Aeschylus, Libation Bearers, Ioannes Sanravius (Translator), 838

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Venio non inuocatus, ſed nuncio accerſitus.

Nouam famam ut audiam dicere aliquos

775

Hoſpites accedentes nequaquam caducam,

Mortem Oreſtis, & hoc ferre domum.

Sit dolor hæc in cædem terriculi,

Vulneranti primo & proiſecto.

Quomodo hæc uera & uiuentia putabo?
780

Aut à mulieribus terrendi ſermones,

"Excelsi cadunt morientes fruſtra.

Quid horum dices, ut maniſeſtes mentem?

Nun.

Audiuimus quidem, interroga hoſpites

Intus tranſiens, nullum nuncians robur,
785

Vt ipſe audias uirum de his rebus.

Aegi.

Rurſus uolo uidere & probare nuncium,

Si ipſe erat præſens prope mortuum,

Siue ex obſcura fama intelligens loquitur.

Non mentem furtiuam occultatam.
790

Cho.

Libation Bearers. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 838-934 focus

Αιγισθος

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος:

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,¹
840

μόρον δ᾽ Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις

γένοιτ᾽ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς² φόνῳ

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.³

πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
845

πεδάρσιοι θρῴσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω⁴ παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν⁵ αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.⁶
850

Αἴγισθος

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτ᾽ αὐτὸς ἦν⁷ θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἴτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂν⁸ κλέψειεν ὠμματωμένην.

855

Χορός

Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι
855

τάδ᾽ ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσ᾽,⁹

ὑπὸ δ᾽ εὐνοίας

πῶς ἴσον εἰποῦσ᾽ ἀνύσωμαι;

νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι

πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
860

ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων

οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,

ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπ᾽ ἐλευθερίᾳ

δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους

πατέρων θ᾽ ἕξει¹⁰ μέγαν ὄλβον.
865

τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος

δισσοῖς μέλλει θεῖος¹¹ Ὀρέστης

ἅψειν. εἴη δ᾽ ἐπὶ νίκῃ.

869

Αἴγισθος

ἐή, ὀτοτοτοῖ.

Χορός

ἔα ἔα μάλα:
870

πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;

ἀποσταθῶμεν¹² πράγματος τελουμένου,

ὅπως δοκῶμεν τῶνδ᾽ ἀναίτιαι κακῶν

εἶναι: μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.

875

Οἰκέτης

οἴμοι, πανοίμοι¹³ δεσπότου πεπληγμένου:¹⁴
875

οἴμοι μάλ᾽ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.

Αἴγισθος οὐκέτ᾽ ἔστιν. ἀλλ᾽ ἀνοίξατε

ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας

μοχλοῖς χαλᾶτε: καὶ μάλ᾽ ἡβῶντος δὲ δεῖ,

οὐχ ὥστ᾽¹⁵ ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ:¹⁶ τί γάρ;
880

ἰοὺ ἰού.

κωφοῖς ἀυτῶ και καθεύδουσιν μάτην

ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;

ἔοικε νῦν αὖ τῆσδ᾽¹⁷ ἐπιξήνου¹⁸ πέλας
αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην¹⁹ πεπληγμένος.

Κλυταιμνήστρα

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
885

Οἰκέτης

τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ᾽γώ.²⁰ ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.

δόλοις ὀλούμεθ᾽, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.

δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος:

εἰδῶμεν εἰ²¹ νικῶμεν, ἢ νικώμεθα:
890

ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδ᾽ ἀφικόμην κακοῦ.

Ὀρέστης

σὲ καὶ ματεύω: τῷδε δ᾽ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ᾽γώ. τέθνηκας, φίλτατ᾽ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης

φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

κείσει. θανόντα δ᾽ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
895

Κλυταιμνήστρα

ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ᾽ αἴδεσαι,²² τέκνον,

μαστόν, πρὸς ᾧ²³ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης

Πυλάδη, τί δράσω; μητέρ᾽ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

900

Πυλαδης

ποῦ δὴ²⁴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽²⁵ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Ὀρέστης

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσον᾽²⁶ ἡγήσω πατρός:
905

τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδ᾽, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δ᾽ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν²⁷ δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν²⁸ μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζει²⁹ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰσχρῶς³⁰ ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι³¹ τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

ἀλλ᾽³² εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ᾽λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει³³ μόρον.³⁴³⁵

Κλυταιμνήστρα

οἲ ᾽γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες³⁶ ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Χορός

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθ᾽ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

935

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 838-934 focus

Αἴγισθος

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλʼ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,
840

μόρον δʼ Ὀρέστου. καὶ τόδʼ ἀμφέρειν δόμοις

γένοιτʼ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνῳ

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.

πῶς ταῦτʼ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
845

πεδάρσιοι θρῴσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;

τί τῶνδʼ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.
850

Αἴγισθος

ἰδεῖν ἐλέγξαι τʼ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτʼ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἴτʼ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρένʼ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.

855

Χορός

Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι
855

τάδʼ ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσʼ,

ὑπὸ δʼ εὐνοίας

πῶς ἴσον εἰποῦσʼ ἀνύσωμαι;

νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι

πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
860

ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων

οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,

ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπʼ ἐλευθερίᾳ

δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους

πατέρων θʼ ἕξει μέγαν ὄλβον.
865

τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος

δισσοῖς μέλλει θεῖος Ὀρέστης

ἅψειν. εἴη δʼ ἐπὶ νίκῃ.

869

Αἴγισθος

ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.

Χορός

ἔα ἔα μάλα·
870

πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;

ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου,

ὅπως δοκῶμεν τῶνδʼ ἀναίτιαι κακῶν

εἶναι· μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.

875

Οἰκέτης

οἴμοι, πανοίμοι δεσπότου πεπληγμένου·
875

οἴμοι μάλʼ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.

Αἴγισθος οὐκέτʼ ἔστιν. ἀλλʼ ἀνοίξατε

ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας

μοχλοῖς χαλᾶτε· καὶ μάλʼ ἡβῶντος δὲ δεῖ,

οὐχ ὡς δʼ ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ· τί γάρ;
880

ἰοὺ ἰού.

κωφοῖς ἀυτῶ καὶ καθεύδουσιν μάτην

ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;

ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας

αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος.

Κλυταιμνήστρα

τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
885

Οἰκέτης

τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγώ. ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.

δόλοις ὀλούμεθʼ, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.

δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος·

εἰδῶμεν εἰ νικῶμεν, ἢ νικώμεθα·
890

ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδʼ ἀφικόμην κακοῦ.

Ὀρέστης

σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δʼ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης

φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

κείσῃ· θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
895

Κλυταιμνήστρα

ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον,

μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης

Πυλάδη τί δράσω; μητέρʼ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

900

Πυλάδης

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Ὀρέστης

κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσονʼ ἡγήσω πατρός·
905

τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδʼ, ἐπεὶ φιλεῖς

τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δʼ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Χορός

στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

τλήμων Ὀρέστης, τοῦθʼ ὅμως αἱρούμεθα,

ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 838 focus

ΑΙΓΙΣθΟΣ.

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,
840

μόρον γ' Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις

γένοιτ᾽ ἂν ἄχθος αἱματοσταγὲς φόνῳ

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ.

πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω?

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
845

πεδάρσιοι θρώσκουσι, θνήσκοντες μάτην?

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μὲν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι.
850

Α.Ι.

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνήσκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἰτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 838 focus

Αἴγισθος

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινὰς
825

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,

μόρον δ' Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις

γένοιτ' ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνῳ

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ.

πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;
830

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι

πεδάρσιοι θρώσκουσι, θνῄσκοντες μάτην;

Αἴγισθος

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥςτε δηλῶσαι φρενί;

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,
835

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

Αἴγισθος

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτ᾽ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἴτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.
840

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 838 focus

ΑΙΓΙΣΘΟΣ

Ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινάς

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,

μόρον δ' Ὀρέστου· καὶ τόδ' ἀμφέρειν δόμοις
840

γένοιτ' ἂν ἄχθος δειματοσταγές φόνῳ δείματοστάγ᾽ ἐσφόνωι

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνουσι... δεδηγμένοις -οντι... -μένωι·

πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω ;

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι

πεδάρσιοι θρώσκουσι, θνῄσκοντες μάτην ;
845

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

(ΧΟ.)

Ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών· οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτόσ' αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι.

(ΑΙ.)

Ἰδεῖν ἐλέγξαι τ' αὖ θέλω τὸν ἄγγελον·
850

εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν ἦεν ¹ ἦε... (?) θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἴτ' ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών·

οὔτοι φρέν᾽ ἂν φρένα κλέψειεν -ειαν ὠμματωμένην.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 838 focus

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύδομαι λέγειν τινὰς

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,

μόρον γ' Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις
840

γένοιτ' ἂν ἄχθος αἱματοσταγὲς φόνῳ

τῷ πρόσθεν ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ.

πῶς ταῦτ᾽ ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι

πεδάρσιοι θρώσκουσι θνήσκοντες μάτην;
845

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,

ὡς αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύδεσθαι πέρι.

ΑΙ.

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,
850

εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρὼν

¹²³⁴⁵⁶

τὸν αἴτιον δ' v. proximo addit M. ἐξαπολλὺς ἐξαπολλύων Heimsoeth. μόρου Turnebus μόρον Μ. Post 836 iterat 823-28 ut ephymnium GCW Schneider. ἐφίμερον ἐφήμερον corr. in ἐφίμερον Μ. γ' γ' Portus δ' Μ. αἱματοσταγὲς φόνῳ αἱματοσταγὲς φόνῳ Portus δείματοστάγ ἐσφόνωι Μ. ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις Bamberger, fort. τεθηγμένοις, cfr. schol. (τεθηγμένῳ Wieseler). θνήσκοντες θνησκοντεσ Μ, θνήσκοντος Portus, cfr. schol. paragraphus praefixa in M. ἔσω εἴσω Βlomfield. αὐτὸς αὐτὸν ὡς αὐτὸν Canter. αὐτῶν Turnebus. πάρα Portus. nulla personae nota in M. αὖ in litura scr. m (fuerat εὖ ut videtur). ἦν θνῄσκοντος ἦν θνήσκοντος Turnebus η*** * κοτοσ Μ, δεν θνήσκοντοσ correxit et rursus in marg. εν θνήσκοντο(σ) adscr. m.

