Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

Prometheus Bound. N. Wecklein. F. D. Allen (Translator). . .

Current edition Experimental

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (English) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 561-573 focus

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς¹ ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκει;

σήμηνον ὅποι
565

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

566

Ἰώ

ἆ ἆ,

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος:

εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευ᾽ ἆ δᾶ:² φοβοῦμαι,³

τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.

ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμ᾽ ἔχων,
570

ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει.

ἀλλ᾽ ἐμὲ τὰν τάλαιναν

ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγεῖ,⁴ πλανᾷ

τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμαν.

575

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 561-573 focus

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

566

Ἰώ

ἆ ἆ, ἒ ἔ,

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος,

εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευʼ ἆ δᾶ· φοβοῦμαι

τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.

ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμʼ ἔχων,
570

ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει.

ἀλλʼ, ἐμὲ τὰν τάλαιναν

ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγετεῖ, πλανᾷ

τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμαν.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 552 focus

ἔμαθον τάδε σὰς προσιδοῦσ᾽ ὀλοὰς τύχας, Προμηθεῦ.

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτα

555

τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅ τ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

ἰότατι γάμων, ὅτε τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοις

ἄγαγες Ἡσιόναν πιθὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον.

560

545-552.553-560.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινή σ᾽ ὀλέκει;

σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

565

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 552 focus

θνατῶν παρεξίασι βουλαί.
550
ἀντ. β΄.

ἔμαθον τάδε σὰς προςιδοῦσ᾽ ὀλοὰς τύχας, Προμηθεῦ.

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προςέπτα

τόδ', ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

ἰότατι γάμων, ὅτε τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοις
555

ἄγαγες Ἡσιόναν

πιθὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον.

Ἰὼ ἡ Ἰνάχου
προῳδός.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας
560

ποινὰς ὀλέκει; σήμηνον ὅπῃ

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 552 focus

Ἔμαθον τάδε σὰς προσιδοῦσ'

Ant. 2.

ὀλοὰς τύχας, Προμηθεῦ·

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτα
550

τόδ' ἐκεῖνό θ' ὅ τ' ἀμφὶ λουτρὰ λοετρά

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

ἰότατι γάμων, ὅτε τὰν

ὁμοπάτριον ἕδνοις

ἄγαγες Ἡσιόναν πεί-
θων πιθὼν seu ποθῶν δάμαρτα κοινόλεκτρον.
555

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 552 focus

ἔμαθον τάδε σὰς

προσιδοῦσ᾽ ὀλοὰς

τύχας, Προμηθεῦ. τὸ διαμφίδιον

δέ μοι μέλος προσέπτα

τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅτ' ἀμφὶ λουτρὰ

575

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

ἰότατι γάμων,

ὅτε τὰν ὁμοπάτριον

ἕδνοις ἄγαγες Ἡσιόναν

πείθων δάμαρτα κοινόλεκτρον.

580

¹²³⁴⁵⁶⁷

ἄχαρις χάρις χάρισ ἄχαρισ⁸ ποῦ τισ ⁹ ¹⁰ ¹¹ οὔποτε οὔπως οὔπω προσιδοῦσ᾽ προσιδοῦσ᾽ προϊδοῦσ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅτ' ἐκεῖν᾽ ὅτε τότ' (ἐκεῖνό τε ὅτ' recc.)¹²

PROMETHEVS VINCTVS. 33

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 552 focus

ἔμαθον τάδε σάς προσιδοῦσ᾽ ὀλο-

ὰς τύχας, Προμηθεύ.

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτα,

τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν

555

ὑμεναίουν ἰότατι γάμων, ὅτε

τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοις

ἄγαγες Ησιόναν πι-

θὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

556 Hesych. διαμφίδιον μέλος. ἀλλοῖον διὰ παντὸς κεχωρισμένον .... Αἰσ. Πρ. δεσμ.

558 Phot. ὑμεναιοῦν τὸ ἄιδειν τὸν ὑμέναιον.

Numeri:

543-52=53-60 tres enoplii (paroemiaci) variae formae singuli copulantr cum ithyphallico aut metro trochaico (quod videtur). cf. Sept. 752 sqq. deinde dactyloepitriti hexametro dactylico admisso, ut saepe apud Euripidem.

