Search the Perseus Catalog for:

View: By Commline

← Previous Next →

zweiter Teil: Ausführung der That (da Visionen der Seherin die Vorgänge im Innern des Hauses verkünden, darf es nicht befremden, dafs erst 1342 der Weheruf des getroffenen Agamemnon erschallt). Die Trimeter scheint der Chorführer, die melische Partie der Gesamtchor vorzutragen.

Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.

Current edition Experimental

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1114 focus

ΚΑ.

ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφής

σταγὼν, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

KA.

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τᾶς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟ.

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδοί

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1114 focus

Κασσάνδρα
στρ. ε'.

ἔ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ' Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία
1075

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὐ με φαιδρύνει λόγος.

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς
1080

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτώσιμοι

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

Κασσάνδρα
ἀντ. ε'.

ἄ ἄ· ἰδού, ἰδού· ἄπεχε τῆς βοός

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν
1085

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρῳ κύτει·

δολοφόνου λέβητος τύχην σοι λέγω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προςεικάζω τάδε.
1090

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδοὶ

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1114 focus

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἐή ἔ ἔ, παπαῖ παπαῖ παπαὶ (bis), τί τόδε φαίνεται ;

Str. 5.

ἦ δίκτυόν τί γ' Ἅιδου ἀΐδου ;
1115

ἀλλ' ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου· στάσις δ' ἀκόρετος -ρεστος γένει

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟΡΟΣ

Ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ
1120

ἐπορθιάζειν ; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

Ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

Ant. 5.

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ καὶ δορία καὶ δωρία δωρία πτωτίμοις -μος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς,

ταχεῖα δ' ἄτα πέλει.
1125

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἆ ἆ ἃ ἃ, ἰδοὺ ἰδού, ἄπεχε τῆς βοός βοῆς·

¹

τὸν ταῦρον ἐν πέπλοισιν

μελάγκερων μελάγκέρων (M FV) -κέρωι λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δ' < ἐν om.> ἐνύδρῳ τεύχει·

δολοφόνου λέβη-
1130

τος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟΡΟΣ

Οὐ κομπάσαιμ' ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

Ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς τις ἀγαθὰ φάτις

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΧΟΡΟΣ

βροτοῖς τέλλεται στέλλεται ; κακῶν γὰρ διαὶ διὰ δὴ αἱ
1135

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν -σι μαθεῖν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1114 focus

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ,

τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει
1105

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

χεὶρ corr. in χεῖρ' χερὸς χειρὸς ὀρέγματα Ἅιδου ἀΐδου τι Ἅιδου ἀκόρετος ἀκόρεστος et 1107 in uno versu, ante quem chori nota erasa, habet ἐρινῦν et 1122 sq. coryphaeus recitare, 1110-4 et 1124-8 chorus canere videtur. φαιδρὺ φαιδρύνει

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

1110

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου

δύντος αὐγαῖς. ταχεῖ-

α δ' ἄτα πέλει.

ΚΑ.

5

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού·
1115

ἄπεχε τῆς βοὺς

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβη-
1120

τος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟ.

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵

Ante 1110 Casandrae nota erasa in χρονοβαφὴς δράμε (δράμε Abresch) ἅτε καιρία ξυνανυτὶγ mut. in ξυνανυτεῖ ταχεῖ versui proximo addit Casandrae notam cum paragrapho inseruit duobus punctis personam notaverat à à fort. πέπλων νιν. μελάγχρω» πιτνεῖ corr. in πίτνει ἐν addidit κύτει ἄκρωσ ante corr. τις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διὰ

1125

πολυεπεῖς τέχναι

θεσπιῳδὸν φόβον

φέρουσιν μαθεῖν.

ΚΑ.

6

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1114 focus

ἐἔ παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέληι

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος·
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμο ις

ξυνανύτει βίου

δύντος αὐγαῖς, ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΚΑ.

ἆ ἆ ἴδου, ἴδου· ἄπεχε τᾶς βοός

1125

τὸν ταῦρον’ ἐν πέπλοισιν

μελαγχέρωι λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρωι τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟ.

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῶι δέ τωι προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι

θεσπιωιδοὶ φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1114 focus

ΚΑ.

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τί γ᾽ ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἡ γένυς ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέληι

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφής

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΚΑ.

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοός
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν

μελάγκερωι λαβούσα μηχανήματι

Testim.:

1103 Hesych. ἀλκὴ ... ἢ ἀλέξησις ἢ μάχη Αἰσ. ᾿Αγ. prius huc spectat

1105 Phot. Ber. (i. e. συν. λέξ. χρ.) ἄιδρις· ἄπειρος ἀμαθής Αἰσ. ᾿Αγ. τούτων – μαντ.

Apparatus Criticus

ἀλκὰ ἀλκάν πόλις βοᾶι βοᾶι πόλις ὀρέγματα χειρός ὀρεγμένα ὀρεγόμενα ἢ δίκτυόν τί γ᾽ ῞Αιδου; del Dindorf ἀλλ᾽ ἡ γένυς ἀλλ᾽ ἄρκυς ή ἀκόρετος ἀκόρεστος καὶ δορὶ καὶ δορία καὶ δωρία δωρία πτωσίμοις πτώσιμος βοός βοῆς μελάγκερωι μελάγκέρωι -κερων

ΚΑ.