εἴτ᾿ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν ὠμματωμένην.

ΧΟ.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 838 focus

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινάς

ξένους μολόντας, οὐδαμῶς ἐφίμερον,
840

μόρον γ᾽ Ὀρέστου. καὶ τόδ᾽ αὖ φέρειν δόμοις

γένοιτ᾽ ἂν ἄχθος αἱματοσταγές, φόνωι

τῶι πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.

πῶς ταῦτ᾽, ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω;

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι
845

πεδάρσιοι θρώισχουσι, θνήισκοντες μάτην;

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.
850

⟨ΑΙ.⟩

ἰδεῖν ἐλέγξαί τ᾽ εὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτ᾽ αὐτὸς ἦν θνήισκοντος ἐγγύθεν παρών

εἴτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂ⟨ν⟩ κλέψειεν ὠμματωμένην.

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 838 focus

ΑΙΓΙΣθΟΣ

ἥκω μὲν οὐκ ἄκλητος, ἀλλ᾽ ὑπάγγελος·

νέαν φάτιν δὲ πεύθομαι λέγειν τινάς
840

ξένους μολόντας οὐδαμῶς ἐφίμερον,

μόρον δ᾽ Ορέστου. καὶ τόδ᾽ ἀμφέρειν δόμοις

γένοιτ᾽ ἂν ἄχθος δειματοσταγὲς φόνωι

τῶι πρόσθεν ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις.

πῶς ταῦτ᾽, ἀληθῆ καὶ βλέποντα δοξάσω,
845

ἢ πρὸς γυναικῶν δειματούμενοι λόγοι

πεδάρσιοι θρώισκουσι, θνήισκοντες μάτην;

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥστε δηλῶσαι φρενί;

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,
850

ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

(ΑΙ.)

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,

εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνήισκοντος ἐγγύθεν παρών,

εἴτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος λέγει μαθών.

οὔτοι φρέν᾽ ἂ ν κλέψειεν ὠμματωμένην.
855

Translations (8)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 838-931 focus

Enter Aegisthus

Aegisthus

I have come not unasked but summoned by a messenger. I heard startling news told by some strangers who have arrived, tidings far from welcome:

—that Orestes is dead. To lay this too upon our house would be a fearful burden when it is still festering and galled by the wound inflicted by an earlier murder. How can I believe this tale is the living truth? Or is it merely a panic-stricken report spread by women
840

which leaps up to die away in nothingness? What can you tell me of this to make it plain to my mind?
845

Chorus

We heard the tale, it is true. But go inside and inquire of the strangers. The certainty of a messenger’s report

is nothing compared with one’s own interrogation of the man himself.
850

Aegisthus

I wish to see the messenger and put him to the test again—whether he himself was present at the death or merely repeats from vague reports what he has heard. No! Be sure he cannot deceive a mind with eyes open. Exit

855

Chorus

O Zeus, O Zeus, what should I say? Where shall I begin this prayer of mine, this appeal to the gods? How in my loyal zeal can I succeed in finding words to match need? Now is the moment when the blood-stained edges of the blades that lay men low
855

are utterly forever to destroy the house of Agamemnon. Or else, kindling a flaming light in the cause of freedom, Orestes will win both the rule over his realm and the rich possessions of his fathers.
860

Our gallant Orestes, with no one to assist him, is now to meet with two in such a contest. And may it be to triumph!
865

869 A shriek is heard from within

Aegisthus

within Oh! Oh! O woe!

Chorus

Ah! Ah! Alas! What is happening? What is being accomplished for our house? Let us stand apart while the matter is still unsettled so that we may be considered blameless in these ills. For the issue of the fighting has now been decided. The Chorus withdraws to the side of the scene; then a servant of Aegisthus rushes in
870

875

Servant

O woe, oh utter woe! My master is slain! O woe! I cry yet again, for the third time. Aegisthus is no more! Come, with all speed! Unbar and open the women’s door! And a strong arm indeed is needed, but not to help him who is already slain: what good is there in that?
875

Help! Help! Am I shouting to the deaf and fruitlessly wasting my voice on people who are asleep? Where has Clytaemestra gone? What is she doing? Her own neck, near the razor’s edge, is now ready to fall beneath the stroke.
880

Clytaemestra hurries in unattended

Clytaemestra

What is this? What cry for help are you raising in our house?
885

Servant

I tell you the dead are killing the living.¹

Clytaemestra

Ah! Indeed I grasp the meaning of the riddle. We are to perish by treachery, just as we committed murder. Someone give me a battle-axe, and quickly! Let us know if we are victors or vanquished:

for I have even come to this in this wretched business. Exit Servant. The door is opened and the corpse of Aegisthus is discovered. Nearby stands Orestes, and at a distance Pylades
890

Orestes

It is you I seek. He over there has had enough.

Clytaemestra

Oh no! My beloved, valiant Aegisthus! You are dead!

Orestes

You love this man? Then you will lie in the same grave,

and you will never abandon him in death.
895

Clytaemestra

Wait, my son! Have pity, child, upon this breast at which many times while you slept you sucked with toothless gums the milk that nourished you.

Orestes

Pylades, what shall I do? Shall I spare my mother out of pity?

900

Pylades

What then will become in the future of Loxias’ oracles declared at Pytho , and of our sworn pact? Count all men your enemies rather than the gods.
900

Orestes

I judge you victor: you advise me well. To Clytaemestra Come, this way! I mean to kill you by his very side. For while he lived, you thought him better than my father.

Sleep with him in death, since you love him but hate the man you were bound to love.
905

Clytaemestra

It was I who nourished you, and with you I would grow old.

Orestes

What! Murder my father and then make your home with me?

Clytaemestra

Fate, my child, must share the blame for this.
910

Orestes

And fate now brings this destiny to pass.

Clytaemestra

Have you no regard for a parent’s curse, my son?

Orestes

You brought me to birth and yet you cast me out to misery.

Clytaemestra

No, surely I did not cast you out in sending you to the house of an ally.

Orestes

I was sold in disgrace, though I was born of a free father.
915

Clytaemestra

Then where is the price I got for you?

Orestes

I am ashamed to reproach you with that outright.

Clytaemestra

But do not fail to proclaim the follies of that father of yours as well.

Orestes

Do not accuse him who suffered while you sat idle at home.

Clytaemestra

It is a grief for women to be deprived of a husband, my child.
920

Orestes

Yes, but it is the husband’s toil that supports them while they sit at home.

Clytaemestra

You seem resolved, my child, to kill your mother.

Orestes

You will kill yourself, not I.

Clytaemestra

Take care: beware the hounds of wrath that avenge a mother.

Orestes

And how shall I escape my father’s if I leave this undone?
925

Clytaemestra

I see that though living I mourn in vain before a tomb.²

Orestes

Yes, for my father’s fate has marked out this destiny for you.

Clytaemestra

Oh no! I myself bore and nourished this serpent!

Orestes

Yes, the terror from your dream was indeed a prophet. You killed him whom you should not; so suffer what should not be.

He forces Clytaemestra within; Pylades follows
930

Chorus

Truly I grieve even for these in their twofold downfall. Yet since long-suffering Orestes has reached the peak of many deeds of blood, we would rather have it so, that the eye of the house should not be utterly lost.

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 838 focus

I have come not unbidden, but summoned by a messenger ; and I understand that some strangers who have arrived tell us news by no means welcome, to wit, the death of Orestes. And the imputation of this upon the house would be a blood- dripping burthen upon one still ulcerated and irritated by the former murder . How am I to deem these tidings true and clear? or can it be that alarming rumours in the minds of women are flitting in mid-air, such as die away without effect ? What of these things shouldst thou say, so as to prove it to my mind ?

CHORUS

We heard it indeed, but go thou within and question the strangers ; the authority of messengers is no way so good as for a man himself to make enquiry about the tidings which they bring 5

.

AEGISTHUS

I wish to see and question farther the messenger, whether he himself was present close at hand where he died, or whether he is telling what he has learned from obscure re port. He certainly will not be able to delude a discerning mind. Exit AEGISTHUS.

CHORUS

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 838 focus

achève l'œuvre amère du Malheur.)

Égisthe arrive par la droite.

EGISTHE.

Je reviens, non de moi-même, mais appelé par un message. On me dit que des étrangers nous apportent
une nouvelle qui certes n'était point désirée, celle de la mort d'Oreste. Charger encore pareil fardeau sur ses épaules, il y a là de quoi pénétrer d'épouvante une maison qu'une première mort a laissée déjà saignante et meurtrie ¹.

Mais faut-il estimer ce qu'on nous conte véridique et réel?
Ne serait-ce point de ces propos peureux de femmes qui jaillissent et s'envolent, puis disparaissent sans plus de réalité? Que peux-tu m'en dire qui s'impose à mon esprit?

LES CHOÉPHORES

LE CORYPHÉE.

Nous avons entendu la nouvelle; mais entre, renseigne-toi auprès des étrangers. Nul messager ne
vaut la démarche de qui va s'informer sur place en personne.

ÉGISTHE.

Je veux à mon tour voir et questionner le messager. Était-il lui-même auprès du mourant? ou parle- t-il d'après une rumeur confuse? Je le

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 838 focus

This meſſage has a voice, that calls me forth

940

To learn with more aſſurance this report,

By certain ſtrangers brought, touching the death

Of young Oreſtes; most unwelcome this;

And the relation to this house will add

Fresh terror to the fear, whoſe unheal’d wound

945

Smarts inwardly, and rankles.