Apparatus Criticus

ἄχαρις χάρις χάρις ἄχαρις ὀλιγοδρανίαν ὀλιγοδράνειαν ἆι αἷς om ἅ ἡ ἀλαὸn om ἀλαῶν οὔποτε οὔπω¹ θνατῶν θνητῶν σάς τὰς σάς προσιδοῦσ᾽ προιδοῦσ᾽ εἰσιδοῦσ᾽ ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἐκεῖν᾿ ὅτε τότ' ἐκεῖν᾽ ὅτ᾽ τόδ᾽ ἐκεῖνο τε ὅτ᾽ vel τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽ ὅτ᾽ (Tr) λουτρὰ λουτρά λοετρά ἰότατι ἰότατι ἰότητι ἰότητι γάμων se delesse fatetur ἄγαγες ἤγαγες πιθὼn πείθων corr. m ποθῶν χαλινοῖς χαλινοῖς χαλινοῖσι(ν) ἐμ ἐμ ἐν om² ἀμπλακίας ἀμπλακίης

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Translations (8)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 561-570 focus

Enter Io¹

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

566

Oh, oh! Aah! Aah! A gad-fly, phantom of earth-born Argus is stinging me again! Keep him away, O Earth! I am fearful when I behold that myriad-eyed herdsman. He travels onward with his crafty gaze upon me;

not even in death does the earth conceal him, but passing from the shades he hounds me, the forlorn one, and drives me famished along the sands of the seashore.
570

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 552 focus

This I learned by witnessing thy destructive fate, Prometheus. And far different is this strain that now flits towards me from that hymenaeal chant which I raised around the baths and thy couch with the consent of nuptials, when, after having won Hesione with thy love-tokens, thou didst conduct her our sister to be thy bride, the sharer of thy bed.

Enter Io

IO

What land is this? what race? whom shall I say I here behold storm-tossed in rocky fetters? Of what trespass is the retribution destroying thee? Declare to me into what part of earth I forlorn have roamed.

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 552 focus

que t'apportent les éphémères ? Ne
vois-tu pas la débile impuissance, pareille à celle des songes ¹, qui entrave les pas de l'aveugle race humaine ? Jamais volonté mortelle ne violera l'ordre établi par Zeus.
Cela, je l'apprends à contempler ta misère, Prométhée, et,

avec ce chant, un autre bien différent, revole maintenant vers moi, le chant d'hyménée que j'entonnai jadis autour du
bain et du lit de tes noces, le jour où, sensible à tes présents, Hésione, notre sœur, fut conduite par toi au lit de l'épousée ² !

Entre Io. Son front porte deux cornes de vache. Mélodrame.

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 552 focus

Whither, ah whither am I borne !

To what rude ſhore, what barb'rous race? O thou,

Whoe'er thou art, that chain'd to that bleak rock,

The ſeat of deſolation, rueſt thy crimes,

Say on what ſhore my wretched footſteps ſtray.-

575

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 552 focus

E questo, Prometèo,

appresi nel veder tua sorte misera.

Oh!, ben diversi suonano

questo mio canto d'ora, e l'imeneo

650

che dal mio labbro al talamo

tuo si levò d'attorno

e ai tuoi lavacri, il giorno

che sposa alla tua casa

la mia sorella Esíone
655

venne: ché i doni tuoi l'ebber suasa.

3 TERZO EPISODIO

Una fanciulla di viso bellissimo, ma deturpato da due corna di giovenca, si lancia tra le rupi con folli balzi, e si ferma davanti a Prometeo.

IO

Dove son? fra che genti? Costui

che legato ai dirupi vegg'io,

esposto ai rigori del cielo,

chi sarà ? Questa pena ferale

660

per quale misfatto patisce ?

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 552 focus

Didici hæc, tuas

Respiciens perniciosas fortunas, Prometheu.

Anceps mihi cantio accidit,

Hoc & illud pro lauacris, & lecto,
550

Tuum Hymeneum desiderio nuptiarum, premis

Duxisti Hesionam tunc sororem,

Persuadens uxorem coniugem.

Io.

