Aeschylus, Agamemnon, Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator), 1114

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

God! a new sight! a net, a snare of hell,

Set by her hand—herself a snare more fell!

A wedded wife, she slays her lord,
1280

Helped by another hand!

Ye powers, whose hate

Of Atreus' home no blood can satiate,

Raise the wild cry above the sacrifice abhorred!

Chorus.

Why biddest thou some fiend, I know not whom,
1285

Shriek o'er the house? Thine is no cheering word.

Back to my heart in frozen fear I feel

My wanning life-blood run—

The blood that round the wounding steel

Ebbs slow as sinks life's parting sun—
1290

Swift, swift and sure, some woe comes pressing on!

Cassandra.

Agamemnon. Aeschylus. Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator). . .

Current edition Experimental

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) (English) (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1114 focus

ΚΑ.

ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφής

σταγὼν, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1114 focus

Κασσάνδρα
στρ. ε'.

ἔ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ' Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία
1075

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὐ με φαιδρύνει λόγος.

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς
1080

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτώσιμοι

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1114 focus

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἐή ἔ ἔ, παπαῖ παπαῖ παπαὶ (bis), τί τόδε φαίνεται ;

Str. 5.

ἦ δίκτυόν τί γ' Ἅιδου ἀΐδου ;
1115

ἀλλ' ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου· στάσις δ' ἀκόρετος -ρεστος γένει

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟΡΟΣ

Ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ
1120

ἐπορθιάζειν ; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

Ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

Ant. 5.

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ καὶ δορία καὶ δωρία δωρία πτωτίμοις -μος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς,

ταχεῖα δ' ἄτα πέλει.
1125

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1114 focus

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ,

τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει
1105

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

χεὶρ corr. in χεῖρ' χερὸς χειρὸς ὀρέγματα Ἅιδου ἀΐδου τι Ἅιδου ἀκόρετος ἀκόρεστος et 1107 in uno versu, ante quem chori nota erasa, habet ἐρινῦν et 1122 sq. coryphaeus recitare, 1110-4 et 1124-8 chorus canere videtur. φαιδρὺ φαιδρύνει

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

1110

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου

δύντος αὐγαῖς. ταχεῖ-

α δ' ἄτα πέλει.

ΚΑ.

5

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1114 focus

ἐἔ παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέληι

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος·
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμο ις

ξυνανύτει βίου

δύντος αὐγαῖς, ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1114 focus

ΚΑ.

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τί γ᾽ ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἡ γένυς ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέληι

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφής

σταγών, ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

Translations (8)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1114 focus

Ha! faugh! faugh! what appears here? Is it some net of Hades? But its closed snare is the partner of a bed, the accomplice in the murder: and let the unglutted quire yell over the race, because of the murder that deserves stoning.

CHORUS

What kind of Erinnys is this that thou art summoning to sound her trumpet-blast over the house? thy words cheer me not: and to my heart has run the drop of saffron dye, which also, in the last hour of man, keeps pace with the rays of the setting sun of life. But calamity comes on apace.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1114 focus

et je reste interdit.

Même mouvement

CASSANDRE

Ah ! horreur ! horreur ! que vois-je ? n'est-ce point un filet d'enfer ¹ ?... Mais non, le vrai filet, c'est la compagne de lit devenue complice de meurtre ! Allons ! que la troupe attachée à la race ² salue donc du cri rituel le sacrifice d'infamie ³ !

LE CORYPHÉE

Pourquoi sur ce palais provoquer la clameur de l'Érinys ? ta voix cette fois m'épouvante.

LE CHŒUR

Vers mon cœur se précipite un flot aux teintes jaunâtres,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1114 focus

Ha! What is this, that I ſee here before me?

Is it the net of hell? Or rather her’s,

1250

Who ſhares the bed, and plans the murderous deed.

Let diſcord, whoſe infatiable rage

Purſues this race, howl thro’ the royal rooms

Againſt the victim deſtin’d to deſtruction.

AGAMEMNON.

CHORUS.

What Fury doſt thou call within this houſe
1255

To hold her orgies? The dread invocation

Appalls me k

; to my heart the purple drops

Flow back; a deathlike miſt covers my eyes,

With expectation of ſome ſudden ruin.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1114 focus

Ahi, terrore, ahi, terrore!

Che visione è questa ?

Forse d'Averno è un laccio?

La compagna del talamo è la rete,

1295

la complice! Discordia, insaziabile

contro questa progenie, innalzi un ululo:

ché pietre, poi, vendicheran lo scempio.