Shou'd I give

Full credit to this tale, or rather deem it

The idle offspring of these women’s fears,

That lightly roſe, and will as lightly die?
950

Tell me, what proof gives credit to this rumour?

GILISSA.

Indeed we heard it: but go in, examine

Theſe ſtrangers; less regard is due to rumour,

Than to clear information learnt from them.

ÆGISTHUS.

I wish to see this stranger, and to aſk him
955

If he himſelf was preſent at his death,

Or only ſpeaks from an obscure report.

Deception finds no eaſy entrance here.

CHORUS.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 838 focus

Non senza invito io venni, anzi chiamato.

745

So che son giunti forestieri, e recano

una novella punto grata. Oreste

è morto. E deve questo nuovo cruccio

patir la casa, oltre l'antica strage

che ci piaga e ci morde. Or, come apprendere

750

se credibile e vera è la novella,

o se sgomente ciance all'aria corrono,

di femmine, che presto irrite cadono?

CORIFEA

L'abbiamo udito. Ma tu entra e interroga

i forestieri. Allor che si può chiedere
755

direttamente, a che servono araldi?

EGISTO

Voglio vedere il nunzio e interrogarlo,

se presente alla morte era, o se parla

per non chiara notizia. Acuto è l'occhio

della mia mente: non potrà deludermi.
760

Entra nella reggia dalla porta di mezzo.

CORO

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 838 focus

Da bin ich, hergerufen, nicht aus eig'nem Drang.

Mit neuer Botschaft, heifst es, kam ein fremder Mann,

840 mir keineswegs erwünschter, von Orestes' Tod.

Das lüde schwerste Sorg' und Angst auf unser Haus,

das von der alten Wunde schwer darniederliegt.

Wie darf ich das betrachten? Leuchtet klar darin

die Wahrheit? Ist's ein Nebelwort, das aus der Angst

845 des Frauenherzens aufsteigt, bald in nichts verweht?

Könnt ihr mir Auskunft geben, die Gewissheit schafft?

Chorführerin.

Wir waren Ohrenzeugen, aber geh' hinein

und frage selbst den Fremden. Wo der Mann den Mann

850 ausforschen kann, hat Zeugenrede keinen Wert.

Aigisthos.

Ich will den Boten sehen und von neuem ihn

verhören, ob er selbst dem Tode beigewohnt,

ob er Gerüchtes wirre Stimmen weitergiebt.

Mein Geistesaug' ist helle: mich berückt er nicht.

Ab.

Chor.

855

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 838 focus

Hither and not unsummoned have I come;

For a new rumour, borne by stranger men
935

Arriving hither, hath attained mine ears,

Of hap unwished-for, even Orestes' death.

This were new sorrow, a blood-bolter'd load

Laid on the house that doth already bow

Beneath a former wound that festers deep.
940

Dare I opine these words have truth and life?

Or are they tales, of woman's terror born,

That fly in the void air, and die disproved?

Canst thou tell aught, and prove it to my soul?

Chorus.

What we have heard, we heard; go thou within
945

Thyself to ask the strangers of their tale;

Strengthless are tidings, thro' another heard;

Question is his, to whom the tale is brought.

Ægisthus.

I too will meet and test the messenger,

Whether himself stood witness of the death,
950

Or tells it merely from dim rumour learnt:

None shall cheat me, whose soul hath watchful eyes.

[ Exit.

Chorus.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 838 focus

Nicht ungerufen komm' ich, Boten riefen mich;

Denn neue Kunde, hör' ich, ward von Fremdlingen

Hieher gemeldet, keineswegs erfreuliche:

Der Tod Orestens. Würde das im Hause kund,

Ein schreckentriefend Grausen wohl erweckt' es hier,
835

Wo noch des Mordes Wunde brennt mit altem Schmerz.

Wie? Dars' ich's Wahrheit achten, ist's lebendig hell?

Sind's eitle Frauensagen, die, vom Schreck gezeugt,

Zur Luft sich aufwärts schwingen und in Nichts vergeh'n?

Was weißt du hiervon zweifellos mir kundzuthun?
840

Die Chorführerin.

Wir hörten's; aber geh' hinein und frage selbst

Die fremden Männer. Nicht soviel gilt Botenwort,

Als wenn du selber diese selbst darum befragst.

Aegisthos.

Ja, seh'n und fragen will ich ihn, den fremden Mann,

Ob er bei seinem Tode selbst zugegen war,
845

Ob nur aus dunkler Sage schöpft und weiter spricht.

Des klaren Geistes offnen Blick betrügt er nicht.

Die Chorführerin.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

772-774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-492

δὸς τύχας εὖ τυχεῖν, κυρίως τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἰδεῖν: δὸς τύχας τυχεῖν δέ μου κυρίως M. G. Ald. Rob. δὸς τύχας, τυχεῖν δέ μοι κυρίως Turn. Scholiastes δός μοι εὐτυχίαν εὐτυχῆσαι βεβαίως. Hinc eiecto δέ μου, quod e δός μοι ortum esse videtur, scripsi δὸς τύχας εὖ τυχεῖν κυρίως. In eandem emendationem incidit Bambergerus, in reliquis falsus. Deinde τὰ σωφροσννευματισμένοις ἰδεῖν Μ. et Rob. nisi quod hic τα sine accentu habet. τὰ σώφροσυν εὐμαιομένοις ἰδεῖν G. Ald. τὰ σώφροσιν εὖ μαιομένοις ἰδεῖν Turn. Scribendum erat, plena interpunctione post haec verba posita, τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἔχειν. Itaque hos versus ita constitui, δὸς τύχας εὖ τυχεῖν κυρίως τὰ σώφρον εὖ μαιομένοις ἔχειν. Nunc oranti mihi, caelicolarum pater Iuppiter, da prospere rem cedere iis qui honesta salva esse cupiunt.

775-776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-493

διὰ δίκας πᾶν ἔπος ἔλακον· ὦ Ζεῦ, σύ νιν φυλάσσοις: διαδικᾶσαι M. G. διαδικάσαι Ald. Rob. Turn. διὰ δίκας Pauwius. It ferri posset, nisi melius Creticus servaretur purus. Itaque quum in M. G. hoc scholion adscriptum sit δικαίως, κατὰ δίκαν, ὅ ἐστι κατὰ τὸ δίκαιον, quis dubitabit restituere καδ δίκαν? Deinde πᾶν ἔπος ἔλακον ζεῦ, σὺ δέ νιν φυλάσσοις M. G. Ald. Rob. Turn. nisi quod in G. Ald. φυλάσσεις scriptum est. Scribendum erat καδ δίκαν πᾶν ἔπος ἔλακον· ὦ Ζεῦ, σύ νιν φυλάσσοις.

777. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-494

πρὸ δέ γ' ἐχθρῶν τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεῦ, θές: ε ε (έ ἑ G. Ald. Rob.) προδὲ δὴχθρῶν Μ. G. Ald. Rob. 2, πρὸ δηχθρῶν Turn. Neque exclamatio hic apta est, et insolens erasis δὴ ἐχθρῶν. Deinde τῶν ἔσω μελάθρων ὦ ζεῦ θές. Hoc si proprie accipiatur, ne verum quidem est, quia Aegisthus non erat intus. Metrum docet, quod etiam Seidlerus de versibus dochm. p. 406. vidit, scribendum esse τὸν ἔσωθεν, et removendum d. Scripsi igitur πρὸ δέ γ' ἐχθρῶν τὸν ἔσωθεν μελάθρων, Ζεύ, θές. Oresten dicit.

777

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-495

νιν μέγαν ἄρας: Libri μιν. Correxit Seidlerus. Deinde μέγαν ἄρας Rob. Turn. μέγαν ἄιρας Μ. μέγα μιρας G. μέγα αἴρας Ald.

778

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-496

παλίμποινα ... ἀμείψει: παλίμποινα Vict. παλίνποινα M. G. AH. Rob. Turn. Scholiastes επάρας γὰρ τὸν Ὀρέστην, δυνήσῃ καὶ τριπλασίονα ποινὴν εἰςπράξασθαι τὸν Ὀρέστην ποιῆσαι. Hinc Turn. ἀμείψῃ scripsit. Ceteri omnes ἀμείψει. Dictum id est pro αμειφθήσῃ, vicissim accipies. Vidit hoc Pauwius.

780

781. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-497

ἴσθι: Libri ἴσθι. Recepi Pauwii emendationem ἴσχε.

781

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-498

ζυγέντ᾽ ἐν ἅρμασιν: ζυγέντ' Μ. Rob. Turn. ζυγοῦντ' G. Ald. Deinde libri ἐν ἁρματι. Scripsi ἐν ἅρμασιν. Scholiastes ἐνέμεινε τῇ μεταφορά, φήσας γὰρ ἐν ἅρμασι πημάτων, τὸ δρόμῳ ἐπήγαγε. Ita, ἐν ἅρμασι, legitur in scholiis codicis G. et editionis Rob. et, ut puto, etiam in scholiis codicis M. ἐν ἅρματι scholiorum editio Vict.

782

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-499

μέτρον, τίν' ἂν: Turn. e coniectura μέτρου, quod coniungit cum sequentibus. Ceteri omnes μέτρον. Deinde omnes τίς ἄν. Scripsi τόν αὐ.

784

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-500

σωζόμενον: σωζόμενον, sed priore o ex eo facto, Μ. σωζώμενον G.

785

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-501

γάπεδον: Libri δάπεδον. Scribendum erat γάπεδον. V. ad Prom. v. 830.

