Aeschylus Seven Against Thebes 631-685

ed. Arthur Sidgwick

Seven Against Thebes. Aeschylus. ed. Arthur Sidgwick. Oxford. 1902.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition First1KGreek

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας (Greek) (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.)

Editions (6)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 631-685 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 631 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 631 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 631 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 631 focus
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἷας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας,
620
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 631 focus
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 631-685 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 631 focus
Now will I mention this the seventh, against the seventh gate, thine own brother—what calamities too he imprecates and prays for against our city;—that, he having scaled the towers, and been proclaimed to the land, after having shouted out the paean of triumph at the capture, may engage with thee; and, having slain thee, may die beside thee, or avenge himself on thee alive, that dishonoured, that banished him , by exile after the very same manner. Thus does mighty Polynices clamour, and he summons the gods of his race and fatherland to regard his supplications. He has, moreover, a newly-constructed shield, well suited [to his arm,] and a double device wrought upon it.-For a woman is leading on a mailed warrior, forged out of brass, conducting him decorously; and so she professes to be Justice, as the inscription tells.—I WILL BRING BACK THIS MAN, AND HE SHALL HAVE THE CITY OF HIS FATHERS, AND A DWELLING IN THE PALACE. Such are their devices; and do thou thyself now determine whom it is that thou thinkest proper to send: since never at any time shalt thou censure me for my tidings; but do thou thyself determine the management of the vessel of the state.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 631 focus
tue !
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 631 focus
The ſeventh bold chief—Forgive me that I name
Thy brother, and relate the horrible vows,
The imprecations, which his rage pours forth
Againſt the city;
on fire to mount the walls,
730
And from their turrets to this land proclaim,
Rending its echoes with the ſong of war,
Captivity: to meet thee ſword to ſword,
Kill thee, then die upon thee: if thou liveſt,
T'avenge on thee his exile and diſgrace
735
With the like treatment.
Thund'ring vengeance thus
The rage of Polynices calls the Gods,
Preſiding o'er his country, to look down,
And aid his vows.
740
His wellorb'd shield he holds,
Newwrought, and with a double impreſs charg'd:
A warrior, blazing all in golden arms,
A female form of modeſt aſpect leads,
Expreſſing juſtice, as th' inſcription ſpeaks,
745
YET ONCE MORE TO HIS COUNTRY, AND ONCE MORE
TO HIS PATERNAL THRONE I WILL RESTORE HIM.
Such their devices. But th' important taſk,
Whom to oppoſe against his force, is thine.
Let not my words offend: I but relate,
750
Do thou command; for thou art ſovereign here.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 631 focus
Il settimo or dirò, che sta dinanzi
alla settima porta, il fratel tuo,
710
quali sciagure impreca alla città :
di salir su le torri, ed acclamato
re della terra dall'araldo, il canto
della preda innalzare; ed azzuffandosi
con te, cadere dopo averti ucciso,
715
o in esilio cacciar chi l'oltraggiò,
e punirlo col bando, al modo stesso.
Questo egli grida; e i Numi della gente
invoca, e i patrî Numi, che le suppliche
di Poliníce a compimento adducano.
720
Regge un rotondo scudo, di compagine
nuova; e sopra v'è impresso un segno duplice:
guida una donna saggiamente un uomo,
e dice ch'essa è la Giustizia;
e parlano
725
cosí le impresse lettere: «Quest'uomo
io guiderò: la patria terra avrà,
avrà il possesso della casa avita ».
Questa la sua speranza. Or tu provvedi
chi manderai contro costui. Ché biasimo
730
a me dar non potrai pei miei messaggi.
Per buona rotta ora tu guida Tebe.
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 631 focus
Septimum iam, qui in ſeptima eſt porta,
Dicam, tui ipſius fratrem.urbi
Tales optat, imprecatur fortunas.
In turres aſcendens & edicens terræ
605
Captiuum Peana, uociferans
Tecum se conflicturum: & postquam te occiderit,
prope te interibit.
Aut uiuentem infamem te tanquam uiri expulfore,
Fuga hunc ipſum hoc ulciſci modo.
610
Talia petit, deos penates
Inuocat propriæ terræ, auditores precum
Suarum eſse omnino, Polynices.
Habet ſcutum aptum recenter fabricatum,
Dupliciaq; inſignia elaborata,
615
Aureum hominem militem uisu.
Ducit mulier prudenter præiens.
Iusticia fane effe dicit, ut ferunt litere.
Reducam uirum hunc, & urbem
Habebit, paternarumq; domorum habita tionis.
620
Talia ſunt illorum inuenta.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 631 focus
Last, let me name yon seventh antagonist,
Thy brother's self, at the seventh portal set—
Hear with what wrath he imprecates our doom,
635
Vowing to mount the wall, though banished hence,
And peal aloud the wild exulting cry—
The town is ta'en—then clash his sword with thine,
Giving and taking death in close embrace,
Or, if thou 'scapest, flinging upon thee,
640
As robber of his honour and his home,
The doom of exile such as he has borne.
So clamours he and so invokes the gods
Who guard his race and home, to hear and heed
The curse that sounds in Polynices' name!
645
He bears a round shield, fresh from forge and fire,
And wrought upon it is a twofold sign—
For lo, a woman leads decorously
The figure of a warrior wrought in gold;
And thus the legend runs— I Justice am,
650
And I will bring the hero home again,
To hold once more his place within this town,
Once more to pace his sire's ancestral hall.
Such are the symbols, by our foemen shown—
Now make thine own decision, whom to send
655
Against this last opponent! I have said—
Nor canst thou in my tidings find a flaw—
Thine is it, now, to steer the course aright.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 631 focus
Den Lezten dort am legten Thore nenn' ich nun,
Dein eigner Bruder ist es: höre, welches Loos
Er laut verwünschend niederfleht auf Kadmos' Stadt!
Er will die Burg erklimmen, und nachdem er dann,
Erklärt zum Herrscher, angestimmt den Siegsgesang,
610
Im Doppelkampf dich tödtend Tod von deiner Hand
Empfangen, oder lebst du, dich, der schmählich ihn
Verbannt, verbannend strafen durch die gleiche Schmach.
So droht er laut, Polyneikes, und die heimischen
Gottheiten seines Stammes ruft er flehend an,
615
Auf seine Bitten gnadereich herabzuschau'n.
Er trägt ein Schild von Erze, neu und schöngewölbt;
Ein doppelt Wappenzeichen glänzt in seinem Feld.
Denn einen Mann in goldgetriebnem Waffenschmuck
Führt tugendsambescheiden eine Frau daher;
620
Und diese nennt sich Dike, wie die Schrift bezeugt:
„Heimführen will ich diesen Mann, er soll die Stadt
Bestyen und des Vaterhauses alte Macht!"
So haben sich's die fremden Führer ausgedacht.
Du selbst erwäge jezo, wen du senden willst.
625
Mich sollst du niemals schelten um mein Botenamt;
Doch du bedenke, wie du lenkst des Landes Schiff.
(geht ab.)