Quæ terra, quæ natio? quem dicam videre,

Nunc
555

Hunc in vinculis lapideis

Talibus montanis

Afflictum? cuius peccati

Pœnam peris, significa, quò

Terrarum laboriosa ego erraui? Heu heu,
560

Pungit me miseram rursus aliquis stimulus,

Idolum Argi terrigenæ, recede, ô terra, timeo

Centoculum videns bubulcum,

It ille verò fraudulentum habens oculum,

Quem neq; mortuum terræ occultat:
565

Sed me miseram, ex mortuis transiens

Persequitur, & errare facit ieiunam per

Marinam arenam. cerata verò

Resonat fistula perfecta somniferam legem.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 552 focus

Alas, Prometheus! on thy woe condign

I looked, and learned this lore;

And a new strain floats to these lips of mine—
600

Not the glad song of yore,

When by the lustral wave I sang to see

My sister made thy bride,

Decked with thy gifts, thy loved Hesione,

And clasped unto thy side.
605
[ Enter Io, horned like a cow.

Io

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 552 focus

Ich erkannt' es an dir, o Prometheus,

An deinem schweren Leide.
550

O wie anders umschwebt mich dieses Lied, wie anders,

Als jener Gesang, der am Brautbad

Dir von uns erklang, am Brautbett,

Zu der festlichen Lust, da du meine Hesione,

Durch hochzeitliche Gaben verlockt,
555

Heimführtest in der Liebe Lager!

(Jo, die Tochter des Inachos, von Here in eine Kuh verwandelt, kommt heftig auf die Bühne gestürmt; die Hörner an ihrer Maske deuten ihre Ver- wandlung an.)

Jo.

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!

Notes on the current edition

Prometheus Bound

1. Two-source OCR draft: unmatched words are bracketed; readings, punctuation, possible marginalia and note boundaries remain unverified. Agreement between OCR sources is not proof of correctness.

2. Reference placement provisional: local window supported by running Greek. Source note 561-886; verify numbering and scope.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-635

ποινὰς:

ποινὰς

M. aliique et Ald.

ποινᾶς

Vit. Aug. aliique et Turn.

ποινὰς

Par. E.

ποινᾶς

Rob. et a pr. manu G.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-636

ὀλέκει:

ὀλέκεις

atque ita a sec. manu G.

ὀλέκῃ

Par. E.

ὀλέσῃ

Colb. 2. Ceteri

ὀλέκῃ

vel

ὀλέκη

. Gravius verbum

ὀλέκει

comprehendit in se

τίνεις

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-637

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Ven. 3. Ceteri recte

ὅπῃ

, quod etiam Vit. e correctione primae manus habet, quae prius

ὅπου

scripsisse videtur.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-638

γῆς:

γῆς ἀ

Ven. 3. Vind. 1.

γῆς

Vit. Lips. Aug. aliique.

γᾶς

M. G. edd. vett.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔα ἔα, ἦ ἔα·:

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Vit. Lips. Ald. Rob. et sic etiam M.

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Turn.

ἔ, ἔ

Colb. 1. Par. H.

ἔα ἔα, ἔ ἔ

γρ. ἔα, ἔα

Par. B.

ἔ ἔ ἔ ἔ

G. pro his interiectionibus omnibus, superscripto

φεῦ φεῦ

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-640

με τὰν τάλαιναν:

mutatione facta a sec. manu M. Quid prima scripserit dispici nequit.

με τάλαιναν

M. Vit. G. edd. vett.

με τὴν τάλαιναν

Lips. Aug. Ven. 3. Cantabr. 2.

με τὴν τάλαιναν

Cant. 1.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-641

οἶστρος:

οἴστροις

a pr. manu M. Recentior fecit

οἶστρος

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-642

ἄλευε δᾶ:

ἄλευ᾽ ἀ δᾶ

, litteris

λευ

in litura, circumflexo in

ἀ

a sec. manu addito, M.

ἄλευ᾽ ἢ δᾶ

adnotatum ex Par. N. memoratque

ἀ δᾶ

Turnebus.

ἀλευάδα

Lips. Aug. Cantabr. 1. Par. N. In Lips. supra scriptum

γρ. ἄλευ᾽ ὦ γᾶ

. G. Vit. edd. vett.

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

. Etym. M. p. 60, 8.

