange bei einem Todesfalle. Vgl. 24 f.
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-446
βλέποντα, lebenskräftig,
οὐ φθίνοντα, Gegensatz
θνήσκοντες μάτην 845. Soph.
Οed.
Τ. 482
τὰ δ᾽ αἰεὶ ζῶντα περιποτᾶται.
844.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-447
δειματούμενοι λόγοι, Reden der Angst. Eigentlich
γυναικῶν δειματουμένων, also von der Person übertragen.
845.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-448
Sie fliegen in der Luft (sie gleichen einem leichten Windhauch) und vergehen in Nichts. Vgl.
Ag. 492
. Uber die Form
πεδάρσιοι τη 588. — Mit
θνήσκοντες μάτην vgl.
καθεύδουσιν μάτην 880 und
εἴδωλον ἄλλως
Soph. Phil. 947
.
847.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-449
Mit
ἠκούσαμεν μὲν vgl.
Ag. 1619
γέρων ὤν, Eur. Bakch. 189
γέροντες ὄντες u. . .
848-849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-450
Persönliche Erkundigung ist mehr wert als Mitteilung von Boten. Soph.
Οed.
Τ. 6
ἁγὼ δικαιῶν μὴ παρ᾽ ἀγγέλων,
τέκνα,
ἄλλων ἀκούειν αὐτὸς ὧδ᾽ ἐλήλυθα, Aristoph. Vö. 967
οὐδὲν οἷόν ἐστ᾽ ἀκοῦσαι τῶν ἐπῶν, Plat. Gorg. p. 447 C
οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτῶν.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-451
θνῄσκοντος,
αὐτοῦ.
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-452
κλέψειεν (trügen) wie
Soph. Trach. 243
εἰ μὴ συμφοραὶ κλέ πτουσί με,
Ant. 1218
θεοῦσι κλέπτομαι.
ὠμματωμένην: Eur. Hel 122
αὐτὸς γὰρ ὄσσοις εἰδόμην καὶ νοῦς ὁρᾷ. Agisthos tritt durch die Mittelthüre in den Palast.
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-453
τάδε
(
Αkk. des inneren ObHesych. jekts), in dieser Sache.
ἐπιθεάζει·
θεοὺς ἐπικαλεῖται.
857.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-454
ἴσον scil.
τῇ εὐνοίᾳ. Wie soll ich es fertig bringen dem Drang meiner Gefühle entsprechenden Ausdruck zu geben? Das Particip bei
ἀνύσωμαι wie bei
λήγειν,
παύεσθαι.
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-455
Schol.
πειραὶ αἱ ἀκμαὶ τῶν ξιφῶν,
παρὰ τὸ πείρειν·
κοπάνων δὲ τῶν κοπτικῶν ξιφῶν. Vgl. Anhang.
862-863.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-456
πῦρ καὶ φῶς: Eur. Or. 1137
ὀλολυγμὸς ἔσται πῦρ τ᾿ ἀνάψουσιν θεοῖς.
ἐπ'
ἐλευθερίᾳ d. i. aus Freude über die wiedererlangte Freiheit.
δαίων, Orestes.
864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-457
ἐΰν: Hesych.
ἐΰς·
ἀγαθός,
καλός,
μέγας. Vgl. Soph.
Εl. 72
ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων.
865-866.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-458
μόνος steht nur in Gegensatz
z
α
δισσοίς ohne Rücksicht auf Pylades. -
ἔφεδρος hiefs beim Ringkampf derjenige, welcher den Ausgang des Kampfes von zwei anderen abwartete, um es mit dem aufzunehmen, der Sieger blieb. Hier sind es zwei Gegner, mit denen Orestes nach der Überwältigung des Agamemnon zu ringen hat.
867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-459
ἅπτειν πάλην wie
μάχην συνάπτειν.
868.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-460
Das Wehegeschrei des Agisthos erschallt aus dem Innern.
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-461
a: zu 10.
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-462
ἀναίτιαι: zu 99.
873.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-463
εἶναι: vgl.
Ag. 1079
.
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-464
Ein Diener kommt wehklagend aus der Mittelthüre und pocht an die rechte Thüre, die Thüre der Frauenwohnung.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-465
πύλας μοχλοῖς χαλᾶτε: durch Losmachen der in die Pfosten eingefügten Querbalken (
μοχλοί) wird das Thor geöffnet. Vgl. Aristoph. Lys. 310
τοὺς μοχλούς χαλῶσιν, Eur.
Οι 1571
μοχλοῖς δ᾽ ἄραρε κλῇθρα, Hipp. 808
χαλᾶτε κλήθρα,
πρόσπο λοι,
πυλωμάτων,
ἐκλύεθ᾽ ἁρμούς, Med. 1314
χαλᾶτε κλῇδας ὡς τάχι στα,
πρόσπολοι, Iph.
Τ. 99
κλῇθρα λύσαντες μοχλοῖς.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-466
δεῖ, um zu helfen, nicht
εἰς τὸ χαλάσαι τὰς πύλας (Schol.).
879.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-467
οὐχ ὡς γ᾽ ἀρῆξαι, nicht freilich um einem Umgebrachten zu helfen, setzt der Diener hinzu, da ihm einfällt, dafs sein Hilferuf nach einem kräftigen Manne nunmehr zwecklos ist.
τι γάρ; wie
Ag. 1134
.
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-468
Vgl.
Sept. 184
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας ἢ κωφῇ λέγω; -
καθ εύδουσιν μάτην wie
θνῄσκοντες μάτην 845, indem der bereits im Verbum liegende Begriff der Wirkungslosigkeit eigens betont wird.