τύπτει· πίτνει δ᾽ (ἐν) ἐνύδρωι τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τέχναν σοὶ λέγω.

ΧΟ.

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῶι δέ τωι προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαί

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιωιδοί

φόβον φέρουσιν μαθεῖν. Ξ
1135

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1114 focus

Ha! faugh! faugh! what appears here? Is it some net of Hades? But its closed snare is the partner of a bed, the accomplice in the murder: and let the unglutted quire yell over the race, because of the murder that deserves stoning.

CHORUS

What kind of Erinnys is this that thou art summoning to sound her trumpet-blast over the house? thy words cheer me not: and to my heart has run the drop of saffron dye, which also, in the last hour of man, keeps pace with the rays of the setting sun of life. But calamity comes on apace.

CASSANDRA

Ah! ah! lo there! lo there! keep the bull from the cow; having caught him with his black horns in robes by a stratagem, she is smiting him; and he falls in the brimming laver. I tell thee of the fortune of the stealthy-murdering caldron.

CHORUS

I cannot boast of being a sharp judge of weird words, but I liken these to some misfortune. And from weird words what good tidings are sent to mortals? by means of weird-song wordy lore brings evil terror [for us] to learn.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1114 focus

et je reste interdit.

Même mouvement

CASSANDRE

Ah ! horreur ! horreur ! que vois-je ? n'est-ce point un filet d'enfer ¹ ?... Mais non, le vrai filet, c'est la compagne de lit devenue complice de meurtre ! Allons ! que la troupe attachée à la race ² salue donc du cri rituel le sacrifice d'infamie ³ !

LE CORYPHÉE

Pourquoi sur ce palais provoquer la clameur de l'Érinys ? ta voix cette fois m'épouvante.

LE CHŒUR

Vers mon cœur se précipite un flot aux teintes jaunâtres,

pareil à celui qui, chez les guerriers abattus, accompagne les dernières clartés de la vie, à l'heure où la mort vient à pas rapides.

CASSANDRE

Attention ! attention ! gare-toi de la vache ! Dans le piège d'un voile elle a pris le taureau aux cornes noires ; elle frappe, et il choit dans la baignoire pleine... Apprends l'histoire de la cuve traîtresse et sanglante.

LE CORYPHÉE

Je ne suis certes pas grand connaisseur d'oracles ; mais, sous des mots pareils, je prévois un malheur.

LE CHŒUR

D'un oracle, pour les mortels, sort-il jamais une nouvelle joyeuse ? C'est par des malheurs que

AGAMEMNON

LE CHŒUR

l'art verbeux des prophètes fait entendre le vrai sens de la terreur qu'il inspire.

Même mouvement.

CASSANDRE

Hélas ! hélas ! infortunée ! quel est mon malheureux destin ! C'est mon propre lot de douleurs ⁴ que je verse à son tour au cratère de mes chants. (Accentué.) Où donc
m'as-tu

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1114 focus

Ha! What is this, that I ſee here before me?

Is it the net of hell? Or rather her’s,

1250

Who ſhares the bed, and plans the murderous deed.

Let diſcord, whoſe infatiable rage

Purſues this race, howl thro’ the royal rooms

Againſt the victim deſtin’d to deſtruction.

AGAMEMNON.

CHORUS.

What Fury doſt thou call within this houſe
1255

To hold her orgies? The dread invocation

Appalls me k

; to my heart the purple drops

Flow back; a deathlike miſt covers my eyes,

With expectation of ſome ſudden ruin.

CASSANDRA.

See, ſee there: from the heifer keep the bull!

1260

O’er his black brows ſhe throws th' entangling veſt,

And ſmites him with her huge two-handed engine.

He falls, amidſt the cleanſing laver falls:

I tell thee of the bath, the treach’rous bath.

AGAMEMNON.

CHORUS.

T' unfold the obſcure oracles of Heav’n
1265

Is not my boast; beneath the ſhadowing veil

Misfortune lies: When did th' inquirer learn

From the dark ſentence an event of joy?

From time’s firſt records the diviner’s voice

Gives the sad heart a ſenſe of miſery.
1270

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1114 focus

Ahi, terrore, ahi, terrore!

Che visione è questa ?

Forse d'Averno è un laccio?

La compagna del talamo è la rete,

1295

la complice! Discordia, insaziabile

contro questa progenie, innalzi un ululo:

ché pietre, poi, vendicheran lo scempio.