ἀλευάδα εἴρηται ὡς τὸ φεύδα. οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν δᾶν λέγουσι καὶ δίαν, ὡς καὶ τὸν γνόφον δνόφον. φεύδα οὖν φεύγη. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἀλευάδα ἀλέου δᾶ, τοῦ δᾶ ἀντὶ τοῦ γῆ κειμένου

. Apertum est et

φεῦ δᾶ

ẹt

φεῦ γᾶ

scribendum esse: tum corrigendum est

οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν γᾶν λέγουσι καὶ δᾶν

. Vltima verba in Etym. MS. Augustano sic scripta,

φεύδα ἤγουν φεύγη. οὕτως καὶ τὸ ἀλευάδα, τὸ δῶ ἀντὶ τοῦ γᾶ

. Scholiastae et

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

legi referunt et

ἀλευάδα

, credo ex hac ipsa scriptura Argum Aleuae filium fuisse colligentes. Quod Schleusnero in adnotationibus ad Etym. M. in mentem venit

ἄλευε δᾶ

, id adscivit Dindorfius, eiecto

φοβοῦμαι

, quod post

δᾶ

legebatur, tres trimetros catalecticos exhibens. Tantum autem abest ut id metri forma postulet, ut hoc metri genus, quod natura sua catalecticum est, non aptum sit continuatae orationi, minimeque tali in loco, qualis hic est, pleno motus et agitationis. Quod autem ad monstruosum illud

ἄλευ'

attinet, abusus est Dindorfius docta et scita observatione Elmsleii, qui in Diarii classici fasc. XV. p. 218. et Photii adnotatione illa,

παῦ τὸ παῦσαι λέγουσι μονοσυλλάβως

παῦ παῦε

restituit Aristophani in Eq. v. 821. et

παῖ παῖε

in Pace v. 1119. Apertum est in vulgari sermone, si iteraretur

παῦε παῖε

, vel

παῖε παῖε

, non mirum esse, si id pronuntiabant

παῦ παῦε, παῖ παῖε

. At aliis in imperativis, iisque non iteratis, et in oratione familiaris sermonis levitatem vitante quis credat talia umquam esse usurpata? Blomfieldius Monkii monitu edidit

ἄλευε δᾶ

, ut haec verba,

ἄλευε δᾶ, φοβοῦμαι

, unum versum efficerent, quem praecederet dimeter iambicus. Sed ita descriptis versibus certo Aeschylus

ἄλευ᾽ ὦ δᾶ

praetulisset, antispasto et Bacchio coniunctis. Et sic Scholefieldius. His verbis,

ἄλευε δᾶ

, finiri trimetrum, et quod sequitur

φοβοῦμαι

delendum esse iam olim suspicatus sum, et delevit Dindorfius, de constructione conferri iubens quae Matthiae ad Euripidis Hec. 950. adnotavit. Omittunt autem

φοβοῦμαι

soli Vind. 2. 4. quod verbum post

δᾶ

ceteri libri omnes habent legitque Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 400. C.

βούταν δὲ καλεῖ τὸν πανόπτην Ἄργον ὁ τραγικὸς Αἰσχύλος, ἤτοι βουκόλον, ὡς ἐπιστατοῦντα καὶ ἑπόμενον τῇ Ἰοῖ τῇ θυγατρὶ τοῦ Ἰνάχου. φέρει γὰρ αὐτὴν λέγουσαν οὑτωσί, “φοβοῦμαι τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν.”

Huius quidem non magna auctoritas est: nec dubitandum videtur quin

φοβοῦμαι

ab explicatore sit adiectum, qui in constructione haesitaret qua

εἰςορῶσα

εἰ

χρίει με οἶστρος

coniuncta sunt, quasi dictum esset

οἰστροῦμαι

. Confirmatur haec sententia eo quod alii constructionem, quam expedire nesciebant,

εἰςορῶσα

εἰςορῶ

mutato sibi correxisse visi sunt. Sentiens perturbari mentem suam Io, primo id simpliciter narrare incipit, media autem in narratione conspiciens simulacrum feri agitatoris clamat

ἄλευε δᾶ, τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν

. Suidas

ἄλευε. Ἴωνες τὸ φυλάξαι οὕτως λέγουσι. καὶ παροιμία “ἄλευ᾽ ἀπὸ μείζονος ἀνδρός.”

Conf. Zonaras p. 135. In proverbio quidem significationem medii habet

ἀλεύειν

. Apud Aeschylum ubi hoc verbum invenitur activum est, avertere significans.

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-643

εἰςορῶσα:

εἰσιδοῦσα

Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 2. 4. et

γρ. εἰσιδοῦσα

Par. B.

