608-609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687
NA: Omissa
εἴπερ οἶσθα θρόει
in G. quorum
εἴπερ οἶσθα
post
μῆνιν
adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque
θρόει
.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688
φράζε:
φράζετε
Μ.
φράζε τε
Lips. Aug. Bess. Rob.
φράζε δὲ
Ald.
φράζε τε τὰ
G.
φράζε τε τῷ
Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.
φράζε τὰ
Vit. Par. B. (in quo adscriptum
φράζε δυσπλάνῳ
) et sic inde a Turnebo editores.
609.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689
δυςπλάνῳ:
δυσπλάνων
Μ. non
δυστάνῳ
, ut Butlerus ait.
610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690
ὅπερ:
ὅτι
M. Vit. Ven. 3. edd. vett.
ὃ
G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit
ὅπερ
Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est
τορόν σοι
.
612.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691
φίλους:
φίλον
ante correctionem primae manus, Vit.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692
NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693
θνητοῖσιν:
θνητοῖσι
, supra adscripto
ν
, Μ.
θνητοῖσι
G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.
βροτοῖσι
Colb. 2. Par. E.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694
τλῆμον:
τλήμων
Lips. Aug.
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695
δίκην: Ad
δίκην
in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum
χάριν
, scholioque praefixum
τοῦ χάριν
. In textu
χάριν
Colb. 2. Vind. 1.
γρ. χάριν
Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.
τοῦ δίκην πάσχεις τάδε
, ubi mendose
δίκης
editum.
616.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696
NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697
οὔκουν:
οὐκ οὖν
Aug. sed Lips. cum ceteris
οὔκουν
.
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698
τήνδε:
τάνδε
Lips. Vind. 2. Ald. Rob.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699
αἰτεῖ:
αἰτεῖ
a pr. manu M. G. Vulgatum
αὐτῇ
in utroque a correctore factum.
αἰτεῖς
Vind. 3.
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:
πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου
Μ.
πᾶν γὰρ πύθοιό μου
Vit. Colb. 1. 2.
πάντα γὰρ πύθοιό μοι
G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.
πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου
Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.
γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο
Par. Β. Restituit Brunckius
πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου
. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo
μοι
est.
619.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701
ὤχμασεν:
ᾤχμασεν
M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.
ὤχμασε
G. edd. vett.
620.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702
βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:
βούλευμα μὲν τὸ δῖον
etiam Μ.
β. μέντοι τὸ δῖον
Vit.
β. μὲν τοῦ διὸς
Lips. Aug.
621.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703
τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.
τείνεις
G.
624.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704
τίς ἔσται:
τί ἔσται
Lips. Aug.
625.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705
σοι:
σοι
M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.
σε
Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,
Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”
Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,
μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν
, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo
τοι
non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad
στιχομυθίαν
attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706
μήτοι:
μήτοι
M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.
μή τι κρύψῃς με
G.
626.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707
τοῦθ':
τόδ'
pro
τοῦθ'
Lips. Aug.
627.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708
τοῦδέ σοι δωρήματος:
τοῦδέ τοι δωρήματος
M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.
τοῦδε δωρήματος
Lips. Aug. Ald.
τοῦδέ σοι δωρήματος
Turn. quod verum esse puto.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709
μὴ οὐ:
μὴ
, superscripto a sec. manu
οὐ
, M. Ceteri plerique libri
μὴ οὐ
, nisi quod
οὐ
in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710
γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:
γεγωνεῖν με τὸ πᾶν
Lips. Aug.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711
σὰς δ᾽ ὀκνῶ:
σὰς δοκῶ
G. Ven. 1. Ald.
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712
θράξαι:
θράξαι
, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici
ταράσσειν
brevi
ā
esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.
630.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713
μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri
μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ
. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius
μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ
, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut
μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ
, i. e.
ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι
. Sed quum haud paullo verisimilius sit
μασσόνως
a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri
ὡς
gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis
τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν
. Recte sic ibi vulgo legebatur,
ὡς ἐνί
, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in
ὡς ví
mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in
ἢ ὡς
scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,
ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει
. Quo in loco ex
μᾶλλον
repetendum
δεινὸν καὶ ἀκριβῆ
. Εt §. 31.
ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην
. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel
ὧν
vel
ἢ
vel
ἢ ὡς
scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro
ὡς
scribendum
ἢ
arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur
οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν
. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est
εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι
: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus
ὡς
aut simile vocabulum pro
ἤ
positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.
εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;
Significat enim
ὡς
hic idem quod
εἰς
, oppositaque sunt haec verba,
ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας
, illis,
εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι
. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.
πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα
. Sic ibi, non
πλεῖόν τε
, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,
λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'
, ita videntur esse corrigenda,
λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας
, quoniam
δὶς δ'
ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici
δ'
repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto
ὡς
additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.
καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι
: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.
διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας
. VII. 4, 5.
μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ
. ΧΙ. 2, 9.
Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας
. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum
οὕτως
ante
ὡς
aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.
οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς
. Theocritus IX. 33.
οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι
.
631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715
ἱστορήσωμεν:
ἱστορήσομεν
a pr. manu M.
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717
λεγούσης: Idem a pr. manu
λεγούσας
.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718
τἀποκλαῦσαι:
ὡς κ ἀποκλαῦσαι
Μ.
ὡς κἀποκλαῦσαι
Vit. aliique nonnulli.
ὡς ἀποκλαῖσαι
G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.
γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι
Par. B.
ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι
Par. A. B. Vind. 1. 3.
ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι
Turn.
ὡς τἀποκλαῦσαι
habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719
κἀποδύρασθαι:
κἀποδύρασθαι
M. Lips. Aug. aliique.
κἀποδύρεσθαι
G. Vit. edd. vett.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720
ὅπῃ:
ὅποι
M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.
ὅπῃ
Lips. Aug. Ald.
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721
μέλλει:
μέλλοι
M. Cantabr. 1. Par. C.
640.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723
641.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724
ἀπιστῆσαί:
ἀποστῆσαι
Vit. cum glossa
παρακοῦσαι
, quae in G. ad
ἀπιστῆσαι
adscripta est.
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725
πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:
τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται
Lips. Aug. sed in Lips. correctum
χρήζετε
.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726
πεύσεσθε:
πεύσοισθε
Lips. Aug. Rob.
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727
αἰσχύνομαι:
ὀδύρομαι
M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum
γρ. αἰσχύνομαι
. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728
διαφθορὰν:
διαφορὰν
Lips.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730
ὄψεις:
ὄψει
ante sec. manus correctionem M.
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731
πωλεύμεναι:
πωλεύμεναι
, Par. C. et, superscripto a recentiore manu
ο
, Μ.
πολεύμεναι
G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.
πολούμεναι
Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.
οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα
.
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732
εὐδαίμων:
εὐδαίμων
M. in quo sec. manus ultimae syllabae
o
superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.
εὐδαῖμον
G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.
εὐδαιμον
Ven. 3.
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733
παρθενεύει:
παρθενεύεις
Vind. 1. 3, Ceteri
παρθενεύῃ
.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734
τέθαλπται:
τέθωπται
, cum glossa
κατακαίεται
, Vit.
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736
συναίρεσθαι:
ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι
Par. B. Ceteri
συναίρεσθαι
.
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737
'πολακτίσῃς:
μὴ 'πιλακτίσῃς
Vit.