786

787. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-502

ἀνομένων βημάτων: ἀνομένων in M. ex αναμένων factum est. Deinde βημάτων M. G. Ald. κτημάτων Rob. πημάτων Turn. ex scholio, λείπει τὸ ὅπως, καὶ τὸ ἰδεῖν ἀντὶ τοῦ ἴδοι. ὁ δὲ νοῦς, ὅπως ἂν τοῦτο ἴδοι σωζόμενον τὸν ῥυθμὸν ὁμαλὸν καὶ εὔτακτον κατὰ τὸν δρόμον τῶν ἀνυομένων πημάτων. Multo magis poetica est vetus lectio βημάτων. Haeserunt in his versibus interpretes et veteres et recentiores propterea quod τις a scriptum inveniebant, tum quod non intelligebant quomodo tot accusativi construendi essent. Ita vero haec stropha intelligenda est, sustine cari viri pullum iunctum currui malorum, modum adhibens in cursu, ut hoc solum rursus videat desinentium gressuum nisum aliquam servare mensuram. Γάπεδον dicitur videre ὄρεγμα βημάτων, hoc autem σώζεσθαι ρυθμόν τινα.

787

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἔσω: Libri ἔσωθε. Metrum exigebat ἔσω.

788

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-504

πλουτογαθῆ ... ἐνίζετε: πλουτογαθή Turn. et hoc ipse M. habere videtur. πλουταγαθῆ G. Rob. πλουτ᾽ ἀγαθῆ Ald. Deinde libri μυχὸν νομίζετε, quod scholiastes interpretatur ήνιοχεῖτε καὶ διοικεῖτε. Scribendum μυχὸν ἐνίζετε. Neque enim antistrophicus versus, sed hic emen- dandus est. Euripides Hel. v. 1117. μουσεῖα καὶ θάκους ἐνίζουσαν ἀηδόνα.

789

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-505

κλῦτε: Libri κλύετε. Scribendum esse κλυτε vidit etiam Dindorfius.

790

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-506

ἄγετε, τῶν πάλαι: Librt ἄγετε, τῶν πάλαι πεπραγμένων. Delendum est πεπραγμένων, ut voluit Canterus, quamquam ille quidem non intellecta vera stropharum ratione.

791

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-507

προςφάτοις δίκαις: πρὸς φάτοις Ald. Nisi metra ostenderent hic versum intercidisse, satis id argueret oratio per nullam particulam cum superioribus nexa.

792

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-508

τὸ δὲ καλῶς κτάμενον: Libri τόδε καλῶς κτάμενον, nisi quod τὸ δεκαλῶς habet Rob. Scholiastes διὰ τοῦτο τὸ καλῶς ἀναιρεθησόμενον. λέγει δὲ τὸ αἷμα τοῦ Αἰγίσθου. Recte Bambergerus haec sie emendavit, τὸ δὲ καλῶς κτίμενον.

795

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-509

ὦ μέγα ναίων στόμιον: Scholiastes haec verba, ὦ μέγα ναίων στόμιον, interpretatur ὦ Αιδη. Apollinem recte intellexit Heathius. Infra v. 941. ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός. Hesychius στόμια, χάσματα. Strabo IX. p. 641. de oraculo Delphico, υπερκεῖσθαι δὲ τοῦ στομίου τρίποδα υψηλόν.

796

796-798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-510

εὖ δὸς ἀνέδην ἰδεῖν δόμον ἀνδρός, καί νιν ἐλευθερίοις ὄμμασιν ἐκ δνοφερᾶς καλύπτρας: εὖ δὸς ἀνιδεῖν δόμον ἀνδρὸς καί νιν ἐλευθερίως λαμπρῶς ἰδεῖν φιλίοις όμμασι δνοφερὰς καλύπτρας M. G. Ald. Rob. nisi quod Rob. εν δὸς ἂν ἰδεῖν habet, et per errorem δνοφερὰς καλύπτας, alioque errore Ald. δνοφερός καλύπτρας. Turnebus dedit λαμπρῶς τὸ ἰδεῖν. Emendavi haec in Opusc. I. p. 115. seq. Nam in iis, quae libri habent, duo sunt ad quae nemo non statim offendat, άνιδεῖν, insolens verbum, quod scholiastes interpretatur αναβλέψαι, sequente mox ἰδεῖν, et ἐλευθερίως λαμπρῶς. llud sic est dictum, ut ferri nemqueat, alterum sic ut non possit addita copula emendari: languet enim hoc, ἐλευθερίως λαμπρῶς τε. Vtrumque adverbium interpretatio est alius adverbii, ανέδην, quod deinde in ἀνδεῖν mutatum est. Eustathius p. 168, 36. ἀνέδην interpretatur ἀνέτως καὶ ἐλευθέρως, Suidas δαψιλῶς, ἀκωλύτως, κατακόρως, Zonaras p. 225. et Favorinus φανερῶς. Deinde genitivos δνοφερᾶς καλύπτρας agnoscit scholiastes, cuius haec est adnotatio, τοῦ σκότους. Metri pariter ac sensus caussa addidi ἐκ. Itaque sic scripsi hanc mesodum, τὸ δὲ καλῶς κτίμενον ὦ μέγα ναίων στόμιον, εὖ δὸς ἀνέδην δόμον ἀνδρός, καί νιν ἰδεῖν φιλίοις ὄμμασιν ἐκ δνοφερᾶς καλύπτρας. Tu vero, qui bene conditam magnam speluncam lenes, fac ul domus viri libere, et ipse (Agamemno) amicis oculis ex caliginoso velamine (sepulcri) adspiciat.

799. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-511

ξυλλάβοι: ξυλλάβοι Μ. Turn. ξυμλάβοι Ald. ut G. habet, in quo tamen β erasum et pro a scriptum β a prima manu. ξυμβάλοι Rob.

799

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-512

ἐπιφορώτατος: Omnes επιφορώτατος. Non debebam olim scribendum coniicere επιφ θορώτατος, neque Emperius ἐπεὶ φορώτατος, sed emen- danda erat stropha. Scholiastes ὡς ἐπὶ ἀνέμου εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ὁ λο- γικώτατος. Thucydides III. 74. ἡ πόλις ἐκίνδυνευσε πᾶσα διαφθα- ρῆναι, εἰ ἄνεμος ἐπεγένετο τῇ φλογὶ ἐπίφορος ἐς αὐτήν. Lucianus Hermot. 28. p. 769. εἰ ἐπίφορόν ἐστι καὶ οὔριον τὸ πνεῦμα τοῖς Κό- ρινθόνδε διαπλεῦσαι ἐθέλουσι.

800

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-513

θέλων: θέλεν, sed ad ultimam syllabam @ adscripto Med.

801

802-805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-514

τὰ δ᾽ ἄλλα ἀμφανεῖ χρήζων. ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγων νύκτα πρό τ' ὀμμάτων σκότον φέρει, καθ' ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος: Libri πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεί χρήΐζων κρυπτά. ἄσκο- πον δ᾽ ἔπος λέγων etc. Non recte olim haec verba, πολλὰ δ᾽ ἄλλα φανεῖ χρηίζων κρυπτά, ut ab interprete adscripta delenda esse putavi. Excidit potius versus in stropha. Hic autem non dubito quin Aeschylus scripserit τὰ δ᾽ ἄλὰ ἀμφανεῖ χρήζων. ἄσκοπον δ᾽ ἔπος λέγων νύκτα πρό τ' ὀμμάτων σκότον φέρει, καθ' ἡμέραν δ᾽ οὐδὲν ἐμφανέστερος. Horum verborum, τὰ δ᾽ ἄλα ἀμφανεῖ χρήζων, explicatio est velus scholion, τὰ δὲ κρυπτὰ νῦν φανερώσει. Deinde κρυπτά in textum venit. Inde alterum scholion, depravatam scripturam explicans, θέλων πολλὰ κρυπτὰ εὑρίσκει (sic M. G. non εὑρήσει). Quid illud ἄσκοπον nos sit, quod tam grandi oratione summus poeta adumbravit, indicat Homerus, Ἑρμῆς δὲ ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων· ἔχε δὲ ῥάβδον μετὰ χερσίν καλὴν χρυσείην, τῇ τ᾽ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει, ὧν ἐθέλει· τοὺς δ᾽ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-515

καθ' ἡμέραν δ' ... οὐδὲν ἐμφανέστερος: καθ' ἡμέραν δ' M. Rob. καθ' ἡμέραν, omisso δ', G. Turn. καθημέραν Ald. Καθ' ἡμέραν est interdiu. v. Lobeckium Paralip. p. 63. Deinde οὐδενὶ ἐμφανέστερος Rob. Ceteri recte οὐδὲν ἐμφανέστερος.

805

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-516

καὶ τότ᾽ ἤδη, τότε πλοῦτον: Libri καὶ τότε δὴ πλοῦτον. Scholiastes τὸν πλοῦτον τῶν δωμάτων ἐλεύθερον τῇ πόλει μεθήσομεν. Scripsi καὶ τότ᾽ ἤδη, τότε πλοῦτον * οἴσομεν * Nam excidisse verbum et antistrophicus versus monstrat et sententia.

806

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-517

δωμάτων: Non opus esse videtur ut δωμάτων mutetur in δειμάτων, quod et ego aliquando conieci et II. L. Ahrens.

807

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-518

οὐριοστάταν: Ουριοστάταν recte interpretari videtur scholiastes οὐρίως σταθέντα.