Notes on the current edition

Seven Against Thebes

1. τόν τ᾽ Blomfield: τόνδ᾽ codd.
2. οἵας recc.: οἵας γ᾽ ( ας in litura, οἵ ex οἷ factum m 1) M
3. ἀνδρηλατῶν Blomfield: ἀνδρηλάτην codd.
4. εὔκυκλον M: εὔθετον schol. (in M)
5. λέγει recc.: λέξει M
6. Πολυνείκει (sed ει in litura) M: Πολυνείκη recc.
7. προσεῖδε ex schol. Martini: προσεῖπε codd.
8. οὐδ᾽ recc. pauci: οὔτ᾽ codd. cett.
9. πέτρων mutatum in πετρῶν M
10. χεῖρας recc.: χέρας M
11. ἐν (mutatum in ἓν m 1) M

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-723

πέμπειν δοκεῖς:
πέμπειν γνῶθι τίνα
Cantabr. 1.
δοκεῖς
Lips. Rob. Turn.
δοκεῖ
M. G. Par. H. et adscripto
δοκεῖς ἤγουν νομίζεις
Par. Β.
δοκεῖ σοι
Vit. Colb. 1. Par. N. Ald.
631

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-724

τῷδε:
τῶνδε
Vit. Colb. 1.
632

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-725

μέμψει· σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν:
μέμψῃ
libri. Sed
η
in litura scriptum in G.
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν
libri. Scribendum erat
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν
. Hac sola ratione vis est in repetitione.
633

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-726

θεομανές:
θεομενές τε θεῶν
Par. E.
634

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-727

ἀμὸν:
ἐμὸν
G. Par. N. Rob. et α superscripto Cantabr.2.
ὠμὸν
Οx. Ald.
οὐμὸν
Vit.
635

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-728

δὴ νῦν ἀραὶ:
δὲ νῦν ἀραὶ
G. Vit.
δὴ ἀραὶ νῦν
Vind. 1. 3. Ald. Rob.
τηλεσφόροι
G.
636

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-729

κλαίειν:
κλύειν
Cantabr. 1.
637

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-730

δυςφορώτερος:
δυςφορώτερος
M. Lips. Ald. Rob. Turn.
δυσφορώτατος
Vit. Cantabr. 2. Par. K. L. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. 4.
δηφορώτατος
G.
638

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-731

Πολυνείκει:
Πολυνείκει
Brunckius ex Par. B. restituit. Id habent etiam M. Lips. Par. L. sed in M. ει in litura scriptum esse videtur.
πολυνείκη
G. Vit. Ald. Rob. Inde Turnebus fecerat
Πολυνείκη
,
639

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-732

εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅπῃ:
εἰσόμεθα
Vit. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
οἰσόμεσθα
Cantabr. 1.
τἀπίσημα
Victorius, et videntur hoc M. G. a pr. manu habuisse.
τοὐπίσημ'
M. G. a sec. manu et Vit. Lips. Cantabr. L. Arund. Ox. Par. C. Ask. A. Ven. A. Vind. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
ὅποι
M. Rob.
640

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-733

σὺν φοίτῳ φρενῶν:
σὺν φοίτῳ
Vit. Arund. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. Ε. F. Η. Κ. L. Colb. 1. Ven. A.
συμφοίτω
, cum glossa
μανίᾳ
a recentiore manu supra adscripta, M. et Cantabr. 1. Rob.
συνφοίτω
G. Lips.
σὺν τύφῳ
Ald. Turn. Hesychius
φοῖτος, μανία, λύσσα
. Ex Par. B. Faehsius affert
φρενῶν. γρ. φρενί
.
642

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-734

εἰ δ᾽ ... παρθένος Δίκη:
εἰ δὴ
G.
παρθένος
,
Δίκη
παρθένος, omisso
παῖς
, Lips.
δίκην
Αld.
643

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-735

φρεσίν:
φρεσὶν
M. Vit. Lips.
φρεσὶ
G. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
644

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-736

οὔτε νιν: In
οὔτε νιν
litteras ε et ν in litura a recentiore manu habet M.
645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-737

πω:
πω
omittit Par. E.
646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-738