μὴ πωλακτήσει
Lips.
μὴ ἀπολακτήσει
Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738
τὸ Ζηνός:
τὸ Διὸς
Lips. Aug.
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739
Λέρνης:
Λέρνην
Lips. Aug.
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740
βουστάσεις τε πρὸς πατρός:
β. τε καὶ πρὸς πατρὸς
Vit.
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741
ὀνείμασιν:
ὀνείρασιν
Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri
ὀνείμασιν
.
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742
658.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743
νυκτίφοιτ':
νυκτίφαντ'
Μ. Rob.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744
κἀπὶ Δωδώνης:
κἀπὶ Δωδώνην
Lips. Aug. Turn.
κἀπὶ Δωδώνης
M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745
πυκνοὺς:
συχνούς
, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746
ἴαλλεν:
ἴαλεν
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
660.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747
μάθοι:
μάθοι
M. Lips. Aug. Turn. In Lips.
η
superscriptum.
μάθῃ
G. Vit. aliique et Ald. Rob.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748
δαίμοσιν:
δαίμοσι
Vit. edd. vett.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749
πράσσειν:
πράσσειν
M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.
πράττειν
G. Lips. edd. vett.
πτάτο.τειν
Aug.
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750
φίλα:
φίλωι
(non φίλως), superscripto a recentiore manu
α
, Μ. Α
φίλα
vulgata scriptura est.
φίλον
G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum
α
.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751
ἀσήμους:
ἀσήμους
Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.
ἀσήμως
Lips. Aug. Ald. Turn.
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752
δυςκρίτως τ':
δυςκρίτως τ'
M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.
δυςκρίτως
Vit.
δυσκρίτους τ'
Par. C. Rob.
664.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753
βάξις ἦλθεν:
ἦλθε βάξις
Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.
βάξις ἦλθεν
.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754
ἀλᾶσθαι:
ἁλᾶσθαι
G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum
a
supra scriptum. Idem codex ad
ἐσχάτοις
superscriptum habet
η
. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,
γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται
.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755
θέλοι:
θέλοι
Μ. G. Vit. Turn. In G.
θέλει
et
θέλῃ
adscriptum.
θέλῃ
Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757
ἐξαϊστώσει:
ἐξαϊστώσει
M. Non opus est Blomfieldii coniectura
ἐξαιστώσοι
.
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758
γένος:
γένος
, non
μένος
, etiam M. habere videtur.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759
ἐξήλασέν με:
ἐξήλασέν με
M. et ed. Vict.
ἐξήλασε με
G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760
κἀπέκλεισε:
κἀπέκλεισεν
Μ.
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761
ἐπηνάγκαζέ νιν:
ἐπαναγκαζέ νιν
G.
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762
εὐθὺς δὲ μορφὴ:
εὐθὺς οὖν μορφή
Thomas M. p. 93, 8.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763
κεράστις:
κεράστης
Vit.
κεράστη
Rob.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764
ὡς:
ὡς
omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765
ὀξυστόμῳ:
ὀξυτόμῳ
Lips. Rob.
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766
ἐμμανεῖ σκιρτήματι:
ἐμμανεῖ σκιρτήματι
, ad postremam syllabam superscripto
α
, Lips. Non reprehendi posset
ἐμμανῆ σκιρτήματα
.
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767
Κεγχρείας:
Κερχνείας
Μ. Rob. Turn.
γρ. Κερχνείας
Lips.
Κεγχρείας
G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.
Κεγχρείας
, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.
Κεγχρεύς
tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768
Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:
Λέρνης ἄκρην τε
M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum
γρ. κρήνην
. Atque
λ. κρήνην τε
habent Lips. Aug. Ald. Rob.
Λέρνης ἄκραν τε
Par. A. Colb. 2.
τε
omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.
Λέρνης ἐς ἄκρην
, supra scripto
ἐς
, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa
εἰς
, Vit. Canteri coniecturam,
Λέρνης τε κρήνην
, recepit Blomfieldius, sed mavult
ἀκτήν τε Λέρνης
. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.
Λέρνης ἀκτήν τε
, etsi recte comparans Pindari
Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς
Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi
Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν
, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De
Λερναίῳ ἀκτῇ
v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769
τοὺς ἐμοὺς:
τὰς ἐμὰς
Vit.
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770
κατὰ στίβους:
κατὰ στίβους
M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771
αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum
ἀφνίδιος
, ab
ἄφνω
, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,
ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω
. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse
ἀφνιδίως
. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio
αἰφνίδιος
pridem me moverat, ut
αἰφνίδιος
vel ex
αἰφνιδίως
vel ex ipso illo cui interpretando inservire
αἰφνίδιος
poterat,
ἀφνιδίως
ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut
αἰφνηδίς
, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772
οἰστροπλὴξ:
οἰστροπλὴξ
M. Vit.
οἰστρόπληξ
G. Lips. Aug.
οἰστρόπληγε
Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.
οἰστρόπληξ
scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773
683.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774
γῆν πρὸ γῆς:
γῆς πρὸς γῆν
G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.
γῆς πρὸ γῆν
Bess.
γῆν πρὸς γῆς
vel
γῆς πρὸς γῆς
alii.
γῆν ἐκ γῆς
Rob.
γῆν προγῆς
, a sec. manu ad
προ
adscripto accentu et
σ
, Μ.
γῆν πρὸ γῆς
Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.
itaque γῆν πρὸ γῆς cogito
.
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775
ὅ τι:
ἔτι
M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad
πόνον
spectat, quod nonnulli v. sequente habent.
ὅτι
Ald.
ὅ,τι
Turn.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776
πόνων:
πόνον
M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.
πόνου
Rob. Ceteri
πόνων
.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777
σήμαινε:
σήμαινε
Vit. Lips. Aug. Colb. 1.
σήμηνον
Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778
μηδέ μ':
μηδ' ἔμ'
, eraso apostrophe post
μηδ
, fuit enim antea
μηδ' ἐμ
, Μ.
686.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779
ψευδέσιν:
ψεύδεσσιν
, accentu a sec. manu correcto, M.
ψευδέσι
G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.
687.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780
συνθέτους:
ξυνθέτους
Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.
688.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781
ἄπεχε:
ἄπεσχε
Par. E. Ceteri omnes
ἄπεχε
. Id quoniam in scholiis per
σιώπα
explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia
ἔπεχε
scripsit. Sed in G. glossa est
ἀφίστασο
, in Par. A.
ἀποχώρει
, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.
689.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους
M. G. Rob.
οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους
Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.
γρ. ψυχόμην
οι
γρ. ξύννους
Par. Β.
οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη
Lips.
οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους
Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.
οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,
οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους
.
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783
690.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784
δυςθέατα:
δυσθέρατα
Lips.
691.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785
καὶ:
και
omittunt M. Vit. et pauci alii.
692.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786
πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:
πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ
libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet
δείματα λύματ'
, Cantabr. 2. Par. D. F.
λύματα καὶ δείματα
, Guelf.
ἀμφηκείου
. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est
δείματα
nihil esse nisi corruptam ex
λύματα
scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi
πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ
. Scholiastae
διὰ κέντρου
et
ἐν κέντρῳ
.
693.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-787
ψύχειν: Meinekius in Diurnis antiq. a. 1844. II. p. 11. scribendum putat
ψήχειν
, afferens ex Stobaeo XXXVIII. 53.