CORIFEO

5

Quale tu invochi Erinni che si levi

su questa casa? Il tuo dir non m'allieta!
1300

E refluisce al cuore la crocea stilla, come

a chi di lancia cade trafitto, e quivi ha termine

con i postremi raggi

della naufraga vita. E vien rapida morte.

5

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1114 focus

Heuheu, papa pape.

Quid hoc apparet?

Ca.

Rete ſanè Plutonis.
355

Sed rete coniux & in cauſa erit

Cædis, ſeditio immoderata eſt.

Eiulet perniciosum facrificium.

Cho.

Quam furiam ad ædes uocat?

Vastans me non iſte ſermo exhilarat.
360

Per cor cucurrit croco tincta

Gutta, Doriaq; eſt caduca.

Occurrit uitæ potens radijs.

Ca.

Celer uerò nocumentum eſt.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1114 focus

Mißton des Jammerlautes bleibt dem Reinen fern.

Kassandra.

Oh, oh, wehe
1115

Apollon, Apollon.

Sie steigt vom Wagen.

Chor.

Und abermals ruft sie Apollon lästernd an,

der doch dem Schrei der Trauer nicht erscheinen mag.

Kassandra erblickt den Prellstein, der dem Apollon heilig ist.

Kassandra.

1080 Apollon, Apollon,

ich grüße, Schirmer unsrer Pfade, deinen Stein.
1120

Du Herr der grimmen Pfeile,

mich traf dein Pfeil, gut traf er, jetzt zum zweiten Mal.

Chor.

Wahrsagen will sie von dem eignen Jammerlos.

Denn Knechtschaft raubt die göttliche Begabung nicht.

Kassandra.

1085
1125

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1114 focus

Weh, weh! O Graun, o Graun! Was erscheint mir dort?

Ist's eine Todesschlinge?

Das Nez, es ist die Gattin, die vollbringen hilft

Den Mord. Der Haß, der unersättliche,
1065

Dieses Geschlechtes, jauchze laut dem Blutopfer zu!

Der Chorführer.

Welch' einen Nachgeist heißest du dem Hause laut

Entgegenjubeln? Heiter stimmt das Wort mich nicht.

Und in das Herz zurück drängt er sich purpurroth,

Des Bluts Tropfe, schwindet, wie in Todes Kampf,
1070

Wenn in die Nacht hinab taucht des Lebens Strahl.

Denn Ate's Fluch schreitet schnell.

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςδάμαρτος Ambigitur sitne nominativus

δυςδάμαρτος

, ut Aegisthum, an genitivus, ut Agamemnonem dicat. Ut nominativum Scottus in appendicem Thesauri Stephaniani rettulit. Genitivum esse iudicarunt Stanleius, Schützius, Blomfieldius, alii. Recte, mea sententia. Nam non solum illis,

γυναικὸς ἀντ᾿ ἐμοῦ

, aptius opponitur

δυςδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρός

, sed etiam Aegisthus, quia moechus, non maritus Clytaemnestrae est, neque per mulieris istius malitiam, sed propter proprium flagitium perit, perperam ita appellaretur: quod contra in Agamemnonem optime quadrat hoc nomen, ut et maritum et fraude morientem uxoris.

1278

1279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-753

ἐπεξενοῦμαι Hesychius

ἐπεξενοῦσθαι, μαρτύρεσθαι, πορεύεσθαι. Σοφοκλῆς Ἀχαιῶν συλλόγῳ καὶ Αἰσχύλος Κρήσσαις

. Apollonius in Lexico Homerico

ξεινοδόκος, ξενοδόχος, ὁ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενος. ὁ δὲ Πίνδαρος (fr. 278. Boeckh.) “ξεινοδόκησέν τε δαίμων,” ἀντὶ τοῦ ἐμαρτύρησε. καὶ ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ (XVIII. 64.) “ξεινοδόκος μὲν ἐγώ” ἔδοξέ τισι λέγειν. φησὶ γοῦν Σιμωνίδης (p. 82. Schneidew.) ξεινοδόκων δ᾽ ἄριστος ὁ χρυσὸς ἐν αἰθέρι λαμπρός, ἀντὶ τοῦ μαρτύρων

. Conf. Etym. M. p. 610, 44.

1279

1281-1282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-754

ἅπαξ ἔτ' εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς. Vulgo legebatur

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς

. In Ven.