ξυλλογῇ:
ξυλλογῇ
, superscripto a sec. ut videtur manu σ, Μ.
συλλογῆς
Vit. Ceteri
συλλογῇ
.
647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-739

προςεῖπε: Libri omnes
προςεῖπε
. Id scholiastae et glossatores
ἠσπάσατο, προςεφώνησεν, λόγου ἄξιον ἔκρινεν
interpretantur. Scholiastes cod. Μ.
προςεῖδε
legit, adscripsit enim haec,
εἶδεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησε. ἀντὶ οὐδὲ ἐν μιᾷ ἡλικίᾳ ἔπραξε τι δίκαιον
. Reponendum censuit
προςεῖδε
B. Martinus Var. lect. IV. 19. p. 243. reposuere Brunckius, Schützius, Blomfieldius. Tetigerunt hanc loquendi rationem Muretus Var. lect. IV. 20. Iacobsius ad Meleagrum XXIII. 1. interpretes Horatii ad carm. IV. 3, 1. Sed non opus esse videtur ut librorum scriptura mutetur. Similiter enim dicit Euripides Suppl. v.959.
οὐδ' Ἄρτεμις τοξοφόρος προςφθέγξαιτ᾽ ἂν τὰς ἀτέκνους
, ubi alia exempla attulit Marklandus, sed ut nullum tamen omni ex parte aptum sit.
Προςεῖπε καὶ κατηξιώσατο
idem est quod
προςειπεῖν κατηξιώσατο
, ut in Prom. v. 342.
τὰ μέν σ' ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ
.
648

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-740

οὔτ᾽ ἐν ... μὴν:
οὐδ' ἐν
Brunckius ex Par. A. B. et sic etiam Cantabr. 1. Ox. Recte.
οὔτ' ἐν
ceteri.
μὴν
pro
μὴν
M. sed α a sec. manu supra adscriptum est.
649

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-741

οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν:
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν
M. (in quo post
νῦν
litura est) Vit. Cantabr. 1. Ox. Mosc. 2. Par. A. B. H. Colb. 1. Ven. A. Rob. Sic habuerat etiam G. in quo
νιν
minio in
σὺν
mutatum est.
οἶμαι νιν αὐτῶ νιν παραστατεῖν
Lips.
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν συμπαραστατεῖν
Ald.
οἶμαί νιν αὐτῷ συμπαραστατεῖν
Turn. Post
πέλας
G. addit
ῥεῖα
.
650

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-742

NA: Minore interpunctione in fine praecedentis versus posita, quod in libris omnibus est, in , mutavi. Adscriptum est a recentiore manu in M.
651

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-743

ξυνοῦσα:
συνοῦσα
Lips.
ξυνοῦσα. γρ. ξενοῦσα καὶ φιλιουμένη
Par. B.
652

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-744

αὐτός:
αὐτὸς
Par. L.
654

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-745

ἄρχοντί τ':
ἄρχοντι γὰρ
Colb. 1.
655

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-746

ξὺν:
σὺν
erat ante Brunckium.
χωρὶς
Par. E.
ξυστήσομαι
Taur.
656

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-747

αἰχμήν ... πετρῶν:
αἰχμὴν
G. aliique, ut videtur, codices et Ald. Rob. Turn.
αἰχμῆς
M. Vit. Lips. Arund. Par. H. Colb. 1. idque habuit etiam alter scholiastes.
πτερῶν
G. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Vit. Adscriptum hoc in Arund. Cantabr. 2. Vind. 4. et in Lips. qui in textu
καὶ πετρῶν
bis habet.
πετρῶν
M. et a sec. manu Vit. et sic cum reliquis plerisque, ut videtur, codicibus Ald. Turn. Commemorat utramque scripturam alter scholiastes,
πτερῶν προβλήματα
interpretans
τοὺς ὀϊστούς
, quod dicere debebat, nisi re vera dixit,
τῶν ὀϊστῶν
. Valckenarius ad Phoen. v. 786. si
πτέρα
sagittae dicerentur, non adspernandam ratus
πτερῶν
, servandum tamen arbitratur
πετρῶν
. Quae ei lectioni firmandae affert, eorum similia multa colligi possunt, sed sine fructu. Mirum enim et paene absonum est scutum dici tutamen adversus eiusmodi telorum genus, quo non de more, sed rarius et casu utebantur. Hoc sensere, opinor, qui
αἰχμῆς καὶ πετρῶν προβλήματα
scripserunt. Sed hi alia ratione hunc versum vitiarunt, omnem ei vim et virtutem detrahentes. Quare equidem
πτερῶν
revocavi, quamvis non meminerim alius loci, ubi sagittae
πτερά
dicantur. Sed cur minorem volemus Aeschyli audaciam esse quam Latinorum poetarum, quos pennum pro sagitta dicere notissimum est? Et
πτερώματα
certe sagittae sunt in Lycophronis v. 56.
τοῖς Τευταρείοις βουκόλου πτερώμασιν,
quem versum afferens Eustathius p. 172, 30. interpretatur
ἤγουν τοῖς τοῦ Τευτάρου Σκύθου ὀϊστοῖς
.
657

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-748

ὀργὴν ... ὁμοῖος ... αὐδωμένῳ:
ὁρμὴν
Colb. 1. Par. N. et a sec. manu Vit. qui a pr. manu habuerat
ὀργὴν
, ut ceteri. Adscriptum
ὁρμήν
etiam in Par. B.
ὅμοιος
G.
ὁμοίως
Ald.
αὐδουμένῳ
G.
αὐδομένῳ
Vit. In M. hoc scholion adscriptum est,
τὸν τρόπον τῷ ἀδελφῷ σου βλασφημούμενος
, et in altera parte
ὑπὸ σοῦ
. Alter scholiastes interpretatur
τῷ κακωνύμῳ Πολυνείκῃ
. Glossa in G.
λέγοντι
, in Vit.
κακίστως λεγομένῳ
. Praestat active intelligere
αὐδωμένῳ
, ut spectentur quae dixisse Polynicen rettulerat nuntius, velle illum cum fratre congredi.
659