ὥςπερ ὁ ἰὸς σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν ψυχὴν ἐξαναψήχει
. Sed Hesychius
ψύξας, ἀμβλύνας, τὴν ψυχὴν φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας
.
695.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-788
πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα:
εἰςιδοῦσα
M. G. Lips. Bess. aliique. Recte Vit. et edd. vett.
εἰσιδοῦσα
. Mirum est quod nullus liber praebet
πέφρικά σ'
, ut versus sit iambicus trimeter catalecticus. Quamquam ne librorum quidem scriptura reprehendi potest.
696.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-789
πρό γε:
πρό γε
a pr. manu M. Id in
πρό γε
sec. manus mutavit, recentior
ό
supra adscripsit.
πρὸ γε
Brunckius scribendum censuit. Recte vulgo
πρό γε
.
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-790
ἔςτ᾽ ἂν:
ὥστ᾽ ἂν
Vit. Lips.
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-791
προςμάθῃς:
προσμάθοις
G. Vind. 1. 3.
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-792
λέγ᾽, ἐκδίδασκε:
λέγε δίδασκε
Vit. Colb. 1.
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-793
τοῖς νοσοῦσί τοι:
τοῖς νοσοῦσί τοι
Μ. G. aliique.
τοῖς νοσοῦσί τι
Lips. Turn.
τοῖς νοσοῦσι τὸ
Ald. Rob.
τοῖς νοσοῦσι γὰρ
Vit. aliique.
699.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-794
προὐξεπίστασθαι:
προὐξεπίσταμαι
Lips.
700.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-795
χρείαν:
χρείαν
M. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique.
χρείαν
Lips. edd. vett.
702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-796
ἀμφ' ἑαυτῆς:
ἀφ' ἑαυτῆς
G. Vit. aliique et Rob.
ἀφ' ἑαυτῆς
Lips.
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-797
ἀκούσαθ':
ἀκούσασθ'
Lips. Ald. Rob. sed in Lips. posterius
o
deletum.
ἄκουε
Vit.
704.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-798
τήνδε τὴν νεάνιδα:
τήνδε τήνδε νεάνιδα
a pr. manu M.
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-799
σύ τ':
σὺ δ'
G. edd. vett.
σύ τ'
M. Vit. Lips. aliique.
σύ
est in libris apud Stephanum Byz. qui hunc versum in
Ἰναχία
affert. Recepit Blomfieldius cum Brunckio
σύ τ'
, idque recte quidem, sed non recta adductus caussa, quum hoc magis e consuetudine tragicorum esse putavit, qui aliter libentius dixissent
Ἰνάχειον σπέρμα, σὺ δέ
. Non tragicorum illa verborum collocatio propria est, sed communis omnium Graecorum ; hoc autem loco non apta, quia nulla vis est in appellatione nominis. Nam hic aut, si distingueret poeta personas,
σὺ δ' Ἰνάχειον σπέρμα
, aut, si coniungeret,
σύ τε
dicendum erat. Coniunxit autem, quia in mente habet vobis satis factum est, tibique Io, satis fiet. In fine versus in Lips. mirabili oscitantia scriptum est
εἰς τῆς Ἥρας
, sed animadverso errore supra scriptum
τοὺς ἐμοὺς λόγους
.
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-800
βάλ':
μάθ' ριο βάλ
Μ. et superscripto
βάλ'
Colb. 1.
βάλλ'
aliquot codices.
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-801
τέρματ᾽ ἐκμάθῃς:
τέρμ᾽ ἐκμάθῃς
Vit. Colb. 1.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-802
μὲν:
μὲν
omittunt Vit. Lips. sed in Vit. postea supra scriptum est.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-803
ἐνθένδ':
ἐνθάδ'
Lips. et aliquot alii.
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-804
ἀντολὰς:
ἀντολὰς
M. aliique et ed. Victorii.
γρ. ἀνατολὰς
Par. B.
ἀνατολὰς
Rob.
ἀνατολὰς
, eraso
α
, G.
ἀνατολὰς
Vit. aliique et Ald. Turn.
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-805
τρέψασα:
στρέψασα
M. G. ceterique codd. plerique et edd. vett.
τρέψασα
Vit. Lips. Vulgatae
στρέψασα
in G. superscriptum
τρέψασα, κλίνασα
. Non dubitavi recipere
τρέψασα
, partim quia de itinere, quod nunc novum susceptura sit Io, sermo est, partim quod illa, ut ex v. 830-839. apparet, ab occidente venit, ut pergere potius versus orientem quam se retro vertere sit dicenda.
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-806
708.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-807
γύας:
γύας
Lips. aliique et Ald. Rob.
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-808
710.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-809
711.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-810
ἐξηρτημένοι: Affert hunc versum Thomas M. p. 146, 10.
ἐξηρτυμένοι
Arund.
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-811
712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-812
ἁλιστόνοις πόδας:
ἁλιστόνοις γυίο πόδας
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 1. 2. Bess. Barocc. Ald. Rob. Vict.
γυίο πόποδας
Arund. In M. ultimae in
γυίο πόδας
syllabae a recentiore manu
ων
supra adscriptum.
ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας
Turn. Cant. et sic scribi voluit Scaliger. Porsonus ante
ἁλιστόνοις
posuit obelum, quod vocabulum Blomfieldio G. Burgesius ingeniose in
Ἁλιζώνοις
mutare videbatur. Immo infelicissima illa coniectura est. Non enim nominasset poeta hanc gentem ut notam, sed dixisset quum ad Halizones perveneris. Nihil vitii est in
ἁλιστόνοις
. Intelliguntur montes quos alluit Pontus Euxinus. De altero vocabulo perinepta narrat scholiastes, esse qui
γε πόδας
legant, esse etiam qui
Γύποδας
pro
Γυμνόποδας
dictum putent, quod gentis nomen fuerit. Nec laudaverim Elmsleii suspicionem, legendum esse
ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις γ᾽ ὑποχρίμπτουσα ῥαχίαισιν
, quae et veri similitudinis nihil habet et vitiosa est propter inutile
γε
. Duplex cogitari vitii origo potest. Aut
γυῖα
scripsit poeta, hoc modo,
ἀλλὰ γυῖ᾽ ἁλιστόνοις
, cuius verbi explicatio
πόδας
in textum venit: nam Hesychius
γυῖα, μέλη, χεῖρές τε καὶ πόδες
: aut aberrans oculis librarius aliquis ad v. 708. ubi est
ἀνηρότους γύας
, hoc
γυ
, superscripto per compendium
ας
posuerat, animadversoque errore addiderat
πόδας
, lectionem genuinam. Id quum veri similius altero videretur, non dubitavi cum aliis scripturam a Turnebi editione profectam recipere.
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-813
χρίμπτουσα:
χρίπτουσα ῥαχίεσι
, supra adscripto
μπ
, Lips.
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-814
ἐκπερᾶν:
ἐκπέρα. γρ. ἐκπερῶν
Par. B. Mirum quod Elmsleius nominativi cum infinitivo constructione offensus est, ut
ἐκπέρᾳ
scribi vellet.
716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-815
πρόςπλαστοι:
πρόσπλακτοι
Par. E. Ceteri omnes
πρόςπλαστοι
. Recte vero Elmsleius
πρόσπλατοι
.
