574-575.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651
ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:
ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι
Μ.
ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι
Vit.
ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι
G. Vind. 1. 3.
ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν
Lips. Aug. et sic, sed
ἄγουσι
, edd. vett.
ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ
Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum
τηλεπλαγκτοι
sic M.
τηλέπλαγκτοι
Par. A. B. edd. vett.
τηλέπληκτοι
G.
τηλέπλακτοι
Lips. Aug.
τηλίπλακτοι
Vit.
τηλέπλαγκται
Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique
πλάνοι
Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra
αι
, etiam M.
πλάναι
G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit
ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι
,adscito in antistrophico versu
ἐτήτυμα
. Horum illud quidem,
ἰώ ἰὼ πόποι
, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum
τηλέπλανοι
, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius
πλάναι
quam
πλάνοι
coniungitur. Sed
ποῖ, πόποι
valde inelegans est, debebatque id
ὦ πόποι
scribi, si quidem
ποῖ μὲ ἄγουσι
statim iunctum fuit cum
τηλέπλανοι πλάναι
. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi
ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;
ut excidisse post
ἄγουσιν
significarem vocem iambum facientem, quam non puto
πόποι
fuisse, sed fortasse
μακραί
vel
χθονός
.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652
τί ποτέ μ', ὦ:
τί ποτέ με
Lips. Aug.
τίς ποτέ
M. G. aliique.
τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ
Vit.
τί ποτ᾽, ὦ
Bess. Ald. Rob.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653
τί ποτε: Semel tantum post
παῖ
habent
τί ποτε
M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.
τί ποτε. τίς ποτε
Bess. Ald.
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655
πημοσύναις:
πημοσύναισι
M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.
ποιμοναῖσι
Par. G.
πημονέσιν
Vit.
πημοναῖς
G. Scribendum esse
πημοσύναις
monui in Opusc. IV. p. 334.
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656
ἔ ἔ:
ἔ ἔ
M.
ἔ
edd. vett.
ἔ
G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.
ἔλεγος
, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,
αἰ αἰ
legi ait.
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658
τείρεις:
τείρεις
priore diphthongo a sec. manu in litura M.
τύρεις
Par. E.
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659
πυρί με φλέξον: Libri
πυρὶ φλέξον
. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660
ποντίοις:
ποντίοισι
M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.
ποντίοις
Bess. edd. vett.
583.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661
φθονήσῃς:
φθονήσῃς
Lips. Aug.
584.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662
εὐγμάτων:
εὐγμάτων
litteris
άτ
a sec. manu in litura M.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663
ἄδην:
ἄδην
M. et hoc Brunckius restituit.
ἅδην
G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.
ἅδην
, correctum in
ἄδην
, Vit.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664
πολύπλανοι:
πολύπλανοι
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
πολύπλαγκοι
G. ex correctione.
πολύπλαγκτοι
Rob.
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665
πλάναι: Omnes libri
πλάναι
.
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666
γεγυμνάκασιν:
γεγυμνάκασι
G. Vit.
γεγυμνάσιν
Ald. Ceteri
γεγυμνάκασιν
.
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667
ὅπῃ:
ὅποι
Lips. Aug. Ceteri
ὅπῃ
, quod omissum in Vit. superscripto
ο
ad
πημονάς
.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668
φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.
φθέγμα
M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.
φθέγματα
G. Vit. aliique.
σὸς
ad
φθέγμα
a recentiore manu superscriptum in M.
γρ. πρόσφθεγμα
Par. B.
προσφθέγματα
Ald. Turn.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669
τᾶς:
τᾶς
M. Vit. Rob.
τὰς
Ald.
τῆς
Colb. 1.
τᾶσδε
Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670
βουκέρω:
βουκέρω
Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat
βουκέρω
, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.
βουκέρω
sine accentu G. Recte
βουκέρω
voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur
βούκερως, βούκερων
, genitivo et dativo
βουκέρω, βουκέρη
.
589-590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671
NA: affert Stephanus Byzantius in
Ἰναχία
.
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672
Ἰναχείας:
Ἰναχείας
M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.
Ἰναχίας
G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.
Ἰναχείης
edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,
Ἰναχίης
eiusdem Vossianus et Aldina,
Ἰναχόης
Perusinus.
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673
θάλπει κέαρ:
θάλπῃ
G.
κέρας
Vossianus et Aldina Stephani Byz.