CORIFEO

5

Quale tu invochi Erinni che si levi

su questa casa? Il tuo dir non m'allieta!
1300

E refluisce al cuore la crocea stilla, come

a chi di lancia cade trafitto, e quivi ha termine

con i postremi raggi

della naufraga vita. E vien rapida morte.

5

CASSANDRA

Ahimè, ahi! Vedi, vedi!

1305

Tieni, tieni lontana dal toro la giovenca!

L'afferra al peplo con le negre corna,

a tradimento lo colpisce: piomba

nel bagno molle..... Di feral lavacro

insidïoso a te la storia narro.

1310

CORIFEO

D'essere acuto intenditor d'oracoli

vanto io non meno; e pur questo somiglia

a presagio di male. Quale fausta parola

mai dissero i responsi? Ma ben con le sciagure

gli ambigui vaticinî
1315

al cuor dell'uomo insegnano profetico terrore.

6

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1114 focus

Heuheu, papa pape.

Quid hoc apparet?

Ca.

Rete ſanè Plutonis.
355

Sed rete coniux & in cauſa erit

Cædis, ſeditio immoderata eſt.

Eiulet perniciosum facrificium.

Cho.

Quam furiam ad ædes uocat?

Vastans me non iſte ſermo exhilarat.
360

Per cor cucurrit croco tincta

Gutta, Doriaq; eſt caduca.

Occurrit uitæ potens radijs.

Ca.

Celer uerò nocumentum eſt.

Heu, ecce, ecce,

365

Auerte à boue

Taurum, in peplis

Nigra cornua accipiens machinamento

Percutit, proijcit in uas humidum,

Decipientis lebetis,
370

Fortunam tibi dico.

Cho.

Non iacutarem ſummi fatidicarum ſententiaru

Eſse, huic malo hæc afsimilabo.

Mortalis aliqua bona fama

Per mala enim
375

Multiloque fortunæ

Fatidicum metum

Ferunt intelligere.

Ca.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1114 focus

Mißton des Jammerlautes bleibt dem Reinen fern.

Kassandra.

Oh, oh, wehe
1115

Apollon, Apollon.

Sie steigt vom Wagen.

Chor.

Und abermals ruft sie Apollon lästernd an,

der doch dem Schrei der Trauer nicht erscheinen mag.

Kassandra erblickt den Prellstein, der dem Apollon heilig ist.

Kassandra.

1080 Apollon, Apollon,

ich grüße, Schirmer unsrer Pfade, deinen Stein.
1120

Du Herr der grimmen Pfeile,

mich traf dein Pfeil, gut traf er, jetzt zum zweiten Mal.

Chor.

Wahrsagen will sie von dem eignen Jammerlos.

Denn Knechtschaft raubt die göttliche Begabung nicht.

Kassandra.

1085
1125

Apollon, Apollon,

1125

ich grüße, Schirmer unsrer Pfade, deinen Stein.

Du Herr der grimmen Pfeile,

ha, wohin hast du mich geführt, in welches Haus!

Chor.

Zum Hause der Atreiden. Siehst du das nicht selbst,

so sag' ich's dir. Bestreiten kannst du's nimmermehr.
1130

Kassandra plötzlich zusammenfahrend.

Kassandra.

Ha, ha,

1090 so ist's — ein gottverfluchtes Haus.

Es weiß von mancher blut'gen Tat,

es weiß von Mord, von Metzelung.

Am Boden glänzt es feucht —
1135

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1114 focus

God! a new sight! a net, a snare of hell,

Set by her hand—herself a snare more fell!

A wedded wife, she slays her lord,
1280

Helped by another hand!

Ye powers, whose hate

Of Atreus' home no blood can satiate,

Raise the wild cry above the sacrifice abhorred!

Chorus.

Why biddest thou some fiend, I know not whom,
1285

Shriek o'er the house? Thine is no cheering word.

Back to my heart in frozen fear I feel

My wanning life-blood run—

The blood that round the wounding steel

Ebbs slow as sinks life's parting sun—
1290

Swift, swift and sure, some woe comes pressing on!

Cassandra.

Away, away—keep him away—

The monarch of the herd, the pasture's pride,

Far from his mate! In treach'rous wrath,

Muffling his swarthy horns, with secret scathe
1295

She gores his fenceless side!

Hark! in the brimming bath,

The heavy plash—the dying cry—

Hark—in the laver—hark, he falls by treachery!

Chorus.

I read amiss dark sayings such as thine,
1300

Yet something warns me that they tell of ill.

O dark prophetic speech,

Ill tidings dost thou teach

Ever, to mortals here below!

Ever some tale of awe and woe
1305

Thro' all thy windings manifold

Do we unriddle and unfold!

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1114 focus

Weh, weh! O Graun, o Graun! Was erscheint mir dort?

Ist's eine Todesschlinge?

Das Nez, es ist die Gattin, die vollbringen hilft

Den Mord. Der Haß, der unersättliche,
1065

Dieses Geschlechtes, jauchze laut dem Blutopfer zu!

