631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-723
πέμπειν δοκεῖς:
πέμπειν γνῶθι τίνα
Cantabr. 1.
δοκεῖς
Lips. Rob. Turn.
δοκεῖ
M. G. Par. H. et adscripto
δοκεῖς ἤγουν νομίζεις
Par. Β.
δοκεῖ σοι
Vit. Colb. 1. Par. N. Ald.
631
632.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-724
τῷδε:
τῶνδε
Vit. Colb. 1.
632
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-725
μέμψει· σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν:
μέμψῃ
libri. Sed
η
in litura scriptum in G.
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν
libri. Scribendum erat
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν
. Hac sola ratione vis est in repetitione.
633
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-726
θεομανές:
θεομενές τε θεῶν
Par. E.
634
635.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-727
ἀμὸν:
ἐμὸν
G. Par. N. Rob. et α superscripto Cantabr.2.
ὠμὸν
Οx. Ald.
οὐμὸν
Vit.
635
636.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-728
δὴ νῦν ἀραὶ:
δὲ νῦν ἀραὶ
G. Vit.
δὴ ἀραὶ νῦν
Vind. 1. 3. Ald. Rob.
τηλεσφόροι
G.
636
637.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-729
κλαίειν:
κλύειν
Cantabr. 1.
637
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-730
δυςφορώτερος:
δυςφορώτερος
M. Lips. Ald. Rob. Turn.
δυσφορώτατος
Vit. Cantabr. 2. Par. K. L. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. 4.
δηφορώτατος
G.
638
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-731
Πολυνείκει:
Πολυνείκει
Brunckius ex Par. B. restituit. Id habent etiam M. Lips. Par. L. sed in M. ει in litura scriptum esse videtur.
πολυνείκη
G. Vit. Ald. Rob. Inde Turnebus fecerat
Πολυνείκη
,
639
640.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-732
εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅπῃ:
εἰσόμεθα
Vit. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
οἰσόμεσθα
Cantabr. 1.
τἀπίσημα
Victorius, et videntur hoc M. G. a pr. manu habuisse.
τοὐπίσημ'
M. G. a sec. manu et Vit. Lips. Cantabr. L. Arund. Ox. Par. C. Ask. A. Ven. A. Vind. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
ὅποι
M. Rob.
640
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-733
σὺν φοίτῳ φρενῶν:
σὺν φοίτῳ
Vit. Arund. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. Ε. F. Η. Κ. L. Colb. 1. Ven. A.
συμφοίτω
, cum glossa
μανίᾳ
a recentiore manu supra adscripta, M. et Cantabr. 1. Rob.
συνφοίτω
G. Lips.
σὺν τύφῳ
Ald. Turn. Hesychius
φοῖτος, μανία, λύσσα
. Ex Par. B. Faehsius affert
φρενῶν. γρ. φρενί
.
642
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-734
εἰ δ᾽ ... παρθένος Δίκη:
εἰ δὴ
G.
παρθένος
,
Δίκη
παρθένος, omisso
παῖς
, Lips.
δίκην
Αld.
643
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-735
φρεσίν:
φρεσὶν
M. Vit. Lips.
φρεσὶ
G. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
644
645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-736
οὔτε νιν: In
οὔτε νιν
litteras ε et ν in litura a recentiore manu habet M.
645
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-737
647.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-738
ξυλλογῇ:
ξυλλογῇ
, superscripto a sec. ut videtur manu σ, Μ.
συλλογῆς
Vit. Ceteri
συλλογῇ
.
647
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-739
προςεῖπε: Libri omnes
προςεῖπε
. Id scholiastae et glossatores
ἠσπάσατο, προςεφώνησεν, λόγου ἄξιον ἔκρινεν
interpretantur. Scholiastes cod. Μ.