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676
γυμνάζεται:
γυμνάζεται
Μ.
γυμανάζεται
Lips. et in margine
γρ. βιάζεται
, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677
τὰ μογερᾷ:
τὰ μογερά
Lips.
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678
ὤν:
ὤν
a manu recentiore M. Prima
ἂν
scripsisse videtur.
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679
ἔτυμα:
ἔτυμα
G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.
ἔτυμα
, spiritu a sec. manu addito, M.
ἐτύμα
Vit.
ἔτημα
vocabuli alteri syllabae secunda manus
τή
superscripsit in G.
ἑτυτῆμα
, superscripto alteri syllabae
η
, tertiae
υ
Lips.
ἐτυτήμα
Aug.
ἐτήτυμα
Arund. Cantabr. 1. 2.
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680
θεόσυτόν τε:
θεόσσυτόν τε
codices et Ald. Rob.
θεόσσυτον δὲ
male Turn.
θεόσυτόν τε
metrum requirit, pariterque
λαβρόσυτος
v. 601.
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681
ὠνόμασας:
ὀνομάσας
Lips. Aug.
598-599.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682
μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:
μαραίνει με
, superscripto
νει
a sec. manu, M.
κέντροισι φοιταλέοισιν
libri omnes, nisi quod
κέντροις
Vind. 2. 4. et
φυταλέοισιν
Ald. Tum
ἔ· ἔ·
Μ. G. Vit. Lips. Aug.
ἓ ἕ
edd. vett. Scribendum esse
κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ
, si quod vocabulum excidit, aut
κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ
, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest
φρένας
.
600.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683
νήστισιν:
νήστισιν
G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.
νήστησιν
Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat
νίστησιν
etiam scholiastes, inepta addita explicatione.
601-602.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684
λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes
λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα
, nisi quod Ven. 3.
ἐπὶ σκότοισι
et
δαμασθεῖσα
, G. Bess.
ἐπικότοις
habent, Lips. autem et Aug.
μήδεσι
omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet
βουλαῖς μήδεσι
. Post
ἦλθον
et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse
Ἥρας
a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.
603-604.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685
δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:
δὲ τίνες
M. Vit. G.
δέ τινες
Lips. Ald. Rob. Turn.
οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ
Μ.
οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ
Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.
ο· · ὲ δὲ ἐγὼ
G.
οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ
Turn.
607.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686
τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:
τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου
Μ.
τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.
Α. Sic etiam Par. C. in quo
μοι
ad
μὴ
superscriptum.
τί με
(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.
τί μοι χρὴ
Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad
τὶ μὴ χρὴ
superscriptum
ου
, et
γρ. τί μοι οὐ χρή
. Egregie Elmsleius
τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου
sed verissime I. Fr. Martinus
τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου
.
608-609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687
NA: Omissa
εἴπερ οἶσθα θρόει
in G. quorum
εἴπερ οἶσθα
post
μῆνιν
adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque
θρόει
.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688
φράζε:
φράζετε
Μ.
φράζε τε
Lips. Aug. Bess. Rob.
φράζε δὲ
Ald.
φράζε τε τὰ
G.
φράζε τε τῷ
Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.
φράζε τὰ
Vit. Par. B. (in quo adscriptum
φράζε δυσπλάνῳ
) et sic inde a Turnebo editores.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689
δυςπλάνῳ:
δυσπλάνων
Μ. non
δυστάνῳ
, ut Butlerus ait.
610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690
ὅπερ:
ὅτι
M. Vit. Ven. 3. edd. vett.
ὃ
G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit
ὅπερ
Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est
τορόν σοι
.
612.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691
φίλους:
φίλον
ante correctionem primae manus, Vit.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692
NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693
θνητοῖσιν:
θνητοῖσι
, supra adscripto
ν
, Μ.
θνητοῖσι
G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.
βροτοῖσι
Colb. 2. Par. E.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694
τλῆμον:
τλήμων
Lips. Aug.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695
δίκην: Ad
δίκην
in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum
χάριν
, scholioque praefixum
τοῦ χάριν
. In textu
χάριν
Colb. 2. Vind. 1.
γρ. χάριν
Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.
τοῦ δίκην πάσχεις τάδε
, ubi mendose
δίκης
editum.