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-749

χεῖρας:
χέρας
Μ. G. Vit.
661

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-750

ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν ... αὐτοκτόνος: Ad ultimas syllabas in
ἀνδροῖν
et
ὁμαίμοιν
in Lips. ω adscriptum.
αὐτόκτονος
a pr. manu M. recentior accentum correxit.
αὐτοκτόνως
Οχ. Taur.
αὐτοκτόνως
Lips. Nominativo utitur poeta quasi dicturus
θάνατος οὐ γηράσκει
.
662

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-751

γῆρας:
γῆρας
M. Par. B. Rob. Turn. idemque adscriptum in Vit. Lips. Par. B. C.
πέρας
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. G. E. N. Colb. 1. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
663

664-666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-752

εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ, ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν· κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔ τιν' εὐκλείαν ἐρεῖς:
φέροι
M. Vit. et cum reliquis, ut videtur, plerisque codicibus Vict.
φέρη
G.
φέρει
Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. B. Ald. Rob. Turn. Scholiastes, cuius haec est in M. adnotatio,
εἰ ὅλως τις ἀτυχεῖ, καλὸν τὸ δίχα αἰσχύνης
, iungit
αἰσχύνης ἄτερ ἔστω
. Εt sic interpunxit Turnebus.
μόνον κέρδος γὰρ
Vit.
ἓν
G. Ox. Vind. 1. 2. 3.4. et a recentiore manu M. a prima enim
ἓν
habuerat, ut ceteri. Secunda manus hoc scholion adscripsit,
ἡ εὔκλεια ἓν κέρδος, τὸ αὐτὸν ἐκδικῆσαι ἀδικούμενον. ἐὰν δὲ ἀνεκδίκητος ἀποθάνῃ, ἕνεκά γε τῶν εἰς αὐτὸν γενομένων κακῶν καὶ αἰσχρῶν, ἄδοξος
. Postea recentior manus haec adscripsit,
τοῦτο γὰρ μόνον τὸ ἕν, κέρδος· τὸ φέρειν κακὸν ἐμέ
(si ita legendum est obscurius scriptum vocabulum).
τόδε κακὸν καὶ αἰσχρόν
. Deinde
τεθνηκόσιν
Μ.
τεθνηκόσι
ceteri, nisi quod
τεθνηκότι
, adscripto
τεθνηκόσι
, habet Par. B. Denique
κ' αἰσχρῶν
Μ. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
κ' αἰσχρῶς
Rob. Non puto dici, quod volunt,
μόνον γὰρ κέρδος τοῦτο ἐν τεθνηκόσιν
. Hoc si poeta voluisset, non
γάρ
, sed
τόδε
posuisset. Sed, si haec ita scripsit, hoc dicit, sententia ex philosophia deprompta, si quis infelix sit sine turpitudine, esto: nam lucrum omne apud inferos quaerendum est (si ibi non punimur: sola quae post mortem est vita consideranda est). At infelicitas cum turpitudine coniuncta nusquam in honore est. Sed recte videtur Schutzius mutari iubere ordinem versuum, ut ultimus sit
ἔστω· — τεθνηκόσιν
. Sane, inquit, declinarem fratrem, si malum hoc, non punire ferocientem, sine turpitudine ferre possem: sed quae mala simulque turpia sunt, non dicas laudanda. Esto (congrediar cum fratre): solum enim apud inferos lucrum est, i. e. in morte.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-753

τί μέμονας τέκνον; μήτι σε:
τί μέμονας
M. Arund. Cantabr. 2. Par. L. In M. ad ο a recentiore manu ε supra adscriptum est, itemque in Cantabr. 2.
τί μέμηνας
G. Vit. Taur. Ald. Turn. et ο ad η supra adscripto Lips.
τί μαινας
Vind. 2. 4.
μέμηνας
explicat prior scholiastes,
μέμονας
et
μέμηνας
alter: in M. nullum est scholion.
τί καὶ μέμονας
Rob. unde Porsonus
καὶ μέμονας
fecit.
τέκος
Par. H. et adscripto γρ.
τέκνον
Par. B.
μήτι σε
Ald. Rob. Turn.
μήτις σε
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Taur. Vind. 1.2.3.
θυμοπληθὺς
G. Vit.
θυμοπλήθος
Rob.
667

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-754

δορίμαργος ... ἄτα:
δορὶ μάργος
, supra scripto a recentiore manu
δορίμαργος
, M.
δορύμαργος
Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 2. 4.
ἄτη
Lips. Cantabr. 1.2. Par. C. Ald. Rob. Turn. In M. ad α recentior manus η supra adscripsit.
668

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-755

ἔκβαλ᾽:
ἔκβαλ'
, ut tamen alterum λ ab alia manu additum videtur, M.
ἔκβαλε
Cantabr. 2. Omittit hoc vocabulum Lips.
669

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-756

Κωκυτοῦ:
κωκυτὸν
Lips.
παρὰ κωκυτοῦ
Par. L.
671

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-757

Φοίβῳ ... πᾶν:
φοίβῳ
, ad ο supra adscripto ου, Lips.
πᾶν
omittit Ven. A.
Λαΐου
Colb. 1.
672