προςεῖδε
legit, adscripsit enim haec,
εἶδεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησε. ἀντὶ οὐδὲ ἐν μιᾷ ἡλικίᾳ ἔπραξε τι δίκαιον
. Reponendum censuit
προςεῖδε
B. Martinus Var. lect. IV. 19. p. 243. reposuere Brunckius, Schützius, Blomfieldius. Tetigerunt hanc loquendi rationem Muretus Var. lect. IV. 20. Iacobsius ad Meleagrum XXIII. 1. interpretes Horatii ad carm. IV. 3, 1. Sed non opus esse videtur ut librorum scriptura mutetur. Similiter enim dicit Euripides Suppl. v.959.
οὐδ' Ἄρτεμις τοξοφόρος προςφθέγξαιτ᾽ ἂν τὰς ἀτέκνους
, ubi alia exempla attulit Marklandus, sed ut nullum tamen omni ex parte aptum sit.
Προςεῖπε καὶ κατηξιώσατο
idem est quod
προςειπεῖν κατηξιώσατο
, ut in Prom. v. 342.
τὰ μέν σ' ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ
.
648
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-740
οὔτ᾽ ἐν ... μὴν:
οὐδ' ἐν
Brunckius ex Par. A. B. et sic etiam Cantabr. 1. Ox. Recte.
οὔτ' ἐν
ceteri.
μὴν
pro
μὴν
M. sed α a sec. manu supra adscriptum est.
649
650.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-741
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν:
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν
M. (in quo post
νῦν
litura est) Vit. Cantabr. 1. Ox. Mosc. 2. Par. A. B. H. Colb. 1. Ven. A. Rob. Sic habuerat etiam G. in quo
νιν
minio in
σὺν
mutatum est.
οἶμαι νιν αὐτῶ νιν παραστατεῖν
Lips.
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν συμπαραστατεῖν
Ald.
οἶμαί νιν αὐτῷ συμπαραστατεῖν
Turn. Post
πέλας
G. addit
ῥεῖα
.
650
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-742
NA: Minore interpunctione in fine praecedentis versus posita, quod in libris omnibus est, in , mutavi. Adscriptum est a recentiore manu in M.
651
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-743
ξυνοῦσα:
συνοῦσα
Lips.
ξυνοῦσα. γρ. ξενοῦσα καὶ φιλιουμένη
Par. B.
652
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-744
655.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-745
ἄρχοντί τ':
ἄρχοντι γὰρ
Colb. 1.
655
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-746
ξὺν:
σὺν
erat ante Brunckium.
χωρὶς
Par. E.
ξυστήσομαι
Taur.
656
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-747
αἰχμήν ... πετρῶν:
αἰχμὴν
G. aliique, ut videtur, codices et Ald. Rob. Turn.
αἰχμῆς
M. Vit. Lips. Arund. Par. H. Colb. 1. idque habuit etiam alter scholiastes.
πτερῶν
G. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Vit. Adscriptum hoc in Arund. Cantabr. 2. Vind. 4. et in Lips. qui in textu
καὶ πετρῶν
bis habet.
πετρῶν
M. et a sec. manu Vit. et sic cum reliquis plerisque, ut videtur, codicibus Ald. Turn. Commemorat utramque scripturam alter scholiastes,
πτερῶν προβλήματα
interpretans
τοὺς ὀϊστούς
, quod dicere debebat, nisi re vera dixit,
τῶν ὀϊστῶν
. Valckenarius ad Phoen. v. 786. si
πτέρα
sagittae dicerentur, non adspernandam ratus
πτερῶν
, servandum tamen arbitratur
πετρῶν
. Quae ei lectioni firmandae affert, eorum similia multa colligi possunt, sed sine fructu. Mirum enim et paene absonum est scutum dici tutamen adversus eiusmodi telorum genus, quo non de more, sed rarius et casu utebantur. Hoc sensere, opinor, qui
αἰχμῆς καὶ πετρῶν προβλήματα
scripserunt. Sed hi alia ratione hunc versum vitiarunt, omnem ei vim et virtutem detrahentes. Quare equidem
πτερῶν
revocavi, quamvis non meminerim alius loci, ubi sagittae
πτερά
dicantur. Sed cur minorem volemus Aeschyli audaciam esse quam Latinorum poetarum, quos pennum pro sagitta dicere notissimum est? Et
πτερώματα
certe sagittae sunt in Lycophronis v. 56.
