Aeschylus Seven Against Thebes 526

Herbert Weir Smyth (Translator)

View: By Scene

Seven Against Thebes. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Seven Against Thebes (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 631-685 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 526 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 526 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 526 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 526 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 526 focus
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,
τύμβον κατ᾽ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·
515
ὄμνυσι δ᾽ αἰχμὴν ἣν ἔχει, μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ᾽ ὑπέρτερον,
ἢ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός· τόδ᾽ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρωρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ.
520
στείχει δ᾽ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
ὁ δ᾽ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ᾽ ἐφίσταται πύλαις·
525
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
530
ὡς πλεῖστ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δ᾽ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
μακρᾶς κελεύθου δ᾽ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 526 focus
Translations (8)
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 526 focus
May such be the issue! But, furthermore, I mention the fifth, marshalled at the fifth gate, that of Boreas, by the very tomb of Jove-born Amphion. And he makes oath by the spear which he grasps, daring to revere it more than a god, and more dearly than his eyes , that verily he will make havoc of the city of the Cadmaeans in spite of Jove: thus says the fair-faced scion of a mountain-dwelling mother, a stripling hero, and the down is just making its way through his cheeks, in the spring of his prime, thick sprouting hair. And he takes his post, having a ruthless spirit, not answering to his maidenly name , and a savage aspect. Yet not without his vaunt does he take stand against our gates, for on his brazen-forged shield the rounded bulwark of his body, he was wielding the reproach of our city, the Sphinx of ruthless maw affixed by means of studs, a gleaming embossed form; and under her she holds a man, one of the Cadmaeans, so that against this man most shafts are hurled. And he, a youth, Parthenopaeus an Arcadian, seems to have come to fight in no short measure , and not to disgrace the length of way that he has traversed: for this man, such as he is, is a sojourner. and, by way of fully repaying Argos for the goodly nurture she has given him, he utters against these towers menaces, which may the deity not fulfil.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 526 focus
Ainsi en soit-il donc ! Je passe main- tenant au cinquième chef, placé devant notre cinquième porte, la porte du Nord, près du tombeau d'Amphion, fils
de Zeus. Il jure par la javeline qu'il tient à son poing et que sa foi révère plus qu'une divinité, plus que ses yeux mêmes, qu'il ravagera la cité cadméenne, en dépit de Zeus. Ainsi parle ce rejeton d'une mère montagnarde, gracieux visage, homme-enfant, dont le duvet de l'adolescence com-
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 526 focus
Prophetic be thy hopes. At the north gate,
590
Yet hear me, king, the fifth bold warrior takes
His ſtation, near the tomb where honour'd lies
Joveborn Amphion g : By his ſpear he ſwears,
Which, as he grafps, he dares to venerate h
More than a God, and dearer to his eyes
595
Than the ſweet light of Heav'n: by this he ſwears,
To level with the ground the walls of Thebes,
Tho' Jove himſelf oppoſe him.
Thus exclaims
This beauteous branch ſprung from a mountain nymph i ,
600
Blooming in manly youth; the tender down
Of unripe age ſcarce ſprouting on his cheek;
But ruthless are his thoughts, cruel his eye
And proudly vaunting at the gate he takes
His terrible ſtand.
605
Upon his claſhing ſhield,
Whoſe orb fuſtains the ſtorm of war, he bears
The ſoul diſgrace of Thebes, a rav'nous ſphinx,
Fix'd to the plates; the burnish'd monster round
Pours a portentous gleam: beneath her lies
610
A Theban, mangled by her cruel fangs.
'Gainſt this let each brave arm direct the ſpear.
No hireling he, to proſtitute for gold k
The war, or ſhame the length of way he trod,
E'en from Arcadia: ſuch this ſtranger comes
615
Parthenopeus, and repays to Argos
Its hoſpitable honours, 'gainſt theſe tow'rs
Breathing proud menaces. The Gods avert them!
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 526 focus
E sia cosí. Del quinto ora ti parlo,
585