Der Chorführer.

Welch' einen Nachgeist heißest du dem Hause laut

Entgegenjubeln? Heiter stimmt das Wort mich nicht.

Und in das Herz zurück drängt er sich purpurroth,

Des Bluts Tropfe, schwindet, wie in Todes Kampf,
1070

Wenn in die Nacht hinab taucht des Lebens Strahl.

Denn Ate's Fluch schreitet schnell.

Kassandra.

Ach, ach! O schau, o schau! Halte die Färse doch

Vom Stiere fern! Sie hüllt ihn

In Schleier, stößt mit schwarzgehörnter Wehr nach ihm,
1075

Und trifft: er sinkt in des Gefässes Flut!

Ha, von der Mörderwanne grausem Trug red' ich euch!

Der Chorführer.

Nicht hoher Weisheit rühm' ich mich als kundiger

Orakeldeuter; doch wie Unheil tönt mir das.

Welches erwünschte Wort tönte den Menschen je
1080

Aus der Orakel Mund? Denn der Propheten Kunst,

Die wortreiche, weckt, weil sie Böses nur

Verkündet, nur Schrecken auf.

Kassandra.

Notes on the current edition

Agamemnon

1. Harvard has additional OCR text here; see collation record. Possible omission or layout disagreement remains unresolved.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-654

νόμον ἄνομον

νόμον ἄνομον γ'

Farn.

νόμον ἄνομόν γε

Vict. Omittunt particulam M. G. Ven. Ald. Rob. Turn. alienam illam non solum quia metrum pervertit, sed etiam quod in hac formula non solet addi. οἷά τις Deinde

οἷά τις

Turn. Vict.

οἷα τις

G. Ald.

οἷα τις

M. Ven. Rob.

1101

1102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-655

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

ἀκόρεστος βοᾶις

sic M.

ἀκόρεστος βοᾷς

G. Turn.

ἀκόρεστος βοᾶς

Vict. et, ut videtur, Ven. Flor.

ἀκόρεστος βορᾶς

Farn.

ἀκόρεστος βοῦς

Rob.

ἀκόρετος βοᾶς

casu recte Ald. Deinde

φεῦ ταλαίνας

(sed prius fuisse videtur

ταλαίναις

)

φρεσὶν

φεῦ ταλαίνας φρεσὶν

G. Ald. Rob. Turn.

φιλοίκτοις ταλαίνᾳ φρεσὶν

Ven. Flor.

φιλοίκτοισι φρεσὶν

, omisso

ταλαίναις

vel

ταλαίνας

, Farn.

φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσὶν

Vict. Videri posset

φιλοίκτοις

ortum esse ex

φίλοικτος

explicandi caussa ad

ἀκόρετος βοᾶς

adscripto, nisi et antistropha vitii suspicionem moveret et

φεῦ

minime hic aptum esset. Quare recepi hanc scripturam,

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

1102

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-656

Ἴτυν Ἴτυν In G. utriusque

Ἴτυν

ultima syllaba in litura scripta est. Inde

Ἴτυν τὴν

Ald. Deinde

σθένουσ᾽ ἀμφὶ θαλῆ

G. Ald. Schutzium, qui in minore editione scripsit

ἀμφιθαλῆ

, fefellerat constructio, male illa ab scholiasta expedita, qui

νόμον ἀμφιθαλῆ κακοῖς

coniunxit.

Ἴτυν Ἴτυν

imitatio est vocis lusciniae et pro adverbio construitur cum

στένουσα

, i. e. Ityn Ityn clamitando gemens affluentem malis vitam.

1103

1104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-657

ἀηδών

ἀηδὼν

Rob.

1104

1105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-658

μόρον ἀηδόνος Libri omnes

ἀηδόνος μόρον

. Mutatus ab Schützio aliisque verborum ordo ut monueram libro III. de metris p. 434.

1105

1106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-659

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας

περεβάλοντο γάρ οἱ

sic M.

περεβάλλοντο

(spiritu leni, qui super

scriptus fuerat, deleto)

γάρ οἱ

περιβάλλοντο γάρ οἱ

Ald.

περιβάλοντο γάρ οἱ

Turn. Vict.

παρεβάλοντο γὰρ οἱ

Rob.

περιβαλόντες γάρ οἱ

Ven. Flor. Farn. Quod olim in adnotatione ad Humboldti interpretationem conieci,

περιβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας γάρ

, ferri non potest, quia remotum a principio orationis

γάρ

, ut aliae huiusmodi coniunctiones, verbum tamen, ex quo pendet sententia, proxime praegredi postulat. Aeschylus Choeph. v. 1018.

ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστρόφον δρόμου ἐξωτέρω φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύςαρκτοι.

Sophocles Phil. v. 1451.

καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδ᾽ ἐγείρει γὰρ κατὰ πρύμνην.

