Aeschylus Libation Bearers 838

Theodore Alois Buckley (Translator)

I have come not unbidden, but summoned by a messenger ; and I understand that some strangers who have arrived tell us news by no means welcome, to wit, the death of Orestes. And the imputation of this upon the house would be a blood- dripping burthen upon one still ulcerated and irritated by the former murder 4 . How am I to deem these tidings true and clear? or can it be that alarming rumours in the minds of women are flitting in mid-air, such as die away without effect ? What of these things shouldst thou say, so as to prove it to my mind ?

Libation Bearers. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Volunteer.

Current edition Experimental

The Libation Bearers (OCR draft) (English) (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 838-934 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 838-934 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 838 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 838 focus
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 838 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 838 focus
ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·
νέαν φάτιν δὲ πεύδομαι λέγειν τινὰς
ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,
μόρον γ' Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις
840
γένοιτ' ἂν ἄχθος αἱματοσταγὲς φόνῳ
τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ.
πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;
ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
πεδάρσιοι θρώσκουσι θνήσκοντες μάτην;
845
τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 838 focus
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 838 focus
Translations (8)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 838-931 focus
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 838 focus
achève l'œuvre amère du Malheur.)
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 838 focus
This meſſage has a voice, that calls me forth
940
To learn with more aſſurance this report,
By certain ſtrangers brought, touching the death
Of young Oreſtes; most unwelcome this;
And the relation to this house will add
Fresh terror to the fear, whoſe unheal’d wound
945
Smarts inwardly, and rankles.
Shou'd I give
Full credit to this tale, or rather deem it
The idle offspring of these women’s fears,
That lightly roſe, and will as lightly die?
950
Tell me, what proof gives credit to this rumour?
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 838 focus
Non senza invito io venni, anzi chiamato.
745
So che son giunti forestieri, e recano
una novella punto grata. Oreste
è morto. E deve questo nuovo cruccio
patir la casa, oltre l'antica strage
che ci piaga e ci morde. Or, come apprendere
750
se credibile e vera è la novella,
o se sgomente ciance all'aria corrono,
di femmine, che presto irrite cadono?
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 838 focus
Venio non inuocatus, ſed nuncio accerſitus.
Nouam famam ut audiam dicere aliquos
775
Hoſpites accedentes nequaquam caducam,
Mortem Oreſtis, & hoc ferre domum.
Sit dolor hæc in cædem terriculi,
Vulneranti primo & proiſecto.
Quomodo hæc uera & uiuentia putabo?
780
Aut à mulieribus terrendi ſermones,
"Excelsi cadunt morientes fruſtra.
Quid horum dices, ut maniſeſtes mentem?
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 838 focus
Da bin ich, hergerufen, nicht aus eig'nem Drang.
Mit neuer Botschaft, heifst es, kam ein fremder Mann,
840 mir keineswegs erwünschter, von Orestes' Tod.
Das lüde schwerste Sorg' und Angst auf unser Haus,
das von der alten Wunde schwer darniederliegt.
Wie darf ich das betrachten? Leuchtet klar darin
die Wahrheit? Ist's ein Nebelwort, das aus der Angst
845 des Frauenherzens aufsteigt, bald in nichts verweht?
Könnt ihr mir Auskunft geben, die Gewissheit schafft?
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 838 focus
Hither and not unsummoned have I come;
For a new rumour, borne by stranger men
935
Arriving hither, hath attained mine ears,
Of hap unwished-for, even Orestes' death.
This were new sorrow, a blood-bolter'd load
Laid on the house that doth already bow
Beneath a former wound that festers deep.
940
Dare I opine these words have truth and life?
Or are they tales, of woman's terror born,
That fly in the void air, and die disproved?
Canst thou tell aught, and prove it to my soul?
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 838 focus
Nicht ungerufen komm' ich, Boten riefen mich;
Denn neue Kunde, hör' ich, ward von Fremdlingen
Hieher gemeldet, keineswegs erfreuliche:
Der Tod Orestens. Würde das im Hause kund,
Ein schreckentriefend Grausen wohl erweckt' es hier,
835
Wo noch des Mordes Wunde brennt mit altem Schmerz.
Wie? Dars' ich's Wahrheit achten, ist's lebendig hell?
Sind's eitle Frauensagen, die, vom Schreck gezeugt,
Zur Luft sich aufwärts schwingen und in Nichts vergeh'n?
Was weißt du hiervon zweifellos mir kundzuthun?
840

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84

καλῆς
ἐν μέπω
vitium Ald. Deinde libri
τῆς κακῆς ἀρᾶς
. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.
138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85