881.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-469
Bei
ποι ergänzt sich ein Verbum des Gehens und ist es nicht nötig mit Elmsley
лov zu setzen.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-470
ἐπιξήνου (Hackblock):
Ag. 1276
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-471
πρὸς δίκην:
Ag. 299
.
884.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-472
βοὴν ἵστης:
Soph. Phil.1263
θόρυβος ἵσταται βοῆς, Eur. Herakl. 656
βοὴν ἔστησας,
Οr. 1529
στῆσαί σε κραυγήν, Iph.
Α. 1039
ἔστασεν Ζαχάν.
885.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-473
Schol.
ὁ τῷ λόγῳ τεθνηκως Ὀρέστης ἀπέκτεινε τὸν ζῶντα Αίγι σθον. Nachgeahmt von Soph.
Εl. 1478
ΟΡ.
οὐ γὰρ αἰσθάνῃ πάλαι ζῶντας θανοῦσιν οὔνεκ᾽ ἀνταυδᾷς ἴσα;
ΑΙΓ.
οἴμοι ξυνῆκα τοὔπος. 1
η anderem Sinne heifst es ebd. 1419
ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι (von Agamemnon).
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-474
ἐξ αἰνιγμάτων, trotz der Rätsel.
888.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-475
δοίη τις πέλεκυν: auf einem Vasenbild in Berlin (Gerhard Etrur. u. Camp. Vasenbilder Taf. 24 oder Baumeister Denkm. d. kl. Altert. II S. 1113) hat Klytä mestra, stehend hinter Orestes, welcher eben den Ägisthos auf dem Throne ersticht, das Doppelbeil zum Schlage erhoben. Der Diener ab, der gleich nachher als Pylades auftritt.
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-476
ἐνταῦθα . .
τοῦ δ᾽ ἀφ.
κακοῦ, soweit im Unglück, dafs ich in dieser unglücklichen Lage bin.
Soph. Phil. 899
ἀλλ᾽ ἐνθάδ'
ἤδη τοῦδε τοῦ πάθους κυρῶ.
891.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-477
Orestes und Pylades treten aus der Mittelthüre. Durch die offene Thüre sieht man die Leiche des Agisthos.
σὲ καὶ ματεύω, scil.
ὥσπερ καὶ ἥκεις.
892.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-478
φίλτατ' . .
βία wie
φίλε τέκνον bei Homer. Krüger I $ 58, 1, 2,
893-894.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-479
τοιγάρ in seiner gewöhnlichen Bedeutung,,zum Lohne, zur Strafe dafür".
τάφῳ, nicht
λέχει.
θανοῦσα κτἑ., wenn du tot bist, dann ist dafür gesorgt, dafs du nicht an ihm zur Verräterin wirst wie an Agamemnon.,
895-896.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-480
ὦ παῖ . .
τέκνον: zu 264. Eur.
Οr. 527
ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε μήτηρ,
El. 1206
&
τάλαιν'
ἐμῶν πέπλων ἐλάβετ᾽,
ἔδειξε μαστὸν ἐν φοναῖσιν·
βοὴν δ᾽ ἔλασκε τάνδε,
πρὸς γένυν ἐμὰν τιθεῖσα χεῖρα·
τέκος ἐμόν,
λιταίνω, dazu Hom. X 82
Εκτορ,
τέκνον ἐμόν,
τάδε τ'
αἴδεο καί μ᾽ ἐλέησον αὐτήν,
εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον. Bei Sophokles ruft Klyt. einfach:
ὦ τέκνον τέκνον,
οἴκτειρε τὴν τεκοῦσαν.
βρίζων ἅμα oder
ἅμα βρίζων (im Schlafe): Krüger I § 56,
898.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-481
Eur.
El. 967
τί δῆτα δρῶμεν;
μητέρ'
ή φονεύσομεν;
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-482
Eur. Tro. 423
ποῦ δ᾽ ᾿Απόλλωνος λόγοι κτέ.
τὰ λοιπά d. i. wo bleibt das, was weiter von den Aufträgen des Loxias auszuführen ist? Mit der Ermordung des Ägisthos ist ein Teil derselben erfüllt.
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-483
πιστὰ εὐορκώματα: Schol.
τὰ ὁρκωμόσια ἃ συνωμόσαμεν. Auf die Richtigkeit dieser Erklärung weist
πιστά bin (Weil will
εὐορκώματα auf den Orakelspruch des Apollon beziehen nach
Ag. 1283
).
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-484
Alle als Feinde halte förderlicher denn die Götter d. i. weniger schlimm ist es mit der ganzen Welt verfeindet zu sein als mit den Göttern.
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-485
Der Rhythmus des Verses würde besser, wenn man mit Hermann
παρήνεσας καλῶς schriebe.
903.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-486
πρός, gegenüber, angesichts. Vgl.
Εum. 1006. - Richtig bemerkt der Schol.:
πιθανῶς δέ,
ἵνα μὴ ἐν φανερῷ ἡ ἀναίρεσις γένηται.
καὶ
904-905.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-487
καὶ ζῶντα γὰρ κτἑ. ist Begründung des Folgenden, wie wenn es hiefse:
τούτῳ θανόντι ζῶντα ..
ἡγήσω πατρός κάθευδε. Der Gedanke kehrt wieder Eur.
El. 1144
νυμφεύσῃ δὲ κἀν "
Αιδου δόμοις,
ώπερ ξυνηΰδες ἐν φάει.