Antiphanes apud Porphyrium de abst. p. 131.

ταῖς εὐτελείαις οἱ θεοὶ χαίρουσι γάρ.

Aristophanes Ran. v. 1308.

αὕτη πόθ᾽ ἡ Μοῦσ᾽ οὐκ ἐλεσβίαζε γάρ;

Ita enim scribendum puto hunc versum, qui necessario Aeschylo dandus est. In Agamemnone, emendato strophico versu,

γάρ

delendum erat, scribendumque

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας.

Hiatus non debebat Blomfieldio offensioni esse in carmine melico. Sophocles Trach. v. 650.

ὁ δέ οἱ φίλα δάμαρ

. Εl. 195.

ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταίᾳ

. Rectius haerere potuerat in medio, quod tamen ita explicandum est, ut significet curarunt ut vestiretur plumis. Retinui autem

περεβάλοντο

. Sic in Eum. v. 625.

περέσκήνωσεν

scriptum est in M. G. additumque scholion

πρὸς τὴν συναλοιφὴν τῆς περί καὶ τὴν συζυγίαν τοῦ ῥήματος

. De comicis dixerunt Porsonus et Dobraeus ad Aristophanis Vesp. v. 1020.

1106

1107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-660

αἰῶνα

ἀγῶνα

codices et Ald. Rob. Vict. Scholiastes adnotavit

γράφεται αἰῶνα

, idque dederunt Turn. Cant. et recentiores. κλαυμάτων Pro

κλαυμάτων

, quod ceteri libri habent,

καμάτων

G. Ald. Scholiastes

εἰ γὰρ καὶ ἐν ὄρνισιν οὖσα θρηνεῖ, φωνῇ μόνῃ καὶ οὐ θρήνοις

, ut dicat Cassandra, si lugubrem vocem excipias, dulcem lusciniae vitam obtigisse. Potuit quidem ita dici

ἄτερ

, sed aptior videtur esse et gravior sententia, si

κλαύματα

non de cantu lusciniae, sed de malis quae lugenda sint intelligitur.

1107

1108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-661

ἀμφιθαλῆ

error Aldinae.

1108

1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-662

θεοφόρους ἔχεις Libri

θεοφόρους τ' ἔχεις

. Delevi particulam. Nam neque

θεοφόρους

cum

ἐπισσύτους

copulari potest neque habet

τέ

quod ei in sequentibus apte respondeat.

1109

1110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-663

ματαίων

ματαίους δοίας

, ultima syllaba

ας

solito compendio supra scripta, G. Inde Ald.

ματαίους δοι

, Turn. autem

ματαίους δ' οι

1110

1111-1112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-664

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα δυςφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς, ὁμοῦ στένουσ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

τάδ'

Ald. Rob. Turn. Deinde

ἐπιφόβῳ

ἐπὶ φόβῳ

G. Ald. Rob. Turn.

ἐπιφόβῳ

Vict. Quod Auratus scribendum viderat,

ἐπίφοβα

, exstat in Flor. Farn. sic scriptum

ἐπιφόρα

. Similiter Ven.

ἐπιφόρα

. Deinde

μελοτυπεῖς

, primae syllabae superscripto

, Flor.

μολοτυπεῖς

, eidem syllabae superscripto

, Farn. Deinde libri

ὁμοῦ τ' ὀρθίοις ἐν νόμοις

, nisi quod

ἐννόμοις

habent Ald. Rob. Vehementer languet

ὁμοῦ

, nisi verbum addatur. Indicio est autem strophici versus plenior scriptura, ante

ὀρθίοις

aut verbum, si

τ'

recte se habet, excidisse, aut participium, quod probabilius videtur. Quare scripsi

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα δυςφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς, ὁμοῦ στένουσ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

Praestat autem fortasse, ut fortius,

τί δ᾽ ἐπίφοβα ἐν νόμοις;

1113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-665

θεσπεσίας Ven. Flor.

θεσπεσίας

M. G. Ven. Flor. Farn. Rob. Turn.

θεσπεσίας

Ald.

θεσπίας

Vict. idque in lemmate scholii apud Robortellum est et in variis lectionibus apud Turnebum.

1113

1115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-666

κακοῖς Pro secundo

κακοῖς

, quod omittit Rob. in Ald. est

γάμος

, ex male lecta ambigua codicis G. scriptura.

1115

1116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-667

πόθεν

τόπον

Ven.

1116

1117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-668

τάλας

τάλαινα

Ven. Flor. Vict.

1117

1118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-669

νυσσόμαν τροφαῖς Haec verba,

νυσσόμαν τροφαῖς

, extrema sunt in ea pagina codicis M. quam sequebatur pars quaternionis quae intercidit. Hinc quidquid reliquum est Agamemnonis, in eo codice atque in codice G. et editionibus Ald. Turn. desideratur, sequente statim sine lacunae indicio Choephororum versu 10.