808

809-810. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-519

ἅμα δὲ κρεκτὸν γοερὸν νόμον θήσομεν πόλει: ὁμοῦ κρεκτὸν γοήτων νόμον μεθήσομεν πόλει Μ. in quo ὁμοῦ itemque or in νόμον, quod antea νόμων erat, ab alia, ut videtur manu, in litura scripta sunt. Discrepant ab his ceteri libri eo quod in G. γοήτῶν cum duplici accentu et sequens vocabulum eo compendio scriptum est, quod νόμων significat: ceteri γοητῶν νόμον habent. μεΘέλσομεν vitium Rob. Praeterea Turnebus κρεκτῶν scripsit. Scholion in M. ita scriptum est ὁμοῦ δὲ μεθήσομεν τὸν κρεκτὸν γοήτων νόμων, ὃ ἐστι, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῇ πόλει μεταδώσομεν καὶ τὸν Αγαμέμνονα ἀκινδύνως θρηνήσομεν. Deinde aliud scholion, τὸν τῶν γοήτων, οἳ ὡς ᾄδουσι παριόντες (sic M. περιϊόντες Vict.) τὴν πόλιν. Scripsisse videtur Aeschylus ἅμα δὲ κρεκτὸν γοατὰν νόμον θήσομεν πόλει. Sepulcri ornamenta, inquit, ex mulieris congestis opibus ampla feremus Agamemnoni, simulque lugebimus eum.

810-812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-520

τάδ᾽ εὖ ἔχοντ᾽, ἐμὸν κέρδος αὔξει τόδ᾽, ἄτα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων: τὰ δ᾽ εὖ M. Turn. τάδ' εὖ G. Ald. Rob. Deinde libri ἐμὸν ἐμὸν κέρδος ἀέξεται τόδε, ἄτα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων. In Rob. ἐμὸν semel tantum legitur. ἄτα G. Ald. Turn. άτη, sed supra adscripto α, Μ. ἄτη Rob. Scholiastes τὰ καλῶς ἀποβαίνοντα τὸ ἐμὸν κέρδος ἐστίν, τῶν δὲ περὶ Ὀρέστην καὶ Ἠλέκτραν ἀπαλλαγὴ ἄτης. Scripsi τὰ δ᾽ εἶ ευ ἔχοντ᾽ ἐμὸν κέρδος αὔξει τόδ', &- τα δ᾽ ἀποστατεῖ φίλων.

813-816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-521

σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων, ἐπαύσας πατρὸς ἔργῳ πρὸς σέ, τέκνον, πατρὸς θροούσᾳ, περαίνων ἐπίμομφον αὔδαν: Versui 813. θερ. praefixum in Rob. In M. hi versus ita scripta sunt, σὺ δὲ θαρσῶν ὅτ᾽ ἂν ἥκη | μέρος ἔργων | ἐπαύσας πατρὸς ἔργοι | Θροούσα | πρὸς σὲ τέκνον πατρὸς αὐδὲν καὶ περαινων ἐπίμομφαν (sic) ἄταν. Coniunctim ὅταν Turn. Deinde ἥκει Ald. Deinde έπαυσας G. Ald. έσβυσας codex Robortelli: ipse Rob. ἐπαύσας dedit, quod est in M. Turn. Deinde θρούσα Rob. προοῦσα G. Ald. θροούση Turn. Tum αὐδῶν pro αὐδὲν G. Ald. Denique ἐπίμομφαν φάτων Ald. In G. est επίμομφάταν, super φ scripto eo compendio quo ar significatur. ἐπίμομφον άταν Rob. Turn. Corruptissimos versus explicare conatur scholiastes, qui et ipse προούσα legit. Vitiorum, quibus haec affecta sunt, non obscura est origo. Etenim πατρὸς ἔργωι ortum est ex μέρος ἔργων, quod antecesserat. Deinde αυδάν, vera scriptura, super vitiosum utav adscripta erat, et propterea alieno loco inserta est. Accesserunt alii errores. Scripsisse enim puto Aeschylum, σὺ δὲ θαρσῶν, ὅταν ἥκῃ μέρος ἔργων, ἐπαΐσας τε προοῦσαν πρὸς σέ, τέκνον, πατρὸς περαίνειν ἐπίμομφον αὐδάν, et quae sequuntur. Θροοῦσαν et ἐπαΐσας Schutzius in prima editione scripsit: verissime, ut videtur. Neque ἐπαΐσας reprehendi potest, quum plura sint apud Aeschylum propius ad epicum sermonem accedentia. Aptissime autem iubetur Orestes audire adhortantem patrem.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-522

Περσέως τ᾽ ἐν φρεσὶ ... σχεθών: Libri cum hiatu περσέως τε ἐν. Correxerunt Schutzius et Porsonus. Deinde φρεσὶ Turn. φρεσσιν Μ. G. φρεσὶν Ald. Rob. Deinde libri σχέθων.

817

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-523

τοῖς θ' ... φίλοις: τοῖς θ' Rob. τοῖς δ᾽ Μ. G. Ald. τοῖς τ' Turn. Deinde φίλοισιν Μ. G. Ald. Turn. φίλεσιν Rob. Scribendum φίλοις.

818

819-820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-524

τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπράσσων χάριτας ὀργᾶς λυγρᾶς: Libri τοῖς τ᾽ ἄνωθεν προπράσσων χάριτος ὀργᾶς λυπρᾶς, nisi quod Turn. ἀργὰς λυπράς scripsit. Id Victorius celerique editores receperunt. Sed defendi non potest. Scribendum est τοῖς τ' ἄνω πρόπρασσ᾽ ἐὼν χάριτας ὀργᾶς λυγρᾶς. Ει χάριτας quidem etiam Schutzius invenit, λυγρᾶς Blomfieldius.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-525

ἄταν τιθείς: Libri ἄταν. Scholiastes τὴν ἔνδον ἐπὶ τῆς οἰκίας φονίαν ἄτην καταβαλών, ὃ ἐστι τὴν Κλυταιμνήστραν. Scribendum videtur αγαν. V. ad Ag. v. 704. τιθοὶς Rob.

821

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-526

τὸν αἴτιον δ᾽ ἐξαπολλὺς μόρου: d'omittit Turn. μόρου Turn. μόρον Μ. G. Ald. Rob.

822

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-527

NA: Postremus huius carminis versus excidit. Dubitationem eximit metrum.

823

824. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-528

ὑπάγγελος: ὑπ᾽ ἄγγελος G. Ald. et ante correctionem M.

824

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-529

ξένους ... μολόντας ... ἐφίμερον: ξένους Rob. μολῶντας G. Ald. ἐφήμερον Turn. In M. i in litura scriptum est, ut hic quoque ἐφήμερον antea fuisse videatur.

826

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-530

μόρον δ' ... ἀμφέρειν: μόρον γ' Ὀρέστου Portus et Stanleius in curis secundis. Recepit hoe Blomfieldius. Non mutandum videtur δέ. Deinde ἀμφέρειν M. G. Ald. Rob. ἂν φέρειν Turn. Male Blomfieldius coniecit αὖ φέρειν scribendum esse. Hoc quoque, inquit, plenum timoris mulum domus huec referre poterit ad caedem illam quae nos vulnerat et mordet, i. e. hoc quoque nobis propter caedem illam evenit.

827

828. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-531

δειματοσταγὲς φόνῳ: δειματοσταγές φόνῳ Vict. δειματοστάγ᾽ ἐς φόνῳ M. G. δείματος τάγ' ἐς φόνῳ Ald. Rob. δείματος τάγ᾽ ἐς φόνον Turn. Non debebat Porto et Stanleio αἱματοσταγές scribendum videri. Conferendum quod est in Agamemnone v. 166. στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας μνησιπήμων πόνος, καὶ παρ᾽ ἄκοντας ἦλθε σωφρονεῖν. Choeph. v. 354. si recte illa constitui, τί γὰρ κεύθω, φρενὸς οἷον ἔμπας πουτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάκιου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος; Eum. v. 358. δειματοσταγὲς ἀξιόμισον ἔθνος τόδε.

828

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-532

ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ: Scholiastes ὡς ἐπὶ μαχαίρας, οὐ παρακαλυφθέντι, ἀλλ᾽ ἀειμνήστῳ. ἐν γὰρ τοῖς θρήνοις ἀμύσσουσιν αὑτῶν τὰ στήθη. Mira interpretatio. Ελκαίνειν alibi non legitur. Δεδηγμένῳ recte videtur Schiitzius pro δεδηκότι dictum putasse. Ita φόνῳ ἑλκαίνοντι καὶ δεδηγμένῳ erit caedi vulneranti nos et mordenti.

829

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-533

θρώσκουσι: θρώσκουσι Μ.

832

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἠκούσαμεν: Linea praefixa in M. G. Nulla nota in Ald. Αγγ. Turn. Recte haec choro tribuit Rob.

834

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-535

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ... πάρα: ὡς αὐτὸν αὐτῶν Schutzius et Porsonus. ὡς αὐτὸς αὐτὸν M. G. Ald. Rob. ôç avròs avτæv Turn. In fine versus libri ég. Scribendum erat naga. Vidit hoc etiam Emperius, cui praeterea scribendum videbatur ὅσ᾽ αὐτὸς αὐτῶν, hoc quidem minus recte. a in litura est in M.

836

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-536

ἰδεῖν: Personae notam omittunt M. G. Ald.

837

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-537

εἴτ᾽: Turn. M. Žɛv G. Ald. Rob.

838

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-538

κληδόνος: κλυδόνος G. Ald.

839

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-539

οὔτοι φρέν᾽ ἂν κλέψειεν: οὗτοι φρέν ἂν κλέψειεν Elmsleius ad Euripidis Med. p. 150. οὗτοι φρένα κλέψειαν M. G. Ald. Rob. Τurn. κλέψειεν Stephanus.

840

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-540

ἄρξωμαι: ἄρξαμαι vitium Ald.

841

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-541

κἀπιθεάζουσ': nagyoμén Rob. Deinde záridoάžovou M. G. sed in M. od ab alia manu in litura scriptum est. κἀπιθοάζωσα Ald. καπι θοάζουσα Rob. zḍлidoάlovo' Turn. Recte Blomfieldius et ante eum Schultzius scribendum coniecerunt κἀπιθεάζουσ'.

842

844. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-542

ἀνύσωμαι: ἀνύσομαι G.

