Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

No more, no more, forbear. Ah never, never

Conceiv'd I that a tale ſo ſtrange ſhould reach -

My ears; that miſeries, woes, diſtreſſes, terrors,

695

Dreadful to ſight, intolerable to ſenſe,...

Should ſhock me thus: woe, woe, unhappy fate!

How my ſoul ſhudders at the fate of Iö!

PROMETHEUS.

Prometheus Bound. Aeschylus. Robert Potter (Translator). London. 1779.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Prometheus Chained (OCR draft) (English) (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 609-886 focus

Προμηθεύς

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ¹ χρῄζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ᾽, ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ,
610

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρ᾽ ὁρᾷς Προμηθέα.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν² πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας³ μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι⁴ δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ⁵ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν⁶ ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή.
630

Χορός

μήπω γε: μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας:

τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδ᾽ ὑπουργῆσαι χάριν,
635

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθ᾽, ὅπου⁷ μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

640

Ἰώ

οὐκ οἶδ᾽ ὅπως ὑμῖν <γ᾽>⁸ ἀπιστῆσαί με χρή,
640

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε: καίτοι καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

ἀεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι
645

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις “ὦ μέγ᾽ εὔδαιμον⁹ κόρη,

τί παρθενεύει δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν
650

θέλει: σὺ δ᾽, ὦ παῖ, μὴ ᾽πολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλ᾽ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.”

τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι
655

συνειχόμην δύστηνος, ἔς τε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτα δείματα.¹⁰

ὁ δ᾽ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.
660

ἧκον δ᾽ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τ᾽ εἰρημένους.

τέλος δ᾽ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,
665

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπ᾽ ἐσχάτοις ὅροις:

κεἰ μὴ θέλοι, πυρωπὸν¹¹ ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι¹² γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων
670

ἄκουσαν ἄκων: ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δ᾽, ὡς ὁρᾶτ᾽, ὀξυστόμῳ

μύωπι χρισθεῖσ᾽ ἐμμανεῖ σκιρτήματι
675

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην:¹³ βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

ἀπροσδόκητος δ᾽ αὐτὸν ἀφνίδιος¹⁴ μόρος
680

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δ᾽ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντ᾽: εἰ δ᾽ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε: μηδέ μ᾽ οἰκτίσας

σύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν:¹⁵ νόσημα γὰρ
685

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

687

Χορός

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ:

οὔποθ᾽ <ὧδ᾽>¹⁶ οὔποτ᾽ ηὔχουν¹⁷ ξένους

μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν,

οὐδ᾽ ὧδε δυσθέατα καὶ¹⁸ δύσοιστα
690

πήματα, λύματα, δείματα κέν-

τρῳ ψύχειν ψυχὰν ἀμφάκει.¹⁹

ἰὼ ἰὼ μοῖρα μοῖρα,

πέφρικ᾽ εἰσιδοῦσα²⁰ πρᾶξιν Ἰοῦς.
695
696

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ:

ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Προμηθεύς

τὴν πρίν γε χρείαν²¹ ἠνύσασθ᾽ ἐμοῦ πάρα
700

κούφως: μαθεῖν γὰρ τῆσδε πρῶτ᾽ ἐχρῄζετε

τὸν ἀμφ᾽ ἑαυτῆς ἆθλον ἐξηγουμένης:

τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσαθ᾽, οἷα χρὴ πάθη

τλῆναι πρὸς Ἥρας τήνδε τὴν νεάνιδα.

σύ τ᾽, Ἰνάχειον σπέρμα, τοὺς ἐμοὺς λόγους
705

θυμῷ βάλ᾽,²² ὡς ἂν τέρματ᾽ ἐκμάθῃς ὁδοῦ.

πρῶτον μὲν ἐνθένδ᾽ ἡλίου πρὸς ἀντολὰς

στρέψασα σαυτὴν στεῖχ᾽ ἀνηρότους γύας:

Σκύθας δ᾽ ἀφίξει νομάδας, οἳ πλεκτὰς στέγας

πεδάρσιοι ναίουσ᾽²³ ἐπ᾽ εὐκύκλοις ὄχοις,
710

ἑκηβόλοις τόξοισιν ἐξηρτυμένοι:²⁴

οἷς μὴ πελάζειν, ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας²⁵

χρίμπτουσα ῥαχίαισιν ἐκπερᾶν χθόνα.

λαιᾶς δὲ χειρὸς οἱ σιδηροτέκτονες

οἰκοῦσι Χάλυβες, οὓς φυλάξασθαί σε χρή.
715

ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι²⁶ ξένοις.

ἥξεις δ᾽ Ὑβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον,

ὃν μὴ περάσῃς, οὐ γὰρ εὔβατος περᾶν,

πρὶν ἂν πρὸς αὐτὸν Καύκασον μόλῃς, ὀρῶν

ὕψιστον, ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος
720

κροτάφων ἀπ᾽ αὐτῶν. ἀστρογείτονας δὲ χρὴ

κορυφὰς ὑπερβάλλουσαν ἐς μεσημβρινὴν

βῆναι κέλευθον, ἔνθ᾽ Ἀμαζόνων στρατὸν

ἥξεις στυγάνορ᾽, αἳ Θεμίσκυράν ποτε

κατοικιοῦσιν²⁷ ἀμφὶ Θερμώδονθ᾽, ἵνα
725

τραχεῖα πόντου Σαλμυδησσία γνάθος

ἐχθρόξενος ναύταισι, μητρυιὰ νεῶν:

αὗταί σ᾽ ὁδηγήσουσι καὶ μάλ᾽ ἀσμένως.

ἰσθμὸν δ᾽ ἐπ᾽ αὐταῖς στενοπόροις λίμνης πύλαις

Κιμμερικὸν ἥξεις, ὃν θρασυσπλάγχνως σε χρὴ
730

λιποῦσαν αὐλῶν᾽ ἐκπερᾶν Μαιωτικόν:

ἔσται δὲ θνητοῖς εἰσαεὶ λόγος μέγας

τῆς σῆς πορείας, Βόσπορος δ᾽ ἐπώνυμος

κεκλήσεται. λιποῦσα δ᾽ Εὐρώπης πέδον

ἤπειρον ἥξεις Ἀσιάδ᾽. ἆρ᾽ ὑμῖν δοκεῖ
735

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ἐς τὰ πάνθ᾽ ὁμῶς

βίαιος εἶναι; τῇδε γὰρ θνητῇ θεὸς

χρῄζων μιγῆναι τάσδ᾽ ἐπέρριψεν πλάνας.

πικροῦ δ᾽ ἔκυρσας, ὦ κόρη, τῶν σῶν γάμων

μνηστῆρος. οὓς γὰρ νῦν ἀκήκοας λόγους,
740

εἶναι δόκει σοὶ μηδέπω ᾽ν²⁸ προοιμίοις.

742

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς

σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

τί δῆτ᾽ ἐμοὶ ζῆν κέρδος, ἀλλ᾽ οὐκ ἐν τάχει

ἔρριψ᾽ ἐμαυτὴν τῆσδ᾽ ἀπὸ στύφλου πέτρας,

ὅπως πέδοι²⁹ σκήψασα τῶν πάντων πόνων

ἀπηλλάγην; κρεῖσσον γὰρ εἰσάπαξ θανεῖν
750

ἢ τὰς ἁπάσας ἡμέρας πάσχειν κακῶς.

Προμηθεύς

ἦ δυσπετῶς³⁰ ἂν τοὺς ἐμοὺς ἄθλους φέροις,

ὅτῳ θανεῖν μέν ἐστιν οὐ πεπρωμένον:

αὕτη γὰρ ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή:

νῦν δ᾽ οὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον
755

μόχθων, πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;³¹

Προμηθεύς

ἥδοι᾽ ἄν,³² οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν³³ πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ.³⁴

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ

οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς.
770

Ἰώ

τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽³⁵ ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς

τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων³⁶ εἶναι χρεών.

Ἰώ

πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς

τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ

ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία.
775

Προμηθεύς

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽³⁷ ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ

μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς

δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ

ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου.

780

Προμηθεύς

δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
780

φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Χορός

τούτων σὺ τὴν μὲν τῇδε, τὴν δ᾽ ἐμοὶ χάριν

θέσθαι θέλησον, μηδ᾽ ἀτιμάσῃς λόγου:³⁸

καὶ τῇδε μὲν γέγωνε τὴν λοιπὴν πλάνην,

ἐμοὶ δὲ τὸν λύσοντα: τοῦτο γὰρ ποθῶ.
785

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖσθ᾽, οὐκ ἐναντιώσομαι

τὸ μὴ οὐ γεγωνεῖν³⁹ πᾶν ὅσον προσχρῄζετε.

σοὶ πρῶτον, Ἰοῖ, πολύδονον πλάνην φράσω,

ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν.

ὅταν περάσῃς ῥεῖθρον ἠπείροιν⁴⁰ ὅρον,
790

πρὸς ἀντολὰς φλογῶπας ἡλιοστιβεῖς

πόντου⁴¹ περῶσα φλοῖσβον, ἔστ᾽ ἂν ἐξίκῃ

πρὸς Γοργόνεια πεδία Κισθήνης, ἵνα

αἱ Φορκίδες ναίουσι δηναιαὶ κόραι
795

τρεῖς κυκνόμορφοι, κοινὸν ὄμμ᾽ ἐκτημέναι,

μονόδοντες, ἃς οὔθ᾽ ἥλιος προσδέρκεται

ἀκτῖσιν οὔθ᾽ ἡ νύκτερος μήνη ποτέ.

πέλας δ᾽ ἀδελφαὶ τῶνδε τρεῖς κατάπτεροι,

δρακοντόμαλλοι Γοργόνες βροτοστυγεῖς,

ἃς θνητὸς οὐδεὶς εἰσιδὼν ἕξει πνοάς:
800

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο φρούριον λέγω.

ἄλλην δ᾽ ἄκουσον δυσχερῆ θεωρίαν:

ὀξυστόμους γὰρ Ζηνὸς ἀκραγεῖς κύνας

γρῦπας φύλαξαι, τόν τε μουνῶπα⁴² στρατὸν

Ἀριμασπὸν ἱπποβάμον᾽, οἳ χρυσόρρυτον
805

οἰκοῦσιν ἀμφὶ νᾶμα Πλούτωνος πόρου:⁴³

τούτοις σὺ μὴ πέλαζε. τηλουρὸν δὲ γῆν

ἥξεις, κελαινὸν φῦλον, οἳ πρὸς ἡλίου

ναίουσι πηγαῖς, ἔνθα ποταμὸς Αἰθίοψ.

τούτου παρ᾽ ὄχθας ἕρφ᾽, ἕως ἂν ἐξίκῃ
810

καταβασμόν, ἔνθα Βιβλίνων⁴⁴ ὀρῶν ἄπο

ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος.

οὗτός σ᾽ ὁδώσει⁴⁵ τὴν τρίγωνον ἐς χθόνα

Νειλῶτιν, οὗ δὴ τὴν μακρὰν ἀποικίαν,

Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι.
815

τῶν δ᾽ εἴ τί σοι ψελλόν τε καὶ δυσεύρετον,

ἐπανδίπλαζε⁴⁶ καὶ σαφῶς ἐκμάνθανε:

σχολὴ δὲ πλείων ἢ θέλω πάρεστί μοι.⁴⁷

819

Χορός

εἰ μέν τι τῇδε λοιπὸν ἢ παρειμένον

ἔχεις γεγωνεῖν τῆς πολυφθόρου πλάνης,
820

λέγ᾽: εἰ δὲ πάντ᾽ εἴρηκας, ἡμῖν αὖ χάριν

δὸς ἥνπερ⁴⁸ αἰτούμεσθα, μέμνησαι δέ που.

Προμηθεύς

τὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμ᾽ ἀκήκοεν.

ὅπως δ᾽ ἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου,

ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρ᾽ ἐκμεμόχθηκεν φράσω,
825

τεκμήριον τοῦτ᾽ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν.

ὄχλον μὲν οὖν τὸν πλεῖστον ἐκλείψω λόγων,

πρὸς αὐτὸ δ᾽ εἶμι τέρμα σῶν πλανημάτων.

ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,⁴⁹

τὴν αἰπύνωτόν τ᾽ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵνα
830

μαντεῖα θᾶκός τ᾽⁵⁰ ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,

τέρας τ᾽ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως

προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: τῶνδε προσσαίνει σέ τι;⁵¹
835

ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίαν

κέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,

ἀφ᾽ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζει δρόμοις:

χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός,

σαφῶς ἐπίστασ᾽, Ἰόνιος κεκλήσεται,⁵²
840

τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς.

σημεῖά σοι τάδ᾽ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός,

ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου.

τὰ λοιπὰ δ᾽ ὑμῖν τῇδέ τ᾽ ἐς κοινὸν φράσω,

ἐς ταὐτὸν ἐλθὼν τῶν πάλαι λόγων ἴχνος.
845
846

ἔστιν πόλις Κάνωβος ἐσχάτη χθονός,

Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι:

ἐνταῦθα δή σε Ζεὺς τίθησιν ἔμφρονα

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον.

ἐπώνυμον δὲ τῶν Διὸς γεννημάτων
850

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον, ὃς καρπώσεται

ὅσην πλατύρρους Νεῖλος ἀρδεύει χθόνα:

πέμπτη δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ γέννα πεντηκοντάπαις⁵³

πάλιν πρὸς Ἄργος οὐχ ἑκοῦσ᾽ ἐλεύσεται

θηλύσπορος, φεύγουσα συγγενῆ γάμον
855

ἀνεψιῶν: οἱ δ᾽ ἐπτοημένοι φρένας,

κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι,

ἥξουσι θηρεύοντες⁵⁴ οὐ θηρασίμους

γάμους, φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός:

Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ
860

Ἄρει, δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει:

γυνὴ γὰρ ἄνδρ᾽ ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ,

δίθηκτον ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος:

τοιάδ᾽ ἐπ᾽⁵⁵ ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις.

μίαν δὲ παίδων ἵμερος θέλξει τὸ μὴ
865

κτεῖναι σύνευνον, ἀλλ᾽ ἀπαμβλυνθήσεται

γνώμην: δυοῖν δὲ θάτερον βουλήσεται,

κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος:

αὕτη κατ᾽ Ἄργος βασιλικὸν τέξει γένος.

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς.
870

σπορᾶς γε μὴν ἐκ τῆσδε φύσεται θρασὺς

τόξοισι κλεινὸς <ἶνισ>,⁵⁶ ὃς πόνων [ἐκ τῶνδ᾽] ἐμὲ

λύσει. τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς

μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς Θέμις:

ὅπως δὲ χὤπη, ταῦτα δεῖ μακροῦ χρόνου
875

εἰπεῖν, σύ τ᾽ οὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς.

877

Ἰώ

ἐλελεῦ,⁵⁷ ἐλελεῦ,

ὑπό μ᾽ αὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖς

μανίαι θάλπουσ᾽, οἴστρου δ᾽ ἄρδις

χρίει μ᾽ ἄπυρος:
880

κραδία⁵⁸ δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει.

τροχοδινεῖται δ᾽ ὄμμαθ᾽ ἑλίγδην,

ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσης

πνεύματι μάργῳ, γλώσσης ἀκρατής:

θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ᾽⁵⁹ εἰκῆ
885

στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.

887

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 609-886 focus

Προμηθεύς

λέξω τορῶς σοι πᾶν ὅπερ χρῄζεις μαθεῖν,

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματʼ, ἀλλʼ ἁπλῷ λόγῳ,
610

ὥσπερ δίκαιον πρὸς φίλους οἴγειν στόμα.

πυρὸς βροτοῖς δοτῆρʼ ὁρᾷς Προμηθέα.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλʼ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δʼ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν. ἄκουε δή.
630

Χορός

μήπω γε· μοῖραν δʼ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε.

τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον,

αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας·

τὰ λοιπὰ δʼ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς

σὸν ἔργον, Ἰοῖ, ταῖσδʼ ὑπουργῆσαι χάριν,
635

ἄλλως τε πάντως καὶ κασιγνήταις πατρός.

ὡς τἀποκλαῦσαι κἀποδύρασθαι τύχας

ἐνταῦθʼ, ὅπου μέλλοι τις οἴσεσθαι δάκρυ

πρὸς τῶν κλυόντων, ἀξίαν τριβὴν ἔχει.

640

Ἰώ

οὐκ οἶδʼ ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή,
640

σαφεῖ δὲ μύθῳ πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε

πεύσεσθε· καίτοι καὶ λέγουσʼ αἰσχύνομαι

θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν

μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλίᾳ προσέπτατο.

αἰεὶ γὰρ ὄψεις ἔννυχοι πωλεύμεναι
645

ἐς παρθενῶνας τοὺς ἐμοὺς παρηγόρουν

λείοισι μύθοις ὦ μέγʼ εὔδαιμον κόρη,

τί παρθενεύει δαρόν, ἐξόν σοι γάμου

τυχεῖν μεγίστου; Ζεὺς γὰρ ἱμέρου βέλει

πρὸς σοῦ τέθαλπται καὶ συναίρεσθαι Κύπριν
650

θέλει· σὺ δʼ, ὦ παῖ, μὴ ʼπολακτίσῃς λέχος

τὸ Ζηνός, ἀλλʼ ἔξελθε πρὸς Λέρνης βαθὺν

λειμῶνα, ποίμνας βουστάσεις τε πρὸς πατρός,

ὡς ἂν τὸ Δῖον ὄμμα λωφήσῃ πόθου.

τοιοῖσδε πάσας εὐφρόνας ὀνείρασι
655

συνειχόμην δύστηνος, ἔστε δὴ πατρὶ

ἔτλην γεγωνεῖν νυκτίφοιτʼ ὀνείρατα.

ὁ δʼ ἔς τε Πυθὼ κἀπὶ Δωδώνης πυκνοὺς

θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴ

δρῶντʼ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.
660

ἧκον δʼ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμους

χρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τʼ εἰρημένους.

τέλος δʼ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳ

σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη

ἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,
665

ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπʼ ἐσχάτοις ὅροις·

κεἰ μὴ θέλοι, πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖν

κεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος.

τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασιν

ἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτων
670

ἄκουσαν ἄκων· ἀλλʼ ἐπηνάγκαζέ νιν

Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.

εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοι

ἦσαν, κεραστὶς δʼ, ὡς ὁρᾶτʼ, ὀξυστόμῳ

μύωπι χρισθεῖσʼ ἐμμανεῖ σκιρτήματι
675

ᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέος

Λέρνης τε κρήνην · βουκόλος δὲ γηγενὴς

ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖς

ὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.

ἀπροσδόκητος δʼ αὐτὸν ἀφνίδιος μόρος
680

τοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δʼ ἐγὼ

μάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.

κλύεις τὰ πραχθέντʼ· εἰ δʼ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι

λοιπὸν πόνων, σήμαινε· μηδέ μʼ οἰκτίσας

ξύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν· νόσημα γὰρ
685

αἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

687

Χορός

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·

οὔποτʼ οὔποτʼ ηὔχουν ὧδε ξένους

μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν,

οὐδʼ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα
690

πήματα, λύματα, δείματα ἀμ-

φάκει κέντρῳ τύψειν ψυχὰν ἐμάν.

ἰὼ ἰὼ μοῖρα μοῖρα,

πέφρικʼ εἰσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.
695

696

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ·

ἐπίσχες ἔστʼ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγʼ, ἐκδίδασκε· τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Προμηθεύς

τὴν πρίν γε χρείαν ἠνύσασθʼ ἐμοῦ πάρα
700

κούφως· μαθεῖν γὰρ τῆσδε πρῶτʼ ἐχρῄζετε

τὸν ἀμφʼ ἑαυτῆς ἆθλον ἐξηγουμένης·

τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσαθʼ, οἷα χρὴ πάθη

τλῆναι πρὸς Ἥρας τήνδε τὴν νεάνιδα.

σύ τʼ Ἰνάχειον σπέρμα, τοὺς ἐμοὺς λόγους
705

θυμῷ βάλʼ, ὡς ἂν τέρματʼ ἐκμάθῃς ὁδοῦ.

πρῶτον μὲν ἐνθένδʼ ἡλίου πρὸς ἀντολὰς

στρέψασα σαυτὴν στεῖχʼ ἀνηρότους γύας·

Σκύθας δʼ ἀφίξῃ νομάδας, οἳ πλεκτὰς στέγας

πεδάρσιοι ναίουσʼ ἐπʼ εὐκύκλοις ὄχοις
710

ἑκηβόλοις τόξοισιν ἐξηρτυμένοι·

οἷς μὴ πελάζειν, ἀλλʼ ἁλιστόνοις πόδας

χρίμπτουσα ῥαχίαισιν ἐκπερᾶν χθόνα.

λαιᾶς δὲ χειρὸς οἱ σιδηροτέκτονες

οἰκοῦσι Χάλυβες, οὓς φυλάξασθαί σε χρή.
715

ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι ξένοις.

ἥξεις δʼ Ὑβριστὴν ποταμὸν οὐ ψευδώνυμον,

ὃν μὴ περάσῃς, οὐ γὰρ εὔβατος περᾶν,

πρὶν ἂν πρὸς αὐτὸν Καύκασον μόλῃς, ὀρῶν

ὕψιστον, ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος
720

κροτάφων ἀπʼ αὐτῶν. ἀστρογείτονας δὲ χρὴ

κορυφὰς ὑπερβάλλουσαν ἐς μεσημβρινὴν

βῆναι κέλευθον, ἔνθʼ, Ἀμαζόνων στρατὸν

ἥξεις στυγάνορʼ, αἳ Θεμίσκυράν ποτε

κατοικιοῦσιν ἀμφὶ Θερμώδονθʼ, ἵνα
725

τραχεῖα πόντου Σαλμυδησσία γνάθος

ἐχθρόξενος ναύταισι, μητρυιὰ νεῶν·

αὗταί σʼ ὁδηγήσουσι καὶ μάλʼ ἀσμένως.

ἰσθμὸν δʼ ἐπʼ αὐταῖς στενοπόροις λίμνης πύλαις

Κιμμερικὸν ἥξεις, ὃν θρασυσπλάγχνως σε χρὴ
730

λιποῦσαν αὐλῶνʼ ἐκπερᾶν Μαιωτικόν·

ἔσται δὲ θνητοῖς εἰσαεὶ λόγος μέγας

τῆς σῆς πορείας, Βόσπορος δʼ ἐπώνυμος

κεκλήσεται. λιποῦσα δʼ Εὐρώπης πέδον

ἤπειρον ἥξεις Ἀσιάδʼ·. ἆρʼ, ὑμῖν δοκεῖ
735

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ἐς τὰ πάνθʼ ὁμῶς

βίαιος εἶναι; τῇδε γὰρ θνητῇ θεὸς

χρῄζων μιγῆναι τάσδʼ ἐπέρριψεν πλάνας.

πικροῦ δʼ ἔκυρσας, ὦ κόρη, τῶν σῶν γάμων

μνηστῆρος. οὓς γὰρ νῦν ἀκήκοας λόγους,
740

εἶναι δόκει σοι μηδέπω ʼν προοιμίοις.

742

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἒ ἔ.

Προμηθεύς

σὺ δʼ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζῃ; τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

τί δῆτʼ ἐμοὶ ζῆν κέρδος, ἀλλʼ οὐκ ἐν τάχει

ἔρριψʼ ἐμαυτὴν τῆσδʼ ἀπὸ στύφλου πέτρας,

ὅπως πέδοι σκήψασα τῶν πάντων πόνων

ἀπηλλάγην; κρεῖσσον γὰρ εἰσάπαξ θανεῖν
750

ἢ τὰς ἁπάσας ἡμέρας πάσχειν κακῶς.

Προμηθεύς

ἦ δυσπετῶς ἂν τοὺς ἐμοὺς ἄθλους φέροις,

ὅτῳ θανεῖν μέν ἐστιν οὐ πεπρωμένον·

αὕτη γὰρ ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή·

νῦν δʼ οὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον
755

μόχθων, πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτʼ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;

Προμηθεύς

ἥδοιʼ ἄν, οἶμαι, τήνδʼ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δʼ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτʼ ἀσχαλᾷ.

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δʼ ὅντινʼ·; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ

οὐδʼ ἔστιν αὐτῷ τῆσδʼ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγʼ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς.
770

Ἰώ

τίς οὖν ὁ λύσων ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς

τῶν σῶν τινʼ αὐτὸν ἐγγόνων εἶναι χρεών.

Ἰώ

πῶς εἶπας; ἦ ʼμὸς παῖς σʼ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς

τρίτος γε γένναν πρὸς δέκʼ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ

ἥδʼ οὐκέτʼ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία.
775

Προμηθεύς

καὶ μηδὲ σαυτῆς ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ

μή μοι προτείνων κέρδος εἶτʼ ἀποστέρει.

Προμηθεύς

δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ

ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τʼ ἐμοὶ δίδου.

780

Προμηθεύς

δίδωμʼ· ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
780

φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντʼ ἐμέ.

Χορός

τούτων σὺ τὴν μὲν τῇδε, τὴν δʼ ἐμοὶ χάριν

θέσθαι θέλησον, μηδʼ ἀτιμάσῃς λόγου·

καὶ τῇδε μὲν γέγωνε τὴν λοιπὴν πλάνην,

ἐμοὶ δὲ τὸν λύσοντα· τοῦτο γὰρ ποθῶ.
785

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖσθʼ, οὐκ ἐναντιώσομαι

τὸ μὴ οὐ γεγωνεῖν πᾶν ὅσον προσχρῄζετε.

σοὶ πρῶτον, Ἰοῖ, πολύδονον πλάνην φράσω,

ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν.

ὅταν περάσῃς ῥεῖθρον ἠπείροιν ὅρον,
790

πρὸς ἀντολὰς φλογῶπας ἡλιοστιβεῖς

πόντου περῶσα φλοῖσβον, ἔστʼ ἂν ἐξίκῃ

πρὸς Γοργόνεια πεδία Κισθήνης, ἵνα

αἱ Φορκίδες ναίουσι δηναιαὶ κόραι
795

τρεῖς κυκνόμορφοι, κοινὸν ὄμμʼ ἐκτημέναι,

μονόδοντες, ἃς οὔθʼ ἥλιος προσδέρκεται

ἀκτῖσιν οὔθʼ ἡ νύκτερος μήνη ποτέ.

πέλας δʼ ἀδελφαὶ τῶνδε τρεῖς κατάπτεροι,

δρακοντόμαλλοι Γοργόνες βροτοστυγεῖς,

ἃς θνητὸς οὐδεὶς εἰσιδὼν ἕξει πνοάς.
800

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο φρούριον λέγω·

ἄλλην δʼ ἄκουσον δυσχερῆ θεωρίαν·

ὀξυστόμους γὰρ Ζηνὸς ἀκραγεῖς κύνας

γρῦπας φύλαξαι, τόν τε μουνῶπα στρατὸν

Ἀριμασπὸν ἱπποβάμονʼ, οἳ χρυσόρρυτον
805

οἰκοῦσιν ἀμφὶ νᾶμα Πλούτωνος πόρου·

τούτοις σὺ μὴ πέλαζε. τηλουρὸν δὲ γῆν

ἥξεις, κελαινὸν φῦλον, οἳ πρὸς ἡλίου

ναίουσι πηγαῖς, ἔνθα ποταμὸς Αἰθίοψ.

τούτου παρʼ ὄχθας ἕρφʼ, ἕως ἂν ἐξίκῃ
810

καταβασμόν, ἔνθα Βιβλίνων ὀρῶν ἄπο

ἵησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ῥέος.

οὗτός σʼ ὁδώσει τὴν τρίγωνον ἐς χθόνα

Νειλῶτιν, οὗ δὴ τὴν μακρὰν ἀποικίαν,

Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι.
815

τῶν δʼ εἴ τί σοι ψελλόν τε καὶ δυσεύρετον,

ἐπανδίπλαζε καὶ σαφῶς ἐκμάνθανε·

σχολὴ δὲ πλείων ἢ θέλω πάρεστί μοι.

819

Χορός

εἰ μέν τι τῇδε λοιπὸν ἢ παρειμένον

ἔχεις γεγωνεῖν τῆς πολυφθόρου πλάνης,
820

λέγʼ· εἰ δὲ πάντʼ εἴρηκας, ἡμῖν αὖ χάριν

δὸς ἥνπερ αἰτούμεσθα, μέμνησαι δέ που.

Προμηθεύς

τὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμʼ ἀκήκοεν.

ὅπως δʼ ἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου,

ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρʼ ἐκμεμόχθηκεν φράσω,
825

τεκμήριον τοῦτʼ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν.

ὄχλον μὲν οὖν τὸν πλεῖστον ἐκλείψω λόγων,

πρὸς αὐτὸ δʼ εἶμι τέρμα σῶν πλανημάτων.

ἐπεὶ γὰρ ἦλθες πρὸς Μολοσσὰ γάπεδα,

τὴν αἰπύνωτόν τʼ ἀμφὶ Δωδώνην, ἵνα
830

μαντεῖα θᾶκός τʼ ἐστὶ Θεσπρωτοῦ Διός,

τέρας τʼ ἄπιστον, αἱ προσήγοροι δρύες,

ὑφʼ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως

προσηγορεύθης ἡ Διὸς κλεινὴ δάμαρ

μέλλουσʼ ἔσεσθαι. τῶνδε προσσαίνει σέ τι ;
835

ἐντεῦθεν οἰστρήσασα τὴν παρακτίαν

κέλευθον ᾖξας πρὸς μέγαν κόλπον Ῥέας,

ἀφʼ οὗ παλιμπλάγκτοισι χειμάζῃ δρόμοις·

χρόνον δὲ τὸν μέλλοντα πόντιος μυχός,

σαφῶς ἐπίστασʼ, Ἰόνιος κεκλήσεται,.
840

τῆς σῆς πορείας μνῆμα τοῖς πᾶσιν βροτοῖς.

σημεῖά σοι τάδʼ ἐστὶ τῆς ἐμῆς φρενός,

ὡς δέρκεται πλέον τι τοῦ πεφασμένου.

τὰ λοιπὰ δʼ ὑμῖν τῇδέ τʼ ἐς κοινὸν φράσω,

ἐς ταὐτὸν ἐλθὼν τῶν πάλαι λόγων ἴχνος.
845

846

Προμηθεύς

ἔστιν πόλις Κάνωβος ἐσχάτη χθονός,

Νείλου πρὸς αὐτῷ στόματι καὶ προσχώματι·

ἐνταῦθα δή σε Ζεὺς τίθησιν ἔμφρονα

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον.

ἐπώνυμον δὲ τῶν Διὸς γεννημάτων
850

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον, ὃς καρπώσεται

ὅσην πλατύρρους Νεῖλος ἀρδεύει χθόνα·

πέμπτη δʼ ἀπʼ αὐτοῦ γέννα πεντηκοντάπαις

πάλιν πρὸς Ἄργος οὐχ ἑκοῦσʼ ἐλεύσεται

θηλύσπορος, φεύγουσα συγγενῆ γάμον
855

ἀνεψιῶν· οἱ δʼ ἐπτοημένοι φρένας,

κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι,

ἥξουσι θηρεύοντες οὐ θηρασίμους

γάμους, φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός·

Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ
860

Ἄρει, δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει.

γυνὴ γὰρ ἄνδρʼ ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ,

δίθηκτον ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος·

τοιάδʼ ἐπʼ ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς ἔλθοι Κύπρις.

μίαν δὲ παίδων ἵμερος θέλξει τὸ μὴ
865

κτεῖναι σύνευνον, ἀλλʼ ἀπαμβλυνθήσεται

γνώμην· δυοῖν δὲ θάτερον βουλήσεται,

κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος·

αὕτη κατʼ Ἄργος βασιλικὸν τέξει γένος.

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτʼ ἐπεξελθεῖν τορῶς.
870

σπορᾶς γε μὴν ἐκ τῆσδε φύσεται θρασὺς

τόξοισι κλεινός, ὃς πόνων ἐκ τῶνδʼ ἐμὲ

λύσει. τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς

μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς Θέμις·

ὅπως δὲ χὤπη, ταῦτα δεῖ μακροῦ λόγου
875

εἰπεῖν, σύ τʼ οὐδὲν ἐκμαθοῦσα κερδανεῖς.

877

Ἰώ

ἐλελεῦ ἐλελεῦ,

ὑπό μʼ αὖ σφάκελος καὶ φρενοπληγεῖς

μανίαι θάλπουσʼ, οἴστρου δʼ ἄρδις

χρίει μʼ ἄπυρος·
880

κραδία δὲ φόβῳ φρένα λακτίζει.

τροχοδινεῖται δʼ ὄμμαθʼ ἑλίγδην,

ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσης

πνεύματι μάργῳ, γλώσσης ἀκρατής·

θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσʼ εἰκῆ
885

στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 687 focus

ΧΟ.

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένους

μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμὰν,

οὐδ᾽ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα
690

πήματα, λύματα, δείματ᾿ ἐμὰν

ἀμφάκει κέντρῳ ψήξειν ψυχάν.

ἰὼ ἰὼ μοῖρα μοῖρα,

πέφρικ᾽ εἰσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.
695

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 687 focus

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

ἔα, ἔα, ἄπεχε, φεῦ.

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

μολεῖσθαι λόγους ἐς ἀκοὰν ἐμάν,
690

οὐδ᾽ ὧδε δυςθέατα καὶ δύςοιστα

πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ

ψύχειν ψυχὰν ἐμάν.

ἰὼ ἰώ, μοῖρα, μοῖρα,

πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.
695

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 687 focus

ΧΟΡΟΣ

Ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·
695

οὐπώποτ' οὐπώποτ' οὔποτ' οὔποτ' ηὔχουν ηὐχόμην ξένους

μολεῖσθαι λόγους ἐς ἀκοὰν ἐμάν,

οὐδ' ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα δύσοιστα

πήματα, λύματα, δείματα δείματ'

ἀμφήκει κέντρῳ
700

ψύχειν ψυχὰν ἐμάν.

Ἰὼ ἰὼ ἰώ μοῖρα, μοῖρα,

πέφρικ' εἰσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 687 focus

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·

οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ οὔχουν ξένους
715

μολεῖσθαι λόγους

¹²³⁴⁵⁶⁷

κἀπέκλησε κἀπέκλεισεν Μ. κεραστὶς κεράστιο Μ. ἐμμανεῖ ἐμμανεῖ» (σ ut vid. erasum) Μ. Λέρνης ἄκρην τε Λέρνης τε κρήνην Canter, fort. Λέρνης τε νᾶμα. πρὸ πρὸ Μ, πρὸσ m. ὅ τι ὅ τι Τurnebus ἔτι Μ. πόνων πόνων recc. πόνον Μ. μηδ' ἔμ' primitus M. ψευδέσιν ψεύδεσσιν Μ. coryphaeus canere videtur. ηὔχουν ηὔχουν schol. ηὐχόμην Μ. ξένους in versum proximum profert M.

AESCHYLI

ΧΟ.

ἐς ἀκοὰν ἐμάν, οὐδ᾽ ὧδε δυσθέατα

δύσοιστα πήματα, λύματα, δείματ' ἀμφήκει

κέντρῳ ψύχειν ψυχὰν ἐμάν.

ἰὼ ἐὼ μοῖρα μοῖρα,
720

πέφρικ᾽ ἐσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.

ΠΡ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 687 focus

ΧΟ.

ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·

Numeri:

687-95 2 iamb., 4 dochm. (primus anaclom.), 3. iamb., 3 dochm., 2. iamb. (prior bacchei forma), 3. iamb. (primus bacchei forma).

Apparatus Criticus

ἀναγγέλλοντες ἀπαγ. αἰολοστόμους αἰολοστόλους δυσκρίτως δυσκρίτους τ᾽ om γῆς γῆς πρὸς θέλοι κει corr. Naber θέληι θέλει θέλειν πυρωπὸν πυρωτόν ἐξαϊστώσοι ἐξαιστώσει corr. Blomfield κἀπέκληισε κἀπέκλεισε κεραστὶς -στης Κερχνείας κερχνείας κε(γ)χρείας Λέρνης τε κρήνην τε κρήνην ἄκρην τε (τε om) ἄκρον τε ἄκραν τε τοὺς ἐμοὺς τὰς ἐμάς αἰφνίδιος ¹ γῆν πρὸ γῆς γῆν πρὸ γῆς γῆς πρὸς γῆν ὅ τι ὅτι ἔτι λοιπὸν λοιπῶν πόνον σήμαινε σήμηνε σήμηνον ψευδέσιν ψεύδέσσιν

ΧΟΡΟΣ
²

οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν (ὧδε〉 ξένους

μολεῖσθαι λόγους ἐς ἀκοὰν ἐμάν,

οὐδ᾽ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα
690

πήματα, λύματα, [δείματ᾽] ἀμ-

φήκει κέντρωι τύψειν ψυχὰν ἐμάν.

[ἰὼ] ἰὼ μοῖρα μοῖρα,

πέφρικ᾽ εἰσιδοῦσα πρᾶξιν Ἰοῦς.
695

Translations (7)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 609-885 focus

Prometheus

I will tell you plainly all that you would like to know,

not weaving riddles, but in simple language, since it is right to speak openly to friends. Look, I whom you see am Prometheus, who gave fire to mankind.
610

Io

O you who have shown yourself a common benefactor of mankind, wretched Prometheus, why do you suffer so?

Prometheus

I have only just now finished lamenting my own calamities.
615

Io

You will not then do this favor for me?

Prometheus

Say what it is you wish; for you can learn all from me.

Io

Tell me who has bound you fast in this ravine.

Prometheus

Zeus by his will, Hephaestus by his hand.

Io

And for what offence do you pay the penalty?
620

Prometheus

It suffices that I have made clear to you this much and no more.

Io

No, also tell me the end of my wandering—what time is set for wretched me.

Prometheus

It would be better not to know than to know, in your case.

Io

I beg you, do not hide from me what I am doomed to suffer.
625

Prometheus

No, it is not that I do not want to grant your request.

Io

Why then your reluctance to tell me everything?

Prometheus

I am not unwilling; but I hesitate to crush your spirit.

Io

Do not be more kind to me than I myself desire.

Prometheus

Since you insist, I must speak. Listen, then.
630

Chorus

No, not yet. Grant us too a portion of the pleasure. Let us first inquire the story of her affliction and let her with her own lips relate the events that brought horrid calamity upon her. Then let her be instructed by you as to the toils still to come.

Prometheus

It is for you, Io, to grant them this favor, especially since they are your father’s sisters. For it is worthwhile to indulge in weeping and in wailing over evil fortunes when one is likely to win the tribute of a tear from the listener.
635

640

Io

I do not know how to refuse you. You shall learn in truthful speech all that you would like to know. Yet I am ashamed to tell about the storm of calamity sent by Heaven, of the marring of my form, and of the source from which it swooped upon me, wretched that I am.
640

For visions of the night, always haunting my maiden chamber, sought to beguile me with seductive words, saying: O damsel greatly blessed of fortune, why linger in your maidenhood so long when it is within your power to win a union of the highest? Zeus is inflamed by passion’s dart
645

for you and is eager to unite with you in love. Do not, my child, spurn the bed of Zeus, but go forth to Lerna ’s meadow land of pastures deep and to your father’s flocks and where his cattle feed, so that the eye of Zeus may find respite from its longing.
650

By such dreams was I, to my distress, beset night after night, until at last I gained courage to tell my father of the dreams that haunted me. And he sent many a messenger to Pytho and Dodona so that he might discover
655

what deed or word of his would find favor with the gods. But they returned with report of oracles, riddling, obscure, and darkly worded. Then at last there came an unmistakable utterance to Inachus, charging and commanding him clearly that
660

he must thrust me forth from home and native land to roam at large to the remotest confines of the earth; and, if he would not, a fiery thunderbolt would come from Zeus that would utterly destroy his whole race.
Yielding obedience to such prophetic utterances of Loxias,
665

he drove me away and barred me from his house, against his will and mine; but the constraint of Zeus forced him to act by necessity. Immediately my form and mind were distorted, and with horns, as you see, upon my forehead,
670

stung by a sharp-fanged gadfly I rushed with frantic bounds to Cerchnea’s sweet stream and Lerna ’s spring. But Argus, the earth-born herdsman, untempered in his rage, pursued me, peering with his many eyes upon my steps.
675

A sudden death robbed him of life unexpectedly; while I, still tormented by the gadfly, am driven on from land to land before the heaven-sent plague.
That is what happened ; and if you can declare what toils still remain, reveal them. Do not, from pity, seek
680

to soothe me with untrue words ; for I consider false words to be the foulest sickness.
685

687

Chorus

Oh, ah, go away, alas! Never, oh never, did I dream that words so strange would greet my ears;

or that sufferings so grievous to look upon, yes, and so grievous to endure, a tale of outrage, would strike my soul as if with double-pronged goad. Alas, O Fate, O Fate,
690

I shudder to behold the plight that has befallen Io.
695

696

Prometheus

You lament and are full of fear all too soon. Wait until you have learned the rest as well.

Chorus

Proceed, tell all. It is comforting for the sick to know clearly beforehand what pain still awaits them.

Prometheus

You gained your former request easily from me; for you first desired the story of her ordeal from her own lips. Hear now the sequel, the sufferings this maid is fated to endure at Hera’s hand.
700

And may you, daughter of Inachus, lay to heart my words so that you may learn the end of your wanderings. First, from this spot, turn yourself toward the rising sun and make your way over untilled plains; and you shall reach the Scythian nomads, who dwell
705

in thatched houses, perched aloft on strong-wheeled wagons and are equipped with far-darting bows. Do not approach them, but keeping your feet near the rugged shore, where the sea breaks with a roar, pass on beyond their land. On the left hand dwell the workers in iron,
710

the Chalybes, and you must beware of them, since they are savage and are not to be approached by strangers. Then you shall reach the river Hybristes,¹ which does not belie its name. Do not cross this, for it is hard to cross, until you come to Caucasus itself,
715

loftiest of mountains, where from its very brows the river pours out its might in fury. You must pass over its crests, which neighbor the stars, and enter upon a southward course, where you shall reach the host of the Amazons, who loathe all men. They shall in time to come
720

inhabit Themiscyra on the Thermodon, where, fronting the sea, is Salmydessus’ rugged jaw, evil host of mariners, step-mother of ships. The Amazons will gladly guide you on your way. Next, just at the narrow portals of the harbor, you shall reach
725

the Cimmerian isthmus. This you must leave with stout heart and pass through the channel of Maeotis; and ever after among mankind there shall be great mention of your passing, and it shall be called after you the Bosporus .²Then, leaving the soil of Europe ,
730

you shall come to the Asian continent.
Does it not seem to you that the tyrant of the gods is violent in all his ways? For this god, desirous of union with this mortal maid, has imposed upon her these wanderings. Maiden, you have gained a cruel suitor
735

for your hand. As to the tale you now have heard— understand that it has not even passed the introduction.
740

742

Io

Ah me, ah me, alas!

Prometheus

What! You are crying and groaning again? What will you do, I wonder, when you have learned the sufferings still in store for you?

Chorus

What! Can it be that you have sufferings still left to recount to her?
745

Prometheus

Yes, a tempestuous sea of calamitous distress.

Io

What gain have I then in life? Why did I not hurl myself straightaway from this rugged rock, so that I was dashed to earth and freed from

all my sufferings? It is better to die once and for all than linger out all my days in misery.
750

Prometheus

Ah, you would hardly bear my agonies to whom it is not foredoomed to die; for death would have freed me from my sufferings.

But now no limit to my tribulations has been appointed until Zeus is hurled from his sovereignty.
755

Io

What! Shall Zeus one day be hurled from his dominion?

Prometheus

You would rejoice, I think, to see that happen.

Io

Why not, since it is at the hand of Zeus that I suffer?

Prometheus

Then you may assure yourself that these things are true.
760

Io

By whom shall he be despoiled of the sceptre of his sovereignty?

Prometheus

By himself and his own empty-headed purposes.

Io

In what way? Oh tell me, if there be no harm in telling.

Prometheus

He shall make a marriage that shall one day cause him distress.

Io

With a divinity or with a mortal? If it may be told, speak out.
765

Prometheus

Why ask with whom? I may not speak of this.

Io

Is it by his consort that he shall be dethroned?

Prometheus

Yes, since she shall bear a son mightier than his father.

Io

And has he no means to avert this doom?

Prometheus

No, none—except me, if I were released from bondage.
770

Io

Who then is to release you against the will of Zeus?

Prometheus

It is to be one of your own grandchildren.

Io

What did you say? A child of mine will release you from your misery?

Prometheus

The third in descent after ten generations.

Io

Your prophecy is not easy to understand.
775

Prometheus

Yes, so do not seek to learn the full extent of your own sufferings.

Io

Do not offer me a favor and then withdraw it.

Prometheus

I will present you with one or other of two tales.

Io

Which two? Set them forth and offer me the choice.

780

Prometheus

I am making the offer: choose whether I shall reveal the sufferings still in store for you or the one who will be my deliverer.
780

Chorus

Consent to bestow on her one of these favors, and on me the other; do not deny me the tale. Tell her about her further wanderings;

tell me who will deliver you—for I would like to know this.
785

Prometheus

Well, since you are bent on this, I will not refuse to proclaim all that you still crave to know. First, to you, Io, will I declare your much-vexed wandering, and may you engrave it on the recording tablets of your mind.

When you have crossed the stream that bounds the two continents, toward the flaming east, where the sun walks,...... crossing the surging sea until you reach the Gorgonean plains of Cisthene, where the daughters of Phorcys dwell, ancient maids,
790

three in number, shaped like swans, possessing one eye amongst them and a single tooth; neither does the sun with his beams look down upon them, nor ever the nightly moon. And near them are their three winged sisters, the snake-haired Gorgons, loathed of mankind,
795

whom no one of mortal kind shall look upon and still draw breath. Such is the peril that I bid you to guard against. But now listen to another and a fearsome spectacle. Beware of the sharp-beaked hounds of Zeus that do not bark, the gryphons,
800

and the one-eyed Arimaspian folk, mounted on horses, who dwell about the flood of Pluto’s³stream that flows with gold. Do not approach them. Then you shall come to a far-off country of a dark race that dwells by the waters of the sun, where the river Aethiop is.
805

Follow along its banks until you reach the cataract, where, from the Bybline mountains, Nile sends forth his hallowed and sweet stream. He will conduct you on your way to the three-angled land of Nilotis, where, at last, it is ordained for you,
810

O Io, and for your children to found your far-off colony.
If anything of this is confusing to you and hard to understand, may you question me yet again, and gain a clear account; for I have more leisure than I crave.
815

819

Chorus

If there is anything still remaining or passed over

of her direful wandering that you have to tell, oh speak. But if you have told all, grant us in turn the favor we request—you probably have it still in memory.
820

Prometheus

She has now heard the full end of her travels; yet so she may know that she has heard no vain tale from me,

I will describe the toils she has endured before she came here, giving this as a sure proof of my account.
Most of the weary tale I shall leave out and come to the very close of your wanderings.
For when you reached the Molossian plains
825

and the sheer ridge that encircles Dodona , where lies the prophetic seat of Thesprotian Zeus and that marvel, passing all belief, the talking oaks, by which you clearly, and in no riddling terms, were saluted as the renowned
830

bride-to-be of Zeus (is any of this pleasing to you?), then, stung by the gadfly, you rushed along the pathway by the shore to the great gulf of Rhea, from where you are tossed in backward-wandering course; and for all time to come a recess of the sea,
835

be well assured, shall bear the name Ionian, as a memorial of your crossing for all mankind.
These, then, are the tokens to you of my understanding, to show that it discerns more than has been made manifest. The rest I shall declare both to you and her,
840

returning to the track of my former tale.
845
846

There is a city, Canobus , on the extremity of the land at the very mouth and silt-bar of the Nile . There at last Zeus restores you to your senses by the mere stroke and touch of his unterrifying hand.

And you shall bring forth dark Epaphus,⁴thus named from the manner of Zeus’ engendering; and he shall gather the fruit of all the land watered by the broad-flowing Nile . Fifth in descent from him, fifty maidens shall return to Argos , not of their own
850

free choice, but fleeing marriage with their cousin kin; while these, their hearts ablaze with passion, like falcons eagerly pursuing doves, shall come in pursuit of wedlock unlawful to pursue; but God shall grudge them enjoyment of their brides.
855

Pelasgian soil shall offer the maids a home, when, in the watches of the night, their husbands have been slain by a deed of daring wrought by the women’s murderous blows. For each bride shall take the life of her lord, dyeing a two-edged sword in his blood—in such ways may Love come upon my enemies!
860

However, love’s desire shall charm one of the maidens not to slay her mate; rather, her resolve will lose its edge; for she will make her choice between two evil names to be called coward rather than murderess. She it is who shall give birth in Argos to a royal line—
865

a long story is necessary to explain this clearly; of her seed, however, shall be born a man of daring, renowned with the bow, who shall deliver me from these toils.⁵Such is the oracle recounted to me by my mother, Titan Themis, born long ago.
870

The manner and the means—these need lengthy speech to tell, and to learn them all would not be of any benefit.
875

877

Io

Oh! Oh! Alas! Once again convulsive pain and frenzy, striking my brain, inflame me. I am stung by the gadfly’s barb,

unforged by fire. My heart knocks at my ribs in terror; my eyeballs roll wildly round and round. I am carried out of my course by a fierce blast of madness; I’ve lost all mastery over my tongue,
880

and a stream of turbid words beats recklessly against the billows of dark destruction. Exit
885

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 687 focus

Ah! ah! forbear! Alas! Never never did I expect that a tale [so] strange would come to my ears, or that sufferings thus horrible to witness and horrible to endure, outrages, terrors with their two-edged goad, would chill my spirit. Alas! alas! O Fate! Fate! I shudder as I behold the condition of Io.

PROMETHEUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 687 focus

Des-
tinée, Destinée, je frémis à contempler le sort d'Io !

PROMÉTHÉE

Tu te hâtes trop de gémir et de te laisser envahir par l'effroi. Attends d'avoir appris encore le reste de ses maux.

LE CORYPHÉE

Parle, achève

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 687 focus

Ahimè, taci, ahimè, taci!

Mai non credevo che queste orecchie

800

udir dovessero sí strani casi,

né che terrori, brutture, spasimi

tanto a vederli fieri e a soffrirli,

con l'affilata

punta dovessero l'alma aggelarmi.

805

Ahi, destino, destino!

Se d'lo contemplo

la triste sorte, m'investe un brivido!

PROMETEO

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 687 focus

Ah ah, abstine heu,

Nunquam optarem inaudita verba venire

In meum auditum: neq; huc tristia spectatu,

Et non toleranda nocumenta, mala, terricula bicipiti

Stimulo pungere animam meam,
690

Heu heu, fors fors,

Horrui videns actionem Iouis.

Pro.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 687 focus

Woe! woe! avaunt—thou and thy tale of bane!

O never, never dared I dream
750

Such horror of strange sounds should pierce mine ear,

Such loathly sights, such tortures hard to bear,

Outrage, pollution, agony supreme,

Wasting my heart with double edge of pain!

Ah Fate, ah Fate! I gaze on Io's dole,
755

And shudder to my soul!

Prometheus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 687 focus

O wehe, weh! Halt' ein, weh!

Nimmer, nimmermehr wähnt' ich, daß

So schmerzvolles Leid mir je dring' in's Ohr,

Nie, daß so grausenhaft und unerträglich

Qualen und Marter und Angst, ein zweischneidig Schwert,
690

Eiskalt mir durchbohre das Herz!

O Graun, o Graun! Schicksal, Schicksal!

Wie füllt Jo's Leiden mich mit Schauder!

Prometheus.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

55. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-50

νιν: Scholiastae

νιν

interpretantur et

αὐτά

αὐτόν

. Prior interpretatio vera videtur.

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-51

πόρον: "

πόρον

Synes. Epist. 147. p. 288. A. sed

πόρους

Aristoph. Eq. 756. et schol. Marcellin. in Vit. Thuc. p. 2. 1. 9. Dionys. Halicarn, A. R. VII. 36. p. 1390. ed. Reisk." Haec adnotavit R. Porsonus, persuasitque Blomfieldio aliisque. Apud Aeschylum

πόρον

M. Lips. Aug. et plerique libri.

τρόπων

τρόπον

Cant. 1. γρ.

τρόπον

Arund.

πόρους

nullus. Prudenter Scholefieldius vix satis vel caussae esse vel auctoritatis habere scholiastam Aristophanis et Marcellinum censuit, ut

πόρους

probaretur. Operae pretium est videre, quam leviter de testibus istis sit iudicatum. Solus scholiastes Aristophanis versum Aeschyli affert, habetque

πόρους

. At hic quam facili errore pluralem ponere potuerit, verba Aristophanis ostendunt,

ποικίλος γὰρ ἀνὴρ κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμηχάνους πορίζων

. Aristophanem autem quo argumento, si Aeschyli versum in mente habuit,

πόρους

legisse iudicavit Porsonus, quum ille per metrum non potuerit

πόρον

ponere? Quid autem Marcelinus? De Thracibus et Dolopibus,

καταφεύγουσιν ἐπὶ τὰ χρηστήρια, εἰδότες ὅτι μόνος ὁ θεὸς ἐξ ἀμηχάνων εὑρίσκει πόρους. θεῶν γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ' Αισχύλον ὑπερτέρα

. Vt hic Aeschyli versum respexerit, quid impedit credere eum memoriae errore

πόρους

scripsisse? Denique quid Dionysius ?

δεινὸς ἀνὴρ τά τ' ἄλλα καὶ πόρους εὑρεῖν ἐν ἀπόροις

. Non magis profecto hic de Aeschylo cogitavit quam multi ali qui similia saepe dixerunt: quorum satis magnum numerum congessit Blomfieldins. Huic quidem etiam in eo assentiri nequeo, quod in Callistrati Imag. I. p. 145, 24.

πόρους

scribi voluit, ubi rectissime legi

ἀσθματος ἔνδειξιν, ἐγειρομένην οἴκοθεν ἐκ τῶν ἀμηχάνων πόρων

apparet ex cap. 9. p. 157, 6. Nec defendendo apud Aeschylum plurali prodest quod pluralem in simili sententia posuit,

δεινοὶ πλέκειν τοι μηχανὰς Αιγύπτιοι

(fr. 351): nam id quivis fecisset. Nec respexit Aeschyli versum Plato, quum in Symposio p. 203. D. de Amore scripsit

θηρευτής δεινός, ἀεί τινας πλέκων μηχανὰς καὶ πόριμος

. Nec mirandum quod apud Alciphronem L. S. p. 30. nemo correxerit

πόρους ἐξ ἀπόρων

. Nam mirandum potius esset, si id fecisset quisquam. Etenim ibi homo, qui sua omnia

ἄπορα

esse dixit, uxori scribit invitatum se a piratis ad ineundam societatem esse:

οὗτοί με κοινωνὸν ἐθέλουσι λαβεῖν τοῦ τολμήματος, πόρους ἐκ πόρων εὐμεγέθεις ὑπισχνούμενοι

. Neque ulla caussa erat cur mallet in Aristarchi versibus apud Stobaeum LXII. 9.

πόρους

scribi,

οὗτος γὰρ ὁ θεὸς καὶ τὸν ἀσθενῆ σθένειν τίθησι καὶ τὸν ἄπορον εὑρίσκειν πόρον

. Denique si putavit Vrsinum ad Virgilii Eel. V. 1.

πόρους

in Aeschyli versu ex MSS. posuisse, quid prohibet credere versum ex scholiasta Aristophanis ab Vrsino esse adscriptum?

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-52

ἄραρεν:

ἄφησεν

legitur apud Ioannem Diaconum ad Hesiodi Scutum ν. 271.

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-53

δυςεκλύτως:

δυσεκβλήτως

δυσεκλείτως

ante correctionem Lips.

δυσκωλύτως

legitur in scholiis Baroccianis ad Soph. Εl. 147.

δυςεκχύτως

in Crameri Anecd. Par. IV. p. 262, 24.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-54

μάθῃ:

μάθοι

Lips. Aug.

64-65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-55

NA: Schol. Aristoph. Ran. 826. Suidas in v. ἐπιβρεμέτας. Sumpsit haee Aeschylus ex Hesiodi Theog. 521.

δῆσε δ᾽ ἀλυκτοπέδῃσι Προμηθέα ποικιλόβουλον δεσμοῖς ἀργαλέοισι, μέσον διὰ κίον ἐλάσσας

. Quae sic videtur interpretatus esse, ut cuneum per medium Prometheum putaverit adactum esse. Idque iteravit in Soluto Prometheo, ut ex his a Cicerone in Latinum sermonem translatis versibus cognoscitur,

hos ille cuneos fabrica crudeli inserens perrupit artus, qua miser sollertia transverberatus castrum hoc Furiarum incolo

. At Hesiodus verba sua ita intelligi voluit,

τὰ δεσμὰ διὰ μέσον κίονα ἐλάσσας

, in media columna, ad quam alligatus fuerit Prometheus, affixas esse manicas. Sanguinis ex vulnere profluentis quod mentio non facta sit, Schützius hanc fuisse caussam putabat, quod secundum Homerum Il. V. 340.

ἰχώρ

diis pro sanguine esset. Mihi hic nihil caussae fuisse videtur, ut de sanguine aliquid adderetur. Nec tamen idcirco contenderim non esse sanguinem oculis spectatorum ostensum. Certe eius mentio facta est in Soluto Prometheo, ubi Prometheus dicebat

pinnala cauda nostrum adulans sanguinem

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-56

αἰαῖ:

αι αι

M. G. Lips.

αῖ αῖ

Aug. et edd. vett.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-57

σῶν ὑπὲρ στένω: Libri

ὑπερστένω

, nisi quod Paris. Ε.