τί χρῆμα λεύσσω; τίς ποθ᾽ ἡδ᾽ ὁμήγυρις;

In M. post Agamemnonis v. 1118. a recentiore manu adscriptum est

λείπει μέχρι τέλους

, et in sequentis paginae summo margine

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

. Animadvertit errorem Robortellus, distinctisque fabulis haec interposuit, "Multa desunt in fine huius Tragoediae. nam quae sequuntur sunt ex Tragoedia ΧΟΗΦΟΡΩΝ. ut patet. cuius quoque initium desideratur."

1118

1119-1120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-670

κακορρόθοις ὄχθαις Blomfieldius scripsit

καχερουσίας ὄχθας

. Satius erat, si ita placeret, cum Casaubono tantum

ὄχθας

ponere. Recte vero monuit Wellauerus

ὄχθον

, eiusdem originis vocabulum, etiam de litore vel ripa dici, ut

Ἰσμηνοῦ πρὸς ὄχθον

apud Euripidem Suppl. v. 655. Sed non debebat Persarum v. 462. afferre,

ὑψηλὸν ὄχθον ἄγχι πελαγίας ἁλός

. Rectius memorasset Hesychium in v.

ὄχθος

1121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-671

τί ἐφημίσω; Blomfieldius in fine huius versus signo interrogandi interpunxit, vix Graece dici existimans

τί ἐφημίσω

pro

ὅ τι ἐφημίσω

. In quo erravit. Sophocles Ai. v. 794.

ὥστε μ' ὠδίνειν τί φῂς

. Et in Oed. R. v. 71.

ὡς πύθοιθ᾽ ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν

. V. Prom. v. 492. 494. 624. Sept. c. Th. 631.

1121

1122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-672

καὶ παῖς νεόγονος ἂν μάθοι In libris hic versus ita scriptus est,

νεογνὸς ἀνθρώπων μάθοι

. In Farn. adscriptum

ἀντὶ μιᾶς

, quo

νεογνός

bisyllabum esse indicatur: versus enim qui in antistropha huic versui respondet, in eo codice sic scriptus est,

τίς σε καὶ κακοφρονεῖν

. Blomfieldius quum posito in fine praecedentis versus interrogationis signo eiectoque

ἀνθρώπων

scripsit

νεογνὸς ἂν μάθοι

, tantum abest ut emendaverit hunc versum, ut magis corruperit. Languet hoc nisi addatur

τάδε

. Posui, quod scripsisse Aeschylum credibile est,

καὶ παῖς νεόγονος ἂν μάθοι.

1122

1123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-673

πέπληγμαι δ' ὅπως δάκει φοινίῳ

πέπληγμαι δ' ὑπὸ

Ven. Flor.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ

, cum glossa

τέτρωμαι

, Farn.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ

Vict. Omnes

δήγματι φοινίῳ

. Male Blomfieldius vitium in antistrophico versu esse putavit. Scribendum hic erat

δάκει

, cuius explicatio est

δήγματι

, male illa tamen huic loco adhibita. Dixit

δάκος

eo significatu Oppianus Hal. II. 454. ubi scholiastes recte

δῆγμα

interpretatur. Zonaras p. 469.

δάκος καὶ δάκετα. θηρία ἰοβόλα, ἑρπετά. ἡ εὐθεῖα τὸ δάκος. “ἐμὲ δεῖ φεύγειν δάκος ἀδινὸν κακηγορίαν.” τὸ δὲ δάκετον, παρὰ τὸ δάκνω, δάκνυτον καὶ δάκετον. σημαίνει δὲ τὸ δάκος καὶ δῆγμα, οἷον “σῆμα δέ τοι δάκεος αἱμορρόου.”

Eadem fere exstant in Etym. M. p. 245. Prius exemplum Pindari est Pyth. II. 97. alterum Nicandri Ther. v. 282. Tragici quidem, quod sciam,

δάκος

non dicunt nisi de bellua: idque hic quoque fecit Aeschylus, qui statim explicans, quid dicat

φοίνιον δάκος

, adiicit

δυςαλγεῖ τύχα

, eodem modo quo Pindarus

κακαγορίαν

appellavit

δάκος ἀδινόν

. Sed non videtur recte hic dici

ὑπαὶ δάκει

, quumque codices Ven. Flor.

ὑπὸ

habeant, scripsisse videtur Aeschylus, quod posui,

πέπληγμαι δ' ὅπως δάκει φοινίῳ

1123

1124-1125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-674

δυσαλγεῖ τύχα, μινυρὰ φοβερόθρου, θαύματ᾽ ἐμοὶ κλύειν.

δυσαγγεῖ

Flor. Farn. Vict. Canterus et Scaliger emendarunt

δυσαλγεῖ

. Tum

μίνυρα κακὰ θρεομένας

Farn.