844

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-543

μιανθεῖσαι: juaviva Rob. ex sua coniectura: codex eius, ut ceteri libri, μιανθεῖσαι.

845

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-544

πειραὶ: Scholiastes πειραί, αἱ ἀκμαὶ τῶν ξιφῶν, παρὰ τὸ πείρειν. Non debebat Blomfieldius Pauwii лɛα probare.

846

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-545

ὄλεθρον: pov error Rob.

848

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-546

δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους: δαίων M. G. Rob. δαΐων Ald. Turn. Deinde libri αρχάς τε πολισσονόμους, nisi quod Ald. πολυσσονομούς habet. Porsonus scripsit ἀρχαῖς τε πολισσονόμοις. Receperunt hoc editores praeter Wellanerum, qui té post participium ea ratione positum esse putavit, de qua dixi ad Ag. v. 97. Hic quidem veri simillimum est excidisse versum eiusmodi, πλοῦτόν τε δόμων.

850

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-547

πατέρων: πύτον Ald. male intellecto compendio codicis G. Hinc πατρῷον Turn.

852

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-548

πάλην ... μόνος ὢν: úr Ald. et codex Robortelli: ipse Rob. náλny scripsit, quod est in M. G. Turn. Deinde uóvos ir M. Rob. μóvos omittunt G. Ald. unde Turn. r o scripsit.

853

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-549

θεῖος: Jos Turn. 9ɛiois M. G. Ald. Rob.

854

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-550

νίκῃ: vízy M. G. Rob. vízyy Ald. Turn.

855

856. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-551

ἔ ἔ, ὀτοτοτοτοῖ: Huic et sequenti versui lineae praefixae in M. G. Omittit personarum notas Ald. Libri è otototoĩ, quod oxytonon est in G. Rob. Scripsi OTOTOTOTOT. Proprius in talibus exclamationibus est versus dochmiacus.

856

857-858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-552

ἔα, ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις: Vulgo ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις; Sic Vict. ex M. zézagra G. Ald. Turn. xéxoaora Rob. Dochmiacus versus esset a la μáha. Verum ita is, qui sequitur, trimeter esset Creticus, quod genus in huiuscemodi vociferationibus prorsus inusitatum est. Quare sic haec scribenda putavi, ἔα, ἔα μάλα. πῶς ἔχει, κέκρανται δόμοις; AESCHYLUS II. 36

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-553

ἀποσταθῶμεν: Huic versui chori nomen praefixum in M. G. Ald. ἀποσταθῶμεν Rob. Turn. απο σταθῶμεν Μ. ἀποσταθῶ μὲν G. Ald.

859

862. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-554

πεπληγμένου: Personae nota omissa in M. G. Ald. Rob. Οι. praefixit Turn. πανοίμοι Porsonus. Libri πάν· οἴμοι vel πάν, οἴμοι, Rob. πᾶν. οἴμοι. In fine versus libri τελουμένου. Aberravit librarius ad v. 859. Recepi probabilem Schiitzii emendationem, πεπληγμένου.

862

863. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-555

προςφθέγμασιν: In προςφθέγμασιν inter y et ut aliquid erasum in M.

863

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-556

γυναικείους: γυναικείους M. Rob. Turn. γυναικίους G. Ald. γυναικείας scripserat Vict. Recte Blomfieldius γυναικείους restituit. Male autem idem Blomfieldius de ανδρωνίτιδι et γυναικωνίτιδι cogitavit. Ex hospitalibus egressus est servus, et aperiri iubet regias aedes.

865

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-557

χαλᾶτε· καὶ μάλ᾽ ἡβῶντός γε δεῖ: χαλᾶτα, sed postremo a deinde in e mutato, G. Deinde libri καὶ μάλ᾽ ἡβῶντος δὲ δεῖ. Recte Blomfieldius καὶ μάλ' ἡβῶντός γε δεῖ, obtemperans ille quidem Porsoni decreto, de quo ad Prom. v. 977. dictum est. Recte iunguntur και et δέ, ubi dé sententiam prioribus adneclit, και autem est etiam: non possunt coniungi, ubi, ut hic, nectendae orationi inservit zaí. Ceterum male interpretes hic de robusto homine agi putant, tamquam si firmissime clausae essent fores. Atqui aperit has fores Clytaemnestra, mulier. Poeta intelligit celerem.

866

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-558

οὐχ ὥςτ᾽ ἀρῆξαι ... διαπεπραγμένῳ: οὐχ ὥστ᾽ ἀρήξαι emendavit Porsonus. Libri οὐχ ὡς δ᾽ ἀφῆξαι. Deinde διαπεπραγμένων M. G. Ald. Rob. διαπεπραγμένῳ scribendum esse vidit Turn. Id legit scholiastes, qui sic interpretatur, τῷ σφαγέντι.

867

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

649-778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-344

zweites Epeisodion. Die Ausführung der Rache wird auf listige Weise vorbereitet. Orestes kommt mit Pylades von der linken Seite und pocht an das Thor des Hauses. Beide haben mittlerweile sich als Gepäck tragende Wanderer (671) verkleidet.

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-420

ἔχεις wie 104, 443, Soph. Ant. ἔχεις τι κεἰσήκουσας;

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-421

Eur. Tro. 1149 σὺ δ᾽ ὡς τάχιστα πρᾶσσε ταπεσταλμένα.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-422

⁴

μέλει .. μέλη, was die Götter besorgen, wird besorgt, vgl. Eum. 682

ἠκούσαθ᾽ ὧν ἠκούσατε

. Anderen Sinn haben die zu Ag. 1170 angeführten Wendungen.

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-423

⁵

σὺν θεῶν δόσει wie sonst σὺν θεοῖς.

779-836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-424

⁶

zweites Stasimon. Mit der starken Erregung, welche durch das Gefühl hochwichtiger Entscheidung hervorgebracht wird, fleht der Chor um glückliches Vollbringen des Rachewerks: » Lafs mich, Zeus, den Sieg des Rechtes sehen. Lenke den Sturmlauf des Orestes, dafs sein Fufs nicht strauchle. Ihr, Götter des Familienschatzes, sühnt die alte Blutschuld, damit das Haus rein wird. Du, Apollon, lafs den Palast des Agamemnon wieder den heiteren Tag der Freiheit schauen nach der finsteren Umnachtung. Seinen Beistand leiste endlich Hermes, der Gott der List, der sogar zur hellen Tageszeit das Auge mit Finsternis blendet. Wenn dann der Tag der Freiheit anbricht, dann werden wir fröhlichen Sang anstimmen. Nun aber vollende du, Orestes, mutig das Werk und schaffe Genugthuung den Freunden drunten und auf der Oberwelt durch Vernichtung des Mörders." - Von den drei Strophenpaaren scheint jeder Stoichos eines zu singen, während die Ephymnien dem Gesamtchore zufallen.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-425

⁷

⁸

παραιτουμένα, αιτουμένᾳ wie im Lat. deprecari im Sinne von precari gebraucht wird. Vgl. Suppl. 530

θεοὺς

.. λιταῖς παραιτοῦ τῶν σ᾿ ἔρως ἔχει τυχεῖν.

781-782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-426

⁹

¹⁰

,,Gewähre uns heitere, recht eigentlich deinem Namen entsprechende Schicksale zu erleben." εὐδίους κυρίως mit Bezug auf den Namen Ζεύς, Διός (,,mache deinem Namen Ehre"). Vgl. zu Ag. 517 . τὰ σώφρονα εὖ μαιομένοις, die wir das Tugendhafte auf rechte Weise suchen (verlangen) d. h. die wir, wie sich's gehört, der Tugend und dem Rechte den Sieg wünschen. ἔλακον

783-784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-427

¹¹

¹²

Der Satz διά steht in kausalem Verhältnis zum Folgenden ( διὰ δίκας γὰρ . . ἔλακον): da jegliches Wort meines Gebetes im Rechte sich bewegt, mögest du es wohl beachten. Vgl. zu 706.

785-786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-428

¹³

¹⁴

πρὸ ἐχθρῶν θές, bringe den Orestes im Hause vor seine Feinde d. i. gieb ihm Sieg über die Feinde.

787-788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-429

¹⁵

μέγαν ἄρας wie μέγαν αὐξάνειν, Krüger I $ 57, 4, 2. ἄρας, als ob folgen sollte ,,wirst du zwei- und dreifachen Dank ernten“. Vgl. zu Ag. 653 . δίδυμα καὶ τριπλᾶ sprichwörtlich wie Pers. 1034

δίδυμα γάρ ἐστι καὶ τριπλᾶ

. Vgl. τριπλῇ τετραπλῇ τ᾽ ἀποτίσομεν Hom. A 128, καὶ δὶς αἰάζειν .. καὶ τρίς Soph. Αi. 432, δὶς ταὐτὰ καὶ τρὶς ἀναπολεῖν Phil. 1238 . παλίμποινα, Vergeltung, Dankopfer, vgl. ἄποινα. παλίμποινα ἀμείψει wie χάριν ἀπαμείβειν Αg. 730.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-430

¹⁶

,,Achte darauf, dafs eines teuren Mannes verwaistes Füllen an den Leidenswagen gespannt ist, und gieb ihm das richtige Mafs beim Laufe. Welches Streben der vorwärts gelenkten Schritte könnte beim Lauf über solches Feld sich das rechte Mafs wahren?" Πώλος, das auch sonat wie μόσχος von Jungfrau und Jüngling gebraucht wird, entspricht hier in besonderer Weise dem folgenden Bilde ἐν ὥρμασιν πημάτων ζυγέντα. προστι θεὶς μέτρον, damit er nicht infolge der Hast ausgleitet. σωζόμενον (med.) zu ὄρεγμα. γάπεδον ist gebraucht für δάπεδον, wie die Handschrift bietet. Ebenso ist Prom. 855

πρὸς Μολοσσὰ δάπεδα

für γάπεδα überliefert. Vgl. Dind. lex. Aesch. unter γάπεδον. ἀνομένων mit kurzem a wie Hom. Σ 473 ἔργον ἄνοιτο, Aesch. frg. 156, 2 D. οὔτ᾽ ἄν τι θύων οὔτ᾽ ἐπισπέν δων ἄνοις. Die Ephymnien stehen mit der Antistrophe gewöhnlich nicht in innerem Zusammenhang.