ἐς

pro

τ'

scriptum est. Quod Elmsleii monitu pro

αὑτῆς

, quod Vict. habet, restituit Blomfieldius,

αὑτῆς

, praebent codices, consentientes cum Vict. in

ῥῆσιν ἢ θρῆνον

. Quod in adnotatione ad versionem Humboldti scribendum esse censebam,

ῥύσιον θρῆνον

, quem locum hic habeat videre se negat Blomfieldius, non cogitans id me vindicem questum voluisse intelligi. Ipse igitur vulgatae, opinor, scripturae tuendae adfert illud in Suppl. v. 260.

μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις

Ῥῆσιν

quin dicere Aeschylo licuerit, quis dubitabit? Illud quaerendum erat, ecquem, qui poeta esset, tam languidam ac plane stultam verborum consociationem, quam illud

ῥῆσιν ἢ θρῆνον

est, non puduisset. Tueri si

ῥῆσιν

volebat, scribere debebat

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς.

Idque ut facillimum et aptissimum posui.

1282-1286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-755

ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς, βασιλέως τιμαόρους ἴσας δίκας φανέντας ἀσκεύοις ὁμοῦ ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ἐμοῦ δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος. Libri

ἡλίῳ δ᾽ ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος

. Auratus, Scaliger, Vossius male

διὰ

pro

ὁμοῦ

. Ego in adnotatione ad Humboldti interpretationem coniiciebam

ἐμοῦ

. Blomfieldius plana constructione edidit

τοὺς ἐμοὺς τιμαόρους ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος

. Planior etiam et elegantior esset constructio, si interpunctiones omisisset. Scholefieldius Pearsoni coniecturam recepit,

τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις ἐχθροὺς φονεῦσι τοὺς ἐμοὺς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης, εὐμάρους χειρώματος

. Ita interpretatur ut simul inimici mei solvant poenas ultoribus meis occidentibus eos. Sed id nemo non videt quam durum sit et inscite dictum. Mihi aliter iudicandum videtur. Intelligi quidem possunt quae hic scripta habemus, si ex

φονεῦσι

repetatur

αὐτούς

, quamquam apertior esset constructio

σφ'

ante

ὁμοῦ

inserto, hoc sensu, precor, ut ultoribus meis, qui inimici sunt meis occisoribus, hi simul luant pro servae facili caede. Sed sententia illa habet quo displiceat. Nam sic

ὁμοῦ

vix potest aliter accipi, quam ut simul cum caede Agamemnonis etiam Cassandrae illi interfectionem luant. At id, si propter Agamemnonem punientur, sponte consequetur: ut ineptum sit Cassandram, quum iam introitura erat, rursum se convertere ad chorum et, quasi magnum quid et memorabile dictura esset, proferre quod dici non erat operae pretium. Immo aliud, opinor, in mente habebat summus poeta: fatidicam virginem, quod paullo ante obscurius significaverat, id nunc eam gravius, atque ita uti eventurum atque in proxima fabula appariturum erat, praedicere volebat: id erat autem, precari Cassandram ut ambo, Clytaemnestra atque Aegisthus, una eodem capti dolo ab Oreste et Electra occiderentur. Quare non dubito quin versus exciderit, in cuius fine erat

ὁμοῦ

, quod librarii, omisso per errorem eo versu, transtulerunt in finem proximi versus, ubi scriptum erat simile vocabulum

ἐμοῦ

. Neque vero suos ultores recte diceret Cassandra: non enim ipsam, sed Agamemnonem vindicaturi venient. Quare illud

τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

ortum esse videtur ex eo quod mox in eodem versus loco sequitur

τοῖς ἐμοῖς

, ab Aeschylo autem haec tali fere modo scripta esse puto,

ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς, βασιλέως τιμαόρους ἴσας δίκας φανέντας ἀσκεύοις ὁμοῦ ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ἐμοῦ δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος.

Etenim Hesychius hanc vocem

ἀσκεύοις

ex Agamemnone attulit, cuius glossa apertum est quam accommodata sit huic loco,

ἀσκεύοις, γυμνοῖς, ἀπαρασκεύοις. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι.

1288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-756

ἂν πρέψειεν Libri

σκιά τις ἂν τρέψειεν

. Porsonus,

ἂν

deesse videns,

ἂν τρέψειεν

, quod ab aliis receptum est, et mox

δυστυχεῖ

edidit, quod Blomfieldius

δυστυχοῖ

scripsit. Vict.