616.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696
NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697
οὔκουν:
οὐκ οὖν
Aug. sed Lips. cum ceteris
οὔκουν
.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698
τήνδε:
τάνδε
Lips. Vind. 2. Ald. Rob.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699
αἰτεῖ:
αἰτεῖ
a pr. manu M. G. Vulgatum
αὐτῇ
in utroque a correctore factum.
αἰτεῖς
Vind. 3.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:
πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου
Μ.
πᾶν γὰρ πύθοιό μου
Vit. Colb. 1. 2.
πάντα γὰρ πύθοιό μοι
G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.
πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου
Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.
γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο
Par. Β. Restituit Brunckius
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου
. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo
μοι
est.
619.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701
ὤχμασεν:
ᾤχμασεν
M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.
ὤχμασε
G. edd. vett.
620.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702
βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:
βούλευμα μὲν τὸ δῖον
etiam Μ.
β. μέντοι τὸ δῖον
Vit.
β. μὲν τοῦ διὸς
Lips. Aug.
621.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703
τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.
τείνεις
G.
624.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704
τίς ἔσται:
τί ἔσται
Lips. Aug.
625.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705
σοι:
σοι
M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.
σε
Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,
Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”
Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,
μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν
, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo
τοι
non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad
στιχομυθίαν
attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706
μήτοι:
μήτοι
M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.
μή τι κρύψῃς με
G.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707
τοῦθ':
τόδ'
pro
τοῦθ'
Lips. Aug.
627.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708
τοῦδέ σοι δωρήματος:
τοῦδέ τοι δωρήματος
M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.
τοῦδε δωρήματος
Lips. Aug. Ald.
τοῦδέ σοι δωρήματος
Turn. quod verum esse puto.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709
μὴ οὐ:
μὴ
, superscripto a sec. manu
οὐ
, M. Ceteri plerique libri
μὴ οὐ
, nisi quod
οὐ
in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710
γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:
γεγωνεῖν με τὸ πᾶν
Lips. Aug.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711
σὰς δ᾽ ὀκνῶ:
σὰς δοκῶ
G. Ven. 1. Ald.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712
θράξαι:
θράξαι
, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici
ταράσσειν
brevi
ā
esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.
630.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713
μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri
μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ
. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius
μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ
, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut
μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ
, i. e.
ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι
. Sed quum haud paullo verisimilius sit
μασσόνως
a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri
ὡς
gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis
τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν
. Recte sic ibi vulgo legebatur,
ὡς ἐνί
, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in
ὡς ví
mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in
ἢ ὡς
scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,
ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει
. Quo in loco ex
μᾶλλον
repetendum
δεινὸν καὶ ἀκριβῆ
. Εt §. 31.
ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην
. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel
ὧν
vel
ἢ
vel
ἢ ὡς
scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro
ὡς
scribendum
ἢ
arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur
οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν
. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est
εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι
: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus
ὡς
aut simile vocabulum pro
ἤ
positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.
εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;
Significat enim
ὡς
hic idem quod
εἰς
, oppositaque sunt haec verba,
ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας
, illis,
εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι
. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.
πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα
. Sic ibi, non
πλεῖόν τε
, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,
λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'
, ita videntur esse corrigenda,
λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας
, quoniam
δὶς δ'
ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici
δ'
repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto
ὡς
additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.
καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι
: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.
διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας
. VII. 4, 5.
μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ
. ΧΙ. 2, 9.
Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας
. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum
οὕτως
ante
ὡς
aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.
οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς
. Theocritus IX. 33.
οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι
.
631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715
ἱστορήσωμεν:
ἱστορήσομεν
a pr. manu M.
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717
λεγούσης: Idem a pr. manu
λεγούσας
.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718
τἀποκλαῦσαι:
ὡς κ ἀποκλαῦσαι
Μ.
ὡς κἀποκλαῦσαι
Vit. aliique nonnulli.
ὡς ἀποκλαῖσαι
G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.
γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι
Par. B.
ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι
Par. A. B. Vind. 1. 3.
ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι
Turn.
ὡς τἀποκλαῦσαι
habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719
κἀποδύρασθαι:
κἀποδύρασθαι
M. Lips. Aug. aliique.
κἀποδύρεσθαι
G. Vit. edd. vett.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720
ὅπῃ:
ὅποι
M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.