ὑπὲρ στέρνω

habet. Bothius

ὑπὲρ στένω

, quod congruit cum sequentibus.

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-58

σὺ δ᾽ αὖ:

σὺ δ' οὖν

Rob. et pauci libri.

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-59

τῶν Διός τ' ἐχθρῶν:

τὸν διός τ' ἐχθρὸν

Lips. Aug.

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-60

ὕπερ:

ἅπερ

Μ. G.

ὑπερστένεις

, omisso

στένεις

in principio sequentis versus, Lips. Aug.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-61

NA: Thomas M. p. 235, 6.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-62

οἰκτιεῖς:

οἰκτιῆς

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-63

NA:

σκόπει

in fine versus addunt Lips. Aug. non G. Scilicet in M. in margine adscriptum

λείπει σκόπει

69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-64

NA: Signum interrogandi, quod repertum a se scribit Stephanus, habet in fine versus G. et ut videtur M. Recte fortasse.

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-65

τῶνδε:

τόνδε

Μ. a pr. manu.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-66

μασχαλιστῆρας:

πλευρὰς μασχαλίστρας

G. Meminit ex hoc loco

μασχαλιστῆρας

Thomas M. p. 236, 11. Describit

μασχαλιστῆρας

Pollux I. 147.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-67

ἐγκέλευ' ἄγαν:

ἐγκέλευ' ἔτι

, et in margine

γρ. ἄγαν

, Vind. 3.

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-68

γε πρός:

δε

pro

γε

G. et alii.

σε

Rob. et libri nonnulli.

γέ σε

Ven. 2.

πρός

omittunt Lips. Aug.

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-69

κίρκωσον:

κίρκωσον

Μ. qui in margine

ἀντὶ τοῦ κρίκωσον

habet.

κρίκωσον

G. Lips. Aug. et plerique libri.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-70

πόνῳ:

χρόνῳ

pro

πόνῳ

Rob. et pauci codices.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-71

θεῖνε:

θεῖνε

Lips. Aug.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-72

διατόρους:

Διάτορος

fere active dicitur. Scholiastes

τὰς διατειρούσας καὶ τιτρωσκούσας, ἢ διατετορευμένας

. Prior interpretatio aperte inepta est. Dicuntur compedes perforatae, non quod annulorum instar crura amplectantur, sed quod foramina habent, per quae clavi adacti eas saxis affigant.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-73

πέδας:

πόδας

Lips. Aug. Rob.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-74

NA: Eustathius p. 1629, 11. 1827, 46.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-75

οὑπιτιμητής γε:

οϋπιτιμήσγε

, ab alia manu ultimis syllabis in

τήςγε

mutatis, M.

οϋπιτιμητής δε

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-76

γηρύεται:

γαρύεται

G. et pauci alii codices.

79-80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-77

NA: Eumathius p. 225. apud quem

μαλακίζου

αὐθαδείαν

legitur.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-78

ὀργῆς τε:

ὀργήν τε

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-79

τραχύτητα:

βαρύτητα

θρασύτητα

Eumathius, Lips. Aug. et alii codices.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-80

μὴ 'πίπλησσέ μοι:

μὴ πίπλασσέ μοι

, ad

superscripto

, Lips.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-81

κώλοισιν:

κώλοισι

, ad

superscripto

, Lips.

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-82

ἐφημέροισι:

ἐφημερίοισι

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-83

προςτίθει: Dubitabat Blomfieldius an

προςτίθη

scribendum esset, quod in Etym. M. p. 478, 10. doceatur tertias imperfecti personas fieri secundas imperativi,

τίθη, πίμπλη

84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-84

ἀπαντλῆσαι:

ἀπαντλῆσαι

M. G. Lips. Aug.

ἀπαλλάξαι

pauci codices.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-85

δεῖ:

δεῖν

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-86

αὐτὸν γάρ σε δεῖ Προμηθέως: Affert

αὐτόν σε δεῖ προμηθέως

Eustathius p. 1497, 42. Scholiastes Pindari ad Pyth. V. 35.

διὸ καὶ τοὔνομα ἀπὸ τοῦ προμαθεῖν ἔσχε. καὶ Σοφοκλῆς δὲ ἐν τῷ Προμηθεῖ “τοῦ Προμηθέως”, θέλων λέγειν τῆς φρονήσεως ἀντέχεσθαι καὶ μὴ τῆς μεταμελείας

. Quae verba Boeckhius in libro quem de tragicis Graecis scripsit p. 121. recte videtur ad hunc Aeschyli versum rettulisse, negans ab Sophocle scriptum esse Prometheum. Alioqui non legeremus quae de Aeschyli Prometheo praefati sunt antiqui interpretes,

κεῖται ἡ μυθοποιΐα ἐν παρεκβάσει παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Κόλχοις, παρὰ δ᾽ Ευριπίδῃ ὅλως οὐ κεῖται

. Falluntur ergo, qui, ut Valckerus in Mythologia Iapetidarum p. 19. Prometheum ab Sophocle scriptum credunt. Vt apud Aeschylum, ita etiam apud Pindarum Ol. VII. 80.

Προμαθέος αιδώς

dictum esse ostendit Pyth. V. 35.

Ἐπιμαθέος θυγατήρ Πρόφασις

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐκκυλισθήσει: Libri

ἐκκυλισθήσῃ

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-88

τέχνης:

τέχνης

M. G. Lips. Aug. et plurimi codices. γρ.

τύχης

supra adscriptum in Lips.

τύχης

Rob. et libri nonnulli. In M. ad

τέχνης

adscriptum

τῶν δεσμῶν

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-89

δῖος:

ὦ διός

M. G. Lips. Aug. Rob.

ὦ δῖος

Victorius.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-90

ταχύπτεροι:

ταχύτεροι

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-91

NA: Respexisse videtur Pollux VI. 201. V. Petiti Misc. Obs. II. 18.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-92

παμμῆτόρ:

παμμήτωρ

Μ.

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-93

κύκλον ἡλίου:

ἡλίου κύκλον

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-94

ἴδεσθέ μ', οἷα:

ίδεσθ᾽ οἷα

Lips. Aug.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-95

δέρκεσθε, οἵαις αἰκίαισιν:

δέρ χθηθ' οἵαις αικίαισι

M. erasis post

δέρ

aliquot litteris.

δέρχθηθ' οἵαις ἀνίαισιν

(

ἀνίαισι

Aug. Rob.) G. Lips. Aug. Rob. Ad

οἵαις

in Lips. supra adscriptum γρ.

αναῖς

. Plerique libri

αἰκίαισι

habere videntur, ut Ald. Turn. Blomfieldius secundum Elmsleii praeceptum ad Med. 608. nota X.

αἰκείαισιν

scripsit. Eximia arte Aeschylus fecit Prometheum, tandem, postquam solus est neque audiri potest a feroci irrisore, quo praesente contemptim tacuerat, rumpere silentium, initio quidem adhuc constricto magnitudine mali pectore aegre et tardioribus numeris caelum terramque testes iniuriae appellare, mox autem libero impetu indignationem citatis anapaestis effundere, paullo post vero dignitatis suae memorem quieto tranquilloque animo sese conscientia recte factorum consolari.

94. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-96

μυριετῆ:

μυριέτη

Lips. Scholiastes

πολυετῆ· ἐν γὰρ τῷ πυρφόρω τρεῖς μυριάδας φησὶ δεδέσθαι αὐτόν

. Hyginus Poet. astr. II. 15.

Prometheum autem in monte Scythiae nomine Caucaso ferrea catena vinxit: quem alligatum ad triginta milia annorum Aeschylus tragoediarum scriptor ait

. Id si Aeschylus

τριςμύρια ἔτη

dixit, videri potest usitata formula nihil nisi ingentem numerum significasse. Ideo tamen hic

μυριετῆ χρόνον

non eam vim quam

πολυετῆ

, sed paullo maiorem habet, numero annis addito quasi vivam imaginem immensi spatii animo offerens.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-97

ἀθλεύσω:

ἀθλεύσω

G. Rob. et alii libri.

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-98

αἰαῖ:

φεῦ φεῦ

M. G. et aliquot alii codices.

αι αι

Lips. Aug. atque alii.

αἳ αἳ

Rob. Qui cum Porsono

φεῦ φεῦ

praetulerunt, videntur id hiatus vitandi caussa fecisse. At is in interiectionibus legitimus est. Aptius hic videtur

αἰαῖ

, solentque id glossatores

φεῦ φεῦ

interpretari.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-99

πῇ:

πῆι

M. G. Lips. Aug. multique alii codices et Rob.

πῆ

Ald.

πῇ

a recte editum inde a Turnebo.

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-100

τέρματα:

τέρματα

M. Ita recte Turnebus. Fuerunt qui hoc corrigendo orationem enervarent.

τέρμα

G. Lips. Aug. Rob. et reliqui ut videtur libri. In edd. vett. coli signo vel puncto post

στενάχω

distinguitur, non posito signo interrogandi post

ἐπιτεῖλαι

, quod placuit fere recentioribus. At multo gravior hic obliqua oratio est. Sic etiam v. 183. ss.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-101

σκεθρῶς:

σκοθρῶς

M. a pr. manu.

τορῶς

nonnulli codices.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-102

τὰ μέλλοντ', οὐδέ μοι:

τὰ μέλλοντα οὐδ᾽ ἐμοὶ

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-103

πῆμ' οὐδὲν:

πῆμα οὐδὲν

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-104

γιγνώσκονθ᾽:

γιγνώσκονθ'

Μ. Reliqui

γινώσκονθ'

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-105

NA: Moschopulus in Agapetum apud Fabricium Bibl. Gr. vol. XII. p. 306. sive ed. Harl. vol. VIII. p. 41. Theodorus Hyrtacenus Epist. S. et 43.

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἀδήριτον:

ἀδήρητον

Lips. Aug.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-107

πορὼν:

πορῶν

M. Lips.

πορών

G. Aug.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἐνέζευγμαι:

ἐνέζευγμαι

M. G. aliique codices.

ἐζευγμαι

Aug. Lips. et plerique codices.

ὑπέζευγμαι

edd. vett.

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-109

NA: Hesychius in v.

ναρθηκοπλήρωτες

. Schol. Ambrosianus ad Od. v. 490.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-110

πηγὴν:

πηγήν

scriptum est apud Hesychium.

παγήν

, superscripto

, Lips.

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-111

πάσης:

πάσης

M. G. Lips. Aug. et plerique codices.

πᾶσι

nonnulli codices et Ald. Rob.

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-112

πέφηνε:

πέφηνε

M, G. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.

πέφυκε

editiones veteres.

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-113

τοιάςδε:

τοιᾶς δε

G. Ceteri

τοιάσδε

. Quod Stanleius coniecerat non satis perspecto usu Graecorum,

τοιώνδε

, quattuor codices Vindobonenses habere dicit Schützius, testis valde suspectus.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-114

πασσαλευτὸς ὤν:

πασσαλευτός

, omisso

ὤν

, G. Lips. Aug. et plerique codices.

πασσαλευμένος

Μ. et alii codices,

πασσαλευόμενος

Cantabr. 2.

δεσμοῖσι πεπασσαλευμένος

Rob.

πασσαλευτὸς ὢν

receptum inde a Turnebo.

114-115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-115

NA: In Lips.

ἔα. ἔα. ἔα. ἔα. τίς ἀχώ. τίς ὀδμά

. ab alia, ut videtur, manu in fine praecedentis versus post

πασσαλευτός

addita sunt, omissis

προσέπτα μ' ἀφεγγὴς θεόσυτος

. Eadem omissa in Aug. in quo priora sic scripta sunt,

ἔα. ἔα. ἔα. τίς ἀχώ. τίς ὀδμά

. Recte scholiastae

ἐκπλήξεως ἐπιρρήματα. ἐπιρρήματα ἐκπληκτικά

. Quorum

ἔα ἔα

rei subitae mirationem,

ἔα ἔα

quid secuturum sit exspectationem significat. Vehementer commoveri Prometheum, ubi illa in solitudine aliquem ad se accedere sentit, per se patet. Itaque hic unicus est in hac tragoedia locus, in quo Prometheum pauca videmus liberioribus numeris exclamare. In ceteris quae loquitur omnibus summam servat gravitatem, aut iambis, aut, quum indignatione corripitur, anapaestis utens,

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-116

NA: Quis credat quaesitum esse quid oluerint Oceanides? Ambrosiam spirare putabat Schützius, odorem qualis esset deorum marinorum Jacobsius in Museo Attico vol. III. p. 403. Neutrum qualis sit intelligas. Ambrosium enim ipsum nomen non mortalium, sed deorum esse indicat: hic vero qui est? Non magis dicas quid dii marini redoleant, nisi valde diversum ab eo quod

νέποδες καλῆς ἁλοσύδνης

apud Homerum. Satis est meminisse, qui vitam sub dio agant, sensibus uti acrioribus, eoque facile vel levi aurae motu adventum alicuius percipere naribus.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-117

θεόσυτος:

θεόσυτος

M. G. et reliqui, ut videtur, libri praeter Arundelanium, ex quo

θεόσυτος

Stanleius restituit.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-118

κεκραμένη:

κεκραμμένη

ante rasuram M.

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-119

ἐπὶ πάγον: Constat hic versus ex dochmio et Cretico.

ἐπίπαγον

Lips.

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-120

ἐμῶν θεωρός:

ἡμῶν θεωρός

, cum rasura ante

ός

, Μ.

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-121

θεόν:

θεὸν

superscripto

ὢν

Lips.

θεῶν

Aug.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-122

εἰςοιχνεῦσιν:

εἰσοιχνεῦσιν

Μ.

εἰσοιχνεῦσι

alii.

εἰσιχνεῦσιν

Lips. Aug.

εἰσιχνεῦσι

G. et alii. Eustathius p. 1483, 39.

ὅσοι τὴν Διὸς αὐλὴν οἰχνεῦσι

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-123

βροτῶν:

τῶν βροτῶν

codices nonnulli et Ald. Rob.

τὸν

solum G.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-124

φεῦ φεῦ:

αἳ αἳ

Vind. 2. 4. Ask. A.

φεῦ φεῦ

ceteri libri, quod hic, ubi stupet potius quam dolet Prometheus, recte se habet.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-125

κινάθισμα:

κινάθισμα

memorat Hesychius.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-126

ἐλαφραῖς:

ἐλαφρᾶς

Μ.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-127

φοβηθῇς:

φοβηθεὶς

, gravi accentu per circumflexum tramisso, Lips.

φοβηθείς

Aug.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-128

ἥδε: Libri

ἥδε

. Scribendum

ὧδε

. Scholiastes ex antiquis et probis auctoribus

ὁ ρυθμὸς Ἀνακρεόντειός ἐστι κεκλασμένος πρὸς τὸ θρηνητικόν. ἐπεδήμησε γὰρ τῇ Αττικῇ Κριτίου ἐρῶν, καὶ ἠρέσθη

(libri

ἠράσθη

)

λίαν τοῖς μέλεσι τοῦ τραγικοῦ. ἐχρῶντο δὲ αὐτοῖς οὐκ ἐν παντὶ τόπῳ, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς θρηνητικοῖς, ὡς καὶ Σοφοκλῆς Τυροῖ. ἔστι δὲ ταῦτα ὅμοια τῷ οὐδ᾽ αὖ μ' ἐάσεις μεθύοντ᾽ οἴκαδ᾽ ἀπελθεῖν

. Dixi de hoc metro in Elem. doctr. metr. p. 492. et ad Sophoclis Antig. 833.

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἁμίλλαις:

ἁμίλαις

Lips.

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-130

προςέβα:

προσέβα

, superscripto

, Lips.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-131

μόγις:

μόλις

G. (sed hic

a minio in

mutato) et Ven. 3. Rob.

133-134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-132

ἄντρων μυχόν:

ἄντρων μυχῶν

Lips. Aug. Omiserunt Turnebus

ἄντρων

, Canterus

μυχόν

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-133

μου:

με

pro

μου

Lips. Aug.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-134

θεμερῶπιν:

θεμερῶπιν

Μ. a pr. manu et Victorius.

θερμερώπιν

Μ. a sec. manu et G. Aug. cum plerisque libris et Εtym. Μ. p. 447, 12.

θερμερώπην

Lips.

θερμωπὴν

Ask. C.

θερμῶπιν

Colb. 1.

θεμεῤῥῶπιν

Turn. V. Bentl. in epist. ad Millium p. 66. (516. ed. Lips.) Hesychius

θεμερῶπις, ἐρασμία αἰσχύνη

. Sic recte emendarunt. Idem

θεμερή, βεβαία, σεμνή, εὐσταθής. θεμερόν, σεμνόν, ἀφ' οὗ καὶ τὸ σεμνύνεσθαι θεμερύνεσθαι

, quod verbum Pollux VI. 185. comicum esse dicit. Pro radice horum vocabulorum sumendum est

θεμός

, quod significaverit positionem, h. e. motus in quietem mutationem: unde

θεμῶσαι

Ιl. IX. 486. 542. Hinc

θεμερός

sedatus, modestus, lenis, mitis est. Empedocles emendatus a Bentleio

Δῆρις θ' αἱματόεσσα καὶ Αρμονίη θεμερώπις

. Id ad mites maturitate fructus translatum in epigrammate quod in Brunckii Anal. vol. III. p. 189. est CXC. et in Appendice Anthol. Palat. 239.

Αττει θ᾽ ὑψίστῳ καὶ συνιέντι τὸ πᾶν, τῷ πᾶσιν καιροῖς θεμερώτερα πάντα φύοντι

. Welckero in Trilogia p. 25. omnium interpretum soli, credo, in mentem venit Oceanides maxima corporis parte nudas, ut in picturis, in orchestram esse demissas.

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-135

αἰαῖ, αἰαῖ:

αι

ter M. bis Lips. Aug.

οι

bis G.

αι

quater codex Par. B. et sic post Heathium editores.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-136

εἱλισσομένου:

τ' εἰλισσομένου

M. G. Lips. Aug.

θ' είλισσομένου

inde a Turnebo editores.

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἀκοιμήτῳ:

ἀκοιμήτωρ'

ρεύματι Lips.

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-138

ἐςίδεσθ':

ἐσίδεσθ'

non

ἐσίδεσθέ με

neque

εἰσίδεσθέ μ'

, M. atque ita Turn.

ἐσίδεσθέ με

G. et alii codices.

ἐσίδεσθέ μου

Lips. Aug.

ἐσίδεσθέ με

plerique.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-139

προςπορπατὸς:

πρὸς πατρὸς

, adscripto a manu tertia, quae saeculi XV. esse videtur,

προσπορπατὸς

, Μ.

πρὸς πα τος

, post

eraso

, ut videtur, et superscripto ab alia manu

πορ

, G.

πρὸς πορ πατός

, superscripto

πορ

προςπαρτός

, Lips.

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-140

σκοπέλοις:

σκοπέλων

Aug. et superscripto

οις

Lips.

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-141

ἐν ἄκροις:

ἐν ἄκραις

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-142

λεύσσω:

λεύσω

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-143

ὁμίχλη:

ὁμίκλα

Arund. Ven. 2. Ceteri libri

ὁμίχλη

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-144

εἰςιδούσα:

ἰσίδουσα

, cum hoc accentu, litteris autem

αι

paene evanidis, M.

εἰσιδούσῃ

G. Hoc et

εἰσιδοῦσι

legi observat scholiastes. Atque aliquot codices

εἰσιδοῦσι

vel

εἰσιδοῦσιν

εἰσιδοῦσα

Lips. Aug.

εἰσιδοῦσαι

, superscripto

, Par. N.

εἰσιδοῦσαι

Turnebus. Dubitari potest an

εἰσιδοῦσαν

scripserit Aeschylus, ut in Choeph. 405.

ἐπάλλεται δ' αὖτέ μοι φίλον κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-145

πέτραις:

πέτραι

Lips. Aug.

πέτραις

aliquot codices et Aldina, quod fortasse praeferendum est.

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-146

ταῖςδ᾽ ἀδαμαντοδέτοισι:

ταῖς ἀδαμαντοδέτοις

M. Lips. Aug. et ceteri libri plerique.

ταῖς ἀκαμαντοδέτοις

G. In M. priori syllabae in

ἀδαμαντοδέτοις

supra adscriptum a pr. manu

δ' α

.. Turnebus

ἀδαμαντοδέτοισι

, Victorius

ταῖςδ'

posuit.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-147

δὲ δὴ:

δὲ δὴ

M. et ceteri libri plerique.

δε

δὲ

Lips. Aug.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἀθέτως: Libri omnes

ἀθέσμως

, nisi quod

ἀθέμως

Lips. Aug. Emendavit Bentleius in epist. ad Millium p. 66. (516. ed. Lips.) ex Hesychio, apud quem sic scriptum est,

ἀθέτως, ἀθέσμως, οὐ συγκατατεθειμένως. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-149

δὲ:

γάρ

pro

δὲ

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-150

εἰ γάρ μ' ὑπὸ γῆν:

εἰ γὰρ ὑπὸ γαῖαν

Lips. Aug.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-151

νέρθεν θ': Libri

νέρθεν τ' ἀΐδου

, nisi quod

ἔρθεν

(sed spiritu et accentu linea transfixis) G. habet et

ἔρθεν

Par. N.

νέρθεν θ' Ἅιδου

Turnebus, unde usitatam formam Blomfieldius restituit.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-152

ἧκεν:

ἧκε

G. Lips.

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-153

ἀγρίως:

ἀγρίοις

M. et pauci alii codices, quod recepit Blomfieldius. Id Aeschylus si scripsisset, posuisset

ἀλύτοις δεσμοῖς ἀγρίοις

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-154

ὡς μήτε θεὸς μήτε τις ἄλλος: Libri

ὡς μήποτε θεὸς μήτε τις ἄλλος

. In M. hoc ultimum vocabulum

ἄλλος

a manu tertia refectum est. Turnebum, qui

μήτε θεῶν τις

scribendo anapaestum restituit, secuti sunt posteriores. Non affirmem tamen systemata, quae inter strophas sunt, non fuisse numeris aequalia, ut in fine huius fabulae, ut in Agamemnone, ut in Eumenidibus. Nam hoc quidem systema, si huic versui,

ὡς μήποτε θεός

, hemistichium additur, praecedenti systemati etiam interpunctionibus par erit. Illud autem quod sequitur v. 188. non magis vacuum est suspicione lacunae. Non scripsit autem Aeschylus, quod Elmsleius coniecit,

ὡς μήποτε θεὸς μηδεὶς ἄλλος

. Nam neque

θεός

synecphonesin admittit praegressis duabus brevibus syllabis, et perversum est optare Prometheum ut eum numquam ne ullus quidem deus conspiciat, quasi tolerabilius sit, si eum unus videat. Itaque sic potius, si quid mutandum est, integrandus erit versus,

ὡς μήποτέ τις μήτε θεός τις

. De repetito

τις

dixit Porsonus in addendis ad Hecubam p. 100.

156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-155

ἐγεγήθει:

ἐπεγήθει

M. Lips. Aug. Ald.

ἐπεγήθει

ex correctione, antea

ἐπεγήθη

G. Alii codices

ἐπιγεγήθει, ἐπιγεγήθει, ἐπιγεγήθη

. Blomfieldius

ἐγεγήθει

ex Elmsleii sententia, qui

γεγήθει

saepe, numquam

ἐπεγήθει

, nisi in dubio versu Choeph. 759. inveniri observavit. Id universe de Atticis dictum oportebat. Et glossatores etiam hic cum

ἐπιχαίρειν

simplex

χαίρειν

coniunxerunt.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-156

κίνυγμ᾽:

καὶ νύγμ'

Aug. Memorat

αἰθέριον κίνυγμα

ex hoc loco Eustathius p. 472, 44. 805, 28. 957, 21.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-157

ἐπίχαρτα:

ἐπίχαρμα

Lips. Aug. aliique codices. In Lips. a secunda manu

τα

supra scriptum.

ἐπιχάρματα

aliquot libri.

ἐπίχαρτα

M. G. Recte ipse Prometheus

ἐπίχαρμα

vocaretur, cuiusmodi exempla Blomfieldius attulit, non item recte diceretur

ἐχθροῖς ἐπίχαρμα πεπονθέναι

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-158

NA: Hoc in versu incipit lacero in folio

πλησικάρδιος

fragmentum codicis Lipsiensis, praemissum ei codici quem adhuc simpliciter Lipsiensem dixi, nunc usque ad v. 391. cum Butlero Lipsiensem 2. nominabo fragmentum dicam Lips. 1.

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-159

ξυνασχαλᾷ:

ξυνασχάλει

Lips. 1. et Aug. hic quidem propter

αι

in Lips. 2. male lectum.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-160

δίχα γοῦν ἑνός; ὃ δ᾽ ἐπικότως:

δίχαγε διός

M. sed

δίχαγε

a manu tertia super evanidas litteras scriptum.

δίχα τε διὸς

G. Lips. 2.

ἐπισκότως

Lips. 1.

αἰεὶ

M. et alii nonnulli codices. Elegantissimum quidem trimetrum praebet vulgata lectio,

τεοῖσι δίχα γε Διός; ὃ δ᾽ ἐπικότως ἀεί

. Non esse tamen hanc veram scripturam quum

ἠρέθισε

in antistrophico versu prodit, tum arguunt codices Colb. 1. et Ask. A. (sive Reg. G.)

δίχα γ᾽ ἑνὸς

habentes, ad quod in Ask. Λ.

διός

, in altero libro

καὶ διός

supra adscriptum. Porro in Par. B.

γρ. ἑνός, ἤγουν διός

. Quod si vix dubitari potest quin

Διός

ex interpretatione versui insertum sit, apparet scribendum esse

δίχα γοῦν ἑνός

. Fortius est

γοῦν

quam

γ' εὖ

, ut cum restrictione etiam affirmationem continens, ut sit

certe quidem

. Sic in Agam. 1386.

γνώσει διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν

. Sophocles Oed. R. 408.

εἰ καὶ τυραννεῖς, ἐξισωτέον τὸ γοῦν ἴσ᾽ ἀντιλέξαι

. Et sic ille saepius.

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-161

ἄγναμπτον:

ἄγναμπτον

in M. a manu tertia refectum.

ἄγναπτον

G. aliique nonnulli codices. γρ.

ἄκαμπτον

Par. B. Spondeus indicio est non esse

ἄγναμπτον

ab Aeschylo scriptum. Quod apud Hesychium suo quidem loco inter

ἄκανθα

ἀκανθόνωτον

positum est,

ἄκανθον

(codex

ἀκανθόν

ἄγναμπτον

, videri potest ad Aeschyli versum pertinere, ut scriptum fuerit

ἀκα.... νόον

. Nisi tamen illud

ἄκαμπτον

alieno loco insertum ad

ἀκαμπής

vel

ἄκαμπος

, quae in Hesychii libro paullo superius posita sunt, referendum est. Scholiastae Aeschyli has adscripserunt interpretationes,

ἀμείλικτον, ἀκαμπῆ, σκληρόν, ἀμετακίνητον

. Veri simile est ut

ἀστραφῆ

scripserit poeta. Hesychius

ἀστραφής, σκληρός. Σοφοκλῆς Μυσοῖς

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-162

δάμναται:

δάμνεται

Lips. 1. 2. Aug.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-163

λήξει:

λήξη

Lips. 1. 2. Aug.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-164

κέαρ:

τὸ κέαρ

G. Lips. 1.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-165

παλάμᾳ:

παλάμα

, adscripto supra

a sec. manu, Μ.

παλάμη

G. Lips. 1.

παλάμα

, superscripto

, Lips. 2.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-166

τὰν:

τάν

, superscripto

, Lips. 2. Idem

ἕλη

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-167

ἦ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ:

ἢ μὴν ἔτ᾽ ἀπ᾿ ἐμοῦ

M. sed

ἀπ'

in litura.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-168

γυιοπέδαις:

γυοπέδαις

Μ.

γυιοπέδοις

Lips. 1.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-169

πρύτανις:

πρυτανές

Lips. 2.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-170

ὑφ᾽ ὅτου:

ἀφ' ὅτου

a pr. manu M.

ὑφ᾽ ὅτου

a secunda.

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-171

σκῆπτρον τιμάς τ᾽:

σκηπτρόν τε τιμάς τ'

Lips. 1.

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-172

ἀποσυλᾶται:

ἀποσυλλᾶται

Lips. 2.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-173

καί μ' οὔτε:

καί μὲ οὔτοι

Μ. Colb. 1. Par. L. Rob.

καί μ' οὔτε

Lips. 2. Aug. et plerique.

καίτοι μὲ οὐ

G. et duo Vindob. pariterque Turnebus. Recte Blomfieldius secutus est Porsonum

καί μ' οὔτε

scribi iubentem. Opponi enim inter se preces et minae debebant.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-174

μελιγλώσσοις:

μελιγλώσσης

Lips. 1. 2. Aug.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐπαοιδαῖσιν:

ἐπαιοιδαῖσι

M. G. Lips. 1.

ἐπ' ἀοιδαῖσι

Lips. 2. Aug.

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-176

τ':

τ'

omittunt Lips. 2. Aug.

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-177

τόδ᾽:

τὸ δ'

Lips. 1.

τώδ'

, superscripto

, Lips. 2.

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-178

ποινάς τε:

ποινάς

(sic a pr. manu, a tertia

ποιναὶ

)

τέ μοι τίνειν

Μ.

ποινάς τ᾽ ἐμοὶ

(

τέμου

Lips. 2. Aug.)

τίνειν

(

τείνειν

G.) G. Lips. 1. 2. Aug.

ποινάς τε τίνειν

Turnebus.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-179

τῆσδ':

τῆς

Μ.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἐνδίδως:

ἐπιχαλᾶς

Μ.

ὑποχαλᾶς

Lips. 1. Vindob. 1.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-181

ἐμὰς:

ἐμοὶ

Aug.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-182

ἠρέθισε: Libri

ἠρέθισε

. Turnebus solus

ερέθισε

, quod ab Elmsleio probatum recepit Blomfieldius: v. ad v. 162.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-183

δέδια δ᾽: Libri

δέδια γάρ

. Porsonus

δέδια δ'

. Vt gemellum comparat Blomfieldius

δέδια δ'

in Soph. Oed. Col. 1468. At ibi non potuit

δέδια γάρ

dici.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-184

σαῖς τύχαις:

σαῖς τύχαι

Lips. 1.

σὰς τύχας

aliquot codices.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-185

πᾷ:

ὅπαι

Μ.

ὅπα

G. Lips. 1. aliique codices.

ὅπα

, superscripto

οι

Lips. 2.

ὅπαιοι

Aug.

ὅπη

vel

ὅποι

alii.

πᾷ

primus Turnebus.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-186

τῶνδε:

τῶν δὲ

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-187

NA: In nonnullis codicibus hic est ordo verborum

ποτέ χρή σε τῶνδε πόνων τέρμα

, in Lips. 2. Aug. vitiose scriptum

ποτὲ χρή σε τῶν δαιμόνων τέρμα

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-188

ἐςιδεῖν:

εἰσιδεῖν

Lips. 2. Aug. Colb. 2.

ἐπιδεῖν

Par. L.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-189

ἀκίχητα:

Ἀκίχητα, ἀκατάληπτα

Hesychius.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-190

γὰρ:

γὰρ

omittit G.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-191

ἀπαράμυθον:

οὐπαράμυθον

M. G. Ox. Ven. 1. Bess. Par. C. L. Vind. 1. Turn.

οὐπαράμυθον

Lips. 1.

ἀπαράμυθον

Lips. 2. Aug. cum ceteris, credo, codicibus et Ald. Rob.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-192

Κρόνου παῖς:

ὁ κρόνου παῖς

G. Lips. 1.

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-193

τραχὺς καὶ:

τραχύς τε καὶ

M. G. Lips. 1.

θρασύς τε καὶ

Lips. 2. Aug. aliique. In Lips. 2. γρ.

τραχύς

superscriptum.

ὡς

(pro

ὅτι

)

τραχύς καὶ

Colb. 1.

θρασὺς καὶ

alii.

τραχὺς καὶ

Turnebus.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-194

NA: Post

ἔχων

libri addunt

οἴῳ

, ut M. a sec. manu (nam a pr. manu habuit

οἵῳ

) et G. Lips. 1. 2. Aug. vel

οἵῳ

, formam verbi non usitatam tragicis. Eiecerunt critici praeter Scholefieldium, qui post eam vocem lacunae signum posuit. Si quid genuini in isto vocabulo est, neque illud ortum est ex

ὅμως

ἔμπας

adscripto, putandum erit

οἵῳ

fuisse, excidisseque tot versus quot requiruntur ad aequandum hoc systema ei quod praecedit. V. ad v. 155. Potuit certe

οἵῳ γάμῳ

dici, sententiaque esse eadem quae v. 911. seqq. continetur.

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-195

ὅταν:

ὅτ' ἂν

M. G. Rob.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-196

ῥαισθῇ:

ῥαισθῇ

, ut videtur, M.

ῥαγῇ

Lips. 2. Aug. et plerique codices. Alii codices

ῥαγῇ, ῥαισθῇ, ῥαχθῇ, ῥαγῇ

ταύτῃ

refertur ad ea quae in proximo systemate dixerat Prometheus.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-197

ἀρθμὸν:

ἀρθμὸν

M. aliique libri.

ἁρμὸν

G. Lips. 1. 2. Aug. aliique. γρ.

ἁρμὸν

Lips. 2.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-198

γέγων':

γεγών'

Lips. 1.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-199

αἰτιάματι:

αιτιάματι

Lips. 2. Antiatticista Bekkeri p. 78, 25.

αἰτίαμα. Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-200

βλάπτει: Libri

βλάπτῃ

, nisi quod Lips. 1. ante correctionem

βλάπτειν

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀλγεινὰ:

ἀλγεινά

, superscripto

οι

, Lips. 2. Aug.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-202

ἐστὶν:

ἔστιν

Μ.

ἐστὶ

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-203

δύςποτμα:

δύσποτμος

Par. F.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-204

ἤρξαντο:

ἤρξατο

Lips. 1.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-205

NA: om. Lips. 2. Idem

ὠρθύνετο

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἕδρας:

ἕδρας

M. G. Lips. 1. 2. Aug.

ἕδρας

Ven. 3. Rob. Turn.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-207

ἀνάσσοι:

ἀνάσσοι

M. G. Rob. Turn.

ἀνάσσῃ

Lips. 1. 2. Aug. aliique codd. et Ald.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-208

NA: In G. sedecim versus 205–220. bis scripti sunt a diversis manibus. Nam quum prima manus desiisset in v. 204. ita ut superesset trium versuum spatium, secunda manus addidit in ea ipsa pagina versus 205. 206. 207. in altera autem 208-220. Quum autem folia aliquot intercidissent, tertia manus in quattuor foliis insertis adscripsit qui deerant versus 205-294. In iis quae bis scripta sunt non est nisi glossarum aliqua diversitas.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-209

ἄρξειεν:

ἄρξειεν

Μ.

ἄρξειε

G. Lips. 1. 2.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-210

ἐνταῦθ᾽:

ἐντεῦθ᾽

Lips. 2. Aug.

ἐντεῦθεν

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-211

τὰ λῷστα:

ταλωστὰ

Lips. 1.

λῶστα

Lips. 2.

τἄριστα

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-212

πιθεῖν:

πιθεῖν

a pr. manu M.

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-213

καρτεροῖς:

καρτερών

Lips. 2. Aug.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-214

ἀμοχθὶ:

ἀμοχθὶ

M. et Regius Spanhemii. Ceteri

ἀμοχθεί

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-215

μήτηρ:

μητρὶ

G. aliique codices et ex correctione Lips. 1. in quo antea

μοί

. Lips. 2.

μοι

, supra scriptis.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216

μορφὴ:

μορφή

G. et a pr. manu M. De Telluris

πολυωνυμίᾳ

disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis

παρέδροις

cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum

Τιτανὶς παῖς Χθονός

, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit

Τιτανίς

, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.

Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα

vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία

, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum

οὐχ ἅπαξ μόνον

ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit

Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον

, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.

Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ

quo respicit etiam p. 135, 25.

Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν

. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit

ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;

inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit

πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν

. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,

ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο

. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.

ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται

. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,

τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν

. Nam eodem modo qui proprie Titanida est

Τιτάν Προμηθεύς

vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo

Titanum suboles, socia nostri sanguinis

, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,

ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-217

μέλλον:

μέλον

Lips. 1.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-218

κραíνοιτο: Non opus videtur ut cum Elmsleio scribatur

κρανεῖτο

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-219

προὐτεθεσπίκει:

προστεθεστήκει

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-220

καρτερὸν:

κρατερὸν

G. ubi primum scripti hi versus.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-221

χρείη:

χρὴ

χρῆ

G. Lips. 1. 2. Aug. et sic fere ceteri.

χρεῖ ἦ

a manu tertia margo Μ. γρ.

χρεῖ ᾖ

supra scriptum in G. Lips. 2. Aug. et sic Rob.

χρείη

restituit Dawesius Misc. crit. p. 333.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-222

δὲ:

δὲ

omissum in M. a pr. manu tertia adscripsit. Omittunt Lips. 1. aliique.

τε

habent G. Lips. 2. Aug. aliique.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὑπερσχόντας:

ὑπερέχοντας

libri, nisi quod

ὑπερέχοντας

quidam Parisini. Ex Turnebi editione vulgabatur

ὑπερέξοντας

, Porsonum alii

ὑπερσχόντας

corrigentem secuti sunt. Sic Valckenarius in Euripidis Hipp. 1365. quum legeretur

ὑπερέχων

, correxit

ὁδ᾽ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχών

. Aliud tamen monstrant glossae in Lips. 2.

μεγάλους

, in Ox.

τοὺς μεγάλους

, in G. et Lips. 1.

τοὺς μείζονας

, quibus non videtur

ὑπερσχόντας

, sed

ὑπερτέρους

explicatum esse. Scholiastes ad Od. III. 65.

ὑπέρτερα, τὰ ὑπέρθετα καὶ μείζονα

. Ad I. XI. 437.

ὑπέρτερον, μέγα

. Ad Od. XV. 491.

ὑπέρτερον, ὑπέροχον, μέγα

. Ad XI. 290.

ὑπέρτερον εὖχος, μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον

. Schol. Ven. B. ad Il. XI. 785.

ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντα φησιν

. Schol. Α.

ὁ γὰρ ὑπερέχων κατά τι ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει, τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει

. Ibi dem in alio scholio

οὐ λέγει ὅτι τῇ γεννήσει σοῦ ἐστὶν ὑπερέχων, ἀλλ᾽ ὑπερτέραν γενεὰν λέγει οὐ τὴν χρόνῳ ὑπερέχουσαν, ἀλλὰ γένους ἀξίᾳ

. Glossa in Aeschyli Sept. ad Th. 511.

ὑπέρτερον, μειζόνως

. Schol. Sophoclis ad El. 455.

ἐξ ὑπερτέρας χειρός, ἀντὶ τοῦ ἰσχυροτέρας, οἷον μετὰ δυνάμεως μείζονος

. Hinc scripsi

ὑπερτέρους

. Sententia eadem est quae si diceret

τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερτέρους

. De hac collocatione articuli dixit Heindorfius ad Plat. Phaedonem p. 139. V. ad Eur. Andr. 215.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-224

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ:

τοιαῦτά μου

ante correctionem G.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-225

ἐξηγουμένου:

ἐξηγομένου

Lips. 1.

ἐξηγουμένω

, adscripto

super

, Lips. 2.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-226

οὐδὲ:

οὐδὲν

ante corr. Lips. 1.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-227

προςβλέψαι: Idem

προβλέψαι

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-228

κράτιστα:

κράτιστα

, superscripto

οι

, Lips. 2.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-229

προςλαβόντα:

προσλαβόντι

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et multi alii. Nonnulli

προσλαβόντα

, quod Brunckius restituit.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-230

ἑκόνθ' ἑκόντι:

ἑκὼν θ' ἑκόντι

Lips. 1.

ἔκονθ' έτι

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-231

μελαμβαθὴς:

μελαμβαθής

M. aliique.

μελαμβαφής

Aug.

μελεμβαφής

G. Lips. 1. 2.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-232

κευθμὼν:

κευθμών

Lips. 1.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-233

παλαιγενῆ:

τὸν παλαιὸν

Lips. 2. Aug.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-234

αὐτοῖσι συμμάχοισι:

αὐτοῖσυμάχοισι

ex correctione, quum penultima syllaba prius

ου

fuisset, Lips. 1.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-235

ποιναῖς:

ποιναῖς

Μ. et plerique libri.

πηναῖς

Lips. 1.

τιμαῖς

G. Mosq. 1.

ποιναῖς

γρ.

τιμαῖς

Par. B. Id non videtur interpretis esse. Atque unus scholiastarum

τιμωρίας

adscripsit. Hesychius

τιμή, δόξα, ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία

. Itaque recepi, praesertim quum acerbius dictum videretur.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-236

ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο:

ταῖσδ᾽ ἐξημείψατο

Lips. 2.

ἀντημείψατο

ex Arund. et Cant. 2. recepit Blomfieldius.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-237

γάρ πως:

γὰρ πῶς

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-238

τοῖς:

τοῖς

omittit G.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-239

τυραννίδι:

τοῦτο τῆρανύδι

Lips 1.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἐρωτᾶτ':

ἐρωτᾶτε μὲ

Lips. 1.

ἐρωτᾶτ' ἐμ'

Lips. 2. Aug.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-241

αἰτίαν:

αἰτίην

Μ. G.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-242

τὸν:

τὸν

bis Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-243

καθέζετ':

καθίζετ'

G. Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-244

δαíμοσιν νέμει:

δαίμοσι

M. G. Lips. 1. 2.

νέμοι

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-245

διεστοιχίζετο:

διεστοιχίζετο

ex hoc loco habere videtur Hesychius.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-246

βροτῶν δὲ τῶν:

βροτῶν τῶνδε τῶν

Lips. 1.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-247

λόγον:

λόγων

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-248

οὐδὲν:

οὐδένα

Μ.

οὐδὲν

G. Lips. 1. 2.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-249

φιτῦσαι:

φιτύσαι

Μ.

φυτῦσαι

Lips. 2. Aug.

αντῆσαι

G. Lips. 1.

φιτῆσαι, φυτεῦσαι

alii.

φιτῦσαι

Turnebus.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-250

τοῖσιν:

τοῖσιν

ultima littera in litura M. Blomfieldius ex Elmsleii sententia

καὶ τοισίδ'

. Non opus. Quae defendendo

τοισίδ'

allata exempla sunt, nihil ponderis habent. Nam aliud est

hic

, aliud

hice

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἀντέβαινε:

ἀντέβαινεν

Lips. 2.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-252

ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽:

ἐγὼ δὲ τόλμησ'

Μ.

ἐγὼ δὲ τολμῆς

G. Lips. 1. 2. Aug. Alii

ἐγὼ δὲ τολμῆς

vel

ἐγὼ δ᾽ ὁ τολμῆς

. Schol.

τινὲς ἐτόλμησα, καὶ τὸ ἑξῆς μετὰ ἤθους. δύναται καὶ τολμῆς εἶναι, ὡς τιμήεις τιμῆς

. Emendate

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'

Par. F.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-253

ἐξελυσάμην:

ἐξελυσάμην

M. Lips. 1. 2. Aug. (in cuius margine γρ.

ἐξερωσάμην

) aliique codices et Rob.

ἐξερυσάμην

G. aliique et Ald. Turn. At in hoc verbo duplicari solet

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-254

βροτοὺς:

βροτόν

Lips. 2.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-255

τοῦ μὴ:

τὸ μη

Μ.

τὸ μὴ

Rob. et Regius Spanhemii. Ceteri libri

τοῦ μή

. G. Bernhardy in Syntaxi p. 356. magis, quam hoc Aeschyli

τοῦ μή

, defendendum censuit illud Herodoti I. 86,

ῥύσεται τοῦ μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι

. Non intelligo quid voluerit.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-256

τῷ τοι:

τῷ ταῖς τοιαῖσδε

, sed ad

ταῖς

a sec. manu superscripto

τοι

, Μ,

τῷ τοιαῖσδε

Lips. 2.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-257

πημοναῖσι:

πημοναῖσιν

Lips. 1.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-258

κάμπτομαι:

κάπτομαι

Lips. 2.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-259

οἰκτραῖσιν:

οἰκτραῖσι

Lips. 2.

οἰκταῖσι

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-260

τούτου:

τοῦτο

Aug.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-261

αὐτός:

αὐτὸς

pro

αὐτός

Lips. 2. Aug.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-262

ἀλλὰ νηλεῶς: Libri

ἀλλ' ἀνηλεώς

, quae proba quidem vox est, usurpata Platoni de leg. III. p. 697. et aliis: v. Dorv. ad Char. p. 724. (643.) sed recte tamen, opinor, Elmsleii monitu

ἀλλὰ νηλεῶς

scripsit Blomfieldius. Hanc enim formam ab Homero acceptam probasse videntur tragici.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἐρρύθμισμαι:

ἐρύθμισμαι

Μ. a prima manu (tertia

addidit) et Lips. 2.

ἐρρύθισμαι

Lips. 1.

ἐρύθμης και

G. in quo post

Ζηνί

interpunctum est.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-264

θέα:

θέα

Lips. 1.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-265

NA: Eustathius p. 1940, 58.

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-266

σιδηρόφρων:

σιδηρόφρον

Lips.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-267

ξυνασχαλᾷ:

ξυανασχαλᾷ

Lips. 1.

συνασχαλα

ceteri.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-268

μόχθοις:

κακοῖς

pro

μόχθοις

codex Gregorii Corinthii in adnotatione p. 110. memoratus.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-269

ἠλγύνθην:

ἀλγύνθην

Μ. G.

Ἀλγήθην

Lips. 1.

Ἀλγήνθην

Lips. 2. Aug. Aliquot codices

ἠλγύνθην

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-270

φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν: Vulgo

καὶ μὴν φίλοις ἐλεεινὸς εἰςορᾶν ἐγώ

, et sic M. nisi quod

εἰσ ὁρᾶν

habet. Porsonum in praefatione Hecubae p. VII.

ἐλεινός

corrigentem secuti sunt recentiores. Acquiescere in hac scriptura poteramus, nisi alio ducere viderentur quidam libri. Nam G. Lips. 1. et duo ex Parisinis (D. G.)

φίλοισιν

habent, idem Lips. autem et Vind. 1.

εἰσορᾶν ἐλεεινὸς ἐγώ

. Quae scripturae eo magis suadent ut

ἐλεεινός

pro explicatione habeamus, quod ad ipsum illud

ἐλεεινός

nihil est a glossatoribus adnotatum. Itaque scripsi

καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ

. Hesychius

οἰκτρά, ἐλεεινά. οἰκτρός, ἐλεεινός

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-271

θνητούς γε παύσας:

θνητοὺς ἔπαυσα

G. Aug. Ald. Rob. Τurn.

θνητούς τ᾽ ἔπαυσα

Lips. 1. Ven. 3. Victorius. Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 403.

καὶ ὁ Αἰσχύλος δὲ ἐν τῷ δράματι ὃ ἐπιγράφει Προμηθεὺς δεσμώτης εἰςάγων τὸν Προμηθέα λυπούμενον διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διηγούμενον τὰς αἰτίας δι᾽ ἃς τιμωρεῖται παρὰ τοῦ Διός, φησὶ καὶ ὅτι “θνητούς τ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον, τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατοικίσας.”

Porsonus posuit quod Lips. 2. Vind. 2. 4. habent,

θνητούς γ᾽ ἔπαυσα

. Non credo sic scripsisse Aeschylum. Etenim usitata in respondendo ratio postulat

θνητούς γε παύσας

, idque restitui.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-272

προδέρκεσθαι μόρον:

προσδέρκεσθαι

ante rasuram M.

μόρων

G. Meminerat huius loci Plato, quum in Gorgia p. 523. D. Iovem Prometheo mandare finxit, ut fatalis horae cognitionem hominibus eriperet :

πρῶτον μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν μὲν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν

. Repetita sunt Platonis verba a Plutarcho in Consol. ad Apoll. p. 120. B. C.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-273

νόσου:

νόσσου

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-274

ἐν αὐτοῖς:

ἐν αὐτῇ

Lips. 2.

ἐλπίδας

, minio superscripto

, Lips. 1.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-275

κατῴκισα:

κατοικίσας

Nicephorus.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-276

πρὸς τοῖςδε:

πρὸς τούτοις

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-277

ὤπασα:

ὤπασαν

Lips. 1.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-278

φλογωπὸν:

φλογωπόν

, supra

scripto

, Lips. 2.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-279

ἔχουσ᾽:

ἔχουσιν

ἔχουσι

Lips. 1.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-280

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ:

αἰκίζεται κοὐδαμῶς

, ad

ῶς

superscripto

ῆ

, Lips. 2.

αἰκίζεται οὐδαμῶς

Aug.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἄθλου:

ἄθλων

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-282

τέρμα σοι:

τερμάσοι

Μ.

τέρμασι

Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-283

ὅταν:

ὅτ' ἂν

M. Lips. 2.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-284

κείνῳ:

ἐκείνῳ

Lips. 1.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-285

δοκῇ:

δοκηι

ultima syllaba in litura M.

δοκεῖ

Lips. 2. Aug. sed supra scripto

, et ante correctionem G.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-286

λέγειν:

λέγει

, minio addito

, Lips. 1.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-287

ἄθλου:

ἄθλου

Μ. G. Lips. 2. Aug. aliique et ante corr. Lips. 1.

ἄθλων

Lips. 1. ex corr. et alii.

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-288

ἔκλυσιν:

ἔκλησιν

Lips. 1.

266-267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-289

τὸν κακῶς πράσσοντ': Omnes libri

τοὺς κακῶς πράσσοντας

, nisi quod

τοὺς κακῶς πράσσοντα

Lips. 1. Emendavit Stanleius. Similia quaedam vitia sustulit Porsonus ad Med. v. 5. Vide infra v. 351.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-290

ταῦθ᾽ ἅπαντ':

ταῦτα πάντ'

Lips. 1.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-291

ἐπιστάμην:

ἠπιστάμην

G. et ante corr. Lips. 1. 2.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-292

οὐκ ἀρνήσομαι:

οὐ καρνήσομαι

Μ.

οὐκ ἀνήσομαι

Lips. 1.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-293

δ᾽:

δ'

omittunt M. Rob. Ac delevit Elmsleio obsecutus Blomfieldius. At hic versus non est explicatio praecedentis.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-294

εὑρόμην:

ηρόμην

Cant. 2.

εὑράμην

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-295

NA: Hoc versu incipit codex Vitebergensis, in quo quae praecedunt perierunt.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-296

οὐ μήν τι:

οὐ μήν τι

M. Rob.

οὐ μήν τοι

(

τοῖ

Aug.) G. Vit. Lips. 2. Aug.

οὐ μήν γε

Lips. 1.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-297

γ':

γ'

omittunt Lips. 1. 2. Aug. aliique et edd. ante Vict.

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-298

τοίαισί:

τοιαῖσδέ τοι

Ven. 3. Elmsleius scribi volebat

τοιαισίδε

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-299

κατισχνανεῖσθαι:

κατισχανεῖσθαι

G. Lips. 1. 2. Aug. Ven. 3. et edd. vett. quod Porsonus ad Eur. Or. 292. ab Atticis suavioris soni caussa probatum iudicabat. Id analogiae repugnare vidit Blomfieldius. Recte M. Vit. Par. D.

κατισχνανεῖσθαι

, ediditque ita ipse Porsonus. Vtitur hoc verbo Aeschylus etiam infra 382. Eum. 142. 264. et in Lycurgo apud Athenaeum X. p. 447. C. recteque Blomfieldius in Callimachi epigr. 48, 3. reposuit

αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα κατισχναίνοντι, Φίλιππε

. In G. virgula interpunctum post

κατισχανεῖσθαι

, ut

πρὸς πέτραις

cum sequentibus iungatur.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-300

πεδαρσίοις:

πεδαρσίοις

Par. D. et sic prius in M. scriptum fuisse videtur.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-301

καίτοι:

καίτοι

Cant. 1.

καὶ μήν

, superscripto

οι

. Ceteri libri

καί μοι

, praeter Rob. et marginem MS. apud Morellium, in quibus est

καίτοι

, quod recte recepit Blomfieldius.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-302

δύρεσθ᾽:

μηδύρεσθ'

Μ.

μὴ δύρεσθ'

Aug.

μὴ δύρεσθ'

Vit. Lips. 1. 2. edd. vett.

μὴ ὀδύρεσθ'

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-303

πέδοι:

πέδοι

M. a manu secunda, a prima

πέδο

habuit ut ceteri libri et Eustathius p. 153, 34. Quod Ioannes Alexandrinus in

τονικοῖς παραγγέλμασι

p. 36, 7. praecipit,

τὰ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων βαρύνεται, ἔξω ἕξοι, πέδον πέδοι· “πέδοι δὲ βᾶσαι” Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

, ante quam hic libellus editus est notum erat ex schol. Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 945.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-304

τύχας: Pro

τύχας

etiam

βλάβας

legi ait scholiastes.

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-305

ἀκούσαθ':

ἀκούσατε

ἀκούσασθ'

Lips. 2.

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-306

μάθητε:

μάθητε

Vit. et alii. Ne huius promissi oblivisci videatur Prometheus, qui v. 524. seqq. se futura celare affirmat, tenendum est eum illa in mente habere, quae de liberatore suo dicturus est.

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-307

πείθεσθέ μοι, πείθεσθε:

πείθεσθαί μοι, πείθεσθε

πείθεσθέ μοι, πείθεσθέ μοι

Vit. et alii pauci. Elmsleius sine caussa

πίθεσθέ μοι, πίθεσθε

scribendum putabat. V. ad Soph. El. 1003.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-308

ταὐτά τοι:

ταυτάτοι

M. addito primae syllabae a sec. manu circumflexo.

ταὐτά τοι

Vit. Lips. 1.2. Aug. aliique codices et Turn.

ταὐτά τοι

Ald. Rob. Vict.

ταῦτα μοι

ταυτά μοι

quattuor Vindobonenses. Vnus scholiastarum

τὸ ταῦτα πρὸς τὸ συμπονήσατε κρεῖττον ἢ πρὸς τὸ νῦν μογοῦντι ἀποδεδόσθαι. ἢ στικτέον εἰς τὸ μογοῦντι· τὸ δὲ ταῦτα τῷ ἑξῆς συναπτέον, ἵν ᾗ ἡ περὶ τὰ αὐτὰ περιερχομένη πημονὴ ἢ βλάβη ἄλλοτε πρὸς ἄλλον προςιζάνει

. Si

ταῦτα

coniungendum esset cum

μογοῦντι

, scripsisset poeta

τῷ νῦν μογοῦντι ταῦτ᾽· ἐπεὶ πλανωμένη

. Itaque rectum est

ταυτά τοι

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-309

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον:

πρός τ' ἄλλον τ' ἄλλη

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλη

Vind. 1. Lips. 1. et lemma scholii in G.

πρὸς ἄλλον ἄλλη

margo MS. apud Morellium. Hunc alia, sed ea mala scriptura prodit,

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλῃ πημονὴ προςιζάνει

. Vind. 2. 4. aliique

πρὸς ἄλλοτ' ἄλλο

, atque ita Vit. sed

ἄλλο

, adscripto. Ad

ἄλλο

pertinet glossa

κακόν

in Vit. Recte M. Lips. 2. Aug. et edd.

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-310

κραιπνόσυτον:

κραιπνόσσυτον

M. Vit. Lips. 1. 2. (in quo ultimae litterae superscriptum

) Aug. ut reliqui fere libri.

κραιπνόσυτον

G. et Parisini E. G. (i. e. Ask. Α.) Colb. 1.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-311

θᾶκον:

θᾶκον

(hoc accentu) M. G. Vit. Lips. 1.

θῶκον

Lips. 2. Aug. aliique pauci codd. et edd. veteres.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-312

αἰθέρα θ᾽ ἁγνόν:

αιθέρ' ἁγνὸν

Lips. 2. paucique codd. et Ald. Rob.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-313

πόρον:

πόρων

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-314

ὀκριοέσσῃ:

ὀκριοέσσῃ

M. Lips. 1.

ἀκριοέσῃ

ἀκρυοεσσῃ

Vit. Lips. 2. Aug. et plerique.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-315

χθονὶ:

χθονὴ

Lips. 1.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-316

πελῶ:

πέλω

Lips. 2. et sic fortasse prius fuit in M.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-317

διὰ παντὸς:

διαπαντὸς

M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug.

διὰ πάντος

Rob.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-318

ἀκοῦσαι:

ἀκούσειν

Ven. 2. Rob.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-319

πρὸς σέ:

πρόσσε

, primo accentu a sec. manu addito, Μ.

πρὸς σὲ

G. Vit. Lips. 2. Omittit has duas voces Lips. 1.

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-320

πτερυγωκῆ:

πτερυγικόν

Lips. 2. Eustathius p. 1545, 48.

οὕτω καὶ ὠκεανὸς τό τε ὕδωρ αὐτὸ καὶ ὁ μυθευόμενος θεός, ὃν ὁ τραγικὸς Αισχύλος ἐπὶ γρυπὸς καθίζων ἐξάγει πρὸς τὸ θέατρον

. Non insolitum hoc spectaculum Atheniensibus fuisse adnotavit Spanhemius, haec afferens Plutarchi in Agesilao c. 19.

κάναθρα δὲ καλοῦσιν εἴδωλα γρυπῶν ξύλινα καὶ τραγελάφων, ἐν οἷς κομίζουσι τὰς παῖδας ἐν ταῖς πομπαῖς

, item Hesychium in

κάνναβρα

et Casaubonum ad Ath. IV. 6. p. 260. h. e. apud Schweighaeuserum vol. II. p. 450.

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-321

στομίων ἄτερ εὐθύνων:

στομίων εὐθύνων ἄτερ

Lips. 1.

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-322

συναλγῶ:

συναλγῶ

Μ. Vit.