τοῖς Τευταρείοις βουκόλου πτερώμασιν,
quem versum afferens Eustathius p. 172, 30. interpretatur
ἤγουν τοῖς τοῦ Τευτάρου Σκύθου ὀϊστοῖς
.
657
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-748
ὀργὴν ... ὁμοῖος ... αὐδωμένῳ:
ὁρμὴν
Colb. 1. Par. N. et a sec. manu Vit. qui a pr. manu habuerat
ὀργὴν
, ut ceteri. Adscriptum
ὁρμήν
etiam in Par. B.
ὅμοιος
G.
ὁμοίως
Ald.
αὐδουμένῳ
G.
αὐδομένῳ
Vit. In M. hoc scholion adscriptum est,
τὸν τρόπον τῷ ἀδελφῷ σου βλασφημούμενος
, et in altera parte
ὑπὸ σοῦ
. Alter scholiastes interpretatur
τῷ κακωνύμῳ Πολυνείκῃ
. Glossa in G.
λέγοντι
, in Vit.
κακίστως λεγομένῳ
. Praestat active intelligere
αὐδωμένῳ
, ut spectentur quae dixisse Polynicen rettulerat nuntius, velle illum cum fratre congredi.
659
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-749
662.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-750
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν ... αὐτοκτόνος: Ad ultimas syllabas in
ἀνδροῖν
et
ὁμαίμοιν
in Lips. ω adscriptum.
αὐτόκτονος
a pr. manu M. recentior accentum correxit.
αὐτοκτόνως
Οχ. Taur.
αὐτοκτόνως
Lips. Nominativo utitur poeta quasi dicturus
θάνατος οὐ γηράσκει
.
662
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-751
γῆρας:
γῆρας
M. Par. B. Rob. Turn. idemque adscriptum in Vit. Lips. Par. B. C.
πέρας
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. G. E. N. Colb. 1. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
663
664-666.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-752
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ, ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν· κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔ τιν' εὐκλείαν ἐρεῖς:
φέροι
M. Vit. et cum reliquis, ut videtur, plerisque codicibus Vict.
φέρη
G.
φέρει
Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. B. Ald. Rob. Turn. Scholiastes, cuius haec est in M. adnotatio,
εἰ ὅλως τις ἀτυχεῖ, καλὸν τὸ δίχα αἰσχύνης
, iungit
αἰσχύνης ἄτερ ἔστω
. Εt sic interpunxit Turnebus.
μόνον κέρδος γὰρ
Vit.
ἓν
G. Ox. Vind. 1. 2. 3.4. et a recentiore manu M. a prima enim
ἓν
habuerat, ut ceteri. Secunda manus hoc scholion adscripsit,
ἡ εὔκλεια ἓν κέρδος, τὸ αὐτὸν ἐκδικῆσαι ἀδικούμενον. ἐὰν δὲ ἀνεκδίκητος ἀποθάνῃ, ἕνεκά γε τῶν εἰς αὐτὸν γενομένων κακῶν καὶ αἰσχρῶν, ἄδοξος
. Postea recentior manus haec adscripsit,
τοῦτο γὰρ μόνον τὸ ἕν, κέρδος· τὸ φέρειν κακὸν ἐμέ
(si ita legendum est obscurius scriptum vocabulum).
τόδε κακὸν καὶ αἰσχρόν
. Deinde
τεθνηκόσιν
Μ.
τεθνηκόσι
ceteri, nisi quod
τεθνηκότι
, adscripto
τεθνηκόσι
, habet Par. B. Denique
κ' αἰσχρῶν
Μ. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
κ' αἰσχρῶς
Rob. Non puto dici, quod volunt,
μόνον γὰρ κέρδος τοῦτο ἐν τεθνηκόσιν
. Hoc si poeta voluisset, non
γάρ
, sed
τόδε
posuisset. Sed, si haec ita scripsit, hoc dicit, sententia ex philosophia deprompta, si quis infelix sit sine turpitudine, esto: nam lucrum omne apud inferos quaerendum est (si ibi non punimur: sola quae post mortem est vita consideranda est). At infelicitas cum turpitudine coniuncta nusquam in honore est. Sed recte videtur Schutzius mutari iubere ordinem versuum, ut ultimus sit
ἔστω· — τεθνηκόσιν
. Sane, inquit, declinarem fratrem, si malum hoc, non punire
ferocientem, sine turpitudine ferre possem: sed quae mala simulque turpia sunt, non dicas laudanda. Esto (congrediar cum fratre): solum enim apud inferos lucrum est, i. e. in morte.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-753
τί μέμονας τέκνον; μήτι σε:
τί μέμονας
M. Arund. Cantabr. 2. Par. L. In M. ad ο a recentiore manu ε supra adscriptum est, itemque in Cantabr. 2.
τί μέμηνας
G. Vit. Taur. Ald. Turn. et ο ad η supra adscripto Lips.
τί μαινας
Vind. 2. 4.
μέμηνας
explicat prior scholiastes,
μέμονας
et
μέμηνας
alter: in M. nullum est scholion.
τί καὶ μέμονας
Rob. unde Porsonus
καὶ μέμονας
fecit.
τέκος
Par. H. et adscripto γρ.
τέκνον
Par. B.
μήτι σε
Ald. Rob. Turn.
μήτις σε
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Taur. Vind. 1.2.3.
θυμοπληθὺς
G. Vit.
θυμοπλήθος
Rob.
667
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-754
δορίμαργος ... ἄτα:
δορὶ μάργος
, supra scripto a recentiore manu
δορίμαργος
, M.
δορύμαργος
Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 2. 4.
ἄτη
Lips. Cantabr. 1.2. Par. C. Ald. Rob. Turn. In M. ad α recentior manus η supra adscripsit.
668
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-755
ἔκβαλ᾽:
ἔκβαλ'
, ut tamen alterum λ ab alia manu additum videtur, M.
ἔκβαλε
Cantabr. 2. Omittit hoc vocabulum Lips.
669
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-756
Κωκυτοῦ:
κωκυτὸν
Lips.
παρὰ κωκυτοῦ
Par. L.
671
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-757
Φοίβῳ ... πᾶν:
φοίβῳ
, ad ο supra adscripto ου, Lips.
πᾶν
omittit Ven. A.
Λαΐου
Colb. 1.
672
673.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-758
ἵμερος ἐξοτρύνει:
θυμὸς
pro
ἵμερος
Rob. Sic etiam Brunckius, haud dubie codices secutus, nam Robortelli editione carebat.
ἐποτρύνει
Cantabr. 2. Par. L. (si Faehsio fides) Rob. Brunckius. π ad ξ recentior manus in M. supra adscripsit.
673
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-759
πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν:
πικρόκακον
Rob.
ἀνδροκτασίαν
M. a pr. manu: recentior
κλ
ad
τ
supra adscripsit.
674
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-760
οὐ θεμιστοῦ:
οὐ θεμιστὸν
M. et hoc Brunckius restituit, quum in Par. B. hanc adnotationem,
γρ. ἄθεμιστον
, invenisset.
οὐ θέμιστον
Lips. Ceteri
οὐ θεμιτόν
. In M. ad
ὸν
recentior manus
οῦ
supra adscripsit.
675
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-761
ἐχθρά ... τελεῖ ἀρὰ:
γὰρ καὶ
Rob.
ἐχθρὰ
Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. Par. A. E. F. K. L. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. γρ.
ἐχθρά
Par. B.
αἰσχρὰ
M. G. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.
μοι
Par. K.L.
τελεῖ ἄρα
sic M. sed ut prius
ἀρὰ
scriptum fuisse videatur: recentior manus
τελεία
supra adscripsit.
τελεῖ ἀρὰ
G. Vit. Ox. Taur. Ald.
τελεῖ ἄρα
Lips.
τελεία ἀρὰ
Par. K. L.
τελεῖ ἀρὰ
Rob.
ἀρὰ τέλει
Colb. 1.
τέλει ἄρα. γρ. καὶ οὕτως. τελεῖ. τελευτᾷ ἀρά. τὸ τελεῖ ἀντὶ τοῦ τελειοῦται
ex Par. B. Faehsius affert.