673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-758

ἵμερος ἐξοτρύνει:
θυμὸς
pro
ἵμερος
Rob. Sic etiam Brunckius, haud dubie codices secutus, nam Robortelli editione carebat.
ἐποτρύνει
Cantabr. 2. Par. L. (si Faehsio fides) Rob. Brunckius. π ad ξ recentior manus in M. supra adscripsit.
673

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-759

πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν:
πικρόκακον
Rob.
ἀνδροκτασίαν
M. a pr. manu: recentior
κλ
ad
τ
supra adscripsit.
674

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-760

οὐ θεμιστοῦ:
οὐ θεμιστὸν
M. et hoc Brunckius restituit, quum in Par. B. hanc adnotationem,
γρ. ἄθεμιστον
, invenisset.
οὐ θέμιστον
Lips. Ceteri
οὐ θεμιτόν
. In M. ad
ὸν
recentior manus
οῦ
supra adscripsit.
675

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-761

ἐχθρά ... τελεῖ ἀρὰ:
γὰρ καὶ
Rob.
ἐχθρὰ
Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. Par. A. E. F. K. L. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. γρ.
ἐχθρά
Par. B.
αἰσχρὰ
M. G. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.
μοι
Par. K.L.
τελεῖ ἄρα
sic M. sed ut prius
ἀρὰ
scriptum fuisse videatur: recentior manus
τελεία
supra adscripsit.
τελεῖ ἀρὰ
G. Vit. Ox. Taur. Ald.
τελεῖ ἄρα
Lips.
τελεία ἀρὰ
Par. K. L.
τελεῖ ἀρὰ
Rob.
ἀρὰ τέλει
Colb. 1.
τέλει ἄρα. γρ. καὶ οὕτως. τελεῖ. τελευτᾷ ἀρά. τὸ τελεῖ ἀντὶ τοῦ τελειοῦται
ex Par. B. Faehsius affert.
τελεῖν ἀρὰ
Turn.
τέλει ἀρὰ
inde a Victorio edebatur. Bonum esset
τελεία
, si ultima syllaba elidi posset. Itaque Turnebi scripturam recepi, ut
τελεῖν
cum
ὄμμασιν προςιζάνει
coniungeretur, quod horum haec vis est, monet me. Idem putavit Blomfieldius. Respondet Eteocles his verbis ad ea quae chorus dixerat,
ἵμερός σε ἐξοτρύνει ἀνδροκτασίαν τελεῖν
. Wordsworthius in Museo philologico I. p. 222.
τάλαιν' ἀρὰ
scribendum esse coniecit, comparans Eur. Hipp. 1236.
πατρὸς τάλαιν' ἀρά
.
676

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-762

ξηροῖς ... ὄμμασιν προςιζάνει:
ξηροῖσι
Colb. 1. et
τ'
a recentiore manu addito Vit.
ὄμμασιν
Porsonus.
ὄμασι
G.
ὄμμασι
ceteri.
προςιζάνει
a pr. manu M. correxit sec. manus.
677

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-763

πρότερον ὑστέρου μόρου:
προτέρους ὑστέρου μόρου
Vit. a pr. manu: sec. manus
μόρου
in
μόρον
mutavit. Habent
μόρον
G. Colb. 1. Ald. Turn. sed G. cum glossa
θανάτου
. Hoc dicit, instigant me patris dirae, lucrum prius commemorantes secutura morte, i. e. hortantur vindictam sumere quamvis moriturum.
678

679. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-764

μὴ 'ποτρύνου· κακὸς:
μὴ ἐποτρύνου
Vit. Par. G.
κακὸς δ᾽ οὐ
Vind. 2. 3. 4.
δειλὸς οὐ
Arund. Par. K. L. Ask. A. Ven. B. Rob. et adscripto γρ.
κακός
Colb. 2.
κακὸς γο, δειλός
Par. B. Libri
κεκλήσῃ
.
679

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-765

βίον εὖ κυρήσας· μελάναιγὶς:
βίον εὖ κυρήσας
, bene se habens quod ad vitam attinet, i. e. recte instituens vitam.
πατρὸς
ante
μελαναιγίς
inserunt Vind. 2. 4. Post
μελαναιγίς
libri
δ'
habent. Deleverunt Arnaldus Animadv. crit. p. 196. et Pauwius.
680

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-766

εἶσι δόμους Ἐρινύς, ὅταν ἐκ: Ad
εἰσι
in M. recentior manus
οὐκ
supra adscripsit.
δόμους
Brunckius.
δόμον
M. Lips. Par. A.
δόμων
ceteri.
ἐρινὺς
Μ.
Ἐριννὺς
vulgo.
ὅταν
Arund. Cantabr. 1.2.
ὅτ' ἂν
a pr. manu M. mutatum in
οὔτ' ἂν
ab alia, fortasse secunda, manu.
ὅτ' ἂν
a pr. manu Vit. mutatum a sec. manu in
οὔτ' ἂν
, quod reliqui libri habent praeter Ald. in qua
οὔ τ' ἂν
, et Rob. in qua
οὐ ἂν
est. Scribendum fortasse est
ἀφ' ὅτου χερῶν
.
681

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-767

δέχωνται:
δέχονται
Par. C. Rob.
682

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-768

ὀλομένων θαυμάζεται: In
ὀλομένων
alterum ο in litura habet M.
ὀλλομένων
Vit. Inter
ὀλομένων
et
θαυμάζεται
supra versum
οὐ
adscriptum in G.
οὐ θαυμάζεται
Taur. Vind. 1.
684