ξυναλγῶ

G. Lips. 1. 2. Aug.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-323

ἐςαναγκάζει:

ἐσαναγκάσει

, superscripto

ζει

, Vit.

ἐς ἀναγάζει

. G.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-324

χωρίς τε:

χωρίς του

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-325

νείμαιμ᾽:

νείμαι μ'

Μ. G. Vit.

νέμοι'

Lips. 1. 2. Aug.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-326

γνώσει δὲ τάδ᾽: Libri

γνώσῃ

. Athenaeus IV. p. 165. C.

τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτη, γνώσει τάδ᾽ ὡς ἔτυμ', οὐδὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι

, ubi codices

ἔτημα

ἔτοιμα

. Vt Athenaeus, sic etiam G. Vit. Lips. 1.

δὲ

omittunt.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-327

ἔτυμ':

ἔτυμ'

Μ. et superscripto

Vit.

ἐτήτυμα

Lips. 1.

ἐτύτημα

ἐτύπημα

, adscripto

super

, Ligs. 2. Aug.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-328

οὐδὲ:

οὐ μάτην

Vit.

κοὐ μάτην

Lips. 1.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-329

χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι:

σὲ τὸ χαριτογλωσσεῖν

Μ.

σοὶ τὸ χ.

Rob.

σὲ χ.

G. Vit. Lips. I. aliique et Ald.

σοὶ χ.

Lips. 2. aliique.

χαριτογλωσσεῖν σοι

vel

σ'

alii.

χαριτογλωσσεῖν

Athenaeus, et sic Turn.

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-330

ξυμπράσσειν: Libri

συμπράττειν

. Correxit Brunckius.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-331

ποτ᾽ ἐρεῖς:

ποτ' ἐρεῖς

M. G. Vit. Lips. 1. Rob.

ποτε φὴς

Lips. 2. in quo superscriptum ut glossa

ἐρεῖς

, et Aug. Ald. Alii

ποτε φῇς, ποτε φήσεις

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-332

καὶ σὺ δὴ:

δ'

omittunt Lips. 2. in quo

σὺ

in rasura duarum syllabarum est, et Aug. Ald. Rob.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἥκεις:

ἧκες

, cum explicatione

ἦλθες

, G.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-334

αὐτόκτιτ᾽:

αὐτόκτιτ'

Μ. aliique et Turn.

αὐτόκτητ᾽

Lips. 2. Aug.

αὐτόκτιστο

G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-335

ἐλθεῖν:

ἐς

a pr. manu M.

ἐλθεῖν

a secunda, et sic Vit. Lips. 1. 2. Rob. Ald. Turn. et recentiores.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-336

NA: Scholiastam secundum, cuius adnotationi in ed. Stanl. praefixum est

ἢ θεωρὸς τύχας ἐμὰς ἀφίξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς

, Porsonus legisse putabat

θεωρὸς ὤν

. Eam scripturam Butleri negligentia tribuit Aldinae, quam habere dicit

θεωρὸς τύχας

, quum habeat

θεωρήσων τύχας

. Repetiit errorem Wellauerus. Affertur

θεωρὸς ὢν

ex Vind. 3.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-337

ἀφῖξαι:

ἀφίξαι

a pr. manu M.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-338

ξυνασχαλῶν:

ξυνασχαλῶν

Lips. 1.

συνασχαλῶν

M. G. Lips. 2.

συνασχαλών

Vit.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-339

τὸν:

τον

omittit Lips. 1.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-340

τὸν συγκαταστήσαντα: Omnes

τὸν συγκαταστήσαντα

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-341

τυραννίδα: Lips. 1.

τυρανίδα

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-342

κάμπτομαι:

κάπτομαι

Lips. 1.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-343

γίγνωσκε:

γíγνωσκε

Μ. Vind. 4. Ceteri

γίνωσκε

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-344

μεθάρμοσαι:

μεθάρμοσαι

M. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald.

μεθάρμωσαι

μεθάρμοσον

Vit. quod in aliis superscriptum.

μεθάρμοζε

Rob.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-345

καὶ:

και

omittit G.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-346

τραχεῖς καὶ:

τραχεῖς τε καὶ

Lips. 2.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἀνωτέρω:

ἀνωτέρω

Μ. Vit. et plerique ut videtur libri.

ἀπωτέρω

G. Lips. 1. Rob. quod in aliis codd. pro diversa lectione adnotatum.

ἀπατέρω

Lips. 2. Aug.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-348

θακῶν κλύοι:

θακῶν

Μ. G. Lips. 2. Aug. et sic Victorius.

Θακών

Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.

κλύει

κλύῃ

Lips. 2. Aug.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-349

μόχθων:

μόχθον

G. Vit.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-350

παιδιὰν:

πεδιὰν

Lips. 2.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-351

ταλαίπωρ':

ταλαίπωρε

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-352

πημάτων:

τῶν πημάτων

Lips. 2.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-353

τῶνδε:

τῶνδε

omittit Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-354

ἀρχαῖ᾽:

ἀρχαῖα

G. Lips. 1.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-355

ἴσως σοι:

ἴσωσοι

M. a pr. manu.

ἴσος σοι

Lips. 1.

ἴσως

omisso

σοι

Lips. 2. Aug.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-356

γίγνεται:

γίγνεται

Lips. 1. Ceteri

γίνεται

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-357

κακοῖς:

κακῶν

Vit. in quo supra scriptum

ὑποχωρεῖς ἀπὸ τῶν

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-358

τοῖς:

τοις

om. Lips. 1.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-359

NA: Imitatum esse hunc versum Tzetzam ad Hesiodi O. et D. 780. adnotavit Porsonus.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-360

καὶ νῦν:

και μιν

, superscripto

νῦν

, Lips. 2. Aug.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-361

λαβροστόμει:

μη λαβροστόμει

G. Vit. aliique et Ald. Scholiastes Nicandri ad Alex. 160.

καὶ Αἰσχύλος, μὴ λαβροστόμει

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-362

οἶσθ᾽:

οἶδ'

Aug.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-363

περισσόφρων:

περισώφρων

G. Lips. 1.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-364

προςτρίβεται:

προςτρίβεται

M. G. Vit. Lips. 1. Vind. 1. 4. et Victorius, atque ita scriptum est apud Stobaeum XXXVI. 17. atque Apostolium VI. 36. et in Monostichis Menandri v. 111.

προςγίνεται

Lips. 2. Aug. aliique codd. et Ald. Rob. Turn. γρ.

προςτρίβεται

margo Lips. 2.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὁθούνεκ': Libri

ὅθ' οὕνεκ

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-366

τετολμηκὼς:

τετολμικῶς

G. Simillime Sophocles Antig. 537.

καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-367

μηδέ σοι:

μηδέν σοι

M. Vit. Lips. 1. 2. aliique et Rob.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-368

πείσεις:

πείθεις

Μ.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-369

οὐ γὰρ:

οὐτὰρ

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-370

εὐπιθής:

εὐπειθής

M. а pr. manu et Vit. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Rob. In Lips. 2. ad

superscriptum

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-371

πάπταινε:

πάπταννε

πάμπταινε

Lips. 2. Aug.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-372

πημανθῇς:

πημανθῆ

M. a pr. manu,

addidit secunda.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἀντισπάσῃς:

μηδαμῶς μὲ ἀντισπάσῃς

ex duabus Cantabrigiensibus Blomfieldius.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-374

τῶνδέ:

τόνδε

om. Lips. 2. Aug.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-375

κοὐδαμῇ:

κουδὲ μὴ

M. G. Vit. aliique.

κουδαμῆ

Lips. 1. edd. vett.

κουδαμή

, ultima littera in litura et supra scripto

οι

, Lips. 2.

κοὐδαμοῦ

Aug. Valckenario ad Phoen. 1723. p. 575.

τὰ μὲν σ' ἐπαινῶν οὐδαμῇ λήξω ποτέ

legendum putanti more suo obsecutus est Brunckius. V. ad Soph. Ai. 1379.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-376

προθυμίας:

προμηθείας

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἀτὰρ:

αὐτὰρ

Vit.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-378

θέλοις:

θέλεις

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et sic codd. plerique et vett. edd.

θέλοις

Vit. Par. B. Cantabr. 1. quod receperunt Brunckius et Schützius, non, ut Wellauerus ait, inepte, sed aptissime, immo sententia etiam flagitante, quia

μάτην πονήσεις

idem fere est quod

πονήσειας ἂν μάτην

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-379

οὐκ εἰ:

ουκ

om. Vit. qui

εἰ

habet et

οὐ

in principio sequentis versus.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-380

οἵνεκα: Libri

εἵνεκα

. Correxit Brunckius.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-381

πλείστοισι:

πλήστοισι

pr. manu habuisse videtur M.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-382

πημονὰς:

πλείστους πημονάς

Vit.

349-374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383

NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-384

καὶ:

καὶ

om. G. Pro eo male Porsonus

καί

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-385

ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους:

ὃς ἐς ἑσπέρους τόπους

Med. Par. D. Rob.

ὃς πρὸς ἑσπερίους τόπους

Vit. Ceteri

ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-386

κίον᾽:

κίονας

G. Lips. 1. Vulgatum

κίον'

, quae etiam in Rob. est, habet Plutarchus de facie in orbe lunae p. 923. C. Eustathius p. 1389, 61.

διὸ καὶ Αἰσχύλος ἐν Προμηθεῖ κίονα εἶπεν ἑνικῶς καὶ οὐ κίονας

, de axe, circum quem volvitur orbis, haec intelligenda putans. P. Petitum, qui in Obss. misc. III. 24.

ἕστηκε κίων

ut vulgatam scripturam affert, refutavit Abreschius. Quo magis mirum est Blomfieldium illud ipsum

ἕστηκε κίων

scribendum coniecisse, probasseque Nitzschium in adn. ad Od. I. 52. p. 18.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-387

οὐρανοῦ:

οὐρανῶν

Rob.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-388

ὤμοις:

ὤμοις

(non

ὤμοισι

) M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. edd. vett. praeter Rob. Sic etiam apud Plutarchum.

ὤμοισι

Par. D.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA: Alteram versus partem respexit Porphyrius de abst. p. 77.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-390

εὐάγκαλον:

εὐάγγαλον

Lips. 1.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-391

τε:

τε

omittit G.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-392

ἄντρων:

ἄντρων

, superscripto

, Lips. 2.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἑκατογκάρηνον: Libri

ἑκατοντακάρηνον

, nisi quod M.

ἑκατοντοκάρηνον

habet,

super

a manu secunda adscripto. Ex Pauwii emendatione Porsonus

ἑκατογκάρηνον

. Blomfieldius aliique

ἑκατογκάρανον

, quod

καρανῶσαι, καρανιστῆρα

dicant tragici, probabili, etsi non prorsus certo argumento. Videri potest confirmari Hesychii verbis p. 1126.

ἑκατονκάρανοι, ἑκατὸν αἱ ἐπιζήμιον πρασσόμεναι

, et est fortasse ita, si ille

ἑκατογκάρανον

scripsit et deinde posuit ex Aristophanis Eq. 440.

ἑκατοντάλαντοι δίκαι, αἱ ἑκατὸν τάλαντα ἐπιζήμιον πρασσόμεναι

. In chori carmine apud Aeschylum Choeph. 391.

κάρανα

legitur, sed in trimetro ex Euripidis Meleagro apud scholiastam Pindari ad Nem. X. 12.

κάρα Τυδεὺς γένυσι Μελανίππου σπάσας

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-394

πᾶσι δ᾽ ἀντέστη θεοῖς:

πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς

M. G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.

ὃς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς

Lips. 2. Aug. Par. E. Bess. Gaisfordii coniecturam,

Τυφῶνα θοῦρον, ὃςτις ἀντέστη θεοῖς

, probaverat Porsonus, multis exemplis allatis, in quibus

τις

vel additum temere vel omissum est. Ne commemorem quod sic grave et prope necessarium vocabulum abiicitur, ne recte quidem dictum est

ὅςτις

, quod pronomen quum non sit definientis, quam vim habet

ὃς

, sed declarantis, referendum id esset ad

θοῦρον

, quo languida fieret sententia. Defendere quidem

ὅςτις

pro

ὃς

positum conatus est Blomfieldius, sed aliena sunt exempla quae attulit praeter unum Callimachi h. Apoll. 22. in quo tamen vulgo recte divisim scriptum est de saxo Nioben referente

ὃς τις ἐνὶ Φρυγíῃ διερὸς λίθος ἐστήρικται

, h. e.

διερός τις λίθος

. Praeter alias inscite inventas medelas imperite Wunderlichius coniecit

πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς

, numero prorsus ab Aeschyli arte alieno. Probabilius est quod Lobeckius in prima editione Aiacis ad v. 1122. p. 344. proposuit

πᾶσιν ὃς προὔστη θεοῖς

, ut in Aiacis versu dictum est

ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;

quocum comparari potest scriptura quam in Trachinis v. 1183. servavit scholiastes, falsa illa quidem aperte,

οὐ θᾶσσον οἴσεις, μηδὲ προστήσεις ἐμοί

, quam interpretatur

ἐναντιωθήσῃ

, quo

verbo

etiam Aeschyli enarratores usi sunt. Multo tamen elegantius est, neque exiguam habet veri speciem, quod Naekio in mentem venit in programmate a. 1829. edito sive in eius Opusculis I. p. 175. inter

πᾶσιν ὃς

ἀντέστη

lacunam esse unius versus, hac fere sententia,

qui cunctis unus insana mentis rabie diis obstitit

. Quamquam, si quid excidit, non adducor ut

πᾶσιν

tam longe a

θεοῖς

removisse Aeschylum putem, sed facilius credam altera

ὃς

pronominis positura eum tale quid scripsisse,

ὃς δυςαντήτῳ μένει χειρῶν πεποιθὼς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς

. Sed tamen, quoniam haec omnia non sine magna audacia coniici possunt, ad illud redii quod ut facillimum olim in publicis scholis commendavi,

πᾶσι δ' ἀντέστη θεοῖς

. Eodem modo in Sept. ad Th. 549.

ἕκτον λέγοιμι ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολοΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν

357-358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-395

NA: Hunc versum et sequentem afferunt Eudocia p. 406. Tzetzes ad Lycophr. 177.et in Theogonia v. 289. Favorinus in

Τυφωεύς

, priorem solum Eustathius p. 579, 20.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-396

σμερδναῖσι: Apud Eudociam, Favorinum, Tzetzam in Theogonia et in quibusdam eius libris ad Lycophronem, ut in ed. Rob.

δειναῖσι

. Eustathius

σμερδνῇσι

. Ceteri Aeschyli et Tzetzae libri

σμερδναῖσι

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-397

γαμφηλαῖσι:

γαμφήλαισι

a pr. manu M. et ad secundam syllabam superscripto

γαμφήλαισι

M. a sec. manu et Rob. Eudocia, Favorinus.

γαμφηλαῖσι

Lips. 1.

γαμφηλαις

vel

γαμφηλαις

Vit. Lips. 2. aliique codd. et Ald. Turn. atque Eustathius et Tzetzes. Quod ad has dativi formas attinet, quid de Homeri usu statuendum sit, copiose docet Etym. M. p. 166, 30. et Gudianum p. 249, 41. sed utrumque emendatione indigens. Eam praebet Etym. Augustanum, in quo omissis exemplis sic scriptum,

δεῖ δὲ γιγνώσκειν ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ αἱ τοιαῦται δοτικαí, εἴτε ἐπεκτεταμέναι εἴτε ἀνεπέκτατοι, τὸ α εἰς η τρέπουσι, οἷον ἐν παλάμῃσιν, ἐν παλάμῃς φορεῖ, σεσημειωμένων δυεῖν, θεαῖς καὶ ἀκταῖς

. Itaque non in locis duobus illis quos Etym. M. et Gudianum afferunt, Od. V. 119. et II. XII. 284. servandum est

αις

, sed in duobus vocabulis

θεαῖς

ἀκταῖς

. Atque ex

θεά

dativus exstat etiam II. III. 15S. ubi tamen

αἰνῶς ἀθανάτησι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν

non solum in libris scriptum est, sed etiam apud Athenaeum V. p. 188. B. ipsoque in Etym. M. p. 36, 7. Subtili quadam ratione Göttlingius ad Aristotelis Polit. p. 343.

θεῇς

not sine iota littera defendere studuit.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόνον:

φόβον

, memoratum in scholiis habent M. Par. D. Rob. et ante primae manus correctionem Vit. Ceteri

φόνον

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-399

ὀμμάτων:

ὀμάτων

G. Lips. 1.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-400

ἤστραπτε:

ἤστραπται

G. Lips. 2.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-401

γοργωπὸν:

γοργωπὸν

ex hoc versu habere videtur Hesychius.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402

ἄγρυπνον:

ἄγριον

G. Lips. 1.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403

NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.

caducum fulmen

eripere tentantem.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404

κἀξεβροντήθη:

καὶ ἐξεβροντίθη

κἀξεβροντήσθη

Vit.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405

παράορον:

παράωρον

Vit. aliique codd.

πανάωρον

Ox. Bess. Ald. γρ.

καὶ πανάωρον

Vit.

παρήωρον

G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.

παρήορον

Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.

παράφρον

, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa

παράορος, σειραφόρος

, praebuit M. V. II. VII. 156.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406

ἰπούμενος:

ἰπνούμενος

Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.

ἱπνούμενος

G. et a manu recentiore Μ.

ἱπούμενος

Vit. ex correctione primae manus, quae alterum

delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium

ιπποῦμεν

ἰππούμενος

scriptum.

ἰπνούμενον

Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit

ἰπούμενος

habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.

ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ

. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit

ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407

ῥίζαισιν:

ῥίζαισιν

M. Vit. Aug.

ῥίζησιν

G. Lips. 1.

ῥίζεσιν

Lips. 2.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408

μυδροκτυπεῖ:

μυδροκτυπεῖ

in litura M.

μυδροκτρυπεῖ

Lips. 2.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἔνθεν ἐκραγήσονταί:

ἐνθένδ᾽ ἐκρ.

Lips. 1.

ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε

G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410

δάπτοντες:

δ᾽ ἄπτοντες

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἀγρίαις:

ἀγρίοις

Vit. et pauci alii.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412

λευρὰς:

λευροὺς

Μ. Rob. Ceteri libri

λευράς

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413

γύας:

γυίας

Vit. Lips. 1. aliique.

γυίας

Lips. 2.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414

θερμῆς:

θερμοῖς

, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent

θερμῆς

. Ita, non

θερμής

, etiam M.

θέρμης

G. et ante correctionem Vit.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἀπλήστου: Libri

ἀπλήστου

. Id in

ἀπλήτου

(scribere debebat

ἀπλάτου

) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus

ἀπλάτου πυρός

dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416

βέλεσι:

βέλεσσι

Μ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417

NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,

σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός

. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.

τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418

σῶζ':

σῶιζ'

Μ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419

ἐπίστασαι:

ἐπίσταμαι

ante corr. Lips. 1.

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-420

λωφήσῃ:

λωφήσῃ

, ut librarius prius

λωφήσει

scripsisse videatur, M.

λογήσῃ

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-421

χόλου:

χόλον

Vit.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-422

γιγνώσκεις:

γιγνώσκεις

Μ. Ceteri

γινώσκεις

. Cicero Q. Tusc. III. 31.

Sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum: ut Prometheus ille Aeschyli, cui quum dictum esset atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem iracundiae, respondi siquidem quis tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus

. His refutatur Bentleius, qui etiam alterum distichon Oceano tribuendum putabat.

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-423

ψυχῆς νοσούσης: Libri omnes

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Stobaeus ΧΧ. 13.

ὀργῆς ματαίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι

. Plutarchus in Consol. ad Apollonium p. 102. Β.

καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν. ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι, ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

. Plutarchum homo doctus in Novae bibliothecae Germanicae vol. LXVI. parte I. cuius observationes Latine versae in Beckii Commentariis societatis philologicae vol. II. exstant,

ψυχῆς

pro

ὀργῆς

substituisse, quoniam de dolore, non de ira scriberet, suspicabatur. Eadem Wyttenbachii sententia fuit. Eustathius p. 696, 33. fortasse ex Plutarcho,

κατὰ γὰρ τὴν τραγῳδίαν ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Εt p. 1005, 21.

ἐπεὶ καὶ φύσει κατὰ τὸν εἰπόντα ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Sic hic versus scriptus est etiam in Georgidae Gnomologio in Boissonadii Anecd. I. p. 100. Attulerat Stanleius Isocratis verba in or. de pace S. 39.

ὑμᾶς δὲ χρὴ πρῶτον μὲν τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι τῶν μὲν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων πολλαὶ θεραπεῖαι καὶ παντοδαπαὶ τοῖς ἰατροῖς εὕρηνται, ταῖς δὲ ψυχαῖς ταῖς νοσούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδέν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλὴν λόγος ὁ τολμῶν τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττειν

: verum ibi pro

νοσούσαις

codex Vrbinas praebuit

ἀγνοούσαις

. Plutarchi et Eustathii scripturam probarunt Stephanus, Casaubonus ad Athenaeum p. 65. Gatakerus in Adv. misc. p. 487. C. Ei repugnare videtur Ciceronis interpretatio, nisi hunc sententiam magis quam verba expressisse putabimus.

Ὀργή

quidem non videtur

νοσοῦσα

dici potuisse. Nam etsi

νοσεῖν περί τι

vel

ἐπί τινι

de vehementi cupiditate dicitur, ut apud Platonem in Phaedro p. 228. Β.

ἀπαντήσας δέ τῳ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μὲν ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προςάγειν ἐκέλευε

, tamen si quid simpliciter

νοσεῖν

dicitur, ei significatur deesse aliquid, quominus id sit quod pro natura sua esse debeat. Itaque

ὀργὴ νοσοῦσα

non erit nimia et modum excedens ira intelligenda, sed quae non impleat modum nec possit recte censeri ira esse. Adhaeret enim illi verbo debilitationis quaedam notatio. Non igitur recte

νοσούσης

ille interpretatus est, qui pro eo verbo

ματαίας

, quod apud Stobaeum est, posuit. Pauwianam sapientiam, qui, quod

ὀργή

quamlibet animi affectionem significaret, eo vocabulo hic usum esse Aeschylum putavit, non debebat probare Wellauerus. Reisigius quod ad Soph. Oed. C. 1190. leni sane mutatione coniecit,

ὀργῆς νοσοῦσιν εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

, hac credo sententia, ut miseris iram lenire adhortationes dicantur, id si Aeschylus voluisset, scripsisset

νοσοῦσιν ὀργῆς

. Aliud in mentem venit G Dindorfio, quem moverunt haec verba Themistii in or. VII. p. 98.

φάρμακον δὲ ὀργῆς οἰδαινούσης τὸ μὲν αὐτίκα λόγος ἐστίν, ᾧ σὺ τηνικαῦτα ἐπράϋνας σφαδάζουσαν καὶ ζέουσαν ἔτι

, ut Aeschylum

ὀργῆς ζεούσης

scripsisse crederet, ad sententiam recte, modo satis appareret unde in libros

νοσούσης

irrepserit. Fatendum tamen est scholiastas aliud verbum quam

νοσούσης

videri legisse. Eorum unus

εἰπόντος τοῦ Προμηθέως ὅτι ἐγὼ τὴν παροῦσαν ὑπομενῶ τύχην, ἕως οὗ ὁ νοῦς τοῦ Διὸς παυθήσεται τῆς ὀργῆς, φησὶν ὁ Ὠκεανὸς πρὸς αὐτόν, οὐδὲ τοῦτο γινώσκεις, ὦ Προμηθεῦ, ὅτι οἱ λόγοι οἱ παρακλητικοὶ θεραπεύουσι τὴν ὀργὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἐπαιρομένην;

Alius interpres adscripsit

ἀκμαζούσης

. In alio scholio est

εἰπόντος Ὠκεανοῦ ὅτι τῆς ἀκμαζούσης ὀργῆς οἱ λόγοι εἰσὶν ἰατροί

. Quas interpretationes qui consideret, facile adducatur ut eas ad

σφριγώσης

pertinere putet, quandoquidem mox ad

σφριγῶντα

v. 382. adnotatum est

αὐξόμενον καὶ ζέοντα. ἀκμάζοντα. νεάζοντα καὶ αὐξάνοντα

. Atque apud Hesychium

σφριγᾷ, — ἀκμάζει, νεάζει. σφριγῶν, ἀκμάζων, νεάζων, αὔξων. σφριγῶντα, ἐπαιρόμενον, ἰσχύοντα

. Quod si cui hariolari libeat, suspicari poterit lectum fuisse olim

ὀργῆς σφριγώσης

, idque verbum quum librario in mente haereret, illatum ab eo esse pro

σφυδῶντα

, quod codex M. v. 382. habet. Verum eadem opera etiam alia coniici possunt, ut

ὀργῆς βρυούσης

. Nam Hesychius

βρύει, ῥέει, πηγάζει, ἀναβλύζει, πηδᾷ, ἀνθεῖ, ἀνίησιν, αὔξεται

. Dicitur id autem etiam non adiecto nomine, ut in Soph. Electra v. 422.

βρύοντα θάλλον

. Sed tamen consultius visum est tenere scripturam quae apud Plutarchum et Eustathium et Georgidam est, quum ad eam explicandam, quoniam de ira sermo est, facile adscribi potuerit

ὀργῆς

, quod pro diversa scriptura habitum deinde expulso

ψυχῆς

ὀργῆς

mutatum fuerit.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε:

κἄν τις

G. quod etiam scholio in illo codice praepositum est.

ὅταν τις

Plutarchus.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-425

μαλθάσσῃ:

μαλθάσῃς

M. a pr. manu et G. Lips. 1. Ald. Rob.

μαλθακίσῃ

Lips. 2. Aug.

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-426

σφυδῶντα:

σφυδῶντα

Μ.

σφυγῶντα

Lips. 1.

σφιγῶντα

G. Ceteri omnes

σφριγώντα

. Hesychius

σφυδῶν, ἰσχυρός, εύρωστος, σκληρός· et διασφυδῶσαι, αὐξῆσαι, ἀπὸ τοῦ σφύζειν

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-427

ἰσχναίνῃ:

ἰσχράνει

Μ.

ἰσχαίνῃ

G. Lips. 1. et pauci alii libri.

ἰσχναίνῃ

Vit. Lips. 2. cum plerisque. Sed id cum in Lips. 2. sic scriptum sit ut imperito videri possit

ἰσχναίνῃ

esse, posuit hoc is qui Aug. scripsit.

ἰσχναίνῃ

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-428

προμηθεῖσθαι:

προμηθεῖσθαι

M. G. Lips. 1. aliique et Ald.

προμηθεῖσθαι

Lips. 2. Aug. aliique et Rob.

ἐν τῷ προμηθεῖσθαι μὲ καὶ τολμῶν

, addita explicatione

προνοεῖσθαι ἐμὲ τὸ συμφέρον σοι

, Vit.

προμηθεῖσθαι

recte probarunt Scaliger et Valckenarius ad Phoen. 1475.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὁρᾷς:

ὁρᾷς το

, sed lineola transfixo, M.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-430

δίδασκέ με:

δίδασκέ μοι

Vit.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431

περισσὸν:

περισὸν

Lips. 1.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432

κουφόνούν:

κουφόνουν

cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433

τῇδε τῇ νόσῳ:

τῇδε τῇ νόσῳ

M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.

τήνδε τιν νόσον

inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.

νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434

μὴ δοκεῖν φρονεῖν:

μὴ φρονεῖν δοκεῖν

Μ. et pauci alii codices.

μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν

G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435

δόκει σοι:

δόξεις

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.

δόκει σοι

Vit. et alii pauci.

δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ

Par. B. Apertum est scribendum fuisse

δόκει σύ

. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436

οἶκον:

οἴκους

Lips. 2. Aug.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437

πάλιν:

πάλαι

, sed supra scripto

ὀπίσω

, Vit.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438

θρῆνος οὑμὸς:

θρῆνός ὁ ἐμὸς

G. Lips. 2. Aug. Ald.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439

βάλῃ:

βάλλει

Vit.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440

θακοῦντι:

θακοῦντι

M. Vit. aliique et Rob.

κρατοῦντι

G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441

ἀχθεσθῇ:

ἀχθεσθῇ

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442

συμφορὰ:

συμφοραί

a pr. manu habuisse videtur M.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443

λευρὸν γὰρ οἶμον:

λευρῶν γὰρ οἴμων

Ven. 2. 3. Rob. Ceteri

λευρὸν γὰρ οἶμον

, praeter Vit. in quo est

εὐρὺν

, superscripto

οι

. G.

λευρὸν

in litura, quum prius

λευρὰν

scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.

ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει

. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam

λευρὸν

ducere videtur.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444

ψαίρει:

ψαίρει

M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.

ψαύει

ante corr. Vit. aliique et Ald.

ψαύει

Lips. Aug. aliique et Rob.

ψαύει

, superscripto

ψαίρει

et addito

γρ. ψαίρει

Par. B.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445

τετρασκελὴς:

τετρασχελής

Lips.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446

δέ τἂν:

δέ τ' ἄν

M. G. Cantabr. 1. Vulgo

δέ τ' ἄν

. Blomfieldius recte

δέ τἂν

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447

κάμψειεν:

κάμψειε

G. Vit.

κάμψει

Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.

κλίνειε

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448

στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.

τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς

στένω σε τᾶς

, super

adscripto

, Μ.

στένω σε τὰς

G. Vit. Aug. Ald.

στένωσις τὰς

Lips.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449

δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes

δακρυσίστακτον δ'

, praeter Bess. in quo

τ'

est, et Lips. Aug. qui

δακρυσίστατον δ'

habent. Tum

ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα

M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in

ῥαδινὸν λ.

mutatum est.

ῥαδινὸν λειβομένα

aliquot codices et Ald. Rob. Εt

ῥαδινόν

quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit

τέρε δάκρυον

. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit

δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν

, omissis

δέ

λειβομένα

. Sed particula abesse non potest, nem que

λειβομένα

delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post

δακρυσίστακτον

particula ex

λειβομένα

feci

δ᾽ εἰβομένα

. Sophocles Ant. 527.

φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450

νοτίοις:

νωτίοις

ante correctionem M.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἔτεγξα:

ἔτεγξα

libri praeter Par. A. qui

ἔτεγξε

habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem

εἰβομένα

opus erat

ἔτεγξε

scribi.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452

παγαῖς:

πηγαῖς

M. Lips. aliique.

παγαῖς

G. Vit.

403-404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453

τάδε· Ζεὺς δ᾽:

τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις

Vind. 2. Ceteri codices et Ald.

τάδε Ζεὺς ἰδίοις

, nisi quod quidam ut Vit. post

τάδε

interpungunt, in quo codice supra scriptum

ὁ γάρ

. Verissima Robortelli scriptura

τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454

κρατύνων:

κρατύνει

Vind. 1. 3. et in litura, quum antea

κρατύνων

fuisset, G.

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὑπερήφανον:

ὑπερήφανος

ante correctionem M.

405-406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456

θεοῖς τοῖς πάρος:

θεοῖς τοῖς πάρος

M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.

τοῖς πάρος θεοῖς

Lips. aliique nonnulli et Ald.

τοῖς πρὸς θεοῖς

Aug.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457

ἐνδείκνυσιν:

ἐνδείκνυσιν

G. Arund. Par. L.

ἐνδεικνύειν

Μ.

ἐνδεικνύει

Par. D.

δεικνύει

Vit. et pauci alii.

δείκνυσιν

Lips. Aug. aliique et edd. vett.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458

αἰχμάν:

αἰχμήν

M. G. Vit.

αἰχμάν

Lips.

408-409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459

μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri

μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ

, nisi quod Vind. 2. 3. 4.

τε

plene scriptum habent, Aug. autem

μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή

. Sola Aldina

μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή

. Tum

στένωσι

, super

addito

, Μ.

στένουσι

G. Vit. aliique pauci et Rob.

στένουσα

Lips. Aug. aliique et Ald.

στένουσαν

Par. E. Agnoscunt

στένουσι

scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin

στένουσι

correctori debeatur, qui

στένουσα

construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post

ἀρχαιοπρεπή

excidisse verbum, quod videtur

δακρυχέει

fuisse,

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460

τὴν σὰν:

τῶν σῶν

G. Vit. Ald.

τὰν σὰν

Rob.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461

τε:

τε

omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462

τιμάν:

τιμᾶν

ante corr. M.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463

ὁπόσοι:

ὅποσοι

G. et aliquot alii.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464

ἁγνᾶς:

ἁγνὸς

Lips. Ald.

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465

σοῖς:

σοῖς

M. G. Vit. Lips. Aug.

σοισι

pauci codices.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466

θνητοί:

θνατοί

Μ. G. Ceteri

θνητοί

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467

μάχαις:

μάχας

M. aliique.

μάχαν

Rob.

μάχης

Lips. Aug. Ald.

μάχαις

G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.

τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468

Σκύθης:

Σκύθη

Lips.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469

γᾶς:

γῆς

Vit.

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470

τόπον:

τόπον

M. Vit. aliique et Rob.

πόρον

G. Lips. Aug. aliique.

τόπον πόρον

Ald. Restituit

τόπον

Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471

Σαρματᾶν:

Ἀραβίας

M. G. Vit. et plerique.

Ἀρσαβίας

Lips. et pauci. Tum

ἄνθος

Ald.

ἄνθος

M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti

omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus

respondet,

an etiam Arabia est in Ponto?

Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,

est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea

. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,

ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται

, non solum metri indicio sine

τε

copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur

δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς

. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque

Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος

. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis

Ἀραβίας

eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472

ὑψίκρημνον οἳ:

ὑψίκρημνονθ' οἳ

Μ.

ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ

Lips.

ὑψίκρημνον τ' οἳ

Ald.

ὑψίκρημνον θ' οἳ

ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473

νέμονται:

νέμουσι

Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri

νέμονται

, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si

νέμουσιν

scribitur: nam in strophico versu est

οἳ γᾶς

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474

Καυκάσου πύλας: Sed

Καυκάσου πέλας

, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam

πόλισμα

, quod

ὑψίκρημνον

dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,

Καυκάσου πύλας

. Plinius H. N. VI. 12.

ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum

. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.

ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον

. Ptolemaeus has

Σαρματικὰς πύλας

appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur

Καυκάσου πύλας

legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.

σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475

ὀξυπρώροισι:

ὀξυπόροισι

Lips. Aug.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:

μόνον δὴ πρόσθεν

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.

μόνον

omissum in G. sed in margine ante

δὴ

suppletum.

μόνον δὲ πρόσθεν

Ven. 2. Vind. 1. 3.

σου

post

πρόσθεν

addunt Par. B. Ox. Ald. Tum

ἄλλον ἐν πόνοις

Μ. aliique et Rob.

ἄλλων

Vit. Aug. aliique et Ald.

ἄλλον

ἄλλων

a sec. manu mutatum G.

ἄλλον

, superscripto

ων

, Lips.

ἄλλων

, superscripto

ἄλλον

γρ. πρόσθεν ἄλλον

, Par. B. Delendum esse

ἄλλων

vel

ἄλλον

adnotatio scholiastarum

ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων

docet. Scribendum est

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις

. Antistrophica enim haec sunt.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477

ἀδαμαντοδέτοις:

ἀδαμαντοδέτοις

Colb. 1. Ceteri libri

ἀκαμαντοδέτοις

, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est

ἀκαμαντοδέτοις

, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.

ἀδαμαντοδέτοις

, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus

ἀδάμαντι δεδεμένος

dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.

τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις

, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.

σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478

Τιτᾶνα λύμαις:

τιτᾶν ἀλύμαις

Vit.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479

ἐςειδόμαν:

εἰσιδόμαν

, superscripto

ην

, Vit. Lips.

εἰσιδόμην

Vind. 4. Ald. Rob.

εἰσιδόμαν

ceteri.

εἰςειδόμαν

scribendum esse antistropha monstrat.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480

θεῶν:

θεὸν

M. G. Par. L. Rob.

θεόν

, superscripto

ῶν

, Bess.

θεῶν

ceteri.

428-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:

ἄτλανθ᾽ ὡς

Μ.

ἄτλανθ' ὃς

ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim

ἄτλαν θ' ὃς

habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui

Τιτάνα

Typhonem intelligens accusativum esse volebat

Ἄτλαν

. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.

Ἄτλας, Ἄτλα

declinari propter

Ἀτλαγενέων

affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus

Ἄτλα

, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,

tempus, Atla, veniet

: cui par est apud Homerum

Πουλυδάμα

. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus

καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα

. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,

ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν

. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.

Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα

. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,

εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν

Post

Ἄτλανθ᾿ ὃς

omnes libri

αἰέν

. Tum

ὑπείροσχον

Lips.

ὑπείοέχον

Par. C. Ceteri libri

ὑπείροχον

, praeter Vit. in quo recte scriptum est

ὑπέροχον

. Libri

σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει

, nisi quod

κρατεὸν

πῶλον

G. habet, Robortellus autem

ὑποβαστάζει

. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae

ὑποστεγάζει

, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad

ὑποστενάζει

superscriptum

βαστάζει

. Hesychius

στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει

. Suidas in v.

στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων

. Atqui

στεγάζω

idem est quod

στέγω

. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,

σθένος

non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit

Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος

. Deinde illud

οὐράνιόν τε πόλον

referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est

κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων

. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod

ὃς αἰέν

, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482

NA: Excidisse versum stropha docet.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483

ξυμπίτνων:

ξυμπίτνων

sic M.

ξυμπιτνών

, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.

ξυμπίπτων

Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.

ξυμπιτνών

ceteri et in margine Vind. 3.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484

βυθός:

βαθὺς

(non βαθός) M. Rob. In M. ad

στένει

adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ

στένος

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485

κελαινὸς: Libri

κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος

. Delendam esse particulam stropha monstravit.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486

ὑποβρέμει:

ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς

Vit.

ὑποβρέμυχος γᾶς

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487

παγαί θ':

παγαί θ'

(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.

πηγαί θ'

Lips. Aug. aliique et Ald.

πηγαὶ δ᾽

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488

ἁγνορύτων:

ἁγνωρύτων

Μ.

ἁγνωρούτων

Vit.

ἁγνορρήτων

ἁγνηρούτων

Par. F. Ceteri

ἁγνορρύτων

. Emendavit Heathius.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489

οἰκτρόν:

πικρόν

pro

οἰκτρόν

Vit. et pauci alii.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-490

μή τοι:

μήτι

G. Vit. cum paucis codicibus et Ald.

μήτοι

ceteri et Rob.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-491

μηδ':

μηδ'

M. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.

μήτ'

editiones veteres.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-492

αὐθαδίᾳ:

αὐθαδείᾳ

ἀθυμίᾳ

Vit. Par. C.

αὐθαδίᾳ

supra adscriptum in Vit.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-493

προςσελούμενον:

προσηλούμενον

, super

a sec. manu adscripto

, Μ.

προσηλούμενον

G. Par. G. D. F. N. Vind. 3. Cantabr. 1. 2. et pro varia lectione Par. Β.

προσελούμενον

Vit. Lips. Aug. Par. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.

προσσελλούμενον

Ven. 3.

προσσελλούμενον

Turnebus, qui has scripturas adnotavit,

προσηλούμενον

προσεούμενον

. Brunckius ex Dawesii sententia in Misc. crit. p. 163.

προςἑλούμενον

. Porsonus, ut antea Askewius voluerat,

προσσελούμενον

, quod plerique receperunt. Ex Kiddii adnotatis ad Dawesii librum p. 295. cognovimus Bentleium, quod in uno codice Stobaei

προηγελοῦμεν

et apud Hesychium

προυγελεῖν

invenerat,

προϋγελούμενον

veram esse lectionem pronuntiasse. Mirae illae et inauditae formae

προυγελεῖν

προσελεῖν

qua radice ortae sint, qua analogia defendi possint, qua significationis derivatione commendentur, altum et apud ipsos et apud eorum pedisequos silentium. Solus, quod sciam, Buttmannus perplexam quandam viam in Lexilogi vol. II. p. 159. init, ut adhibita littera Aeolica et

προηγελεῖν

προυσελεῖν

tueretur, dirimi litem ratus Creticis

πρείους, πείγιστος, πρεινήϊον, πρειγευτής

πρέσβυς

deflexis. De his Creticis copiose disseruit Valckenarius ad Theocriti Adoniazusas p. 319. seq. At haec non videntur comparari posse cum isto

προηγελεῖν

vel

προυσελεῖν

. Quod verbum etsi, quia rarissimum est, videri potest peregrinum esse, tamen nisi ostendatur et qui Doriensium

προυγελεῖν

usurpaverint et Attici quomodo id in multo magis mirabilem formam

προυσελεῖν

mutaverint, suspecta potius utraque forma, quam altera alteri praeferenda aut alterutra omnino admittenda censeri debet. Invenitur hoc verbum, quod hodie sciamus, apud duas dumtaxat antiquos scriptores, hoc in Aeschyli versu et apud Aristophanem in Ranis v. 730. Ibi haec leguntur,

τῶν πολιτῶν θ᾽ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας ἄνδρας ὄντας, καὶ δικαίους, καὶ καλούς τε καγαθούς, καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ, προσελοῦμεν

. Tertium exemplum, in quo recte idem verbum agnovit Lobeckius ad Ai. p. 252. ed. pr. 159. ed. alt. Aeliani est in epistola tertia, sed illud, ut videtur, ex Promethei versu sumptum,

καὶ γὰρ ἂν εἰκότως μοι στενάξαι τὰ τῶν προγόνων ἠρία, εἰ Εὐπειθείδης ὁ Κορυδαλλεὺς ἐμαυτὸν περιοψοίμην προσηλούμενον, καὶ ταῦτα ἀνδραπόδου ἴσως δυεῖν μναῖν ἀξίου

. Videamus nunc de scriptura. Atque apud Aeschylum nullus liber nec

προσσελούμενον

nec

προγελούμενον

praebet. Apud Aristophanem autem liber Ravennas

προυσελοῦμεν

. Ceteri libri, in quibus Venetus est, non minoris ille quam Ravennas auctoritatis,

προσελοῦμεν

, in duobus, quos Dobraeus contulit, alterum

supra scriptum est. Etiam Suidas

προσελοῦμεν

habet. Sed apud Stobaeum XLIII. 28. ubi Aristophanis versus leguntur, codex N. non A. quem Grotius nominat, in quo libro non legitur iste locus, et editio princeps habent

προηγελοῦμεν

. Hesychius

προϋγελεῖν, προπηλακίζειν, ὑβρίζειν

. Sed idem etiam

προσέλει, προπηλακίζει

. Incertum est pertineatne huc quod apud eundem sic scriptum legitur,

προσελα, προύτελα, προτελεῖ

. Tum in Etym. Μ. in v.

προσέληνοι

p. 690, 12.

προυσελλεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν. καὶ οἱ Ἀρκάδες, ἐπειδὴ λοιδορητικοί εἰσιν. οὕτως ἐν ὑπομνήματι Προμηθέως δεσμώτου

. Ex eodem fonte haustum est scholion cod. M. ad Aeschyli versum,

ὑβριζόμενον. ὅθεν καὶ Ἀρκάδες προσέληνοι. ὑβρισταὶ γὰρ μέμψιν ἀνθρώπων ἔχων

. Similiter scholia aliorum codicum. Tzetzes ad Lycophr. 482. de Arcadibus

ἢ ὅτι προσέληνοι οἱ ὑβρισταὶ λέγονται. προσελεῖν γὰρ τὸ ὑβρίζειν

. Sic etiam repetens illa Favorinus. Et idem

προσελεῖν τὸ ὑβρίζειν κατὰ Ἀρκάδας· ἐπειδὴ οἱ Ἀρκάδες λοιδορητικοί εἰσιν. Ἀριστοφάνης “ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ προσελοῦμεν.”

Hinc in Tzetzae Chil. I. 882. et IV. 813. quibus in locis

προσελοῦν

legebatur,

προσελεῖν

restituit Kiesslingius. Viroque loco Tzetzes dicit

τὸ γὰρ ὑβρίζειν προσελεῖν καλεῖται παρ' Ἀρκάσιν

, nisi quod in priore, fortasse per errorem,

παρ' ἑτέροις

legitur. Eadem forma in scholiis Aristophanis, quae hoc verbum Atticis tribuunt. Tam multis testibus

προσελεῖν

, tam paucis

προϋσελεῖν

προυγελεῖν

cognitum habemus. Et quis, si hoc verbum

προυγελεῖν

vel

προυσελεῖν

fuisset, a

προσελήνοις

illud repetivisset Arcadibus? Mihi quidem sapientior fuisse videtur Dobraeus, qui in addendis ad Aristophanica p. (124) et

υγ

ex illa litterarum forma ortum esse iudicavit, qua in codicibus

σσ

scribi solet. Haec et in forma verbi et in significatione explicanda aptissima est et minimae obscuritatis ratio. Namque ut a

τέλλειν τελεῖν

, sic a

σέλλειν σελεῖν

est deductum.

Σέλλειν

autem, cognatum illud cum

εἴλειν, ἔλλειν

, quod

ὁρμᾶν

significaret, commemoravit Eustathius p. 1041, 29. 32. et ex eo Favorinus in v.

ξυσσέλμοιο νηός

. Videtur id proprie crispantem motum, quo aliquid rotatur, iactatur, vibratur, notasse. Inde

σόλος

, eodem loco memoratus Eustathio, ut a

δικεῖν δίσκος

. Inde

σέλας, σελήνη, σέλμα, Σελλήεις

et aliquot alia nomina. Nisi fallor, pertinet huc etiam

σελλίζειν

. Hesychius

σελλίζεσθαι, ψελλίζεσθαι. τινὲς δέ, σελλίζει, ἀλαζονεύει

. Id verbum grammatici a quodam Sello repetunt, quem vereor ne ipsi finxerint, quoniam Aeschinem quendam ab Aristophane in Vespis v. 325. et 1243.

τὸν Σελλοῦ

et v. 459.

τὸν Σελλαρτίου

appellatum videbant. At non Sellus, sed Aeschines propter vanitatis insolentiam famosus erat: quare istiusmodi feroces iactatores

αἰσχινίζειν

potius quam

σελλίζειν

essent dicti. Hinc colligi posse videtur Aeschinem istum non quod patrem haberet Sellum, sed quod temere gloriosus esset,

τὸν σελλοῦ

, i. e. iactatoris filium, vulgo esse appellatum: quam appellationem propter eandem caussam Aristophanes etiam ad Amynian transtulit, in eadem illum fabula v. 1267.

Ἀμυνίαν τὸν σελλοῦ

vocans. Ac titubant, eoque confirmant suspicionem nostram scholiastae, quos non mirandum est Sellum istum patrem putasse Aeschinis, quia qui illi pater fuerit non est proditum. Scholiastes Aristophanis ad Av. 824. de Aeschine

καὶ οὗτος πένης, θρυπτόμενος καὶ αὐτὸς ἐπὶ πλούτῳ καὶ λέγων ἑαυτὸν πλούσιον. ἦν δὲ Αἰσχίνης Σελλοῦ. ἔλεγον δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοὺς τοιούτους σελλούς. καὶ τὸ ἀλαζονεύεσθαι δὲ σελλίζειν

. Qui eadem habet Suidas in

Θεαγένους χρήματα

, apud eum scriptum est

ἦν δὲ Αἰσχίνης σέλλος

. Scholiastes ad Vesp. 1259.

κομήτης ὁ Ἀμυνίας, Προνάπου υἱός. ὁ γὰρ Σέλλος οὐκ ἦν αὐτοῦ πατήρ, ἀλλ᾽ Αἰσχίνου. ἵνα οὖν καὶ τὸν Ἀμυνίαν καὶ τὸν Αἰσχίνην κωμωδήσῃ ὡς πένητας, τοῦτο εἶπεν

· et paullo post

Σέλλου δὲ εἶπεν, ἐπειδὴ πένης Αἰσχίνης ὁ Σέλλου

. Hesychius

σεσσελλίσαι. Φρύνιχος ἐν Κρονίῳ ἄγαμαι Διονύσου στόματος, ὡς στελλίσαι κεκομμένα πολλάκις

. Αἰσχίνης τις ὑπῆρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλάζων καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ἐν τῷ προςποιεῖσθαι πλουτεῖν, πενόμενος καθ᾽ ὑπερβολήν, ὡς τοὺς παραπλησίους οὕτω καλεῖσθαι. Corrigendum puto Φρύνιχος ἐν Κρόνῳ

ἄγαμαι, Διονῦ, σοῦ στόματος, ὡς σεσέλλισαι· καὶ κωμικοὶ πολλάκις

. Neque non huc referendum, quod idem Hesychius habet,

σελληγορεῖ, εὐχερείας ἀναφώνημα

. Scribe

εὐχερείας ἀναφωνεῖ

, i. e. temeritates loquitur. Cognatum cum

προςσελεῖν

esse

σίλλος

iam ab aliis observatum est, quod nomen ipsum quoque ab

εἴλλειν

ἴλλειν

habet originem, recteque, ut opinor, Valckenarius ad fragmenta Callimachi p. 282. etiam

ἕλλετε

, quod in fr. 292. pro

ἔρρετε

dictum tradidit Eustathius p. 756, 37. non ille tamen Heraclide auctore, ut Hemsterhusius ad fr. 121. ait, ex eadem radice natum suspicabatur. Ex his quae disputavi apparebit cur in Aeschyli versu scripserim

προςσελούμενον

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-494

καίτοι:

καίτι

Vit.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-495

τοῖς νέοις:

τοῖς νέοις

supra versum scriptum in Lips. omissum in Aug.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-496

διώρισεν:

δι᾽ ὤρισεν

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-497

αὐτὰ:

ἀλλ' αὐτῷ

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-498

τἄν βροτοῖς:

γρ. τἀμβροτοῖς

Par. B.

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-499

πήματα: Pro

πήματα

, quod omnes libri habent, Brunckius

πταίσματα

posuit, quia in Par. Β. minutissimis litteris inter versus scriptum est

πταίσματα ἃ εἶχον προτοῦ, κατ᾽ εἰρωνείαν

. At illud

κατ᾽ εἰρωνείαν

πήματα

spectat,

πταίσματα

autem, quae manifesta interpretatio est, etiam numeros corrumpit. Comparari potest Euripidis hoc in Heracl. 962.

χρὴ γὰρ οὐχ ἅπαξ θνήσκειν σε, πολλὰ πήματ' ἐξειργασμένον

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-500

ἀκούσαθ':

ἀκούσασθ'

Lips.

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-501

ὥς σφας:

ὥσφας

, deleto qui in altera syllaba erat accentu, Μ.

ὡς σφὰς

Lips. Ald. Rob. Turn. et ex correctione primae manus Vit. in quo antea erat

ὡς σφᾶς

, ut inde a Victorio scribitur. Scribendum erat

ὡς σφας

. V. ad Soph. Oed. Col. 486.

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-502

ἐπηβόλους:

ἐπηβόλους

M. Vit. Aug.

ἐπιβόλους

G. et ante corr. Lips. Commemoratur

φρενῶν ἐπήβολος

non addito auctoris nomine ab Eustathio p. 625, 37.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἀλίγκιοι: Margo ed. Ald. apud Morellium

γρ. ἀλίγκιον

. Nullo in libro haec scriptura est, sed fuit in Vit. in quo tamen correcta est.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-504

χρόνον:

χρόνον

Lips. Aug. Ald. Rob.

βίον

adscripto

χρόνον

Vit. Par. B.

βίον

Μ. G. et ceteri.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-505

προςείλους:

προσήλους

G. aliique et Ald. Rob.

προσήλους

, superscripto alteri syllabae

ει

, M. Vit. Lips.

προσείλους

codices nonnulli et Turn. V. Etym. Μ. in

πρόςειλος οἰκία

p. 690, 15. et Olearium ad Philostr. p. 69. ac Dawesium Misc. crit. p. 269.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-506

ἦσαν:

ᾔσαν

Μ.

ἦσαν

G. Aug. aliique.

ἦσαν

, supra scripto

, Lips.

εἶσαν

Vit. a correctore.

σαν

codices nonnulli et edd. vett.

ἦσαν

scribendum esse monuerat Piersonus in addendis ad p. 174. notarum in Moerin.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-507

ἔναιον:

ἔναγον

a pr. manu habuisse videtur M.

ἔνναιον

Aug.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-508

ἀήσυροι:

Ζήσυροι

M. a pr. manu et Turn.

ἀείσυρος

Cantabr. 1.

ἀήσυροι

M. a recentiore manu et ceteri. In Par. A. B.

superscriptum. Eustathius p. 1500, 27. de vocabulo

ἁλιαής

disserens,

γίνεται δὲ παρὰ τὴν ἅλα καὶ τὸ ἄω τὸ πνέω· ἐξ οὗ — ἀήτης ἐπὶ ἀνέμου, καὶ ἀήσυρον κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ κούφον, ὅθεν καὶ “Ζήσυροι μύρμηκες” παρὰ Αἰσχύλῳ

. Idem p. 1547, 20.

ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος ἄω καὶ ἀήσυρον τὸ κοῦφον· ὅθεν καὶ παρ' Αἰσχύλῳ “μύρμηκες ἀήσυροι.”

455-459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-509

NA: Versus 455–461. affert Achilles Tatius in Isagoge ad Aratum, versus 455–460. Stobaeus Ecl. phys. I. 2. hic quidem v. 455. servans Aeschyli librorum scripturam; sed apud Achillem Tatium est

οὐκ ἦν γὰρ αὐτοῖς

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-510

θέρους:

θέρεος

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-511

ἔςτε:

ὥστε

Lips.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-512

ἀντολὰς:

ἀνατολὰς

G. Vit.

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-513

δύσεις: Libri Aeschyli omnes cum Achille Tatio

δύσεις

, nisi quod in Par. C.

δύσης

est, superscripto

ει

. Sed Stobaeus

ὁδούς

. Et hoc quidem olim in Observationibus criticis p. 18. praeferendum iudicavi, quia occasus siderum neque omnino cur difficiles observatu dicantur, neque cur difficiliores quam ortus, perspici possit, quod contra id recte de meatu eorum praedicetur. Quod Wellauerus conquestus est, constringi sic artioribus vinculis sermonem poeticum, praetereaque antecedens

ἀντολάς

postulare

δύσεις

, per se cadit, quia quae hic facta est distinctio aperte non poeticae dictionis est, sed accuratae demonstrationis, tantumque abest ut propter ortus commemorandi sint occasus, ut quo facilius ortuum appellatio animum ad occasuum cogitationem advertit, eo proclivius fuerit librariis

δύσεις

scribere. Ac valde sibi placere

ὁδούς

Dobraeus quoque, vir non hebetis iudicii, professus est in Aristophanicis p. (54). Sed tamen ne

ὁδούς

quidem satis aptum est, siquidem ortu siderum cognito non admodum difficile erat meatus explorare. Multo magis hic memoranda erat natura et vis ac potestas siderum, quae quod alia in aliis est, recte dicitur difficilis esse ad diiudicandum. Quare

δύσεις

posui, quod apparet quam facile, ortus mentione praegressa, in

δύσεις

potuerit mutari.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-514

σοφισμάτων:

νοσφισμάτων

, non

νοφισμάτων

, M. in cuius margine recentior manus

σοφισ

adscripsit. Commemorat

νοσφισμάτων

scholion, quod non habet M.

γράφεται καὶ νοσφισμάτων. καὶ γάρ τις μέτρον γινώσκων τῶν πραγμάτων αὑτοῦ οὔποτε τοῦ εἰκότος ἐκπέσοι

. Apud Stobaeum Ecl. phys. 1. 2. est

ἀριθμὸν εὑρὼν ἔξοχον σοφισμάτων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ' ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν εὕρην ἔξοχον σοφισμάτων

. Quae ad Euripidis Palamedem pertinuisse videntur. Illud mirum est, quod scholiastes Aristidis p. 273. ed. Fromm. p. 702, 30. ed. Dind. ubi haec ipsa Palamedis verba in mente habuit Aristides, adnotavit,

τοῦτο ἐν Αἰσχύλῳ Προμηθεὺς λέγει περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους

. In florilegio Stobaei LXXXI. 1. afferuntur versus 460-462.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-515

τε:

πρῶτος

apud Stobaeum, et sic Porsonus scribi iubebat.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-516

συνθέσεις:

γραμμάτων δὲ σύνθεσιν

apud Stobaeum legitur.

γραμμάτων συνθέσεις

γραμμάτων τε συνθέσεις

ceteri libri Aeschyli omnes, et

συνθέσεις

etiam Stobaei codex A.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-517

NA: Adnotatio ΩΣ et ΟΥΣiou in Crameri Anecd. Ox. IV. p. 318, 19.

Αἰσχύλος δὲ Προμηθέα φησὶν εἰρηκέναι ταῦτα

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-518

μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην:

μνήμην ἁπάντων

Μ.

supra addito post primam vocem a recentiore manu.

μνήμην ἁπάντων

etiam Stobaeus.

μνήμην τ᾽ ἁπάντων

Aug. Ceteri libri omnes

μνήμην θ᾽ ἁπάντων

. Tum

μουσομητὸς

apud Stobaeum est. Denique

ἐργάνην

M. a pr. manu, quae quas amplius litteras addiderat, iis deletis manus admodum recens

ἐργάτιν

scripsit.

ἐργάτιν

Par. B. in quo additum

γρ. μουσομήτορος ἐργάτην

, Bess. et edd. vett.

ἐργάτην

Vit. Lips. Aug. aliique.

