192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-123
τότ᾽ Libri
τόδ᾽ εἶπε φωνῶν
, nisi quod
τό δ᾽ εἶπε φρωνῶν
est in Ald. Haec verba quum aperte repetant quod v. 171. dici coeptum erat,
καὶ τόθ᾽ ἡγεμὼν ὁ πρέσβυς
, non
τόδε
, sed
τότε
dici postulant. Vidit hoc Stanleius, cuius emendationem eo minus dubitavi recipere, quod, pronomine si uti voluisset poeta, credibilius est
τάδε
dicturum fuisse.
192
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-124
πιθέσθαι Turn.
πειθέσθαι
M. G. Bess. Ald. Rob.
πείθεσθαι
Farn. Vict.
193
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-125
παρθενοσφάγοισιν M. G. Ald. Rob. Turn.
παρθενοσφάγοισι
Farn. Vict.
παρθενοσφάγοις
Flor.
196
197.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-126
ῥεέθροις πατρῴους χέρας πέλας βωμοῦ Vulgo legitur
ῥεέθροις πατρῴους χέρας βωμοῦ πέλας
. Quod Porsonus scripsit,
ῥεέθροις
, habet Farn. ex Triclinii, ut patet, coniectura. Deinde
πατρῴοις
G.
πατρώοις
Ald.
πατρώας
Bess. Tum
πέλας
mendose Ald.
Βωμοῦ
credibile est ab interprete profectum esse. Deleto hoc vocabulo et mutato verborum ordine usitatum metrum sic restitui,
πέλας πατρῴους χέρας ῥεέθροις
. Ῥέεθρα, quae forma multo usitatior tragicis est quam contracta, ad profusum sanguinem rettulit Aeschylus, quum alibi, saltem apud tragicos, tantum de fluviis dictum inveniatur.
197
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-127
πῶς
τί πῶς
Μ. G. Bess. Flor.
τὶ πῶς
Rob.
τί; πῶς
Vict.
τί πως
Ald. Turn.
λιπόναυς γένωμαι
λιπόναυς τε γένωμαι
M. G. Ald. Rob. Turn. In Bess.
τε
supra adscriptum est.
λειπόναυς τὲ γένωμαι
Flor. Vict. Veram scripturam
πῶς λιπόναυς γένωμαι
, quam Porsonus restituit, habet Farn. Male plerique interpretes
λιπόναυς
active dictum putarunt. Hoc dicit, quomodo a classe destituar, orbatus sociis? Nam si nolet immolare filiam, destituent eum qui se socios praebuerunt expeditioni in ipsius et fratris gratiam susceptae.
199
200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-128
202-204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-129
αὐδᾷ περιόργως ἐπιθυμεῖν θέμις
ὀργᾷ
M.
ὀργᾷ
vel
ὀργᾷ
G. Bess. Flor. Ald. Turn. Vict.
ὀργαὶ
Rob. In G.
αὐδᾷ
ad
ὀργᾷ
superscriptum.
αὐδᾷ
, cum glossa
λέγει ὁ μάντις
, Farn. In M. G. hoc scholion est,
τῷ τρόπῳ γὰρ αὐδᾷ ὁ μάντις δηλονότι. Scribendum ὀργᾷ, τῷ τρόπῳ. γρ. αὐδᾷ, ὁ μάντις δὴ λοιπόν
. Ex iis, qui vulgatum
ὀργᾷ
explicare studuerunt, fuere qui verba haec,
ὀργᾷ περιόργως
, fortasse quod
περιόργως
etiam
ὑπεροργῶντως
significat, de Diana, quae irata eiusmodi sacrificium exigeret, dictum existimarent. Quo factum ut Casaubonus adscripserit
ἐπιθυμεῖ Ἄρτεμις
et Ruhnkenius ad Timaeum p. 194. tacens posuerit
παρθενίου θ' αἵματος ὀργῇ, περιέργως τ᾽ ἐπιθυμεῖ Ἄρτεμις
, non laudabili levitate metrorum negligens. Sed ne sententiam quidem haec ratio aptam praebet, propter adiectum
παυσανέμου
, quod hic aperte non ornatus caussa, sed significanter ob rem ipsam est additum. Sacrificium si sibi poscit Diana, poscit, ipsa ut placetur, non ut cessent adversi venti. Illi vero interpretes, quibus
ὀργᾷ
cum scholiasta non pro verbo, sed pro nomine accipere placuit, quod fecerunt H. Vossius, Blomfieldius, Wellauerus, quam moleste inutili additamento oneraverint orationem, non opus est demonstrari. Ὀργᾷ nihil aliud est quam error librarii, ad sequens vocabulum
περιόργως
aberrantis. Recte vero se habet
αὐδᾷ περιόργως ἐπιθυμεῖν θέμις
, vales dicit fas esse avide expetere ventos pacans sacrificium virgineumque sanguinem. De indeclinabili
θέμις
dixi ad Soph. Oed. Col. v. 1189. Non intellectus hic usus fecit ut
εὖ γὰρ εἴη
in
θέμις γὰρ εὖ
scriberetur in Flor. Farn. Quod reliqui libri habent,
εὖ γὰρ εἴη
, ita explicandum est, ut omissa censeatur sententia, ad quam
γάρ
referatur: sic fiat. Ita quod brevissime dixit poeta, accipiendum est hunc in modum, nam, quoniam evitari non potest, optandum ut bene vertat.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-130
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-131
δυςσεβῆ
δυσεβῆ
Flor.