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-769

τί οὖν ... σαίνοιμεν:
τί γ' οὖν
Cantabr. 1.
τί νῦν
Blomfieldius. V. ad v. 190.
ἂν σαίνοιμεν
ante sec. manus emendationem habuisse videtur M.
σαίνομεν μόρον ὀλέθριον
, sed cum glossa
κολακεύοιμεν
, G.
685

686-689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-770

νῦν ὅτε σοι παρέστακεν· ἐπεὶ κλύδων, λήματος ἐντροπαίᾳ χρονίᾳ μεταλλακτός, ἴσως ἂν ἔλθοι θαλερωτέρῳ πνεύματι· νῦν δ᾽ ἔτι ζεῖ:
νῦν ὅτι
Rob. V. ad Suppl. v. 614.
παρέστηκεν
ad α supra adscripto η Lips.
παρέστηκε
G. Vit. Ox. Par. C.
ἐπεὶ δαίμων λήματος
libri omnes, nisi quod
λήμματος
habet Colb. 2.
ἀντροπαίᾳ
G. Vit. Lips. et cum reliquis, ut videtur, paene omnibus codicibus Rob.
ἀντροπαίᾳ
a pr. manu M. recentior manus acutum accentum adscripsit.
ἀντροπαίου
, cum glossa
τοῦ ἰσχυροῦ
, Mosc. 1.
ἐν τροπαίᾳ
Ald. Turn.
χρόνια
M. sed ut accentus antea in altera syllaba fuerit, α autem non sit certum.
χρόνια
G. Vit. Lips. Arund. Ox. Ald. Turn.
χρονία. γρ. χρόνια καὶ βραδέως καί ποτε
ex Par. B. Faehsius affert.
χρόνια
Rob.
χρονίᾳ
editum inde a Cantero. Verbis
μεταλλακτὸς ἴσως
in Vit. supra adscripta est haec adnotatio,
μεταλακτὸς Ἀττικὸν ὁ τοιοῦτος θυμός
. Deinde
ἂν ἔλθοι
Colb. 2. Par. L.
θαλλωτέρῳ
, litteris αλ in litura, Μ.
θαλερωτέρῳ
ceteri omnes, et ita recentior manus in M. correxit. Lips. Rob. Scholiastae, quorum nulla est in M. adnotatio, nihil frugi ad hos versus afferunt. Qui quum vocabulum
δαίμων
et per
τύχη
et per
θυμός
interpretentur, videri possunt aliam lectionem secuti esse. Neque credibile est Aeschylum
δαίμων
scripsisse, dochmii forma parum accurate strophicae respondente.
Θαλερωτέρῳ
in G. explicat glossa
ἰσχυροτέρῳ
, in Vit.
χλωροτέρῳ
. Sed hoc alienum est ab horum versuum sententia, quae id postulat, quod prior scholiastes per
ἀσθενεστέρῳ καὶ ἀναπεπτωκότι πνεύματι
, alter per
μαλακωτέρῳ
expressit. Verum ita non potest dici
θαλερώτερόν πνεῦμα
. Aliena enim sunt quae Blomfieldius in glossario attulit. Quare scripsi
νῦν ὅτε σοι παρέστακεν· ἐπεὶ κλύδων, λήματος ἀντροπαίᾳ χρονίᾳ μεταλλακτός, ἴσως ἂν ἔλθοι χαλαρωτέρῳ πνεύματι· νῦν δ᾽ ἔτι ζεῖ
. Nunc in tua potestate est (licet tibi adhuc evitare mortem): nam aestus. sera consilii conversione mutatus, remissiore fortasse veniat flamine: nunc autem ferret adhuc. Praestat autem fortasse scribere
ἀντροπαίᾳ
, ut
ἂν
ad
μεταλλακτός
pertineat: nam
ἀνατροπαία
non tam mutatio est, quam eversio.

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

1
2
zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-437

3
4
ιδείν zu τευχηστήν (Schol. ὁπλίτην). sam. -

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-438

5
6
σωφρόνως, bescheiden, sitt Ansprechend vermutet But- ler ἠσκημένη für ἡγουμένη.

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-439

7
8
ἄρα d. i. erst die Inschrift sagte mir, wen die Frau vorstellen soll.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-440

9
10
Mit δέ werden die Worte als Fortsetzung der Inschrift, die mit Δίκη εἰμί beginnt, gegeben. Mit Unrecht also Nauck κατάξω φῶτα.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-441

11
12
Hesych. ἐπιστροφαί· διατρι βαί, δίαιται. Αἰσχύλος Φρυξίν.

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-442

13
14
ἐξευρήματα hat trotz des Plurals ἐκείνων besonderen Bezug auf das Bild und die Inschrift, womit Polynikes sein Recht erweisen will.

638-639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-443

15
16
ὡς οὔποτ' . . μέμψῃ: die Wendung as où mit Fut. zum Aus- druck einer Beteuerung ( ἴσθι ὡς ov) ist besonders häufig bei Euri- pides (Med. 609, Phoen. 523, 625, 720, 1664, Hek. 400, Androm. 587, Hel. 831, Iph. Α. 1367). ἀνδρὶ τῷδε, Schol. ἐμοί, wie hic homo für ego. κηρυκευμάτων, Schol. ὧν ἀπήγγειλα. — „Ich habe meine Schuldigkeit getan, denke du daran die deinige zu tun." γνῶθι ναυκληρεῖν wie Fragm. 159 γίγνωσκε τἀνθρώπεια μὴ σέβειν ἄγαν. ναυκληρεῖν πόλιν auch Soph. Ant. 994. Der Bote ab.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-444

17
18
θεομανής, von der Gottheit mit Wahnsinn geschlagen. Schol. ὦ θεοῖς ἐπιμαινόμενε, indem er mit Recht θεομανές auf Polynikes be- zieht, nicht mit dem folgenden γένος verbindet. - στύγος, vgl. Eum. 647 ὦ παντομισῆ κνώδαλα, στύγη θεῶν, Soph. Εl. 289 ὦ δύσθεον μίσημα, Phil. 991 ὦ μίσος (scelus, odium).