ἐργάνῃ

praebuit Stobaeus. Brunckius secutus est Hemsterhusium, qui ad Lucianum vol. I. p. 88. sic scribendum censuit,

γραμμάτων τε σύνθεσιν, μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην

. Recepit

ἐργάνην

Blomfieldius, ut lectionem antiquam, servans ille

μνήμην θ'

, id quod fecerunt etiam quum alii, tum Wellauerus, argutias esse dicens, quibus ea scriptura damnetur. Id ille temere iudicavit. Nam artem memoriae si a Prometheo inventam dixisset Aeschylus, quae ab aequali eius Simonide inventa fertur, aut propter tempora stolidissime confusa ridiculus, aut ineptus propter commemorationem inventi, quod non disciplina aliqua doctrinave contineri, sed naturae beneficio tribui hominibus videretur, ab iis qui hoc iactantem Prometheum audirent esset iudicatus. Hemsterhusii elegantissima est coniectura et profecto optima, nisi quod non opus erat

σύνθεσιν

adsumere,

μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην

. Nam etsi servari posset

μνήμην

, si sic interpungeretur,

μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορ' ἐργάνην

, quod olim defendi in Obs. crit. p. 19. tamen multo aptius et commodius cum aperto genitivo coniungitur

ἐργάνην

, quam si

Μουσῶν

μουσομήτορα

esset intelligendum. Sic etiam Euripides Androm. v. 1014. (987.)

τίνος οὕνεκ' ἄτιμον ὀργάναν χέρα τεκτοσύνας Ἐνυαλίῳ δοριμήστορι προςθέντες τάλαιναν, τάλαιναν μεθεῖτε Τροίαν

. Apertum est autem

ἐργάνην

propterea adsciscendum esse, quia

ἐργάτιν

, in quo personae notatio est, non apte declarando plurali

συνθέσεις

adhiberetur. Nam

ἐργάτης

effectrix est,

ἐργάνη

autem proprie effectionem significat. Apposite comparavit Schützius Livii verba in principio libri sexti,

et rarae per eadem tempora litterae fuere, una custodia fidelis memoriae rerum gestarum

. Eodem modo Euripides in Palamede apud Stobaeum LXXXI. 7. litteras

λύπης φάρμακα

appellavit, imitatus ille Aeschylum.

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-519

πρῶτος:

πρώτων

, superscriptis

ος

ως

a pr. manu, Vit.

πρώτως

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-520

κνώδαλα:

κνώδ

Μ. deletis reliquis litteris, quas recentior manus supplevit.

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-521

ζεύγλαισι:

ζεύγλαισι

M. G. et superscripto

Vit.

ζεύγλησι

Lips.

Ζεύγλην

alii curvaturam iugi, alii partem eam cui collum iumenti immittitur, vel, quod idem est, lora, quae subiugia ab Latinis vocantur, esse tradunt. Hoc significatu hic dixit Aeschylus et ante eum Homerus Il. XIX. 405.

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οἶδας ἵκανεν

. V. scholiastas Homeri et Schefferum de re vehiculari p. 116. seqq. In Etym. M. p. 499. alia commemoratur significatio,

τὸ τοῦ τραχήλου μέρος, καθ᾽ ὃ ὁ ζυγός

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-522

σώμασίν θ':

σώμασίν θ'

Μ. et pauci alii. Ceteri

σώμασί θ'

. Haec vox iam scholiastis molestiam creavit, qui eam vel ad

δουλεύοντα

referri, ut

ἐπισάττεσθαι

iumenta et

φόρτους ἐπάνω τῶν σωμάτων αἴρειν σκευοφοροῦντα

dicerentur, vel construi cum sequentibus verbis voluerunt hoc modo,

καὶ ὑφ᾽ ἅρματ᾽ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ὅπως ἐν τοῖς σώμασι γένωνται διάδοχοι μεγίστων μοχθημάτων τοῖς θνητοῖς

, quam interpretationem meliorem esse censuerunt. Sic interpunctum in M. a sec. manu et in Vit. atque in editione Garbitii, admiseruntque hanc satis duram constructionem Porsonus eumque secuti recentiores. In Vit. ad

σώμασί θ' ὅπως

superscriptum

ἡνίαις οἱ ἄνθρωποι

. Tan. Faber in epistola 67. partis l. scribendum putabat

σήμασιν

, quo signa virgae motu aliove modo iumentis data intelligerentur. Brunckius insigni audacia

κέντροισιν

posuit. Pauwi

σάγμασιν

in minore editione recepit Schutzius. Fefellit interpretes quod

ζεύγλαισι

σώμασιν

ablativorum potestate dicta putarunt, nec viderunt

σώμασιν

non de iumentorum, sed de sessorum qui iumentis inequitant corporibus esse accipiendum. Id ostendunt usitata in hac re verba

σωματηγός

εἰ

σωματηγεῖν

. Eustathius p. 1625, 40. de Aristophane grammatico,

ἀστράβαι δέ, φησίν, οἱ καταμόνας σωματηγοῦντες ἡμίονοι

. Hesychius in v.

ἀστράβη, οἳ δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον μὲν τὴν σωματηγὸν ἡμίονον οὕτως ἔλεγον· ἐνίοτε δὲ πάντα ἁπλῶς τὸ σωματηγοῦντα ὑποζύγια

. Εtym. Μ. p. 159, 54.

οἳ δὲ τὴν σωματηγὸν ἡμίονον ἀστράβην λέγουσιν

. Eadem verba in eodem vocabulo habet Suidas.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-523

διάδοχοι:

διάδοχον

M. a pr. manu.

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-524

γένοινθ':

γένωντ'

Ven. 1. Bess.

γένωνται

Vind. 1. 3.

γένοινθ'

Μ. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri libri. Emendavit Dawesius in Misc. crit. p. 268 (481. ed. Kidd.).

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὑφ᾽ ἅρμα τ': Libri

ὑφ᾽ ἅρματ'

, praeter Aug. qui

ὑφ᾽ ἅρμα τ'

habet. Sic Turn. et Grotius in Excerptis p. 9. eodemque modo Dawesius quoque et Tyrwhittus emendarunt.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-526

θαλασσόπλαγκτα:

θαλασσόπλακτα

Vit. Lips. et a pr. manu M.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-527

ναυτίλων ὀχήματα:

ναυτιλόχων ὀχήματα

Μ.

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-528

ἐξευρὼν:

ἐξεῦρον

Lips. Aug. Ven. 1. Par. E. Bess. Vind. 2. 4. Rob.

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-529

βροτοῖσιν, αὐτὸς:

βροτοῖσιν αὐτὸς δ᾽ οὐκ

Lips. Aug. Par. B. Bess. Vind. 4. In Par. Β.

γρ. αὐτὸς οὐκ

adscriptum.

βροτοῖς αὐτὸς δ᾽ οὐκ

Rob.

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-530

σόφισμ᾽:

σοφισμάτων

Μ. superscripto a recentiore manu

ὅτω

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-531

αἰκὲς: Libri

ἀεικές

. Porsonus

αἰκές

. Restitutum hodie est

αἰκῶς

apud Sophoclem in El. 102. 216.

αἰκεῖς

ibidem v. 206.

αἰκέλιος

apud Theognidem v. 1344. et Euripidem in Androm. 131. atque in epigrammate appendicis Anthologiae Palatinae p. 791. Schol. Homeri ad Il. ΧΧΙΙ. 336.

ἀπὸ τοῦ αἰκέως, ὃ δηλοῖ τὸ αἰκιστικῶς, γίνεται αἰκῶς καὶ αἰκῶς. οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνεστάλθαι φασί. περισπᾶται δέ. ἔστι γὰρ ἐκ τοῦ ἀἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χαλεπῶς

. Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 360, 26.

αἰκῶς, χαλεπῶς, δισυλλάβως, ἀπὸ τῆς αἰκίας. οὕτω Πλάτων

474-475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-532

πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν * κακοῖς* ἀθυμεῖς:

πλανᾷ

(πλανᾶι Μ.)

κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς

Μ. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 1. 2. 4. Rob.

πλάνα

Bess. Turn.

πλάνα

Ald.

πλάνη

Par. Β. D. Cantabr. 2. et a sec. manu Vind. 2. In Lips. superscriptum

γρ. πλάνῃ

. In Par. B. adnotata et

πλάνα

πλανᾷ

. Brunckius

πλάνῃ

recepit, ut iungerentur

πέπονθας αἰκὲς πῆμ' ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλάνῃ

. Scholiastae et

πλάνα

πλανᾷ

memorant, hoc posterius si scribatur, construi volentes

πέπονθας αἰκὲς πῆμα· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Id admiserunt Porsonus alique. Aliam viam ingressus Reisigio auctore in comm. crit. ad Oed. Col. p. 366. Wellauerus interpunxit

πέπονθας αἰκὲς πῆμ', ἀποσφαλεὶς φρενῶν· πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις etc

. Eo modo quum se tollere vitium putabat Reisigius, satis esse existimans, si

φρενῶν

finiret sententiam, removit vitium quod nullum erat, intulit autem pro eo tria non levia, inutile verbum

πλανᾷ

, inconcinnam dictionem, non aptam sententiam. Nec potest comparari Euripidis versus in Bacchis 359. quem sic interpungi iubet,

μέμηνας ἤδη καὶ πρίν· ἐξέστης φρενῶν

. At haec sententia absurda est. Hoc ibi dicit Tiresias, insanis etiam prius quam correptus es insania. Apud Aeschylum illa pessima ratio est, interpungi

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Nam sic harum sententiarum posterior explicatio esset prioris, eaque prior reprehensionem contineret Promethei eamque verbis enuntiatam gravissimis. Id vero et a moribus chori alienissimum est, neque convenit cum iis, quae Prometheus modo dixerat. Melior Brunckii ratio est. Sed videtur tamen

πλάνῃ

vel

πλανᾷ

integrandis versibus additum esse. Scripsisse Aeschylum puto

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽ ἀποσφαλεὶς φρενῶν, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν κακοῖς ἀθυμεῖς

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-533

ὥς τις:

ὅστις

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. 1. Bess. Ald. Rob.

ὥστις

Μ. Vit. (non ὥστε) atque ita Turn.

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἰάσιμος:

ἰάσημος

ἰάσιμον

Colb. 2. Bess. Ald. In Vit. a prima manu correctio facta, sed dignosci non potest

, an

sit mutatum.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-535

μου:

μοί

G. Vit. aliique codices. In G. Vit.

μου

explicandi caussa superscriptum est.

μου

Lips. Aug.

μοῦ

M. aliique et editiones.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-536

θαυμάσει:

θαυμάσῃ

libri praeter Ven. 3. Turn. qui habent

θαυμάσῃς

, quod superscriptum in Par. A. B.

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-537

οἷας:

superest a prima manu in M. Recentiores duae manus fecerunt una

οἵας

, altera

οἱᾶς

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-538

πόρους:

πόρους

M. Vit. aliique et Rob.

δόλους

G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δόλους

τέχνας

adscriptum fuisse credibile est. Hesychius

τέχνη, ἐπιστήμη ἢ δόλος

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-539

ἐς:

ἐς

Lips. Par. A. B. aliique.

εἰς

M. G. Vit.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-540

οὔτε:

οὐδὲ

G. Lips. edd. vett. Recte Brunckius cum Par. A. B. Arund. Cantabr. 2.

οὔτε

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-541

οὐ χριστόν:

οὐ χριστὸν

a pr. manu habuisse videtur M.

οὐδὲ χριστὸν

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-542

οὐδὲ πιστόν:

οὐ πιστὸν

Lips. Aug. Colb. 1. Cantabr. 2. sed in Lips.

δὲ

superscriptum.

οὐ πιότατον

Vit. Par. B. C.

οὐδὲ πιστὸν

M. G. et pro varia lectione Par. B. atque sic edd. vett. Quater

πιστὰ φάρμακα

ex Aeschylo commemoravit Eustathius, p. 464, 37. 1050, 49. 1193, 22. 1554, 45: tum scholia in Iliadem in Crameri Anecd. Par. III. 200, 13. 283, 1.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-543

χρείᾳ:

χρείαν

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-544

κατεσκέλλοντο:

κατεσκέλοντο

Lips.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-545

πρίν:

πρίν

M. G. Vit. aliique et Rob.

πρὶν

Par. A. B. Ald. Turn.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-546

σφισιν:

σφισιν

Μ.

σφίσι

Lips. Ceteri

σφίσιν

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-547

ἠπίων:

ἡπιῶν

Lips.

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-548

ἀκεσμάτων:

χερασμάτων

diversa lectio in Par. B. et in margine Aldinae apud Morellium.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-549

ἐξαμύνονται:

ἀμείβονται

G. Bess. Ald. et pro varia lectione in Par. B. in quo ad

αἷς

adscriptum

γρ. αἷς

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-550

τρόπους δὲ:

τρόπους τε

Μ.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-551

ἐστοίχισα:

ἐστοίχησα

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-552

τε:

τε

omittit Vit.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-553

γαμψωνύχων:

γαμψονύχων

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-554

τε:

τε

omittunt G. Bess. Ald. Rob. non Vit. ut ait Blomfieldius.

491. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-555

εὐωνύμους τε:

εὐώνυμοί τε

G. Rob. Exquisitiorem scripturam

εὐωνύμους τε

praebent M. Vit. Lips. multique alii et Ald.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-556

στέργηθρα:

στέργη θρα

(non στέργητρα), erasa post

littera et

post

a sec. manu addito, M.

στέργητρα

Colb. 2. Par. N.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-557

συνεδρίαι:

συνεδρίαι

, litteris

δρ

a sec. manu in litura scriptis, M.

συνοδίαι

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-558

λειότητα:

τε λειότητα

coniunctim M. Lips. sed in M. secunda manus divisit.

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-559

χροιὰν:

χροίαν

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-560

δαίμοσιν:

δαίμοσι

M. G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Emendate Grotius in Excerptis p. 11. Post hunc versum credo unum excidisse. Nam non solum copula deest, sed etiam fellis color et forma res alienae sunt. Nihil enim, quod sciam, nisi ruptura fellis spectabatur, de qua Sophocles in Antigona v. 1009.

μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-561

κνίσῃ τε:

κνίσῃ τε

Μ. G.

κνήσσῃ

Par. G. Ceteri

κνίσσῃ τε

. Attigit hunc quoque locum I. H. Vossius in famosa illa de ossibus disputatione, in qua Heynium adortus in Epistolis mythologicis 38-40. sive secundae editionis ep. 76-78. demonstrare conatus est sola ossa femorum adipe tecta diis esse oblata, qui mos Hesiodo teste a celebrato illo Promethei dolo originem duxerit, eaque ossa

μηρία

μῆρα

ab Homero, non

μηροὺς

appellari. Aperuit Vossii errores Schneiderus in Lexico in v.

μηρίον

, cui assensus est censor Iliadis ab Heynio editae in Bibliotheca Germanica vol. XCIV. part. 1. p. 27. seq. quae censura separatim deinde edita est Berolini et Stettini a. 1805. in eandemque sententiam disputavit Nitzschius in commentariis ad Od. III. 456. Verissime Schneiderus. Iuvabit tamen de vocabulis istis omnique illa Vossii opinione paullo dicere explicatius. Ac

μηρίον

quidem proprie est os femoris,

μηρός

autem totum femur, i. e. os una cum carne qua est circumdatum. Sic etiam in hoc Herodoti III. 103.

κάμηλος ἐν τοῖσι ὀπισθίοισι σκέλεσι ἔχει τέσσερας μηροὺς καὶ γόνατα τέσσερα

. Nimirum in quoque pede duo femora duoque genua numerat. Coxendix enim cameli longior quam equi est, in quo ossa non pauciora nec femora quam in camelo sunt, sed non ut separatum femur conspicua coxendix.

Μηροί

autem pluralem habent etiam neutrius generis

μῆρα

, significatione congruentem cum vocabulo

μηρία

. Itaque obtinuit, ut, quum haec tria nomina in sacris promiscue de femore victimae usurparentur, non dicerentur

μηρία

μῆρα

de vivis sive hominibus sive aliis animantibus, sed

μηροί

. Legitur quidem in carmine quod inter Theocritea est XXV. v. 269. de Hercule leonem Nemeaeum sufflocante

πλευρῇσί τε μῆρ᾽ ἐφύλασσον

. Quae verba non mirum est explicata esse ineptissime, quia omni sensu carent. Egregie quid requireretur perspexit Briggsius,

μηροισί τε πλεύρ' ἐφύλασσον

. Apud Bionem in lamentatione Adonidis v. 84. ubi unus Amorum

μηρία λούειν

Adonidis dicitur, vereor ne scribendum sit

ὃ δὲ μηρὸν λούει

. Sed etsi et

μηρία

μῆρα

proprie nihil nisi ossa significant, tamen non est ab usu horum vocabulorum carnium notatio exclusa, in quam rem non ambiguum documentum Schneiderus attulit illud quod refert Athenaeus IV. p. 154. B. ex Posidonio,

τὸ δὲ παλαιόν φησιν ὅτι παρατεθέντων κωλήνων τὸ μηρίον ὁ κράτιστος ἐλάμβανεν, εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιήσαιτο, συνίσταντο μονομαχήσοντες μέχρι θανάτου

. Quo loco usus est Eustathius p. 1606, 13. ut ostenderet

ὅτι οὐ νῶτα μόνον, ἀλλὰ καὶ μῆρα ἦν περισπούδαστα

. Quod si, ut Schneiderus docuit, non solum Homerus in sacris promiscue

μηρία, μῆρα, μηρούς

dicit, sed etiam apud alios scriptores

μηροί

diis sacrificari perhibentur, ut apud Sophoclem Ant. 1011. et saepius apud Pausaniam, veluti I. 24, 2. II. 10, 1. 5. 11, 7. V. 13, 8. 9. apertum est aut

μηροὶ

non proprie dici, si sola sunt ossa intelligenda, aut

μηρία

non proprium significatum retinere, si, quemadmodum apud Posidonium, os cum sua carne eo vocabulo comprehenditur. Tradunt enim grammatici

μηρία

esse

τὰ μηριαῖα ὀστᾶ

, ut Εtym. Μ. p. 585, 22. Quod Apollonius in lexico Homerico dicit,

μηρία, οὐχ ὡς ἡμεῖς, ἀλλὰ τὰ ἐκ τῶν μηρῶν ἐξαιρούμενα καὶ ἱεροθυτούμενα ὀστᾶ

(omnino enim

ὀστᾶ

ex Hesychio addendum), non indigere arbitror correctione quam Vossius p. 373. fecit, pro

οὐχ ὡς ἡμεῖς

scribi volens

οὐχ οἱ μηροί

, sed hoc dicere puto lexicographum, non usurpare Homerum eam vocem sic uti vulgo

μηρίον

bestiae mactatae os cum carne sua dicatur. Paullo aliter distinguit scholiastes Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 856, 11.

καὶ τὸ μηρίον διάφορον· μηρία γὰρ τὰ ἐναγιζόμενα τοῖς θεοῖς, μηροὶ δὲ τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα

. Εt Etym. Μ. p. 585, 43.

διαφέρει γὰρ τὸ ἀρσενικὸν τοῦ οὐδετέρου, ὅτι τὸ μὲν ἀρσενικὸν ὁ ποιητὴς τίθησι καὶ ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “μηροὺς ἐξέταμον,” καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπείων, “μιάνθην αἵματι μηροί,” τὸ δὲ οὐδέτερον ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ' ἐκάη”

Ex his efficitur, nomina ista nihil ad rem facere, neque ex iis quidquam aut de nudis ossibus, aut de lumbis cum ipsa carne combustis posse colligi. At diserte testari putatur Hesiodus sola diis ossa esse oblata. Nam is quum in Theogonia v. 538. de Prometheo dixisset

τῷ μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονι δημῷ ἐν ῥινῷ κατέθηκε, καλύψας γαστρὶ βοείῃ· τῷ δ᾽ αὖτ᾽ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ εὐθετίσας κατέθηκε, καλύψας ἀργέτι δημῷ·

mox v. 556. addit

ἐκ τοῦ δ᾽ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων καίουσ᾽ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν

. Dicatne hic id quod voluit Vossius an non dicat, aliunde certe quam ex eo colligi debet, quod

ὀστέα λευκά

appellat. Est enim illud perpetuum epitheton, quo utuntur poetae etiam ubi non potest de nudis ossibus cogitari, ut Il. XVI. 346.

τὸ δ᾽ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησεν νέρθεν ὑπ' ἐγκεφάλοιο· κέασσε δ᾽ ἄρ᾽ ὀστέα λευκά

. Od. XI. 219.

ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κεν πρῶτα λίπῃ λεύκ᾽ ὀστέα θυμός

. At, etiamsi epitheton eripuimus, res ipsa quam narrat Hesiodus ita pro Vossii opinione pugnare videtur, ut censor ille in Bibliotheca Germanica, quoniam Meconae illud Promethei sacrificium perhibetur factum esse, ritum illius loci proprium describi, non morem commemorari communem universae Graeciae existimaret. Id vero non credo eum cuiquam persuasisse: aperte enim obstat quod

ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων

ossa diis sacrificare poeta dicit. Et tamen, ut rectissime monet Nitzschius, non est credibile diis, quos hominum simillimos esse antiquitas credebat, ea esse oblata quae nemo convivis suis ad epulandum apponeret. Poterit, nisi fallor, hic nodus interpretando solvi. Nam tota haec de Promethei doloso sacrificio fabula eo videtur consilio excogitata esse, ut ostenderetur, cur institutum esset osseas potissimum partes hostiarum, lumbos et coxendicem, diis consecrare. Quum enim qui sacrificabant ipsi quoque partem hostiae et maximam quidem vindicarent, diis dabant ea quae instar aliquod essent totius victimae, ideoque componerentur ex ossibus, carne, adipe, visceribus. Ossa igitur ea principalem locum tenebant, quae et ipsa essent validissima ac fortissima et plurimam optimamque carnem haberent. Ea ex corpore victimae exsecabant: id enim significari, quum

μηροί

νel

μηρία ἐκτέμνεσθαι

dicuntur, perspexit Nitzschius. Veri igitur simillimum est coxendicem cum carne adhaerente esse combustam. Idque colligi posse videtur ex his Eustathii, haud dubie bonos auctores secuti, p. 134, 25.

ἔκαιον δὲ “δίπτυχα ποιοῦντες,” ἤγουν δίπλωμα τῇ πρὸς ἀλλήλους ἐπιθέσει τῶν μηρῶν, ἢ μάλιστα διπλοῦντες ἐν αὐτοῖς τὴν κνῖσαν. ἦν γὰρ σπουδὴ ὁλοκαυτωθῆναι τοὺς μηροὺς λαμπρῷ καταφλεχθέντας πυρί, ὡς εἴγε μὴ τοῦτο ἀπέβαινεν, ἀπαίσιον ἦν τοῖς Ἕλλησι τὸ γινόμενον, καὶ οὐκ ἐδόκουν καλλιερεῖν, ὁπηνίκα κατὰ τὴν τραγῳδίαν οἱ “μηροὶ καταρρυεῖς καλυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς.” καὶ οὕτω μὲν τοὺς μηροὺς ὡς τι τίμιον ὡλοκαύτουν, ἐξαιροῦντες ἀπὸ τῶν ἄλλων τοῦ ζώου μερῶν, διὰ τὸ συντελεῖν τοῖς ζῴοις εἰς βάδισιν τε καὶ εἰς γένεσιν τῇ προέσει τοῦ σπέρματος. τῶν δὲ λοιπῶν τοῦ ζώου μελῶν μικρά τινα ἐκτέμνοντες, οἷόν τινας ἀπαρχὰς τοῦ ὅλου ζώου, ἐπετίθουν αὐτὰ τοῖς διπτύχοις, καὶ αὐτὸ ὠμοθετεῖν ἐκάλουν, τὸ τοῖς μηροῖς ὠμὰ πάντοθεν ἀκρωτηριάζοντας κρεάτων ἐπιτιθέναι τμήματα, ὡς δοκεῖν, κατὰ τοὺς παλαιούς, ὅλα οὕτω τὰ μέρη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι

. Comparari cum his potest scholiastes Ambrosianus ad Od. III. 470.

καλῶς ἀπὸ πάντων τῶν μερῶν τοῦ ζώου κόπτοντες ἐκάλυπτον τὰ κεκομμένα ἐν πιμελαῖς, μιᾶς κειμένης ἄνωθεν, ἄλλης δὲ κάτωθεν· ἃ καὶ δίπτυχα ὠνόμασαν· καὶ ἔθυον αὐτά, ἐπεὶ οὐκ ἦν ὅλον παντελῶς θύειν διὰ τὸ καὶ αὐτοὺς μέλλειν εὐωχεῖσθαι ἐκ τοῦ θυομένου. ἔκοπτον γοῦν ἐξ ὅλων τῶν μερῶν, ἵνα δοκῇ τὸ ὅλον θύεσθαι καὶ μὴ νομίζηται ἡ θυσία κολοβή

. Adde schol. ad Euripidis Phoen. 1256. ed. Matth. et Photium in v.

μασχαλίσματα

. Pausanias II. 10, 1. Herculem ab Sicyoniis partim ut deum, partim ut heroem coli narrans,

καὶ νῦν ἔτι, inquit, ἄρνα οἱ Σικυώνιοι σφάξαντες καὶ τοὺς μηροὺς ἐπὶ τῷ βωμῷ καύσαντες τὰ μὲν ἐσθίουσιν ὡς ἀπὸ ἱερείου, τὰ δὲ ὡς ἥρων τῶν χρεῶν ἐναγίζουσιν

. Apertum est autem, quum exciduntur femina, id et liberalius fieri posse et illiberalius. Nec mirandum, si sacerdotes, cui hominum generi quotidiano usu vilescere solet sacrorum religio, optimas carnium partes sibi servare didicerunt. Praeterea, ut Athenaeus dicit VIII. p. 364. Ε.

καὶ θύοντες μὲν τοῖς θεοῖς, ὀλίγιστα εἰς τὰς θυσίας καὶ τὰ τυχόντα δαπανῶμεν

, testem adhibens Menandrum in

Μέθῃ

, cuius versus tractavi in Opusc. IV. p. 385. seqq. Alia in hanc sententiam attulit Dobraeus ad Aristophanis Plutum v. 1115. Quod si quorum in hoc genere avaritia et illiberalitas a comicis perstringitur, quis non videt eos rem vehementer exaggerare? Vt Pherecrates in

Αὐτομόλοις

apud Clementem Alex. Strom. VII. p. 846. cuius laceri versus sic integrandi esse videntur,

ὅτε τοῖσι θεοῖς θύετε, πρώτιστ᾽ ἀποκρίνετε *τοῖς ἱερεῦσιν* τὸ νομιζόμενον· *κἄπειθ᾽* ὑμῖν (αἰσχύνη τοι τὸ κατειπεῖν) οὐ τὼ μηρὼ περιλέψαντες μέχρι βουβώνων *κρέα πάντα* καὶ τὴν ὀσφὺν κομιδῇ ψιλήν, λοιπὸν τὸν σπόνδυλον αὐτὸν ὥςπερ *οἴνῃ* ῥινήσαντες νέμεθ᾽ ὡςπερ τοῖς κυσὶν ἡμῖν· εἶτ᾽ ἀλλήλους αἰσχυνόμενοι θυλήμασι κρύπτετε πολλοῖς;

Eubuli autem versus in Semele, quos eodem loco affert Clemens, ita scribendi sunt,

πρῶτον μέν, ὅταν ἐμοί τι θύωσίν τινες, θύουσιν αἷμα, κύστιν· οὐ μὴ καρδίαν, μηδ᾽ ἐπιπόλαιον. οὐκ ἐγὼ γὰρ ἐσθίω γλύκιον οὐδὲν μηρίων;

Menander

Δυσκόλῳ

οἱ δὲ τὴν ὀσφὺν ἄκραν καὶ τὴν χολὴν ὀστᾶ τ᾽ ἄβρωτα τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες, αὐτοὶ τἄλλα καταπίνουσ' ἀεί

. Incertus poeta apud Clementem VIII. Strom. p. 719. (851.) et Porphyrium de abstinentia II. p. 207. et Cyrillum contra Iulianum IX. p. 306.

τίς ὧδε μῶρος καὶ λίαν ἀνειμένως εὔπιστος ἀνδρῶν, ὅςτις ἐλπίζει θεοὺς ὀστῶν ἀσάρκων καὶ χολῆς πυρουμένης, ἃ καὶ κυσὶν πεινῶσιν οὐχὶ βρώσιμα, χαίρειν ἀπαρχῇ καὶ γέρας λαχεῖν τόδε;

Hermippus apud scholiastam Aristophanis ad Aves v. 1406.

ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βοίδια, Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος

. Haec omnia tantum abest ut ostendant sola ossa diis sacrificata esse, ut prodant carnis plus quam fas esset resectum esse ab iis qui eam ipsi comedere malebant. Neque, opinor, si nihil nisi ossa accepissent dii, quereretur apud Aristophanem in Pluto v. 1129. esuriens Mercurius

οἴμοι δὲ κωλῆς ἧς ἐγὼ κατήσθιον

, nec diceret mox v. 1137.

εἴ μοι πορίσας ἄρτον τίν' εὖ πεπεμμένον δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸν ὧν θύεθ᾽ ὑμεῖς ἔνδον

. Nam quod scholiastes ad versum 1129. dicit,

διαβάλλει οὖν ὡς ὀστέα τοῖς θεοῖς προςφέροντας

, non alio spectare videtur, quam ad partes eas hostiarum, quae plus ossium quam carnis habent. Omnino autem illa scholiastae explicatio neque cum praecedentibus neque cum sequentibus bene conciliari potest. Itaque etiam in Pace v. 1020. non de solis ossibus locutus videtur poeta, quum scriberet

ἀλλ᾽ εἴσω φέρων, θύσας, τὰ μηρί᾽ ἐξελὼν δεῖρ᾽ ἔκφερε, χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σώζεται

. Quare ne apud Homerum quidem

πίονα μηρία

, aut

μηρία πιότατα ταύρων τε καὶ αἰγῶν

apud Lucianum in Timone c. 9. aut

πιανθέντα μηρία

apud Theocritum XVII. 126. propter adipem, quo involvebantur, sed propterea, quod pinguium hostiarum essent, dici videntur. Ex his consequitur non magnopere vituperandum esse Nonnum, qui sacrum, quod in tertio libro Odysseae descriptum est, imitatus V. 21. scripserit

καὶ εὐφνέων κρέα μερῶν ὠμὰ διατμήξας ἐκαλύψατο δίζυγι δημῷ, μιστύλλων κατὰ βαιόν

, licet ille minus accurate veterem morem expresserit. Interdum etiam homines famelici quae diis destinata essent sibi ipsis auferebant, in quam rem scriptum est epigramma Automedontis in Anthol. Pal. vol. II. p. 409. Ceterum non possum silentio praeterire duo argumenta, quae sententiae suae firmandae caussa attulit Vossius. Quorum alterum p. 375. ridiculum est, canem, a cuius facto Cynosarges nomen habeat, ossa quidem duo adipe involuta asportare, non autem si caro integra adhaesisset, potuisse. Alterum autem plane hue non pertinet, quod p. 377. attigit, Mercurium in hymno Homerico v. 137. combussisse

οὐλόποδ᾽, οὐλοκάρηνα

, quod ille fecisse dicitur, ne furti ullum superesset vestigium. Neque vero probari posse arbitror, quod idem Vossius p. 372. in his Apollonii Rhodii II. 698.

ἐκ δέ νυ πάντων εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ καῖον

, de ossibus duplici adipe involutis, quod etiam aliis placuit, interpretatur. Aperte enim ipsa verba ostendunt duo ex quaque hostia femora intelligi. Ceterum quod Aeschylus

μακρὰν ὀσφύν

dicit, caussa haec est, quod ea pars etiam caudam comprehendebat: unde apud Clementem Eubulus

αὐτοῖς δὲ τοῖς θεοῖσι τὴν κέρκον μόνην καὶ μηρόν, ὥςπερ παιδερασταῖς, θύετε·

quod non ex omni parte intellexisse videtur Vossius p. 373. Itaque inutilis est Reisigii coniectura

χαμ' ἄκραν ὀσφύν

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-562

πυρώσας:

πυράσας

Lips. Aug.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-563

θνητούς:

θνητά

, superscripto

ούς

, Vit.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-564

φλογωπὰ σήματα: Ad

φλογωπὰ σήματα

quod attinet, v. Valcken. ad Phoen. 1261. et Musgr. ad eiusdem fabulae v. 1290. 1291.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-565

ἐξωμμάτωσα:

ἐξωμάτωσα

Lips.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-566

ἐπάργεμα: Eustathius p. 427, 37.

ἀργὸν γὰρ τὸ λευκόν. ὅθεν καὶ ἐπάργεμον πάθος ὀφθαλμοῦ τὸ κοινῶς λεγόμενον λεύκωμα, ὡς που καὶ Αἰσχύλος παραδηλοῖ

. Idem p. 1430, 60.

καὶ ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων ἀφ' οὗ ἄργεια κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα, ὧν μνήμη τῷ Αἰσχύλῳ ἐν τῷ “πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.”

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-567

δὴ ταῦτ'· ἔνερθε:

δὴ ταῦτ᾽ ἔνερθεν

Lips.

δὴ ταῦτα ἔνερθεν

δῆτ᾽ ἔνερθε

, a rec. manu ad priorem vocem

, ad alteram

superscripto, Vit.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-568

κεκρυμμέν':

κεκομμένα δ'

sic Lips.

κεκρημένα

Aug.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-569

σίδηρον:

σίδηρον

Μ.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-570

χρυσόν τε τίς:

χρυσὸν δὲ τίς

M. G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.

χρυσὸν τὲ τὶς

Rob.

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-571

οἶδα:

οἶδ᾽ εἰ μὴ

Vit. et alii nonnulli.

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-572

φλῦσαι:

φλύσαι

Μ.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-573

μύθῳ:

λόγῳ

Lips. Vind. 1. 4. sed in Lips. superscriptum

μύθῳ

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-574

πάντα:

πάντα

G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

ταῦτα

M. Arund. Cantabr. 2. Ven. 1. Bess.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-575

συλλήβδην:

συλλήβην

Vit.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-576

μάθε:

μάθοις

G. Vit. aliique nonnulli, sed in G. superscriptum

μάθε

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-577

μὴ νῦν:

μὴ νῦν

Scaliger et Porsonus.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-578

ἰσχύσειν:

ἰσχύσει

Μ. G. sed in M. secunda manus

adscripsit.

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-579

πω:

που

, superscripto

, Lips. Vnde

πουω

Aug.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-580

κρᾶναι:

κράναι

Lips. Aug.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-581

δὲ:

δὲ

omittit G.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-582

καμφθεὶς:

καμφθεὶς

, post

superscripto a sec. manu

, Μ.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-583

δεσμὰ:

δεσμὸν

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-584

φυγγάνω:

φυγγανῶ

G. cum glossa

ἐκφευξούμαι

, et Vind. 1. 3. V. ad v. 527.

θιγγάνω

Lips. Aug.

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-585

Ἐρινύες:

ἐρινύες

Μ. Ceteri quod sciam libri

ἐριννύες

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-586

ἄρα Ζεύς:

ἄρα ζεὺς

Μ. Vit. Lips. Aug. Ven. 1. 2. Bess.

ἆρα ζεὺς

G. aliique et Rob.

ἆρ᾽ ὁ ζεὺς

Ald.

ἄρ᾽ ὁ ζεὺς

Ven. 3. Turn.

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-587

ἐκφύγοι γε:

ἐκφύγοι γε

M. Rob. Turn.

ἐκφύγοιτε

Ald.

ἐκφύγοιτο

G. Lips. Aug. et pauci alii.

ἐκφύγῃ γε

Vit. aliique.

ἐκφύγῃ τε

nonnulli.

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-588

πλὴν ἀεὶ κρατεῖν:

πρὶν ἀεικρατεῖν

Μ.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-589

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο:

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν οὖν

(

οὐκ ἂν δὴ

Μ.)

πύθοιο

Μ. edd. vett.

οὖν

omittunt G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. Par. E. Vind. 2. Brunckius

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο

, non monito lectore. Id Vind. 1. 3. habent, atque in Colb. 2. Cantabr. 1. 2. scriptum

οὐκ ἔτ᾽ ἄν

. Diu est quum utramque scripturam a metricis profectam, Aeschylum autem

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο

scripsisse credidi. Idque postea repertum est in Ven. 3.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-590

μηδὲ:

μὴ δὲ

M. G. Lips. Aug.

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-591

τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς:

τόνδ᾽ οὐδαμῶς

G. Vit.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-592

ὅσον μάλιστα:

ὅσον τάχιστα

Par. L. Cantabr. 1.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-593

δύας:

δύας

Μ. aliique et Ald. Turn.

βίας

G. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-594

ἐκφυγγάνω:

ἐκφυγγάνω

Vit. Lips. Aug. In M. prius scriptum fuit

συφυγγάνω

, quod eadem manus in

ἐκφυγγάνω

mutavit.

ἐκφυγγανῶ

G. Vind. 1. 3. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 95, 17.

ἐκφυγγάνω· Δίφιλος Εὐνούχῳ

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-595

μηδάμ᾽ ὁ πάντα:

μὴδ᾽ ἅμ᾽ ὁ πάντα

Lips.

μὴδ᾽ ἅμὰ πάντα

Aug.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-596

θεῖτ':

θεῖτο

M. Vit. aliique et Ald.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-597

ἐλινύσαιμι:

ἐλινύσαιμι

M. Vit. Rob.

ἐλλίνεσαιμι

ἐλίνεσαι

Lips. Aug.

λυμανέαν

Ald. Turn.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-598

ὁσίαις:

ὁσίαι

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-599

θοίναις ποτινισσομένα:

θοίναις ποτινισομένα

Μ.

ποτινισσομένα θοίναις

Lips. Aug.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-600

βουφόνοις:

βουφώνοις

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-601

Ὠκεανοῦ: Codices et Ald. Rob.

Ὠκεανοῦ

. Ex Turnebi editione manavit

Ὠκεανοῖο

. Id non tenuissent editores, si cognitas habuissent leges huius Dorici metrorum generis. Blomfieldius rectius tacuisset quod sine iudicio scripsit Porsonus Hesychium hic legisse

Ὠκεανοῖο

. Nam sic ille,

Ὠκεανοῖο πόρον, τὸν ἀέρα, εἰς ὃν αἱ ψυχαὶ τῶν τελευτώντων ἀποχωροῦσιν

. Quae quid ad Aeschylum?

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-602

ἀλλά μοι τοῦτ': Omnes libri

ἀλλά μοι

. Deinde

τόδ' ἐμμένοι

G. Vit. ceterique plerique codices et Rob. Ita etiam M. sed ut

τ'

prius a manu secunda additum sit.

τόδε μένοι

Lips. Aug. Bess. Ald. Turn.

τόδ' ἐμμένει

Cantabr. 2. Par. F. K.

τόδ' ἐμμένη

Par. D.

μοι δ᾽ ἐμμένοι

Par. E. Quaesiverunt metri vitium critici in versu antistrophico. Sed neque iustam responsionem restituere potuerunt, et numeri potius stropham corrigendam esse ostendunt. Quare

ἀλλά

μάλα

mutavi,

τόδ

autem in

τοῦτ'

, idque etiam propterea praestat, quod

τόδε

fere ad sequentia refertur.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-603

ἁδύ: Libri

ἁδύ

. Restitui Doricam formam.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-604

θαρσαλέαις:

θαρσαλέαις

Lips.

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-605

τείνειν:

τείνειν

M. a prima manu: recentior priori syllabae

, alteri

superscripsit.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-606

εὐφροσύναις:

εὐφροσύνῃ

, sed ab eadem manu superscripto

αις

, Vit.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-607

δερκομένα:

δερκομένα

M. G. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1. Ven. 2. Par. A. B. C. N.

δερκομένη

editiones.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-608

μόχθοις:

μόχθοις

ultimis duabus litteris a sec. manu M. Metra ostendunt deesse hic quattuor syllabas paeonem tertium efficientes. Excidisse videtur adverbium crudeliter vel immiserabiliter significans.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-609

γνώμᾳ:

γνώμᾳ

M. et Mosq. 1.

γνώμῃ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Sciens ignaris verae scripturae

αὐτόνῳ γνώμᾳ

adnumeror. V. ad v. 534.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-610

σέβει:

σέβη

vel

σέβῃ

libri.

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-611

θνητοὺς:

θνητούς

Lips. superscripto

, et ceteri.

θνητοῖς

Ald. Rob.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-612

ἄχαρις χάρις:

ἄχαρις

(non χάρις)

ἄχαρις

Μ.

χάρις ἄχαρις

ceteri.

ἄχαρις χάρις

primus Turnebus. Alio sensu Plutarchus de Socratis genio p. 583. F.

καὶ μὴν οὐδὲ ἀργόν, ἔφη, καθισόμεθα φρουροῦντες οἴκοι τὸν πλοῦτον· ἄχαρις γὰρ ἂν οὕτως ἡ χάρις καὶ ἄτιμος ἡ κτῆσις

. Aeschylus, ut hic, sic Agam. 1510. Choeph. 40.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-613

εἰπέ, ποῦ τις ἀλκά: Plene interpunxi ante

ὦ φίλος

. Nam quod Blomfieldio placet,

ὅπως

cum

εἰπέ

construendum esse, sententiam praebet alienam ab huius loci ratione. Tantum abest enim ut chorus expediri sibi velit quomodo homines ingrati esse potuerint, ut id in illa eorum imbecillitate non posse non ita esse ipse fateatur. Scholiastarum alii

ὅπως

per

ἐπεί

explicant, alii vel interpretantur

φέρε

per

σκόπει

, vel intelligi hoc verbum volunt. Et profecto haec debet in his verbis sententia esse, en, ut ingrata gratia est. Recte

εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά

cum duplici interrogatione Vit.

εἰπὲ ποῦ τις ἀλκά

M. G. et Lips. in quo fuerat

ἀλκή

: male lectis litteris

εἰπὲ ποῦ τις ἀλληλὰ

Aug.

εἰπέ που τις

Ald. Rob.

εἰπέ που τίς

Turn. quod ineptissime dictum.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-614

ἐφαμερίων:

ἐφαμέρων

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-615

ὀλιγοδρανίαν:

ὀλιγοδρανίαν

Μ. G. aliique.

ὀλιγοδρανειαν

Vit.

ὀλιγοδρανίᾳ

Lips. Aug. edd. vett.

ὀλιγοδρανοῦσαν

non in G. est, sed commemoratum a Turnebo.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-616

ἄκικυν:

ἄκικυν

ultimis tribus litteris a sec. manu M.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-617

ᾧ: Quoniam in antistrophico versu libri habent

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

, erat quum putarem

ἰσόνειρον

ex interpretatione receptum esse pro

ὑπνόνειρον

. Sic enim talia explicant grammatici, similiterque in Choeph. v. 316.

ἰσόμοιρον

male scriptum est pro

ἀντίμοιρον

. Atque iussit ita scribi Reisigius in enarratione Oed. Col. ad v. 186. Nihil valet ad defendendam productam in

ἰσόνειρον

primam syllabam comparatum a Dindorfio

ἰσόθεος

, nec Pindari

ἰσοδαίμων

accipio. Sed ut antistrophicum potius versum emendemus numerorum ratio admonet, quae versum Anacreonteum eo magis commendat, quod, si hi trochaei essent, parum scite

καὶ

in antistrophico versu graviorem ictum haberet.

ᾧ

in litura, a sec. manu scripto, ut sub litura

apparere videatur, M. G.

ᾧ

, superscripto

, Lips.

αἷς

Colb. 1. Bess. Ald.

ὃ

Rob. Turn. Omittit hoc pronomen Vit.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-618

ἀλαὸν * δέδεται*: Deesse verbum post

ἀλαὸν

Brunckius vidit. Intercidisse autem tale quale

δέδεται

est, quod posui, non solum metra, sed oratio quoque arguit, quae si

ἐστὶ

intelligendum esset, quod supplent scholiastae, prosae quam poesi esset similior. Vel hanc ob caussam non potest admitti quod Dindorfius Aeschylum scripsisse putat,

ἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον; οὔποτε θνατῶν τὴν Διὸς ἁρμονίαν ἀνδρῶν παρεξίασι βουλαί

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-619

οὔπως: Libri

οὔποτε

, quod non dubitavi in

οὔπω

mutare, metri antistrophici indicio.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-620

θνατῶν:

θνητῶν

G. Quum in antistrophico versu iambus sit, vereor ne

βροτῶν

scribendum sit.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-621

ἔμαθον τάδε σὰς:

ἔμαθον δὲ τὰς σὰς

Vit.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-622

διαμφίδιον: Hesychius

διαμφίδιον μέλος, ἀλλοῖον, διαπαντὸς κεχωρισμένον· ἀμφίς γὰρ χωρίς· Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

. Ne quis in articulo haereat, aut

τὸ διαμφίδιον

putet pro

διαμφιδίως

dici, qua Theocrito familiari ratione loquendi non utuntur tragici, moneo, poetam, quum dicere in animo haberet

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προςέπτα, ὅτε ὑμεναίουν

, in medio explicandae sententiae caussa inserere

τόδ', ἐκεῖνο δέ

. Vsurpatum

διαμφίς

Dionysio periegetae v. 5. 903. 1136.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-623

μέλος:

μέλεις

Lips.

553-554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-624

τόδ', ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν:

τόδ' λουτρὰ καὶ

omittit Lips. in quo praecedens versus ultimus paginae est.

ἐκεῖν᾽ ὅτε τότ'

Μ.

ἐκεῖνό τε, ὅτ'

ἐκεῖνό τε ὅ,τ᾽

Colb. 2.

ἐκεῖν᾽ ὅτ'

Vit. aliique.

ἐκεῖν᾽ ὅτε τ'

Ven. 2. aliique.

ἐκείνωτε ὅτ'

Ald.

ἐκεῖνογε ὅτ'

Rob.

ἐκεῖνό θ' ὅ,το

Victorius.

ἐκεῖνό θ' ὅτ'

Brunckius.

λουτρὰ καὶ λέχος σὸν

M. Vit. aliique et Rob.

λοετρὰ καὶ λέχος σὸν

(

σοι

G.) G. Par. B. Bess. Ald.

λουτρά τε καὶ λέχος σὸν

Cantabr. 1.

λοετρά τε καὶ λέχος σὺν

Turn. Mutavi haec ita ut cum strophico versu congruerent. Non habeo fidem Photio dicenti

ὑμεναιοῦν, τὸ ᾄδειν τὸν ὑμέναιον καὶ συνάπτειν τὸν γάμον

, sed prius illud

ὑμεναιεῖν

dici analogia postulat. Quod apud Aristophanem est in Pace v. 1076. 1112.

πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ

, recte explicat scholiastes

εἰς γάμους ἄγοιτο

. Eodem modo Theocritus XXII. 179.

ὑμεναιώσουσι δὲ κούρας τάςδε

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-625

ἰότατι:

ἰότατι

M. Vit. aliique.

ἰότητι

G. Lips. Aug. edd. vett.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-626

γάμων:

γάμον

Lips.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-627

ὅτε τὰν:

ὅτε τὴν ὁμοπάτριον

post

ἕδνοις ἤγαγες Ἡσιόναν

, duorum versiculorum sedibus permutatis, Ald. Rob. Turn.

τὰν

, superscripto

, Lips. Id negligentius adspectum fecit ut in Aug.

τ'

scriberetur.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-628

ἄγαγες:

ἤγαγες

G. Lips. Aug. Ald. Turn.

ἄγαγες

M. Vit. aliique et Rob.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-629

Ἡσιόναν:

Ἡσιόναν

etiam M. sed ut recentior manus

fecerit.

Ἡσιόναν

, superscripto

, Lips.

Ἡσιόνην

in litura G. De Hesiona nihil constat, nisi quod Tzetzes ad Lycophr. 1283. narrat, ex illa vel Axiothea Prometheo natum esse Deucalionem. Scholiastarum Aeschyli alii eam Oceani et Tethyis filiam fuisse commenti sunt,

ὁμοπάτριον

eam chori dici existimantes, alii sororem Promethei illo nomine vocari intellexerunt. Apud scholiastam Euripidis ad Phoen. 1129. ed. Matth. Hesiona ex Atlante mater est Electrae. Sapienter vero, quisquis ille fuit, qui Hesionam Promethei uxorem fecit. Compositum enim videtur hoc nomen ex iis verbis ex quibus sunt

ἵημι

ὄνησις

, ut significetur quae utilitates mittit.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-630

πιθὼν:

πείθων

a pr. manu M. Recentior manus

πιθὼν

fecit.

ποθῶν

, superscriptο

, Vit.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-631

λεύσσειν:

λεύσειν

G. Vit. et a pr. manu M.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-632

χαλινοῖς:

χαλινοῖσιν

M. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.

χαλινοῖσι

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-633

ἐν πετρίνοισιν:

ἐν πετρίνοισι

, superscripto a sec. manu

τοῖς ὀρείοις

, Μ.

ἐν πετρίνοισι

, addito minutis litteris

τοῖς ὀρείοισι

, superscripto

τοῖς ὀρεινοῖς

, ad

πετρίνοισι

autem

ὀρείοις

, Vit.

ἐν πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις

Lips. Aug. aliique et Ald. Rob.

ἐν πετρίνοισιν ὀρείοις

alii.

πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις

, omisso

ἐν

, et facta correctione

πέτρῃσι

, G.

ἐν πετρίνοισι τοῖσιν ὀρείοις

Turn. Codicis M. scripturam dedit Victorius.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-634

ἀμπλακίας:

ἀμπλακίας

M. G. Vit. Lips. Aug. aliique.

ἀμπλακίης

quattuor Vind. et edd. vett.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-635

ποινὰς:

ποινὰς

M. aliique et Ald.

ποινᾶς

Vit. Aug. aliique et Turn.

ποινὰς

Par. E.

ποινᾶς

Rob. et a pr. manu G.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-636

ὀλέκει:

ὀλέκεις

atque ita a sec. manu G.

ὀλέκῃ

Par. E.

ὀλέσῃ

Colb. 2. Ceteri

ὀλέκῃ

vel

ὀλέκη

. Gravius verbum

ὀλέκει

comprehendit in se

τίνεις

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-637

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Ven. 3. Ceteri recte

ὅπῃ

, quod etiam Vit. e correctione primae manus habet, quae prius

ὅπου

scripsisse videtur.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-638

γῆς:

γῆς ἀ

Ven. 3. Vind. 1.

γῆς

Vit. Lips. Aug. aliique.

γᾶς

M. G. edd. vett.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔα ἔα, ἦ ἔα·:

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Vit. Lips. Ald. Rob. et sic etiam M.

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Turn.

ἔ, ἔ

Colb. 1. Par. H.

ἔα ἔα, ἔ ἔ

γρ. ἔα, ἔα

Par. B.

ἔ ἔ ἔ ἔ

G. pro his interiectionibus omnibus, superscripto

φεῦ φεῦ

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-640

με τὰν τάλαιναν:

mutatione facta a sec. manu M. Quid prima scripserit dispici nequit.

με τάλαιναν

M. Vit. G. edd. vett.

με τὴν τάλαιναν

Lips. Aug. Ven. 3. Cantabr. 2.

με τὴν τάλαιναν

Cant. 1.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-641

οἶστρος:

οἴστροις

a pr. manu M. Recentior fecit

οἶστρος

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-642

ἄλευε δᾶ:

ἄλευ᾽ ἀ δᾶ

, litteris

λευ

in litura, circumflexo in

ἀ

a sec. manu addito, M.

ἄλευ᾽ ἢ δᾶ

adnotatum ex Par. N. memoratque

ἀ δᾶ

Turnebus.

ἀλευάδα

Lips. Aug. Cantabr. 1. Par. N. In Lips. supra scriptum

γρ. ἄλευ᾽ ὦ γᾶ

. G. Vit. edd. vett.

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

. Etym. M. p. 60, 8.

ἀλευάδα εἴρηται ὡς τὸ φεύδα. οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν δᾶν λέγουσι καὶ δίαν, ὡς καὶ τὸν γνόφον δνόφον. φεύδα οὖν φεύγη. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἀλευάδα ἀλέου δᾶ, τοῦ δᾶ ἀντὶ τοῦ γῆ κειμένου

. Apertum est et

φεῦ δᾶ

ẹt

φεῦ γᾶ

scribendum esse: tum corrigendum est

οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν γᾶν λέγουσι καὶ δᾶν

. Vltima verba in Etym. MS. Augustano sic scripta,

φεύδα ἤγουν φεύγη. οὕτως καὶ τὸ ἀλευάδα, τὸ δῶ ἀντὶ τοῦ γᾶ

. Scholiastae et

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

legi referunt et

ἀλευάδα

, credo ex hac ipsa scriptura Argum Aleuae filium fuisse colligentes. Quod Schleusnero in adnotationibus ad Etym. M. in mentem venit

ἄλευε δᾶ

, id adscivit Dindorfius, eiecto

φοβοῦμαι

, quod post

δᾶ

legebatur, tres trimetros catalecticos exhibens. Tantum autem abest ut id metri forma postulet, ut hoc metri genus, quod natura sua catalecticum est, non aptum sit continuatae orationi, minimeque tali in loco, qualis hic est, pleno motus et agitationis. Quod autem ad monstruosum illud

ἄλευ'

attinet, abusus est Dindorfius docta et scita observatione Elmsleii, qui in Diarii classici fasc. XV. p. 218. et Photii adnotatione illa,

παῦ τὸ παῦσαι λέγουσι μονοσυλλάβως

παῦ παῦε

restituit Aristophani in Eq. v. 821. et

παῖ παῖε

in Pace v. 1119. Apertum est in vulgari sermone, si iteraretur

παῦε παῖε

, vel

παῖε παῖε

, non mirum esse, si id pronuntiabant

παῦ παῦε, παῖ παῖε

. At aliis in imperativis, iisque non iteratis, et in oratione familiaris sermonis levitatem vitante quis credat talia umquam esse usurpata? Blomfieldius Monkii monitu edidit

ἄλευε δᾶ

, ut haec verba,

ἄλευε δᾶ, φοβοῦμαι

, unum versum efficerent, quem praecederet dimeter iambicus. Sed ita descriptis versibus certo Aeschylus

ἄλευ᾽ ὦ δᾶ

praetulisset, antispasto et Bacchio coniunctis. Et sic Scholefieldius. His verbis,

ἄλευε δᾶ

, finiri trimetrum, et quod sequitur

φοβοῦμαι

delendum esse iam olim suspicatus sum, et delevit Dindorfius, de constructione conferri iubens quae Matthiae ad Euripidis Hec. 950. adnotavit. Omittunt autem

φοβοῦμαι

soli Vind. 2. 4. quod verbum post

δᾶ

ceteri libri omnes habent legitque Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 400. C.

βούταν δὲ καλεῖ τὸν πανόπτην Ἄργον ὁ τραγικὸς Αἰσχύλος, ἤτοι βουκόλον, ὡς ἐπιστατοῦντα καὶ ἑπόμενον τῇ Ἰοῖ τῇ θυγατρὶ τοῦ Ἰνάχου. φέρει γὰρ αὐτὴν λέγουσαν οὑτωσί, “φοβοῦμαι τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν.”

Huius quidem non magna auctoritas est: nec dubitandum videtur quin

φοβοῦμαι

ab explicatore sit adiectum, qui in constructione haesitaret qua

εἰςορῶσα

εἰ

χρίει με οἶστρος

coniuncta sunt, quasi dictum esset

οἰστροῦμαι

. Confirmatur haec sententia eo quod alii constructionem, quam expedire nesciebant,

εἰςορῶσα

εἰςορῶ

mutato sibi correxisse visi sunt. Sentiens perturbari mentem suam Io, primo id simpliciter narrare incipit, media autem in narratione conspiciens simulacrum feri agitatoris clamat

ἄλευε δᾶ, τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν

. Suidas

ἄλευε. Ἴωνες τὸ φυλάξαι οὕτως λέγουσι. καὶ παροιμία “ἄλευ᾽ ἀπὸ μείζονος ἀνδρός.”

Conf. Zonaras p. 135. In proverbio quidem significationem medii habet

ἀλεύειν

. Apud Aeschylum ubi hoc verbum invenitur activum est, avertere significans.

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-643

εἰςορῶσα:

εἰσιδοῦσα

Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 2. 4. et

γρ. εἰσιδοῦσα

Par. B.

εἰσορῶ

G. Vind. 1. 3. et Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 153. cuius lacunosus locus, quem non ex omni parte recte explevit Welckerus in fragmentis Hipponactis p. 47. sic integrandus est,

τὸν δὲ Ἄργον εἶναι κύνα φασὶ κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς ἔχοντα καὶ φυλάττοντα τὴν Ἰὼ προςτάξει τῆς Ἥρας· ὃν ἀνεῖλεν Ἑρμῆς κελεύσει τοῦ Διός. ὅτι δὲ κύων ὁ Ἄργος, καὶ Ἱππῶναξ φησίν, Ἑρμῆ κύναγχα, Μῃονιστὶ Κανδαύλα. Αἰσχύλος δὲ οὐ κύνα πολυόφθαλμον τὸν Ἄργον, ἀλλὰ βουκόλον φησὶ λέγων ὡς ἀπὸ τῆς Ἰοῦς ἐν τῷ Προμηθεῖ τὸν μυριωπὸν εἰςορῶ βούταν. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον γράψας ἄνθρωπον τοῦτον φησὶ τετρόφθαλμον, φύλακα τῆς Ἰοῦς παρὰ τῆς Ἥρας πεμφθέντα· λέγει δὲ οὕτωσί, καί οἱ ἔπι σκοπὸν Ἄργον ἔπεμπε κρατερόν τε μέγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα· ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴ δ᾽ ἔχεν ἔμπεδος αἰεί

. Hi ex Aegimio versus leguntur etiam in scholiis ad Euripidis Phoen. 1116.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-644

δόλιον:

δολεῖον

Par. Ε.

δόλερον

Cantabr. 2.

γρ. θολερόν

Par. B. si recte scripsit Faehsius.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-645

ὄμμ':

ὄμμ'

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-646

κυναγεῖ:

κυνηγέτει

sic M.