τροπαίαν
τρόπαιαν
G. Ald.
206
207.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-132
τόθεν
ὅθεν
pro
τόθεν
Turnebus.
207
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-133
τὸ παντότολμον Μ. G. Bess. Flor. Farn.
τόπαν τότολμον
Αld.
τὸ ταυτότολμον
Rob.
τὸ πάντολμον
Turn. Vict.
208
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-134
βροτοὺς Omnes libri
βροτοῖς
, quod servavit Porsonus una cum mala post hanc vocem plena interpunctione, quae in Ald. recte posita est post
μετέγνω
. Schützius quum recte corrigeret
βροτοὺς
, peccavit eo, quod non ad sequentia hoc verbum rettulit. Id et ego feci et Blomfieldius. Perperam sic emendatum esse pronuntiavit parum considerate G. Bernhardy in Syntaxi p. 93.
209
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-135
γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν
γυναικοποίνῳ πολέμῳ ἀρωγὸν
infelici coniectura Turnebus.
212
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-136
προτέλεια
προτέλειῳ
G.
προτελείῳ
Ald. Turn. Ceteri recte
προτέλεια
.
213
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-137
NA Male strophas distinxerat Canterus. Correctae sunt a me, ab Erfurdtio, a Blomfieldio.
214
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-138
παρθένειόν τ'
παρθένιον
M. G. Bess. et edd. Emendate
παρθένειον
Flor. Farn. Copulam
τ'
addendam esse primus vidit Pearsonus.
215
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-139
βραβῆς
βραβῆς
M. G. Ald. Rob.
βραβεῖς
Turn. Vict.
βραβῆς
Bess. Flor. Farn.
216
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-140
φράσεν δ᾽ ἀόζοις Flor. Turn.
φράσεν δ᾽ ἐν ὄσσοις
Farn.
μετ' εὐχάν Post
εὐχὰν
Ald. ut in fine versus puncto distinguit, Turn. commate, quem plerique secuti sunt. Recte eam distinctionem omisere Rob. Vict. Nam
μετ' εὐχὰν
cum
λαβεῖν
coniungendum est.
217
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-141
χιμαίρας
χιμαίρας
Flor. Farn. Turn. Vict.
χιμαίρας
M. G. Bess. Ald. Rob.
ὕπερθε Flor. Vict. Ceteri recte
ὕπερθε
.
218
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-142
περιπετῆ
περιπετεῖ
G. Ald. sed in G.
εῖ
a pr. manu in
ῆ
mutatum.
219
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-143
λαβεῖν
βαλεῖν
Farn.
ἀέρδην
ἀέρδειν
Flor.
220
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-144
καλλιπρώρου
καλλιπρώιρου
Μ.
καλλιπρώρου
Bess. Flor. Farn. Rob. Turn. Vict.
καλλιπρώιρον
G.
καλλίπρωρον
Ald.
φυλακὰν κατασχεῖν
φυλακ᾽ ἀγκατασχεῖν
Ald. unde
φύλακ᾽ ἀγκατασχεῖν
Turn. Sed G. ut ceteri
φυλακὰν κατασχεῖν
.
221
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-145
τ' M. G. Bess. Flor. et edd.
δ'
Farn.
ἀναύδῳ
ἀναύδων
Flor.
223
224-225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-146
κρόκου βαφὰς δ᾽ ἐς πέδον χέουσα ἔβαλλ᾽ ἕκαστον θυτήρων
δ'
omittit Farn.
χέουσα ἔβαλλ'
Μ. Bess. Farn. Rob. Turn.
χέουσα ἔβαν
G. Ald.
χέουσ' ἔβαλ'
Flor. Vict. Deinde
ἕκατον
Bess. Non credam isto hiatu
χέουσα ἔβαλλ'
Aeschylum non abstinuisse. Suspicetur quis forsitan, quoniam post
βαφὰς
in Farn.
δ'
omissum est, scribendum esse
χέουσά δ'
. Sed et parum elegans haec collocatio est et syllabam in fine versus longam requirimus. Scripsisse videtur Aeschylus
κρόκου βαφὰς δ᾽ ἐς πέδον χέουσ', ὧδ᾽ ἔβαλλ᾽ ἕκαστον θυτήρων
. Qui cum Stanleio
κρόκου βαφάς
de sanguine intelligendum censuerunt, non cogitarunt mox dicere chorum
τὰ δ᾽ ἔνθεν οὔτ᾽ εἶδον οὔτ᾽ ἐννέπω
. Nec sanguis nec vittae intelligendae, de quibus Lucretius immolationem Iphigeniae describens I. 88.
cui simul infula virgineos circumdata comtus ex utraque pari malarum parte profusa est
. Qui non abiectas, sed aptatas capiti vittas dicit. Eaeque non croceae, sed albae erant. Aliud est quod Aeschylus narrat. Iusserat Agamemno prehendi Iphigeniam obvolutamque vestibus ne mala imprecaretur ad aram sisti. At illa reiecto croceo velamine, quo ut regia virgo induta erat, sponte vocem comprimit, satis habens adspicere duces, tamquam verba factura.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-147
ἀπ᾽ ὄμματος βέλει
ἀπὸ ὄμματος βέλει
Μ.
βέλει ἀπ᾽ ὀμμάτων
Farn.
226