che alle porte Borrèe presso ha le schiere,
al quinto posto, vicino alla tomba
del rampollo di Giove, Anfíone.
Giura
per la sua lancia, in cui confida, e piú
590
del Dio l'onora, e piú di sue pupille,
che struggerà la rocca dei Cadmei,
a dispetto di Giove. Cosí grida
questo germoglio di montana madre,
uomo e fanciullo, vago volto, e or ora
595
su le sue gote cresce la lanugine:
fitta, ché il sevo dell'età la spinge,
gèrmina.
È il nome verginal; ma egli,
animo crudo, truce sguardo, sta
600
contro la porta, e non da vanto immune.
L'infamia di Tebe, la carnivora
Sfinge, sovra il rotondo scudo, bronzeo
baluardo del corpo, infitta in saldi
chiovi, agitava, lucida figura
605
impressa a sbalzo; e fra gli artigli serra
un uom di Tebe, ché su lui ben fitte
piombin le frecce.
E piccolo mercato
non farà della guerra, e non vorrà
610
sí lunga strada aver percorsa indarno.
Partenopeo d'Arcadia. Ospite è d'Argo,
e lauto scotto pagherà: minacce
contro noi scaglia, oh Dei, che non s'avverino!
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 526 focus
Sic fiat.rursus quintum dico,
Ordinatum quinta borreali porta,
Iuxta ſepulchrum generosi Ampbionis.
Iurat uerò, quam habet haftam, ſe magis quàm deum
500
Colere, elatus nimio fupercilio.
Se tamen perditurum urbem ui
Haſte:hoc clamat ex montana matre
Germen pulchrum, in pueritia uir.
It modò per genas illius lanugo,
505
Pube nascente, creber exurgens pilus.
Seuam, non uirgineam
Mentem habet,tetrumq; habens oculum aftat.
Non tamen fine iactantia imminet portis.
Probrum enim urbis in eneo
510
Scuto, rotundo corporis propugnaculo,
Sphinga crudiuoram aptatam
Clauis, quatiebat fplendens uibrans corpus.
Fert fub ipso clypeo uirum Thebanum unum,
Vt quàm plurima in uirum mittat iacula.
515
Veniens uerò uidetur non cauponaturus pugnam,
Longa uiæ non fædare tranſitum,
Parthenopaus Arcas:talis uerò uir ille
Peregrinus, Argis rependens pulchram educationë,
Turribus minatur atrocia:quæ utinam no perficiat,
520
Seven Against Thebes (OCR draft) Experimental (Seven Against Thebes. Anna Swanwick, 1886.) — 526 focus
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 526 focus
Heaven send it so! A fifth assailant now
505
Is set against our fifth, the northern, gate,
Fronting the death-mound where Amphion lies
The child of Zeus. This foeman vows his faith,
Upon a mystic spear-head which he deems
More holy than a godhead and more sure
510
To find its mark than any glance of eye,
That, will they, nill they, he will storm and sack
The hold of the Cadmeans. Such his oath—
His, the bold warrior, yet of childish years,
A bud of beauty's foremost flower, the son
515
Of Zeus and of the mountain maid. I mark
How the soft down is waxing on his cheek,
Thick and close-growing in its tender prime—
In name, not mood, is he a maiden's child—
Parthenopaeus; large and bright his eyes
520
But fierce the wrath wherewith he fronts the gate:
Yet not unheralded he takes his stand
Before the portal; on his brazen shield,
The rounded screen and shelter of his form,
I saw him show the ravening Sphinx, the fiend
525
That shamed our city—how it glared and moved,
Clamped on the buckler, wrought in high relief!
And in its claws did a Cadmean bear—
Nor heretofore, for any single prey,
Sped she aloft, through such a storm of darts
530
As now awaits her. So our foe is here—
Like, as I deem, to ply no stinted trade
In blood and broil, but traffick as is meet
In fierce exchange for his long wayfaring!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 526 focus
So mög' es enden! Höre nun vom Fünften auch,
Der dort am fünften Thore herrscht, dem nördlichen,
Zunächst Amphions Grabe, der von Zeus entsprof.
Er schwört bei seiner Lanze, die vertrauend er
Mehr als die Gottheit, höher als sein Auge liebt,
505
In Staub zu stürzen Kadmos' Burg, dem Zeus zum Trok.
So ruft er laut, der bergefrohen Mutter Sohn
Mit holdem Angesichte, kaum zum Mann erblüht.
Die Wang' umschattet eben ihm der zarte Flaum,
Des ersten Jugendlenzes dichtaufkeimend Haar.
510
Doch kühnen Muths, nicht seines Namens Sinn gemäß
Jungfräulichsanft, nein, wilden Auges steht er da.
In stolzem Prunke schreitet er zum Thor heran :
Er schwingt der Kadmosveste Schmach auf seinem Schild,
Der erzgetriebnen, rundgewölbten Wehr der Brust,
515
Kunstreich mit Nägeln angefügt, das Bild der Sphinx,
Der blutgenährten, glänzendhell in Erz erhöht.
Sie hält in Krallen einen Mann aus Kadmos' Volk,
Daß ihn vor allen treffen muß der Pfeile Wurf.
Fürwahr, er zog zu Felde, nicht mit Söldnermuth,
520
Und nicht der weiten Heeresfahrt zur Schande. Nein,
Parthenopãos aus Arkadia trägt als Held
Der zweiten Heimat Argos ab des Dankes Schuld,
Unheil der Veste drohend; wehr' ein Gott es ab!