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-445

19
20
νῦν, nachdem uns das Ver- hängnis an dem gleichen Tore gegen- übergestellt hat.

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-446

21
22
Ansprechend vermutet Heim- söth δυσθροώτερος γόος.

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-447

23
24
Schol. πάνυ γὰρ τὸ Πολυ- νείκης ἐπώνυμον τῇ πολυνεικία. Vgl. 565. Πολυνείκει λέγω wie Fragm. 175 Αντικλείας τῆς σῆς λέγω τοι μητρός, Soph. Αi. 569 μητρί τ', Εριβοίᾳ λέγω.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-448

25
26
ἐπίσημα wie Eur. Phoen. 1107 ἐπίσημ᾽ ἔχων οἰκεῖον ἐν μέσῳ σάκει, 1125. Victorius schreibt τάπίσημ'. ὅποι τελεῖ (Fut.) wie Cho. 1019 οὐ γὰρ οἶδ᾽ ὅποι τελεῖ. Vgl. 142, Hik. 611 που κεκύρωται τέλος.

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-449

27
28
Der Schol. bemerkt gut: οὐκ εἶπεν Θεὸς ἢ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τὰ χρυσᾶ γράμματα.

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-450

29
30
φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν (,, schwatzend in Sinnestollheit" von dem Verfasser der Inschrift auf diese übertragen), eine treffliche Alliteration, welche das Windige der Inschrift kennzeichnet wie Ag. 496 ὀνειράτων δίκην τερπνὸν τόδ' ἐλθὸν φῶς ἐφήλωσεν φρένας. Hesych. φοντος· μανία, λύσσα.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-451

31
32
ἡ Διὸς παῖς d.i. die wahre Dike. Hesiod. Ε. κ. Ἡ. 256 Δίκη, Διὸς ἐκγεγαυῖα.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-452

33
34
φυγόντα (Blomfield φεύγοντα) μητρόθεν σκότον s. v. a. νηδύος σκότον, wie es Eum. 668 heist: οὐδ᾽ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμ μένη.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-453

35
36
ξυλλογή: Schol. οὐ γὰρ ἀθρόως φύεται, ἀλλὰ συλλέγεται κατ᾽ ὀλίγον.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-454

37
38
προσεῖδε: Hes. Theog. 81 ὅντινα τιμήσωσι Διὸς κουραι μεγά λοιο γεινόμενόν τε ίδωσι διοτρεφέων βασιλήων, τῷ μὲν ἐπὶ γλώσσῃ γλυ- κερὴν χείουσιν ἐέρσην, Hor. carm. IV 3, 1 quem tu, Melpomene, semel nascentem placido lumine videris. κατηξιώσατο, hat ihn ihrer ge- würdigt. Schol. εἶδεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν, was vielleicht auf κἀπεδε- ξιώσατο hinweist. Den Sinn gibt der Schol. richtig mit οὐδὲ ἐν μιᾷ ἡλικίᾳ ἔπραξέ τι δίκαιον.

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-455

39
40
κακουχία, Schol. κακώσει.

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-456

41
42
πανδίκως, ganz wahrbaftig. Vgl. ἐνδίκως 392.

660-661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-457

43
44
ἐνδικώτερος wird durch den folgenden Vers erklärt: als Führer und als Bruder habe ich die nächste Anwartschaft darauf". Mit μᾶλλον ἐνδικώτερος vgl. Hik. 285 μᾶλλον ἐμφερέστεραι, Hom. Ω 243 ῥηίτεροι μᾶλλον, Soph. Ant. 86 μᾶλλον ἐχθίων, 1210 μᾶλλον άσσον, Eur. Hek. 377 μᾶλλον εὐτυχέστερος, Hipp. 485 μᾶλλον ἀλγίων, Andok. IV § 5 μᾶλλον δικαιότερον.

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-458

45
46
Mit ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στή- σομαι hebt Eteokles neuerdings an, um daran die folgende Aufforderung, die er an seinen Diener richtet, zu knüpfen.

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-459

47
48
προβλήματα (zu 527): Die Beinschienen schützen gegen Lan- zenstöße und Steinwürfe. Vgl. Alkä, Fragm. 15 Bgk. λαμπραί κναμίδες, ἄρκος ἰσχυρῶ βέλευς. Die übrige Rüstung hat Eteokles bereits an- gelegt. Vgl. Eur. Phoen. 778 προσ- πόλοις δ᾽ ἐμοῖς λέγω· ἐκφέρετε τεύχη πάνοπλά τ' ἀμφιβλήματα.

666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-460

49
50
κάκιστ' αὐδωμένῳ, Schol, βλασφημουμένῳ ὑπὸ σοῦ: laß dir nicht selber das leidenschaft- liche Wesen zuschulden kommen, das du deinem Bruder zum schwer- sten Vorwurf machst". Stadtmüller vermutet κάκιστα μωμένῳ.