717.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-816
ὑβριστὴν ποταμὸν:
ἕξεις δ'
et
γρ. εἰς
Par. B. Sola Robortelli editio
Ἄραξιν
. Ceteri libri omnes
ὑβριστήν
, quod Schützius non adiectivum, sed ipsum nomen fluvii esse putabat. At neque alii norunt fluvium Hybristen nec profecto Aeschylus. Sed quum et scholiastae Araxen intelligi dicant et Eustathius ad Dionysii v. 739. sic scribat,
τοῦ δὲ Μασσαγετικοῦ τούτου Ἀράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν
, non dubitandum esse videtur quin ipsum illud nomen Aeschylus posuerit. Quod si eum fluvium Hybristen appellasset, non id praeteriturus erat Eustathius. Itaque quum neque nomen fluvii sit Hybristes, prorsus autem fieri non potuerit, ut non nominaret poeta fluvium quem
οὐ ψευδώνυμον
esse diceret, certissimum est post hunc versum excidisse alium, in quo nomen Araxis erat, veluti
σμερδναῖς Ἀράξην κύμασιν βρυχώμενον
. In cod. Mosc. adnotatum
γρ. οὐκ εὐώνυμον
, quae grammatici alicuius coniectura esse videtur.
719.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-817
εὔβατος:
ἄβατος
G.
εὔατος
Lips.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-818
αὐτὸν Καύκασον:
αὐτὸν τὸν Καύκασον
Vit. et pauci alii.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-819
μόλῃς:
μόλοις
, erasa alia lectione, superscripto
ἔλθοις
, G.
μόλις
Lips.
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-820
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-821
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-822
ἀστρογείτονας:
ἀστυγείτονας
Vit. Lips. sed Lips. in margine
ἀπὸ
, quod
ἀστρο
esse debebat. Respexit hunc versum Eustathius p. 733, 41. Idem p. 1390, 20.
Αἰσχύλος δὲ ἀστρογείτονας λέγει τὰς τοῦ Καυκάσου κορυφάς
.
723.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-823
725.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-824
ἵξει:
ἥξεις
M. G. Vit. Bess. Vind. omnes et edd. vett. quae scriptura adnotata est in Par. B. qui codex cum Par. A. Arund. Cantabr. 2. habet
ἵξεις
.
ἥξεις
, superscripto posteriori syllabae
ει
, Lips.
725.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-825
στυγάνορ':
στυγάνορα
plene G. Vit. aliique et Ald. Rob.
726.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-826
κατοικιοῦσιν:
κατοικοῦσι
G. Lips. Par. E. et ante correctionem M. Vit.
727.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-827
Σαλμυδησσία:
Σαλμυδισσία
Μ. G. Bess.
Σαλμυδισία
Vit. Aliter in aliis peccatum.
Σαλμυδησία
Ald. Rob.
Σαλμυδησσία
recte Lips. Ven. 3. Vind. 2. 3. 4. Turn. et id restituit recentior manus in M. Haec verba,
Σαλμυδησσία γνάθος
, affert Eustathius p. 309, 3. et eadem idem una cum sequente versu p. 560, 18. ac scholiastes Sophoclis ad Ant. 966.
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-828
ναύταισι:
ναύταισι
legitur apud Eustathium p. 560, 19. et Tzetzam ad Lycophr. 1286.
ναύτοισι
Ald.
ναύτης
Rob.
ναύτῃσι
ceteri libri et scholiastes Sophoclis ad Ant. 969. et Triclinius ad Oed. R. 183.
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-829
μητρυιὰ:
μητρυιὰ
a pr. manu M.
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-830
αὗταί σ':
αὗταί σ'
Vit. et a pr. manu M.
αὗται δ'
Lips.
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-831
ὁδηγήσουσι:
ὁδηγήσουσι
, littera
υ
a rec. manu scripta, M.
730.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-832
στενοπόροις:
στενοπόρου
G. et adscriptum in Par. B.
στενωπόρου
Rob.
731.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-833
θρασυσπλάγχνως:
θρασυσπλάχνως
Lips.
θρασύσπλαγχνον
aliquot codices.
732.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-834
αὐλῶν': Illustravit
αὐλῶνα
I. G. Waltherus in Animadv. histor. et crit. p. 224. seq.
733-735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-835
NA:
ἔσται - κεκλήσεται
affert Stephanus Byz. in v.
Βόσπορος
.
733.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-836
εἰςαεὶ:
εἰς ἀεὶ
divisim M. G. Vit. Lips.
734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-837
Βόςπορος δ':
Βόσπορός τ'
Rob. Id probabat Elmsleius. Et
τε
et
δέ
bonum, sed sensu diverso.
734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-838
735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-839
λιποῦσα:
λιποῦσ᾽ Εὐρώπης
Vit.
736.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-840
ἤπειρον:
ἤπειρον δ'
ἥξεις G.
736.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-841
Ἀσιάδ':
Ἀσιάδ'
Elmsleio scribendum videbatur.
737.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-842
ὁμῶς:
οὕτως
a pr. manu M.
739.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-843
ἐπέρριψεν:
ἐπέῤῥεψε
Par. E. et ad
ε
superscripto
ι
Lips.
ὑπέρριψε
Cantabr. 2. Ceteri
ἐπέρριψε
.
742.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-844
μηδέπω 'ν προοιμίοις:
μηδ᾽ ἐπῶν προοιμίοις
M. addito a rec. manu supra
μηδ'
accentu, et sic G. Lips. aliique et Ald.
μηδ' αὖ ἐν προοιμίοις
Par. D. et
ν
supra versum scripto Vit.
μήδ' ἐπῶν προοίμια
Rob.
μηδέπω 'ν προοιμίοις
restituit Turnebus.
743.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-845
ἰώ μοί μοι, ἔ ἔ.:
ἰὼ ἰώ μοί μοι
Cantabr. 1. Rob. Ceteri
ἰὼ μοί μοι
. Deinde
ἔ ἔ
M. Vit. Lips. et sic vel
ἔ
alii. In Vit. minoribus litteris adscriptum
φεῦ φεῦ
. Quater
ἔ
G. Par. B. Bess. edd. vett.
ἔ ἔ αἰ αἰ
Par. D. Versus est iambicus ischiorrhogicus.
744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-846
κἀναμυχθίζει:
κἀναμυχθίζει
libri praeter Vit. Colb. 1. in quibus
κἀναμοχθίζει
est.
Μυχθίζειν
ut Aeschyleum memorat Eustathius p. 440, 25. 1965, 48.
746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-847
τι:
τι
Vit. ante rasuram, qua
τι
factum, et Ald. Rob. cum paucis codicibus.
τὸ
, addito
ι
, Lips.
749.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-848
ἀπὸ στυφλοῦ:
ἀποστύφλου
G. Vit. Lips. Ald. Rob.
ἀπὸ στυφλοῦ
Turn. et, ut videtur, M.
ἀπὸ στύφλου
Brunckius.
751.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-849
εἰςάπαξ:
εἰς ἅπαξ
M. G. Vit. Ald. Rob.
753.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-850
NA: In Vit. post
ἦ δυσπετῶς ἂν
statim sequitur
πημάτων ἀπαλλαγή
, sed eadem manus in ima pagina quae omiserat adiecit.
755.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-851
ἂν:
ἣν
M. aliique et Ald. Turn.
ἣν ἣν
G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vind. 3.
ἂν
ante
ἦν
supra versum Vit.
οὖν
Lips. Rob. cuius scripturae veritatem confirmat incerta sede fluctuans
ν
.