Notes on the current edition

Seven Against Thebes

1. Parthenopaeus maiden-faced. His mother Atalanta dwelt on Mt. Maenalus in Arcadia .

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-626

μακρᾶς ... καταισχυνεῖ:
μακρᾶς τε
Vit. Libri
καταισχυνεῖν
, nisi quod
καταισχύνειν
habet Lips.
κατ' αἰσχυνεῖν
G. Scripsi
καταισχυνεῖ
. Nam infinitivus pro particulis
δ' οὐ
exigere videtur
οὐδέ
. Confirmavit hanc coniecturam M. in quo hoc ipsum scriptum est
καταισχυνεῖ
.
527

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-627

Παρθενοπαῖος:
ὁ παρθενοπαῖος
Par. F. non M. qui articulum non magis habet quam ceteri. In G. ὁ minio supra adscriptum.
528

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-628

Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων:
ἄργει τ'
Colb. 1. Par. N.
ἐκτείνων
G.
529

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-629

τοῖςδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι: Pro
τοῖςδ᾽ ἃ μὴ
habent
δείν' ἃ μὴ
Par. L. Rob. et Cantabr. 2. Par. K. Ven. 2. errare enim videtur Butlerus, qui his codicibus
ἂν
tribuit. Adscriptum est
δείν'
etiam in Par. B. Sumptum est autem ex ν. 407.
κραίνοι
M. Lips. Cantabr. 2. Par. Α. Β. (v. Brunckium ad ν. 428 = 407.) Κ. L. Ven. B. Ald.
κραίνει
G.
κράνοι
Vit. Ox. Rob. Turn.
530

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-630

ἀνοσίοις κομπάσμασιν:
ἀνοσίαις
, supra scripto a sec. manu οις, M.
κομπάσμασιν
M. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B.
κομπάσμασι
G. Lips. Ald. Rob. Turn. Satis recte haec explicavit alter scholiastes,
εἴθε γὰρ τύχοιεν παρὰ τῶν θεῶν ὧν καθ᾿ ἡμῶν φρονοῦσιν, τουτέστιν ἅπερ ἡμῖν ἀπειλοῦσιν αὐτοὶ πάθοιεν, καὶ ὄντως ἂν εἰ γένοιτο τοῦτο, ἀπολέσθειεν ἂν σὺν
532

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-631

NA:
αὐτοῖς ἐκείνοις κομπάσμασι πανώλεθροι καὶ παγκακῶς
. Non opus est ut cum Dindorfio ante v. 521. aliquot versus excidisse putemus, versuum autem 532. 533. ordinem invertamus.
532

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-632

ἦ τἂν ... παγκάκως:
ἦ τῶν
Blomfieldius. Libri
ἦ τ᾽ ἂν
vel
ἦτ᾽ ἄν
.
τ'
, sed superscripto κ, Ox.
παγκακῶς
omisso τ' Cantabr. 2.
533

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-633

ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽:
ἔστι δὲ
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
δὲ
omittit Ven. B.
τὸν δ᾽
pro
τῷδ᾽
Lips. Par. E.
534

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-634

χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον: Tzetzes Chil. IV. 982.
ὁ παῖς τοῦ Εὐφορίωνος ὁ τραγικός Αισχύλος ἐν δράματι ὃ λέγεται Ἑπτὰ οἱ ἐπὶ Θήβαις Ετεοκλέα τῶν Θηβῶν εἰςφέρει βασιλέα παγκαλῶς περὶ Αργείων στρατηγῶν ἑπτὰ διερωτῶντα, τίς ποίᾳ πύλῃ τῶν Θηβῶν τὴν μάχην συγκροτήσει. καὶ λέγει τις ἐξάγγελος τὰς κλήσεις τῶν Αργείων, ἑκάστῳ τῶν Αργείων δὲ Θηβαῖον ἀντιτάττει, λέγων ἑκάστῳ τῶν αὐτοῦ τοὺς πρέποντας ἐπαίνων, ὡς ὃ μὲν ἀντιτάξεται τῷ δεῖνι τῶν Αργείων, καὶ συμβαλών, ὡς μοι δοκεῖ, μάχην οὐ καπηλεύσει, ἀλλὰ φανεῖται δόκιμος κατὰ τῶν ἐναντίων· ἄλλῳ δὲ πάλιν ἀπ' αὐτῶν φησὶν ὡς ἔστι τούτῳ νοῦς μὲν ἀκόμπαστος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον· οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει.
Versu a fine quarto legebatur
οὐκ ἀπηλεύσει
, eodem errore quo G. Lips. v. 526.
οὐκ ἀπηλεύσειν
habent.
τὸν δράσιμον
Colb. 2. Mauricius Hauptius scribendum esse coniecit
χεὶρ δὲ δρᾷ τὸ δράσιμον
. Non opus est mutatione. Videtur enim
ὁρᾷ
esse respicit, i. e. curat, quemadmodum Pindarus in fine Ol. IX. dixit
τοῦτο δὲ προςφέρων ἆθλον ὄρθιον ὤρυσαι θαρσέων τόνδ᾽ ἀνέρα δαιμονίᾳ γεγάμεν εὔχειρα, δεξιόγνιον ὁρῶντ᾽ ἀλκάν
, clama hunc virum mirabiliter validum manu crasisse, dum dextrum membrorum robur respicit, h. e. curat. V. Emendationes quinque carminum Olympiorum Pindari p. 9.
535

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-635

γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ:
γλώτταν
Cantabr.1.
γλῶσσα
G.
ἑργμάτων
G.
ἁρμάτων
adscriptum in Par. B.
ἅπερ
G. Ald.
ἄνευ
Lips. Cantabr. 1. et adscriptum in Par. B.
537