δυστυχῶν

. Recte vero codices

δυστυχῆ

, quod post Wellauerum, hanc vulgatam scripturam esse ratum, edidit Scholefieldius. Sed in prioribus verbis qui sensus requireretur Boissonadus vidit, qui recte scripsit

ἂν πρέψειεν

. Rarior est hic aoristus. Sed Photius

πρέψαι

, inquit,

τὸ ὁμοιῶσαι. Αἰσχύλος

. Hesychius

πρέψας, εἰκασμένος, εἰκασθείς

1288

1289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-757

βλάβαις

βουλαῖς

Ven. ὤλεσεν Deinde libri

ὤλεσεν

1289

1290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-758

ταῦτα ... ἐκείνων Multum a vero aberrarunt interpretes ii qui

ταῦτα

ad postrema illa,

τὰ δυστυχῆ

, rettulerunt: quorum Schützius magis dolere deleta malorum memoria Cassandram putavit, quia, si altius animis hominum inhaereret, melius ad sapientiam ea uterentur; Gallicus autem interpres, De la Porte du Theil, ita interpretatur, toutefois, leur bonheur fait plus de pitié que leur malheur, Scholefieldius denique, dubius haerens, hoc magis deplorari coniicit, si quis ex adversis ad secundas res transierit. Nihil horum in mentem venerat Aeschylo. Verum hic quidem Butlerus vidit,

ταῦτα

ad utrumque illud, quod et felicitas hominum vanum simulacrum est et infortunii subito exstinguitur memoria,

ἐκείνων

autem ad ipsius Cassandrae sortem pertinere.

1290

1291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-759

πράσσειν

Porsonus. Libri

πράττειν

1291

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-701

ἄτιμοι, ἀτιμώρητοι. Eur. Hipp. 1417. Hoc saepe morituris fuit solatium: „neque enim moriemur inulti" (Valckenaer zur a. St.). Verg. Aen. II 673 numquam omnes hodie moriemur inulti. Daher der Scherz Hor. sat. II 8, 34 nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti.

1280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-702

φίτυμα (abstr. pro concr.), proles, hebt den Muttermord durch Sohneshand hervor.

1282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-703

ἄτας φίλοις, um diesen Mordwerken die Spitze aufzusetzen und sie abzuschliefsen. Vgl. Cho. 931 ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπίκρισεν τλήμων Ὀρέστης.

1283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-704

ἐκ θεῶν: vgl. Hom. a 37 ff.

1284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-705

,,Daſs er rächen soll die That, durch welche der Vater rücklings zu Boden fiel ( ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη), den Sturz des Vaters". Ζυ πράσσειν (exigere, ulcisci) vgl. Eum. 626 τὸν πατρὸς φόνον πράξαντα.

1285-1286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-706

κάτοικτος (vgl. ἔποικτος), d. i. vielen Klagen mich hingebend. - ἐπεὶ τὸ πρῶτον, nachdem doch einmal. Vgl. Hom. A 235 οὔποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.

⁴

1287-1288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-707

⁵

πράξασαν ὡς ἔπραξεν: zu 1170. – οἳ δ᾽ εἶλον πόλιν allgemein von Agamemnon. – ἀπαλλάσσουσιν, wegkommen, davonkommen, wie Herod. 1 16 ἀπὸ τούτων οὐκ, ὡς ἤθελε, ἀπήλλαξε.

1289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-708

⁶

ἄραρεν, es steht fest, es ist beschlossen. τὸ κατθανεῖν: Häufig steht so der Infin. mit Artikel bei den dramatischen Dichtern, z. B. Soph. Oed. K. 442 τὸ δρᾶν οὐκ ἠθέλησαν, Eur. Iph. A. 655 τὸ σιγᾶν οὐ σθένω.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

God! a new sight! a net, a snare of hell, Set by her hand—herself a snare more fell! A wedded wife, she slays her lord, 1280 Helped by another hand! Ye powers, whose hate Of Atreus' home no blood can satiate, Raise the wild cry above the sacrifice abhorred!

Cassandra.

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ. ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται; ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου; 1115 ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

Χορὸς Πρεσβυτῶν ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

ἔ ἔ παπαῖ παπαῖ,

τί τόδε φαίνεται; ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου; ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει 1105 κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

ΧΟ. ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

ΚΑ. 5

ΚΑ.

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

CHOROS. Whence hast thou this on-rushing god-involving pain 1150 And spasms in vain? For, things that terrify, With changing unintelligible cry Thou strikest up in tune, yet all the while After that Orthian style! Whence hast thou limits to the oracular road, That evils bode? 1155

KASSANDRA. Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends! Ah me, of Skamandros the draught Paternal! There once, to these ends, On thy banks was I brought, The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore 1160 I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS. Why this word, plain too much, Hast thou uttered? A babe might learn of such! I am struck with a bloody bite — here under — At the fate woe-wreaking 1165 Of thee shrill shrieking: To me who hear — a wonder!