συγ-
907.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-488
D. i. wie ich dich grofs gezogen habe, so will ich auch mit dir altern und dir liegt die Pflicht des
γηροβοσκεῖν ob.
909.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-489
Soph.
Εl. 428
ἡ γὰρ Δίκη νιν (scil.
Ιφιγένειαν)
εἷλεν,
οὐκ ἐγὼ μόνη. In anderer Weise heifst es Hom.
Τ 86
ἐγὼ δ᾽ οὐκ αἴτιός εἰμι,
ἀλλὰ Ζεὺς καὶ μοίρα καὶ ἠεροφοίτις ἐρινύς.
912.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-490
D. i. wie kann ich in dir die Mutter achten? Vgl. 189 f.
913.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-491
,,Das kann man keine Verstofsung nennen, wenn man jemanden in ein gastfreundliches Haus zum Auferziehen giebt.“
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-492
τοῦτο: er meint die Heirat des Agisthos.
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-493
μὴ αἰσχύνου)
ἀλλ᾽ (
μάλλ wie Aristoph. Vö. 109, Frö. 103; bei den Tragikern sonst nicht. „Du brauchst dich nicht zu scheuen; du mufst aber ebenso auch von den Verirrungen deines Vaters sprechen."
μάτας (Verirrungen): Schol.
ὅτι Κασάνδραν ἐπέγημεν. Aber vgl. auch
Ag. 1440
Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ᾽ Ἰλίου.
918.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-494
D. h. der Mann, der draufsen lange Jahre kämpft und Strapazen erduldet, ist anders zu beurteilen. als die zu Hause sitzende Frau. Eur. Med. 248
λέγουσι δ᾽ ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον βίον ζῶμεν κατ'
οἴκους,
οἱ δὲ μάρνανται δορί.
919.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-495
Ag. 852 f.
920.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-496
Vgl. Hes. Theog. 594 f., wo die Frauen mit den Drohnen im Bienenstocke verglichen werden.
921-922.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-497
Eur.
Οr. 825
θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυνδαρὶς ἰάχησε τά λαινα·
τέκνον,
οὐ τολμᾷς ὅσια κτείνων σὰν ματέρα. Die Schande eines
μητραλοίας weist Orestes zurück.
923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-498
μητρὸς . .
κύνας: aus dem Fluche der Mutter erstehen die Erinyen. Vgl. 1052 und zu
Ag. 1103
. Den Grund dieser Bezeichnung s.
Εum. 246.
924.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-499
Uber die Stellung von
δέ κα
Ag. 1084
.
925.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-500
ζώσα dient nur zur Hebung des gegensätzlichen
τύμβον. Vgl. Soph.
Αi. 1385
οὐδ᾽ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι.
πρὸς τύμβον: nach dem Schol. gab es ein Sprichwort:
ταὐτὸ πρὸς τύμ βον τε κλάειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον. Orestes ist taub und achtet auf Thränen so wenig wie das Grab.
θρηνεῖν πρός wie
λέγειν πρός. Eur. Hel. 1054
οἰκτισαίμεθα κουραῖσι καὶ θρήνοισι πρὸς τὸν ἀνόσιον.
926.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-501
πατρὸς αἶσα, das Geschick des Vaters, durch welches die ewigen Satzungen verletzt sind. Vgl. -
πορσύνει wie 910.
927.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-502
ὄφιν: zu 542. 910.
928.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-503
κάρτα μάντις wie
ἄγαν ἀλη θόμαντις
Ag. 1240
.
929.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-504
Eur.
Οr. 413
οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους. S. oben zu 312 f. Der Klyt, folgen Orestes und Pylades in den Palast.
931.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-505
ἐπήκρισε: Schol.
ἐπ᾿ ἄκρον ἦλθε. Vgl. zu
Ag. 1282
.
αἱρούμεθα: zu
Ag. 1653
. Wenn ich auch das Schicksal der beiden beklage, so gebe ich mich doch, nachdem Orestes durch Blutvergiefsen vielem Blutvergiefsen im Hause des Agamemnon die Krone aufgesetzt hat, damit zufrieden, dafs das Kleinod des Hauses erhalten bleibt.
933.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-506
ὀφθαλμὸν οίκων:
Pers. 171
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμῷ φόβος·
ὅμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν,
Eum. 1026
, Pind. OI. VI 16
ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς.
934-970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-507
drittes Stasimon, ein Jubelgesang über den Sieg des Rechts und die Befreiung des königlichen Hauses: Wie dem Hause des Priamos, so ist auch dem Hause des Agamemnon der Rächer erschienen, in der Person des ins Elend verstofsenen Orestes, den Apollon hersandte, dem Hermes und Dike im Kampfe beistanden. Jubel erschalle, dafs das herrschaftliche Haus dem Unheil und dem Zustande, wo sein Besitztum von zwei Mördern vergeudet wurde, entronnen ist. Der Spruch des Apollon ging dem alten Schaden zu Leibe. Die Gottheit dient nicht den Schlechten. Es ziemt sich, das himmlische Walten zu ehren. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder. Bald wird das Haus vollständig gesühnt und gereinigt sein und die günstige Wendung des Geschicks läfst auf den Ruf hoffen: „Usurpatoren des Hauses werden gestürzt werden. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder." Der Vortrag jedes Strophenpaares scheint einem Halbchore, der der Ephymnien dem Gesamtchore zuzukommen. An diesen Gesang erinnert in mehrfacher Hinsicht das dritte Stasimon der Soph. Elektra 1384—1397.