τελεῖν ἀρὰ
Turn.
τέλει ἀρὰ
inde a Victorio edebatur. Bonum esset
τελεία
, si ultima syllaba elidi posset. Itaque Turnebi scripturam recepi, ut
τελεῖν
cum
ὄμμασιν προςιζάνει
coniungeretur, quod horum haec vis est, monet me. Idem putavit Blomfieldius. Respondet Eteocles his verbis ad ea quae chorus dixerat,
ἵμερός σε ἐξοτρύνει ἀνδροκτασίαν τελεῖν
. Wordsworthius in Museo philologico I. p. 222.
τάλαιν' ἀρὰ
scribendum esse coniecit, comparans Eur. Hipp. 1236.
πατρὸς τάλαιν' ἀρά
.
676
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-762
ξηροῖς ... ὄμμασιν προςιζάνει:
ξηροῖσι
Colb. 1. et
τ'
a recentiore manu addito Vit.
ὄμμασιν
Porsonus.
ὄμασι
G.
ὄμμασι
ceteri.
προςιζάνει
a pr. manu M. correxit sec. manus.
677
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-763
πρότερον ὑστέρου μόρου:
προτέρους ὑστέρου μόρου
Vit. a pr. manu: sec. manus
μόρου
in
μόρον
mutavit. Habent
μόρον
G. Colb. 1. Ald. Turn. sed G. cum glossa
θανάτου
. Hoc dicit, instigant me patris dirae, lucrum prius commemorantes secutura morte, i. e. hortantur vindictam sumere quamvis moriturum.
678
679.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-764
μὴ 'ποτρύνου· κακὸς:
μὴ ἐποτρύνου
Vit. Par. G.
κακὸς δ᾽ οὐ
Vind. 2. 3. 4.
δειλὸς οὐ
Arund. Par. K. L. Ask. A. Ven. B. Rob. et adscripto γρ.
κακός
Colb. 2.
κακὸς γο, δειλός
Par. B. Libri
κεκλήσῃ
.
679
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-765
βίον εὖ κυρήσας· μελάναιγὶς:
βίον εὖ κυρήσας
, bene se habens quod ad vitam attinet, i. e. recte instituens vitam.
πατρὸς
ante
μελαναιγίς
inserunt Vind. 2. 4. Post
μελαναιγίς
libri
δ'
habent. Deleverunt Arnaldus Animadv. crit. p. 196. et Pauwius.
680
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-766
εἶσι δόμους Ἐρινύς, ὅταν ἐκ: Ad
εἰσι
in M. recentior manus
οὐκ
supra adscripsit.
δόμους
Brunckius.
δόμον
M. Lips. Par. A.
δόμων
ceteri.
ἐρινὺς
Μ.
Ἐριννὺς
vulgo.
ὅταν
Arund. Cantabr. 1.2.
ὅτ' ἂν
a pr. manu M. mutatum in
οὔτ' ἂν
ab alia, fortasse secunda, manu.
ὅτ' ἂν
a pr. manu Vit. mutatum a sec. manu in
οὔτ' ἂν
, quod reliqui libri habent praeter Ald. in qua
οὔ τ' ἂν
, et Rob. in qua
οὐ ἂν
est. Scribendum fortasse est
ἀφ' ὅτου χερῶν
.
681
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-767
δέχωνται:
δέχονται
Par. C. Rob.
682
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-768
ὀλομένων θαυμάζεται: In
ὀλομένων
alterum ο in litura habet M.
ὀλλομένων
Vit. Inter
ὀλομένων
et
θαυμάζεται
supra versum
οὐ
adscriptum in G.
οὐ θαυμάζεται
Taur. Vind. 1.
684
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-769
τί οὖν ... σαίνοιμεν:
τί γ' οὖν
Cantabr. 1.
τί νῦν
Blomfieldius. V. ad v. 190.
ἂν σαίνοιμεν
ante sec. manus emendationem habuisse videtur M.
σαίνομεν μόρον ὀλέθριον
, sed cum glossa
κολακεύοιμεν
, G.
685