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-636

ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν:
ἔξω
Colb. 2. Par. K. Ven. 2. Rob. et adscriptum in Par. B.
ἀλδαίνει
Lips. Multum fallitur B. Martinus Var. lect. I. 9. p. 20.
πύλας
de ore, ut apud Euripidem
στόματος πύλαι
dicuntur, interpretans. Dubito autem an sic scripserit Aeschylus,
ἔσω πυλῶν θοροῦσαν ἀλδαίνειν κακά
.
538

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-637

ἐχθίστου δάκους:
ἀδίκου
pro
ἐχθίστου
Vit. Rob.
δάκος
Οχ.
539

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-638

εἰκὼ:
εἰκῶ
male Ald. Rob. Sed
εἰκὼ
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn.
540

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: Libri
ἔξωθεν εἴσω
, nisi quod
ἔξωθεν δ᾽ εἴσω
habent G. Vit. Deinde
τῷ φέροντι δὲ μέμψεται
Arund. Cantabr. 1. 2. In M. Ald. Rob. ita interpunctum est,
πολεμίας ἐπ' ἀσπίδος ἔξωθεν, εἴσω
etc. atque M.
541

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-640

ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: simul post
εἴσω
colon habet. Reliquae editiones maiorem interpunctionem post
ἀσπίδος
habent et deinde
ἔξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται
. Burgessius in notis ad hanc fabulam et in appendice ad Dawesii Misc. crit. p. 485.
ἣ ἔξωθεν εἴσω
vel
ἡ 'ξωθεν εἰκὼν
scribendum esse putavit. Porsonus quoque
ἔξωθεν εἴσω
scripsit. Codicum G. et Vit. lectio monstrare mihi videbantur scribendum esse
ἔξωθε δ᾽ εἴσω
. De abiecto in adverbiis huiusmodi videndus est Lobeckius ad Phryn. p. 280. Nisi versus ante hunc excidit.
541

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-641

πυκνοῦ κροτησμοῦ:
χοροῦ
Colb. 1. Par. L. et e correctione, quum antea
πυκνοῦ
scriptum fuisset, G. γρ.
πικροῦ
Par. B.
κροτησμοῦ
Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Rob. et sic M. antequam radendo ex
η
fieret.
κροτισμοῦ
G. Vit. Lips. Ald. Turn. et sic nunc M.
κοντισμοῦ
ex Par. N. affertur.
καρτησμοῦ
Par. C.
542

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-642

θεῶν θελόντων· ἂν ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ:
θεῶν θελόντων δ' ἂν
M. Par. B. Rob. Turn. In Par. B.
τ'
ad
δ'
supra scriptum est.
δ' ἂν
Lips. Omittunt
δ'
G. Vit. Ox. Par. A. Taur. Ven. A. Vind. 1. 2. 4. Ald. Ex Par. E.
ἂν ἀναλευθήσαι'
enotatum est. Scribendum est, omissa particula,
θεῶν θελόντων
, ut haec cum praecedentibus coniungantur, deinde autem
ἂν ἀληθεύσαιμι ἐγώ
. V. Opusc. IV. p. 383. seq.
543

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-643

τριχὸς δ᾽ ὀρθίας: Wakefieldius Silv. crit. II. p. 109. frustra corrigit
ὀρθίης
. Hoc assumpto Blomfieldius, ut versus antistrophico accuratius responderet, scribendum putabat
καὶ τριχὸς ὄρθιος πλόκαμος ἵσταται
. Melius esset
καὶ τριχὸς ὀρθίας
.
545

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-644

κλυούσα: Verba haec,
μεγάλα μεγαληγόρων κλύων
in Vit. ab alia manu in ima pagina scripta sunt, adiectumque "deest folium?" Tum sequitur folium vacuum, post quod pergit codex v. 596. Libri
κλύων
, nisi quod
κλίνουσ'
est in Colb. 1. Par. N. Scribendum esse
κλυούσῃ
indicavi in El. doctr. metr. p. 279.
κλυούσαν
malebat Wellauerus.
546

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-645

εἴθε γὰρ θεοὶ τούςδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γῇ:
εἴθε γὰρ θεοὶ
Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. A. B. E. H. K. L. Ven. B.
εἴθ' οἱ θεοὶ
M.
εἰ οἱ θεοὶ
Lips. Ald. Rob. Turn.
εἴθ' οἱ θεοὶ
G. Taur.
ἐν γῇ
Ald. Rob. Omittit has voces Lips.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-646

σωφρονέστατον:
σωφρονέστατον
Μ. Lips. Arund.
σωφρονέστερον
G. Cantabr. 1. Mosc. 2. Ox. Par. B. E. Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto ατον Par. C. γρ.
σωφρονέστατον
Par. B.
549

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-647

ἀλκήν τ' ... μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:
δίκη δ'
G. Taur.
μάντιν τ'
Ald. Rob. Inter
Ἀμφιαρέω
et
βίαν
lituram habet M.
ἀμφιάρεων
, omisso
βίαν
, Lips.
550