934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-508
χρόνῳ (mit der Zeit, endlich), entsprechend dem 66 ff., 382 u. ö. ausgesprochenen Grundsatze, dafs das göttliche Strafgericht, wenn es auch säume, doch nicht ausbleibe. Vgl.
βλάβαν ἐγχρονισθεῖ σαν 955.
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-509
διπλοῦς λέων: der Rächer erscheint in der Doppelperson des Orestes und Pylades. Vgl. Eur. Or. 1400
ἦλθον δόμους λέοντες Ελλανες δύο διδύμω (gleichfalls von Orestes und Pylades), Hom. K 297 Odysseus und Diomedes
βάν ῥ᾽ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαι ναν ἀμ φόνον,
ἀν νέκυας,
διά τ'
ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.
Αρης: zu
Ag. 1512
.
938.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-510
Schol.
ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου,
ἐστιν,
ἤνυσε τὸν ἀγῶνα.
939.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-511
πυθόχρηστος, Schol.
ὁ ὑπὸ Πυθοῦς χρησθεὶς Ὀρέστης, d. h. durch den Spruch des Gottes angewiesen. Vgl. Eur. Ion 1218
ὁ πυθόχρηστος Λοξίου νεανίας, Plut. Mor. p. 163
Β πυθόχρηστον τῆς ἀποικίας ἡγεμόνα.
940.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-512
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος s. v. a.
θεῶν φραδαῖς εὖ ὡρ μημένος. Hesych.
φραδαῖσι·
βουλαῖς. Orestes war durch Ratschlüsse der Götter, nicht durch böse Leidenschaft angetrieben.
941-942.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-513
δόμων ist von
ἀναφυγᾷ κακῶν κτέ. abhängig. Wie
κακῶν wird auch
τριβᾶς von
ἀναφυγᾷ regiert und
ὑπὸ δυοῖν μαστόροιν gehört zu
κτεάνων τριβᾶς wie zu
κτεάνων τριβομένων. - Zu
κτεάνων τριβᾶς vgl. Soph.
Εl. 1290
πατρώαν κτῆσιν Αίγισθος δόμων ἀντλεῖ,
τὰ ροιν.
δ᾽ ἐκχεῖ,
τὰ δὲ διασπείρει μάτην.
δυσοίμου τύχας ist Apposition zu
τριβᾶς, beziehungsweise zu dem ganzen Ausdruck
κτεάνων ..
μιαστόHesych.
μάστωρ μιαρός,
λυμεών. Eur.
Εl. 683
χώσοι στυγοῦ σιν ἀνοσίους μάστορας. —
δύσοιμος leiten der Schol. (
δυσπορεύτου) und Hesych. (
δύσοδος) von
οἶμος ab, Blomfield von
οἴμη oder
οἶμος (cantus), s. v. a.
δύσθροος,
δυσβάϋκτος,
δυσκέλαδος.
945-946.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-514
ᾧ μέλει..
ποινά, derjenige, dem die listig ersonnene Bufse trugvollen Kampfes am Herzen liegt, d. i. Hermes.
947.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-515
Dike hat die Hand des Orestes geleitet:
δικαίως γὰρ Ορέ στης ἠμύνατο Schol. —
ἐτήτυμος Διὸς κόρα Δίκα:
ἐτήτυμος sowie das folgende
τυχόντες καλῶς (verum nomen adsecuti, vgl. zu
Ag. 690
γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων) zeigt, dafs der Dichter mit der Etymologie
Διός)
κόρ)
α =
Δίκα spielt und das Verhältnis der Dike zu Zeus idealer auffafstals Hesiod Theog. 901
δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν,
ἣ τέκεν Ὥρας Εὐνομίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυίαν. Mit
ἐτήτυμος κορα vgl.
Soph. Trach. 1064
γενοῦ μοι παῖς ἐτήτυμος γεγώς.
ἐν ἐχθροῖς: vgl.
γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ
Soph. Ant. 551
,
ἐν θανοῦσιν ὑβρι στὴς γένῃ
Αi. 1092. Schütz vermutet
ἐπ᾿ ἐχθροῖς.
952-953.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-516
τάπερ ..
θρίαξεν,
ἐποίχεται s. v. a.
ὁ χρησμὸς Λοξίου ἐποίχεται. Vgl. Soph.
Οed.
Τ. 469
ἔνοπλος γὰρ ἐπ᾿ αὐτὸν ἐπενθρώσκει πυρὶ καὶ στεροπαῖς ὁ Διὸς γενέτας κτέ.
μυχόν: vgl.
Eum. 39
, 170, 180, Eur.
Οr. 331
μεσόμφαλοι μυχοί.
χθονὸς ἐπ'
ὀμφαλῷ : vgl. 1034,
Eum. 40
ἐπ᾽ ὀμφαλῷ, 166
γᾶς ὀμφαλόν,
Sept. 733
ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις, Pind. Pyth. V 74
μέτ σον ὀμφαλόν, Soph. Oed.
Τ. 898
γᾶς ἐπ᾽ ὀμφαλόν, Eur. Ion 223
ἆρ'
ὄντως μέσον ὀμφαλόν γᾶς Φοίβου κατέχει δόμος; Med. 668
ομφαλόν γῆς θεσπιῳδόν. Einen weilsen Stein von der Form eines abgestumpften Kegels, der im Tempel des Apollon lag, erklärten die Delpher als Mittelpunkt der Erde (Strabon IX p. 420, Paus. X 16, 3). Vgl. die Darstellung desselben auf einem Vasengemälde Rochette, Monum. inéd. pl. 37 oder Baumeister, Denkm. d. kl. Altert. II S. 1110.