756.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-852
οὐδέν:
οὐ
omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Pro eo
τὸ
Rob.
757.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-853
ἐκπέσῃ:
ἐκπέσοι
G. et aliquot alii.
759.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-854
ἥδοι᾽ ἄν:
ἥδοι᾽ ἄν
M. G. Lips. Par. A. B. Ven. 3. Bess. edd. vett.
ἡδοίμην ἄν
Cantabr. 1. 2.
ἡδοίμην ἄν
Par. D. Continuant M. G. edd. vett. hunc versum cum praecedente et sequente, ut omnes Io recitet. Verissime Dawesius in Misc. crit. p. 248. hunc versum Prometheo tribuendum et
ἥδοιο
scribendum esse vidit. Sed mira fuit Zeunii negligentia, qui non adnotaverit in Vit. et versibus his tribus recte personas suas attributas esse et perspicue scriptum legi
ἥδοιο ἂν
, addita glossa
εὐφρανθείης
. Personae etiam in Lips. recte in singulis versibus notatae.
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-855
πῶς δ᾽ οὐκ ἄν:
πῶς οὐκ
Vit. Colb. 1.
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-856
κακῶς:
κακά
Lips. Par. L. Rob.
761.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-857
σοι μαθεῖν:
μαθεῖν σοι
M. (v
σοι
in litura M.) G. Vit. Par. C. Bess. Cantabr. 1. 2. Ox. Vind. omnes et Ald. Rob.
μαθεῖν
Lips.
σοι μαθεῖν
Turn.
762.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-858
τύραννα:
τυράννων
Lips. et adscriptum in Par. B.
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-859
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ:
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ
Victorius.
πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ
M. Cantabr. 1. 2. Arund. quod recte probavit Elmsleius.
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-860
κενοφρόνων:
κενόφρον
Lips. Rob.
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-861
θέορτον:
θέορτον
commemorat Eustathius p. 784, 4.
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-862
εἰ ῥητόν:
εἰρητὸν
M. Lips. Rob.
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-863
ῥητὸν: Temere Brunckius
ῥητὸν
in
θεμιτόν
mutavit. Aristophanes Αν. 1715.
οὐ φατὸν λέγειν
. Orpheus Arg. 931.
οὐ φατὸν εἰπεῖν
. Nec multum differt hoc Euripidis in Bacchis v. 472.
ἄρρητ' ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν
.
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-864
τόδε:
τόδε
M. G. Vit. Cantabr. 1. Par. H. Colb. 2. Ven. 1. Bess. Rob.
τόνδε
Colb. 1.
τάδε
Lips. Ald. Turn.
769.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-865
NA: Affert hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 178.
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-866
ἀпоστροφὴ:
οὐδέν ἐστιν αὐτῷ τις ἀποστροφὴ τύχης
Par. E. quocum in
τις
G. Lips. Vind. 2. consentiunt.
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-867
πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς: Magnopere fluctuant libri.
πρὶν ἂν ἔγωγ' ἐκ δεσμῶν λυθῶ
Lips. Vind. 1. Ald.
πρὶν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
Par. A. B. Turn. Sic etiam G. nisi quod λ habet a prima manu, sed altera lectione erasa, scriptum, et supra
πρὶν
atque
ἕως
adnotatum. Ac
πλὴν
etiam Par. E. Bess. Vind. 3. Vacuum vitio versum praebet Ven. 3.
πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
. Sed
πλὴν
(a sec. manu M.)
ἔγωγ' ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς
M. Vit. In Vit.
λείπει τὸ βοηθήσω τούτῳ
adnotatum est.
πρὶν ἂν ἔγωγ᾽ ἐκ δεσμῶν λυθείς
Rob. Recepit
λυθείς
, quod pro diversa lectione etiam in Par. Β. adscriptum est, Porsonus, servato
πρὶν
et obelo ante
ἔγωγ'
apposito. Temere scripturas librorum pro suo arbitrio mutavit Brunckius. Burgesius ad Dawesii Misc. p. 492. ut Pauwius corrigendum putabat
πρίν γ' ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ
. Elmsleius, qui
ἄν
a
πρίν
separari non posse monuit, scribendum censebat
πλὴν ἔγωγ᾽ ὅταν δεσμῶν λυθείς
aut
λυθῶ
. At
ὅταν λυθείς
certe, verbo per aposiopesin omisso, durissimum est. Acquiescendum erat in scriptura librorum M. et Vit. quae repetitis cogitatione e praecedente versu verbis hanc habet sententiam,
οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ' ἂν ἀποστροφὴ αὐτῷ τῆςδε τύχης γενοίμην, λυθεὶς ἐκ δεσμῶν
.
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-868
λύσων σ':
σ'
omittunt M. Vit. Lips. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 3.
ὁ λύσσων ἐστὶν
habet Par. G.
τις οὖν ὁ λύσων σε δεσμῶν ἄκοντος Διός
Guelf.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-869
τιν':
τίν'
cum accentu M. Vit. Lips. Ald. Rob.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-870
ἐκγόνων:
αὐτῶν ἐγγόνων
M. et
ἐγγόνων
etiam Par. B. Ven. 3. Bess.
γρ. ἐκγόνων
Par. Β.
αὐτῶν ἐκ γόνων
Ald. In Vit. qui vulgatum habet, supra scriptum
λῦσαι ἐμὲ καὶ αὐτόν
.
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-871
εἶναι:
εἶναι
omittit Lips.
774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-872
παῖς σ':
σ'
omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald.
ἦ 'μὸς παῖς ἀπαλλάξοι
Lips.
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-873
γένναν:
γένναν πρὸς δέκ'
G. Par. E. Ald.
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-874
ἄλλαισιν:
ἄλλαισι
M. Lips. Vind. 1. edd. vett.
ἄλλῃσι
G. Vit. Vind. 3.
ἄλλησιν
alii. Emendate Victorius.
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-875
εὐξύμβλητος:
ἐξυμβλῶτος
G.
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-876
χρησμῳδία:
χρησμοδία
Lips.
777.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-877
σαυτῆς γ':
σαυτῆς τ'
(non τις) M. Colb. 1. Ceteri
σαυτῆς
sive particula. Non debebat Blomfieldius
καὶ μήτι σαυτῆς
coniicere, sed
καὶ μηδὲ σαυτῆς γ'
.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-878
δυοῖν:
δυοῖν
Μ. G. Vit. Lips. et ceteri quantum constat libri.
δυεῖν
ex Turnebi editione obtinuerat.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-879
σε:
σε
, superscripto
σοι
, Vit.
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-880
θατέρῳ:
θάτερον
Colb. 1. et ante correctionem primae manus Vit.
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-881
ποίοιν:
ποίοιν
postremis tribus litteris in litura M.
ποίοις
Par. E.
ποίοισιν
Ven. 1.
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-882
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-883
τὸν ἐκλύσοντ' ἐμέ:
τὸν ἐκλύσοντά με
G. et alii nonnulli codices.
783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-884
χάριν:
τὴν δ᾽ ἐμοὶ δίδου
, omisso
χάριν
, G.
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-885
λόγους:
οἴκους
pro
λόγους
Vit. sed supra scriptum
γρ. καὶ λόγους καὶ τὰς ὑποσχέσεις
. Aliter alius glossator interpretatur,
τοὺς ἐμοὺς δηλονότι
. Elmsleius certissime se reponere putabat
λόγου
. Eo trahi possunt hae explicationes,
μὴ ἀπορρίψῃς καὶ οὐκ ἐθελήσῃς εἰπεῖν. ἀτίμους ποιήσῃς
.