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-431

¹⁷

¹⁸

Und ihr Götter, die ihr im Innern des Hauses des Ortes waltet, wo der liebe Schatz geborgen, höret und seid zugleich (mit Zeus) achtsam. Der alten Frevelthaten Blut waschet ab durch neues Gericht, auf dafs der alte Mord nicht fortzeugt im Hause." Mit πλουτογαθῆ vgl. φιλογαθής Sept. 902 . Das Wort verbindet die Vorstellungen von Reichtum und der Freude des Besitzers. νομίζετε, Schol. ἡνιοχεῖτε καὶ διοικεῖτε, vgl. on von der gewohnten Stätte. σύμφρονες steht in Bezug zu ἴσθι 790 ( φρόνει — συμφρονεῖτε). Die Rache an Klyt. und Agisthos ist nicht φόνος, sondern δίκη und diese Sühne des früher vergossenen Blutes soll dem Morden im Hause ein Ende machen. προσφάτοις, weil die Rache eben im Werke ist.

802-803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-432

¹⁹

ὦ τὸ καλῶς κτίμενον μέγα στόμιον ναίων: der Schol. ὦ Αιδη, aber καλῶς κτίμενον, das Homerische ἐυκτίμενον, pafst besser für den Tempel in Delphi, wo der Dreifufs auf einem Erdschlunde stand (Strabon IX p. 641). Mit μέγα στόμιον vgl. μέγαν μυχόν 953.

804-805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-433

²⁰

ἀνιδεῖν, Schol. ἀναβλέψαι, den Blick frei erheben. Der Sinn von εὖ ἀνιδείν wird durch das Folgende näher erklärt. — ἀνδρός von Agamemnon wie φίλου ανδρός 790. νίν, δόμον. ἐλευθέριον φῶς, das Homerische ἐλεύθερον ἦμαρ (Z 455).

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-434

²¹

²²

Vgl. 51 δνόφοι καλύπτουσι δόμους.

808-809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-435

²³

ἐνδίκως, als Ἑρμῆς δόλιος. Vgl. zu 723. φορώτατος: seinem Ungestüm kann niemand widerstehen, wenn er eine Handlung zum glücklichen Ende führen will.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-436

²⁴

²⁵

Rätselhaft klingt mein Wort: Bei Nacht bringt er Verfinsterung der Augen, aber auch am hellen Tage ist er nicht heller. 66 Die List bringt Umnachtung selbst am hellen Tage. ἄσκοπον wie Soph. Phil. 1111

ἄσκοπα κρυπτά τ᾽ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός

. Vgl. Εum. 535 ξύμμετρον δ᾽ ἔπος λέγω. – Der temporale Akk. νύκτα wie ὤραν Eum. 109 , χειμῶνα Soph. Oed. Τ. 1138, οὐδὲ νύκτα οὐδεὶς ἐναυλίζεται ἀνθρώπων Herod. I 181, τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον ebd. VII 151, ώρην τοῦ ἔτεος καλλίστην ebd. 50. Krüger II § 46, 4. τέ — δέ Krü ger I § 69, 16, 6.

815. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-437

²⁶

²⁷

Und dann nunmehr werden wir hellen von Angsten befreienden zu Tanz einladenden Sang weiblicher Stimmen und nicht die schrille Klageweise ertönen lassen: ,,gut geht die Fahrt; mein, mein Gewinn mehrt sich damit; und die Freunde haben keinen Schaden." δειμάτων λυτήριον: Soph. Εl. 635 λυτηρίους εὐχὰς δειμάτων und zu 235. - θηλύθρους wie δημόθρους. οὐδέ: vgl. Soph. Αi. 629 αἴλινον αἴλινον οὐδ᾽ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς ἥσει δύσμορος, ἀλλ᾽ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς θρηνήσει. — κρεκτὸν νόμον wie Soph. frg. 414 κρεκτοῖσι νόμοις. Gewöhnlich wird κρέκειν vom Schlagen der Kithara gesagt; aber auch αὐτὸν κρέκειν Aristoph. Vö. 682. Hier scheint es die hohen Töne und die heftige Weise der Κισσία ἰηλεμιστρία (422) zu bezeichnen. Vgl. ὀξυτόνους ωδάς in der eben a. St. des Sophokles. νόμον μεθήσομεν wie ein Geschofs, vgl. λόγον μεθιέναι (Soph. Oed. Τ. 784). πλει τάδ' εὖ ruft man etwa, wenn man ein Schiff mit vollen Segeln dabin fahren sieht. — ἁμὸν .. φίλων: das Heil der Freunde (des Orestes) ist auch ein Segen für mich. Vgl. auch Ag. 1089 f.

825-826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-438

²⁸

²⁹

Wenn sie dir,Kind zuruft (895), so schreie ihr den Ruf ‚Vater“ entgegen“ d. h. so erwidere den Ruf mit der Erinnerung an den Mord des Vaters. ἀνεπίμομφον ἄταν, ein Blutvergiersen, das keine Schuld mit sich bringt. In ἀνεπίμομφον ist die erste Silbe lang wie in ἀπαράμυθον Prom. 201 , in ἀθάνατος, ἀκάματος nach epischer Weise.

829-830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-439

³⁰

Den ausharrenden Mut des Perseus im Herzen, welcher mit abgewandtem Gesichte die Medusa vernichtete: ἀποστραφεὶς ὡς ἐκεῖνος, μή πως θεώμενος αἰδεσθῇς τὴν μητέρα Schol. Vgl. Eur. El 1221 ἐπιβαλὼν φάρη κόραις ἐμαῖς φασγάνω κατηρξάμαν ματέρος ἔσω δέρας μεθείς. – σχεδρός τλήμων, καρτερικός Hesych.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-440

³¹

³²

Den Dank für die traurige Umgarnung. Vgl. 490 f. ὁρκάνη τὸ θηρατικὸν δίκτυον, ὃ καὶ σαργάνη καλεῖται Schol. zu ὁρκάνα πυργῶτις Sept. 333 .

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-441

³³

³⁴

ἔνδοθεν, ἔνδον, im Hause.

835-836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-442

³⁵

³⁶

τὸν αἴτιον μόρου allgemein von den beiden Schuldigen. ἐξαπολλύων: die Form ἀπολλύων schwebt auch Ag. 1065 vor. Vgl. Hesych. ὀλλύει· ἀπολλύει.

837-934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-443

³⁷

drittes Epeisodion: Vollzug der Rache. Ägisthos tritt rechts auf (ohne Gefolge).

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-444

³⁸

οὐκ ἄκλητος ἀλλ᾽ ὑπάγγελος: Soph. Αi. 289 τί τήνδ᾽ ἄκλητος οὔθ᾽ ὑπ᾿ ἀγγέλων κληθεὶς ἀφορμᾶς πεῖ ραν κτέ, Trach. 291

οὐκ ἐμῶν ὑπ᾽ ἀγγέλων

, ἀλλ᾽ αὐτόκλητος ἐκ δόμων πορεύεται.

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-445

³⁹

καὶ schliefst den Gedanken an οὐδαμῶς ἐφίμερον an. ἀμφέρειν wie 446: und dieses zu ertragen dürfte dem Hause eine bluttriefende Last sein, das von dem früheren Morde noch wund und zerrissen ist." Der Ausdruck aî μa τοσταγές und ἑλκαίνουσι καὶ δεδηγμένοις hat Bezug auf das Zerreifsen von Brust und Wange bei einem Todesfalle. Vgl. 24 f.

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-446

⁴⁰

βλέποντα, lebenskräftig, οὐ φθίνοντα, Gegensatz θνήσκοντες μάτην 845. Soph. Οed. Τ. 482 τὰ δ᾽ αἰεὶ ζῶντα περιποτᾶται.

844. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-447

⁴¹

δειματούμενοι λόγοι, Reden der Angst. Eigentlich γυναικῶν δειματουμένων, also von der Person übertragen.

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-448

⁴²

Sie fliegen in der Luft (sie gleichen einem leichten Windhauch) und vergehen in Nichts. Vgl. Ag. 492 . Uber die Form πεδάρσιοι τη 588. — Mit θνήσκοντες μάτην vgl. καθεύδουσιν μάτην 880 und εἴδωλον ἄλλως Soph. Phil. 947 .

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-449

⁴³

Mit ἠκούσαμεν μὲν vgl. Ag. 1619

γέρων ὤν

, Eur. Bakch. 189 γέροντες ὄντες u. . .

848-849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-450

⁴⁴

⁴⁵

Persönliche Erkundigung ist mehr wert als Mitteilung von Boten. Soph. Οed. Τ. 6 ἁγὼ δικαιῶν μὴ παρ᾽ ἀγγέλων, τέκνα, ἄλλων ἀκούειν αὐτὸς ὧδ᾽ ἐλήλυθα, Aristoph. Vö. 967 οὐδὲν οἷόν ἐστ᾽ ἀκοῦσαι τῶν ἐπῶν, Plat. Gorg. p. 447 C οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτῶν.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-451

⁴⁶

θνῄσκοντος, αὐτοῦ.