θρίαξεν,
ἐμαντεύσατο. Hesych.
θριάζειν·
φυλλολογεῖν,
ἐνθουσιᾶν,
ἐνθουσιά ζειν.
Εὐριπίδης Λικυμνίῳ καὶ Σοφοκλῆς Ὀδυσσεῖ μαινομένῳ, Zenob. VIII 14
τί σοι ὁ ᾿Απόλλων κεκιθάρικεν (
τεθρίακεν Meineke,
ἐντεθρίακεν Nauck):
τὸ κεκιθάρικεν οἷον ἐμαντεύσατο κτέ.,
Εtym.
Μ. p. 455, 45. Die dorische Form wie
Suppl. 38
σφετεριξάμενοι.
δολίαν βλάβαν, den heimtückischen Schaden, dem schwer beizukommen ist. Mit
ἐγχρονισθεῖσαν vgl. Plat. Gorg. 480
Α΄ ὅπως μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα τὴν ψυχὴν ἀνίατον ποιήσει.
956-957.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-517
Der Text ist unsicher. Vgl. Anhang.
κρατεῖται (
ὥστε ὑπουρ γεῖν.
959.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-518
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν im Gegensatz zu 51
δνόφοι καλύπτουσι δόμους. Vgl. Soph.
Αi. 708
πάρα λευκὸν εὐάμερον πελάσαι φάος ..
νεῶν.
960.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-519
ψάλιον (frenum) wie
Ag. 137
στόμιον μέγα Τροίας.
οἰκίων,
οἴκων.
961.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-520
ἄνα (auf!) wie Hom.
Σ 178
ἀλλ᾽ ἄνα μηδ᾽ ἔτι κεῖσο, Soph.
Αi. 178
ἀλλ᾽ ἕνα ἐξ ἑδράνων.
ἄνα γε μήν wie
ὅρα γε μήν Soph.
Οed.
Κ. 587. Vgl. auch
εὖ γε (brav!).
963-964.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-521
,,Bald wird die alles vollendende Zeit über die Schwelle des Hauses treten" d. h. bald wird die Zeit dem Hause volle Sühne und Reinheit bringen. Vgl. Soph.
Εl. 1510
ὦ σπέρμ'
Ατρέως,
ὡς πολλὰ παθὸν δι'
ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθες τῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν. (Anders der Scholiast:
ἀλλάξει ἀπὸ κατηφείας εἰς λαμπρότητα.)
966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-522
ἀτᾶν ἐλατηρίοις wie
πόνων θελκτήριος 666.
967-968.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-523
,,Der Gang der Dinge weht freundlich durchaus um den Ruf zu vernehmen." Vgl.
ἀμοιβαί και κῶν·
μετατροποι πνέουσιν αὔραι δόμων Eur.
Εl. 1147,
ἁδυπνόων ..
ὀνειράτων Soph.
Εl. 480,
ὕπνος εὐαής
Phil. 828
.
Ζη εὐπρόσωπα (mit heiterem Antlitze) vgl.
Soph. Ant. 149
ἦλθε Νίκα τα πολυαρμάτω ἀντιχαρεῖσα Θήβα,
Αi. 1009
δέξαιτ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεως τ᾽ ἴσως.
ἰδεῖν θρευμένους,
ἀκοῦσαι θρεομέμων. Vgl.
εἰσοιχνεῦσιν
Prom. 123
.
Ζα ἰδεῖν vgl.
παιὰν λάμπει Soph. Oed.
Τ. 186.
969.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-524
μέτοικοι im Gegensatz zu dem rechtmässigen Besitzer, wie
μέτοικος Soph. Oed.
Τ. 452 dem
ἐγγενής entgegensteht.
970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-525
Das Ephymnion schliefst sich bei der Antistrophe (hier mit
μέτοικοι πάλιν) an
θρευμένους an wie
Ag. 1475
an
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται,
Suppl. 181
an
καλούμενος.
971.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-526
Exodos. Dem im Hochgefühle vollbrachter Rachethat auftretenden Orestes trübt allmählich das Bewusstsein der Blutschuld den Geist (1053 f.). Während er noch gegen die Umnachtung ankämpft, beteuert er die Gerechtigkeit seiner That und erklärt er die Absicht, schutzflehend sich an den delphischen Gott zu wenden. Endlich aber verliert er die Klarheit des Sinnes, er sieht die Erinyen nahen und in dem Wahne von ihnen fortgetrieben zu werden, eilt er von dannen. So weist, wie der Schlufs des Agamemnon auf die Choephoren, der Schlufs des zweiten Stücks auf das dritte hin. Das Innere des Hauses, wo Orestes (mit blutbefleckten Händen), einen mit Wolle umwickelten Zweig tragend (1033), und Pylades neben den Leichen des Ägisthos und der Klytämestra stehen und das Gewand liegt, welches Klytämestra bei der Ermordung des Gatten benützt hat, wird durch das Ekkyklem sichtbar. Die Illusion wird nicht in gleicher Weise wie
Ag. 1370
gewahrt, da sich der Chor nicht den Anschein giebt in den Palast zu treten. Die Motivierung dessen wäre kaum möglich Der um das Strophenpaar 1005 ff., 1016 ff. herumliegende Dialog scheint symmetrische Gliederung gehabt zu haben: 26. Strophe 8 Antistrophe. 26.
973-974.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-527
εὖνοι (
ἀλλήλοις) oder
φίλοι μὲν ἦσαν,
φίλοι δὲ καὶ νῦν s. v. a.