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-648

Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις: Hunc et sequentem versum omittunt Ox. Ald. Patet erroris origo.
ὁμολωΐσιν
Μ.
ὁμολωΐσι
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Turn.
δ'
omittit Lips.
πύλαισι
Cantabr. 2.
551

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-649

βάζει ... βίαν:
βιάζει
Rob.
πολλὰ
omittit Par. E. De hoc et sequentibus versibus v. ad v. 559.
552

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-650

ταράκτορα:
ταράκτορα
Par. Ε.
σπαράκτορα
Par. A.
553

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-651

[μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,]:
τῶν κακῶν
Lips. Valde displicet articulus
τῶν
. Videri possit poeta tale quid scripsisse,
554

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-652

NA:
μέγιστον Αργει πημάτων διδάσκαλον
. Sed videtur potius delendus esse hic versus, utpote qui factus sit ex ν. 556.
554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-653

Ἐρινύος ... πρόςπολον φόνου:
ἐρινθὸς
Μ. Vulgo
Ἐριννύος
.
πρὸς πολλὸν
Cantabr. 2.
φόνον
Par. E.
555

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-654

κακῶν τ':
κακῶν δ'
G. Cantabr. 2. Colb. 1. Taur. Ald. Turn.
556

557-558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-655

καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα: Libri
καὶ τὸν σὸν αὖθις πρόσφορον ἀδελφὸν
, nisi quod
προσμόραν
, eraso in prima syllaba accentu, M. habet,
πρὸς μόρον
Lips. Ald. In G. scriptum fuerat
πρὸς μορον
, deinde accentus minio correctus est.
ἀδελφὸν
G. Rob. Brunckius, qui temeraria coniectura dedit
καὶ τὸν σὸν αὖθις ὁμόσπορον κακορροθῶν
, e suis codicibus glossam profert,
πλησιοθάνατον, τὸν ἐγγὺς θανάτου ὄντα
. Idem in codicibus aliam lectionem adnotatam esse dicit,
πρόσπορον
, quam glossae exponant
τὸν ἐκ τοῦ αὐτοῦ σπόρου, ἐκ τῆς σπορᾶς γεννηθέντα
. In M. ad
πρόσφορον
adscriptum est
τὸν ἀξιοθάνατον, ἢ τὸν συμπράκτορα αὐτοῦ
. In Lips.
τὸν πρὸς τὸν σὸν θάνατον ἀδελφόν
. In G.
τὸν οὐκ ἐπὶ φιλίᾳ ὄντα σοι
. Patet vetustum mendum esse
πρόςμορον
. Praeterea
ἀδελφεός
alienum est a trimetris tragicorum. Proxime verum accessit Dobraeus, qui Adv. II. p. 18. scribendum esse coniecit
καὶ τὸν σὸν αὖτ' ἀδελφὸν εἰς πατρὸς μόρον
. Sed neque
ἀδελφὸν
admittere nee
μόρον
servare debebat. Scripsit, opinor, Aeschylus
καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα
. Respicitur res narrata in Thebaide apud scholiastam Sophoclis ad Oed. Col. v. 1375.
Ὄμμα
autem, quod libri habent et agnoscunt scholiastae, Schützius rectissime in
ὄμμα
mutavit. Affert Schützius Clementis Alexandrini verba ex libro III. Paedagogi p. 108. ed. Sylb. 296. ed. Poll.
τὸ ἐν ταῖς ὁδοῖς σαλεύειν καὶ ἐξυπτιάζοντα παραβλέπειν εἰς τοὺς ἀπαντώντας
. Lucianus quum alibi, tum in Cataplo c. 16. t. I. p. 639.
ὥςτε ὑπεράνθρωπός τις ἀνὴρ καὶ τριςόλβιός μοι κατεφαίνετο καὶ μονονουχὶ καλλίων καὶ ὑψηλότερος ὅλῳ πήχει βασιλικῷ, ἐπαιρόμενος τῇ τύχῃ καὶ σεμνῶς προβαίνων καὶ ἑαυτὸν ἐξυπτιάζων καὶ τοὺς ἐντυγχάνοντας ἐκπλήττων
. Vbi scholiastes
ἐξυπτιάζων· ἀντὶ τοῦ τείνων τὸν τράχηλον καὶ τὸ στῆθος προβαλλόμενος ἅμα καὶ τοὺς ἰδίους ὤμους περισκοπούμενος, ὅ ἐστι γαυριῶν καὶ ὑπερηφάνως περιπατῶν
.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-656

δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος: Libri
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος
, nisi quod
τελευτᾷ
habet Cantabr. 1.
τελευτὴν οἱ ἐνδατούμενον
Par. E. Scholiastae haec est explicatio,
εἰς δύο διαιρῶν τὸ ὄνομα τοῦ Πολυνείκους, τὸ πολύ καὶ τὸ νεῖκος
. Non videtur dubitari posse quin corruptum sit
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ
. Puto Aeschylum scripsisse
δυςεκτέλευτον
. Ceterum suspicor post hunc versum collocandos esse versus 553 - 556. qui in Polynicem quadrant, Tydeo autem non satis apte convicia ista conveniunt. Rectissime oratio sic procedet,
559