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-452

⁴⁷

κλέψειεν (trügen) wie Soph. Trach. 243

εἰ μὴ συμφοραὶ κλέ πτουσί με

, Ant. 1218

θεοῦσι κλέπτομαι

. ὠμματωμένην: Eur. Hel 122 αὐτὸς γὰρ ὄσσοις εἰδόμην καὶ νοῦς ὁρᾷ. Agisthos tritt durch die Mittelthüre in den Palast.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-453

⁴⁸

⁴⁹

τάδε ( Αkk. des inneren ObHesych. jekts), in dieser Sache. ἐπιθεάζει· θεοὺς ἐπικαλεῖται.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-454

⁵⁰

ἴσον scil. τῇ εὐνοίᾳ. Wie soll ich es fertig bringen dem Drang meiner Gefühle entsprechenden Ausdruck zu geben? Das Particip bei ἀνύσωμαι wie bei λήγειν, παύεσθαι.

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-455

⁵¹

Schol. πειραὶ αἱ ἀκμαὶ τῶν ξιφῶν, παρὰ τὸ πείρειν· κοπάνων δὲ τῶν κοπτικῶν ξιφῶν. Vgl. Anhang.

862-863. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-456

⁵²

πῦρ καὶ φῶς: Eur. Or. 1137 ὀλολυγμὸς ἔσται πῦρ τ᾿ ἀνάψουσιν θεοῖς. ἐπ' ἐλευθερίᾳ d. i. aus Freude über die wiedererlangte Freiheit. δαίων, Orestes.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-457

⁵³

⁵⁴

ἐΰν: Hesych. ἐΰς· ἀγαθός, καλός, μέγας. Vgl. Soph. Εl. 72 ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων.

865-866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-458

⁵⁵

μόνος steht nur in Gegensatz z α δισσοίς ohne Rücksicht auf Pylades. - ἔφεδρος hiefs beim Ringkampf derjenige, welcher den Ausgang des Kampfes von zwei anderen abwartete, um es mit dem aufzunehmen, der Sieger blieb. Hier sind es zwei Gegner, mit denen Orestes nach der Überwältigung des Agamemnon zu ringen hat.

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-459

⁵⁶

ἅπτειν πάλην wie μάχην συνάπτειν.

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-460

⁵⁷

⁵⁸

Das Wehegeschrei des Agisthos erschallt aus dem Innern.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Quomodo hæc uera & uiuentia putabo? 780 Aut à mulieribus terrendi ſermones, "Excelsi cadunt morientes fruſtra. Quid horum dices, ut maniſeſtes mentem?

Nun. Audiuimus quidem, interroga hoſpites Intus tranſiens, nullum nuncians robur, 785 Vt ipſe audias uirum de his rebus.

Aegi. Rurſus uolo uidere & probare nuncium, Si ipſe erat præſens prope mortuum, Siue ex obſcura fama intelligens loquitur. Non mentem furtiuam occultatam. 790

Cho.

Current edition Experimental

Χορός ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων ἔσω 4 παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος ὡς αὐτὸν 5 αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα. 6 850

Αἴγισθος ἐή, ὀτοτοτοῖ.

Κλυταιμνήστρα τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις; 885

Οἰκέτης τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Ὀρέστης σὲ καὶ ματεύω: τῷδε δ᾽ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα οἲ ᾽γώ. τέθνηκας, φίλτατ᾽ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ κείσει. θανόντα δ᾽ οὔτι μὴ προδῷς ποτε. 895

Κλυταιμνήστρα ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ᾽ αἴδεσαι, 22 τέκνον, μαστόν, πρὸς ᾧ 23 σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης Πυλάδη, τί δράσω; μητέρ᾽ αἰδεσθῶ κτανεῖν; 900

Πυλαδης ποῦ δὴ 24 τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα 900 τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽ 25 εὐορκώματα; ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν 27 δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία. 910

Ὀρέστης καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν 28 μόρον.

Κλυταιμνήστρα οὐδὲν σεβίζει 29 γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης αἰσχρῶς 30 ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός. 915

Κλυταιμνήστρα ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης αἰσχύνομαί σοι 31 τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα ἀλλ᾽ 32 εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης μὴ ᾽λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον. 920

Ὀρέστης τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε; 925

Κλυταιμνήστρα ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει 33 μόρον. 34 35

Κλυταιμνήστρα οἲ ᾽γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος. ἔκανες 36 ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε. 930

Χορός ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα. 850

Αἴγισθος ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.

Κλυταιμνήστρα τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις; 885

Οἰκέτης τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Ὀρέστης σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δʼ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα οἲ ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ κείσῃ· θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε. 895

Κλυταιμνήστρα ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον, μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης Πυλάδη τί δράσω; μητέρʼ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

Πυλάδης ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα 900 τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα; ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία. 910

Ὀρέστης καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός. 915

Κλυταιμνήστρα ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον. 920

Ὀρέστης τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε; 925

Κλυταιμνήστρα ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος. ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε. 930

ΧΟ. ἠκούσαμεν μὲν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι. 850

Αἴγισθος τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥςτε δηλῶσαι φρενί;

Χορός ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος, 835 ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

(ΧΟ.) Ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων εἴσω παρελθών· οὐδὲν ἀγγέλων σθένος ὡς αὐτόσ' αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι.

ΧΟ. ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος, ὡς αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύδεσθαι πέρι.

ΑΙ. ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον, 850 εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρὼν

ΧΟ.

ΧΟ. ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα. 850

ΧΟ. ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος, 850 ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

Quomodo hæc uera & uiuentia putabo?
780

Aut à mulieribus terrendi ſermones,

"Excelsi cadunt morientes fruſtra.

Quid horum dices, ut maniſeſtes mentem?

Nun.

Audiuimus quidem, interroga hoſpites

Intus tranſiens, nullum nuncians robur,
785

Vt ipſe audias uirum de his rebus.

Aegi.

Rurſus uolo uidere & probare nuncium,

Si ipſe erat præſens prope mortuum,

Siue ex obſcura fama intelligens loquitur.

Non mentem furtiuam occultatam.
790

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω⁴ παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν⁵ αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.⁶
850

Αἴγισθος

ἐή, ὀτοτοτοῖ.

Κλυταιμνήστρα

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
885

Οἰκέτης

τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Ὀρέστης

σὲ καὶ ματεύω: τῷδε δ᾽ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ᾽γώ. τέθνηκας, φίλτατ᾽ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης

φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

κείσει. θανόντα δ᾽ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
895

Κλυταιμνήστρα

ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δ᾽ αἴδεσαι,²² τέκνον,

μαστόν, πρὸς ᾧ²³ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης

Πυλάδη, τί δράσω; μητέρ᾽ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

900

Πυλαδης

ποῦ δὴ²⁴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστά τ᾽²⁵ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σ᾽ ἔθρεψα, σὺν²⁷ δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρ᾽ ἐπόρσυνεν²⁸ μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζει²⁹ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μ᾽ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽ ἐς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰσχρῶς³⁰ ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθ᾽ ὁ τῖμος, ὅντιν᾽ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι³¹ τοῦτ᾽ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

ἀλλ᾽³² εἴφ᾽ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ᾽λεγχε τὸν πονοῦντ᾽ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γ᾽ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει³³ μόρον.³⁴³⁵

Κλυταιμνήστρα

οἲ ᾽γὼ τεκοῦσα τόνδ᾽ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες³⁶ ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.
850

Αἴγισθος

ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.

Κλυταιμνήστρα

τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
885

Οἰκέτης

τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

Ὀρέστης

σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δʼ ἀρκούντως ἔχει.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία.

Ὀρέστης

φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

κείσῃ· θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
895

Κλυταιμνήστρα

ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον,

μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

Ὀρέστης

Πυλάδη τί δράσω; μητέρʼ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

Πυλάδης

ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900

τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;

ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

Κλυταιμνήστρα

ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

Ὀρέστης

πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

Κλυταιμνήστρα

ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910

Ὀρέστης

καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

Ὀρέστης

τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

Κλυταιμνήστρα

οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

Ὀρέστης

αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915

Κλυταιμνήστρα

ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

Ὀρέστης

αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

Κλυταιμνήστρα

μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

Ὀρέστης

μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

Κλυταιμνήστρα

ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920

Ὀρέστης

τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

Κλυταιμνήστρα

κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

Ὀρέστης

σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

Κλυταιμνήστρα

ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

Ὀρέστης

τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925

Κλυταιμνήστρα

ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

Ὀρέστης

πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

Κλυταιμνήστρα

οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

Ὀρέστης

ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μὲν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι.
850

Αἴγισθος

τί τῶνδ᾽ ἂν εἴποις ὥςτε δηλῶσαι φρενί;

Χορός

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,
835

ὡς αὐτὸν αὐτῶν ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

(ΧΟ.)

Ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών· οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτόσ' αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύθεσθαι πέρι.

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,

ὡς αὐτὸς αὐτὸν ἄνδρα πεύδεσθαι πέρι.

ΑΙ.

ἰδεῖν ἐλέγξαι τ᾽ αὖ θέλω τὸν ἄγγελον,
850

εἴτ᾿ αὐτὸς ἦν θνῄσκοντος ἐγγύθεν παρὼν

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

εἴσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος

ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.
850

ΧΟ.

ἠκούσαμεν μέν, πυνθάνου δὲ τῶν ξένων

ἔσω παρελθών. οὐδὲν ἀγγέλων σθένος,
850

ὡς αὐτὸν ἀνδρὸς ἄνδρα πεύθεσθαι πάρα.

Chorus

We heard the tale, it is true. But go inside and inquire of the strangers. The certainty of a messenger’s report

is nothing compared with one’s own interrogation of the man himself.
850

Aegisthus

I wish to see the messenger and put him to the test again—whether he himself was present at the death or merely repeats from vague reports what he has heard. No! Be sure he cannot deceive a mind with eyes open. Exit

Aegisthus

within Oh! Oh! O woe!

Clytaemestra

What is this? What cry for help are you raising in our house?
885

Servant

I tell you the dead are killing the living.¹