ὡς φίλοι ἦσαν,
οὕτω καὶ νῦν φίλοι εἰσί.
πάθει: daraus, dafs sie neben einander tot liegen, läfst es sich entnehmen.
975.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-528
ὅρκος: ihr Eid bleibt dem Bunde treu und wird nicht zum Meineide. Vgl. 894.
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-529
ξυνώμοσαν μέν, als ob folgen sollte
ξυνώμοσαν δὲ ξυνθα νεῖσθαι.
980.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-530
ξυνωρίς, gewöhnlich das Zweigespann, das Paar, hier das zwei Dinge Verknüpfende und Fesselnde.
981.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-531
ἐκτείνατε:
πρὸς τὸν χορόν (Schol.). In der That kann man nach 978 und wegen der Worte
κύκλῳ παρασταδόν („indem ihr herantretet und euch um dasselbe herumstellet") nur an den Chor, nicht an Diener denken. Der Chor mufs also auf die Bühne treten, wie er sich im Agam. von 1370 an dort befindet.
Ζη παρασταδόν vgl. Hom.
Ο 22
λῦσαι δ᾽ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν,
κ 173
ἀνέγειρα δ᾽ ἑταίρους μειλιχίοισι ἔπεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον.
983-984.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-532
ἐποπτεύων: zu 1. Vgl.
Ἠέλιος θ᾽ ὃς πάντ᾽ ἐφορᾶς καὶ πάντ᾽ ἐπακούεις Hom.
Γ 277.
ἔργα ist abhängig von
ἴδῃ. Zum Gedanken vgl. Eur.
Οr. 822
ξίφος ἐς αὐγὰς ἀελίοιο δεῖξαι und dazu Schol.
ειώθασι γὰρ οἱ ἀνελόντες τινὰ δικαίως ὡς οἴονται τῷ ἡλίῳ τὸ ξίφος δεικνύναι,
σύμβολον του δικαίως πεφονευκέναι.
985.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-533
Vorbereitung auf Eun. 579
καὶ μαρτυρήσων ἦλθον κτἑ. Die Identität des Apollon und Helios ist bei Aschylos auch
Sept. 844
τὰν ἀστιβῆ ᾿Απόλλωνι,
τὰν ἀνάλιον ausgesprochen. Vgl. Eur. frg. 781, 11
ὦ καλ λιφεγγὲς Ἥλι',
ὥς μ᾿ ἀπώλεσας καὶ τόνδ'·
Απόλλων δ᾽ ἐν βροτοῖς ὀρθῶς καλῇ κτέ.
987.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-534
οὐ λέγω d.i. kommt für mich nicht in Betracht, bringe ich nicht in Anschlag.
988.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-535
αἰσχυντῆρος (des Eheschänders)
δίκην: vgl. das Demosth. g. Aristokr. § 55 angeführte Gesetz:
ἄν τις ἀποκτείνῃ τινὰ ἐπὶ δάμαρτι ἢ ἐπὶ μητρὶ ἢ ἐπ᾽ ἀδελφῇ ἢ ἐπὶ θυγατρὶ (
τοῦτον καθαρὸν εἶναι).
989.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-536
Die V. 989-994 unterbrechen den Zusammenhang: um das Truggewand handelt es sich, nicht darum welchen Namen die Mutter verdient. Von der zutreffenden Bezeichnung der Klytämestra ist ohnedies schon
Ag. 1231 ff.
die Rede gewesen. Zudem hat der Ausdruck etwas Fremdartiges. Mit diesen Versen stehen 1003, 1004 in Zusammenhang, die also gleichfalls als interpoliert erscheinen.
990.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-537
ὑπὸ ζώνην wie
Eum. 398
ὑπὸ χθόνα τάξιν ἔχουσα,
Sept. 548
πυκνοῦ κροτησμου τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν.
991.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-538
ὡς φαίνει, ut ostendit vulneribus a me acceptis (Bothe).
992-993.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-539
,,Glaubst du, dafs, mag sie eine Muräne oder eine Natter sein, gegebenen Falls durch blofse Berührung ohne Bifs einen anderen in Faulnis bringt?"
μύραινα:
ἐπὶ τοῦ κακοῦ ἐλέγετο ὡς ἔχιδνα Hesych. Vgl. Aristoph. Fr. 473
ἔχιδνά θ ἑκατογκέφαλος ἢ τὰ σπλάγχνα σου διασπαράξει πλευμόνων θ᾿ ἀνθά ψεται Ταρτησία μύραινα.
εἴτε für
εἴτε εἴτε wie
Ag. 1402
.
θι γοῦσα: Aristot.
περὶ θαυμασίων ἀκουσμάτων p. 845
ἐν Θεσσαλία φασὶ τὸν ἱερὸν καλούμενον ὄφιν πάντας ἀπολλύειν οὐ μόνον ἐὰν δάκῃ ἀλλὰ καὶ ἐὰν θίγῃ.
995.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-540
Welche Bezeichnung soll ich ihm geben, wenn ich auch sehr zurückhaltend reden mufs ?" d. h. wie soll ich das Gewand bezeichnen, wenn ich den mildesten Ausdruck gebrauchen will?
εὐστομεῖν ist das gleiche wie
εὐφημεῖν. Aristoph. Wo. 833
εὐστόμει καὶ μηδὲν εἴπῃς φλαῦρον ἄνδρας δεξιούς.
996-997.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-541
νεβροῦ ..