κυνηγετεῖ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

κυναγετεῖ

Brunckius. Scribendum potius erat

κυναγεῖ

, quo restituitur dochmius.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-647

τὴν:

τὴν

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-648

ψάμμον:

ψάμμαν

Μ. superscripto a recentiore manu

ον

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-649

ὀτοβεῖ: Apertum est indicio aliquo, quod statim animadverteretur, admonendos de strophae initio fuisse spectatores. Quare non dubitandum est quin hic modi cantus fuerint mutati. Plutarchus de ira cohibenda p. 456.

ὥςπερ ὁ τῶν βουκόλων κηρόπλαστος ὀττοβεῖ δόναξ ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον

. Non pertinet huc

πλάσις

πλάσμα

arundinum, de quibus Theophrastus Hist. plant. IV. 11. ed. Schn. et Salmasius Exerc. Plin. p. 85. dixerunt, sed intelligitur quod Virgilius dixit Ecl. II. 32.

Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit

ὀτοβεῖ

M. In ceteris libris et apud Plutarchum

ὀττοβεῖ

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-650

ὑπνοδόταν νόμον:

ὑπνοδότ᾽ ἄνομον

574-575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Μ.

ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Vit.

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι

G. Vind. 1. 3.

ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν

Lips. Aug. et sic, sed

ἄγουσι

, edd. vett.

ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ

Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum

τηλεπλαγκτοι

sic M.

τηλέπλαγκτοι

Par. A. B. edd. vett.

τηλέπληκτοι

τηλέπλακτοι

Lips. Aug.

τηλίπλακτοι

Vit.

τηλέπλαγκται

Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique

πλάνοι

Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra

αι

, etiam M.

πλάναι

G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit

ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι

,adscito in antistrophico versu

ἐτήτυμα

. Horum illud quidem,

ἰώ ἰὼ πόποι

, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum

τηλέπλανοι

, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius

πλάναι

quam

πλάνοι

coniungitur. Sed

ποῖ, πόποι

valde inelegans est, debebatque id

ὦ πόποι

scribi, si quidem

ποῖ μὲ ἄγουσι

statim iunctum fuit cum

τηλέπλανοι πλάναι

. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;

ut excidisse post

ἄγουσιν

significarem vocem iambum facientem, quam non puto

πόποι

fuisse, sed fortasse

μακραί

vel

χθονός

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652

τί ποτέ μ', ὦ:

τί ποτέ με

Lips. Aug.

τίς ποτέ

M. G. aliique.

τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ

Vit.

τί ποτ᾽, ὦ

Bess. Ald. Rob.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653

τί ποτε: Semel tantum post

παῖ

habent

τί ποτε

M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.

τί ποτε. τίς ποτε

Bess. Ald.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654

ταῖςδ':

ταῖςδε

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655

πημοσύναις:

πημοσύναισι

M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.

ποιμοναῖσι

Par. G.

πημονέσιν

Vit.

πημοναῖς

G. Scribendum esse

πημοσύναις

monui in Opusc. IV. p. 334.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἔ ἔ:

ἔ ἔ

ἔ

edd. vett.

ἔ

G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.

ἔλεγος

, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,

αἰ αἰ

legi ait.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657

παράκοπον:

παρασκοπὸν

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658

τείρεις:

τείρεις

priore diphthongo a sec. manu in litura M.

τύρεις

Par. E.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659

πυρί με φλέξον: Libri

πυρὶ φλέξον

. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660

ποντίοις:

ποντίοισι

M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.

ποντίοις

Bess. edd. vett.

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661

φθονήσῃς:

φθονήσῃς

Lips. Aug.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662

εὐγμάτων:

εὐγμάτων

litteris

άτ

a sec. manu in litura M.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἄδην:

ἄδην

M. et hoc Brunckius restituit.

ἅδην

G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.

ἅδην

, correctum in

ἄδην

, Vit.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664

πολύπλανοι:

πολύπλανοι

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

πολύπλαγκοι

G. ex correctione.

πολύπλαγκτοι

Rob.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665

πλάναι: Omnes libri

πλάναι

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666

γεγυμνάκασιν:

γεγυμνάκασι

G. Vit.

γεγυμνάσιν

Ald. Ceteri

γεγυμνάκασιν

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667

ὅπῃ:

ὅποι

Lips. Aug. Ceteri

ὅπῃ

, quod omissum in Vit. superscripto

πημονάς

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668

φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.

φθέγμα

M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.

φθέγματα

G. Vit. aliique.

σὸς

φθέγμα

a recentiore manu superscriptum in M.

γρ. πρόσφθεγμα

Par. B.

προσφθέγματα

Ald. Turn.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669

τᾶς:

τᾶς

M. Vit. Rob.

τὰς

Ald.

τῆς

Colb. 1.

τᾶσδε

Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670

βουκέρω:

βουκέρω

Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat

βουκέρω

, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.

βουκέρω

sine accentu G. Recte

βουκέρω

voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur

βούκερως, βούκερων

, genitivo et dativo

βουκέρω, βουκέρη

589-590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671

NA: affert Stephanus Byzantius in

Ἰναχία

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672

Ἰναχείας:

Ἰναχείας

M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.

Ἰναχίας

G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.

Ἰναχείης

edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,

Ἰναχίης

eiusdem Vossianus et Aldina,

Ἰναχόης

Perusinus.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673

θάλπει κέαρ:

θάλπῃ

κέρας

Vossianus et Aldina Stephani Byz.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674

στυγητὸς:

στυγητῶς

Vit.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675

πρὸς βίαν:

πρὸς βίειν

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676

γυμνάζεται:

γυμνάζεται

Μ.

γυμανάζεται

Lips. et in margine

γρ. βιάζεται

, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677

τὰ μογερᾷ:

τὰ μογερά

Lips.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678

ὤν:

ὤν

a manu recentiore M. Prima

ἂν

scripsisse videtur.

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἔτυμα:

ἔτυμα

G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.

ἔτυμα

, spiritu a sec. manu addito, M.

ἐτύμα

Vit.

ἔτημα

vocabuli alteri syllabae secunda manus

τή

superscripsit in G.

ἑτυτῆμα

, superscripto alteri syllabae

, tertiae

Lips.

ἐτυτήμα

Aug.

ἐτήτυμα

Arund. Cantabr. 1. 2.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680

θεόσυτόν τε:

θεόσσυτόν τε

codices et Ald. Rob.

θεόσσυτον δὲ

male Turn.

θεόσυτόν τε

metrum requirit, pariterque

λαβρόσυτος

v. 601.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681

ὠνόμασας:

ὀνομάσας

Lips. Aug.

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682

μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:

μαραίνει με

, superscripto

νει

a sec. manu, M.

κέντροισι φοιταλέοισιν

libri omnes, nisi quod

κέντροις

Vind. 2. 4. et

φυταλέοισιν

Ald. Tum

ἔ· ἔ·

Μ. G. Vit. Lips. Aug.

ἓ ἕ

edd. vett. Scribendum esse

κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ

, si quod vocabulum excidit, aut

κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ

, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest

φρένας

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683

νήστισιν:

νήστισιν

G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.

νήστησιν

Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat

νίστησιν

etiam scholiastes, inepta addita explicatione.

601-602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684

λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes

λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα

, nisi quod Ven. 3.

ἐπὶ σκότοισι

δαμασθεῖσα

, G. Bess.

ἐπικότοις

habent, Lips. autem et Aug.

μήδεσι

omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet

βουλαῖς μήδεσι

. Post

ἦλθον

et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse

Ἥρας

a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685

δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:

δὲ τίνες

M. Vit. G.

δέ τινες

Lips. Ald. Rob. Turn.

οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ

Μ.

οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ

Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.

ο· · ὲ δὲ ἐγὼ

οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ

Turn.

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:

τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου

Μ.

τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.

Α. Sic etiam Par. C. in quo

μοι

μὴ

superscriptum.

τί με

(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.

τί μοι χρὴ

Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad

τὶ μὴ χρὴ

superscriptum

ου

, et

γρ. τί μοι οὐ χρή

. Egregie Elmsleius

τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου

sed verissime I. Fr. Martinus

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687

NA: Omissa

εἴπερ οἶσθα θρόει

in G. quorum

εἴπερ οἶσθα

post

μῆνιν

adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque

θρόει

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688

φράζε:

φράζετε

Μ.

φράζε τε

Lips. Aug. Bess. Rob.

φράζε δὲ

Ald.

φράζε τε τὰ

φράζε τε τῷ

Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.

φράζε τὰ

Vit. Par. B. (in quo adscriptum

φράζε δυσπλάνῳ

) et sic inde a Turnebo editores.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689

δυςπλάνῳ:

δυσπλάνων

Μ. non

δυστάνῳ

, ut Butlerus ait.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690

ὅπερ:

ὅτι

M. Vit. Ven. 3. edd. vett.

ὃ

G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit

ὅπερ

Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est

τορόν σοι

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691

φίλους:

φίλον

ante correctionem primae manus, Vit.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692

NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693

θνητοῖσιν:

θνητοῖσι

, supra adscripto

, Μ.

θνητοῖσι

G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.

βροτοῖσι

Colb. 2. Par. E.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694

τλῆμον:

τλήμων

Lips. Aug.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695

δίκην: Ad

δίκην

in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum

χάριν

, scholioque praefixum

τοῦ χάριν

. In textu

χάριν

Colb. 2. Vind. 1.

γρ. χάριν

Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.

τοῦ δίκην πάσχεις τάδε

, ubi mendose

δίκης

editum.

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696

NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697

οὔκουν:

οὐκ οὖν

Aug. sed Lips. cum ceteris

οὔκουν

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698

τήνδε:

τάνδε

Lips. Vind. 2. Ald. Rob.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699

αἰτεῖ:

αἰτεῖ

a pr. manu M. G. Vulgatum

αὐτῇ

in utroque a correctore factum.

αἰτεῖς

Vind. 3.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:

πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου

Μ.

πᾶν γὰρ πύθοιό μου

Vit. Colb. 1. 2.

πάντα γὰρ πύθοιό μοι

G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.

πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου

Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.

γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο

Par. Β. Restituit Brunckius

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου

. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo

μοι

est.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701

ὤχμασεν:

ᾤχμασεν

M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.

ὤχμασε

G. edd. vett.

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:

βούλευμα μὲν τὸ δῖον

etiam Μ.

β. μέντοι τὸ δῖον

Vit.

β. μὲν τοῦ διὸς

Lips. Aug.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703

τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.

τείνεις

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704

τίς ἔσται:

τί ἔσται

Lips. Aug.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705

σοι:

σοι

M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

σε

Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,

Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”

Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν

, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo

τοι

non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad

στιχομυθίαν

attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706

μήτοι:

μήτοι

M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.

μή τι κρύψῃς με

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707

τοῦθ':

τόδ'

pro

τοῦθ'

Lips. Aug.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708

τοῦδέ σοι δωρήματος:

τοῦδέ τοι δωρήματος

M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.

τοῦδε δωρήματος

Lips. Aug. Ald.

τοῦδέ σοι δωρήματος

Turn. quod verum esse puto.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709

μὴ οὐ:

μὴ

, superscripto a sec. manu

οὐ

, M. Ceteri plerique libri

μὴ οὐ

, nisi quod

οὐ

in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710

γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:

γεγωνεῖν με τὸ πᾶν

Lips. Aug.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711

σὰς δ᾽ ὀκνῶ:

σὰς δοκῶ

G. Ven. 1. Ald.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712

θράξαι:

θράξαι

, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici

ταράσσειν

brevi

esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713

μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri

μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ

. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius

μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ

, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut

μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ

, i. e.

ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι

. Sed quum haud paullo verisimilius sit

μασσόνως

a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri

ὡς

gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis

τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν

. Recte sic ibi vulgo legebatur,

ὡς ἐνί

, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in

ὡς ví

mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in

ἢ ὡς

scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,

ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει

. Quo in loco ex

μᾶλλον

repetendum

δεινὸν καὶ ἀκριβῆ

. Εt §. 31.

ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην

. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel

ὧν

vel

ἢ

vel

ἢ ὡς

scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro

ὡς

scribendum

ἢ

arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur

οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν

. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est

εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι

: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus

ὡς

aut simile vocabulum pro

ἤ

positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.

εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;

Significat enim

ὡς

hic idem quod

εἰς

, oppositaque sunt haec verba,

ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας

, illis,

εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι

. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.

πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα

. Sic ibi, non

πλεῖόν τε

, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,

λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'

, ita videntur esse corrigenda,

λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας

, quoniam

δὶς δ'

ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici

δ'

repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto

ὡς

additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.

καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι

: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.

διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας

. VII. 4, 5.

μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ

. ΧΙ. 2, 9.

Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας

. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum

οὕτως

ante

ὡς

aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς

. Theocritus IX. 33.

οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714

προθυμεῖ: Libri

προθυμῇ

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715

ἱστορήσωμεν:

ἱστορήσομεν

a pr. manu M.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716

αὐτῆς:

αὑτῆς

Μ.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717

λεγούσης: Idem a pr. manu

λεγούσας

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718

τἀποκλαῦσαι:

ὡς κ ἀποκλαῦσαι

Μ.

ὡς κἀποκλαῦσαι

Vit. aliique nonnulli.

ὡς ἀποκλαῖσαι

G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.

γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι

Par. B.

ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι

Par. A. B. Vind. 1. 3.

ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι

Turn.

ὡς τἀποκλαῦσαι

habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719

κἀποδύρασθαι:

κἀποδύρασθαι

M. Lips. Aug. aliique.

κἀποδύρεσθαι

G. Vit. edd. vett.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.

ὅπῃ

Lips. Aug. Ald.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721

μέλλει:

μέλλοι

M. Cantabr. 1. Par. C.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἔχει:

ἔχειν

Lips. Ald.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723

ὑμῖν:

ἡμῖν

Lips.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724

ἀπιστῆσαί:

ἀποστῆσαι

Vit. cum glossa

παρακοῦσαι

, quae in G. ad

ἀπιστῆσαι

adscripta est.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725

πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:

τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται

Lips. Aug. sed in Lips. correctum

χρήζετε

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726

πεύσεσθε:

πεύσοισθε

Lips. Aug. Rob.

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727

αἰσχύνομαι:

ὀδύρομαι

M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum

γρ. αἰσχύνομαι

. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728

διαφθορὰν:

διαφορὰν

Lips.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729

ἀεὶ:

αἰεὶ

Μ. Cantabr. 1.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730

ὄψεις:

ὄψει

ante sec. manus correctionem M.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731

πωλεύμεναι:

πωλεύμεναι

, Par. C. et, superscripto a recentiore manu

, Μ.

πολεύμεναι

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

πολούμεναι

Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.

οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732

εὐδαίμων:

εὐδαίμων

M. in quo sec. manus ultimae syllabae

superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.

εὐδαῖμον

G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.

εὐδαιμον

Ven. 3.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733

παρθενεύει:

παρθενεύεις

Vind. 1. 3, Ceteri

παρθενεύῃ

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734

τέθαλπται:

τέθωπται

, cum glossa

κατακαίεται

, Vit.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735

δαρόν:

δηρὸν

Aug.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736

συναίρεσθαι:

ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι

Par. B. Ceteri

συναίρεσθαι

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737

'πολακτίσῃς:

μὴ 'πιλακτίσῃς

Vit.

μὴ πωλακτήσει

Lips.

μὴ ἀπολακτήσει

Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738

τὸ Ζηνός:

τὸ Διὸς

Lips. Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739

Λέρνης:

Λέρνην

Lips. Aug.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740

βουστάσεις τε πρὸς πατρός:

β. τε καὶ πρὸς πατρὸς

Vit.

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741

ὀνείμασιν:

ὀνείρασιν

Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri

ὀνείμασιν

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742

ἔςτε:

ὥστε

Vit.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743

νυκτίφοιτ':

νυκτίφαντ'

Μ. Rob.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744

κἀπὶ Δωδώνης:

κἀπὶ Δωδώνην

Lips. Aug. Turn.

κἀπὶ Δωδώνης

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745

πυκνοὺς:

συχνούς

, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746

ἴαλλεν:

ἴαλεν

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747

μάθοι:

μάθοι

M. Lips. Aug. Turn. In Lips.

superscriptum.

μάθῃ

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748

δαίμοσιν:

δαίμοσι

Vit. edd. vett.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749

πράσσειν:

πράσσειν

M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.

πράττειν

G. Lips. edd. vett.

πτάτο.τειν

Aug.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750

φίλα:

φίλωι

(non φίλως), superscripto a recentiore manu

, Μ. Α

φίλα

vulgata scriptura est.

φίλον

G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751

ἀσήμους:

ἀσήμους

Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.

ἀσήμως

Lips. Aug. Ald. Turn.

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςκρίτως τ':

δυςκρίτως τ'

M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δυςκρίτως

Vit.

δυσκρίτους τ'

Par. C. Rob.

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753

βάξις ἦλθεν:

ἦλθε βάξις

Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.

βάξις ἦλθεν

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754

ἀλᾶσθαι:

ἁλᾶσθαι

G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum

supra scriptum. Idem codex ad

ἐσχάτοις

superscriptum habet

. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,

γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755

θέλοι:

θέλοι

Μ. G. Vit. Turn. In G.

θέλει

θέλῃ

adscriptum.

θέλῃ

Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756

πυρωπὸν:

πυρωτὸν

Μ.

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757

ἐξαϊστώσει:

ἐξαϊστώσει

M. Non opus est Blomfieldii coniectura

ἐξαιστώσοι

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758

γένος:

γένος

, non

μένος

, etiam M. habere videtur.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759

ἐξήλασέν με:

ἐξήλασέν με

M. et ed. Vict.

ἐξήλασε με

G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760

κἀπέκλεισε:

κἀπέκλεισεν

Μ.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761

ἐπηνάγκαζέ νιν:

ἐπαναγκαζέ νιν

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762

εὐθὺς δὲ μορφὴ:

εὐθὺς οὖν μορφή

Thomas M. p. 93, 8.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763

κεράστις:

κεράστης

Vit.

κεράστη

Rob.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764

ὡς:

ὡς

omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765

ὀξυστόμῳ:

ὀξυτόμῳ

Lips. Rob.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766

ἐμμανεῖ σκιρτήματι:

ἐμμανεῖ σκιρτήματι

, ad postremam syllabam superscripto

, Lips. Non reprehendi posset

ἐμμανῆ σκιρτήματα

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767

Κεγχρείας:

Κερχνείας

Μ. Rob. Turn.

γρ. Κερχνείας

Lips.

Κεγχρείας

G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.

Κεγχρείας

, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.

Κεγχρεύς

tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768

Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:

Λέρνης ἄκρην τε

M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum

γρ. κρήνην

. Atque

λ. κρήνην τε

habent Lips. Aug. Ald. Rob.

Λέρνης ἄκραν τε

Par. A. Colb. 2.

τε

omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.

Λέρνης ἐς ἄκρην

, supra scripto

ἐς

, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa

εἰς

, Vit. Canteri coniecturam,

Λέρνης τε κρήνην

, recepit Blomfieldius, sed mavult

ἀκτήν τε Λέρνης

. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.

Λέρνης ἀκτήν τε

, etsi recte comparans Pindari

Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς

Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi

Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν

, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De

Λερναίῳ ἀκτῇ

v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769

τοὺς ἐμοὺς:

τὰς ἐμὰς

Vit.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770

κατὰ στίβους:

κατὰ στίβους

M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771

αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum

ἀφνίδιος

, ab

ἄφνω

, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,

ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω

. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse

ἀφνιδίως

. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio

αἰφνίδιος

pridem me moverat, ut

αἰφνίδιος

vel ex

αἰφνιδίως

vel ex ipso illo cui interpretando inservire

αἰφνίδιος

poterat,

ἀφνιδίως

ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut

αἰφνηδίς

, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772

οἰστροπλὴξ:

οἰστροπλὴξ

M. Vit.

οἰστρόπληξ

G. Lips. Aug.

οἰστρόπληγε

Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.

οἰστρόπληξ

scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773

θείᾳ:

θείας

Lips. Aug.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774

γῆν πρὸ γῆς:

γῆς πρὸς γῆν

G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.

γῆς πρὸ γῆν

Bess.

γῆν πρὸς γῆς

vel

γῆς πρὸς γῆς

alii.

γῆν ἐκ γῆς

Rob.

γῆν προγῆς

, a sec. manu ad

προ

adscripto accentu et

, Μ.

γῆν πρὸ γῆς

Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.

itaque γῆν πρὸ γῆς cogito

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775

ὅ τι:

ἔτι

M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad

πόνον

spectat, quod nonnulli v. sequente habent.

ὅτι

Ald.

ὅ,τι

Turn.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776

πόνων:

πόνον

M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.

πόνου

Rob. Ceteri

πόνων

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777

σήμαινε:

σήμαινε

Vit. Lips. Aug. Colb. 1.

σήμηνον

Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778

μηδέ μ':

μηδ' ἔμ'

, eraso apostrophe post

μηδ

, fuit enim antea

μηδ' ἐμ

, Μ.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779

ψευδέσιν:

ψεύδεσσιν

, accentu a sec. manu correcto, M.

ψευδέσι

G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.

687. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780

συνθέτους:

ξυνθέτους

Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781

ἄπεχε:

ἄπεσχε

Par. E. Ceteri omnes

ἄπεχε

. Id quoniam in scholiis per

σιώπα

explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia

ἔπεχε

scripsit. Sed in G. glossa est

ἀφίστασο

, in Par. A.

ἀποχώρει

, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους

M. G. Rob.

οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους

Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.

γρ. ψυχόμην

οι

γρ. ξύννους

Par. Β.

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη

Lips.

οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους

Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.

οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783

ἐς:

εἰς

G. Vit.

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784

δυςθέατα:

δυσθέρατα

Lips.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785

καὶ:

και

omittunt M. Vit. et pauci alii.

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786

πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:

πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ

libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet

δείματα λύματ'

, Cantabr. 2. Par. D. F.

λύματα καὶ δείματα

, Guelf.

ἀμφηκείου

. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est

δείματα

nihil esse nisi corruptam ex

λύματα

scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi

πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ

. Scholiastae

διὰ κέντρου

ἐν κέντρῳ

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-787

ψύχειν: Meinekius in Diurnis antiq. a. 1844. II. p. 11. scribendum putat

ψήχειν

, afferens ex Stobaeo XXXVIII. 53.

ὥςπερ ὁ ἰὸς σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν ψυχὴν ἐξαναψήχει

. Sed Hesychius

ψύξας, ἀμβλύνας, τὴν ψυχὴν φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-788

πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα:

εἰςιδοῦσα

M. G. Lips. Bess. aliique. Recte Vit. et edd. vett.

εἰσιδοῦσα

. Mirum est quod nullus liber praebet

πέφρικά σ'

, ut versus sit iambicus trimeter catalecticus. Quamquam ne librorum quidem scriptura reprehendi potest.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-789

πρό γε:

πρό γε

a pr. manu M. Id in

πρό γε

sec. manus mutavit, recentior

supra adscripsit.

πρὸ γε

Brunckius scribendum censuit. Recte vulgo

πρό γε

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-790

ἔςτ᾽ ἂν:

ὥστ᾽ ἂν

Vit. Lips.

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-791

προςμάθῃς:

προσμάθοις

G. Vind. 1. 3.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-792

λέγ᾽, ἐκδίδασκε:

λέγε δίδασκε

Vit. Colb. 1.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-793

τοῖς νοσοῦσί τοι:

τοῖς νοσοῦσί τοι

Μ. G. aliique.

τοῖς νοσοῦσί τι

Lips. Turn.

τοῖς νοσοῦσι τὸ

Ald. Rob.

τοῖς νοσοῦσι γὰρ

Vit. aliique.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

1-127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-1

;

1-127: Prologue (πρόλογος).

1-87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-2

⁴

;

1-87: First Scene. Cratos and Bia, dragging the figure representing Prometheus, enter on the left; He- phaestus with smith's tools accompa- nies them.

55. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-43

⁵

⁶

;

55 f. νὶν: τὰ ψέλια, Schol. ; see on 46. – ἐγκρατεῖ σθένει, ῥαιστήρι : of these two datives the one denotes the inner power (dynamic dative), the other the external means (instrumen- tal dative). ἐγκρατεῖ σθένει nearly = ἐγκρατῶς. In Il. xviii. 477 Hephaes- tus wields a ῥαιστὴρ κρατερή.

56. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-44

⁷

⁸

;

56. θεῖνε πασσάλευε : the connective is omitted ('asyndeton') when a sin- gle idea is expressed by two or more verbs, the second being a stronger ex- pression than the first. Ср. 58, 141, 392, 608, 698, 937; Pers. 426 ἔπαιον ἐρράχιζον, 463 παίουσι κρεοκοποῦσι, Cho. 289 κινεῖ ταράσσει, Sept. 60 χωρεῖ κοι νίει, 186 αύειν λακάζειν, Soph. Ai. 60 ὤτρυνον εἰσέβαλλον εἰς ἕρκη κακά, 115, 811, 844, 988, Ant. 1037 κερδαίνετ' ἐμπολᾶτε, Εl. 719 ἤφριζον εἰσέβαλλον ἱππικαὶ πνοαί, Trach. 1255 ἐγκονεῖτ᾽ αἴρεσθε, Eur. Hec. 507 σπεύδωμεν ἐγκο- νῶμεν, Phoen. 1434 ἔκλαι᾽ ἐθρήνει.

57. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-45

⁹

¹⁰

;

57. ματᾷ: διατρίβει, χρονίζει, He- sych.

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-46

¹¹

¹²

;

59. Cp. Ar. Εq. 758 ποικίλος γὰρ ἁνὴρ κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρους εὐμή- χανος πορίζειν.

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-47

¹³

¹⁴

;

61. πόρπασον : long à (not n), as in πόρπαμα Eur. El. 820. Cp. ἐκθοινά- σεται 1025 (θοινατῆρος Ag. 1502, θοί- ναμα Eur. Ion 1495), and other tragic forms, as εὐνατήρ Pers. 137, εὐνάτειρα Pers. 157, ποινάτωρ Ag. 1281, ἱπποβά- μων 805 below and Supp. 284, έκα- τογκάρανος 353 (καρανοῦται Cho. 528), κυναγός, βαλός, γάπεδον, γάμοροι, γάπο- τος, ἕκατι, δαρόν, δάιος, and others.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-48

¹⁵

¹⁶

;

62. σοφιστής: in Aeschylus's time this word had not acquired the mean- ing which Socrates and Plato after- wards gave it, and which through their influence passed into history. Cp. Athen. xiv. 632 c πάντας τοὺς χρω- μένους τῇ τέχνῃ ταύτῃ (i.e. τῇ μουσικῇ) σοφιστὰς ἀπεκάλουν, ὥσπερ καὶ Αἰσχύ- λος ἐποίησεν 'εἴτ᾽ οὖν σοφιστὴς κᾶλα παραπαίων χέλυν.' In this play, both here and 944, the word implies a crafty and unscrupulous cleverness.

;

Cp. the sense of σοφίζομαι in Soph. Phil. 77 ἀλλ᾿ αὐτὸ τοῦτο δεῖ σοφισθῆ- ναι, κλοπεὺς ὅπως γένηται τῶν ἀνικήτων ὅπλων. – ὤν : the speaker does not mean that Zeus is a σοφιστής. Logi- cally only Διὸς νωθέστερος belongs to μάθῃ ὤν. σοφιστής, though grammat- ically a predicate, refers only to Pro- metheus. The general sense is, "may learn that with all his artfulness he is slower-witted than Zeus."

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-49

¹⁷

¹⁸

;

64. αὐθάδη: with this epithet the Homeric νηλέϊ χαλκῷ, λᾶας ἀναιδής, and the Euripidean λάβρῳ μαχαίρᾳ, Cycl. 403, may be compared. – γνά- θον: cp. γένus used in the sense of πέλεκυς in Soph. El. 196 and 485, Phil. 1205, and πελέκεων γνάθοις in Eur. Cycl. 395.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-50

¹⁹

²⁰

;

65. στέρνων διαμπάξ: the passage of Hesiod, Theog. 521, δῆσε δ᾽ ἀλυκτο- πέδησι Προμηθέα ποικιλόβουλον δεσμοῖς ἀργαλέοισι μέσον διὰ κίον᾽ ἐλάσσας, which should be construed ἐλάσσας (τὰ δεσμὰ) διὰ μέσον κίονα, riveting the chains through the middle of the pillar, was wrongly understood as ἐλάσσας κίονα διὰ μέσον (τὸν Προμηθέα). Ac- cordingly, on an ancient black-figured vase, found at Chiusi and now in the Berlin Museum (No. 1722; Jahn, Archaeologische Beiträge, Plate viii.; Baumeister, Denkmäler fig. 1566), we find Prometheus represented as ac- tually impaled (on an upright stake passed lengthwise through the body). This revolting conception was modi- fied by Aeschylus into one more endurable for the eye. Even in He- siod's narrative the original notion is obscured: the older legend doubtless meant by the pillar a κίων οὐράνιος, that is, a sharp mountain-peak rear- ing itself to the sky. See on 349.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-51

²¹

²²

;

66. ὑπό : because of, by reason of, denoting the cause; as Thuc. ii. 85 ὑπὸ ἀνέμων καὶ ὑπὸ ἀπλοίας ἐνδιέτριψεν οὐκ ὀλίγον χρόνον, ίν. 8 ὑλώδης τε καὶ ἀτριβὴς πᾶσα ὑπ᾽ ἐρημίας ἦν (sc. ἡ νῆ- σος), Soph. Ant. 221 ὑπ᾽ ἐλπίδων ἄνδρας τὸ κέρδος πολλάκις διώλεσεν, also Ag. 475 πυρὸς δ᾽ ὑπ᾿ εὐαγγέλου πόλιν διήκει θοὰ βάξις.

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-52

²³

²⁴

;

67. αὖ κατοκνεῖς : see 36. – ἐχθρῶν ὕπερ: the tragedians often put the preposition after its noun when an attributive (as in 653 a genitive) follows both. Otherwise, the post- ponement of the preposition (with anastrophe of the accent) is per-

;

mitted in trimeter, as a rule, only when the preposition comes thereby to stand at the end of a verse. This occurs most frequently with περί, μετά, παρά, ὑπό, ὑπέρ, ἀπό, and ἐπί, in con- nexion with the genitive. The re- maining cases in Aeschylus are: with the dative, ὑπό 365 below and Pers. 190, ἐπί Suppl. 1003, μετά Pers. 613; with the accusative, περί Pers. 61.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-53

²⁵

²⁶

;

68. ὅπως μή κτέ.: for this form of warning see GMT. 272; G. 217, N. 4; Η. 886.

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-54

²⁷

²⁸

;

70. ὀρῶ: said with emphasis after ὁρᾷς.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-55

²⁹

³⁰

;

71. μασχαλιστήρας : iron girths, passed round the body and nailed to the rock on either side.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-56

³¹

³²

;

72. The asyndeton of the two clauses (instead of μηδὲν ἐγκέλευ᾿ ἄγαν, ἀνάγκη γὰρ ταῦτα δρᾶν: see on 373 f.) expresses irritation. Krüger I. § 59, 1, 8, and II. § 59, 1, 7. Im- patience at the repeated admonitions is also implied in the compound ἐγκέ- λευε, command imperiously, urgently.

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-57

³³

³⁴

;

73. ἡ μὴν κελεύσω: defiant reply to Hephaestus's demand. - ἐπιθωύξω : ср. 277, 393, 1041; Eur. Hipp. 219 κυσὶ θωύξαι. The scholiast on 277 remarks, ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν κυνηγῶν: that is, the verb was properly used of a hunter's call to his dogs. – καὶ γέ: et quidem; yé serves to emphasize the stronger statement. Cp. Eur. Phoen. 610 ΠΟ. ὅς μ᾽ ἄμοιρον ἐξελαύνεις. ΕΤ. καὶ κατακτενῶ γε πρός. - πρός: adverbial. Cp. πρὸς δέ 929, καὶ πρός Cho. 299. G. 191, Ν. 2; Η. 785. ...

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-58

³⁵

³⁶

;

74. χώρει κάτω: the scholiast un- derstands this literally : διὰ τοῦ ῾χώ- ρει κάτω᾿ τὸ μέγεθος ἐνέφηνε τοῦ δεσμευομένου θεοῦ. But it may mean simply, "proceed to the lower limbs." κίρκωσον: ἀντὶ τοῦ κρίκωσον, Schol. κρίκος, ring, is read in Il. xxiv. 272. The older form κίρκος (circus) sur- vived in the name of the bird (Od. xiii. 86 ἴρηξ κίρκος): see 857. Simi- lar are the Attic forms φάρξαι for φράξαι, δαρχμή for δραχμή.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-59

³⁷

³⁸

;

76. διατόρους πέδας: πέδας is ge- neric, as in 6. διάτορος is here passive, perforated; the active sense (see 181) is more common. Schütz and Her- mann understand it of holes origi- nally made in the fetters for the reception of the nails. Rather it means "pierced by nails," "having nails driven through them," as in Soph. O. T. 1034 διατόρους ποδοῖν ἀκμάς means "feet pierced with needles." θεῖνε then refers to the nails. Hephaes- tus is bidden, before departing, to examine once more the different fas- tenings and drive the nails in each firmly home. - On the resolution, see note on 2. Three other resolutions of this foot occur (273, 680, 809). In 273 the second and third shorts of the tribrach are formed by a disyllable (διά); in 809 they begin a word of three syllables; in 680, as here, they begin a word of four syllables.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-60

³⁹

⁴⁰

;

77. Cp. 53 and 68. – ἐπιτιμητής : cp. Pers. 827 Ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόπων ἄγαν φρονημάτων ἔπεστιν, εὔθυνος βαρύς, Soph. Frg. 478 κολασταὶ κἀπιτιμηταὶ κακῶν, Eur. Suppl. 255 τούτων κολαστὴν κἀπιτιμητήν, ἄναξ.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-61

⁴¹

⁴²

;

78. ὅμοια μορφῃ: ὡς ἐκτραπέλου (grotesque) πεποιημένου τοῦ προσώπου (mask) αὐτοῦ, Schol.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-62

⁴³

⁴⁴

;

79. μαλθακίζου: on this use of the imperative to denote a permission, see Krüger I. § 54, 4, 2.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-63

⁴⁵

⁴⁶

;

80. ὀργῆς: violent nature.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-64

⁴⁷

⁴⁸

;

81. κώλοισιν: the dative depends on the notion of ἀμφιβάλλειν implied in ἀμφίβληστρ᾽ ἔχει. – Hephaestus, with these words, quietly goes his way, while Cratos remains to give further vent to his scorn. In this way time was secured for the retiring ac- tor to take his position for the part of Prometheus. See Introduction, p. 23.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-65

⁴⁹

⁵⁰

;

82. Cp. Il. xxi. 120 τὸν δ' ᾿Αχι- λεὺς ποταμόνδε λαβὼν ποδὸς ἧκε φέρε- σθαι, καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευεν· ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο μετ᾿ ἰχθύ- σιν κτέ., Od. xviii. 105 ἐνταυθοῖ νῦν ἦσο σύας τε κύνας τ᾿ ἀπερύκων κτέ., Ar. Thesm. 1001 ἐνταῦθα νῦν οἰμῶξι πρὸς τὴν αἰτρίαν, also Vesp. 149, Plut. 724.

83. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-66

⁵¹

⁵²

;

83. ἐφημέροισι: see on 546 f., and

;

ср. 253, 945, Eur. Orest. 976 ἰὰ ἰώ, πανδάκρυτ᾽ ἐφαμέρων ἔθνη πολύπονα, Ar. Nub. 223 (Socrates speaks as a god) τί με καλεῖς, ὦ ᾿φήμερε, Cic. Tusc. i. 39, 94 apud Hypanim fluvium... Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci, quae unum diem vivant (Aris- totle H. An. v. 19, calls these animals ἐφήμερα) . . Confer nostram longissimam aetatem cum aeternitate; in eadem prope- modum brevitate qua illae bestiolae reperiemur.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-67

⁵³

⁵⁴

;

86. The construction δεῖ τινά τινος is not elsewhere found in Aeschylus, but occurs several times in Euripides (Hec. 1021, Phoen. 470, Hipp. 23, Ion 1018, H. F. 1170, Rhes. 837). G. 172, 2, Ν. 2; Η. 712 b. – προμηθέως: the proper name is here used as an appel- lative, fore-thinker, counsellor. Cp. Pind. Ol. vii. 79 ἐν δ᾽ ἀρετὰν ἔβαλεν καὶ χάρματ᾽ ἀνθρώποισι Προμαθέος αἰ- δώς. Etymological interpretations of proper names are frequent in Aeschy- lus. His view on the subject is ex- pressed Ag. 681: τίς ποτ᾿ ὠνόμαζεν ὧδ᾽ ἐς τὸ πᾶν ἐτητύμως; μή τις ὅντιν᾿ οὐχ ὁρῶμεν προνοίαισι τοῦ πε- πρωμένου γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέ- μων; where Ἑλένα is explained as ἑλέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις. Cp. ibid. 1080 ᾿Απόλλων ... ἀπόλλων ἐμός, and similar cases, Sept. 658, 829, 536; ср. also Od. i. 60 οὔ νύ τ᾿ Ὀδυσσεὺς χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων; τί νύ οἱ τόσον ὠδύ- σαο, Ζεῦ; Eur. Phoen. 636 ἀληθῶς δ᾽ ὄνομα Πολυνείκην πατὴρ ἔθετό σοι θείᾳ προνοίᾳ νεικέων ἐπώνυμον. On the thought, cp. 474 f. below, and the passage of Mark there quoted.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-68

⁵⁵

⁵⁶

;

87. ὅτῳ τρόπῳ ἐκκυλισθήσει: cp. Eur. Med. 322 οὐκ ἔχεις τέχνην, ὅπως μενεῖς παρ' ἡμῖν, Thuc. i. 107 ἔδοξε δ' αὐτοῖς ... σκέψασθαι, ὅτῳ τρόπῳ ἀσφα- λέστατα διαπορεύσονται. The clause depends on the verbal idea τοῦ προμη- θουμένου implied in προμηθέως. – τέ- χνης: τῶν δεσμῶν, Schol.; another scholiast, τοῦ τεχνηέντως κατεσκευ- ασμένου δεσμοῦ. Cp. Soph. O. C. 472 κρατῆρες εἰσίν, ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη, Frg. III. of the Prom. Solutus below, 8, qua miser sollertia transver- beratus. Prometheus is bound hand and foot, so that he cannot stir. This serves to excite the spectators' com- passion (cp. 32), but it also affords a reason for the immobility, during the entire play, of the figure representing Prometheus. See Introduction, p. 22.

88-127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-69

⁵⁷

⁵⁸

;

88-127. Second Scene. Pro- metheus alone. With this invocation of the elements cp. Il. iii. 277 ἠέλιός θ' ὃς πάντ᾽ ἐφορᾶς καὶ πάντ᾽ ἐπακούεις, καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, Soph. Phil. 936& λιμένες, ὦ προβλῆτες, ὦ ξυνουσίαι θηρῶν ὀρείων, ὦ καταρρῶγες πέτραι, ὑμῖν τάδ', οὐ γὰρ ἄλλον οἶδ᾽ ὅτῳ λέγω, ἀνακλαίομαι. Apsines (Rhet. Gr. ed. Spengel I. p. 400) says: κινεῖ δὲ ἔλεον καὶ λόγος πρὸς τόπον τινὰ γινόμενος.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-70

⁵⁹

⁶⁰

;

88. δῖος: heavenly, from the root

;

δι-, δις- (Sanskrit di-, shine). Cp. Il. χνί. 365 αἰθέρος ἐκ δίης ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ. — ταχύπτεροι : said fig- uratively, with reference to the physi- cal impression made by a passing breeze. Actual winged daemons the guise in which the Winds and similar beings are depicted in ancient art- are not here to be understood.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-71

⁶¹

⁶²

;

90. ἀνήριθμον γέλασμα : of the slightly ruffled surface of the sea, lighted up by the sun. Cp. Il. xix. 362 γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθὼν χαλκοῦ ὑπὸ στεροπῆς. The verb yeλᾶν often denotes merriment or cheerfulness in a figurative sense; thus Hesiod Theog. 40 γελᾷ δέ τε δώματα πατρὸς . . . θεᾶν ὀπὶ λειριοέσσῃ σκιδναμένῃ. The scholi- ast on our passage renders γέλασμα by διάχυμα. In a different sense Catullus, lxiv. 273, says of the sea-waves leni resonant plangore cachinni. – παμμήτορ γῆ: cp. Hom. Hymn xxx. 1 γαῖαν παμμήτειραν, Cho. 127 γαῖαν ἡ τὰ πάντα τίκτεται.

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-72

⁶³

⁶⁴

;

91. καὶ ... καλῶ: ἤλλαξε τὴν φράσιν, Schol. Cp. Soph. Αi. 859 & φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον κλειναί τ᾽ ᾿Αθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος, κρῆναί τε ποτα- μοί θ' οἵδε, καὶ τὰ Τρωικὰ πεδία προσαυδῶ, χαίρετ', ὦ τροφῆς ἐμοί, also O. C. 1091. — κύκλον : cp. Pers. 504 λαμπρὸς ἡλίου κύκλος. This expres- sion (like orbis solis) had its origin in ancient conceptions of the sun as a wheel of fire. In the Edda the sun is called fagravhel, that is, 'fair-wheel,' 'wheel of brightness.' See Grimm's Deutsche Mythologie, I. 586, II. 664.

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-73

⁶⁵

⁶⁶

;

92. πρὸς θεῶν: πρός τινος and ἔκ τι- νος, for ὑπό τινος, are common in He- rodotus and the tragedians. Krüger II. § 52, 3, 1. πάσχειν ἐκ Occurs 759, πάσχειν ὑπό 1041.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-74

⁶⁷

⁶⁸

;

93 f. The transition from iambi to anapaests marks an outbreak of more violent passion. At 101, with a calmer mood, the quieter rhythm returns. αἰκίαισιν (= ἀεικελίοις μόχθοις) δια- κναιόμενος : cp. 541. - τὸν μυριετή χρόνον: said like τὸν πλείω χρόνον, (Ar. Ran. 160, Thuc. iv. 117), τὸν πάντα χρόνον (Ar. Nub. 462). μυριετῆ· πολυετῆ· ἐν γὰρ τῷ πυρφόρῳ τρεῖς μυ- ριάδας φησὶ δεδέσθαι αὐτόν, Schol. (cp. Hygin. Poet. astr. ii. 15). Both num- bers are merely hyperbolic expres- sions for a very long time. – ἀθλεύσω : absolute, suffer. Cp. Il. xxiv. 734 ἀθ- λεύων πρὸ ἄνακτος ἀμειλίχου. The word is Ionic.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-75

⁶⁹

⁷⁰

;

96. ταγός: cp. Pers. 23 ταγοὶ Περ- σῶν, 323 νεῶν ταγός, Soph. Ant. 1057 ἆρ' οἶσθα ταγοὺς (lords and masters) ὄντας ἂν λέγῃς λέγων;

97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-76

⁷¹

⁷²

;

97. The anapaestic monometer forms a close, but a less emphatic one than the paroemiac.-δεσμόν : the singular as in 141. We have δεσμούς ἀεικεῖς 525. – ἀεική: see on 113.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-77

⁷³

⁷⁴

;

99. στενάχω, πῇ: as it were I groan to think how, etc. Cp. 182; Soph. Ai. 794 ὥστε μ' ὠδίνειν τί φής, Eur. Hec. 184 δειμαίνω τί ποτ᾿ ἀναστένεις, Ar. Nub. 1391 οἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίας πηδᾶν ὅ τι λέξει. - πῇ πότε: cp. 545; Eur. Alc. 213 ἰὼ Ζεῦ, τίς ἂν πῶς πᾶ πόρος κακῶν γένοιτο ; Krüger I. § 51, 17, 10; H. 1013.

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-78

⁷⁵

⁷⁶

;

100. χρή: nearly = μέλλει. – ἐπι- τεῖλαι: ἐπιτέλλεσθαι of the rising of heavenly bodies, Hom. Hymn iii. 371 ἠελίοιο νέον ἐπιτελλομένοιο, Hesiod Ο. D. 567 πρῶτον παμφαίνων ἐπιτέλλε- ται. The active in the 'Iλιὰς μικρά (Tzetzes on Lycophr. 344) λαμπρή δ᾽ ἐπέτελλε σελήνη. In a figurative sense, Theogn. 1275 ὡραῖος καὶ ἔρως ἐπιτέλλεται ἡνίκα περ γῆ ἄνθεσιν εἰαρι- νοῖς θάλλει ἀεξομένη.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-79

⁷⁷

⁷⁸

;

101. καίτοι τί φημι: 'se ipsum obiurgat Prometheus; et paulisper ob malorum magnitudinem naturae suae oblitus iam ad se redit' (Schütz). θνητοῖς γὰρ γέρα – προυξεπίσταμαι : as son of Themis. Ср. 209, 873.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-80

⁷⁹

⁸⁰

;

102. ποταίνιον: predicative; shall not come unexpected.

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-81

⁸¹

⁸²

;

105. ἀδήριτον: Il. xvii. 41 ἀλλ᾽ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται λong οὐδέ τ᾽ ἀδήριτος. Here = ἄμαχος (ἀδή- ριτον· ἄμαχον, ἀκατάμαχον, Hesych.). Cp. ἀνίκητος, ίnvictus. For the thought cp. Simon. Frg. 5,21 (Plat. Prot. 345d) ἀνάγκᾳ δ᾽ οὐδὲ θεοὶ μάχονται, Soph. Ant. 1106 ἀνάγκῃ δ᾽ οὐχὶ δυσμαχητέον, Ο. C. 191 καὶ μὴ χρείᾳ πολεμῶμεν, Eur. Iph. Τ. 1486 τὸ γὰρ χρεὼν σοῦ τε καὶ θεῶν κρατεῖ.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-82

⁸³

⁸⁴

;

106. οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν : ex- plained by 197, whence we see that the motive for silence is the pain of speaking (not caution as in Ag. 548, πάλαι τὸ σιγᾶν φάρμακον βλάβης ἔχω). The scholiast wrongly explains, ἀλλ᾽ οὔτε σιγᾶν δύναμαι (ἀλγῶ γὰρ) οὔτε ἐλέγ- χειν· εὐλαβοῦμαι γὰρ τὸν Δία. Cp.Soph. Phil. 329 ὦ παῖ Ποίαντος, ἐξερῶ, μόλις δ᾽ ἐρῶ, ἅγωγ᾽ ὑπ᾿ αὐτῶν ἐξελωβήθην μολών.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-83

⁸⁵

⁸⁶

;

107. γέρα: see on τιμάς, 30. — Here and in 821 we find the thesis of the fifth foot formed by the long final syllable of a word of more than one

;

syllable (θνη-τοῖς). This is very rare in tragedy (H. 1091,5). It is excusa- ble when, as here, a distinct pause, in connexion with the caesura of the fourth foot (hephthemimeris), imme- diately precedes. See also on 648. ...

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-84

⁸⁷

⁸⁸

;

108. ἀνάγκαις : said like αἰκίαι 93. – ἐνέζευγμαι : a favorite metaphor of Aeschylus. Cp. 578, 1009; Ag. 1639 τὸν δὲ μὴ πειθάνορα ζεύξω βαρείαις (sc. ζεύγλαις), 841 μόνος δ᾽ Ὀδυσσεὺς ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος, Cho. 795 ζυγέντ᾽ ἐν ἅρμασιν πημάτων, also Ag. 218 ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον. Figures and comparisons drawn from husbandry and rural life are frequent in the tra- gedians. With our passage cp. Eur. Οr. 1330 ἀνάγκης εἰς ζυγὸν καθέσταμεν, Hipp. 1389 οἵαις συμφοραῖς συνεζύγης.

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-85

⁸⁹

⁹⁰

;

109. ναρθηκοπλήρωτον: τὴν ἐν νάρ- θηκι θησαυρισθεῖσαν, παρόσον τῷ νάρθηκι ἐχρῶντο πρὸς τὰς ἐκζωπυρώσεις τοῦ πυρός, Hesych. The νάρθηξ (ferula communis, in modern Greek ἀνάρθη- kas) is an umbelliferous reed-like plant, about four feet high; its stalk is filled with an acrid milky juice (habent fungosam intus me- dullam ut sambuci: Plin.). When dried it readily catches and preserves a spark of fire; the peas- ants of southern Italy use it as tinder. Cp. Phanias, Anthol. vi. 294 νάρθηξ πυρικοίτας, also Theophr. Hist. Pl. vi. 2, 7, Plin. H. N. xiii. 22. 42. On the mythical significance of the narthex, see Introduction, p. 2. - This clause is properly explanatory of what goes before, nevertheless it is introduced by de as if it were a new and distinct statement. The scholiasts often ren- der this dé by yap; an example is Cho. 239 προσαυδᾶν δ᾽ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον, which is explanatory of the foregoing words τέσσαρας μοίρας ἔχον ἐμοί. – θηρῶμαι: historical present. Krüger I. § 53, 1, 11; GMT. 33.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-86

⁹¹

⁹²

;

110 f. διδάσκαλος τέχνης πάσης : see on 7. - πόρος : absolute, as in 477.

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-87

⁹³

⁹⁴

;

112. τοιώνδε ποινὰς ἀμπλακημάτων: ср. 564, 620.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-88

⁹⁵

⁹⁶

;

113. ὑπαιθρίοις: explains προυσε- λούμενος; the insult of the punish- ment consists in its publicity, See also 158. Prometheus lays stress on the ignominious nature of his punish- ment, 97, 177, 195, 227, 256, 438, 525. For the connexion of ὑπαιθρίοις and δεσμοῖσι, see on ἀφεγγής 115. – πρου- σελούμενος: this word recurs 438; it is found elsewhere only in Ar. Ran. 730 (προυσελοῦμεν). Cp. Etym. Mag. p. 690, 11 προυσελεῖν λέγουσι τὸ ὑβρί- ζειν. It is therefore equivalent to αἰκίζομαι, the word employed in most of the similar passages of this play (cp. Hesych. προυγελεῖν· προπηλακί- ζειν, ὑβρίζειν). The etymology of the word is unknown: it has been proposed to derive it from προσεέλ- λειν, on the supposition that the digamma, falling out after o, has lengthened the preceding syllable, as in θεουδής (θεοδρής).

;

114-127 announce the approach of the chorus and accompany (from 120 on) the movements of the winged chariot. Similarly in the Electra of Sophocles anapaests of Electra ac- company the entrance of the chorus.

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-89

⁹⁷

⁹⁸

;

114. A rush or whir is heard in the air. -ad: ἐκπλήξεως ἐπιρρήματα, Schol. Ce mélange de douleur et d'effroi, de faiblesse et de fermeté me paraît tout à fait admirable' (Patin).

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-90

⁹⁹

¹⁰⁰

;

115. The bacchic rhythms express surprise and amazement. ·ὀδμά: an odor of the sea is supposed to pre- cede the nymphs, in whose costume seaweed, shells, etc., may well have been prominent. Cp. Eur. Hipp. 1391 ἔα· ὦ θεῖον ὀδμῆς πνεῦμα·... ἔστ᾽ ἐν τόποισι τοισίδ᾽ ῎Αρτεμις θεά, Verg. Aen. i. 403 ambrosiaeque comae di- vinum vertice odorem spira- vere. - προσέπτα: cp. Plaut. Amphitr. 325 vox mi ad auris advo- lavit. The verb, in a somewhat different sense, is joined with the da- tive in 555 and 644. – ἀφεγγής: (here nearly = ἀφανής) is, by a figure com- mon in the poets, connected with ἀχώ and ὀδμά, whereas it is properly an epithet of the object from which they emanate. - For the situation cp. Soph. Phil. 203 προυφάνη κτύπος βάλλει μ᾽ ἐτύμα φθογγά του.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-91

¹⁰¹

¹⁰²

;

116. θεόσυτος: the tribrach in the first foot generally, in Aeschylus, con- sists of a single word of three sylla- bles, as in 666. Here and 817 it is the first part of a longer word: the remaining cases of this are Sept. 272 πεδιονόμοις, Eum. 806 λιπαροθρόνοισιν, Frg. 195, 2 βορεάδας. - Compounds in -συτος and in -puros either double the medial o or p, or do not double it, according to the requirements of the verse: cp. 643. With θεόσυτος ή βρότειος cp. 765. – κεκραμένη : ἡμιθέων, Schol. Demigods according to the later conception are not meant, but beings who, like the Oceanids, stand midway between the higher (celestial) gods and the human race: cp. 529 f., 902. For the expression cp. Eur. Cycl. 218 μήλειον ἢ βόειον ἢ μεμιγμένον ;

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-92

¹⁰³

¹⁰⁴

;

117. The rhythm (dochmius and cretic) indicates painful emotion. The question "Who can it be" (115, 116) is followed by the conjecture that the person in question comes as an unwel- come spectator of his sufferings. The reason of this conjecture is suggested by the opening words, ἵκετο τερμόνιον ἐπὶ πάγον (“a cliff at the end of the world"). – ἵκετο : is he come; the sub- ject is the unknown newcomer; not θεωρός, which expresses the motive of the coming. - τερμόνιον: this adjective occurs only here: it is formed from τέρμων, while τέρμιος is from τέρμα.

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-93

¹⁰⁵

¹⁰⁶

;

118. ἢ τί δὴ θέλων : cp. Soph. Trach. 390 ἡμεῖς δὲ προσμένωμεν; ἢ τί χρὴ ποιεῖν;

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-94

¹⁰⁷

¹⁰⁸

;

119. ετάρο: said with reference to <ε θεωρός. The imperative has the sense of ὁρᾶν πάρα.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-95

¹⁰⁹

¹¹⁰

;

120 f. The iambi again give place to anapaests; see on 93. The speaker is outraged at the thought of becom- ing a spectacle for others; cp. 156. - πᾶσι θεοῖς δι᾽ ἀπεχθείας ἐλθόντα: cp. Eur. Hipp. 1164 δι᾽ ἔχθρας μῶν τις ἦν ἀφιγμένος, Phoen. 479 καὶ μὴ δι᾽ ἔχθρας τῷδε καὶ φόνου μολών, Η. F. 220 Μι- νύαισι πᾶσι διὰ μάχης μολών, Iph. Α. 1392 similarly, Androm. 416 πατρὶ τῷ σῷ διὰ φιλημάτων ἰών, Soph. Ant. 742 διὰ δίκης ἰὼν πατρί, Ar. Ran. 1412 οὐ γὰρ δι᾽ ἔχθρας οὐδετέρῳ γενήσομαι, [Plato] Theag. 130 b μοι δι᾽ ἀπεχθείας ἐν λόγοις τισὶν ἐγεγόνει. These com- binations of a verb of motion with διά arose from the local meaning of the preposition. Krüger I. § 68, 22, 2.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-96

¹¹¹

¹¹²

;

122. αὐλήν: cp. Od. iv. 74 Ζηνός που τοιήδε γ᾽ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή. εἰσοιχνεῦσιν : Ionic contraction, like πωλεύμεναι 645; used because οἰχνέω and πωλέομαι are epic words. Cp. Eur. Med. 422 ὑμνεῦσαι, Hipp. 167 ἀΰτευν, Ιph. Α. 789 μυθεῦσαι. Cp. also Ag. 942 δήριος (from the Ionic δῆρις).

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-97

¹¹³

¹¹⁴

;

124 ff. κινάθισμα: κίνημα πλήθους, Hesych. – οἰωνῶν : the chorus is now so near that Prometheus can distin- guish the sound of wings. - ἐλαφραῖς πτερύγων ῥιπαῖς: cp. Eur. Frg. 597 ταῖς ὠκυπλάνοις πτερύγων ῥιπαῖς. – ὑπο- συρίζει: this does not mean leniter stridet (Blomfield), but ὑπο- ex- presses the idea of accompaniment, as in ὑπάδειν, ὑποστεναχίζειν, ὑπορχεῖ- σθαι, ὑπηχεῖν, succinere.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-98

¹¹⁵

¹¹⁶

;

127. φοβερόν: see 156.

128-192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-99

¹¹⁷

¹¹⁸

;

128-192. Parodos. It is com- matic, that is, divided between actor and chorus. The chorus enter in a winged car (ὄχῳ πτερωτῷ 135, κραι- πνόσυτον θᾶκον 279), moved by the- atrical machinery. The car, advancing from the right side, has gradually approached Prometheus. It is seen by the spectators while still invisible to Prometheus, who can only look straight before him. At 124 the chorus are already very near, and they hear the words of 127 (φοβερόν). - The ᾿Ωκεανίδες are daughters of Oceanus and Tethys; see Hesiod Theog. 362. Hesiod (ibid. 346) enum- erates forty-one by name, and adds πολλαί γε μέν εἶσι καὶ ἄλλαι, τρὶς γὰρ χίλιαί εἰσι τανύσφυροι Ωκεανῖναι. Aes- chylus's chorus consisted of twelve persons. The first strophe gives the motive of the chorus for coming; this is what an unknown grammarian (in the hypothesis to the Persians) calls ' παροδικά, ὅτε λέγει (sc. ὁ χορός) δι᾽ ἣν αἰτίαν πάρεστιν.' - The rhythms ( ῥυθμὸς ᾿Ανακρεόντειός ἐστι κεκλασμένος πρὸς τὸ θρηνητικόν, Schol.) are in keeping with the sorrowful tone of the composition (see 144 ff.); they

;

are furthermore especially appropri- ate to a female chorus.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-100

¹¹⁹

¹²⁰

;

128. τάξις: said like στάσις Εum. 311 ὡς ἐπινωμᾷ στάσις ἁμά, Cho. 458 στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ.