CHOROS. To things, on the former consequent, Again hast thou given vent: And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee, 1175 Heavily falling from above thee, To melodize thy sorrows — else, in singing, Calamitous, death-bringing! And of all this the end I am without resource to apprehend

CHORUS What kind of Erinnys is this that thou art summoning to sound her trumpet-blast over the house? thy words cheer me not: and to my heart has run the drop of saffron dye, which also, in the last hour of man, keeps pace with the rays of the setting sun of life. But calamity comes on apace.

CASSANDRA

CASSANDRE Ah ! horreur ! horreur ! que vois-je ? n'est-ce point un filet d'enfer 1 ?... Mais non, le vrai filet, c'est la compagne de lit devenue complice de meurtre ! Allons ! que la troupe attachée à la race 2 salue donc du cri rituel le sacrifice d'infamie 3 !

LE CORYPHÉE Pourquoi sur ce palais provoquer la clameur de l'Érinys ? ta voix cette fois m'épouvante.

LE CHŒUR Vers mon cœur se précipite un flot aux teintes jaunâtres,

God! a new sight! a net, a snare of hell,

Set by her hand—herself a snare more fell!

A wedded wife, she slays her lord,
1280

Helped by another hand!

Ye powers, whose hate

Of Atreus' home no blood can satiate,

Raise the wild cry above the sacrifice abhorred!

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ἐὴ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἢ δίκτυόν τι ῞Αιδου;
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γ᾽ Ἅιδου;

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει
1105

κατολολυξάτω

θύματος λευσίμου.

ΧΟ.

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.

ΚΑ.

5

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

What kind of Erinnys is this that thou art summoning to sound her trumpet-blast over the house? thy words cheer me not: and to my heart has run the drop of saffron dye, which also, in the last hour of man, keeps pace with the rays of the setting sun of life. But calamity comes on apace.

CASSANDRE

Ah ! horreur ! horreur ! que vois-je ? n'est-ce point un filet d'enfer ¹ ?... Mais non, le vrai filet, c'est la compagne de lit devenue complice de meurtre ! Allons ! que la troupe attachée à la race ² salue donc du cri rituel le sacrifice d'infamie ³ !

LE CORYPHÉE

Pourquoi sur ce palais provoquer la clameur de l'Érinys ? ta voix cette fois m'épouvante.

LE CHŒUR

Vers mon cœur se précipite un flot aux teintes jaunâtres,

CHORUS.

What Fury doſt thou call within this houſe
1255

To hold her orgies? The dread invocation

Appalls me k

; to my heart the purple drops

Flow back; a deathlike miſt covers my eyes,

With expectation of ſome ſudden ruin.

CORIFEO

5

Quale tu invochi Erinni che si levi

su questa casa? Il tuo dir non m'allieta!
1300

E refluisce al cuore la crocea stilla, come

a chi di lancia cade trafitto, e quivi ha termine

con i postremi raggi

della naufraga vita. E vien rapida morte.

5

CASSANDRA

Ca.

Rete ſanè Plutonis.
355

Sed rete coniux & in cauſa erit

Cædis, ſeditio immoderata eſt.

Eiulet perniciosum facrificium.

Cho.

Quam furiam ad ædes uocat?

Vastans me non iſte ſermo exhilarat.
360

Per cor cucurrit croco tincta

Gutta, Doriaq; eſt caduca.

Occurrit uitæ potens radijs.

Ca.

Celer uerò nocumentum eſt.

Kassandra.

Oh, oh, wehe
1115

Apollon, Apollon.

Chor.

Und abermals ruft sie Apollon lästernd an,

der doch dem Schrei der Trauer nicht erscheinen mag.

Kassandra.

1080 Apollon, Apollon,

ich grüße, Schirmer unsrer Pfade, deinen Stein.
1120

Du Herr der grimmen Pfeile,

mich traf dein Pfeil, gut traf er, jetzt zum zweiten Mal.

Chor.

Wahrsagen will sie von dem eignen Jammerlos.

Denn Knechtschaft raubt die göttliche Begabung nicht.

Kassandra.

1085
1125

Weh, weh! O Graun, o Graun! Was erscheint mir dort?

Ist's eine Todesschlinge?

Das Nez, es ist die Gattin, die vollbringen hilft

Den Mord. Der Haß, der unersättliche,
1065

Dieses Geschlechtes, jauchze laut dem Blutopfer zu!