δυσέκλυτον, ein einem Hirschkalbe die Fülse verstrickendes Listwerk, aus welchem man sich nicht helfen und losmachen kann. Vgl. Schol. zu Eur. Or. 23
ἡ γὰρ Κλυταιμήστρα χιτῶνα ὕφανεν οὔτε ταῖς χερσὶν οὔτε τῇ κεφαλῇ ἔκδυσιν ἔχοντα.
998.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-542
ποδιστῆρας πέπλους, ein Gewand in welchem die Füfse verstrickt und gefesselt werden.
999.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-543
φηλήτης: vgl. Hes. W. u. T. 373
ὃς δὲ γυναικὶ πέποιθε,
πέποιθ᾽ ὅ γε φηλήτῃσι, Hesych.
φηλήτῃσι λῃσταῖς.
1000.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-544
ἀπαιόλημα (Schol.
ἀπάτημα) ist abhängig von
νομίζων (im Gebrauch habend, übend, vgl. 100, Pind. Isthm. II 38
ἱπποτροφίας τε νομίζων). Mit
αργυροστερής (zu252) vgl.
ὀμματοστερής
Eum. 941
.
1002.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-545
θερμαίνοι: Eur.
El. 402
χαρᾷ θερμαινόμεσθα καρδίαν und
Αg. 487
πυρωθέντα καρδίαν.
1005-1006.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-546
So ruft der Chor aus bei der Betrachtung des Truggewandes.
διεπράχθη, Agamemnon.
1007.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-547
μίμνοντι . .
ἀνθεῖ, einem Zuwartenden erblüht nur auch üppig die Strafe d. h. wenn die Rache auf sich warten läfst, wird sie nur um so heftiger, wie sie jetzt nach einiger Zeit zwar, aber fürchterlich über die Mörder des Agamemnon hereingebrochen ist. Über den Gedanken zu 381 f.
ἀνθεῖ wie
βρύειν 68.
1008.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-548
ἔδρασεν,
Κλυταιμήστρα.
1009.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-549
Haec vestis testatur, se ab Aegisthi ense tinctam esse (Butler). Das Schwert also, mit welchem Klyt. den Agamemnon getötet, war ihr von Agisthos gegeben. Vgl.
Ag. 1608 f.
1010.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-550
Der Blutflecken (65) unterstützt die Zeit in der Zerstörung der Farbe des bunten Gewandes.
1012.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-551
νῦν ..
νῦν παρών (
παρών wie Soph.
Αi. 338
ἔοικεν τοῖς πάλαι νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών): jetzt - jetzt augenblicklich d. h.,,so eben erst spendete ich meiner That Beifall, jetzt muss ich sie beklagen."
αὐτόν,
ἐμαυ τόν, vgl. 220.
1014.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-552
ἀλγῶ μὲν: darnach scheint
ἀλγῶ δὲ gefolgt, also ein Vers ausgefallen zu sein.
ἀλγῶ mit Akk. wie Soph.
Αi. 790
πρᾶξιν ἣν ἤλγησ᾽ ἐγώ. —
ἔργα καὶ πάθος, mein Thun und Leiden d.i. alles was mit mir ist.
1015.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-553
μιάσματα tritt für
σκυλεύματα ein.
1017.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-554
ἄνατος, ohne Unheil, vgl.
Soph. Ant. 614
οὐδὲν ἕρπει θνατῶν βιότῳ πάμπολις ἐκτὸς ἄτας. So spricht der Chor, um Orestes zu trösten.
1018.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-555
D. i. wenn die Gegenwart frei von Mühsal ist, so bringt gewifs solche die Zukunft.
1019.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-556
Ζυ ὡς ἂν εἰδῆτε gehört
κτανεῖν τέ φημι κτέ. 1025, welchen Worten ein der Parenthese entsprechender Satz
ἕως ..
φίλοις vorausgeschickt wird.
όποι τελεί: vgl. 1073,
Sept. 646
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τἀπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ,
Suppl. 611
που κεκύρωται τέλος, Eur. Tro. 1029
ἵν᾽ εἰδῇς οἱ τελευτήσω λόγον und oben zu 526.
1020-1021.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-557
ἡνιοστρόφου δρόμου ἔξω, aufserhalb der Bahn, in welcher der Wagenlenker das Rofs lenkt. Vgl. zu
Ag. 1244
ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1022-1023.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-558
δύσαρκτοι: vgl.
Pers. 196
ἐν ἡνίαισί τ᾽ εἶχεν εὔαρκτον στόμα.
πρὸς δὲ καρδίᾳ κτέ: zu 166.
κρότος vom Tanz auch Eur. Herakleid.783
παννυχίοις ποδῶν κρότοισιν, Tro. 546
ἀέριον ἀνὰ κρότον ποδῶν u. a
1026.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-559
μίασμα und
στύγος von einer Person wie
Eum. 647
ὦ παντομισῆ κνώδαλα,
στύγη θεῶν.
1027.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-560
φίλτρα, Liebeszauber, Lockung.
πλειστηρίζομαι oder
πλειστηριάζομαι, ich schlage am höchsten an, ich halte am höchsten (Schol.
καυχώμαι). Besonderes Gewicht lege ich darauf, dafs Apollon mich zu dem Wagnis bestimmt hat.
1028.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-561
πυθόμαντιν :
Soph. Oed. T. 965
τὴν πυθόμαντιν ἑστίαν.
1030.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-562
παρέντα: der Akk. im Anschlufs an den unterdrückten Infin.
1031.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-563
τόξῳ γὰρ κτέ, weil himmelhoch, ungeheuer grofs.
Suppl. 482
μίασμ᾽ ἔλεξας οὐχ ὑπερτοξεύ σιμον, Hom.