κείνοις
κείνους
Rob.
139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86

τῶνδ'
τῶν
Rob. Turn.
τῶν
, supra adscripto
δ᾽
, M.
τῶν δ᾽
G. Ald.
140

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐξαυδωμένας
ἐξαυδομένας
G. Ald.
144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88

καναχὲς
κἀναχὲς
G. Ald.
145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89

ὀλομένῳ
ὀλυμένῳ
Ald. In G. ambiguum est utrum
ὀλυμένῳ
scriptum sit, an, ut in ceteris,
ὀλομένῳ
.
146

147-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90

δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
δέσποτα
vitium Ald. Deinde libri
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν
. In G. Ald.
χοᾶν
scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo
ἔρυμα
Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo
τὸν τάφον
adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse
ἕρμα
ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur
πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν
. Deinde librorum scripturam
ἄλγος
in
ἄγος
mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,
τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.
Receperunt
ἄγος
omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius
ἅγος
. Hesychius
ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ
. Scribendum erat
κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν
. Deinde libri
κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός
, nisi quod
ἀμαυρᾶς
est in G. Ald.
κλύε
emendato accentu Porsonus,
σέβας ὦ δέσποτα
Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ
. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Σκυθικά
(
η
ς supra scriptum videtur)
τ' ἐν χεροῖν
M.
Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν
Rob.
Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν
G. Ald. Turn. Deinde libri
παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη
, nisi quod
ἔνεργα βέλη
habet Turn. in G. autem
ἐν ἔργῳ βέλει
antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum
η
. Praeterea
πιπάλλων
G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius
πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων
, habet. In M. adscriptum in margine
ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν
, et in altera margine
σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων
. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum
γρ. ἕτοιμα
, quod in G. omisso
γρ
. scriptum supra
αὐτόκωπα
. In repetito
βέλη
iure haeserunt critici. Recte Pauwius
νωμῶν ξίφη
, ex scholio, quod in M. G. ad
αὐτόκωπα
adscriptum est,
τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη
. Scribendum est
Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους
γαπότους
Turnebus.
ἀπότου
M. G. Ald.
εὐπότους
Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur
κήρυξ μεγίστη
(sic)
τῶν ἄνω τε καὶ κάτω
. Adscriptum in M. G.
ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων
. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.
νέου δὲ μύθου
.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.
159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.
ἂν, ὀρχεῖται
Turn.
ἀνορχεῖται
M. G. Ald. Rob.
161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον
τόμαιον
G.
162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ
τόδ᾽ ἐπὶ
Ald.
164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ
καρδία
G.
165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,
πλὴν ἑνός
. Nam sic statim chorus quaerere debebat
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;
Separatim
πλὴν ἐμοῦ
et quasi obiter pronuntiandum est.
κείρετό νιν
, supra scripto ab alia manu
νιν
, M.
κείρετό νιν
G. Ald. Rob.
κείραιτό νιν
Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.
166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ
ἐχθροῖς
, errorem Aldinae, repetit Turn.
167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν
αὐτοῖσιν ἡμῖν
M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in
αὐταῖσιν ἡμῶν
mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.
νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον
, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.
170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν
κρύβδα
G. Ald. Quod libri habent
ἦν
mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.
ἦ
scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.
μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;
171

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

1
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-73

2
σὺν τύχῃ τινί (mit solchem Glücke wie ich es im Sinne habe), vgl. Sept. 459
σὺν τύχῃ δέ τῳ
, Soph. Αi. 853 σὺν τάχει τινί, Oed. T. 80
ἐν τύχῃ γέ τῳ
.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74

3
Der Akk. σωφρονεστέραν .. εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt σωφρονεστέραν τρόπους, da πολύ matt und unpassend ist.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75

4
5
τιμωρόν σου, einer der dich rächt.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76

6
Wenn δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet ἀνταμύνασθαι oder ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei δίκην Akk. des inneren Objekts und τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses: δίκην | τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77

7
8
Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern ( κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78

9
Pers. 225
ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος
.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79

10
ἐπανθίζειν: Schol. στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil. χοάς. Vgl. Pers. 622
ἀλλ᾽
, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80

11
12
Schol. ὅτι (d. i. σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424) παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph. Οed. Τ. 5 ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und Ag. 650 .

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

13
14
Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

15
16
Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

17
18
μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

19
20
πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

21
22
σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

23
Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

24
Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

25
ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

26
εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε
, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

27
Suppl. 365
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν
.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

28
ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.