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-657

NA:
Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν, καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν, δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος, τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα, Ἐρινύος κλητῆρα, πρόςπολον φόνου, κακῶν τ' Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον καλεῖ.
Sic etiam habet
καλεῖ
, quo referatur.
559

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-658

τοῦτ᾽ ἔπος:
τοὔπος
pro
τοῦτ' ἔπος
G. Taur. Vind. 1. Ald.
τοῦτ᾽ ἔπος ὁ
Turn.
560

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

1
2
zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-361

3
4
ὄνειδος (Schimpf): Schol. ἐπειδὴ Οἰδίπους ἐμίγη τῇ μητρὶ λύσας τὸ αἴνιγμα τῆς Σφιγγός, viel- mehr weil die Sphinx die höchste Not über Theben brachte.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-362

5
6
πρόβλημα Deckung, Schutz hier für, 663 gegen etwas.

528-529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-363

7
8
ὠμόσιτος wie ὠμοβρώς, ώμου φάγος, weil sie ihre Opfer zer- feischte. Eur. Phoen. 1024 φοιτάσι πτεροῖς χαλαῖσί τ᾽ ὠμοσίτοις, 1760 Σφιγγὸς τῆς μιαιφόνου. προσμετ μηχανημένην γόμφοις, mit Nägeln geschickt daran befestigt. ἐνώμα, als ich ihn sah. Wakefield vermutet γόμφοισι νωμᾷ. — ἔκκρουστον d. i. eine freie Figur, nicht Relief. Eu- stathios (zu Il. S. 1160, 49) scheint etwas in den Text zu legen, was nicht ausdrücklich gesagt ist, wenn er schreibt: ἴσως δὲ καὶ μηχανῇ τινι ἐκινοῦντο (die am Schilde an- gebrachten Figuren), ἔκκρουστα ὄντα καὶ οὐ διόλου προσηλωμένα τῷ σά κει. καὶ οὕτω ἐφάνταζον τοῖς ὁρῶσι τὸ αὐτοκίνητον, ὁποῖον δή τι πλάτ- τει καὶ Αἰσχύλος ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας. Wirklich ist dies der Fall bei dem Schildzeichen des Polynikes Eur. Phoen. 1124 Ποτνιάδες δ᾽ ἐπ᾿ ἀσπίδι ἐπίσημα πῶλοι δρομάδες ἐσ- κίρτων φόβῳ, εὖ πως στρόφιγξιν ἔνδοθεν κυκλούμεναι πόρπαχ᾽ ὑπ' αὐτὸν ὥστε μαίνεσθαι δοκεῖν. Vgl. Hes. Ασπ. 161 ἐν δ᾽ ὀφίων κεφαλαί δεινῶν ἔσαν, οὔτι φατειῶν, δώδεκα, ταὶ φοβέεσκον ἐπὶ χθονὶ φῦλ' ἀν- θρώπων, οἵτινες ἀντιβίην πόλεμον Διὸς υἷι φέροιεν· τῶν καὶ ὀδόντων μὲν καναχὴ πέλεν, εὖτε μάχοιτο Αμφιτρυωνιάδης, τὰ δὲ δαίετο δαί- δαλα?) θαυματὰ ἔργα.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-364

9
10
Meineke vermutet Καδμείων, ἐνὶ aber auch ἕνα kann auf das folgende πλεῖστα bezogen wer- den, als ob es hieße: ὥστε ἐπὶ ἀν- δρὶ τῷδε ἑνὶ πλεῖστα (vgl. Pers. 330 εἷς ἀνὴρ πλεῖστον πόνον ἐχθροῖς παρασχών, eine häufge Verstärkung des Superlativs) βέλη ἰάπτεσθαι. Diesen auf dem Schilde dargestell- ten Kadmeer treffen die zahllosen Geschosse, welche in der Schlacht auf den Schild fliegen. Vgl. Eur. Phoen. 1137 ἐκ δὲ τειχέων μέσων δράκοντες (welche auf dem Schilde des Adrastos gebildet waren). ἔφε- ρον τέκνα Καδμείων γνάθοις. Aschy- los hat Darstellungen der Sphinx im Auge, in denen sie als,,Wür- gerin" ( σφίγγω) Jünglinge in ihren Klauen hält. Vgl. Schöne, Gr. Re- liefs S. 62, Nr. 21f., Stackelberg Gräber. d. H. Taf. 56 oder Overbeck Bildw. zum Theb. u. Tro. Helden- kreis I 5, Jahn Arch. Beitr. S. 117, auch Körte Urne Etrusche II 1, Kap. VI.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-365

11
12
καπηλεύειν μάχην, mit dem Kampfe markten und feilschen d.h. durch Redensarten und Ausflüchte sich dem Kampf entziehen. Vgl. Frgm. 322 κάπηλα προσφέρων τεχ νήματα (Etym. Μ. S. 490, 12 ὁ δὲ Αἰσχύλος τὰ δόλια πάντα καλεῖ κά- πηλα). Eine schiefe Auffassung die- ser griechischen Redensart liegt den Worten des Ennius (Cic. de off. I 12, 38) zugrunde: non posco nec cauponantes bellum, sed belligerantes ferro, non vitam cernamus utrique. aurum auro

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-366

13
14
Es wäre eine Schande den weiten Weg umsonst gemacht zu haben. Hermann καταισχυνεῖ, passend.