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-886
γέγωνε:
καὶ τῆσδε μὲν, γέγονε
Lips.
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-887
λοιπὴν:
τῇ λοιπῇ
ante correctionem primae manus M.
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-888
τὸν λύσοντα:
λύσοντά σε
G. et pauci alii.
λύσοντα σὲ
Bess. Ald.
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-889
ποθῶ:
τοῦτο γὰρ νῦν ποθῶ
Lips. paucique alii et Ald.
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-890
μὴ οὐ:
οὐ
omittunt G. aliique codices et Rob. et a pr. manu M. Habent
οὐ
Vit. Lips. Ald. et superscriptum a sec. manu M.
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-891
ὅσον:
ὅσονπερ χρήζετε
Lips.
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-892
ἐγγράφου σὺ:
ἐγγράφουσα
a pr. manu habuisse videtur M.
ἐγγράφου σὺ
habet a secunda.
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-893
μνήμοσιν:
μνήμοσιν
Μ.
μνήμασι
G. Vit. Lips. aliique et edd. ante Vict. Imitationem scriptoris qui Hermippum dialogum fecit, apud Schneiderum in praefatione Theophrasti p. 25. adnotavit Dindorfius,
καὶ ἔγωγε μνήμασι δέλτοις φρενῶν ταῦτ᾽ ἐγγράψομαι
.
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-894
ὅρον:
ὅτ' ἂν
Vit.
ὅρων
G. Ald.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-895
ἀντολὰς:
ἀντολὰς
Μ. G. Ald. Rob.
ἀνατολὰς
Vit. Lips. aliique.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-896
φλογῶπας:
φλογώπας
Pauwius et ita, ut videtur, M.
φλογωπάς
G. Vit. Lips. et ceteri libri praeter Ald. quae
φλογοπὰς
habet.
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-897
ἡλιοστιβεῖς:
ἡλιοστιβεῖς
Lips. Post hunc versum aliquid excidisse Brunckius primus intellexit.
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-898
πόντου:
πόντον
M. G. Ven. 1. Bess. Ald.
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-899
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-900
Κισθήνης:
Σκυθίνης
G. aliique et Ald. Rob.
Σκυθήνης
Colb. 1. aliique.
Κυθίνης
Ven. 3.
Κιθήνης
Vit. (de quo falsa refert Butlerus) Lips. Colb. 2.
Κισθένης
Turn. Veram scripturam
Κισθήνης
exhibent M. Par. A. C. D. et adscriptum
Κισθήνης
in Par. B. Harpocratio
Κισθήνη, Ἰσοκράτης Πανηγυρικῷ
(§. 153. p. 72. Steph.).
ὄρος τῆς Θράκης
. Κρατίνος
κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει
. Photius
Κισθήνη, ὄρος τῆς Θράκης
. Eadem Suidas, apud quem
Καστήνη
legitur. Hesychius
Κισσίνη, πόλις καὶ ὄρος ἐν Θράκῃ
. Aeolidis urbs Cisthene ad sinum Adramyttenum memoratur Stephano Byz. in
Ἴασσα
, Plinio V. 30. Melae I. 18. De ea Strabo XIII. p. 606. extrema
ἔξω δὲ τοῦ κόλπου καὶ τῆς Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε Κισθήνη ἐστί, πόλις ἔρημος, ἔχουσα λιμένα
. Haec videtur esse quam dixit Isocrates. Alia fuit urbs et insula inter Rhodum et insulas Chelidonias, de qua Strabo XIV. p. 666.
μεταξὺ δ᾽ ἐν τῷ λεχθέντι παράπλῳ νησία πολλὰ καὶ λιμένες· ὧν καὶ μεγίστη νῆσος καὶ πόλις ὁμώνυμος ἡ Κισθήνη
. Quem autem Thraciae locum sic appellatum Harpocratio aliique memorant, ex coniectura illic videntur collocasse. Rectius scholia Aeschyli
Κισθήνη, πόλις Λιβύης ἢ Αἰθιοπίας
. id enim coniunctio cum Gorgonibus docet. Acute Meinekius in praefatione Menandri p. 18. Cratini versum e Seriphiis esse coniecit, qua in fabula Persei ad Gorgones iter ad Aeschyli exemplum non sine iocis et risu descripserit poeta facetissimus.
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-901
ἵνα: Hiatu offensus Brunckius mollius esse putabat, si scriberetur
ὅπου αἱ Φορκίδες
. At is quidem soloecismus esset. Nam in re certa
οὗ
, non
ὅπου
, dicitur.
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-902
αἱ Φορκίδες: In
αἱ Φορκίδες
libri consentiunt omnes: quae scriptura non modo propter hiatum in praegresso
ἵνα
, sed magis etiam propter articulum displicet, qui nimium quantum dictioni poeticae adversatur. Nec dubito quin illud
αἱ Φορκίδες
interpretatio sit doctioris lectionis
Φορκυνίδες
, quam nominis formam etsi non inveni apud Graecos scriptores, tamen qui e Graecis sua hauserunt Romani poetae eam tuentur. Ovidius Metam. IV. 742.
ei imponit Phorcynidos ora Medusae
. V. 230.
et in partem Phorcynida transtulit illam
. Lucanus IX. 626.
squalebant late Phorcynidos arva Medusae
.
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-903
ὄμμ' ἐκτημέναι:
ὄμματ'
Par. E.
ἐκτειμέναι
Par. C.
ὄμμα κεκτημέναι
Ald. Rob. Vera scriptura in ceteris et apud Thomam M. p. 218, 18.
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-904
μονόδοντες:
μονώδοντες
M. Bess.
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-905
ἃς:
τὰς
Lips. aliique et Ald. Tzetzes Chil. III. 952.
Προυσίου ἔχοντος ὀστοῦν ἓν τοὺς ὀδόντας πάντας, ὥςπερ Αἰσχύλος ἐν γραφαῖς καὶ τὰς Φορκίδας λέγει
.
798.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-906
νύκτερος: Libri omnes
οὔθ᾽ ὁ νύκτερος
. Delevi articulum, molestum in oratione poetae.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907
δρακοντόμαλλοι:
δρακοντόμαλοι
G. aliique pauci et Ald.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908
βροτοστυγεῖς:
βροτοστυγείς
Lips.
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909
802.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910
τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:
τοιοῦτο
M. aliique et Rob.
τοιοῦτον
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber
μὰν
, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes
μὲν
habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
usurpent, scribendum putabat
τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω
. Confidentius ad Oed. Col. 790.
τοιοῦτο
et
τοσοῦτο
prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur
τοιόνδε μέν σοι
. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam
ἓν
si dicitur, satis est
τοιοῦτο
aut
τοῦτο
addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911
ὀξυστόμους:
ὀξυστόμου
ante correctionem secundae manu M.
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912
ἀκραγεῖς:
ἀκραγεῖς
Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.
ἀκραγεῖς
Lips. Hesychius in codice
ἀκραγές
(Musurus ἀκραγγές),
δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές
. Εtym. Μ. p. 52, 13.
ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα
. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur
ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν
. Optima explicatio est
ἀκρόχολον
. Est enim vocabulum illud ab
ἄγη
deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.
ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία
. MS. Aug.
παρὰ Ἡροδ
. i. e.