εἰσορῶ

G. Vind. 1. 3. et Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 153. cuius lacunosus locus, quem non ex omni parte recte explevit Welckerus in fragmentis Hipponactis p. 47. sic integrandus est,

τὸν δὲ Ἄργον εἶναι κύνα φασὶ κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς ἔχοντα καὶ φυλάττοντα τὴν Ἰὼ προςτάξει τῆς Ἥρας· ὃν ἀνεῖλεν Ἑρμῆς κελεύσει τοῦ Διός. ὅτι δὲ κύων ὁ Ἄργος, καὶ Ἱππῶναξ φησίν, Ἑρμῆ κύναγχα, Μῃονιστὶ Κανδαύλα. Αἰσχύλος δὲ οὐ κύνα πολυόφθαλμον τὸν Ἄργον, ἀλλὰ βουκόλον φησὶ λέγων ὡς ἀπὸ τῆς Ἰοῦς ἐν τῷ Προμηθεῖ τὸν μυριωπὸν εἰςορῶ βούταν. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον γράψας ἄνθρωπον τοῦτον φησὶ τετρόφθαλμον, φύλακα τῆς Ἰοῦς παρὰ τῆς Ἥρας πεμφθέντα· λέγει δὲ οὕτωσί, καί οἱ ἔπι σκοπὸν Ἄργον ἔπεμπε κρατερόν τε μέγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα· ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴ δ᾽ ἔχεν ἔμπεδος αἰεί

. Hi ex Aegimio versus leguntur etiam in scholiis ad Euripidis Phoen. 1116.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-644

δόλιον:

δολεῖον

Par. Ε.

δόλερον

Cantabr. 2.

γρ. θολερόν

Par. B. si recte scripsit Faehsius.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-645

ὄμμ':

ὄμμ'

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-646

κυναγεῖ:

κυνηγέτει

sic M.

κυνηγετεῖ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

κυναγετεῖ

Brunckius. Scribendum potius erat

κυναγεῖ

, quo restituitur dochmius.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-647

τὴν:

τὴν

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-648

ψάμμον:

ψάμμαν

Μ. superscripto a recentiore manu

ον

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-649

ὀτοβεῖ: Apertum est indicio aliquo, quod statim animadverteretur, admonendos de strophae initio fuisse spectatores. Quare non dubitandum est quin hic modi cantus fuerint mutati. Plutarchus de ira cohibenda p. 456.

ὥςπερ ὁ τῶν βουκόλων κηρόπλαστος ὀττοβεῖ δόναξ ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον

. Non pertinet huc

πλάσις

πλάσμα

arundinum, de quibus Theophrastus Hist. plant. IV. 11. ed. Schn. et Salmasius Exerc. Plin. p. 85. dixerunt, sed intelligitur quod Virgilius dixit Ecl. II. 32.

Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit

ὀτοβεῖ

M. In ceteris libris et apud Plutarchum

ὀττοβεῖ

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-650

ὑπνοδόταν νόμον:

ὑπνοδότ᾽ ἄνομον

574-575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Μ.

ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Vit.

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι

G. Vind. 1. 3.

ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν

Lips. Aug. et sic, sed

ἄγουσι

, edd. vett.

ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ

Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum

τηλεπλαγκτοι

sic M.

τηλέπλαγκτοι

Par. A. B. edd. vett.

τηλέπληκτοι

τηλέπλακτοι

Lips. Aug.

τηλίπλακτοι

Vit.

τηλέπλαγκται

Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique

πλάνοι

Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra

αι

, etiam M.

πλάναι

G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit

ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι

,adscito in antistrophico versu

ἐτήτυμα

. Horum illud quidem,

ἰώ ἰὼ πόποι

, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum

τηλέπλανοι

, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius

πλάναι

quam

πλάνοι

coniungitur. Sed

ποῖ, πόποι

valde inelegans est, debebatque id

ὦ πόποι

scribi, si quidem

ποῖ μὲ ἄγουσι

statim iunctum fuit cum

τηλέπλανοι πλάναι

. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;

ut excidisse post

ἄγουσιν

significarem vocem iambum facientem, quam non puto

πόποι

fuisse, sed fortasse

μακραί

vel

χθονός

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652

τί ποτέ μ', ὦ:

τί ποτέ με

Lips. Aug.

τίς ποτέ

M. G. aliique.

τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ

Vit.

τί ποτ᾽, ὦ

Bess. Ald. Rob.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653

τί ποτε: Semel tantum post

παῖ

habent

τί ποτε

M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.

τί ποτε. τίς ποτε

Bess. Ald.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654

ταῖςδ':

ταῖςδε

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655

πημοσύναις:

πημοσύναισι

M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.

ποιμοναῖσι

Par. G.