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-367

15
16
Die zwei V. 532 f. enthalten einen passenden Schlußgedanken wie jede Botenrede mit zwei Ver- sen schließt. Nach diesen Versen wie nach der Drohung 518 sind die folgenden Verse, besonders der letzte (vgl. 413) matt. Ungeschickt ist ὁ δὲ τοιόσδε, unklar 535, wel- cher bedeuten soll: ,,obwohl er kein Eingeborener von Argos ist, will er doch dieser zweiten Heimat herrlichen Dank für die Jugend- pflege erstatten" ( τροφάς s. v. a. τροφεία 464, θρεπτήρια). Zu 535 bemerkt der Schol.: ἀκούσιον φόνον δράσας ὁ Παρθενοπαῖος εἰς Ἄργος ἔφυγεν, vgl. Eur. Phoen. 1153 δ' δ' Αρκάς, οὐκ Αργείος, Αταλάντης γόνος, Hik. 890 Αρκάς μὲν ἦν, ἐλθὼν δ᾽ ἐπ᾽ Ινάχου ῥοὰς παιδεύε- ται κατ' Αργος (wahrscheinlich Polemik gegen eine Dichtung, in welcher Parthenopãos zum Argiver gemacht war). zur

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-368

17
18
Dieser matte Vers, welcher sich an die vorhergehende Inter- polation anschließt, scheint Ausfüllung einer größeren Lücke (von 10 Versen, wenn die beiden folgenden Verse echt sind) hinzu- gedichtet worden zu sein.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-369

19
20
,,Samt ihren prahlerischen Bildwerken auf den Schilden."

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-370

21
22
τὸν ᾿Αρκάδα hat sich an den Relativsatz angeschlossen wie häufig, vgl. Hom. α 69 Κύκλωπος κεχόλωται ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν, ἀντίθεον Πολύφημον. Mit Artikel wie Soph. Ο. Κ. 907 νῦν δ᾽ οὔσπερ αὐσὸς τοὺς νόμους εἰσῆλθ᾽ ἔχων, τούτοισι κοὐκ ἄλλοισιν ἁρμοσθήσεται. Der Zusatz τὸν Ἀρκάδα wird mit besonderer Betonung gesprochen; denn die Arkadier galten als stolz und übermütig. Vgl. Schol. zu Prom. 554 προυσελούμενον· ὑβριζόμενον· ὅθεν καὶ ᾿Αρκάδες προσέληνοι ὑβρισταὶ γὰρ und was Xen. Hell. VII 1, 23 und 32 erzählt wird.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-371

23
24
Vgl. Soph. Phil. 97 γλῶσσαν μὲν ἀργόν, χεῖρα δ᾽ εἶχον ἐργάτιν. — δὲ δρᾷ (für δ' δρα Winckelmann) τὸ δράσιμον in dem Sinne keine Schwierigkeit schreckt ihn ab".

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-372

25
26
Nach Paus. IX 18, 6 war in der Thebais Periklymenos der- jenige, welcher den Parthenopaeos fällte, vgl. Eur. Phön. 1157.

543-544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-373

27
28
Schol. ὃς τούτου τὸν κόμπον ἐφέξει τῶν πράξεων ἀποδέοντα μὴ ἔσω πυλῶν γενέσθαι. ῥέουσαν bezeichnet spöttisch den großen Strom der prahlerischen Reden. Hesych. ἀλδαίνει· αὔξει.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-374

29
30
τεῖχος, die notwendige Er- gänzung zu είσαμείψαι, hat Francken für noós gesetzt, welches als Er- klärung zu δάκους in den Text gekommen ist. – δάκους, τῆς Σφιγγός.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-375

31
32
εἰκώ, Objekt zu φέροντα, würde besser Subjekt zu εἰσαμεῖψαι sein, da auch δάκους εικώ oder ή Σφίγξ im folgenden Subjekt ist und πολεμίας auf den Träger des Schildes hinweist, daher vermutet Martin κυροῦσαν für φέροντα.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-376

33
34
εἴσω gibt keinen passenden Sinn; man erwartet ἔξω μένουσα oder ἔξω δεθεῖσα (draußen festge- halten, vgl. Hom § 380). Heimsöth vermutet ἔξω δ᾽ ἐκείνη.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-377

35
36
Schol. βαλλομένη τῷ ἀπὸ τῶν δοράτων κρουσμῷ. ὑπὸ πτόλιν, unter den Mauern der Stadt hin.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-378