παρὰ Ἡροδότῳ
(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913
γρῦπας:
γύπας
G.
γρῦπας
Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.
γρύπας
habeant.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914
τόν τε:
τό τε
ante sec. manus correctionem M.
τόν γε
Vit.
805.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915
μουνῶπα:
μουνῶπα
a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae
ον
supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.
Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει
. Idem ad Od. p. 1388, 64.
μουνῶπα στρατὸν
ex h. l. commemorat.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916
Ἀριμασπὸν:
Ἀριμασπὸν
Vit. sed a pr. manu in
Ἀριμασπὸν
mutatum.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917
ἱπποβάμον:
ἱπποβάμον'
M. a pr. manu et Vit. Lips.
ἱπποβάμους'
G.
806.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918
οἳ χρυσόρρυτον:
οἳ χρυσόρρυτον
G.
οἱ χρυσόρρυτοι
sic Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919
νᾶμα:
νᾶμα
G. et a pr. manu M.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920
Πλούτωνος:
Πλούτωνος
. Lips.
807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921
πόρου:
πόρον
M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,
νᾶμα πόρου
. Sic in Persis v. 231.
τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων
.
808.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922
τηλουρὸν:
τηλουρὸν
ante recentioris manus correctionem M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923
ὄχθας:
ὄχθας
Lips. et a pr. manu M.
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924
ἕρφ':
ἕρφ'
Lips. aliique nonnulli et Ald.
ἕρφ',
adscripta explicatione
πορεύου
, G.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925
Βυβλίνων:
Βυβλίνων
M. Colb. 2. Cant. 1.
812.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926
813.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927
εὔποτον:
εὔποτον
, sed adscripta explicatione
γλυκύ
, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.
814.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928
τρίγωνον:
τρίγωνον
, superscripto
ον
, Vit.
τρίγωνα
Par. D. N.
816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930
τῶν δ' εἴ τι σοι:
τῶν εἰ τι σοι
a pr. manu,
τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι
a sec. M. Hunc versum a verbis his,
εἴ τί σοι
, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat
ψελλόν τι
(sic)
καὶ δυσεύρετον
. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.
ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου
. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis
ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος
, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.
818.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931
ἐπαναδίπλαζε:
ἐπαναδίπλαζε
G. Dindorfio placet
ἐπανδίπλαζε
.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932
NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933
ἢ θέλω:
εἰ θέλεις
G.
ἢ θέλῃς
Vit. in quo
ει
s a correctore est.
ἢ θέλεις
Οx. Bess. Ald.
820.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934
μέν:
μέντοι
Vit. et alii nonnulli.
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935
πλάνης:
πλάνης
, superscripto
γρ. τύχης
, Lips.
τύχης
Ven. 3. Par. H. K. L.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936
αἰτούμεσθα:
αἰτούμεθα
Vit. Lips. aliique et Ald.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937
που: Ad
που
in Vit. superscriptum
τι
.
823.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938
ἥνπερ: Consentiunt libri in
ἥντιν'
, etsi id hic
ἣν
dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet
ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα
, quemadmodum supra v. 700.
τὴν πρίν γε χρείαν
est dictum. Sed facillimum visum est
ἥνπερ
scribere. Sic v. 610. libri
ὃ
et
ὅτι
, ubi ex Etym. a Porsono
ὅπερ
restitutum est.
826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939
ἐκμεμόχθηκεν: In
ἐκμεμόχθηκεν
litterae
με
a sec. manu in M.
ἐκμόχθηκε
Vit.
ἐμμεμόχθηκε
G. Ceteri
ἐκμεμόχθηκε
.
829.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940
830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941
δάπεδα: Libri
δάπεδα
. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse
γάπεδα
animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in
γῆ
,
λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες
. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.
δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη
, et Eustathium p. 436, 41.
γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον
, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.
ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον
. Tum Lycophronem v. 617.
τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως
, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.
831.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942
αἰπύνωτόν τ':
αἰπύνωτόν τ'
a pr. manu M. ex quo sec. manus
αἰπύνωτόν τ'
fecit.
αἰπύνωτον δ'
Vit.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943
θᾶκός τ': Libri
θῶκος
. Correxit Brunckius.
τ'
omittit Vit. sed a glossatore
τὲ
superscriptum.
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944
Θεσπρωτοῦ:
Θεσπρώτου
Lips. Strabo VII. p. 328.
Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο
. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.
ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945
ὑφ' ὧν:
ἀφ᾽ ὧν
G. In
σὺ
posteriorem litteram, in
αἰνικτηρίως
tres primas a rec. manu refectas habet M.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946
προςηγορεύθης:
προσηγορήθης
Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam
προςηγορεῖν
est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,
οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως
. Conf. Eur. Phoen. 996.
Προςαγορεύειν
, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947
κλεινὴ:
δάμαρ κλεινὴ
Lips. sed supra
δάμαρ
iterum
κλεινὴ
scriptum.
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit
μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. omisso
εἰ
scriptum est
ἔσεσθαι τῶνδε
in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.
ἔσῃσθαι τῶνδε
Ox. Deinde
προσαίνει σέ τι
M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.
προσαίνεις ἔτι
Colb. 1. Scholiastae quoque
εἰ
ignorant, qui haec verba,
τῶνδε προςσαίνει σέ τι
, volunt
διὰ μέσου
dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo
προςσαίνει
pro
θέλγει, ἡδύνει
dictum accipiatur, altero tali,
εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός
, οι
ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε
Similiter apud Hesychium legitur
προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται
, quod pertinet ad
προςσαίνουσί με
in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa
τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;
quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post
σέ τι
habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.
ἔσεσθαι· τῶν δὲ
divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod
πάθος
dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur
τῶνδε προςσαίνει σέ τι;
cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut
μῶν σε προςσαίνει τάδε;
Νon puto dubitari posse quin
εἰ
necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui
ἔσεσθ', εἰ τῶνδε
scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.
μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι
. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,
ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι
. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur
ἔσεσθαι
cum eoque per crasin coalesceret
εἰ
. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949
οἰστρήσασα:
οἰστρήσασα
ab
οἰστρᾶν
dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950
ᾖξας:
ᾖξας
Vit. et fortasse a pr. manu M. qui
ᾖξας
a sec. manu habet.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951
παλιμπλάγκτοισι:
παλιπλάκτοισι
a pr. manu M.
παλιμπλάκτοισι
idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.
παλιπλάγκτοισι
Ven. 3.
πολυπλάκτοισι
Lips.
πολυπλάγκτοισι
Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952
χειμάζει:
χειμάζει
pro vulgato
χειμάζῃ
Par. E.
841.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953
κεκλήσεται:
κεκλήσεται
Vit. Lips. et ceteri plerique.
κληθήσεται
M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in
Ἰόνιον πέλαγος
, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,
οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ
. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.
842.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954
πᾶσιν:
πᾶσι
Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur
Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης
.
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956
846.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957
ἐς ταὐτὸν:
ἐς ταὐτὸ
ante correctionem Vit.
847.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958
ἔστιν:
ἔστιν
Μ.
ἔστι
G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo
ἔστι τις πόλις
, in ceteris
ἔστι πόλις
legitur.
848.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959
NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,
Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι
. Inter versus adnotatum
καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις
, et deinde in fine versus
τῷ στόματι
. Lips.
πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι
.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960
ἐνταῦθα:
ταῦτα
pro
ἐνταῦθα
, superscripto ad ultimam syllabam
ν
, Lips.
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961
τίθησιν:
τίθεισιν
, superscripto a sec. manu
η
, Μ.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962
χειρὶ: Libri
χειρὶ
, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963
ἀταρβεῖ:
ἀταρβεῖ
scholia explicant
ἀφοβοποιῷ
, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.
ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα
. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964
θιγὼν:
θιγὼν
M. Rob. Ceteri
θίγων
.
852.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965
γεννημάτων: Omnes libri
γεννημάτων
, nisi quod M. a pr. manu et Lips.
γεννημάτων
. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,
θιγημάτων
. Nam quod affert ex Hesychio,
θιγημάτων, μιασμάτων
, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,
θιγμάτων
. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.
ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός
. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est
γεννημάτων
. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si
ἔγκυον
pro
ἔμφρονα
dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,
θιγημάτων
. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post
ἔμφρονα
, praesertim quum
μόνον
, si ad
τίθησιν ἔμφρονα
referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,
ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον
, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,
παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον
. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.
ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;
ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·
quod ut illic
ῥύσια
dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit
γεννημάτων
. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966
τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:
τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'
Lips.
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968
πεντηκοντάπαις:
πεντηκοντάπαις
G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri
πεντηκοντόπαις
, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.
857.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969
θηλύσπορος:
θηλύσπορος
Μ.
θηλύπορος
Lips.
θηλύσπορον
G. Ald.
858.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970
ἐπτοημένοι:
ἐπτωημένοι
G.
ἐπτούμενοι
Lips.
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971
NA: Suppl. 210.
ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος
.
860.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972
θηρεύσοντες:
θηρεύοντες
Vit. Colb. 1.
861.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973
φθόνον:
φθόνον
Lips. Par. E.
864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974
δαμέντων:
δαμέντα
Cantabr. 1.
861-864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975
Vulgo hi versus sic scripti leguntur,
φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit
φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων
. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut
σώματα
de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde
δαμέντας
legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius
δαμέντας
edidit, Boissonadius
δαμέντα
, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber
δαμέντων
) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui
δαμέντας
vel
δαμέντα
scripserunt, non
δέξεται
mutarunt in
δέρξεται
, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad
δέξεται
intelligendum putabat
αὐτάς
ex praegresso
σωμάτων
, et
δαμέντων
genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,
φθόνον σωμάτων ἕξει θεός
de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est
Πελασγία δὲ δέξεται
ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam
δαμέντας
, Pauwii inventum, aut
δαμέντα
inferri potuit. Sed
δαμέντων
si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante
θηλυκτόνῳ
. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,
Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει
. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.
867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976
ἐπ' ἐχθροὺς:
ἐς ἐχθροὺς
M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.
ἐπ' ἐχθροὺς
G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem
ἐς
putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.
Εἰς
quum pro
ἐπί
dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.
τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι
, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in
ἐπί
, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur
ἐπί
, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.
868.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978
ἀπαμβλυνθήσεται:
ἀπαμβλυνθήσεται
Par. D. E. Ald. Turn.
ἀπαμβλυθήσεται
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.
ἀπαμβληθήσεται
G.
ἐπαμβλυνθήσεται
Vit.
ἐπαμβληθήσεται
Rob. et adscriptum in Par. B.
870.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979
γνώμην· δυοῖν δὲ:
γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.
γνώμαιν δὲ δυοῖν
G.
γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ
Par. A. B. D. H. Rob.
γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ
Ald. Turn.
γνώμοιν δυοῖν
, omisso
δέ
, Vit.
871.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980
ἄναλκις:
ἄναλκις
Par. A. C. et superscriptum in B.
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981
αὕτη:
αἳ
G. Ox. Bess. Ald.
873.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982
μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo
μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς
, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.
δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν
Rob.
ταῦτα ἐξελθεῖν
Par. N.
ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν
G. Mosc. 2. In
δεῖ
consentiunt libri praeter Ox. in quo
δὴ
est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit
δὲ
pro
δεῖ
. Et confirmatur hoc glossa codicis G.
πάρεστι
, etsi hic quoque codex
δεῖ
habet. Neque
δεῖ
habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint
ἐστίν
et
εἴη ἄν
.
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983
ἐκ τῆσδε:
ἐκ τῶνδε
Par. Β. (sed hic adscripto
ἐκ τῆσδε
) Ox. Ven. 1.
καὶ τῶνδε
G.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984
τόξοισι κλεινός:
τόξοισι κλεινοῖς
M. Rob. Ceteri
τόξοισι κλεινός
. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret
θρασύς, τόξοισι κλεινός
, prae quo misere languet
θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς
, nec languore careret, si diceretur
θρασύς τις, τόξοισι κλεινός
.
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:
ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ
Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices
ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με
, vel
ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ
, vel
ὃς πόνων τῶν ἐμέ
.
876.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986
χρησμὸν:
χρησμὸν
littera
η
a sec. manu M.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987
ἐμοὶ:
ἐμὴ
Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius
ἐμοὶ
fuerat.
οι
superscriptum in Colb. 2.
ἐμοὶ
M. Lips. aliique codices et edd. vett.
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988
θεῶν: In fine versus libri omnes
Θέμις
, praeter G. in quo est
θεῶν
, superscripto
Θέμις
ut ex interpretatione. In Vit. ad
Θέμις
adscripta interpretatio
ἡ γῆ
. Hae glossae, simulque
παλαιγενής
epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989
ὅπως δὲ χὤπῃ:
ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ
Lips. Codex Vit. habuerat
πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ
, cum hac glossa,
ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ
, quod
ποῦ
ab eadem manu in
πότε
mutatum, in textu autem correctum primum verbum in
ὅπως
, deinde ad
γρ
supra apposita signa quibus fieret
ὅπῃ
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990
δεῖ:
δὲ
pro
δεῖ
Lips. Alii nonnulli
δή
.
878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991
λόγου:
χρόνου
G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
λόγου
M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.
πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ
. Quamquam ibi quoque pars librorum
χρόνῳ
habet.
879.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992
σύ τ':
σὺ δ'
Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.
σύ τ'
, aptius his leviter et segnius adiectis.
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:
ἐλελελελελεῦ
M. G. Lips. Turn.
ἐλελελελελελεῦ
septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed
ἰὼ. ἰὼ.
praemittens.
ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ
Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit
i
nomen Io est, sic,
έλε λε λε ἐλε λελεῦ
, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius
ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ
. Emendavit Pauwius
ἐλελεῦ, ἐλελεῦ
.
881.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994
φρενοπληγεῖς:
φρενοβλαβεῖς
G. Lips. Bess. aliique nonnulli.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995
ἄρδις:
ἄρσις
G. Hesychius
ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.
882.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996
ἄπυρος:
ἄπειρος
G. Par. E. F. Dictum est
ἄπυρος
ut in Choeph. 487.
πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997
κραδία:
καρδία
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri
κραδία
.
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998
φόβῳ φρένα λακτίζει:
φρένα φόβῳ λακτίζει
Vit. aliique nonnulli et Ald.
φόβῳ λακτίζει φρένα
Rob.
884.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999
ὄμμαθ' ἑλίγδην:
ὄμματ' ἐλίγδην
Lips.
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000
ἀκρατής:
ἀκρατοὺς
Vit. Lips. sed in Vit.
ής
superscriptum.