Aeschylus Libation Bearers 855

Theodore Alois Buckley (Translator)

O Jupiter ! Jupiter! what am I to say ? whence shall I commence thus praying and importunating 1 ? How, speaking from good feeling, shall I obtain an equivalent boon ?
For now either the gore-stained attempts of the man-slaying axes are on the point of working the destruction of the family of Agamemnon throughout all time, or he, kindling fire and light for liberty, and the authorities that give laws to the state, shall enjoy the great weal of his fathers. Upon such a con­ flict as this is god-like Orestes, a solitary single-handed champion, on the point of entering against two. And may it be for victory!

Libation Bearers. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Volunteer.

Current edition Experimental

The Libation Bearers (OCR draft) (English) (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 838-934 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 838-934 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 855 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 855 focus
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 855 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 855 focus
Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι,
τάδ᾽ ἐπευχομένη κἀπιδεάζουσ',
855
ὑπὸ δ᾽ εὐνοίας
πῶς ἴσον εἰποῦσ᾽ ἀνύσωμαι;
νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι
πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
ἢ πάνυ θήσειν ᾿Αγαμεμνονίων
860
οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,
ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ᾿ ἐλευθερίᾳ
δαίων αρχάς τε πολισσονόμους
ἕξει πατέρων μέγαν ὄλβον.
τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος
865
δισσοῖς μέλλει θείοις Ὀρέστης
ἅψειν. εἴη δ᾽ ἐπὶ νίκῃ.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 855 focus
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 855 focus
Translations (8)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 838-931 focus
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 855 focus
défie bien en tout cas de tromper ma clairvoyance.
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 855 focus
What ſhou'd I ſay, eternal King,
Or how begin the strain?
960
These passions how contain,
That in my throbbing breast tumultuous ſpring?
O that, in aid, my daring deed
Might all the force of words exceed!
For now diſtained with blood the bick'ring sword,
965
The contest ends;
if all
This royal race ſhall fall;
Or the just laws their antient ſtate reſuming,
And liberty her light reluming,
970
Hail to his father's rights the son reſtor'd.
'Gainſt two fierce wolves the youth conteſting ſtands d
Alone: May heav'n-ſent conquest grace his hands!
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 855 focus
Giove, Giove, che dire? Da dove
cominciar le preghiere ed i voti?
Qual parola trovare che all'émpito
mio sia pari, che affretti gli eventi?
Ora i fili di scuri omicide
765
sanguinanti, daranno alla rocca
d'Agamènnone l'ultimo crollo;
o la luce ed il fuoco e le leggi
ravvivando pei liberi, Oreste
dei suoi padri la grande opulenza
770
riavrà. Contro due quel divino
si cimenta. Oh!, gli arrida Vittoria!
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 855 focus
O` Iupiter, Iupiter, quid dico unde incipiam
Hæc optans & currens?
Quomodo æqualia dices, perficiam?
Nunc enim futuræ funt inquinare
Experientiæ piſtillorum uiri infeſtorum.
795
Aut omnino facere Agamemnoniarum
Domorum iacturam omnino,
Aut ignem aut lucem pro libertate
Principatus hoſtium politicos
Habebit paternam magnam felicitatem,
800
Hanc fortem præſes exiſtens.
Geminis curæ erit diuus Oreſtes.
Attrectare, eat uerò ad uictoriam.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 855 focus
Zeus, was sag' ich? Zeus, womit beginn' ich?
Beten will ich und ich will beschwören,
doch das Herz, mitfühlend allzu heftig,
wie vermag's zu sagen, was es fühlt?
Jetzt entscheidet sich's. Im Mannesbusen
860 färbt sich purpurn jetzt des Schwertes Klinge,
und entweder schlägt sie Agamemnons
Hause jetzt den letzten Todesstreich,
oder zu der Freiheit heller Feier
darf das alte Haus die Flamm' entzünden,
und der Ahnen städtewaltend Scepter,
865 Herrlichkeit und Reichtum kehrt zurück.
Darum geht das Ringen. Wider beide,
die im letzten Gange siegreich waren,
trat allein mit Gottes Kraft Orestes
auf den Plan. O werde sein der Sieg.
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 855 focus
Zeus, Zeus! what word to me is given?
What cry or prayer, invoking heaven,
Shall first by me be utterèd?
955
What speech of craft—nor all revealing,
Nor all too warily concealing—
Ending my speech, shall aid the deed?
For lo! in readiness is laid
The dark emprise, the rending blade;
960
Blood-dropping daggers shall achieve
The dateless doom of Atreus' name,
Or—kindling torch and joyful flame
In sign of new-won liberty—
Once more Orestes shall retrieve
965
His father's wealth, and, throned on high,
Shall hold the city's fealty.
So mighty is the grasp whereby,
Heaven-holpen, he shall trip and throw,
Unseconded, a double foe.
970
Ho for the victory! [ A loud cry within.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 855 focus
Was sag' ich, o Zeus, wo beginn' ich zuerst
Mein brünstiges Fleh'n, mein heißes Gebet?
Wie ström' ich den Strom
850
(Ab.)
Wohlwollender Wünsche zulekt aus?
Denn jetzt ist die Zeit, daß in ewige Nacht,
Von der Erde vertilgt, Agamemnons Haus,
Das geliebte, versinkt, von des mordenden Stahls
Blutlechzender Spike geopfert,
855
Ach! - oder er selbst flammt Feuer und Glut
Für die Freiheit empor, und erringt sich des Volks
Herrschaft und das Haus,
Das gesegnete Erbe der Ahnen.
In so mächtigem Kampf will kühn er allein
860
Sich messen mit Zwei'n, der erhabene Held,
Orestes. Kröne der Sieg ihn!