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-101

¹²¹

¹²²

;

129. πτερύγων ἁμίλλαις : = πτέρυξιν ἁμιλλωμέναις. Cp. 147. The emula- tion is between the wings of the right and left sides of the car, which are imagined as striving to outdo one another. Cp. Soph. Ant. 1065 τροχοὺς ἁμιλλητῆρας ἡλίου.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-102

¹²³

¹²⁴

;

131. μόγις: 'Quod se patri aegre persuasisse dicunt, ut iis commeatum daret, id e vetere sexus muliebris, vir- ginum inprimis disciplina iudican- dum. Sic paedagogus Antigones apud Euripidem (Phoen. 89) viam circumspicit, verens ne quis in publi- cum prodeuntem regis filiam vitu- peret' (Schütz). Cp. Suppl. 996 ὑμᾶς δ᾽ ἐπαινῶ μὴ καταισχύνειν ἐμὲ ὥραν ἐχούσας τήνδ᾽ ἐπίστρεπτον βροτοῖς, κτἑ. – παρειποῦσα: cp. Il. vi. 62; vii. 120 ὡς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως αἴσιμα παρειπών. See also Il. i. 555, vi. 337, Hes. Theog. 90 μαλακοῖσι παραιφάμενοι ἐπέεσσιν. Grammatically παρειποῦσα can be taken with τάξις, 130. 135. our maiden s mydeply of grave infert but in thought it stands as if ἐγὼ προσέβην had preceded. See on 201.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-103

¹²⁵

¹²⁶

;

132. κραιπνοφόροι αύραι: that is, "and I came with great haste."

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-104

¹²⁷

¹²⁸

;

133. ἐκ δ᾽ ἔπληξε: δέ is often put between preposition and verb (tme- sis). Krüger II. § 68, 48, 1. ἐξέπληξε, here and 360, is not wholly figurative, but is chosen with reference to the actual nature of the cause (here the blows). Cp. 370; Ag. 480 φλογὸς παρ- αγγέλμασιν νέοις πυρωθέντα καρδίαν.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-105

¹²⁹

¹³⁰

;

134. θεμερώπιν: Empedocles 23 Δῆρις δ᾽ αἱματόεσσα καὶ ῾Αρμονίη θεμε- ρώπις. Hesychius interprets θεμερῶπις (αἰδώς)· ἐρασμία αἰσχύνη, but this is inexact, for θεμερός (from the root 06-) means settled, tranquil, sedate; cp. Hesych. θεμερή· βεβαία, σεμνή, εὐστα- θής; also the words θέμα, θέμεθλον, θεμοῦν. Accordingly θεμερῶπις αἰδώς is the modesty which makes maidens quiet and sedate. Its opposite is im- plied in σύθην ἀπέδιλος.

135. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-106

¹³¹

¹³²

;

135. σύθην: the tragedians omit the syllabic augment not infrequently in lyric passages and in the narratives of messengers. The temporal aug- ment is much less often omitted; yet

;

see ἐρέθισε 181. – ἀπέδιλος: the scholi- ast cites Hesiod O. D. 345 γείτονες ἄζωστοι ἔκιον. Cp. Soph. El. 871 ὑφ' ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαι τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν, Theocr. Id. xix. 36 ἄνστα μηδὲ πόδεσσιν ἐοῖς ὑπὸ σάνδαλα θείης (Bion i. 19 & δ' ᾿Αφροδίτα λυσαμένα πλοκαμίδας ἀνὰ δρυμὼς ἀλά- ληται πενθαλέα νήπαστος ἀσάνδαλος), Apoll. Rhod. iv. 43 γυμνοῖσιν δὲ πό- δεσσιν ἀνὰ στεινοὺς θέεν οἴμους (said of Medea). - ὄχῳ πτερωτῷ: winged chariots are not rare in ancient art: cp. for instance Müller-Wieseler, Denkmäler der alten Kunst, Vol. II. Plate ix. n. 110, Plate x. п. 111, 112, where Triptolemus is seen mounted on a car furnished with swan's wings.

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-107

¹³³

¹³⁴

;

137. πολυτέκνου: see on 128. Cp. Il. xiv. 201 Ωκεανόν τε, θεῶν γένεσιν, καὶ μητέρα Τηθύν.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-108

¹³⁵

¹³⁶

;

138. περὶ πᾶσαν εἰλισσομένου χθόνα : cp. ἀψορρόου Ὠκεανοῖο Il. xviii. 399, Od. xx. 65. Cp. also 150. Ovid Fast. v. 81 duxerat Oceanus quondam Titanida Tethyn, qui terram liquidis qua patet ambit aquis. For the form εἱλισσομένου see on 345.

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-109

¹³⁷

¹³⁸

;

139. ἀκοιμήτῳ ῥεύματι : cp. Il. xiv. 244 ἄλλον μέν κεν ἔγωγε (the speaker is Sleep) θεῶν αἰειγενετάων ῥεῖα κατευ- νήσαιμι καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθρα ᾿Ὠκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-110

¹³⁹

¹⁴⁰

;

141 f. Synonyma haec vehemen- tiam commoti animi produnt' (Schütz). – προσπορπατός: cp. 61.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-111

¹⁴¹

¹⁴²

;

143. φρουρὰν ὀχήσω: see on φρου- ρήσεις, 31. ὀχεῖν = sustinere, as in Od. vii. 211 ὀχέοντας ὀιζύν, xi. 618 κακὸν μόρον, ὅν περ ἐγὼν ὀχέεσκον ὑπ᾿ αὐγὰς ἠελίοιο, xxi. 302 ἣν ἄτην ὀχέων ἀεσίφρονι θυμῷ. – ἄζηλον: cp. ἀτερπῆ 31, ἀμέγαρτα 402; and Cho. 1017 ἄζηλα νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-112

¹⁴³

¹⁴⁴

;

145. πλήρης δακρύων: like a rain- cloud. Cp. Sept. 228 χαλεπᾶς δύας ὕπερθ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν,

;

Soph. Ant. 528 νεφέλη δ᾽ ὀφρύων ὕπερ αἱματόεν ῥέθος αἰσχύνει τέγγουσ᾽ εὐῶπα παρειάν, Eur. Hipp. 173 στυγνὸν δ᾽ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται, Antiphanes in Meineke Com. iii. p. 197 τὸ προσὸν νῦν νέφος ἐπὶ τοῦ μετώπου, Hor. Epist. i. 18,94 deme supercilio nubem. The figure was used by Homer Il. xvii. 591 τὸν δ' (Hector) ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα. — εἰσιδοῦσαν : the accusative follows the dative ἐμοῖσιν ὄσσοις as Cho. 410 πέπαλται δ᾽ αὐτέ μοι φίλον κέαρ τόνδε κλύουσαν οἶκτον, Pers. 913 λέλυται γὰρ ἐμῶν γνίων ῥώμη τήνδ' ἡλικίαν ἔσιδόντα, Soph. Εl. 479 ὕπεστί μοι θράσος ἁδυπνόων κλύουσαν ἀρτίως ὀνειράτων, Αἰ. 1006 ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατὸν τοῖς σοῖς ἀρήξαντ᾽ ἐν πόνοισι μηδαμοῦ. The reverse change (from acc. to dat.) in Eur. Med. 57 ὥσθ᾽ ἵμερός μ᾽ ὑπῆλθε... λέξαι μολούσῃ.

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-113

¹⁴⁵

¹⁴⁶

;

146. πέτρα προσαυαινόμενον : = πρὸς πέτρᾳ αὐαινόμενον. Cp. Soph. Phil. 954 αὐανοῦμαι τῷδ᾽ ἐν αὐλίῳ μόνος, Εl. 819 αὐανῶ βίον. – With αὐαινόμενον λύμαις ср. 93.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-114

¹⁴⁷

¹⁴⁸

;

147. ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις: nearly equivalent to ἀδαμαντίνοις δεσμοῖς λυ- μαντηρίοις (991). Cp. 580 οἰστρηλάτῳ δείματι, Theocr. Epigr. xiii. 4 κηροδέτῳ πνεύματι.

148. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-115

¹⁴⁹

¹⁵⁰

;

148. γάρ: the chorus explains to itself the reason of Prometheus's 155 maltreatment. — οἰακονόμοι : Zeus is meant. Sic et nos: denn jetzt sitzen neue Herrn am Ruder, quamvis de uno tantum sermo sit' (Schütz). For the figure cp. Sept. 2 ὅστις φυλάσ- σει πρᾶγος ἐν πρύμνῃ πόλεως οἴακα νωμῶν, ibid. 62, Pers. 767; also 515 below.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-116

¹⁵¹

¹⁵²

;

150. νόμοις : νόμοι are changeable laws, made by temporal authorities (cp. Sept. 1070 πόλις ἄλλως ἄλλοτ᾽ ἐπαινεῖ τὰ δίκαια), in distinction to θεσμοί, immutable statutes, based upon eternal right. — ἀθέτως· ἀθέσμως, οὐ συγκατατεθειμένως, Hesych. That is, Zeus issues ordinances in his own right (186), without acknowledging the authority of a higher law. Cp. 324 οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-117

¹⁵³

¹⁵⁴

;

151. τὰ πρὶν πελώρια : in a general sense; the former powers (τοὺς Τιτάνας καὶ τοὺς τούτων νόμους, Schol.). The word πελώρια is appropriate in refer- ence to the reign of the Titans. For the thought, cp. Ag. 168 οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας, παμμάχῳ θράσει βρύων, οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν. – ἀιστοῖ : the verb denotes absolute annihila- tion, so that a thing is neither seen nor heard of more: from ἄϊστος, out of sight and mind.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-118

¹⁵⁵

¹⁵⁶

;

152. νέρθεν "Αιδου: with emphasis, nay, under very Hades. That is, into

;

Tartarus, following the conception of 11. viii. 13 ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρτα- ρον ἠερόεντα, ... τόσσον ἔνερθ᾽ ᾿Αίδεω ὅσον οὐρανός ἐστ᾿ ἀπὸ γαίης (whereas in Eum. 72 Τάρταρόν θ᾽ ὑπὸ χθονός, Tar- tarus is equivalent to Hades). Into Tartarus the other Titans had been thrown: Il. viii. 481; Hesiod Theog. 719 τόσσον ἔνερθ᾽ ὑπὸ γῆς ὅσον οὐρανός ἐστ᾿ ἀπὸ γαίης· ἶσον γάρ τ᾽ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-119

¹⁵⁷

¹⁵⁸

;

153 f. τοῦ νεκροδέγμονος : cp. Sept. 860 πάνδοκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον, Suppl. 157 τὸν πολυξενώτατον Ζῆνα τῶν κεκμηκότων. In Hom. Hymn v. 9, 17, 430, Hades is called Πολυδέκτης and Πολυδέγμων. Cp. οἰστοδέγμονα θησαυρόν Pers. 1020. – ἀπέραντον : see 1078. δεσμοῖς πελάσας : " and had put me in bonds there as here." For the expression δεσμοῖς πελάσας cp. Eur. Alc. 229 βρόχῳ δέρην οὐρανίῳ πελάσσαι, also ΙΙ. ν. 766 κακῆς ὀδύνῃσι πελάζειν.

156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-120

¹⁵⁹

¹⁶⁰

;

156. μήτε τις ἄλλος: Prometheus shrinks from the mention of man- kind. For the position of ris see on 165. 21.- Nothing, to the unfortunate, is so hard to bear as the malicious exultation of their enemies. Ср. Il. iii. 51; vi. 82; x. 193; Hesiod O. D. 701, Aesch. Pers. 1034, Soph. Ai. 382, Ant. 647, Eur. Med. 383.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-121

¹⁶¹

¹⁶²

;

157. ὡς . . . ἐπεγήθει: cp. 749; Cho. 195 εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ... ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾿κινυσσόμην. GMT. 333. ἐπι- γηθεῖν, like ἐπιχαίρειν (cp. 158 ἐπί- χαρτα, 160 ἐπιχαρῆ) signifies τὸ συν- επιγελᾶν τοῖς ἀλλοτρίοις κακοῖς.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-122

¹⁶³

¹⁶⁴

;

158. κίνυγμα: Eustathius on Il. iv. 281 says, τοῦ δὲ κινύω αὖθις παράγω- γον τὸ κινύσσω· ἐξ οὗ παρ᾿ Αἰσχύλῳ αἰθέριον κίνυγμα, τὸ ἀέριον εἴδωλον. It is formed like αἴθυγμα from αἰθύσσω, αἴνιγμα from αἰνίττομαι. Cp. Cho. 196 ἐκινυσσόμην, might be driven this way and that, might waver. αἰθέριον κίνυγμα (oscillum) is a thing waving in mid-air. It applies to Prometheus in that he hangs in the open air with nothing for his feet to rest on.

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-123

¹⁶⁵

¹⁶⁶

;

161. συνασχαλᾷ: from συνασχα- λάω, whereas συνασχαλῶν 303 is future of συνασχάλλω. Cp. Isocr. Iv. 181

;

συνοργισθῆναι τοῖς ἀδικηθεῖσιν, also συμ- πονεῖν 274 below, and συγχαίρειν, συνή- δεσθαι. In all these, συν- denotes sympathy with grief or joy.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-124

¹⁶⁷

¹⁶⁸

;

162. The ancient form τεός for σός occurs now and then in the lyric por- tions of tragedy. In Aeschylus twice besides this place, Sept. 105, Frg. 66. Only the melic trimeter (162 = 181) admits, in Aeschylus, three resolutions in a single verse. Cp. Suppl. 111 = 123, Ag. 485, Cho. 44 = 55. A tribrach in the second foot is found in only one other verse of this play (715), and there in a proper name.

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-125

¹⁶⁹

¹⁷⁰

;

163. θέμενος: cp. Il. ix. 629 ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμόν, Tyrtaeus Frg. 11, 5 ἐχθρὰν μὲν ψυ- χὴν θέμενος, Theogn. 89 ἀλλὰ φίλει καθαρὸν θέμενος νόον ἤ μ᾿ ἀποειπὼν ἔχθαιρε. – ἄγναμπτον: instead of this, the metre demands a word which shall form two iambi. Cp. the anti- strophe 182. Probably H. L. Ahrens's conjecture, ἀκνάμπετον, is to be received (cp. ἄπευκτος and ἀπεύχετος, καμψίπους and καμπεσίγουνος, παναρκής and πανάρκετος). With ἄγναμπτον νόον cp. Il. xxiv. 41 οὐδὲ νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι. 170. 175

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-126

¹⁷¹

¹⁷²

;

164 f. δάμναται : an epic word; ac- tive in sense here and Od. xiv. 487 ἀλλά με χεῖμα δάμναται, passive Suppl. 904, as in the Iliad. – Οὐρα- νίαν γένναν : the race of Uranus. Cp. 205, and Frg. III. of the Προμηθεὺς λυόμενος below, Titanum suboles generata Caelo; also Il. v. 898 Οὐρανιώνων. Οὐρανίαν is said like Ag. 83 Τυνδαρέα θύγατερ, ibid. 1499 ᾿Αγα- μεμνονίαν ἄλοχον, Il. xiv. 317 Ιξιονίης ἀλόχοιο. See also 590 below.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-127

¹⁷³

¹⁷⁴

;

166. παλάμᾳ: coup de main, bold or sudden stroke. - τινί : cp. Cho. 138 ἐλθεῖν δ᾽ ᾿Ορέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ κατεύχομαι, Soph. Αi. 853 ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί, Pind. Οl. ix. 39 σύν τινι μοιριδίῳ παλάμᾳ.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-128

¹⁷⁵

¹⁷⁶

;

167. ἡ μὴν ἔτι: cp. 907 below.

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-129

¹⁷⁷

¹⁷⁸

;

168. ἐν: more vivid than the sim- ple dative of instrument. Cp. 562, 6, and see on 426. – αἰκιζομένου: here passive; in active sense 195, 227, 256.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-130

¹⁷⁹

¹⁸⁰

;

170. νέον : new, and hence danger- ous. So Suppl. 341 πόλεμον αἴρεσθαι νέον. – βούλευμα : περὶ τοῦ ἔρωτος τῆς Θέτιδός φησι, Schol. See Introduc- tion, pp. 9 and 17. - 'Id consilium hic subobscure et ambigue Prome- theus indicat; in quo magna cernitur

;

ars poetae, qui sic et attentionem spectatorum acuit et actionis trag- icae cursum, ne iusto citius ad finem perveniat, inhibet ac suspendit' (Schütz).

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-131

¹⁸¹

¹⁸²

;

171. ἀποσυλᾶται: the present is here used, without reference to time, to express simply the working out of a result. Cp. 764, 948.

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-132

¹⁸³

¹⁸⁴

;

172 ff. οὔτε ... τ᾿ οὔποτε: for οὔτε ... τε ср. 244, 260; and for οὔτε ... τ' οὔ(ποτε) Soph. Ant. 763 ἔμοιγε ... οὔθ᾽ ἥδ᾽ ὀλεῖται πλησία σύ τ᾽ οὐδαμὰ τοὐμὸν προσόψει κρᾶτα, Eur. Hipp. 302 οὔτε γὰρ τότε λόγοις ἐτέγγεθ᾽ ἥδε νῦν τ᾽ οὐ πείθεται, Heracl. 605 οὔτε τούτοις ἥδομαι πεπραγμένοις χρησμοῦ τε μὴ κρανθέντος οὐ βιώσιμον, Thuc. i. 126 οὔτ᾽ ἐκεῖνος ἔτι κατενόησε τό τε μαν- τεῖον οὐκ ἐδήλου. Βy οὔτε .. persuasion and force are contrasted. The change from οὔτε to τ᾽ οὔποτε accompanies the change in structure from θέλξει τo πτήξας κατμηνύσω. Ε... Τε Similarly in the example from Soph. (Ant. 763) quoted above. - μελιγλώσ σοις: recalls Il. i. 249 τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή. Cp. Eur. Frg. 891 εἴ μοι τὸ Νεστόρειον εὔγλωσσον στόμα ... δοίη θεός. - The caesura after the second foot of the anapaestic tetrapody (μελι-γλώσσοις) is not observed with absolute strict- ness before Euripides.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-133

¹⁸⁵

¹⁸⁶

;

176. χαλάσῃ: sc. με. Here tran- sitive, but intransitive in 58 and 179. Cp. λωφᾶν 27.

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-134

¹⁸⁷

¹⁸⁸

;

180. ἐλευθεροστομεῖς : cp. λαβρο- στομεῖν 327, θρασυστομεῖν Suppl. 203, χαριτογλωσσεῖν 294 below.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-135

¹⁸⁹

¹⁹⁰

;

181. ἐρέθισε: see on 135. The tri- brach in the third foot here consists of three syllables which belong in one word; this is admissible only in the melic trimeter. See on 162 and on 2. The aorist as in ἐγέλασα, ἥσθην, ἀπέπτυσα (1070 below). Krüger I, § 53, 6, 3; GMT. 60; Н. 842,

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-136

¹⁹¹

¹⁹²

;

182 f. δέδια ... πᾶ πότε: see on

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-137

¹⁹³

¹⁹⁴

;

184. At 100 above, the figure is that of daybreak after darkness; here of reaching land after a stormy and perilous voyage. - ἀκίχητα: an epic word. Cp. Il. xvii. 75 ἀκίχητα διώκων.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-138

¹⁹⁵

¹⁹⁶

;

185. ἀπαράμυθον : with long a- priv- ative. So, in epic poetry, ἀθάνατος, ἀκάματος, from the necessities of the metre. ἀθάνατος kept this measure- ment throughout, even in Attic po- etry.

186-192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-139

¹⁹⁷

¹⁹⁸

;

186-192. This fourth anapaestic system does not correspond in length to the third (167-177), as the sec- ond (152 ff.) does to the first (137 ff.). Perhaps this is because it forms the close. Cp. Soph. Ai. 257 ff. Possibly, however, some verses have been lost. Weil assumes a gap after ῥαισθῇ.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-140

¹⁹⁹

²⁰⁰

;

186 f. παρ' ἑαυτῷ τὸ δίκαιον ἔχων: cp. 403, 150; also Eur. Suppl. 429 οὐδὲν τυράννου δυσμενέστερον πόλει, ὅπου τὸ μὲν πρώτιστον οὐκ εἰσὶν νόμοι κοινοί, κρατεῖ δ᾽ εἷς τὸν νόμον κεκτημένος 195. 200 αὐτὸς παρ᾽ αὑτῷ, Aesch. Suppl. 370 σύ τοι πόλις, σὺ δὲ τὸ δάμιον. For δίκαιον see on 150.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-141

²⁰¹

²⁰²

;

187. ὀίω : = οἶμαι (758), opinor, I trow, I hope. Cp. 11. viii. 536 ἀλλ᾿ ἐν πρώτοισιν, οίω, κείσεται οὐτηθείς. Here with short 4, as in Homer in the middle of the hexameter, while at the end ὀtw is used.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-142

²⁰³

²⁰⁴

;

189. ταύτῃ ῥαισθῇ: said with ref- erence to 169 f. See on 170. Prome- theus speaks mysteriously and in a tone of secret exultation over some- thing not disclosed. With ταύτῃ cp. τῶνδε 247.

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-143

²⁰⁵

²⁰⁶

;

190. ἀτέραμνον: cp. 1062. ἀτέραμ- vos is an Homeric word. Cp. Od. xxiii. 167 κῆρ ἀτέραμνον. Hesych. defines it, τὸ μὴ ἐνδιδοῦν, σκληρόν. Cp. ὀργὰς ἀτενεῖς Αg. 71. - στορέσας : meta- phorical; the figure is that of calm- ing the waves after a storm.

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-144

²⁰⁷

²⁰⁸

;

191. εἰς ἀρθμὸν καὶ φιλότητα: so Hom. Hymn iii. 524 κατένευσεν ἐπ᾿ ἀρθμῷ καὶ φιλότητι. Cp. Il. vii. 302 ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

²⁰⁹

²¹⁰

;

193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-146

²¹¹

²¹²

;

196. εἴ τι μή: cp. Pers. 157 θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς, εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ, Suppl. 1016 εἰ ahaad. 205 210- γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον. Cp. 763.-It is noteworthy that all the speeches of the coryphaeus (which exceed a single verse) consist of four verses (see 242, 259, 472, 507, 631, 819, 1036) except 698 f. The same tendency in the speeches of other persons, 393, 511, 522, 589, 609.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-147

²¹³

²¹⁴

;

197 f. ἀλγεινὰ μέν ... ἄλγος δέ: for the anaphora, cp. 238 and Pers. 27 φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν, δεινοὶ δὲ μάχην.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-148

²¹⁵

²¹⁶

;

200. ὠροθύνετο : an epic word,

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-149

²¹⁷

²¹⁸

;

201. οἱ μὲν θέλοντες: absolute nominative, used as if δαίμονες ἐν ἀλλήλοις ἐστασίαζον had preceded. Cp. Soph. Ant. 259 λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλή- λοισιν ἐρρόθουν κακοί, φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, Eur. Phoen. 1462 ἦν δ᾽ ἔρις στρατηλάταις, οἱ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκην δορί, οἱ δ᾽ ὡς θανόντων οὐδα- μοῦ νίκη πέλοι, Bacch. 1131 ἦν δὲ πᾶσ᾽ ὁμοῦ βοή, ὁ μὲν στενάζων κτἑ. Krüger I. § 56. 9, 4. See also on 569 below.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-150

²¹⁹

²²⁰

;

202. δήθεν: scilicet; here with. out the usual tinge of irony (986), or notion of pretence. So Eur. Ion 831 Ιων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-151

²²¹

²²²

;

203. ὡς Ζεὺς μήποτ᾿ ἄρξειεν θεῶν : said instead of "that Cronus might remain in power," because the per- sonality of Zeus is uppermost in the speaker's mind.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-152

²²³

²²⁴

;

204. τὰ λῷστα πιθεῖν Τιτάνας: on the double accusative, see Krüger I. § 46, 11, 2. - The aorists ἔπιθον and ἐπιθύμην are very frequent in tragedy.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-153

²²⁵

²²⁶

;

205. Cp. Hes. Theog. 644 Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ τέκνα.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-154

²²⁷

²²⁸

;

208. ἀμοχθί: the sense is, "in their pride of heart, they thought easily to master their foe by sheer brute force, without tedious manoeuvres." - πρὸς βίαν: opposed to αἱμύλας μηχανάς. Cp. Hor. Carm. iii. 4, 65 vis consili expers mole ruit sua.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-155

²²⁹

²³⁰

;

210. πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία: said in order to explain the identifi- cation of Gaea and Themis (cp. 1091), whom the common tradition distin- guished as mother and daughter (so Hesiod Theog. 135, and Aeschylus himself in Eum. 2 Γαῖαν· ἐκ δὲ τῆς Θέμιν). In identifying the two, the poet seems to have followed a local Attic tradition, of which an Attic inscription, Ἱερίας Γῆς Θέμιδος, affords 220. a hint. In Arcadia, Demeter had the cognomen Themis; Paus. viii. 25, 4. Themis in 874 is called Ti- τανίς, as being the mother of the Titans; the poet includes under the term Τιτάν all who belong to the Titan race. Similarly Prometheus, the son of a Titan, is spoken of as Τιτὰν Προμηθεύς, Soph. Ο. C. 56, Eur. Phoen. 1122, Ion 455. Aeschylus, having of his own invention made Prometheus a son of Themis, wished to guard against a possible feeling of bewilderment on the part of his spectators, that the functions given to Gaea in the cosmogonic accounts (see Hesiod Theog. 463, 470, 494, 626, 884) should be transferred outright to Themis.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-156

²³¹

²³²

;

211. κραίνοιτο : present tense, be- cause the prophesier thinks of the future as already present. Cp. τίθη- σιν 848, τελεῖται 929.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-157

²³³

²³⁴

;

212. Cp. Soph. Phil. 594 ἡ μὴν ἢ λόγῳ πείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος, and see Krüger I. § 68, 39, 8.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-158

²³⁵

²³⁶

;

213. δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας : = τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερσχόντας, subject ac- cusative to κρατεῖν. A fuller and

;

more emphatic expression for simple δόλῳ. The position of δόλῳ is due to the antithesis. Cp. Eur. Andr. 215 Θρήκην χιόνι τὴν κατάρρυτον, Soph. Ο. Τ. 139 ἐκεῖνον ὁ κτανών, Demosth. VIII. 28 ταῦτα τοὺς ἀδικοῦντας, ΧΙν. 25 ταῦτα δὲ οἱ κεκτημένοι. The aor- ist ὑπερσχόντας stands in connexion with χρείη κρατεῖν, “those were des- tined to be victors who should have outdone their adversaries in craft."

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-159

²³⁷

²³⁸

;

215. προσβλέψαι : προσβλέπειν is used in the sense in which ἀποβλέ- πειν is more commonly employed.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-160

²³⁹

²⁴⁰

;

216. Cp. Ag. 1053 τὰ λῶστα τῶν παρεστώτων λέγει, Ar. Εq. 30 κράτιστα τοίνυν τῶν παρόντων ἐστὶ νῷν κτἑ.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-161

²⁴¹

²⁴²

;

217. προσλαβόντι: συναιρομένῳ τῆ μητρί, Schol. The dative in agree- ment with μοί, whereas the following ἕκοντα (necessarily accusative on ac- count of ἕκοντι) connects itself more closely with the infinitive. G. 138, N. 8 b; H. 941. Observe that προλα- βόντα μητέρα would have been an equivocal succession. In Soph. O. T. 353, after ἐννέπω σε . . . προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτ' ἐμέ, comes the dative ὡς ὄντι γῆς τῆσδ᾽ ἀνοσίῳ μιάστορι, be- cause ὡς ὄντα ... μιάστορα might seem to refer to ἐμέ. Cp. also Soph. El. 225 230 959 ἢ πάρεστι μὲν στένειν ... ἐστε- ρημένῃ, πάρεστι δ᾽ ἀλγεῖν ... ἄλεκτρα γηράσκουσαν, Eur. Med. 1237 δέ- δοκταί μοι παῖδας κτανούσῃ τῆσδ᾽ ἀφορμᾶσθαι χθονὸς καὶ μὴ σχολὴν ἄγουσαν ἐκδοῦναι τέκνα (in both examples the accusative is used under influence of the metre).

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-162

²⁴³

²⁴⁴

;

219. Ταρτάρου: cp. passages quoted in note on 152; also Hesiod Theog. 851 Τιτῆνές θ᾽ ὑποταρτάριοι Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες. μελαμβαθής: cp. 1029, 1050, Il. viii. 479 ἵν᾽ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔτ᾽ αὐγῇς Ὑπερίονος ἠελίοιο τέρποντ᾽ οὔτ᾽ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-163

²⁴⁵

²⁴⁶

;

221. αὐτοῖσι συμμάχοισι : cp. 1047. G. 188, 5, N.; H. 774 a. The article is generally omitted in this idiom.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-164

²⁴⁷

²⁴⁸

;

223. κακαῖσι ποιναῖς: sometimes, it is true, ποινή (indemnity, requital) is used, like ἄποινα, in a good sense; so Suppl. 625 λέξωμεν ἐπ᾿ ᾿Αργείοις εὐχὰς ἀγαθὰς ἀγαθῶν ποινάς, Cho. 792 δίδυμα καὶ τριπλᾶ παλίμποινα θέλων ἀμείψει, Pind. Pyth. i. 113 ποινὰν τεθρίππων, Nem. i. 107 ἡσυχίαν καμάτων μεγάλων ποινάν. Here, however, κακαῖσι is added not simply to show that ποιναῖς has its bad meaning (pénalty), for that is sufficiently indicated by ταῖσδε,

;

but rather to emphasize further the idea contained in ταῖσδε ποιναῖς, as it were ταῖσδε ποιναῖς, κακαῖς ποιναῖς. Cp. Soph. Phil. 477 σοὶ δ᾽ ὄνειδος οὐ καλόν, Eur. Phoen. 94 φαῦλος ψόγος. – ἐξημείψατο : used in the sense in which ἀνταμείβομαι is commonly said. See on 215.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-165

²⁴⁹

²⁵⁰

;

229. νέμει : see on 109, θηρῶμαι. – According to Hesiod Theog. 881, at the conclusion of the conflict with the Titans, the Olympian gods, fol- lowing Gaea's suggestion, appoint Zeus as the sovereign of the gods: ὁ δὲ τοῖσιν ἐὺ διεδάσσατο τιμάς. Cp. ibid. 73 εὖ δὲ ἕκαστα ἀθανάτοις διέταξεν ὁμῶς καὶ πέφραδε τιμάς.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-166

²⁵¹

²⁵²

;

230. διεστοιχίζετο : διήρει, Schol. διετίθετο ἐν στοίχῳ καὶ τάξει, διήρει· ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς σηκοὺς εἰσαγόντων τὰ ποιμνία καὶ διακρινόντων ἐκ τῆς νομῆς ἑκάστῳ τὰ ἴδια, Hesych.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-167

²⁵³

²⁵⁴

;

232 f. ἀιστώσας: see on 151 and 668. Aeschylus has taken the legend 235 240 of a succession of ages and races of men, and modified it to suit his own conceptions. See Introduction, p. 15.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-168

²⁵⁵

²⁵⁶

;

234. καὶ τοῖσιν : the article retains its pronominal force most frequently in connexion with καί, δέ (cp. 816), and γάρ. Krüger II. § 50, 1, 1-5.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-169

²⁵⁷

²⁵⁸

;

235. On asyndeton in explanations see Krüger I. § 59, 1, 5. – ἐξελυσά- μην: of deliverance from an impend- ing disaster, not yet actually present. So Od. x. 286 ἀλλ᾽ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω, Eur. Andr. 818 θανάτου νιν ἐκλύσασθε.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-170

²⁵⁹

²⁶⁰

;

236. The infinitive with τὸ μή fol- lows expressions signifying prevention, or any other action opposed to that expressed by the infinitive itself. Krüger I. § 67, 12, 2–4; GMT. 811. See also 865 below, Ag. 1170 ἄκος δ' οὐδὲν ἐπήρκεσαν τὸ μὴ (μὴ οὐ ?) πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν, Pers. 291 ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορὰ τὸ μήτε λέξαι μήτ᾽ ἐρωτῆσαι πάθη.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-171

²⁶¹

²⁶²

;

237. τῷ : therefore, as in Homer. Cp. Soph. O. Τ. 511 τῷ ἀπ᾿ ἐμᾶς φρενὸς οὔποτ᾽ ὀφλήσει κακίαν. See on 234. — τοῖαῖσδε : in τοιοῦτος, τοιόσδε (see Sept. 27, Ag. 1075), οἷος, ποιῶ, the diphthong οι is often shortened. Krüger II. § 3, 3, 1; H. 92 D, d. In such cases o was probably writ- ten; ποεῖν is often found in inscrip- tions.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-172

²⁶³

²⁶⁴

;

239. ἐν οἴκτῳ προθέμενος : προ- has its temporal meaning, though I began by showing compassion. Cp. Ag. 1008 καὶ τὸ μὲν πρὸ χρημάτων κτησίων ὄκνος βαλών, Eur. Ion 914 χάριν οὐ προ- λαβών. – τούτου: i.e. τοῦ ἐν οἴκτῳ τίθεσθαι.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-173

²⁶⁵

²⁶⁶

;

241. ἐρρύθμισμαι: ironical, have been disciplined, brought to order. Ζηνὶ... θέα: appositional phrases like this, taking up the second half of a verse, are very effective; see 350, 461. ،

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-174

²⁶⁷

²⁶⁸

;

242. Iron' and 'stone' are, from Homer on, frequent designations of what is unfeeling or stubborn. In Il. xvi. 33 Patroclus says to Achilles, νη- λεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεὺς οὐδὲ Θέτις μήτηρ· γλαυκὴ δέ 245 250 σε τίκτε θάλασσα πέτραι τ' ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής, imitated by Verg. Aen. iv. 366 duris genuit te cautibus horrens Cauca- sus Hircanaeque admorunt ubera tigres; see also Ecl. viii. 43. Ср. Il. xxiv. 205 σιδήρειον νύ τοι ἦτορ, Hesiod Theog. 239 Εὐρυβίην τ᾽ ἀδάμαντος ἐνὶ φρεσὶ θυμὸν ἔχουσαν, Pind. Frg. 88 ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνε- ται, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευ- ται μέλαιναν καρδίαν, Aesch. Sept. 52 σιδηρόφρων γὰρ θυμὸς ἀνδρείᾳ φλέγων ἔπνει, Eur. Med. 1279 τάλαιν', ὡς ἄρ᾽ ἦσθα πέτρος ἢ σίδαρος, ἅτις KTE- νεῖς, Cycl. 596 πέτρας τὸ λῆμα κἀδά- μαντος ἕξομεν, Theocr. x. 7 Μίλων ὀψαμᾶτα, πέτρας ἀπόκομμ᾽ ἀτεράμνω, Moschus iv. 44 μοχθίζει πέτρης ὁ γ' ἔχων νόον ἠὲ σιδήρου καρτερὸν ἐν στή- θεσσι, Tibull. i. 1, 63 flebis: non tua sunt duro praecordia ferro vincta neque in tenero stat tibi corde silex, Ovid Amor. iii. 6, 59 ille habet et silices et vivum in pectore ferrum, Hor. Carm. i. 3, 9 illi ro- bur et aes triplex circa pec- tus erat. ..

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-175

²⁶⁹

²⁷⁰

;

246. ‘καὶ μήν aut et vero, et sane aut atqui significat' (Her- mann ad Vigerum, 332). Here it means et sane (with emphasis on φίλοις); in 459, 1080 it means et vero in 982, 985, atqui. - For the omission of εἰμί see on 42.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-176

²⁷¹

²⁷²

;

247. μή: cp. 959, Pers. 344 μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχη; The chorus inclines to account for the severity of the punishment by sup- posing a more heinous crime. - τῶνδε : than what thou hast said; cp. ταύτῃ 189.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-177

²⁷³

²⁷⁴

;

248. προδέρκεσθαι : foreseeing death is an evil, in that it benumbs man's energies and stupefies his faculties, since death is ever present before his eyes, and a fixed limit is set to his activity. By προδέρκεσθαι μόρον the poet means this anxious expecta- tion of death. A somewhat different conception appears in Plato Gorg. 523 d, where Zeus says, πρῶτον μὲν οὖν παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον. νῦν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν. Here it is stated that men are not to know beforehand when they are to die, so that they may not try to deceive the judges of the lower world by pre- meditated artifices, and by providing witnesses to testify in their behalf. Cp. also Hor. Carm. iii. 29, 29 pru- dens futuri temporis exi- tum caliginosa nocte premit deus.

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-178

²⁷⁵

²⁷⁶

;

249. τὸ ποῖον κτἑ. : = τὸ φάρμακον τῆσδε νόσου ποῖον εὑρών; remedium quod huic morbo adhibuisti quale fuit? Is qui interrogat, audiendi studio id, quod alterum dicere vult, occupaturus ipse ora- tionem incohat, quam ab illo ab- solvi vult; ipse autem quia eam absolvere non potest, addit pronomen interrogativum' (Hermann ad Vige- rum 25). – νόσου: cp. 384, 596, 606, 632, 977, 1069.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-179

²⁷⁷

²⁷⁸

;

250. As in dealing with the myth of the golden and silver ages, 232, Aeschylus here uses great freedom in treating the myth of Pandora (Hesiod O. D. 94: see Introduction, p. 6), so that the original form of

;

the story is no longer recognizable, and only the deeper significance re- mains. Man, never deserted by Hope, strives ceaselessly for the attainment of his ends, unmindful of death and untroubled by the thought that he may be cut off before his goal is reached. Cp. Simonides Amorg. Frg. 1, 3 ἐφήμεροι ἃ δὴ βότ᾽ αἰεὶ ζῶμεν, οὐδὲν εἰδότες ὅπως ἕκαστον ἐκτελευτή- σει θεός. ἐλπὶς δὲ πάντας κἀπι- πειθείη τρέφει ἄπρηκτον ὁρμαίνοντας, Soph. Ant. 615 ὁ γὰρ δὴ πολύπλαγκτος ἐλπὶς πολλοῖς μὲν ὄνασις ἀνδρῶν, πολ- λοῖς δ᾽ ἀπάτα κουφονόων ἐρώτων.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-180

²⁷⁹

²⁸⁰

;

252. σφίν : = αὐτοῖς, as in 457. Krüger II. § 51, 1, 19. σφίσιν in this sense is Homeric (Krüger II. § 51, 1, 17), but occurs in tragedy only in 481 below.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-181

²⁸¹

²⁸²

;

253. φλογωπόν: the brightness of the fire is put forward, as rendering it the more unfit for the ἐφήμεροι. The addition of this emphatic word justi- fies the repetition of πῦρ. Cp. Suppl. 508 ΒΑ. λευρὸν κατ᾿ ἄλσος νῦν ἐπιστρέ- φου τόδε. ΧΟ. καὶ πῶς βέβηλον ἄλ- σος ἂν ῥύοιτό με ; – ἐφήμεροι : see on 83. Even the chorus feels it to be wrong that men should receive what properly belongs to the gods.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-182

²⁸³

²⁸⁴

;

254. γέ: in answers, affirms by adding a further statement ("yes, and from it..."); cp. 258, 379, 746, 768, 774. – ἀφ᾿ οὗ: cp. 170.

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-183

²⁸⁵

²⁸⁶

;

255 f. Prometheus interrupts the question by his answer, and to the simple answer (αἰκίζεται) adds the significant statement οὐδαμῇ χαλᾷ και κῶν. By this addition the artifice for preserving the stichomythy is con- cealed, and the dialogue proceeds naturally. A more common device is the insertion of a question; this question is so connected in construc- tion with the interrupted sentence which precedes, that in answering it the speaker simply takes up his un- finished speech where he left it off. Thus Pers. 734 ΑΤ. Ξέρξην φασὶν. ΔΑ. πῶς τελευτᾶν; ΑΤ. ἄσμενον μο- λεῖν.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-184

²⁸⁷

²⁸⁸

;

257. οὐδέ: cp. καί in 253.

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-185

²⁸⁹

²⁹⁰

;

258. Ср. 376. A different state- ment is made in 756.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-186

²⁹¹

²⁹²

;

259. δόξει δὲ πῶς: δόξει stands first because it takes up the thought of the preceding δοκῇ. Cp. Soph. El. 1429 ΧΟ. λεύσσω γὰρ Αἴγισθον. ΟΡ. εἰσ- ορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρα;

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-187

²⁹³

²⁹⁴

;

260. ἥμαρτες : a moral wrong is not meant, but only an act of im- prudence and mistaken judgment- rebellion, that is, against a superior adversary. This is clear from 266 and its explanation in 267.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-188

²⁹⁵

²⁹⁶

;

262. ἔκλυσιν ζήτει τινά: that is, by submission. Cp. 316 with 315.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-189

²⁹⁷

²⁹⁸

;

263. Cp. Cho. 697 ἔξω κομίζων ὀλε- θρίου πηλοῦ πόδα (where the scholiast remarks, ἔξω πηλοῦ πόδα, παροιμία), Soph. Phil. 1260 ἴσως ἂν ἐκτὸς κλαυμά- των ἔχοις πύδα, Eur. Heracl. 109 καλὸν δέ γ'᾽ ἔξω πραγμάτων ἔχειν πόδα, εὐβου- λίας τυχόντα τῆς ἀμείνονος. 265 270

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-190

²⁹⁹

³⁰⁰

;

264. Cp. Eur. Alc. 1078 ῥᾷον παραι- νεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν, H. F. 1249 σὺ δ᾽ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς, Terent. Andr. 309 facile omnes, quom valemus, recta con- silia aegrotis damus

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-191

³⁰¹

³⁰²

;

265 f. With the words ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾿ ἠπιστάμην and ἑκών Prome- theus rejects the charge of impru- dence, and restricts his ἁμάρτημα to the disregard of self-interest, as de- scribed in the next verse (267). So his 'error' is after all a noble ac- tion. – ἑκὼν ἑκών: repetition (ἀva- δίπλωσις) emphasizes expressions of sorrow, entreaty, and asseveration. Ср. 274, 338, 688, 694, 887, 894, 999; also 577, 594, and 392, 937. – οὐκ ἀρνήσομαι: this refers only to the word ἥμαρτον. The sense is, "I will not object to your phrase ἥμαρτες” (260), "I will not insist on another word."

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-192

³⁰³

³⁰⁴

;

267. θνητοῖς ἀρήγων: explanatory asyndeton. See on 235. – ηὑρόμην : cp. Sept. 878 μελέους θανάτους ηὕροντο, Soph. Ai. 1023 καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος ηὑρόμην.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-193

³⁰⁵

³⁰⁶

;

268 ff. ᾠόμην... με κατισχνανεῖ- σθαι . . . τυχόντα: instead of ᾠόμην κατισχνανεῖσθαι τυχών. Krüger I. § 55, 2, 3; H. 940 b. For Homeric exam- ples see Krüger II. § 51, 2, 1 and § 55, 2, 2. Cp. also Soph. Ai. 606 κακὰν ἐλπίδ᾽ ἔχων ἔτι μέ ποτ᾽ ἀνύσειν, Ει. 65 καμ᾽ ἐπαυχῶ... λάμψειν ἔτι, 471 δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι, Eur. Alc. 641 καί μ᾽ οὐ νομίζω παῖδα σὸν πεφυκέναι, Hdt. i. 34 ὅτι ἐνόμισε ἑωυτὸν (emphatic) εἶναι ἀνθρώ- πων ἁπάντων ὀλβιώτατον, Plat. Rep. iii. 400 b οἶμαι δέ με ἀκηκοέναι, Isocr. ιν. 85 οὐκ ἐχθροὺς ἀλλ᾽ ἀνταγωνιστὰς σφᾶς αὐτοὺς εἶναι νομίζοντες. - κατι- σχνανεῖσθαι: cp. 147. Future middle used like aὐανοῦμαι, Soph. Phil. 954. Krüger I. § 39, 11. – πεδαρσίοις : see 710, 916; Cho. 846 λόγοι πεδάρσιοι θρώσκουσι. This Aeolic form (πεδά = μετά) Aeschylus uses in a few other words: πέδοικος Frg. 48, πεδαίχμιος and πεδάορος Cho. 589 f. – ἐρήμου: cp. Frg. 305, 10 δρυμοὺς ἐρήμους καὶ πά- 275 280 γους, Soph. Phil. 691 ἵν᾿ αὐτὸς ἦν πρόσουρος οὐκ ἔχων βάσιν οὐδέ τιν' ἐγχώρων κακογείτονα.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-194

³⁰⁷

³⁰⁸

;

271. καί μοι κτέ.: and so bewail my lot no more, presupposing the thought "your admonitions are unavailing." · δύρεσθε: δύρομαι = ὀδύρομαι belongs to tragic diction.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-195

³⁰⁹

³¹⁰

;

272. πέδοι βᾶσαι: i.e. so as to listen more conveniently to a long narra- tion. A motive is thus provided for the descent of the chorus from its ear into the orchestra. βούλεται γὰρ στῆσαι τὸν χορὸν ὅπως τὸ στάσιμον ᾄσῃ, Schol.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-196

³¹¹

³¹²

;

273. διὰ τέλους: cp. Soph. Ai. 685 διὰ τέλους εὔχου τελεῖσθαι. For the resolution see on 76. It is rendered easier by the fact that the chief cae- sura falls in the fourth foot (see on 2).

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-197

³¹³

³¹⁴

;

275. νῦν: said in reference to the thought which follows, "to-morrow your turn may come." - ταὐτά: ad- verbial, nearly = κατὰ κοινόν, impar- tially, for all alike. See on 398, and cp. Soph. Ai. 687 ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε τιμᾶτε. Properly it is the inner object (cognate accusative).

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-198

³¹⁵

³¹⁶

;

276. πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον: for the order, see on 762 and 19. - For the

;

thought cp. Archil. Frg. 9, 7 ἄλλοτε δ᾽ ἄλλος ἔχει τόδε· νῦν μὲν ἐς ἡμέας ἐτράπεθ᾽, αἱματόεν δ᾽ ἕλκος ἀναστένομεν, ἐξαῦτις δ᾽ ἑτέρους ἐπαμείψεται, Pind. Ol. ii. 60 ῥοαὶ δ᾽ ἄλλοτ᾽ ἄλλαι εὐθυμιᾶν τε μέτα καὶ πόνων ἐς ἄνδρας ἔβαν.

277-283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-199

³¹⁷

³¹⁸

;

277-283. The anapaests of the chorus accompany the action of the machinery by which Oceanus is brought on the scene. See on 114-127.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-200

³¹⁹

³²⁰

;

277. Cp. Soph. Phil. 1178 φίλα μοι, φίλα ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσ- σειν, Homer Il. iv. 73 ώτρυνε πάρος μεμαυῖαν ᾿Αθήνην. – ἐπεθώυξας : see on 73.

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-201

³²¹

³²²

;

279. καί: and so, accordingly.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-202

³²³

³²⁴

;

282 f. πελῶ: future of πελάζω. πόνους . . . διὰ παντὸς ἀκοῦσαι: as promised in 272. Compliance with this request follows much later, 755 ff. and in the speech beginning at 823. Curiosity and expectation are thus maintained.

284-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203

³²⁵

³²⁶

;

284-396. Second Scene of the First Episode. Oceanus, father of the Oceanids, enters (from the right), mounted upon a winged steed (τετρασκελής οἰωνός 395) like 285. 290 Pegasus. The scholiast understands a griffin, because of this word οἰωνός, but sea-gods, in older Greek art, are often seen riding on hippocamps or sea-horses. The machine here used was the αἰώρημα, a sort of crane with hanging ropes, by which persons could be swung aloft, moved through the air, and let down again. The scholiast remarks, καιρὸν δίδωσι τῷ χορῷ καθήκασθαι (καθιμᾶσθαι ?) τῆς μηχανῆς ᾿Ὠκεανὸς ἐλθών· ὑπερβολῇ δὲ ἐχρήσατο, ὅπου γε Ὅμηρος οὐκ εἰσήγα- γεν ᾿Ὠκεανὸν εἰς τὸν σύλλογον τῶν θεῶν (on this cp. Il. xx. 7 οὔτε τις οὖν Ποταμῶν ἀπέην νόσφ᾽ ᾿Ὠκεανοῖο). The anapaests of Oceanus accompany the descent of the chorus from their chariot into the orchestra. - This scene and the second episode form the second act, the beginning of the action which leads to the catastrophe. See on 307 and 436.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-204

³²⁷

³²⁸

;

284. δολιχῆς : an epic word. The way is long because Oceanus comes from the depths of the sea. Cp. 300 f.

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-205

³²⁹

³³⁰

;

285. διαμειψάμενος : cp. Sept. 334 δια- μεῖψαι ὁδόν, 856 δι᾽ ᾿Αχέροντ᾽ ἀμείβεται

;

τὰν ναύστολον θεωρίδα. ‘Dicendum erat κέλευθον διαμείβεσθαι, pro quo τέρμα κελεύθου dixit ratione habita verbi ἥκω' (Dindorf). Cp. Eur. Phoen. 163 εἴθε δρόμον νεφέλας ποσὶν ἐξανύσαιμι δι᾽ αἰθέρος πρὸς ἐμὸν ὁμογενέ- τορα.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-206

³³¹

³³²

;

286. πτερυγωκή: formed like πο- δώκης. Cp. ὠκύπτερος.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-207

³³³

³³⁴

;

287. γνώμῃ : 'admirationis augen- dae causa non brutus, sed mente ac ratione praeditus esse fingitur' (Schütz). In Il. xviii. 419, the golden handmaids of Hephaestus are endowed with reason, speech, and power of action; in Od. viii. 556, the ships of the Phaeacians sail τιτυσκό- μεναι φρεσί, and we are told that αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν. As these ships need neither helms- man nor rudder, so Oceanus's steed needs no bit, because of its own ac- cord it obeys the will (γνώμη) of its rider.

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-208

³³⁵

³³⁶

;

289 f. τὸ συγγενὲς ἐσαναγκάζει : cp. 39. According to Hesiod Theog. 133, Oceanus is son of Uranus and 295. 309 305 Gaea, and the oldest of the Titans. See on 14. - γένους : = τῆς συγγε- νείας.

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-209

³³⁷

³³⁸

;

291 f. ὅτῳ ... νείμαιμι : without av, as Ag. 620 οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως λέξαιμι, Cho. 172 οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν, Il. xxii. 348 ὡς οὐκ ἔσθ᾽ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, Soph. Phil. 692 οὐκ ἔχων βάσιν οὐδέ τιν᾿ ἐγχώρων κακογείτονα, παρ᾽ ᾧ στόνον ἀποκλαύ- σειεν, Eur. Alc. 52 ἔστ᾽ οὖν ὅπως ῎Αλ- κηστις εἰς γῆρας μόλοι; 117 οὐδὲ ναυ- κληρίαν ἔσθ᾽ ὅποι TIS αἴας στείλας δυστάνου παραλύσαι ψυχάν. GMT.241; Krüger II. § 54, 3, 8. – μοῖραν νεί- μαιμι: cp. Hdt. ii. 172 ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ μεγάλῃ ἦγον, Plat. Crat. 398 b μεγά- λην μοῖραν καὶ τιμὴν ἔχει. This sense of dignity, station, rank was devel- oped from the meaning due share, just due. Cp. Soph. Trach. 1238 ἁνὴρ ὅδ᾽, ὡς ἔοικεν, οὐ νεμεῖν ἐμοὶ φθίνοντι μοῖραν.

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-210

³³⁹

³⁴⁰

;

294. χαριτογλωσσεῖν : see on 180. ἔνι μοι : 'tis my nature; cp. 224.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-211

³⁴¹

³⁴²

;

296. ᾿Ὠκεανοῦ: instead of ἐμοῦ, :1

;

because the speaker is stating a fut- ure thought of Prometheus. This mention of his own name imparts an air of assurance to his asser- tion; cp. Soph. O. C. 626 κοὔποτ᾽ Οἰδίπουν ἐρεῖς ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξα- σθαι. At the same time it serves the incidental purpose of inform- ing the spectators who the new- comer is.