πημονέσιν

Vit.

πημοναῖς

G. Scribendum esse

πημοσύναις

monui in Opusc. IV. p. 334.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἔ ἔ:

ἔ ἔ

ἔ

edd. vett.

ἔ

G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.

ἔλεγος

, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,

αἰ αἰ

legi ait.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657

παράκοπον:

παρασκοπὸν

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658

τείρεις:

τείρεις

priore diphthongo a sec. manu in litura M.

τύρεις

Par. E.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659

πυρί με φλέξον: Libri

πυρὶ φλέξον

. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660

ποντίοις:

ποντίοισι

M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.

ποντίοις

Bess. edd. vett.

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661

φθονήσῃς:

φθονήσῃς

Lips. Aug.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662

εὐγμάτων:

εὐγμάτων

litteris

άτ

a sec. manu in litura M.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἄδην:

ἄδην

M. et hoc Brunckius restituit.

ἅδην

G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.

ἅδην

, correctum in

ἄδην

, Vit.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664

πολύπλανοι:

πολύπλανοι

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

πολύπλαγκοι

G. ex correctione.

πολύπλαγκτοι

Rob.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665

πλάναι: Omnes libri

πλάναι

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666

γεγυμνάκασιν:

γεγυμνάκασι

G. Vit.

γεγυμνάσιν

Ald. Ceteri

γεγυμνάκασιν

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667

ὅπῃ:

ὅποι

Lips. Aug. Ceteri

ὅπῃ

, quod omissum in Vit. superscripto

πημονάς

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668

φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.

φθέγμα

M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.

φθέγματα

G. Vit. aliique.

σὸς

φθέγμα

a recentiore manu superscriptum in M.

γρ. πρόσφθεγμα

Par. B.

προσφθέγματα

Ald. Turn.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669

τᾶς:

τᾶς

M. Vit. Rob.

τὰς

Ald.

τῆς

Colb. 1.

τᾶσδε

Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670

βουκέρω:

βουκέρω

Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat

βουκέρω

, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.

βουκέρω

sine accentu G. Recte

βουκέρω

voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur

βούκερως, βούκερων

, genitivo et dativo

βουκέρω, βουκέρη

589-590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671

NA: affert Stephanus Byzantius in

Ἰναχία

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672

Ἰναχείας:

Ἰναχείας

M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.

Ἰναχίας

G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.

Ἰναχείης

edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,

Ἰναχίης

eiusdem Vossianus et Aldina,

Ἰναχόης

Perusinus.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673

θάλπει κέαρ:

θάλπῃ

κέρας

Vossianus et Aldina Stephani Byz.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674

στυγητὸς:

στυγητῶς

Vit.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675

πρὸς βίαν:

πρὸς βίειν

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676

γυμνάζεται:

γυμνάζεται

Μ.

γυμανάζεται

Lips. et in margine

γρ. βιάζεται

, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677

τὰ μογερᾷ:

τὰ μογερά

Lips.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678

ὤν:

ὤν

a manu recentiore M. Prima

ἂν

scripsisse videtur.

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἔτυμα:

ἔτυμα

G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.

ἔτυμα

, spiritu a sec. manu addito, M.

ἐτύμα

Vit.

ἔτημα

vocabuli alteri syllabae secunda manus

τή

superscripsit in G.

ἑτυτῆμα

, superscripto alteri syllabae

, tertiae

Lips.

ἐτυτήμα

Aug.

ἐτήτυμα

Arund. Cantabr. 1. 2.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680

θεόσυτόν τε:

θεόσσυτόν τε

codices et Ald. Rob.

θεόσσυτον δὲ

male Turn.

θεόσυτόν τε

metrum requirit, pariterque

λαβρόσυτος

v. 601.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681

ὠνόμασας:

ὀνομάσας

Lips. Aug.

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682

μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:

μαραίνει με

, superscripto

νει

a sec. manu, M.

κέντροισι φοιταλέοισιν

libri omnes, nisi quod

κέντροις

Vind. 2. 4. et

φυταλέοισιν

Ald. Tum

ἔ· ἔ·

Μ. G. Vit. Lips. Aug.

ἓ ἕ

edd. vett. Scribendum esse

κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ

, si quod vocabulum excidit, aut

κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ

, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest

φρένας

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683

νήστισιν:

νήστισιν

G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.

νήστησιν

Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat

νίστησιν

etiam scholiastes, inepta addita explicatione.