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85

κείνοις
κείνους
Rob.
139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86

τῶνδ'
τῶν
Rob. Turn.
τῶν
, supra adscripto
δ᾽
, M.
τῶν δ᾽
G. Ald.
140

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐξαυδωμένας
ἐξαυδομένας
G. Ald.
144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88

καναχὲς
κἀναχὲς
G. Ald.
145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89

ὀλομένῳ
ὀλυμένῳ
Ald. In G. ambiguum est utrum
ὀλυμένῳ
scriptum sit, an, ut in ceteris,
ὀλομένῳ
.
146

147-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90

δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
δέσποτα
vitium Ald. Deinde libri
πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν
. In G. Ald.
χοᾶν
scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo
ἔρυμα
Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo
τὸν τάφον
adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse
ἕρμα
ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur
πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν
. Deinde librorum scripturam
ἄλγος
in
ἄγος
mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,
τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.
Receperunt
ἄγος
omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius
ἅγος
. Hesychius
ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ
. Scribendum erat
κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν
. Deinde libri
κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός
, nisi quod
ἀμαυρᾶς
est in G. Ald.
κλύε
emendato accentu Porsonus,
σέβας ὦ δέσποτα
Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,
ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.
Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri
ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ
. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Σκυθικά
(
η
ς supra scriptum videtur)
τ' ἐν χεροῖν
M.
Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν
Rob.
Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν
G. Ald. Turn. Deinde libri
παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη
, nisi quod
ἔνεργα βέλη
habet Turn. in G. autem
ἐν ἔργῳ βέλει
antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum
η
. Praeterea
πιπάλλων
G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius
πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων
, habet. In M. adscriptum in margine
ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν
, et in altera margine
σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων
. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum
γρ. ἕτοιμα
, quod in G. omisso
γρ
. scriptum supra
αὐτόκωπα
. In repetito
βέλη
iure haeserunt critici. Recte Pauwius
νωμῶν ξίφη
, ex scholio, quod in M. G. ad
αὐτόκωπα
adscriptum est,
τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη
. Scribendum est
Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;
Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους
γαπότους
Turnebus.
ἀπότου
M. G. Ald.
εὐπότους
Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur
κήρυξ μεγίστη
(sic)
τῶν ἄνω τε καὶ κάτω
. Adscriptum in M. G.
ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων
. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.
νέου δὲ μύθου
.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.
159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.
ἂν, ὀρχεῖται
Turn.
ἀνορχεῖται
M. G. Ald. Rob.
161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον
τόμαιον
G.
162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ
τόδ᾽ ἐπὶ
Ald.
164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ
καρδία
G.
165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,
πλὴν ἑνός
. Nam sic statim chorus quaerere debebat
μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;
Separatim
πλὴν ἐμοῦ
et quasi obiter pronuntiandum est.
κείρετό νιν
, supra scripto ab alia manu
νιν
, M.
κείρετό νιν
G. Ald. Rob.
κείραιτό νιν
Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.
166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ
ἐχθροῖς
, errorem Aldinae, repetit Turn.
167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν
αὐτοῖσιν ἡμῖν
M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in
αὐταῖσιν ἡμῶν
mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.
νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον
, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.
170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν
κρύβδα
G. Ald. Quod libri habent
ἦν
mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.
ἦ
scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.
μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;
171

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

1
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74

2
Der Akk. σωφρονεστέραν .. εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt σωφρονεστέραν τρόπους, da πολύ matt und unpassend ist.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75

3
4
τιμωρόν σου, einer der dich rächt.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76

5
Wenn δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet ἀνταμύνασθαι oder ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei δίκην Akk. des inneren Objekts und τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses: δίκην | τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77

6
7
Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern ( κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78

8
Pers. 225
ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος
.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79

9
ἐπανθίζειν: Schol. στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil. χοάς. Vgl. Pers. 622
ἀλλ᾽
, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80

10
11
Schol. ὅτι (d. i. σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424) παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph. Οed. Τ. 5 ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und Ag. 650 .

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

12
13
Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

14
15
Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

16
17
μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

18
19
πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

20
21
σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

22
Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

23
Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

24
ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

25
εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792
οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε
, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

26
Suppl. 365
σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν
.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

27
ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.