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-212

³⁴³

³⁴⁴

;

298. τί χρήμα: cp. Ag. 1306, Cho. 885 τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; Eur. Andr. 896, Suppl. 92, Hipp. 905, H. F. 525, Or. 1573 ἔα, τί χρῆμα;

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-213

³⁴⁵

³⁴⁶

;

299. πόνων ἐμῶν ἐποπτής : see 118. – ἐτόλμησας λιπὼν ἐπώνυμον ῥεῦμα: cp. the scholion quoted on 284-396.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-214

³⁴⁷

³⁴⁸

;

301. αὐτόκτιτα : cp. αὐτοφυής, αὐτό- χυτος, αὐτόρριζος, αὐτόξυλος, etc. - ἄντρα: cp. 133. – σιδηρομήτορα: cp. Il. viii. 47 Ἴδην μητέρα θηρῶν, Asty- damas Frg. 6 (p. 780, Nauck) οἰνομή- τορ᾽ ἄμπελον. Scythia is appropriately called "mother of iron"; cp. Sept. 817 Σκύθῃ σιδήρῳ, Suid. Χάλυβες· ἔθνος Σκυθίας, ἔνθεν ὁ σίδηρος τίκτεται. According to Hesiod (Clem. Alex. Strom. i. 307) and Aristotle (Plin. H. N. vii. 57. 197) the art of casting 310. bronze was invented by the Scythians. Cp. 714 below.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-215

³⁴⁹

³⁵⁰

;

303. συνασχαλῶν κακοῖς: see on ftare. 161.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-216

³⁵¹

³⁵²

;

304. δέρκου: refers back to θεωρή- σων. See on 119.- θέαμα: in the sense of θέαμα δυσθέατον ὄμμασι (69). Cp. Plut. Ages. 14 θέαμα τοῖς Ἕλλη- σιν ἦσαν. – τόνδε : of the speaker. So ὅδε ὁ ἀνήρ = ἐγώ is frequent in tragedy.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-217

³⁵³

³⁵⁴

;

306. κάμπτομαι: first person, in spite of τόνδε τὸν Διὸς φίλον above. Cp. Od. ii. 40 οὐκ ἑκὰς οὗτος ἀνὴρ ὃς λαὸν ἤγειρα, Il. x. 88 γνώσεαι ᾿Ατρείδην ᾿Αγαμέμνονα, τὸν περὶ πάν- των Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερές, εἰς ὅ κ᾿ ἀυτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ᾽ ὀρώρῃ, Soph. Ο. С. 1329 τῷδ᾽ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν, ibid. 284 ἀλλ᾽ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον, ῥύου με κἀκφύλασσε, Trach. 1080 ὁρᾶτε τὸν δύστηνον ὡς οἰκτρῶς ἔχω, Eur. Cycl. 299 νόμος δὲ θνητοῖς ἱκέτας δέχεσθαι ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβε- λοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν, Dem. xvIII. 79 οὐδαμοῦ Δημοσθένη γέγραφεν οὐδ᾽ αἰτίαν οὐδεμίαν κατ᾿ ἐμοῦ. وه οὐκ

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-218

³⁵⁵

³⁵⁶

;

307. Respecting this hortatory speech of Oceanus the scholiast re- marks: σκόπησον τὰ τῶν ῥητόρων καλὰ παρὰ πρώτοις εὐρεθέντα τοῖς τραγικοῖς. The speaker seeks to influence Pro- metheus by friendly warnings and ad- vice, but his warnings are of such sort that a proud nature like Prometheus's can only be confirmed by them in its resistance. – ὁρῶ, Προμηθεῦ: cp. 144.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-219

³⁵⁷

³⁵⁸

;

308. ποικίλῳ: συνετῷ, Schol. So Hesiod calls Prometheus ποικίλος, αἰο- λόμητις Theog. 510, ποικιλόβουλος ibid. 521, ἀγκυλομήτης ibid. 546, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς ibid. 559, πολύιδρις ibid. 616.- With καίπερ ὄντι ποικίλῳ cp. Il. i. 577 μητρὶ δ᾽ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-220

³⁵⁹

³⁶⁰

;

309. γίγνωσκε σαυτόν: γνῶθι σαυ- τόν, ὡς ὁ ποιητὴς : φράζεο, Τυδείδη καὶ χάζεο (ΙΙ. ν. 440), Schol. μεθάρμο- σαι: cp. Eur. Alc. 1157 νῦν γὰρ με- θηρμόσμεσθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν. 315

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-221

³⁶¹

³⁶²

;

310. νέους: proleptic, = ὥστε νέους εἶναι. Cp. Eur. Iph. Α. 343 μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-222

³⁶³

³⁶⁴

;

311. τεθηγμένους: for the meta- phor cp. Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ' οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ, Soph. Ai. 584 γλῶσσά σου τεθηγμένη.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-223

³⁶⁵

³⁶⁶

;

312. ῥίψεις: hurl forth. Cр. 932, Αg. 1068 οὐ μὴν πλέω ῥίψασ' (flinging to waste) ἀτιμασθήσομαι, Eur. Alc. 679 νεανίας λόγους ῥίπτων ἐς ἡμᾶς.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-224

³⁶⁷

³⁶⁸

;

314. παιδιάν: cp. Terent. Eun. 300 ludum iocumque dicet fuisse illum alterum, praeut huius rabies quae dabit.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-225

³⁶⁹

³⁷⁰

;

317. ἀρχαῖα : old-fashioned; ср. Ar. Νub. 984 ἀρχαῖά γε καὶ Διπολιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα, Cic. Philipp. i. 10. 25 neglegimus ista et ni- mis antiqua et stulta duci- mus.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-226

³⁷¹

³⁷²

;

319. τἀπίχειρα : properly “hand- money” (τὰ ὑπὲρ τὸν μισθὸν διδόμενα τοῖς χειροτέχναις, Hesych.). Here 320 325

;

it means wages, as in Ar. Vesp. 581 ταύτης ἐπίχειρα, Plat. Rep. 608 c τὰ μέγιστα ἐπίχειρα ἀρετῆς καὶ προκεί- μενα ἆθλα. Cp. Soph. Ant. 820 οὔτε ξιφέων ἐπίχειρα λαχοῦσα. On the sen- timent the scholiast remarks, γνωμικῶς δέ φησι. Cp. 329, Pind. Ol. i. 85 ἀκέρ- δεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους, Eur. Bacch. 385 ἀχαλίνων στομάτων ἀνόμου τ᾽ ἀφροσύνας τὸ τέλος δυστυχία, Frg. 5 εἰ μὴ καθέξεις γλῶσσαν, ἔσται σοι κακά.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-227

³⁷³

³⁷⁴

;

320. ταπεινός: sc. εἶ. See on 42. – εἴκεις κακοῖς: cp. 179, Soph. Ant. 471 δηλοῖ τὸ γέννημ᾽ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρὸς τῆς παιδός· εἴκειν δ᾽ οὐκ ἐπίστα- ται κακοῖς.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-228

³⁷⁵

³⁷⁶

;

321. δé: can stand as fourth word when the three foregoing words form one idea, or belong very closely to- gether (thus preposition, article, and noun, here and 381). For the thought cp. Pers. 531 μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι προσθῆται κακόν, Soph. Phil. 1265 μῶν τί μοι νέα πάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμπον- τες κακά, Ο. Τ. 667 εἰ κακοῖς κακὰ προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρόσφατα, Phil- emon, Meineke Frag. Com. IV. p. 34 κακὰ πρὸς τοῖς κακοῖσιν οὗτος ἕτερα συλλέγει.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-229

³⁷⁷

³⁷⁸

;

323. πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς : paraphrase of the proverb πρὸς κέντρα λακτίζειν (κέντρον = stimulus, goad for driving oxen and horses). Cp. Ag. 1624 πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ πταίσας μογῆς, Pind. Pyth. ii. 173 ποτὶ κέντρον δε τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος, Eur. Bacch. 795 θύοιμ᾽ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος πρὸς κέντρα λακτί- ζοιμι θνητὸς ὢν θεῷ, Frg. 607 πρὸς κέν- τρα μὴ λάκτιζε τοῖς κρατοῦσί σου.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-230

³⁷⁹

³⁸⁰

;

324. Ср. 35, 150, 186.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-231

³⁸¹

³⁸²

;

325. πειράσομαι ἐάν δύνωμαι: cp.. Il. xviii. 601 πειρήσεται, αἴκε θέῃσιν, xiii. 806 ἐπειρᾶτο, εἴ πώς οἱ εἴξειαν, Plat. Leg. 638 ε πειρώμενος, ἂν ἄρα δύνωμαι δηλοῦν. GMT. 489.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-232

³⁸³

³⁸⁴

;

327. λαβροστόμει: cp. Soph. Ai. 1147 τὸ σὸν λάβρον στόμα. ΙΙ. xxiii. 474 λαβρεύεαι.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-233

³⁸⁵

³⁸⁶

;

328. ἢ οὐκ: synizesis of these par- ticles is especially frequent. See Krüger II. § 13, 6, 2. – ἀκριβῶς : here = exceedingly. Hesych. ἀκριβῶς · ἄκρως. For the characteristic pleonasm, cp. 944, Pers. 794 τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν, Il. vii. 39 οἰόθεν οἷος, 97 αἰνόθεν αἰνῶς. – περισσόφρων : see on 308.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-234

³⁸⁷

³⁸⁸

;

329. προστρίβεται: a blunt meta- phor. Cp. Ar. Εq. 5 πληγὰς ἀεὶ προσ- τρίβεται τοῖς οἰκέταις. 330 335

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-235

³⁸⁹

³⁹⁰

;

330 ff. ζηλῶ σε: thou art to be en- vied, thou canst thank fortune. – καὶ τετολμηκώς : having so much as of fered. For καί cp. 197, for τετολμηκώς 381. Prometheus means, "one might expect that the mere disposition to show me sympathy would bring Zeus's displeasure on you." πάντων gives no good sense; Weil writes πόνων μετα- σχεῖν (cp. 274), following the scholion ἐμοὶ συναλγῶν. The sense would be best satisfied by τούτων μετασχεῖν. – ἔασον: let it be, have done, as in Soph. Ο. C. 593 ὅταν μάθης μου, νουθέτει, τὰ νῦν δ᾽ ἔα. Cp. the phrase ἔα τοῦτο.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-236

³⁹¹

³⁹²

;

333 f. πάντως ... οὐ: see 1053, Eur. Hipp. 1062 πάντως οὐ πίθοιμ᾽ ἄν. – εὐπιθής : cр. 34. – ὁδῷ : errand. See 325. For the dative cp. λόγῳ 196. The alliteration of enhances the force of these two verses.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-237

³⁹³

³⁹⁴

;

336. On asyndeton in clauses that state the reason, see Krüger II. § 59, 1,7. —ἔργῳ κοὐ λόγῳ: cp. 1080.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-238

³⁹⁵

³⁹⁶

;

337. ὁρμώμενον: sc. με. Cp. 176.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-239

³⁹⁷

³⁹⁸

;

338. See on 266. – αὐχῶ: Ι flatter myself. See on 688, and cp. Eur. Med. 582 γλώσσῃ γὰρ αὐχῶν τἄδικ᾽ εὖ περιστελεῖν.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-240

³⁹⁹

⁴⁰⁰

;

339. Ср. 326.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-241

⁴⁰¹

⁴⁰²

;

340 f. τὰ μέν: the sentence takes a slight turn, and instead of τὰ δέ (on the other hand), ἀτάρ follows.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-242

⁴⁰³

⁴⁰⁴

;

342. μάτην οὐδὲν ὠφελῶν : cp. Cho. 881 καθεύδουσιν μάτην ἄκραντα βάζω. — ὠφελεῖν often takes the dative, not only in dramatic poetry (Krüger II. § 46, 8, 2), but even in prose; so Hdt. ix. 103 προσωφελέειν ἐθέλοντες τοῖς Ἕλλησι.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-243

⁴⁰⁵

⁴⁰⁶

;

343. καὶ... θέλοις: there is a shade of contemptuous doubt in these words. 345 350

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-244

⁴⁰⁷

⁴⁰⁸

;

344. “σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων: and keep out of the matter. Cp. Xen. Cyr. vi. 1. 37 οἱ δὲ φίλοι προσιόντες συμβου- λεύουσιν ἐκποδὼν ἔχειν ἐμαυτόν.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-245

⁴⁰⁹

⁴¹⁰

;

345. εἵνεκα: epic form of ἕνεκα, used by the tragedians for the sake of the metre, like ξεῖνος for ξένος, κεινός for κενός, κεῖνος for ἐκεῖνος, εἱλίσσειν (138, 1085) for ἑλίσσειν, μοῦ- vos (804, see on 543) for μόνος.

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-246

⁴¹¹

⁴¹²

;

346. πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν : cp. Pers. 706 ἀνθρώπεια δ᾽ ἄν τοι πήματ᾽ ἂν τύχοι βροτοῖς. - The scholiast says, Προμηθικῶς· οὐ γὰρ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον λογισμὸν πολλοὺς αὑτῷ συνατυχεῖν βού- λεται ὁ Προμηθεύς. (The commoner feeling is expressed by the proverb solamen miseris socios habu- isse malorum.) The poet uses this thought to introduce a matter quite foreign to the play. From the mention of Atlas he passes to the de- scription of Typhon, and this enables him to bring in the eruption of Aetna (367-369). ...

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-247

⁴¹³

⁴¹⁴

;

347. οὐ δῦτ᾽, ἐπεί: cp. Soph. O. C. 431 εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τότε πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατήνεσεν. οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχ᾽ ἡμέραν οὐδεὶς ἔρωτος τοῦδ᾽ ἐφαίνετ᾽ ὠφελῶν, Eur. Heracl. 505 αὐτοὶ δὲ προστιθέντες ἄλλοισιν πόνους, παρόν σφε σῶσαι, φευ- ξόμεσθα μὴ θανεῖν; οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι καὶ γέλωτος ἄξια κτέ., also Alc. 555. - The thought, which forms the transi- tion to the following description, is this: "I will not involve others in my misfortunes; the afflictions of my brother Atlas and of Typhon distress me sorely as it is." - For the following, cp. Hesiod Theog. 517 ῎Ατλας δ᾽ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει κρατερῆς ὑπ᾿ ἀνάγκης, πείρασιν ἐν γαίης, πρόπαρ Εσπερίδων λιγυφώνων ἑστηώς, κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτοισι χέρεσσιν· ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-248

⁴¹⁵

⁴¹⁶

;

348. πρὸς ἑσπέρους τόπους: that is, far toward the west, πρός with accusative, because the speaker thinks of the direction which one must take to reach the place. Cp. Frg. 327 Αἴγινα δ᾽ αὕτη πρὸς νότου κεῖται πνοάς, Od. xiii. 240 ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε ἠδ᾽ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα. ... τοῦτον

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-249

⁴¹⁷

⁴¹⁸

;

349. Pindar Pyth. i. 35 calls Aetna α κίων οὐρανία, and just so Hdt. iv. 184 says of Mount Atlas, ἔστι δὲ στει- νὸν καὶ κυκλοτερὲς πάντῃ, ὑψηλὸν δὲ οὕτω δή τι λέγεται ὡς τὰς κορυφὰς αὐ- τοῦ οὐκ οἷά τε εἶναι ἰδέσθαι κίονα τοῦ οὐρανοῦ λέγουσι οἱ ἐπιχώριοι εἶναι. A mountain rising into the clouds seemed to the imagination a pillar supporting the vault of the sky. See Verg. Aen. iv. 247. This 'bearer' (ἄτλας) in the legend be- came a Titan, who as punishment for his sins had to carry the burden of the sky upon his shoulders (see the passage of Hesiod quoted just above). Conversely, colossal crea-

;

tures are compared to mountain- peaks; thus in Od. x. 113 the queen of the Laestrygones is described, τὴν δὲ γυναῖκα εὗρον ὅσην τ᾿ ὄρεος κορυφήν, and in Od. ix. 191 Poly. phemus resembles ῥίῳ ὑλήεντι ὑψη- λῶν ὀρέων. – In Homer, however, we read, Od. i. 53, ἔχει (sc. ῎Ατλας) δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν. Here the orig- inal conception of supporting pillars still remains, and the pillars are not entirely replaced by a personal Atlas. The 'columns which keep earth and sky apart' still exist as such, and Atlas is only the person who 'holds' them. Aeschylus has followed Homer. In view of the familiar Homeric pas- sage he says briefly κίον οὐρανοῦ τε καὶ χθονός, leaving the office of the pillar, γαῖαν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχειν, to be understood; this office, indeed, is partly fulfilled by Atlas's own per- son standing on the earth.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-250

⁴¹⁹

⁴²⁰

;

351. τὸν γηγενή: cp. Hesiod Theog. 820 αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐξ- έλασε Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυ- φωέα Γαῖα πελώρη, ἐκ δέ οἱ ὤμων ἦν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος. Typhoeus is a personification of the subterranean vapors and gases which cause earthquakes and volcanic out- breaks. In the following description of Typhon (or Typhos) it is the poet rather than Prometheus who is speak- ing. The description itself is very like that of Pindar, Pyth. i. 30 ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος Τυφὼς ἑκατοντακάρανος· τόν ποτε Κιλί- κιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε 360 μὰν ταί θ᾽ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι Σικελία τ᾿ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνά- εντα· κίων δ᾽ οὐρανία συνέχει, νιφόεσσ᾽ Αἴτνα. – Κιλικίων οἰκήτορα ἄντρων: the scholiast remarks, οἰκήσαντα μὲν ἐν Κιλικία, κολασθέντα δὲ ἐν Σικελία (80 in Pindar). In Homer Il. ii. 781 γαῖα δ᾽ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὡς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ᾿ ἀμφὶ Τυφωέι γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν ᾿Αρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς, the story has another form. For the Homeric Τυφωέος εὐνάς Pindar, probably following Sicilian accounts, employs the very different phrase, τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώ- νυμον ἄντρον. In this way the name Typhon, which originally pertained to the volcano in Asia Minor, is brought into connexion with the Sicilian volcano Aetna. Aeschylus has used this form of the story.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-251

⁴²¹

⁴²²

;

352. ἰδὼν ᾤκτειρα: this reminds one of Od. xi. 582 καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον χαλέπ᾽ ἄλγε᾽ ἔχοντα. - δάιον : applied to Typhon, this characterizes the destructive nature of the volcanic element. Cp. Sept. 222 πυρὶ δαΐῳ.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-252

⁴²³

⁴²⁴

;

353. ἑκατογκάρανον : Typhon has this epithet in the above-cited pas- sage of Pindar; cp. also Ol. iv. 11 ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀμβρίμου, The 'hundred heads' meant originally darting tongues of flame; this is more clearly brought out in Hesiod Theog. 825 ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος δεινοῖο δράκοντος, γλώσσῃσι δνοφερῇσι λελιχμό- TES.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-253

⁴²⁵

⁴²⁶

;

354. πᾶσι δέ: δέ in transition to narrative, as in Sept. 568 ἕκτον λέγοιμ' ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ᾽ ἄρι-

;

στον, μάντιν ᾿Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει κτέ. Εp. 366.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-254

⁴²⁷

⁴²⁸

;

355. συρίζων φόβον: metonymy. Cp. Sept. 385 ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ χαλκή- λατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-255

⁴²⁹

⁴³⁰

;

356. ἤστραπτε: ἀστράπτω is transi- tive, as here, in later poets. - γοργω- πὸν σέλας: cp. φλογωπὸν πῦρ 253, πυρωπὸν κεραυνόν 667. These com- pound adjectives in -ωπός are espe- cially frequent in Euripides.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-256

⁴³¹

⁴³²

;

357 f. We are again reminded that Prometheus is the speaker. As for- merly he looked with contempt on the rude and hopeless efforts of the Titans (πρὸς βίαν τε δεσπόσειν 208), so here he speaks with compassionate irony of Typhon's impotent rage. In this tone the following words ἀλλ᾽ ἦλθεν κτἑ. are said. Cp. furthermore Hesiod Theog. 837 : καί κεν ὅγε (Typhon) θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν, εἰ μὴ ἄρ᾽ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε. - ἦλθεν : cp. 667, also Sept. 444 αὐτῷ τὸν πυρφόρον ἥξειν κεραυνόν. – ἀγρυπνόν: the epithet is transferred from the person to the thing. See on 115, and cp. Cleanthes Hymn to Zeus 10 πυρόεντα ἀεὶ ζώοντα κεραυνόν. The outstretched sense is, "Zeus was not taken un- awares” (ὀξὺ νόησε, Hesiod).

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-257

⁴³³

⁴³⁴

;

359. καταιβάτης: cp. Ar. Pax 42 Διὸς καταιβάτου (Zeus descending in thunder and lightning), Hor. Carm. iii. 4, 42 scimus, ut impios Ti- tanas immanemque turmam fulmine sustulerit caduco. - ἐκπνέων φλόγα: cp. 917, Pind. Frg. 112 πῦρ πνέοντος κεραυνοῦ, Eur. Suppl. 640 κεραυνῷ πυρπόλῳ, Soph. Ant. 1146 πῦρ πνεόντων χοράγ᾽ ἄστρων.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-258

⁴³⁵

⁴³⁶

;

360. ἐξέπληξε: see on 133.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-259

⁴³⁷

⁴³⁸

;

361. φρένας : praecordia. Cp. 881, Εum. 159 ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν, Od. ix. 301 οὐτάμεναι πρὸς στῆθος, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσιν, Schol. on Il. xi. 579 φρένας ὁ ποιητὴς καὶ πάντες οἱ πα- λαιοὶ ἐκάλουν τὸ διάφραγμα, Arist. H. A. ii. 15 τὸ διάζωμα ὁ καλοῦνται φρένες. The bolt strikes Typhon in the mid- riff, the seat of his μέγα φρονεῖν.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-260

⁴³⁹

⁴⁴⁰

;

362. ἐξεβροντήθη σθένος: passive of ἐξεβρόντησε σθένος αὐτῷ. G. 197, 1, N. 2; Krüger I. § 52, 4, 2.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-261

⁴⁴¹

⁴⁴²

;

363. παράορον: from Il. vii. 156 πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα, the poet has taken the general meaning of παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα (stretched out at length, in this direction and that), without intending that παρα- shall have a definite applica- tion. 365 370

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-262

⁴⁴³

⁴⁴⁴

;

364. στενωποῦ: defined more ex- actly by the next verse. Ср. 729.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-263

⁴⁴⁵

⁴⁴⁶

;

365. ἰπούμενος : cp. Pind. Ol. iv. 10 Αἴτναν ἔχεις ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκε- φάλα Τυφῶνος, Frg. 93 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφικεῖται.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-264

⁴⁴⁷

⁴⁴⁸

;

366. κορυφαῖς δέ: a sentence sub- ordinate in thought is expressed as co-ordinate for greater vividness. ρυφαῖς stands in contrast to ῥίζαισιν. ко- ·μυδροκτυπεῖ: cp. Thuc. iii. 88 νομί- ζουσι δὲ οἱ ἐκείνῃ ἄνθρωποι ἐν τῇ Ἱερᾷ (one of the Liparaean islands) ὡς ὁ Ήφαιστος χαλκεύει, ὅτι τὴν νύκτα φαί- νεται πῦρ ἀναδιδοῦσα πολὺ καὶ τὴν ἡμέραν καπνόν. - Verses 366-372 are irrelevant to the play, but the poet wished to bring in this vaticinium post eventum, and the whole description of Atlas and Typhon is meant to lead up to it.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-265

⁴⁴⁹

⁴⁵⁰

;

367. ἐκραγήσονταί ποτε: the spec- tators would think at once of the eruption of Ol. 75, 2 (479-478 B.C.) which the Parian Marble, line 68, mentions in the words καὶ τὸ πῦρ ἐρρύη κᾶον ἐν Σικελίᾳ περὶ τὴν Αἴτνην (as restored by Boeckh, Corp. Inscr. Gr. 375 380 II. p. 302). Another eruption, which took place Ol. 88, 2 (425 в.с.), is spoken of by Thuc. iii. 116 γῆν τινα ἔφθειρε (sc. ὁ ῥύαξ τοῦ πυρός) τῶν Κατα- ναίων, οἳ ἐπὶ τῇ Αἴτνῃ τῷ ὄρει οἰκοῦσιν, ὅπερ μέγιστόν ἐστιν ὄρος ἐν τῇ Σικελίᾳ.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-266

⁴⁵¹

⁴⁵²

;

368. δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις : like a beast of prey. Cp. Cho. 325 πυρὸς μαλερὰ γνάθος, Phrynichus Frg. 5, (p. 721 Nauck) πεδία δὲ πάντα καὶ παράκ- τιον πλάκα ὠκεῖα μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις, Eur. Med. 1187 παμφάγου πυ- ρός, Hdt. iii. 16 Αἰγυπτίοισι νενόμισται τὸ πῦρ θηρίον εἶναι ἔμψυχον, πάντα δὲ αὐτὸ κατεσθίειν τάπερ ἂν λάβῃ.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-267

⁴⁵³

⁴⁵⁴

;

369. Cp. Eur. Η. F. 464 τῆς καλλι- κάρπου Πελασγίας.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-268

⁴⁵⁵

⁴⁵⁶

;

370. ἐξαναζέσει: see on 133.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-269

⁴⁵⁷

⁴⁵⁸

;

371. ἀπλάτου: cp. Pind. Pyth. i. 39 τᾶς (sc. Αἴτνας) ἐρεύγονται μὲν ἀπλά- του πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί, Frg. 93 ἀλλ᾽ οἷος ἄπλατον κεράϊζες θεῶν Τυφῶν᾽ ἑκατοντακάρανον ἀνάγκᾳ, Ζεῦ πάτερ, εἰν ᾿Αρίμοις ποτέ, Εum. 53 οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν. – βέλεσι: said of the streams of lava, which shoot forth like missiles. -

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-270

⁴⁵⁹

⁴⁶⁰

;

373 f. Return to the subject, sug-

;

gested by mention of the κεραυνός Ζηνός. - σὺ δε: Prometheus recurs to the thought of 344. The sense is the same as if the words were σὺ δέ, οὐ γὰρ ἄπειρος εἶ οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις, σεαυτὸν σῴζ᾽, ὅπως ἐπίστασαι. Cp. 72 and Eur. Iph. T. 64 f. The expression οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις recalls Oceanus's words 322 ἔμοι γε χρώμενος διδασκάλῳ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-271

⁴⁶¹

⁴⁶²

;

376. ἔς τε (= ἔστε): used by Aes- chylus five times in this play (457, 656, 697,792) and once in Eum. (449). - λωφήσῃ: see on 27. ... cense frous 385 399 (Mein. IV. p. 240) λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος· ψυχῆς γὰρ οὗτος μόνος ἔχει θελκτήρια· λέγουσι δ᾽ αὐτὸν οἱ πάλαι σοφώτατοι ἀστεῖον εἶναι φάρμακον.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-272

⁴⁶³

⁴⁶⁴

;

379 f. ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσση · · σφυδώντα ἰσχναίνῃ βίᾳ: the foregoing word σφριγώσης, together with ἰατροί, has suggested the idea of an ulcer or tumor, and this metaphor is continued. The sense is, "wrath can be allayed when it has spent its force, and time has mitigated its hard- ness and crudity, but not while it is still turgid and malignant." μαλθάσ- σειν implies a gentle pressure, soften- ing the ripened ulcer. σφυδῶν describes the fresh swelling, hard, full to burst- ing, and painful to touch (cp. Hesych. σφυδῶν· ἰσχυρός, εὔρωστος, σκληρός). ἰσχναίνειν is to 'reduce' the ulcer by pressure. Cp. Ar. Ran. 940 οἰδοῦσαν (τὴν τέχνην)... ἴσχνανα. The scholi- ast quotes a maxim of the physician Hippocrates, πέπονα φαρμακεύειν, μὴ ὠμά. Figurative and literal expres- sions are mixed in these verses. 377-380. Cic. Tusc. iii. 31 ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset 'Atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem ira- cundiae.' respondit 'Siquidem qui tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus.' 378. Cp. Menander fab. inc. 23

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-273

⁴⁶⁵

⁴⁶⁶

;

381. δέ: for the position of this word, see on 321.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-274

⁴⁶⁷

⁴⁶⁸

;

383. Prometheus grows impatient, and answers curtly, here and 386. At that point Oceanus loses tem- per, and the dialogue passes into a stichomythy. - εὐηθίαν : εὐηθία is a parallel form to εὐήθεια, as ὠφελία to ὠφέλεια. For the meaning of the word, cp. Thuc. iii. 83 οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις τῷ Ἑλληνικῷ, καὶ τὸ εὔηθες, οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφα- νίσθη, Plat. Rep. iii. 400 ε εὐηθείᾳ, οὐχ ἣν ἄνοιαν οὖσαν ὑποκοριζόμενοι καλοῦμεν ὡς εὐήθειαν, ἀλλὰ τὴν ὡς ἀληθῶς εὖ τε καὶ καλῶς τὸ ἦθος κατεσκευασμένην διά- νοιαν, and the play on words in Dem. XVIII. 11 κακοήθης δ᾽ ὤν, Αἰσχίνη, τοῦτο παντελῶς εὔηθες ᾠήθης κτἑ.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-275

⁴⁶⁹

⁴⁷⁰

;

384. τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν : Soph. Trach. 544 νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ ср. 395 τῇδε τῇ νόσῳ, Εl. 650 ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-276

⁴⁷¹

⁴⁷²

;

386. ἐμὸν δοκήσει: "it will be seen that this crime - of being right when one seems to be wrong-is mine, not thine." ἀμπλάκημα : ironical, like νόσῳ above.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-277

⁴⁷³

⁴⁷⁴

;

387. σὸς λόγος: not the last speech only, but the tenor of the whole col- loquy.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-278

⁴⁷⁵

⁴⁷⁶

;

388. γάρ: yes, for, implying as- sent to what precedes. - θρήνος: ὁ οἶκτος, Schol. ούμός : possessive pronoun standing for the objective genitive (ἐμοῦ). Cp. Pers. 699 τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς. G. 147, Ν. 1; Η. 694.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-279

⁴⁷⁷

⁴⁷⁸

;

389. νέον: see on 35. - ἕδρας: on this use of the cognate accusative see Krüger II. § 46, 6, 2.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-280

⁴⁷⁹

⁴⁸⁰

;

391 f. Oceanus betrays by this answer the hopeless difference of sentiment between him and Prome- theus; hence the emphatic rejoinder στέλλου, κόμιζε, σῴζε. For the asyn- deton see on 56, and cp. 937 below, and Soph. El. 632 ἐῶ, κελεύω, θῦε.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-281

⁴⁸¹

⁴⁸²

;

393. ὁρμωμένῳ . . . λόγον: equiva- lent in sense to ὁρμωμένῳ μοι ἐθώυξας ὁρμᾶσθαι, that is to say, "I needed not your bidding." Cp. 277. Oceanus speaks with ill-concealed vexation. These and the following words further hint at the mode of his departure.

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-282

⁴⁸³

⁴⁸⁴

;

394. ψαίρει: cp. Verg. Aen. v. 216 mox aëre lapsa (sc. columba) quieto radit iter liquidum, xi. 756 aethera verberat alis (sc. aquila). Here said of the move- ments of the animal's wings as he prepares for his flight. With this the stage machinery is set in motion.

397-435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-283

⁴⁸⁵

⁴⁸⁶

;

397-435. First Stasimon. The ionic rhythms accord with the sor- rowful burden of the song, which calls to mind the words of Fr. v. Schlegel, 'Es geht ein allgemeines Weinen, so weit die stillen Sterne scheinen, durch alle Adern der Natur.'

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-284

⁴⁸⁷

⁴⁸⁸

;

397. οὐλομένας: the epic form οὐ- λόμενος occurs here and there in lyric passages of tragedy. ὀλόμενοs=per- ditus, accursed, baleful, unblest; it corresponds, as participle, to the exe cration ὄλοιο, just as ὀνήμενος (blessed) corresponds to the benediction ὄναιο. On the genitive of relation see Krüger I. § 47, 21.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-285

⁴⁸⁹

⁴⁹⁰

;

398 ff. δακρυσίστακτα: adverbial. Cp. Eur. Or. 410 εὐπαίδευτα δ᾽ ἀποτρέ- πει λέγειν, Phoen. 310 μόλις φανεὶς ἄελπτα κἀδόκητα, 1739 ἀπαρθένευτ᾽ ἀλω-

;

μένη, Soph. Ant. 527 φιλάδελφα κάτω δάκρυ λειβομένη, Εl. 962 ἄλεκτρα γηρά- σκουσαν ἀνυμέναιά τε. – ῥαδινόν: λε- πτόν, ἰσχνόν, εὐκίνητον, ἁπαλόν, εὐδιά- σειστον, Hesych. The phrase ῥαδινὸν ῥέος (alliterative) is an imitation of the Homeric τέρεν δάκρυ, Il. iii. 142, xix. 323.

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-286

⁴⁹¹

⁴⁹²

;

401. νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς : cp. Soph. Ant. 1123 ὑγρῶν Ἰσμηνοῦ ῥεί- θρων, Eur. Ion 105 ὑγραῖς ῥανίσιν νοτε- ρόν, Η. F. 98 δακρυρρόους πηγάς.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-287

⁴⁹³

⁴⁹⁴

;

402 ff. ἀμέγαρτα τάδε : depends on κρατύνων. With ἀμέγαρτα cp. ἄζηλον 143. – ἰδίοις νόμοις : cp. 186. – θεοῖς τοῖς πάρος : cpр. 151. – αἰχμή : ‘spear- point,' figurative for rule of might. Cp. Cho. 630 γυναικείαν ἄτολμον αἰχμάν.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-288

⁴⁹⁵

⁴⁹⁶

;

406. στονόεν λέλακε : transitive, sends forth a mournful cry. Ср. Ад. 711 πολύθρηνον μέγα που στένει, Pers. 944 ἥσω τοι καὶ πάνδυρτον.

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-289

⁴⁹⁷

⁴⁹⁸

;

407 f. μεγαλοσχήμονα: cp. εὔμορ- φον κράτος, Cho. 490. – ἀρχαιοπρεπή: 410. 415 420 in contrast to the recent dominion of Zeus. – ἑσπέριοι: the supplement is sugested by Od. viii. 29 ἠὲ πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων. "West and East" carries out the idea of πρόπασα χώρα.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-290

⁴⁹⁹

⁵⁰⁰

;

409. συναιμόνων: Atlas and Ty- phon. Both are undergoing punish- ment in the western world.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-291

⁵⁰¹

⁵⁰²

;

411 f. ἔποικον ᾿Ασίας ἕδος νέμον- ται : = ᾿Ασίαν ἐποικοῦσι. ἔποικος is here used in a general sense, conveying simply the idea of dwelling; 80 ἔποικον ἕδος = seat of residence. The scholiast, wrongly taking the word as colonist, imagines an anachronism (οὔπω γὰρ ἦν ἐποικισθεῖσα τοῖς "Ελλησιν ἡ ᾿Ασία). With ᾿Ασίας ἕδος cp. Ιθάκης ἕδος Od. xiii. 344, Θήβης ἕδος ΙΙ. ίν. 406.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-292

⁵⁰³

⁵⁰⁴

;

414. συγκάμνουσι : not = σὺν ἡμῖν κάμνουσι (Schol.), but like συνασχαλᾶν above (161, 243), συμπονεῖν (274). Cp. Eur. Alc. 614 ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον.

;

δάιος στρατός, ὀξυπρώτας.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-293

⁵⁰⁵

⁵⁰⁶

;

416. παρθένοι: see on 723. - μάχας ἄτρεστοι : cp. Soph. O. T. 885 Δίκας ἀφόβητος, Sept. 875 κακῶν ἀτρύμονες, Pers. 51 λόγχης ἄκμονες. Krüger II. § 47, 26, 9.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-294

⁵⁰⁷

⁵⁰⁸

;

417 f. Σκύθης: see on 2. — οἵ : σχῆμα πρὸς τὸ σημαινόμενον. Ср. 421, 805, 808. – γᾶς ἔσχατον τόπον: cp. 666; Soph. Trach. 1100 ἐπ᾿ ἐσχάτοις τόποις.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-295

⁵⁰⁹

⁵¹⁰

;

420. ᾿Αρίας : see App. In Cho. 423 ῎Αριον is explained by the Schol. as Περσικόν. Cp. Hesych. ᾿Αρείας πώλους· Περσικάς· ῎Αρειοι γὰρ ἔθνος Περσικόν. Ιη ᾿Αρίας ἄρειον there is an etymologizing play on words, as in Frg. 305 τοῦτον δ᾽ ἐπόπτην ἔποπα τῶν αὑτοῦ κακῶν. Cp. Eum. 155 ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων, Pers. 995 ἄρειόν τ᾽ ᾿Αγχάρην, 11. νί. 201 ἤτοι ὁ κὰπ πεδίον τὸ ᾿Αλήιον οῖος ἀλᾶτο. See also notes on 86 and 692. – ἄνθος : cp. Ag. 197 ἄνθος ᾿Αρ- γείων, Pers. 59 ἄνθος Περσίδος αἴας οἴχεται ἀνδρῶν, ibid. 252, 925, Suppl. 663 ἥβας δ᾽ ἄνθος.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-296

⁵¹¹

⁵¹²

;

421. ὑψίκρημνον πόλισμα: proba- bly the lofty Ecbatana (᾿Αγβάτανα Pers. 961), the capital of the Medes, is meant.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-297

⁵¹³

⁵¹⁴

;

422. Καυκάσου πέλας: a geogra- phical definition like ἀμφὶ Μαιώτιν λίμναν just above. - νέμουσιν : cp. Eum. 1019 Παλλάδος πόλιν νέμοντες.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-298

⁵¹⁵

⁵¹⁶

;

423. ὀξυπρῴροισι: cp. βούπρῳρος, ἀνδρόπρωρος. – βρέμων ἐν αἰχμαῖς: cp. Eur. Phoen. 113 πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ᾽ ὅπλοις βρέμων. With ἐν αἰχμαῖς cp. Eur. Εl. 321 καὶ σκῆπτρ᾽ ἐν οἷς Ἕλλησιν ἐστρατηλάτει, Xen. Mem. iii. 9. 2 ἐν πέλταις καὶ ἀκοντίοις διαγω- νίζεσθαι.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-299

⁵¹⁷

⁵¹⁸

;

425. The foregoing thought, "I bewail thy sufferings in common with all humanity," is followed in the third strophe by the sole exam- ple of similar sufferings. This is then described at length, after the manner of the Homeric similes. The com- parison of past instances is common in tragedy; see Cho. 603 ff., Soph. Ant. 944 ff., El. 837 ff., Phil. 676 ff., Eur. Med. 1282 μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος γυναῖκ᾽ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις κτέ., Hipp. 545 ff., H. F. 1017 ff.

425-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-300

⁵¹⁹

⁵²⁰

;

425-430. Responsion with the an- tistrophe has been disturbed by inter- polation. See App.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-301

⁵²¹

⁵²²

;

426. ἐν πόνοις δαμέντα: ἐν is not simply the equivalent of the instru- mental dative, as often (for instance Pers. 251 ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολὺς ὄλβος), but expresses the dura- tion of the pain, as if it were πόνοις ἐνεζευγμένον. See on 168. – ἀκαμαν- τοδέτοις λύμαις: interpolated from 148 (one manuscript has ἀδαμαντοδέ- τοις). – θεόν: like his brother Pro- metheus.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-302

⁵²³

⁵²⁴

;

429 ff. For the thought cp. 348 ff. In both passages Atlas is described as 'upholding sky and earth,' but the language is here even vaguer than in the former place. The expression σθένος γαίας affords a hint of the con- ception intended. While the heavens press down from above, the earth bears up against the pressure of At- las's feet, and the strength with which she resists this pressure is in the poet's mind. - πόλον : cp. the scholi- ast on Ar. Av. 179 πόλον γὰρ οἱ παλαιοὶ οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι σημεῖόν τι (a point) καὶ πέρας ἄξονος, ἀλλὰ τὸ περιέχον ἅπαν. Εὐριπίδης Πειρίθῳ (Frg. 597) ‘τὸν ᾿Ατ- λάντειον τηροῦσι πόλον.' - νώτοις ὑπο- στενάζει : = νώτοις βαστάζων στενάζει. But see App.

431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-303

⁵²⁵

⁵²⁶

;

431 ff. Further description of At- las's situation. 'Fluctus marinos quasi misericordia Atlantis tangi fingit, quia Atlas haud procul a mari in Maure- tania stare ferebatur' (Schütz). — συμπίτνων : sc. ῎Ατλαντι στενάζοντι. The wave which breaks at Atlas's feet groans in sympathy with him, and the lament is passed on to the depth of the sea and finally to the dark re- cesses of the lower world. So too the rivers groan, whose sources are near Atlas. With βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων συμπίτνων, cp. Il. xiv. 394 οὔτε θαλάσ- σης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον, κτἑ.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-304

⁵²⁷

⁵²⁸

;

433. ῎Αΐδος μυχὸς γᾶς: two geni- tives, one of which (yas) is more closely connected with the govern- ing substantive than the other. Cp.4 Soph. O. C. 669 τᾶσδε χώρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα, Eur. Suppl. 53 τάφων' χώματα γαίας, Cycl. 293 ή τε Σουνίου δίας ᾿Αθάνας σῶς ὑπάργυρος πέ- τρα. ῎Αïdos is here used in a broad sense, of the gloomy nether world. For the asyndeton στένει, ὑποβρέμει, and for the whole description, cp.

;

Sept. 900 διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος, στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλαν- δρον.

436-525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-305

⁵²⁹

⁵³⁰

;

436-525. Second Episode. Prometheus and the Coryphaeus. Prometheus calls to mind the benefits he has conferred on gods and men, and his bitterness increases as he contrasts these with his present treat- ment.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-306

⁵³¹

⁵³²

;

436. μή τοι: see on 625.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-307

⁵³³

⁵³⁴

;

437. σιγάν: see Introduction, pp. 23 and 27. – συννοίᾳ : cp. Soph. Ant. 278 ἐμοί τοι, μή τι καὶ θεήλατον τοὔργον τόδ᾽, ἡ ξύννοια βουλεύει πάλαι, Hdt. i. 88 ὁ δὲ συννοίῃ ἐχόμενος ἥσυχος ἦν. The nature of the 'brooding thoughts' suggested by his pains is hinted at in the words καίτοι... διώρισεν. - δάπτο- μαι κέαρ: cp. Od. i. 48 δαίεται ἦτορ, Il. vi. 202 ὃν θυμὸν κατέδων.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-308

⁵³⁵

⁵³⁶

;

439. τούτοις : = istis, spoken with contempt.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-309

⁵³⁷

⁵³⁸

;

440. τίς ἄλλος ἢ ᾿γώ: διὰ τὸ συμβα- λέσθαι Διὶ κατὰ τῶν Τιτάνων, Schol. Cp. 219 with 229. Hence παντελώς, finally, after all, if one goes to the bottom of the matter.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-310

⁵³⁹

⁵⁴⁰

;

441 f. εἰδυίαισιν ἂν ὑμῖν λέγοιμι : cp. 1040, Suppl. 742 καὶ λέγω πρὸς εἰ- δότα, Αg. 1402 πρὸς εἰδότας λέγω, Il. x. 250 εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ᾿ ᾿Αργείοις ἀγορεύεις, xxiii. 787 εἰδόσιν ὄμμ᾽ ἐρέω πᾶσιν, Pind. Pyth. iv. 251 εἰδότι τοι ἐρέω, Soph. Ο. C. 1539 τὰ μὲν τοιαῦτ᾽ οὖν εἰδότ᾽ ἐκδιδάσκομεν, Eur. Hec. 670 οὐ καινὸν εἶπας, εἰδόσιν δ᾽ ὠνείδισας, Or. 1183 εἰδότ᾽ ἠρόμην, Hdt. iii. 103 ἐπιστα- μένοισι τοῖσι Ἕλλησι οὐ συγγράφω, vii. 8 ἐπισταμένοισι εὖ οὐκ ἄν τις λέγοι, Thuc. ii. 36 μακρηγορεῖν ἐν εἰδόσιν οὐ βουλόμενος ἐάσω, Plaut. Pseud. 996 novi: notis praedicas.

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-311

⁵⁴¹

⁵⁴²

;

442. τὰν βροτοῖς δὲ πήματα: ὰ εἶ- χον πήματα πρώην, Schol. The pres- ent condition of mankind is known; but to put Prometheus's merit in a clear light, it is necessary to set forth their former wretched plight (447 ff.). In this sense Prometheus says be- low, λέξω δὲ μέμψιν οὔτιν᾿ ἀνθρώποις ἔχων.

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-312

⁵⁴³

⁵⁴⁴

;

444. φρενῶν ἐπηβόλους: cp. Soph. Ant. 492 λυσσῶσαν αὐτὴν οὐδ᾽ ἐπήβολον φρενῶν, Porphyr. Quaest. Homer. i. τὸ δὲ ἐπήβολος σημαίνει τὸν ἐπιτυχῆ καὶ ἔγκρατῆ ἀπὸ τῆς βολῆς καὶ τοῦ βάλλειν. Σοφοκλῆς ᾿Αλκμαίωνι ῾ εἴθ᾽ εὐ φρονή- σαντ᾽ εἰσίδοιμί πως φρενῶν ἐπήβολον καλῶν σε.'

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-313

⁵⁴⁵

⁵⁴⁶

;

445. μέμψιν ἔχων: Soph. Αi. 179 σοί τινα μομφὰν ἔχων, Eur. Phoen. 773 ὥστε μοι μομφὰς ἔχειν, Οr. 1069 ἓν μὲν πρῶτά σοι μομφὴν ἔχω. Cp. Soph. Phil. 322 ἔχεις ἔγκλημ᾽ ᾿Ατρείδαις. In passive sense Thuc. ii. 41 τῷ ὑπηκόῳ κατάμεμψιν ἔχει (sc. ἡ πόλις) ὡς οὐχ ὑπ᾿ ἀξίων ἄρχεται.

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-314

⁵⁴⁷

⁵⁴⁸

;

446. ὧν δέδωκ' εὔνοιαν : the kindly feeling which prompted my gifts. See Krüger I. § 47, 7, 6.

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-315

⁵⁴⁹

⁵⁵⁰

;

447. πρῶτα μέν: answered by ἦν δ᾽ οὐδέν, 454 (cp. 707-709, 1016- 1020). The third specification is in- troduced by καὶ μήν (459), the fourth by καί (462). - The scholiast remarks, τὸ παροιμιώδες ἐξηγεῖται 'νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει. A verse of Epicharmus ran νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει, τἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-316

⁵⁵¹

⁵⁵²

;

448 f. ὀνειράτων ἀλίγκιοι μορφαῖσι : see on 548, and cp. Ar. Av. 687 ἀνέρες εἰκελόνειροι. In a different sense Ag. 1218 ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι. ἀλίγκιος is an Homeric word. – τὸν μακρὸν βίον: an expression for "the whole duration of life" (τὸ μῆκος τοῦ βίου), like our 'the live-long day.' Cp. Eur. Hipp. 374 νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ, and 537 below.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-317

⁵⁵³

⁵⁵⁴

;

450. ἔφυρον εἰκῇ: cp. Eur. Suppl. 201 αἰνῶ θ᾽ ὡς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένου καὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο, and the passage of a tragedy preserved Stob. Ecl. Phys. i. 1 ἔπειτα πάσης Ελ- λάδος καὶ συμμάχων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ᾽ ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν ηὕρηκ᾽ ἔξοχον σοφισμάτων (cp. 459), and finally the long description of the primitive con- dition of mankind in Lucret. v. 951 ff. - οὔτε ... οὐ: cp. 479; Cho. 291 οὔτε κρατῆρος μέρος εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός, Soph. Ant. 249 οὔτε του γενῇδος ἦν πλῆγμ᾽, οὐ δικέλλης ἐκ- βολή, Ο. C. 972 οὔτε βλάστας πω γε- νεθλίου πατρός, οὐ μητρός εἶχον, Eur. Οr. 46 ἔδοξε δ᾽ ῎Αργει τῷδε μήθ᾽ ἡμᾶς στέγαις, μὴ πυρὶ δέχεσθαι μήτε προσφω- νεῖν τινα, Tro. 934, Frg. 326. – πλιν- θυφεῖς : lateribus contextos. The word is found only here.

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-318

⁵⁵⁵

⁵⁵⁶

;

451. προσείλους : compound of εἵλη, sun's warmth. Cp. προσήλιος, ἀντήλιος. - ήσαν: on the Attic form (from olda) see G. 127 VII; H. 491.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-319

⁵⁵⁷

⁵⁵⁸

;

452. ἀήσυροι : agiles, alacri- ter discurrentes (Schütz), that is, swarming. Root αε- (ἄημι), with added σ.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-320

⁵⁵⁹

⁵⁶⁰

;

453. Cp. Hom. Нутn xx. 1 ῞Ἥφαι- στον . · ὃς μετ᾿ ᾿Αθηναίης γλαυκώπιδος ἀγλαὰ ἔργα ἀνθρώπους ἐδίδαξεν ἐπὶ χθο- νός, οἱ τὸ πάρος περ ἄντροις ναιετάασκον

;

ἐν οὔρεσιν ἠΰτε θῆρες. νῦν δὲ ... εὔκη- λοι διάγουσιν ἐνὶ σφετέροισι δόμοισιν.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-321

⁵⁶¹

⁵⁶²

;

457. σφίν: see on 252.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-322

⁵⁶³

⁵⁶⁴

;

458. δυσκρίτους: belongs with ἀν- τολάς as well as δύσεις. Words com- mon to two members of a sentence, the poets like to put in the second member, to give it greater weight and to bind the whole together. Cp. Εl. 105 ἔστ᾽ ἂν παμφεγγεῖς ἄστρων ῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδ᾽ ἦμαρ, 929 ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής, Ο. C. 1399 οἴμοι κελεύθου τῆς τ᾽ ἐμῆς δυσπραξίας, Aesch. Ag. 589 φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνά- στασιν, Eum. 9 λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα.' So Schneidewin on Soph. Ο. Τ. 802 (κηρύξ τε κἀπὶ πωλικῆς ἀνὴρ ἀπήνης ἐμβεβώς). See on 21, and 1015 below; also Cho. 206 στίβοι ποδῶν ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς, Eur. Heracl. 158 εἰς γόους τε καὶ τὰ τῶνδ᾽ οἰκτίσματα βλέψας, Med. 1366 ὕβρις οἵ τε σοὶ νεοδμῆτες γάμοι. - As an ex- ample of a δύσκριτος δύσις the scholi- ast cites, οἷον Ωρίων ὅτε δύων χειμῶνα ποιεῖ. σεις: the invention of architecture, astronomy, arithmetic, and letters is elsewhere ascribed to Palamedes. Cp. Soph. Frg. 379 οὗτος (Παλαμήδης) δ᾽ ἐφηῦρε τεῖχος ᾿Αργείων στρατῷ, σταθμῶν τ᾿ ἀριθμῶν καὶ μέτρων εὑρήματα..., ἐφηῦρε δ᾽ ἄστρων μέτρα καὶ περιστροφάς, Eur. Frg. 582 τὰ τῆς γε λήθης φάρμακ᾿ ὀρθώσας μόνος, ἄφωνα καὶ φωνοῦντα συλλαβάς τε θεὶς ἐξηῦρον ἀνθρώποισι γράμματ᾽ εἰδέναι.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-323

⁵⁶⁵

⁵⁶⁶

;

461. μουσομήτορα: cp.Hesiod Theog. 52 Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες κοῦραι Διὸς αἰγιό- χοιο, τὰς ἐν Πιερίῃ τέκε Μνημοσύνη. Memory, instead of being called simply ἐργάτις Μουσῶν, is more pic- turesquely described as ἐργάνη μουσο- μήτωρ. See also on 241.

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-324

⁵⁶⁷

⁵⁶⁸

;

463. ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμα- σίν τε: so in Latin iugalia and clitellaria iumenta are distin- guished. For ζεύγλαισι δουλεύοντα cp. 968, Soph. Ο. C. 105 μόχθοις λα- τρεύων τοῖς ὑπερτάτοις.

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-325

⁵⁶⁹

⁵⁷⁰

;

464. διάδοχοι: cp. 1027 and Frg. IV. of the Προμηθεὺς λυόμενοs below.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-326

⁵⁷¹

⁵⁷²

;

465. φιληνίους : cp. Pind. Pyth. ii. 21 459 f. καὶ μήν: nay even. See on 246. – ἀριθμὸν ... γραμμάτων τε συνθέ- ἅρματα πεισιχάλινα. Here proleptic.

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-327

⁵⁷³

⁵⁷⁴

;

466. ἄγαλμα ... χλιδής: the pas- sion for fine horses was very strong at Athens, and led to much extrava- gance. In Thuc. vi. 16, Alcibiades takes credit for the splendor of the Olympian θεωρία ‘διότι ἅρματα μὲν ἑπτὰ καθῆκα, ὅσα οὐδείς πω ἰδιώτης πρότερον.᾿ Cp. Hdt. vi. 35 Μιλτιάδης ἐὼν οἰκίης τεθριπποτρόφου, [Dem.] XLII. 24 ἱππο- τρόφος ἄγαθός ἐστι (sc. Φαίνιππος) καὶ φιλότιμος ἅτε νέος καὶ πλούσιος καὶ ἰσχυρὸς ὤν, and especially the begin ning of Aristophanes's Clouds.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-328

⁵⁷⁵

⁵⁷⁶

;

467. ἄλλος ἀντ᾿ ἐμοῦ: cp. Soph. Ο. C. 488 κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ, Αἰ. 444 ἄλλος ἀντ᾿ ἐμοῦ, Eur. Η. F. 519 ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, Hel. 574 οὐκ ἔστιν ἄλλη σή τις ἀντ᾿ ἐμοῦ γυνή. Also Eur. Suppl. 419 ὁ γὰρ χρόνος μάθησιν ἀντὶ τοῦ τά- χους κρείσσω τίθησιν.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-329

⁵⁷⁷

⁵⁷⁸

;

468. λινόπτερα: similarly Ennius (quoted by Servius on Verg. Aen. i. 224) naves velivolae; Ovid Pont. iv. 5, 42 velivolae rates; cp. Suppl. 734 νῆες ὠκύπτεροι, Eur. Hipp. 752 & λευκόπτερε πορθμίς, Od. vii. 36 νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτέρον ἠὲ νόημα, xi. 125 εὐήρε᾽ ἐρετμά, τά πτερὰ νηυσὶ πέλονται. – ὀχήματα: cp. Suppl. 33 ξὺν ὄχῳ ταχυήρει, Od. iv. 708 νηῶν ὠκυπόρων ἐπιβαινέμεν, αἱ θ' ΤΕ ἁλὸς ἵπποι ἀνδράσι γίγνονται, Soph. Trach. 656 πολύκωπον ὄχημα ναός, Eur. Ι. Τ. 410 νάϊον ὄχημα.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-330

⁵⁷⁹

⁵⁸⁰

;

469 f. Cp. Eur. Frg. 897 μισῶ σο- φιστὴν ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός.

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-331

⁵⁸¹

⁵⁸²

;

472 ff. μεσολαβοῦσαι αἱ τοῦ χοροῦ τὴν ἔκθεσιν τῶν κατορθωμάτων διανα- παύουσι τὸν ὑποκριτήν [Αἰσχύλου], Schol. That is, the object of the interruption is simply to rest the ac- tor. Accordingly, the coryphaeus re- peats assentingly the sentiment which Prometheus has last uttered. This is often the case in such intermediate speeches of the chorus. The words πέπονθας αἰκὲς πῆμα, thou hast been shamefully treated, voice the feeling of indignation implied in Prome- theus's speech. The chorus is amazed at the unjust dispensation by which Prometheus, who helped others, can- not help himself. – ἀποσφαλεὶς φρε- νῶν πλανᾷ : equivalent to οὐκ ἔχω σόφισμα above. Cp. Pers. 392 φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν γνώμης ἀπο- σφαλεῖσιν, Eur. Iph. Α. 742 μάτην ᾖξ᾽, ἐλπίδος δ᾽ ἀπεσφάλην, Ag. 1530 ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς εὐπάλαμον μέριμναν ὅπα τράπωμαι. Asyndeton, because the clause is explanatory of πέπονθας αἰκὲς πῆμα. Krüger I. § 59, 1, 5.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-332

⁵⁸³

⁵⁸⁴

;

474. ἀθυμεῖς: result of the help- lessness just described.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-333

⁵⁸⁵

⁵⁸⁶

;

475. ἰάσιμος : for the omission of εἶ and σύ, see on 42. The thought reminds one of Mark xv. 31 ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι, only there is no derision in the words of the coryphaeus.

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-334

⁵⁸⁷

⁵⁸⁸

;

479 f. οὔτε ... οὐ ... οὔτε: instead of οὔτε ... οὔτε ... οὔτε (as in 454). See on 450. βρώσιμον . . . χριστὸν ... πιστόν : cp. Ag. 1407 ἐδανὸν ἢ ποτόν, Eur. Hipp. 516 πότερα δὲ χρι- στὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον; Schol. on Ar. Plut. 717 φάρμακον καταπλαστόν· τῶν φαρμάκων τὰ μέν ἐστι καταπλαστά, τὰ δὲ χριστά, τὰ δὲ ποτά. The form

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-335

⁵⁸⁹

⁵⁹⁰

;

484. τρόπους τε πολλούς μαντικῆς : on these means of prophecy (dreams, voices, omens, birds, sacrifices) cp. Xen. Mem. i. 1, 3 ὅσοι μαντικὴν νομί- ζοντες οἰωνοῖς τε χρῶνται καὶ φήμαις καὶ συμβόλοις καὶ θυσίαις, Ar. Av. 720 φήμη γ᾽ ὑμῖν ὄρνις ἐστίν, πταρμόν τ᾽ ὄρνιθα καλεῖτε, ξύμβολον ὄρνιν, φωνὴν ὄρνιν, θεράποντ᾽ ὄρνιν, ὄνον ὄρνιν, Eur. Suppl. 211 & δ' ἔστ᾽ ἄσημα κοὐ σαφῆ, γιγνώσκομεν εἰς πῦρ βλέποντες, καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς μάντεις προ- σημαίνουσιν οἰωνῶν τ᾽ ἄπο. — Prophecy is reckoned among the instrumentali- ties of human progress.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-336

⁵⁹¹

⁵⁹²

;

485. ἔκρινα : κρίνω is the regular word for the interpretation of dreams. potan, πιστός (for netόs) occurs only here; Cp. ὀνειροκρίτης, and Cho. 37 κριταί Lokon. but cp. πίστρα, πιστήρια. Not only the metre, but the assonance χριστὸν πιστόν, suggested the unusual form. 482. ἠπίων: cp. ἤπια φάρμακα Il. iv. 218, xi. 830; ἠπίοισι φύλλοις Soph. Phil. 697. TE τῶνδ᾽ ὀνειράτων. - For the thought cp. Pind. Frg. 96 εὕδει δὲ (sc. ζωόν, the soul) πρασσόντων μελέων, ἀτὰρ εὑδόντεσσιν ἐν πολλοῖς ὀνείροις δείκ- νυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-337

⁵⁹³

⁵⁹⁴

;

486 f. ὕπαρ: cp. Od. xix. 547 οὐκ ὄναρ, ἀλλ᾽ ὕπαρ ἐσθλόν, ὅ τοι τετΕ λεσμένον ἔσται. – κληδόνας κτέ.: κλη- δόνες (or φῆμαι) are foreboding voices, ἐνόδιοι σύμβολοι signs which befall us on leaving home or on journeys. Cp. Cramer Anecd. Ox. IV. p. 241 ἐνόδιον, ὅταν ἐξηγήσηταί τις τὰ ἐν ὁδῷ ἀπαν- τῶντα λέγων· ἐάν σοι ὑπαντήσῃ τοιοῦ- τος ἄνθρωπος ἢ τόδε βαστάζων ἢ τόδε, συμβήσεταί σοι τόδε, Chrysost. on Paul. Ephes. 4, Homil. 12 πολλῶν δειμάτων αὐτοῖς (the Greeks) ἡ ψυχὴ μεστή, οἷον· ' ὁ δεῖνά μοι πρῶτος ἐνέ- τυχεν ἐξιόντι τῆς οἰκίας· πάντως μυ- ρίαδεῖ κακὰ συμπεσεῖν.” ' ἔξω δὲ ἐξελ- θόντι ὁ ὀφθαλμός μοι ὁ δεξιὸς κάτω- θεν ἀναπηδᾷ · δακρύων τοῦτο τεκμή- ριον,' Hor. Carm. iii. 27, 1 impios parrae recinentis omen du- cat et praegnans canis aut ab agro rava decurrens lupa Lanuvino fetaque vulpes. Rumpit et serpens iter in- stitutum, si per obliquum similis sagittae terruit man- nos.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-338

⁵⁹⁵

⁵⁹⁶

;

488. γαμψωνύχων: cp. Il. xvi. 428 αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες. The large, soar- ing birds of prey (eagles, hawks, ravens) served for augury. -σκεθρῶς: ср. 102.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-339

⁵⁹⁷

⁵⁹⁸

;

490 ff. εὐωνύμους τε: cp. on 91; also Ag. 444 στένουσι δ᾽ εὐ λέγοντες τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις, τὸν δ᾽ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντα, Pers. 76 πεζονόμοις ἔκ τε θαλάσσας. — δίαιταν . . . συνεδρίαι : this, too, was a part of augural sci- ence, as affording prognostications of human conditions. Cp. Aristot. Hist. Αn. ix. 1 τοῖς ὠμοφάγοις ἅπαντα πολε- μεῖ, καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις· ὅθεν καὶ τὰς διεδρίας καὶ τὰς συνεδρίας οἱ μάντεις λαμβάνουσι· δίεδρα μὲν τὰ πολέμια τιθέντες, σύνεδρα δὲ τὰ εἰρη- νεύοντα πρὸς ἄλληλα. Accordingly στέργηθρα is the untechnical, συνεδρίαι the technical term.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-340

⁵⁹⁹

⁶⁰⁰

;

493 ff. Examination of sacrificial victims (extispicina) had to do with shape, position, and color of the inner organs. This was especially the office of the ἱεροσκόποι οι θυοσκό- ποι. – καὶ χροιὰν... χολή: and what color the gall must have, to be agreeable to the gods. Cp. Eur. El. 826 ἱερὰ δ' εἰς χεῖρας λαβὼν Αἴγισθος ἤθρει· καὶ λόβος μὲν οὐ προσῆν σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας κακὰς ἔφαι- νον τῷ σκοποῦντι προσβολάς,

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-341

⁶⁰¹

⁶⁰²

;

496 ff. κνίσῃ... τέχνην : this τέχνη is the ἐμπυρομαντεία, which derived signs (σήματα) from the form, bright- ness and power of the sacrificial flames. Cp. Apoll. Rh. i. 144 αὐτὸς δὲ θεοπροπίας ἐδίδαξεν οἰωνούς τ᾽ ἀλέγειν ἠδ᾽ ἔμπυρα σήματ᾿ ἰδέσθαι. Such ἔμπυρα (= φλογωπά) σήματα, of evil portent, are described Soph. Ant. 1006 ἐκ δὲ θυμάτων Ηφαιστος οὐκ ἔλαμπεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ σποδῷ μυδῶσα κηκὶς μηρίων ἐτήκετο κάτυφε κἀνέπτυε καὶ μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο, καὶ καταρρυεῖς μηροὶ κα- λυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς. Incident- ally, in κνίσῃ ὀσφῦν, the poet refers to the doctrines as to what part of the victims should be offered to the gods, and in what way. There is here a vague allusion to the story in Hesiod (see Introd. p. 5). Ср. also Il. i. 460 μηρούς τ᾽ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν, δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ᾿ αὐτῶν δ᾽ ὠμοθέτησαν. – μακρὰν ὀσφῦν : = μεγαλὴν ὀσφῦν. Cp. Eum. 75 δι' ἠπείρου μακρᾶς. The so-called ἱερὸν ὀστοῦν, os sacrum, is meant. Cp. Etym. Magn. p. 468, 28 ἱερὸν ὀστοῦν, τὸ ἄκρον τῆς ὀσφύος· οὕτω γὰρ κέκληται ὅτι μέγα ἐστίν (hence the epithet μακράν), ἢ ὅτι ἱερουργεῖται τοῖς θεοῖς.