ὅπῃ
Lips. Aug. Ald.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721
μέλλει:
μέλλοι
M. Cantabr. 1. Par. C.
640.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724
ἀπιστῆσαί:
ἀποστῆσαι
Vit. cum glossa
παρακοῦσαι
, quae in G. ad
ἀπιστῆσαι
adscripta est.
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725
πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:
τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται
Lips. Aug. sed in Lips. correctum
χρήζετε
.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726
πεύσεσθε:
πεύσοισθε
Lips. Aug. Rob.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727
αἰσχύνομαι:
ὀδύρομαι
M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum
γρ. αἰσχύνομαι
. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728
διαφθορὰν:
διαφορὰν
Lips.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730
ὄψεις:
ὄψει
ante sec. manus correctionem M.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731
πωλεύμεναι:
πωλεύμεναι
, Par. C. et, superscripto a recentiore manu
ο
, Μ.
πολεύμεναι
G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.
πολούμεναι
Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.
οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα
.
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732
εὐδαίμων:
εὐδαίμων
M. in quo sec. manus ultimae syllabae
o
superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.
εὐδαῖμον
G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.
εὐδαιμον
Ven. 3.
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733
παρθενεύει:
παρθενεύεις
Vind. 1. 3, Ceteri
παρθενεύῃ
.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734
τέθαλπται:
τέθωπται
, cum glossa
κατακαίεται
, Vit.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736
συναίρεσθαι:
ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι
Par. B. Ceteri
συναίρεσθαι
.
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737
'πολακτίσῃς:
μὴ 'πιλακτίσῃς
Vit.
μὴ πωλακτήσει
Lips.
μὴ ἀπολακτήσει
Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738
τὸ Ζηνός:
τὸ Διὸς
Lips. Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739
Λέρνης:
Λέρνην
Lips. Aug.
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740
βουστάσεις τε πρὸς πατρός:
β. τε καὶ πρὸς πατρὸς
Vit.
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741
ὀνείμασιν:
ὀνείρασιν
Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri
ὀνείμασιν
.
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742
658.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743
νυκτίφοιτ':
νυκτίφαντ'
Μ. Rob.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744
κἀπὶ Δωδώνης:
κἀπὶ Δωδώνην
Lips. Aug. Turn.
κἀπὶ Δωδώνης
M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745
πυκνοὺς:
συχνούς
, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746
ἴαλλεν:
ἴαλεν
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747
μάθοι:
μάθοι
M. Lips. Aug. Turn. In Lips.
η
superscriptum.
μάθῃ
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748
δαίμοσιν:
δαίμοσι
Vit. edd. vett.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749
πράσσειν:
πράσσειν
M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.
πράττειν
G. Lips. edd. vett.
πτάτο.τειν
Aug.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750
φίλα:
φίλωι
(non φίλως), superscripto a recentiore manu
α
, Μ. Α
φίλα
vulgata scriptura est.
φίλον
G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum
α
.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751
ἀσήμους:
ἀσήμους
Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.
ἀσήμως
Lips. Aug. Ald. Turn.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752
δυςκρίτως τ':
δυςκρίτως τ'
M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
δυςκρίτως
Vit.
δυσκρίτους τ'
Par. C. Rob.
664.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753
βάξις ἦλθεν:
ἦλθε βάξις
Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.
βάξις ἦλθεν
.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754
ἀλᾶσθαι:
ἁλᾶσθαι
G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum
a
supra scriptum. Idem codex ad
ἐσχάτοις
superscriptum habet
η
. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,
γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται
.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755
θέλοι:
θέλοι
Μ. G. Vit. Turn. In G.
θέλει
et
θέλῃ
adscriptum.
θέλῃ
Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757
ἐξαϊστώσει:
ἐξαϊστώσει
M. Non opus est Blomfieldii coniectura
ἐξαιστώσοι
.
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758
γένος:
γένος
, non
μένος
, etiam M. habere videtur.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759
ἐξήλασέν με:
ἐξήλασέν με
M. et ed. Vict.
ἐξήλασε με
G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760
κἀπέκλεισε:
κἀπέκλεισεν
Μ.
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761
ἐπηνάγκαζέ νιν:
ἐπαναγκαζέ νιν
G.
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762
εὐθὺς δὲ μορφὴ:
εὐθὺς οὖν μορφή
Thomas M. p. 93, 8.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763
κεράστις:
κεράστης
Vit.