μινύρα κακὰ θρεομένας

Vict. Recentiores emendato accentu

μινυρά

, ut in Ven. est. Deinde

θραύματ'

Ven. Flor. Vict. quod defendere ausus est Wellauerus. Canterus coniiciebat

τραύματ'

. Auratus recte

θαύματ'

, idque est in Farn. Blomfieldius, qui eiecit

κακά

, quod et Schützio et Seidlero de vers. dochm. p. 172. et mihi in Elem. doctr. metr. p. 279. placuerat, ipse secum pugnare videtur, qui modo adnotaverit, in dochmiacis huius scenae syllabas syllabis respondere. In sententia quum nihil reprehendi possit, sive

μινυρὰ θρεομένας

, sive

μινυρὰ κακὰ θρεομένας

legitur, solo de metro dubitatio est. Obiter moneo, quod quaerit Blomfieldius, quoniam

θροῦμαι

inusitatum tragicis dixerim, num usitatum sit

θρεῦμαι

, parum considerate quaesitum esse: nam

θρεῦμαι

in Sept. c. Th. v. 78. aliquot codices praebent. Igitur si de metro agitur, neque his,

μινυρὰ θρεομένας

, credibile est Aeschylum in antistrophico versu opposuisse

γοερὰ θανατοφόρα

, ultima dochmii soluta, neque si iambico numero scriberet

μινυρὰ κακὰ θρευμένας

, ultimam posuisse brevem in

γοερὰ θανατηφόρα

. Atque in antistrophico versu quum vix quicquam, si a dubia tertia in

θανατοφόρα

discesseris, mutari possit, vitium esse in stropha censendum erit. Quod vitium ortum esse puto ex adscripta interpretatione, quum Aeschylus sic fere scripsisset,

δυςαλγεῖ τύχα, μινυρὰ φοβερόθρου, θαύματ᾽ ἐμοὶ κλύειν.

Πέπληγμαι ὅπως δάκει φοινίῳ

quoniam idem est atque

ἐκπλήττομαι, φοβοῦμαι

, constructum est cum accusativis.

1126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-675

πόλεος ὀλομένας

Porsonus.

πόλεος ὀλομένας

Ven. et, ut puto, Flor.

πόλεος ὀλουμένας

Farn.

πόλεως ὀλουμένας

Vict.

1126

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1101-1128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-613

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-614

„Oder spannt ein Netz aus die eheliche Gemahlin, welche mitwirkt mit den Erinyen ( δάμαρ ξύνευνος ἁ ξυναιτία κυσὶν Αιδου)? Deren nimmer satter Chor soll dem Geschlechte seinen Gesang anstimmen zu dem fluchwürdigen Opfer." Ζα κυσὶν ῞Αιδου vgl. Cho. 923 , 1052 μητρὸς ἔγκοτοι κύνες, Soph. El. 1388 ἄφυκτοι κύνες, Eur. Εl. 1342 κύνας τάσδ᾽ ὑποφεύγων στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν. Zur Erklärung dient Eum. 246 . Ζυ στάσις (wie Eum. 311 ) .. κατολολυξάτω κτέ. vgl. 1185 ff. Die Erinyen werden befriedigt, weil die Frevelthat des Atreus gesühnt wird. Vgl. 1216 ff., 1577 ff. Der Gen. θύματος steht unter dem Einflusse der Präposition κατά. Zu der Bedeutung von λευσίμου vgl. καταλεύσιμος, das Deinarchos nach der Angabe des Suidas und Photios im Sinne von ἄξιος τοῦ καταλευσθῆναι gebraucht hat. "

1108-1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-615

Was willst du mit der Erinys da, die dem Hause ihren Gesang anstimmen soll? Nicht erheitert mich deine Rede."

1110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-616

⁴

„Zum Herzen dringt der Blutstropfen, der, an eine gefährliche Stelle treffend, ans Ziel kommt mit den Strahlen des untergehenden Lebens; schnell aber schreitet das Verderben" d. h. „vor Entsetzen dringt das Blut mir zum Herzen zurück so, wie es unter Umständen plötzlichen Tod (Herzschlag) zur Folge hat." Wir sagen „die Angst will mir das Herz abdrücken" oder ,,ich meine, das Herz muſs mir springen".

1116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-617

⁵

Kasandra hat die Vision, wie Klyt. das ausgespannte Todesnetz in den Händen auf Agamemnon losstürzt. Die beiden ausgestreckten Hände sind die schwarzen Hörner, so daſs das Ding als ein schwarzgehörntes, Klyt. selbst als ein wildwütender Stier erscheint, welcher mit seinen Hörnern auf eine wehrlose Kuh losstürzt, und ἄπεχε τᾶς βοὸς τὸν ταῦρον ist gleichsam der Ausruf eines Hirten, der seinem Genossen zuruft: „halte den Stier dort ab von der Kuh", in demselben Augenblick gesprochen, wo Klyt. auf Agamemnon dreinfährt.

1120-1121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-618

„Einer meuchelmordenden Badewanne Geschichte erzähle ich dir."