668-669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-461

51
52
αὐτοκτόνος wie αὐτόχειρι σὺν μιάσματι Soph. Ant. 172, αὐ τοκτονοῦντε ebd. 56 von dem Wechselmord der beiden Brüder. Statt μίασμά ἐστιν οὐ γηράσκον folgt eine ausdrucksvollere Wen- dung, Schol. ὑπερβατὸν δέ ἐστιν, ἵν ᾖ, αἷμα γὰρ τοῦτο κάθαρσιν οὐκ ἐπιδέχεται. Vgl. Cho. 518 τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος ἑνός, μάτην ὁ μόχθος (statt μάτην μοχθεί). Zu dem Gebrauch von γῆρας vgl. Soph. Ο. Κ. 954 θυμοῦ γὰρ οὐδὲν γῆρας ἐστιν ἄλλο πλὴν θανεῖν. vom

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-462

53
54
Der Satz μόνον γὰρ . . τεθ- νηκόσιν erläutert das vorhergehende κακόν: ,,Das Wegbleiben Kampfe, welches du forderst, ist für mich ein Unheil, da mir nur im Tode Heil erscheint (vgl. 684). Dieses Unheil könnte ich hinnehmen, wenn es nicht Schande mit sich brächte. Unheil und Schande zu- sammen aber wirst du nicht als beifallswert erklären". εὐκλείαν um des Versmaßes willen für εὔκλειαν wie δυσκλείαν Eur. Tro. 133, ανοία Soph. Fragm. 524, 5, ἀνοία Eur. Andr. 519.

673-698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-463

55
56
eine kommosartige Partie. Das Flehen des Koryphaios steigert seine Eindringlichkeit zu lyrischer Weise, an welcher sich der Gesamtchor oder Halbchöre be- teiligen. Jeder Strophe und Anti- strophe schließen sich drei Trimeter des Eteokles an.

673-674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-464

57
58
Blaydes vermutet ποῖ μέ- μονας; μή . . φερέτω, es soll dich nicht leidenschaftbefriedigen- des kampflüsternes Unheil fort- reißen" d. h.,, laß dich nicht von verderblicher Rachsucht und Kampf- gier fortreißen". Mit θυμοπληθής vgl. θυμὸν πληρῶσαι Soph. Phil.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-465

59
60
Ersticke die sündhafte Be- gierde im Keime" (principiis obsta): βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων Ag.
61
62
Hesych. ἐπισπέρχειν· ἐπισ πεύδειν, ἐπείγειν.

677-678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-466

63
64
,,So fahre mit günstigem Fahrwinde zum Kokytos, wohin es gehört, vom Hasse des Phöbos ver- folgt das Geschlecht des ganze Laios." κατ' οὖρον wie 839, Pers. 484. ἴτω κατ᾽ οὖρον auch Soph. Trach. 468, aber in verblaster Be- deutung ( ταῦτα μὲν χαίρειν κελεύω), während hier das Bild durch κῦμα Κωκυτοῦ λαχόν ausgeprägt ist und κατ' οὖρον den Sarkasmus des Ge- dankens steigert. Vgl. Eur. Phoen. ΙΟΚ. πατρὸς οὐ φεύξεσθ Ερινυς; ΕΤ. ἐρρέτω πρόπας δόμος. 679f, ἄγαν ὠμοδακής ἵμερος πικρό- καρπος (so Paley für -ov nach dem Schol. ἡ ἄλογος ἄγαν ἐπιθυμία παρορμᾷ ἡ πικρὸν τὸν καρπὸν ἔχουσα κτέ·), allzu grimmige Gier (Rachsucht), die bittere Früchte bringt. - ανδροκτασία, ein Ho- merisches Wort (E 909, H 237).

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-467

65
66
οὐ θεμιστοῦ wie οὐ θεμιστῶς Cho. 642. Die negative Ausdrucks- weise dient zur Hervorhebung des Begriffs. Vgl. οὐχ ἑνός 100. λήματος αὖ τροπαία χρονία μεταλ- λακτὸς ἴσως ἂν ἔλθοι θελεμωτέρῳ

682-683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-468

67
68
φίλου ἐχθρά (so jüngere Handschriften, der Med. gibt αἰσχρά) wie Fragm. 201 ἐχθροῦ πατρός μοι τοῦτο ( χαῖρε?) φίλτατον τέκνον. μέλαιν (so Weil für τελεῖ, Words- worth τάλαιν') αρά wie 817, vgl. 964. Die Αρά ist eine schwarze Erinys, wie überhaupt die Erinyen, die Töchter der Nacht (Eum. 69), dunkel sind (ebd. 52). Das gespen- stische Wesen tränenlos ( ἄκλαυτος für ἀκλαύστοις Butler) mit trockenen Augen, da es kein Erbarmen kennt, weicht nicht von ihm, bis der Fluch erfüllt ist. προσιζάνει wie ein Alp.

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-469

69
70
κέρδος ist ähnlich wie νικᾶν Soph. Αi. 1357, παρανικᾶν Cho. 599 und νικᾶσθαι oben 501 mit dem Gen. verbunden in der Bedeutung eines Komparativa ( κρείττω): „ einen früheren Tod als Gewinn vor einem späteren (als besser denn einen späteren) erklärend". Vgl. Soph. Ant. 461 εἰ δὲ τοῦ χρόνου πρόσθεν θανοῦμαι, κέρδος αὔτ᾽ ἐγὼ λέγω.

686-687. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-470

71
72
εὖ κυρήσας, Schol. εὐτυχή- σας, εὖ πράξας. Das Epitheton μελάναιγις weist auf die ursprüng- liche Bedeutung der Ερινὺς ἀερο- φοίτις (Hom. I 571) als der dunk- len Gewitterwolke hin. ἐκ δ' (30 Weil für οὐκ εἶσι für δ' ἔξεισι (zu 41): die Erinys wird aus deinem Hause weichen, wenn die Götter aus deinen Händen Opfer entgegen- nehmen" d. i. der fromme Sinn kann den Fluch sühnen.