κεράστη
Rob.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764
ὡς:
ὡς
omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765
ὀξυστόμῳ:
ὀξυτόμῳ
Lips. Rob.
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766
ἐμμανεῖ σκιρτήματι:
ἐμμανεῖ σκιρτήματι
, ad postremam syllabam superscripto
α
, Lips. Non reprehendi posset
ἐμμανῆ σκιρτήματα
.
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767
Κεγχρείας:
Κερχνείας
Μ. Rob. Turn.
γρ. Κερχνείας
Lips.
Κεγχρείας
G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.
Κεγχρείας
, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.
Κεγχρεύς
tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768
Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:
Λέρνης ἄκρην τε
M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum
γρ. κρήνην
. Atque
λ. κρήνην τε
habent Lips. Aug. Ald. Rob.
Λέρνης ἄκραν τε
Par. A. Colb. 2.
τε
omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.
Λέρνης ἐς ἄκρην
, supra scripto
ἐς
, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa
εἰς
, Vit. Canteri coniecturam,
Λέρνης τε κρήνην
, recepit Blomfieldius, sed mavult
ἀκτήν τε Λέρνης
. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.
Λέρνης ἀκτήν τε
, etsi recte comparans Pindari
Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς
Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi
Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν
, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De
Λερναίῳ ἀκτῇ
v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769
τοὺς ἐμοὺς:
τὰς ἐμὰς
Vit.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770
κατὰ στίβους:
κατὰ στίβους
M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771
αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum
ἀφνίδιος
, ab
ἄφνω
, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,
ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω
. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse
ἀφνιδίως
. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio
αἰφνίδιος
pridem me moverat, ut
αἰφνίδιος
vel ex
αἰφνιδίως
vel ex ipso illo cui interpretando inservire
αἰφνίδιος
poterat,
ἀφνιδίως
ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut
αἰφνηδίς
, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772
οἰστροπλὴξ:
οἰστροπλὴξ
M. Vit.
οἰστρόπληξ
G. Lips. Aug.
οἰστρόπληγε
Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.
οἰστρόπληξ
scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774
γῆν πρὸ γῆς:
γῆς πρὸς γῆν
G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.
γῆς πρὸ γῆν
Bess.
γῆν πρὸς γῆς
vel
γῆς πρὸς γῆς
alii.
γῆν ἐκ γῆς
Rob.
γῆν προγῆς
, a sec. manu ad
προ
adscripto accentu et
σ
, Μ.
γῆν πρὸ γῆς
Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.
itaque γῆν πρὸ γῆς cogito
.
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775
ὅ τι:
ἔτι
M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad
πόνον
spectat, quod nonnulli v. sequente habent.
ὅτι
Ald.
ὅ,τι
Turn.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776
πόνων:
πόνον
M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.
πόνου
Rob. Ceteri
πόνων
.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777
σήμαινε:
σήμαινε
Vit. Lips. Aug. Colb. 1.
σήμηνον
Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778
μηδέ μ':
μηδ' ἔμ'
, eraso apostrophe post
μηδ
, fuit enim antea
μηδ' ἐμ
, Μ.
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779
ψευδέσιν:
ψεύδεσσιν
, accentu a sec. manu correcto, M.
ψευδέσι
G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.
687.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780
συνθέτους:
ξυνθέτους
Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.
688.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781
ἄπεχε:
ἄπεσχε
Par. E. Ceteri omnes
ἄπεχε
. Id quoniam in scholiis per
σιώπα
explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia
ἔπεχε
scripsit. Sed in G. glossa est
ἀφίστασο
, in Par. A.
ἀποχώρει
, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.
689.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους
M. G. Rob.
οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους
Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.
γρ. ψυχόμην
οι
γρ. ξύννους
Par. Β.
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη
Lips.
οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους
Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.
οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
.
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784
δυςθέατα:
δυσθέρατα
Lips.
691.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785
καὶ:
και
omittunt M. Vit. et pauci alii.
692.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786
πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:
πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ
libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet
δείματα λύματ'
, Cantabr. 2. Par. D. F.
λύματα καὶ δείματα
, Guelf.
ἀμφηκείου
. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est
δείματα
nihil esse nisi corruptam ex
λύματα
scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi
πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ
. Scholiastae
διὰ κέντρου
et
ἐν κέντρῳ
.