1122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-619

γνώμων ἄκρος wie τοξότης ἄκρος 633, μάντις ἄκρος Soph. El. 1499. ..

1123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-620

προσεικάζω: vgl. zu Cho. 12 .

1124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-621

„Welche gute Kunde wird auch je den armen Sterblichen aus Sehersprüchen zu teil? Durch die mannigfache Verkündigung schlimmen Wehs erwecken die Orakelsprüche Prophetenfurcht (Ehrfurcht vor den Propheten)." κακᾶν δυᾶν ist vo η πολυεπεῖς wie etwa Soph. Oed. T. 83 δάφνης von πολυστεφής abhängig. Zum Gedanken vgl. Hom. A 107 αἰεί τοι τὰ κάκ᾿ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ᾽ οὔτε τί πω εἶπας ἔπος οὔτε τέλέσσας. Ungünstige Urteile über die menschliche Seherkunst finden sich öfter bei den Tragikern, z. B. Soph. Oed. T. 498 ff. Das Treiben bettelnder χρησμολόγοι kennt man aus Aristoph. Vö. 960 ff. Vgl. zu 1194. - τέχναι wie 260, 1208. φέρουσιν ( ὥστε) μαθείν, bringen in das Herz.

⁶

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ. ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται; ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου; 1115 ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

Χορὸς Πρεσβυτῶν ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΧΟΡΟΣ Οὐ κομπάσαιμ' ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε. Ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς τις ἀγαθὰ φάτις

ΧΟΡΟΣ βροτοῖς τέλλεται στέλλεται ; κακῶν γὰρ διαὶ διὰ δὴ αἱ 1135 πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν φόβον φέρουσιν -σι μαθεῖν.

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ,

τί τόδε φαίνεται; ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου; ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει 1105 κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ. ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

ΚΑ. 5

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού· 1115

ἄπεχε τῆς βοὺς τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι τύπτει· πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει. δολοφόνου λέβη- 1120 τος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟ. οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε. ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

ΚΑ. 6

ΚΑ.

ΚΑ.

ΚΑ. ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοός 1125 τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν μελάγκερωι λαβούσα μηχανήματι

Testim.:

Apparatus Criticus

ΚΑ. τύπτει· πίτνει δ᾽ (ἐν) ἐνύδρωι τεύχει. δολοφόνου λέβητος τέχναν σοὶ λέγω.

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΧΟΡΟΣ

Οὐ κομπάσαιμ' ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

Ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς τις ἀγαθὰ φάτις

ΧΟΡΟΣ

βροτοῖς τέλλεται στέλλεται ; κακῶν γὰρ διαὶ διὰ δὴ αἱ
1135

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν -σι μαθεῖν.

τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει
1105

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

ΚΑ.

5

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού·
1115

ἄπεχε τῆς βοὺς

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δ᾽ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβη-
1120

τος τύχαν σοι λέγω.

ΧΟ.

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

ΚΑ.

6

ΚΑ.

ἀᾶ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοός
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισιν

μελάγκερωι λαβούσα μηχανήματι

ΚΑ.

τύπτει· πίτνει δ᾽ (ἐν) ἐνύδρωι τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τέχναν σοὶ λέγω.

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

What kind of Erinnys is this that thou art summoning to sound her trumpet-blast over the house? thy words cheer me not: and to my heart has run the drop of saffron dye, which also, in the last hour of man, keeps pace with the rays of the setting sun of life. But calamity comes on apace.

CHORUS

I cannot boast of being a sharp judge of weird words, but I liken these to some misfortune. And from weird words what good tidings are sent to mortals? by means of weird-song wordy lore brings evil terror [for us] to learn.

CASSANDRE

Ah ! horreur ! horreur ! que vois-je ? n'est-ce point un filet d'enfer ¹ ?... Mais non, le vrai filet, c'est la compagne de lit devenue complice de meurtre ! Allons ! que la troupe attachée à la race ² salue donc du cri rituel le sacrifice d'infamie ³ !

LE CORYPHÉE

Pourquoi sur ce palais provoquer la clameur de l'Érinys ? ta voix cette fois m'épouvante.

LE CHŒUR

Vers mon cœur se précipite un flot aux teintes jaunâtres,

CASSANDRE

Attention ! attention ! gare-toi de la vache ! Dans le piège d'un voile elle a pris le taureau aux cornes noires ; elle frappe, et il choit dans la baignoire pleine... Apprends l'histoire de la cuve traîtresse et sanglante.

LE CORYPHÉE

Je ne suis certes pas grand connaisseur d'oracles ; mais, sous des mots pareils, je prévois un malheur.

LE CHŒUR

D'un oracle, pour les mortels, sort-il jamais une nouvelle joyeuse ? C'est par des malheurs que

LE CHŒUR

l'art verbeux des prophètes fait entendre le vrai sens de la terreur qu'il inspire.