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-342

⁶⁰³

⁶⁰⁴

;

499. ἐξωμμάτωσα, ἐπάργεμα: these correspond in their proper significa- tions. ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων (cata- ract), ἀφ᾽ οὗ ἄργεμα κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα (albugo), Eustath. p. 1430, 60; ἐπάργεμα λέγε- ται τὰ ὄμματα, ὅταν ἢ τετυφλωμένα ὑπὸ λευκωμάτων, Hesych. On ἐξομματοῦν, take scales from the eyes, cp. the verse from Sophocles's Phineus in Ar. Plut. 635 (ἀντὶ γὰρ τυφλοῦ) ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυνται κόρας. Here “open the eyes is said for "make plain." What we perceive, seems to us, as it were, to have eyes. So τυφλός means invisible as well as not seeing. ματα. دو

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-343

⁶⁰⁵

⁶⁰⁶

;

501. ἀνθρώποισιν : to be joined with the verbal substantive ὠφελή- Cp. 612; Ar. Nub. 305 οὐρα- νίοις τε θεοῖς δωρήματα, Plat. Apol. 30 a τὴν ἐμὴν τῷ θεῷ ὑπηρεσίαν, Eur. Iph. Τ. 387 τὰ Ταντάλου τε θεοῖσιν ἑστιάματα. Krüger I. § 48, 12, 4; G. 185; H. 765 a. For the dative with ὠφελεῖν see on 342 above.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-344

⁶⁰⁷

⁶⁰⁸

;

502. άργυρον χρυσόν τε: the last two objects, united by τé, form to- gether the third member of the series. Cp. Cic. Div. i. 51 aurum et argentum, aes, ferrum.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-345

⁶⁰⁹

⁶¹⁰

;

504. φλύσαι: cp. Cic. de Fin. v. ζεε φλούρια 27 dixerit hoc quidem Epi- curus, semper beatum esse sapientem, quod quidem solet ebullire nonnunquam.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-346

⁶¹¹

⁶¹²

;

505. Cp. Eur. Frg. 364, 5 βραχεῖ δὲ μύθῳ πολλὰ συλλαβὼν ἐρῶ, Lucret. vi. 1083 sed breviter pau- cis praestat comprendere multa.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-347

⁶¹³

⁶¹⁴

;

507 f. Paratactic for μή νυν βρο- τοὺς ὠφελῶν σαυτοῦ ἀκήδει, according to a favorite Greek mode of expres- sion. Cp. Dem. Ix. 27 καὶ οὐ γράφει μὲν ταῦτα, τοῖς δ᾽ ἔργοις οὐ ποιεῖ. In ὠφέλει the time of the action is not thought of, only its sense as opposed to ἀκήδει. Observe that ἀκηδεῖν is an epic word.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-348

⁶¹⁵

⁶¹⁶

;

509 f. The prediction of Prome- theus in 476 is fulfilled; the account of his achievements has brought the chorus to enthusiastic admiration. He has only, they think, to exert his inventive genius in his own behalf, to become as powerful as Zeus him- self. To the enlightened spectator this utterance, in a certain sense, is true, since at the end of the trilogy Prometheus is to take his place at the side of the other gods, and so of Zeus, as an object of worship. The thought serves furthermore as tran- sition to the mention of the secret and the revelation of Prometheus's designs.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-349

⁶¹⁷

⁶¹⁸

;

511 f. Prometheus tacitly accepts the words ἐκ δεσμῶν λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός, but as to time (οὔπω) and manner (ταύτῃ, as you suppose; cp. on 247) of his release the chorus, he asserts, is wrong. – μοῖρα πέπρωται: cp. τὴν πεπρωμένην μοῖραν, Hdt. i. 91. This general statement leads to a discussion of the nature of Destiny. – τελεσφόρος: Eur. Heracl. 899, μοῖρα τελεσσιδώτειρα. – κράναι : here intransitive, go into fulfilment (ούπω μοῖρα πέπρωται ταῦτα ταύτῃ κρᾶ- ναι). Cp. Cho. 1075 ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει μετακοιμισθὲν μένος ἄτης; – The scholiast remarks, οὔπω μοι λυθῆ- ναι μεμοίραται· ἐν γὰρ τῷ ἑξῆς δράματι λύεται, ὅπερ ἐμφαίνει Αἰσχύλος. – Eur. Med. 365 ἀλλ᾽ οὔτι ταῦτα ταύτῃ, μὴ δοκεῖτέ πω, seems an imitation of this passage. Cp. Ar. Eq. 843 οὐκ ἀγαθοὶ ταῦτ᾽ ἐστί πω ταύτῃ μὰ τὸν Ποσειδώ. -

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-350

⁶¹⁹

⁶²⁰

;

513. φυγγάνω: the meaning of the present is, I am to escape; so 525 ἐκφυγγάνω, I have the means of escap- ing. Cp. Soph. Phil. 113 αἱρεῖ τὰ τόξα ταῦτα τὴν Τροίαν μόνα.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-351

⁶²¹

⁶²²

;

514. τέχνη: sollertia. " Skill avails nought against Necessity" is a general sentiment. Prometheus hints that the time of his release is fixed by Fate; he cannot change it, nor can Zeus himself. This last idea is taken up by the chorus in 517.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-352

⁶²³

⁶²⁴

;

515. οἰακοστρόφος (cp. 148): that is, "in whose hands lies the execu- tion of the law of the universe ? "

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-353

⁶²⁵

⁶²⁶

;

516. τρίμορφοι: as it were, ἑvds ὀνόματος (Μοίρας) τρεῖς μορφαί. Re- versed in 210 Γαῖα πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία– μνήμονες: cp. Ag. 155 παλίνορτος οἰκονόμος δολία μνάμων μῆ- νις. In Eum. 382 the Erinyes call themselves κακῶν μνήμονες, σεμναὶ καὶ δυσπαρήγοροι βροτοῖς. The Moῖραι are the representatives of eternal law, the Erinyes carry out this law by πλὴν ἀεὶ κρατεῖν ; punishing all who violate it. Cp. Eum. 334, where the Erinyes say, τοῦτο γὰρ λάχος Μοῖρ᾽ ἐπέκλωσεν ἐμπέ- δως ἔχειν, θνατῶν τοῖσιν αὐτουργίαι ξυμπέσωσιν μάταιοι, τοῖς ὁμαρτεῖν ὄφρ᾽ ἂν γᾶν ὑπέλθῃ, and Hesiod Theog. 217 καὶ Μοῖρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο (sc. Νὺξ) νηλεοποίνους (where Κῆρες = Ἐρινύες, cp. Sept. 1054 φθερσιγενεῖς Κῆρες Ἐρι- vues, and Eum. 321, where the Erinyes are said to be daughters of Night). This verse taken together with 910 f. shows why Zeus is still subject to Fate. Prometheus has in mind the danger of loss of sovereignty. See Introduction, p. 17 f.

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-354

⁶²⁷

⁶²⁸

;

518. οὔκουν . γε: the power of Fate over Zeus is limited to the in- fliction of penalties for his transgres- sions of universal law. Cp. the words of the Pythian priestess, Hdt. i. 91 τὴν πεπρωμένην μοῖραν ἀδύνατά ἐστι ἀποφυγεῖν καὶ θεῷ.

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-355

⁶²⁹

⁶³⁰

;

519. Cp. Eum. 125 τί σοι πέπρα πέπρακται πρᾶγμα πλὴν τεύχειν κακά;

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-356

⁶³¹

⁶³²

;

522. The scholiast remarks, τῷ ἑξῆς δράματι φυλάττει τοὺς λόγους. - λόγου: λόγος (like ἔπος) is often used of the subject-matter of a discourse. Cp. Eur. Hel. 120 ἄλλου λόγου μέμνησο, μὴ κείνης ἔτι.

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-357

⁶³³

⁶³⁴

;

524. ὅσον μάλιστα: like ὅσον τά- χιστα. Krüger II. § 49, 10, 2; H. 651.

526-560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-358

⁶³⁵

⁶³⁶

;

526-560. Second Stasimon. The subject - praise of peace with Heaven and a tranquil life - is sug- gested by the words of the cory- phaeus 519 τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν ἀεὶ κρατεῖν ; The dactylo-epitritic rhythm corresponds with this senti- ment, and 'affords, in the midst of the heat of tragic pathos, a moment of refreshing coolness and cheerful calm' (Westphal). ποτε ἀντίπαλον κράτος ποιοῖτο τῇ ἐμῇ γνώμῃ, ἀντὶ τοῦ μηδέποτε ἐναντίος μοι γένοιτο, Schol. – θεῖτο κράτος ἀντίπα- λον: see on 163.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-359

⁶³⁷

⁶³⁸

;

529 f. ὁσίαις θοίναις: the sacrifi- cial feasts which the Oceanid maidens set for the gods on the shore of Ocean, remind one of the banquets of the Aethiopians in Homer (Il. i. 423 Ζεὺς γὰρ ἐς Ωκεανὸν μετ᾿ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ᾽ ἅμα πάντες ἕποντο). The gods visit the banquets of the Oceanids, as in Ovid, Fast. iv. 423, frigida caeles- tum matres Arethusa voca- rat; venerat ad sacras et dea flava dapes. – βουφόνοις : cp. Eum. 283 καθαρμοῖς χοιροκτόνοις, Ag. 209 παρθενοσφάγοισι ῥείθροις.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-360

⁶³⁹

⁶⁴⁰

;

532. ἄσβεστον πόρον : cp. 139. 526 ff. ὁ πάντα διοικῶν Ζεὺς μηδέ- Hesych. explains, ἄσβεστον· ἀκατά-

;

παυστον. Cp. also Ag. 958 ἔστιν θά- λασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; For πόρον, see 806; Cho. 366 παρὰ Σκα- μάνδρου πόρον, Pers. 493 ἐπ᾿ ᾿Αξίου πόρον.

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-361

⁶⁴¹

⁶⁴²

;

534 f. τόδε: "the following rule of life.” – ἐκτακείη : ' videtur a scrip- tura in tabulis cereis petitum esse, quae igni admoto aut solis radiis colliquescit ideoque deletur' (Schütz). Cp. 789, and Critias Frg. 2, 12 λῆστις δ᾽ ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-362

⁶⁴³

⁶⁴⁴

;

536. Cp. Theogn. 765 ὧδ᾽ εἴη κεν ἄμεινον· ἐΰφρονα θυμὸν ἔχοντας νόσφι μεριμνάων εὐφροσύνως διάγειν τερπομέ- νους.

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-363

⁶⁴⁵

⁶⁴⁶

;

537. τὸν μακρὸν βίον : all the days of one's life. See on 449. – τείνειν : Pers. 708 ὁ μάσσων βίοτος ἣν ταθῇ πρόσω, Ag. 1362 ἢ καὶ βίον τείνοντες ὧδ᾽ ὑπείξομεν, Eur. Ion 624 βίου αἰῶνα τείνει, Med. 670 ἄπαις γὰρ δεῦρ᾽ ἀεὶ τείνεις βίον;

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-364

⁶⁴⁷

⁶⁴⁸

;

538. φαναῖς ἐν εὐφροσύναις: cp. Plat. Phaedr. 256 Η εἰς γὰρ σκότον οὐ νόμος ἐστὶν ἔτι ἐλθεῖν τοῖς κατηργμένοις ἤδη τῆς ἐπουρανίου πορείας, ἀλλά φανὸν βίον διάγοντας εὐδαιμονεῖν. ἀλδαί- νουσαν: ἀλδαίνειν, like ἀλιταίνειν just above (533), is an epic word.

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-365

⁶⁴⁹

⁶⁵⁰

;

543. ἰδίᾳ: gives the right sense, but the metre requires a cretic. Probably idíą has replaced μουνάδι, as a gloss. Cp. ἰδιογνώμων and μονο- γνώμων, also μονόφρων Ag. 757; Pers. 734 μονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν ... μολεῖν, Eur. Andr. 855 μονάδ᾽ ἔρημον οὖσαν, Bacch. 609 μονάδ᾽ ἐρημίαν, Phoen. 1520 μονάδ᾽ αἰῶνα. The tragic poets use the Ionic form μοῦνος for metrical convenience. Cp. 804 and note on 345.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-366

⁶⁵¹

⁶⁵²

;

544 f. φέρ᾿ ὅπως : pregnant, look how. δεῦρο δὴ καὶ σκόπησον, Schol. - ἄχαρις χάρις: ἡ χάρις ἣν ἐχαρίσω τοῖς ἀνθρώποις ἄχαρις ἦν καὶ ἀμείψασθαί σε μὴ δυναμένη, Schol. Cp. Ag. 1545 ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι, Cho. 42 τοιάνδε χάριν ἀχάρι- τον ἀπότροπον κακῶν, Eur. Iph. Τ. 566, Phoen. 1757, and the Homeric "Ipos ῎Αϊρος (Od. xviii. 73); also note on 904. – ποῦ τίς: see on πῇ πότε, 99.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-367

⁶⁵³

⁶⁵⁴

;

546 f. ἐφαμερίων : see on 83. With this description of human helpless- ness, cp. Ar. Αυ. 685 ἄγε δὴ φύσιν ἄνδρες ἀμαυρόβιοι, φύλλων γενεᾷ προσό- μοιοι, ὀλιγοδρανέες, πλάσματα πηλοῦ, σκιοειδέα φῦλ᾽ ἀμενηνά, ἀπτῆνες ἐφη- μέριοι, ταλαοὶ βροτοὶ, ἀνέρες εἰκελόνειροι. · ὀλιγοδρανίαν: with epic quantity before δρ. Homer uses the parti- ciple ὀλιγοδρανέων as equivalent to ὀλιγηπελέων. Cp. Orph. Argon. 432 ἀνθρώπων ὀλιγοδρανέων πολυεθνέα φύτ- λην ἤειδον. – ἄκικυς : ἀσθενής, ἀδύνατος, Hesych. Cp. Aesch. Frg. 230 σοὶ δ᾽ οὐκ ἔνεστι κῖκυς οὐδ᾽ αἱμόρρυτοι φλέβες, Od. xi. 393 ἀλλ᾽ οὐ γάρ οἱ ἔτ᾽ ἦν ἐς ἔμπεδος οὐδέ τι κίκυς.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-368

⁶⁵⁵

⁶⁵⁶

;

548 f. ἰσόνειρον : ι long, following epic usage, as in ἰσόθεος Pers. 80, ἰσοδαίμων Pind. Nem. iv. 136. For the sense, see on 448, and cp. Pind. Pyth. viii. 135 ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δ᾽ οὔ τις ; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος, Eur. Med. 1224 τὰ θνητὰ οὐ νῦν πρῶτον ἡγοῦμαι σκιάν. – φωτῶν : = ἀνδρῶν. Cp. Soph. Αί. 300 ὥστε φῶτας, in distinction to animals. – ἳ δέδεται: cp. Anth. Pal. νί. 296 ἐκ γήρως ἀδρανίῃ δέδεται.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-369

⁶⁵⁷

⁶⁵⁸

;

550 f. οὔπως... παρεξίασι βουλαί: cp. Suppl. 1048 Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν μεγάλα φρὴν ἀπέραντος, Od. ν. 103 ἀλλὰ μάλ᾽ οὔπως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ᾽ ἁλιῶ- σαι, Hesiod Theog. 613 ὡς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν, and see on 906. For παρεξίασι cp. also Il. i. 132 οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις, Soph. Ant. 60, εἰ νόμου βίᾳ ψῆφον τυράννων ἢ κράτη παρέξιμεν. — τὰν Διὸς ἁρμονίαν: ὑψηλῶς καὶ τραγικῶς τὸ τῆς εἱμαρμένης ὄνομα Διὸς ἁρμονίαν εἶπεν, Schol., but this is inconsistent with 514 ff. By ἁρμονία Διός is meant rather the compact system of Zeus's realm. Cp. 230 διεστοιχίζετο ἀρχήν.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-370

⁶⁵⁹

⁶⁶⁰

;

555. διαμφίδιον μέλος: ἀλλοῖον, δια- παντὸς κεχωρισμένον· ἀμφὶς γὰρ χωρίς · Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-371

⁶⁶¹

⁶⁶²

;

556. τόδ᾽ ἐκεῖνό τε: for this use of τέ, cp. Eur. Cycl. 37 μῶν κρότος σικι- νίδων ὅμοιος ὑμῖν νῦν τε χώτε βακχίῳ κώμοις συνασπίζοντες ᾿Αλθαίας δόμους προσῇτε; - λουτρά: ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς ὅτε ἔγημέ τις ἐπὶ τοῖς ἐγχω- ρίοις ποταμοῖς ἀπολούεσθαι, Schol. on Eur. Phoen. 349.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-372

⁶⁶³

⁶⁶⁴

;

558. ὑμεναιοῦν: τὸ ἄδειν τὸν ὑμέ- ναιον καὶ συνάπτειν τὸν γάμον, Photius.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-373

⁶⁶⁵

⁶⁶⁶

;

559. ἰότατι: an Homeric word. In Od. xi. 384 ἐν νόστῳ δ᾽ ἀπόλοντο κακῆς ἰότητι γυναικός, it means by the design of, but here it means on the occasion of. Cp. ἕκατι. τὰν ὁμοπάτριον : Hesione is daughter of Oceanus, ac- cording to Acusilaus (quoted Schol. Od. x. 2, ὡς δὲ ᾿Ακουσίλαος, Ησιόνης τῆς ᾿Ὠκεανοῦ καὶ τοῦ Προμηθέως, sc. Δευκαλίων ἦν υἱός). The expression ὁμοπάτριον implies that she is not a daughter of Tethys, the mother of the Oceanids.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-374

⁶⁶⁷

⁶⁶⁸

;

560. The scholiast interprets, ἕδνοις πείθων τὴν ἐσομένην σοι δάμαρτα κοινό- λεκτρον. The action of πείθων is syn- chronous with ἄyayes, but continued, so that πείθων ἕδνοις nearly = πειθοῖ ἕδνων. See Krüger I. § 53, 1, 7. Ср. Suppl. 918 τἄμ᾽ ὀλωλόθ᾽ εὑρίσκων ἄγω.

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

⁶⁶⁹

⁶⁷⁰

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-376

⁶⁷¹

⁶⁷²

;

563. χειμαζόμενον : here in its proper sense, exposed to wind and weather. Cp. 15. Other commen- tators take the word figuratively, vexatum, cruciatum, as in Soph. Phil. 1459 Ἑρμαῖον ὄρος παρέ- πεμψεν ἐμοὶ στόνον ἀντίτυπον χειμαζο μένῳ, Eur. Hipp. 315 ἄλλῃ δ᾽ ἐν τύχῃ χειμάζομαι, Suppl. 269 πόλις χειμα- σθεῖσα, cp. below 838, 643, 1015. κει.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-377

⁶⁷³

⁶⁷⁴

;

564. ποινάς : in apposition to ὀλέ- Destruction is the penalty of the crime. Cp. Ag. 224 ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός, γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν καὶ προτέλεια ναῶν. It is rare for an appositive of this sort to precede the verb (Krüger II. § 57, 10, 6), but here this is brought about by the question. Others regard ποινάς as accusative of the inner object; see on 591 below. – ὀλέκει : ὀλέκω (or ὀλέ- κομαι) is an epic word. Other occur- rences of it in tragedy are Soph. Ant, 1285 (ὀλέκεις), Τrach. 1013 (ὠλεκόμαν).

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-378

⁶⁷⁵

⁶⁷⁶

;

567 f. Quod dicit av, id scite et convenienter spectatoris cogitationem ad ea quae extra scenam gesta sunt, traducit' (Schütz). – εἴδωλον: acc. depending on εἰσορῶσα. – γηγενούς : cp. Suppl. 305 ῎Αργον παῖδα γῆς. ἄλευ᾽ ὦ δᾶ: in a frenzy of fear, Io interrupts her sentence with this cry. Cp. Suppl. 528 and Sept. 141 ἄλευσον, Sept. 86 ἰ ἰὼ θεοὶ θεαί τ᾽ ὀρόμενον κακὸν ἀλεύσατε. δᾶ is vocative of Δᾶς = Ζᾶς = Ζεύς (cp. ἃ Ζήν, Suppl. 162), but it is a mere interjection, not an invocation of the particular god. Cp. Eum. 874 οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-379

⁶⁷⁷

⁶⁷⁸

;

569. τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βού- ταν: as if οἰστροῦμαι and ῎Αργον γη- γενῆ had preceded the intermediate exclamation. With ψάμμος) recurs Ar. Lys. 1260 (τᾶς ψάμμας) and Hdt. iv. 181.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-380

⁶⁷⁹

⁶⁸⁰

;

574 f. ὑπὸ ... ότοβεῖ: see on 126. a croire Hec. 970 αἰδώς μ᾽ ἔχει ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσ᾽ ἵν᾽ εἰμὶ νῦν, Iph. Τ. 947 ἐλ- θὼν δ᾽ ἐκεῖσε, πρῶτα μέν μ᾽ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξατο, Cycl. 330 δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν καὶ πῦρ ἀναίθων χιόνος οὐδέν μοι μέλει, Ιοη 927 ὑπεξαν- τλῶν ... ἄρδει με, Hipp. 22 τὰ πολλὰ δὲ πάλαι προκόψασ᾽, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ. See Krüger I. § 56, 9, 4, and note on 201 above. - With μυριωπὸν βούταν cp. Suppl. 304 πανόπτην οἰοβούκολον, also 677 below. 570. δόλιον ὄμμα: aptly charac- terizes the crafty glance of the pur- suing spectre. - Dochmii are the proper rhythm for monodies of trag- edy which express passionate agita- tion. 571. κατθανόντα: cp. Suppl. 305 ῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε. 572. ἀλλά με: the relative clause is continued, as usual, by an indepen- dent sentence. 573. ψάμμαν: the form ψάμμη (for (not of short) words between prepo- sition and verb, see Krüger II. § 68, 48, 4, and below on 878. – κηρόπακ- τος: wax-joined. Cp. Eur. Iph. T. 1125 συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος οὐ- ·ρείου Πανός, Theocr. Id. i. 128 ἔνθ᾽ ὧναξ καὶ τάνδε φέρ᾽ εὐπάκτοιο· μελί- πνουν ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν, Εp. xiii. 4 κηροδέτῳ πνεύματι μελπόμενος, Ovid. Metam. i. 711 disparibus cala- mis compagine cerae inter se iunctis, Verg. Ecl. ii. 32 Pan primus calamos cera con- iungere pluris instituit. The flute of the αὐλητής was here actually heard, accompanying the strophic portion of Io's song. The foregoing portion was recitative (παρακαταλογή). · ὑπνοδόταν νόμον : the "slumberous lay" depicts the exhaustion of Io.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-381

⁶⁸¹

⁶⁸²

;

576. πλάναι, τηλέπλανοι πλάναι: for the repetition, cp. Sept. 134 ἐπί- λυσιν πόνων, ἐπίλυσιν δίδου, 171 κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως χειροτόνους

;

λιτάς, Ag. 1456 τὰς πολλὰς τὰς πάνυ πολλάς. The formation of a com- pound adjective from the substantive which it accompanies, occurs in three other passages of Aeschylus: 585 below, Cho. 315 πάτερ αἰνόπατερ, Eum. 690 πόλιν νεόπτολιν. In Sophocles it is nowhere found, but often in Eurip- ides (τυφλόπους πούς, τρίπους χαλκό- πους, πόρον εὔπορον, κάματον εὐκάματον, etc.).

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-382

⁶⁸³

⁶⁸⁴

;

577 f. ταῖσδ᾽ ἐνέζευξας ἐν πημοσύ ναις : see on 108, and cp. Il. ii. 111 Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, Soph. O. C. 526 γάμων ἐνέδησεν ἄτᾳ.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-383

⁶⁸⁵

⁶⁸⁶

;

580 f. οἰστρηλάτῳ δείματι : see on 147. – παράκοπον : cp. παράκοποι φρε- νῶν Eur. Bacch. 33. Properly of coins, false-struck, counterfeit.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-384

⁶⁸⁷

⁶⁸⁸

;

582. Cp. Soph. O. Τ. 1410 ἔξω μέ που καλύψατ᾿ ἡ φονεύσατ᾽ ἢ θαλάσσιον ἐκρίψατε, Eur. Suppl. 829 κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάρᾳ πέσοι.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-385

⁶⁸⁹

⁶⁹⁰

;

584. μοι φθονήσῃς εὐγμάτων: cp. 626, 859; Eur. H. F. 333 οὐ φθονῶ πέπλων, 1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνί.

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-386

⁶⁹¹

⁶⁹²

;

586. γεγυμνάκασιν: cp. 592; Eur. Hel. 533 οὐδ᾽ ἀγύμναστον πλάνοις ἥξειν.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-387

⁶⁹³

⁶⁹⁴

;

588. τᾶς βούκερω παρθένου: equiv- alent to the announcement of the speaker's name. See on 296.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-388

⁶⁹⁵

⁶⁹⁶

;

589. οἰστροδινήτου : cp. Suppl. 573 πολύπλαγκτον ἀθλίαν οἰστροδόνητον ᾿Ιώ, 17 τῆς οἰστροδόνου βοός, Od. xxii. 299 βόες ὡς ἀγελαῖαι, τὰς μέν τ᾽ αἰόλος οἶστρος ἐφορμηθεὶς ἐδόνησεν.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-389

⁶⁹⁷

⁶⁹⁸

;

590. τῆς Ἰναχείας : see on 164. Διὰ τοῦ τὸν πατέρα αὐτῆς ὀνομάσαι ἐνέ- φηνε τὸν μάντιν, ὡς καὶ παρ' Ομήρφ (Od. xi. 100) ὁ Τειρεσίας ῾ νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμ᾽ Ὀδυσσεῦ,' Schol.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-390

⁶⁹⁹

⁷⁰⁰

;

591 f. δρόμους γυμνάζεται : an ex- tension of the accusative of the inner object (= γυμνάζειν τινὰ γυμνασίαν ὑπερμήκων δρόμων). Cp. Soph. Αi. 1107 τὰ σέμν᾽ ἔπη κόλαζ᾽ ἐκείνους, Ο. Τ. 340 ἔπη, ἃ νῦν σὺ τήνδ᾽ ἀτιμάζεις πόλιν. Krüger II. § 46, 7, 1; H. 716 a.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-391

⁷⁰¹

⁷⁰²

;

597. θεόσυτον: cp. λαβρόσυτος 601, and see on 116.

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-392

⁷⁰³

⁷⁰⁴

;

599. φοιταλέοις: transferred from the person affected to the thing affect- ing, as in Goethe's expression 'von durstiger Jagd.' Cp. Ag. 193 πνοαὶ κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι, βροτῶν ἄλαι, and see on ἀφεγγής, 115 above.

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-393

⁷⁰⁵

⁷⁰⁶

;

601. ἄλλων: τοῖς τῆς "Ἥρας, Schol. Io shrinks from speaking the name of her persecutor. Cp. Eur. Hec. 640 κοινὸν δ᾽ ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακὸν τᾷ Σι- μουντίδι γᾷ ὀλέθριον ἔμολε συμφορά τ᾽ ἀπ᾿ ἄλλων (the three contending god- desses). See also on 673 below.

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-394

⁷⁰⁷

⁷⁰⁸

;

604. τορῶς: cp. Pers. 479 σημῆναι τορῶς.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-395

⁷⁰⁹

⁷¹⁰

;

605. ὅ τι... τί: cp. Soph. O. T. 71 πύθοιθ᾽ ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν ῥυσαίμην, Eur. Ion 785 πῶς ἐκπεραίνεται φράζε χὤστις ἔσθ᾽ ὁ παῖς, Ιph. Α. 696 γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω, Plat. Gorg. 448 ο οὐδεὶς ἠρώτα ποία τις εἴη ἡ Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι καλεῖν τὸν Γοργίαν. – ἐπαμμένει: cp. Pers. 807 οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ᾽ ἐπαμ- μένει παθεῖν.

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-396

⁷¹¹

⁷¹²

;

608. θρόει, φράζε : asyndeton of urgent entreaty; see on 56. – τᾷ παρθένῳ: cp. 588. Aeschylus often puts like words in corresponding po- sitions of strophe and antistrophe.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-397

⁷¹³

⁷¹⁴

;

610. Cp. Suppl. 464 αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον, and 949 below.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-398

⁷¹⁵

⁷¹⁶

;

612. πυρὸς βροτοῖς δοτήρα: on the dative with personal verbal substan- tives see Krüger I. § 48, 12, 5, and on 501.- This verse, though lacking the regular caesura, is not divided in the middle, because δοτῆρ' and ὁρᾷs are closely connected by elision. Cp. 710 and see note on 640.

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-399

⁷¹⁷

⁷¹⁸

;

613. The stichomythy is intro- duced by a speech of two verses (see on 38), and at 622 below the transi- tion to a new topic is similarly marked.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-400

⁷¹⁹

⁷²⁰

;

615. ἁρμοῖ: ἀρτίως, Hesych. Ac- cording to Heraclides (Eustath. on Iliad p. 140, 13), a Syracusan word. Cp. Soph. Ai. 787 τί μ᾽ αὖ τάλαιναν ἀρτίως πεπαυμένην κακῶν ἀτρύτων ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; Eur. Frg. 337 τί μ᾽, ὦ ξέν᾽, ἄρτι πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς;

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-401

⁷²¹

⁷²²

;

621. τοσοῦτον κτέ.: διὰ τὸ μὴ ταυ- τολογῆσαι, Schol. · ἀρκῶ σαφηνίσας: for the supplementary participle with ἀρκῶ, see GMT. 899.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-402

⁷²³

⁷²⁴

;

625 f. μή τοι: ' τοι non concluden- dae rationi, sed asseverando hortan- doque inservit' (Hermann). Ср. 436 above, Soph. Ant. 544 μή τοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμήσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν, Ο. С. 1407 μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γε... μή μ' ἀτιμήσητέ γε, 1439 μή τοι μ᾽ ὀδύρου. – μεγαίρω : an epic word.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-403

⁷²⁵

⁷²⁶

;

627. μὴ οὐ: cp. Soph. Ai. 540 τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; and 1056 below. Krüger II. § 67, 12, 4; GMT. 817. - γεγωνίσκειν : poetic pres- ent to γέγωνα, recurs Thuc. vii. 76.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-404

⁷²⁷

⁷²⁸

;

628. θράξαι: ταράξαι, λυπῆσαι, Εὐρι- πίδης Πειρίθῳ, Hesych. Cp. Bekker's Anecd. 352, 16 ἄθρακτος, ἀτάραχος. καὶ τὸ συνεχύθη ἐθράχθη Σοφοκλῆς λέγει. Eur. Rhes. 863 δέδοικα δ᾽ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας. The tenuis, in the shortened form, changes to aspirate from the influence of the following liquid, as in φροίμιον (προ-οίμιον), φροῦδος (πρό-οδος), φρουρός (πρό-ορος), etc. See Curtius Etymol.5 p. 501. 5

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-405

⁷²⁹

⁷³⁰

;

629. μᾶσσον ὡς : = μᾶσσον ἤ. So in German wie instead of als after com- paratives. Cp. 11. iv. 277 μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Xenophanes in Athen. xii. 526 b οὐ μείους ὥσπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν, Dios in Stob. Flor. 65, 16 τούτως γάρ, ὡς ἑνί, μασσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύ- οντι, Lys. VII. 12 ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὥς μοι προσῆκε, VII. 31 ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πό- λεως ἠναγκαζόμην, Dem. xxv. 53 τοῦ- τον οὐ τιμωρήσεσθε ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας. – προκήδου : contains an allusion to the name Προμηθεύς.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-406

⁷³¹

⁷³²

;

630. ἐπεὶ προθυμεῖ: cp. 786.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-407

⁷³³

⁷³⁴

;

631. μήπω γε: the relation of Io's adventures, beginning at this point, is in three parts. First comes Io's own narrative, given at request of the chorus; secondly, Prometheus, at Io's request, foretells her future destiny; and thirdly, he describes her previous wanderings, in order to convince her of his knowledge of the future. The second part is further divided into two distinct portions - wanderings in Europe (700-741), and wanderings in Asia and Africa (786-- 818). These are separated by a di- gression, but interest in the continu- ance of the narrative is ensured by 740 f. Thus by variety of motive, and by frequent hints of what is to come, the poet keeps the spectators' attention (see on 283) and gives his material an effective dramatic form.

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-408

⁷³⁵

⁷³⁶

;

632 f. νόσον: cp. 596 and see note on 249. νόσον and τὰς πολυφθόρους τύ xas stand in connexion; "let us hear what fatal misfortunes have brought her to this distressful state."

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-409

⁷³⁷

⁷³⁸

;

634. τὰ λοιπὰ ἄθλων : cp. 780, 684; Soph. Phil. 24 τἀπίλοιπα τῶν λόγων.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-410

⁷³⁹

⁷⁴⁰

;

635. ὑπουργῆσαι χάριν: like χαρί- ζεσθαι χάριν. Cp. Eur. Alc. 842 ᾿Αδμήτω ὑπουργῆσαι χάριν, Soph. Frg. 313 ἀνθ- υπουργῆσαι χάριν.

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-411

⁷⁴¹

⁷⁴²

;

636. ἄλλως τε πάντως καί : cp. Pers. 688 ἐστὶ δ᾽ οὐκ εὐέξοδον, ἄλλως τε πάν- τως χοὶ κατὰ χθονὸς θεοὶ λαβεῖν ἀμεί-

;

νους εἰσὶν ἢ μεθιέναι (here an indepen- dent clause follows), Eum. 726 ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι. Α temporal or conditional clause, or a participle, is the usual construction after ἄλλως καί. – κασιγνήταις πατρός: cp. Hesiod Theog. 337 Τηθὺς δ᾽ ᾿Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας. TE

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-412

⁷⁴³

⁷⁴⁴

;

637. Cp. Eur. Frg. 567 σχολὴ μὲν οὐχί, τῷ δὲ δυστυχοῦντί πως τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι πάλιν.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-413

⁷⁴⁵

⁷⁴⁶

;

638. μέλλοι: optative of a purely imaginary case. Cp. Soph. Ant. 666 ὃν πόλις στήσειε, τοῦδε χρὴ κλύειν, Ο. Τ. 314 ἄνδρα δ᾽ ὠφελεῖν, ἀφ᾽ ὧν ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνος, 979 εἰκῇ κράτιστον ζῆν ὅπως δύναιτό τις, Thuc. i. 120 ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων μέν ἐστιν, εἰ μὴ ἀδικοῖντο, ἡσυχάζειν. Krüger I. § 54, 14, 4.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-414

⁷⁴⁷

⁷⁴⁸

;

639. ἀξίαν τριβὴν ἔχει : = ἀξίαν (substantive) τῆς τριβῆς ἔχει. Cp. Eur. Med. 1124 τί δ᾽ ἄξιόν μοι τῆσδε τυγχάνει φυγῆς;

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-415

⁷⁴⁹

⁷⁵⁰

;

640. Verses lacking the usual cae- sura, and dividing themselves into two halves, are not frequent in Aes- chylus. The greatest number (seven) occurs in the Persians. In this place the ill effect is somewhat relieved by a pause after οὐκ οἶδ᾽. – ἀπιστῆσαι; disobey. Cp. Sept. 1030 ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει, Soph. Ant. 381 οὐ δή που σε γ᾽ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασι- λείοισιν ἄγουσι νόμοις, Eur. Suppl. 389 ἦν δ᾽ ἀπιστῶσ᾽, οἵδε δεύτεροι λόγοι.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-416

⁷⁵¹

⁷⁵²

;

642. καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι : "the bare recital costs me tears." Ср. 197; Eur. Hec. 519 νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ τέγξω τόδ᾽ ὄμμα, πρὸς τάφῳ θ᾽ ὅτ᾽ ἄλλυτο, Verg. Aen. ii. 6 quis talia fando...temperet a lacri- mis?

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-417

⁷⁵³

⁷⁵⁴

;

644. Cp. Soph. Αi. 282 τίς γάρ ποτ' ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; Eur. Alc. 420 οὐκ ἄφνω κακὸν τόδε προσέπτατο.

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-418

⁷⁵⁵

⁷⁵⁶

;

647. μέγ᾿ εὔδαιμον: cp. Χen. Cyr. ν. 1,28 μέγα εὐδαίμονας γενέσθαι, Suppl. 141 σεμνᾶς μέγα ματρός, Eur. Or. 1691 ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, and 1004 below. Also μέγ᾽ ἔξοχος, μέγα νήπιος in Homer and Hesiod. Krüger II. § 46, 6, 7.

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-419

⁷⁵⁷

⁷⁵⁸

;

648. Enclitics form, as it were, one word with the preceding; the long thesis of the fifth foot is therefore not a blemish, especially after the phthehemimeral caesura. See on 107.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-420

⁷⁵⁹

⁷⁶⁰

;

649 f. ἱμέρου βέλει : = ἔρωτι (591). In an inverse relation τόξευμα is used in Suppl. 1003 καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον τόξευμ᾽ ἔπεμψεν ἱμέρου νικώ- μενος. - τέθαλπται: cp. Soph. Ant. 1085 ἀφῆκα καρδίας τοξεύματα βέβαια τῶν σὺ θάλπος οὐκ ὑπεκδραμεῖ. θάλ- πος is said both of the smart of wounds and the fire of love (590). συναίρεσθαι Κύπριν: συνουσιάσαι, Schol.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-421

⁷⁶¹

⁷⁶²

;

651. Crasis of μὴ ἀ- is frequent. Cho. 918, Eum. 85 f., 694, 749, Suppl. 209. – ἀπολακτίσῃς: ὡς ἀπὸ τῶν ἀλό- γων ζῴων, Schol. The coarse expres- sion is purposely chosen, for intimi- dation.

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-422

⁷⁶³

⁷⁶⁴

;

652. βαθὺν λειμώνα : grassy meadow, i.e. with thick, deep herbage. Cp. Od. ix. 134 μάλα κὲν βαθὺ λήιον αἰεὶ εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπ᾽ οὐδας, ΙΙ. ii. 147 ὡς δ᾽ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήιον ἐλθών, ix. 151 ῎Ανθειαν βαθύλει- μον, Eur. Hipp. 1138 βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-423

⁷⁶⁵

⁷⁶⁶

;

654. ὄμμα λωφήσῃ: cp. 376. De- sire betrays itself in the look. Cp. Soph. Αi. 140 πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας.

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-424

⁷⁶⁷

⁷⁶⁸

;

657. Cp. Cho. 523 ἐκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-425

⁷⁶⁹

⁷⁷⁰

;

658 f. ἐπὶ Δωδώνης: towards Do- dona. ἐπί with gen. of general direc- tion or end in view, frequent in Homer (cp. Il. iii. 5) and Herodotus (cp. i. 1). With our passage cp. Eur. El. 1343 στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν, Thuc. i. 63 ὁποτέρωσε διακινδυνεύσει χωρήσας ἢ ἐπὶ τῆς Ὀλύνθου ἢ ἐς τὴν Ποτίδαιαν. G. 191, VI. 2, 1a; H. 799, 1, 6. – ἴαλλεν: an epic word.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-426

⁷⁷¹

⁷⁷²

;

660. τί δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα: this par- ticularization is a favorite one in Greek. Cp. the Homeric ἡ ἔπει ἢ ἔργῳ, ΙΙ. 1. 504. Especially appro-

;

priate in anxious inquiry of an ora- cle; cp. Soph. Ο. Τ. 70 ἐς τὰ Πυθικὰ ἔπεμψα Φοίβου δώμαθ᾽, ὡς πύθοιθ᾽, ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν. Cp. also Cho. 316 τί σοι φάμενος ἢ τί ῥέξας, Pers. 174 μήτ᾽ ἔπος μήτ᾽ ἔργον, Eur. Hec. 372 μηδὲν ἐμποδὼν γένῃ λέγουσα μηδὲ δρῶσα, Phoen. 878 τί οὐ δρῶν, ποῖα δ᾽ οὐ λέγων ἔπη. – πράσ- σειν φίλα : = ἦρα φέρειν, χαρίζεσθαι. πράσσειν covers both δρᾶν and λέ- γειν.

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-427

⁷⁷³

⁷⁷⁴

;

662. Synonymorum coacervatio non modo rem ipsam, scilicet ambigui- tatem oraculorum, auget atque exag- gerat, sed etiam commotum Ius animum ostendit' (Schütz). So below ἐναργὴς ... σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη.

666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-428

⁷⁷⁵

⁷⁷⁶

;

666. ἄφετον: for the resolution see on 116. ἄφετos, at large, as said of sacred animals ranging the enclosure of a temple. Cp. Plat. Critias 119 d ἀφέτων ὄντων ταύρων ἐν τῷ τοῦ Ποσει- δῶνος ἱερῷ, Prot. 320 & αὐτοὶ περιιόντες νέμονται ὥσπερ ἄφετοι, Eur. Ion 821 8 δ᾽ ἐν θεοῦ δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται. ἀλᾶσθαι : consecutive infinitive. Krüger I. § 55, 3, 20. Ср. Cho. 489 ἄνες μοι πατέρ᾽ ἐποπτεῦσαι μάχην.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-429

⁷⁷⁷

⁷⁷⁸

;

667 f. μολεῖν κεραυνόν: see on 358 (ἦλθεν). – ἐξαϊστώσοι: see on 151.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-430

⁷⁷⁹

⁷⁸⁰

;

671. ἄκουσαν ἄκων: see on 19. - ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζε: refers to the notion contained in άκων. Cp. Eum. 458 ἔφθιθ᾽ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν ἐς οἶκον· ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ μήτηρ και τέκτα, Eur. Bacch. 1127 ἀπεσπάραξεν ὦμον οὐχ ὑπὸ σθένους, ἀλλ᾽ ὁ θεὸς εὐμά- ρειαν ἐπεδίδου χεροῖν.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-431

⁷⁸¹

⁷⁸²

;

672. Διὸς χαλινός : cp. Ag. 133 στόμιον μέγα Τροίας, 218 ἀνάγκης λέ- παδνον. – πρὸς βίαν: nearly like βίᾳ φρενῶν (Sept. 612), with inner reluc- tance.

673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-432

⁷⁸³

⁷⁸⁴

;

673. The poet here omits certain details, which are related Suppl. 291 ff. The maid Io touches on external

;

facts only; she passes over the rea- sons of her persecution. A hint of these has been given by Prometheus at 592. – φρένες διάστροφοι: cp. Soph. Αἱ. 447 ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-433

⁷⁸⁵

⁷⁸⁶

;

674 f. ὀξυστόμῳ μύωπι : see on 561, and cp. Schol. Apollon. Rhod. Arg. i. 1265 μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινό- μενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπι- καθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει· ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώ- στρατος δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ περὶ ζῴων διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου· ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶ- ται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων σκωρίων. But Suppl. 307 βοηλάτην μύωπα κινητήριον· οἶστρον κα- λοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας. Cp. Plin. H. N. xi. 28, 34, 100 pinnae in- sectis omnibus sine scissura, nulli cauda nisi scorpioni; ...reliquorum quibusdam aculeus in ore ut asilo, sive tabanum dici placet.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-434

⁷⁸⁷

⁷⁸⁸

;

676. εὔποτον: cp. 812. 'The Greeks in general were so little prone to de- scriptive poetry that we cannot but wonder at the inexhaustible wealth of expression with which their poets describe the blessings of flowing water. It is surprising how carefully they inquired into its properties, and how they compared the waters of distant regions, distinguishing their temperature, taste, color, weight, and - their effect on the human body in drinking and bathing' (Ernst Curtius in Griechische Quell- und Brunnenin- schriften). – Κερχνείας ῥέος : Κέρχνη κρήνη ῎Αργους, Schol. According to Pausanias ii. 24, 7, the small town Κεγχρεαί (the later form of the name) lay on the route from Argos to Tegea. Not far away, near the coast, was the marshy lake of Lerna, renowned in the myth of Heracles. Cp. Pau- san. ii. 36, 6. 'The mountain-ridge Pontinus pushes out so close to the sea that the waters welling up at its base have not space to form a river- bed. It is these springs which pro- duce the Lernaean swamp.... Lerna itself was never a town; the name designates either the chief fountain, or the lake, or the whole coast-region' (E. Curtius, Peloponnesos II. pp. 340, 371).

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-435

⁷⁸⁹

⁷⁹⁰

;

678. ἄκρατος: intemperatus, unmitigated, unsoftened, like unmixed wine.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-436

⁷⁹¹

⁷⁹²

;

680. Here, too, the poet skilfully passes over details (see on 571). ἀπροσδόκητος, ἀφνίδιος: joined as in Thuc. ii. 61 δουλοῖ γὰρ φρόνημα τὸ αἰφνίδιον καὶ ἀπροσδόκητον καὶ τὸ πλεί- στῳ παραλόγῳ συμβαίνον. The form ἀφνίδιος is from ἄφνω. For the reso- lution, see on 2. The caesura is to be made after αὐτόν, not after ἀπροσ- δόκητος δ᾽.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-437

⁷⁹³

⁷⁹⁴

;

681. οἰστροπλήξ: cp. Soph. El. 5 τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης. Whips were sometimes armed with sharp points, to serve as goads (cp. on 691); so the expression οἰστροπλὴξ μάστιγι is especially fitting.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-438

⁷⁹⁵

⁷⁹⁶

;

682. γῆν πρὸ γῆς: cp. Ar. Ach. 235 διώκειν γῆν πρὸ γῆς. Also the phrases γῆν πρὸ γῆς ἀπιέναι, ἴτω χαιρέτω γῆν πρὸ γῆς ὅποι βούλοιτο, φεύγω γῆν πρὸ γῆς, quoted by Suidas (s.vv. διαξαίνειν, ἴτω, and πρὸ γῆς), Lucian Alex. 46 γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνεσθαι ὡς ἀσεβῆ, Cic. Att. xiv. 10 haec et alia ferre non possum; itaque γῆν πρὸ γῆς cogito. The expression (πρό= ἀντί) is analogous to ἀμείβεσθαι τόπον.

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-439

⁷⁹⁷

⁷⁹⁸

;

684. The scholiast compares Tele- machus's words, Od. iii. 96 μηδέ τί μ' αἰδόμενος μειλίσσεο μηδ᾽ ἐλεαίρων, ἀλλ᾽ εὖ μοι κατάλεξον.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-440

⁷⁹⁹

⁸⁰⁰

;

685. νόσημα αἴσχιστον: cp. 1069; Eur. Οr. 10 ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-441

⁸⁰¹

⁸⁰²

;

686. Cp. Il. ix. 312 ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς ᾿Αΐδαο πύλῃσιν, ὅς χ᾽ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ. – συνθέτους λόγους : = composita dicta, in Attius (v. 47, Ribbeck).

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-442

⁸⁰³

⁸⁰⁴

;

688. ηὔχουν: cp. 338, and Ag. 506 οὐ γάρ ποτ' ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν ᾿Αργείᾳ χθονὶ θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος, Suppl. 329 τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγὴν κέλσειν ἐς ῎Apyos, Eur. Hel. 1619 οὐκ ἄν ποτ' ηὔχουν οὔτε σ᾽ οὔθ᾽ ἡμᾶς λαθεῖν Μενέλαον, Heracl. 931 οὐ γάρ ποτ' ηὔχει χεῖρας ἵξεσθαι σέθεν.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-443

⁸⁰⁵

⁸⁰⁶

;

691 f. πήματα, λύματα, δείματα: the assonance is intentional, as is the alliteration in ψύχειν ψυχάν. Cp. 480, 959; Eur. Or. 1302 φονεύετε, καίνετε, ὄλλυτε. – ἀμφάκει κέντρῳ: cp. Ад. 642 διπλῇ μάστιγι τὴν ῎Αρης φιλεῖ. The goad (see on 323) had two κέντρα. Cp. Soph. O. Τ. 809 διπλοῖς κέντροισι, Frg. 137 μάσθλητα δίγονον. — ψύχειν : chill. So τέφρικα below. Cp. Plaut. Pseud. 1215 mihi..ille...cor

;

perfrigefacit. For the idea cp. Eum. 155 ἐμοὶ δ᾽ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. — The pres- ent ψύχειν, after the future μολεῖσθαι, because the mind of the speaker reverts to the present moment.

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-444

⁸⁰⁷

⁸⁰⁸

;

695. πρᾶξιν: plight, τὸ πεπραγέναι. Cp. Soph. Trach. 151 τὴν αὑτοῦ σκοπῶν πρᾶξιν, 293 ἀνδρὸς εὐτυχῆ κλύουσα πρᾶ- ξιν τήνδε, Αί. 790 ἥκει φέρων Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησ᾽ ἐγώ.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-445

⁸⁰⁹

⁸¹⁰

;

696. πρώ: mature, too soon. Cp. Soph. Trach. 630 δέδοικα γὰρ μὴ πρὸ λέγοις ἂν τὸν πόθον τὸν ἐξ ἐμοῦ, πρὶν εἰδέναι τἀκεῖθεν εἰ ποθούμεθα, Plat. Par- men. 135 c πρὼ γὰρ, πρὶν γυμνασθῆναι, ὁρίζεσθαι ἐπιχειρεῖς καλόν τε τί καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν. - πλέα τις: for τὶς with an adjective, see H. 702 a.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-446

⁸¹¹

⁸¹²

;

698. λέγ᾽, ἐκδίδασκε : cp. 608, and see note on 56.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

PROMETHEUS.

Current edition Experimental

Ἰώ ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς, τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους. 615

Ἰώ οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν 2 πύθοιό μου.

Ἰώ σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις; 620

Προμηθεύς τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας 3 μόνον.

Ἰώ καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν. 625

Προμηθεύς ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι 4 δωρήματος.

Ἰώ τί δῆτα μέλλεις μὴ 5 οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν 6 ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή. 630

Χορός μήπω γε: μοῖραν δ᾽ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε. τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον, αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας: τὰ λοιπὰ δ᾽ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ: ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς; 745

Προμηθεύς δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία; 31

Προμηθεύς ἥδοι᾽ ἄν, 32 οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν 33 πάρα. 760

Ἰώ πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ. 34

Ἰώ θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον. 765

Προμηθεύς τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς. 770

Ἰώ τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽ 35 ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων 36 εἶναι χρεών.

Ἰώ πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία. 775

Προμηθεύς καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽ 37 ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου. 780

Προμηθεύς δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι 780 φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Ἰώ ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς, τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους. 615

Ἰώ οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις; 620

Προμηθεύς τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν. 625

Προμηθεύς ἀλλʼ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰώ τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δʼ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰώ μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν. ἄκουε δή. 630

Χορός μήπω γε· μοῖραν δʼ ἡδονῆς κἀμοὶ πόρε. τὴν τῆσδε πρῶτον ἱστορήσωμεν νόσον, αὐτῆς λεγούσης τὰς πολυφθόρους τύχας· τὰ λοιπὰ δʼ ἄθλων σοῦ διδαχθήτω πάρα.

Προμηθεύς πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ· ἐπίσχες ἔστʼ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός λέγʼ, ἐκδίδασκε· τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ ἰώ μοί μοι, ἒ ἔ.

Προμηθεύς σὺ δʼ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζῃ; τί που δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς; 745

Προμηθεύς δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ ἦ γάρ ποτʼ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;

Προμηθεύς ἥδοιʼ ἄν, οἶμαι, τήνδʼ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ πῶς δʼ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν πάρα. 760

Ἰώ πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγ᾽ ἥντιν᾽ αἰτεῖ: πᾶν γὰρ ἂν² πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σ᾽ ὤχμασε.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποίων δὲ ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας³ μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλ᾽ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι⁴ δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ⁵ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δ᾽ ὀκνῶ θρᾶξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὧν⁶ ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμεῖ, χρὴ λέγειν: ἄκουε δή.
630

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ:

ἐπίσχες ἔστ᾽ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγ᾽, ἐκδίδασκε: τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἐή.

Προμηθεύς

σὺ δ᾽ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζει: τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτ᾽ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;³¹

Προμηθεύς

ἥδοι᾽ ἄν,³² οἶμαι, τήνδ᾽ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν³³ πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτ᾽ ἀσχαλεῖ.³⁴

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δ᾽ ὅντιν᾽; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.

Ἰώ

οὐδ᾽ ἔστιν αὐτῷ τῆσδ᾽ ἀποστροφὴ τύχης;

Προμηθεύς

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς.
770

Ἰώ

τίς οὖν ὁ λύσων σ᾽³⁵ ἐστὶν ἄκοντος Διός;

Προμηθεύς

τῶν σῶν τιν᾽ αὐτὸν ἐκγόνων³⁶ εἶναι χρεών.

Ἰώ

πῶς εἶπας; ἦ ᾽μὸς παῖς σ᾽ ἀπαλλάξει κακῶν;

Προμηθεύς

τρίτος γε γένναν πρὸς δέκ᾽ ἄλλαισιν γοναῖς.

Ἰώ

ἥδ᾽ οὐκέτ᾽ εὐξύμβλητος ἡ χρησμῳδία.
775

Προμηθεύς

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ᾽³⁷ ἐκμαθεῖν ζήτει πόνους.

Ἰώ

μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει.

Προμηθεύς

δυοῖν λόγοιν σε θατέρῳ δωρήσομαι.

Ἰώ

ποίοιν; πρόδειξον, αἵρεσίν τ᾽ ἐμοὶ δίδου.

780

Προμηθεύς

δίδωμ᾽: ἑλοῦ γάρ, ἢ πόνων τὰ λοιπά σοι
780

φράσω σαφηνῶς, ἢ τὸν ἐκλύσοντ᾽ ἐμέ.

Ἰώ

ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς,

τλῆμον Προμηθεῦ, τοῦ δίκην πάσχεις τάδε;

Προμηθεύς

ἁρμοῖ πέπαυμαι τοὺς ἐμοὺς θρηνῶν πόνους.
615

Ἰώ

οὔκουν πόροις ἂν τήνδε δωρεὰν ἐμοί;

Προμηθεύς

λέγʼ ἥντινʼ αἰτῇ· πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Ἰώ

σήμηνον ὅστις ἐν φάραγγί σʼ ὤχμασεν.

Προμηθεύς

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον, Ἡφαίστου δὲ χείρ.

Ἰώ

ποινὰς δὲ ποίων ἀμπλακημάτων τίνεις;
620

Προμηθεύς

τοσοῦτον ἀρκῶ σοι σαφηνίσας μόνον.

Ἰώ

καὶ πρός γε τούτοις τέρμα τῆς ἐμῆς πλάνης

δεῖξον, τίς ἔσται τῇ ταλαιπώρῳ χρόνος.

Προμηθεύς

τὸ μὴ μαθεῖν σοι κρεῖσσον ἢ μαθεῖν τάδε.

Ἰώ

μήτοι με κρύψῃς τοῦθʼ ὅπερ μέλλω παθεῖν.
625

Προμηθεύς

ἀλλʼ οὐ μεγαίρω τοῦδέ σοι δωρήματος.

Ἰώ

τί δῆτα μέλλεις μὴ οὐ γεγωνίσκειν τὸ πᾶν;

Προμηθεύς

φθόνος μὲν οὐδείς, σὰς δʼ ὀκνῶ θράξαι φρένας.

Ἰώ

μή μου προκήδου μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ.

Προμηθεύς

ἐπεὶ προθυμῇ, χρὴ λέγειν. ἄκουε δή.
630

Προμηθεύς

πρῴ γε στενάζεις καὶ φόβου πλέα τις εἶ·

ἐπίσχες ἔστʼ ἂν καὶ τὰ λοιπὰ προσμάθῃς.

Χορός

λέγʼ, ἐκδίδασκε· τοῖς νοσοῦσί τοι γλυκὺ

τὸ λοιπὸν ἄλγος προυξεπίστασθαι τορῶς.

Ἰώ

ἰώ μοί μοι, ἒ ἔ.

Προμηθεύς

σὺ δʼ αὖ κέκραγας κἀναμυχθίζῃ; τί που

δράσεις, ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνῃ κακά;

Χορός

ἦ γάρ τι λοιπὸν τῇδε πημάτων ἐρεῖς;
745

Προμηθεύς

δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης.

Ἰώ

ἦ γάρ ποτʼ ἔστιν ἐκπεσεῖν ἀρχῆς Δία;

Προμηθεύς

ἥδοιʼ ἄν, οἶμαι, τήνδʼ ἰδοῦσα συμφοράν.

Ἰώ

πῶς δʼ οὐκ ἄν, ἥτις ἐκ Διὸς πάσχω κακῶς;

Προμηθεύς

ὡς τοίνυν ὄντων τῶνδέ σοι μαθεῖν πάρα.
760

Ἰώ

πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται;

Προμηθεύς

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων.

Ἰώ

ποίῳ τρόπῳ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη.

Προμηθεύς

γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτʼ ἀσχαλᾷ.

Ἰώ

θέορτον, ἢ βρότειον; εἰ ῥητόν, φράσον.
765

Προμηθεύς

τί δʼ ὅντινʼ·; οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε.

Ἰώ

ἦ πρὸς δάμαρτος ἐξανίσταται θρόνων;

Προμηθεύς

ἣ τέξεταί γε παῖδα φέρτερον πατρός.