μ 84
οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ τόξῳ ἀιστεύ σας κόιλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
1033.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-564
Θαλλῷ: Hesych.
θαλλός κλάδος ἐλαίας. So erscheint Orestes in Delphi
Eum. 43
. Vgl. Eur.
Suppl. 10
ἱκτῆρι θαλλῷ.
στέφει von der Umwicklung des Olivenzweigs mit Wolle, vgl.
Eum. 44
,
Suppl. 197
λευκοστεφεῖς ἱκετηρίας, Liv. 24, 30 ramos oleae ac velamenta alia supplicum porrigentes.
1034.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-565
μεσόμφαλον: zu 953.
Λοξίου πέδον wie Eur. Androm. 1085, Iph.
Τ. 972
Φοίβου πέδον.
1035.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-566
Von dem ewigen Feuer im delphischen Tempel spricht Plut. Num. c. 9
τῆς Ἑλλάδος ὅπου πῦρ ἄσβεστόν ἐστιν,
ὡς Πυθοῖ καὶ ᾿Αθή νησιν,
οὐ παρθένοι,
γυναίκες δὲ πεπαυμέναι γάμων ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν, Mor. p. 385
οἷον ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀθανάτου,
τὸ καίεσθαι μόνον αὐτόθι τῶν ξύλων ἐλάτην. Also nicht
τὸ ἐν Παρνασσῷ (vgl. zu
Eum. 24
), wie der Schol. meint. Denn dieses nächtliche Leuchten kann nicht als
φέγγος ἄφθιτον bezeichnet werden.
1036.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-567
φεύγων αἷμα (die Blutschuld durch Verbannung büfsend) wie Eur.
Suppl. 148
αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός, Hipp. 35
μίασμα φεύγων αἵματος, Med. 795
παίδων φόνον φεύγουσα. Vgl. Hom.
ψ 1181.
αἷμα κοινόν,
αἷμα συγγενές, wie Soph.
Αnt. 202
αἵματος κοινοῦ.
1039.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-568
Der Vers enthält die Reste zweier Verse, die etwa gelautet haben können:
καὶ μαρτυρεῖν ὡς τόνδε σὺν δίκῃ μόρον μητρὸς μετῆλθον,
καὶ συναίρεσθαι κακά.
1040.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-569
Der V. lautet fast ebenso wie
Ag. 1281
. Das Fehlen des verb. fin. weist auf eine Lücke nach 1040 hin. Wahrscheinlich sind zwei Verse ausgefallen: vgl. zu 971.
1041.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-570
τάσδε κληδόνας, den Ruf eines Muttermörders. Es scheint übrigens
κληδόνας durch ein Wort, welches in der vorhergehenden Lücke ausgefallen (z.
Β.
μητροκτόvos), näher bestimmt gewesen zu sein. Auch
φήμῃ πονηρᾷ 1043 läfst den Ausfall eines solchen Wortes vermuten.
1042-1043.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-571
μηδ᾽ ἐπιζευχθῇς κτἑ., und nicht werde dir der Mund an schlimme Rede angespannt. Vgl. 672. Hesych.
ἐπιγλωσσῶ·
ἐποιω·
νίζου διὰ γλώσσης.
Αἰσχύλος Ηρακλείδαις.
1046.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-572
Γοργόνων: zu
Eum. 48
,
Prom. 825
δρακοντόμαλλοι Γοργό νες, Apollod. II 4, 2, 7
εἶχον δὲ αἱ Γοργόνες κεφαλὰς μὲν περιεσπειραμένας φολίσι δρακόντων κτἑ.
1047.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-573
φαιοχίτωνες wie
Sept. 475
Ιππομέδοντος, 534
Παρθενοπαῖος. Vgl. 653. Einen solchen Trochäus im Anfang des Verses
Αλφεσίβοιαν erwähnt Priscian vol. II p. 428 aus Sophokles (frg. 785 D.). In Cramers Anecd. Oxon. III S. 358 wird auch der V. des Hipponax
ἂν αὐτὸν ὄφις τωντικνήμιον δάκνη dafür, dafs eine einzige Aspirata Position macht, angeführt. Man mufs wohl
φαιοκχίτωνες,
ὄπφις,
Ιππομμέδοντος u. s. w. wie Soph.
Αi. 210
Τελλεύ ταντος sprechen. Statthafter erscheint eine solche Licenz in Eigennamen. In betreff des dunklen Gewandes der Erinyen vgl.
Eum. 52
, 353, 372,
Sept. 686
μελάναιγις .
Ερινύς.
1048.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-574
δράκουσιν: Paus. I 28, 6
πρῶτος δέ σφισιν (den Erinyen) Al-
σχύλος δράκοντας ἐποίησεν ὁμοῦ ταῖς ἐν τῇ κεφαλῇ θριξὶν εἶναι·
τοῖς δὲ ἀγάλμασιν οὔτε τούτοις (in dem athenischen Heiligtum)
ἔπεστιν οὐδὲν φοβερὸν οὔτε ὅσα ἄλλα κεῖται θεῶν τῶν ὑπογαίων. Vgl. Einl. S. 10 N. 2.
1049.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-575
πάλιν (retro) wie 97.
1050.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-576
μὴ φόβου νικῶ (lafs dich nicht von der Furcht überwältigen): vgl.
Eum. 88
,
Soph. Ai. 1353
tav
φίλων νικώμενος, Krüger II § 47,
1052.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-577
ἔγκοτοι κύνες wie 923.
1054.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-578
Zu
Ag. 1428
.