37
38
Den metrischen Fehler hat Elsmley mit räv (für d³ äv) be- seitigen wollen. Vielleicht hat der Dichter geschrieben δ᾽ ἂν κατορ- θώσαιμ᾽ ἔπος (dürfte sich mein Wort bestätigen), vgl. Soph. O. T. 829 ὀρθοίη λόγον, Herod. VII 103 ὀρθοῦται ὁ λόγος.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-379

39
40
Schol. ὁ λόγος ὁ ἀπὸ τῶν πολεμίων ὁ ἀλαζονικός, vielmehr der Bericht des Boten über Parthe- nopäos.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-380

41
42
Genauer wird die Respon- sion, wenn man mit Blomfield nai τριχὸς für τριχός δ' schreibt. ὀρθίας (proleptisch) τριχὸς πλόκαμος ἵσταται poetisch für πλόκαμος ὄρθιος (oder ή θρίξ ὀρθία) ἵσταται. Vgl. ὀρθόθριξ Ch. 32, ὥστε πάντας ὀρθίας στῆσαι φόβῳ δείσαντας εὐθέως τρίχας Soph. Ο. Κ. 1624.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-381

43
44
μεγάλα, μεγάλους λόγους.

553. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-382

45
46
κλύουσα (so jüngere Hand- schriften für κλύων), als ob ἔδεισα vorherginge. Vgl. Prom. 216 στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο, οἳ μὲν θέλοντες κτέ. 588 χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος, τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν. εἴθε μοι für εν θεοί W. Schwarz.

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-383

47
48
ἐν γῇ ist bedeutungslos; wahrscheinlich hat es ἔμπας ge- heißen (immerhin, trotz ihrer furchtbaren Reden). Blaydes ver- mutet ἐκ γᾶς.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-384

49
50
Von dem dunklen Hinter- grund der trotzigen, prahlerischen, vermessenen Recken hebt sich herr- lich die Lichtgestalt des frommen Sehers Amphiaraos ab. Bei den Worten οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει 579 wurden die Zu- schauer an Aristides erinnert. Wenigstens berichtet Plut. Aristid. 3: πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-385

51
52
Nach Pind. Ol. VI 16 sagte Adrastos, als Amphiaraos unter der Erde verschwunden war: ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς, ἀμφότερον, μάντιν τ' ἀγαθὸν καὶ δουρὶ μάρ νασθαι, welcher Gedanke der kyk- lischen Thebais entnommen war ( αμφότερον μάντις τ᾽ ἀγαθὸς καὶ δουρί μάχεσθαι, vgl. Hom. Γ 179 αμφότερον βασιλεύς τ' ἀγαθὸς κρατ τερός τ' αἰχμητής), danach Soph. Ο. Κ. 1313 δορυσσούς Αμφιάρεως, τὰ πρῶτα μὲν δόρει κρατύνων, πρῶτα δ' οἰωνῶν ὁδοῖς.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-386

53
54
Ομολωίσιν : Schol. ἀπὸ Ὁμο λωΐδος τῆς θυγατρὸς Νιόβης. Vgl. dagegen Schol. zu Eur. Phoen. 1119: αὗται οὕτως ἐκλήθησαν ἀπὸ Ὁμο λωέως τοῦ Ἀμφίονος . . Αριστόδημος δέ φησιν αὐτὰς οὕτως κληθῆναι διὰ τὸ πλησίον εἶναι τοῦ Ὁμολώου ἥρωος ( ὄρους P. Rabbe, vgl. Paus. ΙΧ 8, 6). κατὰ δὲ τοὺς ψευδολογεῖν βουλομένους ἀπὸ μιᾶς τῶν Νιόβης θυγατέρων Ομολωίδος und Hesych. Ομολωΐδες· πύλαι ἐν Θήβαις und Ομολῶιος Ζεύς. Θήβησιν οὕτω προσαγορεύεται ὁ Ζεύς.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-387

55
56
Vgl. 369 f. Hesych. βάζειν· λέγειν. Vgl. Hes. Εργ. καὶ Ἡμ. 186 μέμψονται δ᾽ ἄρα τοὺς χαλεποῖς βάζοντε ἔπεσσι. Unnötig Blaydes κακοῖς ἰάπτει.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-388

57
58
τὸν ἀνδροφόντην, wie er direkt sagt & άνδροφόντης. Schol. ἐπεὶ τοὺς Μέλανος ἀπέκτεινεν παι- δας Αλκάθουν καὶ Λυκαυγέω (4 υ- κωπέα Butler). Hermann stellt 559-562 nach 565, weil solche Schmähungen eher dem Polynikes gebühren. Aber Apollod. III 6, 8 berichtet von Amphiaraos, daß er den Tydeus haßte, weil dieser gegen seinen Willen die Argiver überredet hatte gegen Theben zu ziehen. Den Zuschauern war wohl das Nähere aus der kyklischen Thebais bekannt.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-389

59
60
τῶν κακῶν, den Haupt- anstifter dieses unseligen Krieges. (Hermann πημάτων.)