601-602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684

λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes

λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα

, nisi quod Ven. 3.

ἐπὶ σκότοισι

δαμασθεῖσα

, G. Bess.

ἐπικότοις

habent, Lips. autem et Aug.

μήδεσι

omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet

βουλαῖς μήδεσι

. Post

ἦλθον

et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse

Ἥρας

a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685

δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:

δὲ τίνες

M. Vit. G.

δέ τινες

Lips. Ald. Rob. Turn.

οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ

Μ.

οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ

Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.

ο· · ὲ δὲ ἐγὼ

οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ

Turn.

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:

τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου

Μ.

τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.

Α. Sic etiam Par. C. in quo

μοι

μὴ

superscriptum.

τί με

(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.

τί μοι χρὴ

Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad

τὶ μὴ χρὴ

superscriptum

ου

, et

γρ. τί μοι οὐ χρή

. Egregie Elmsleius

τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου

sed verissime I. Fr. Martinus

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687

NA: Omissa

εἴπερ οἶσθα θρόει

in G. quorum

εἴπερ οἶσθα

post

μῆνιν

adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque

θρόει

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688

φράζε:

φράζετε

Μ.

φράζε τε

Lips. Aug. Bess. Rob.

φράζε δὲ

Ald.

φράζε τε τὰ

φράζε τε τῷ

Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.

φράζε τὰ

Vit. Par. B. (in quo adscriptum

φράζε δυσπλάνῳ

) et sic inde a Turnebo editores.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689

δυςπλάνῳ:

δυσπλάνων

Μ. non

δυστάνῳ

, ut Butlerus ait.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690

ὅπερ:

ὅτι

M. Vit. Ven. 3. edd. vett.

ὃ

G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit

ὅπερ

Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est

τορόν σοι

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691

φίλους:

φίλον

ante correctionem primae manus, Vit.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692

NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693

θνητοῖσιν:

θνητοῖσι

, supra adscripto

, Μ.

θνητοῖσι

G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.

βροτοῖσι

Colb. 2. Par. E.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694

τλῆμον:

τλήμων

Lips. Aug.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695

δίκην: Ad

δίκην

in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum

χάριν

, scholioque praefixum

τοῦ χάριν

. In textu

χάριν

Colb. 2. Vind. 1.

γρ. χάριν

Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.

τοῦ δίκην πάσχεις τάδε

, ubi mendose

δίκης

editum.

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696

NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697

οὔκουν:

οὐκ οὖν

Aug. sed Lips. cum ceteris

οὔκουν

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698

τήνδε:

τάνδε

Lips. Vind. 2. Ald. Rob.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699

αἰτεῖ:

αἰτεῖ

a pr. manu M. G. Vulgatum

αὐτῇ

in utroque a correctore factum.

αἰτεῖς

Vind. 3.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:

πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου

Μ.

πᾶν γὰρ πύθοιό μου

Vit. Colb. 1. 2.

πάντα γὰρ πύθοιό μοι

G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.

πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου

Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.

γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο

Par. Β. Restituit Brunckius

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου

. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo

μοι

est.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701

ὤχμασεν:

ᾤχμασεν

M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.

ὤχμασε

G. edd. vett.

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:

βούλευμα μὲν τὸ δῖον

etiam Μ.

β. μέντοι τὸ δῖον

Vit.

β. μὲν τοῦ διὸς

Lips. Aug.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703

τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.

τείνεις

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704

τίς ἔσται:

τί ἔσται

Lips. Aug.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705

σοι:

σοι

M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

σε

Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,

Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”

Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν

, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo

τοι

non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad

στιχομυθίαν

attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706

μήτοι:

μήτοι

M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.

μή τι κρύψῃς με

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707

τοῦθ':

τόδ'

pro

τοῦθ'

Lips. Aug.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708

τοῦδέ σοι δωρήματος:

τοῦδέ τοι δωρήματος

M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.

τοῦδε δωρήματος

Lips. Aug. Ald.

τοῦδέ σοι δωρήματος

Turn. quod verum esse puto.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709

μὴ οὐ:

μὴ

, superscripto a sec. manu

οὐ

, M. Ceteri plerique libri

μὴ οὐ

, nisi quod

οὐ

in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710

γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:

γεγωνεῖν με τὸ πᾶν

Lips. Aug.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711

σὰς δ᾽ ὀκνῶ:

σὰς δοκῶ

G. Ven. 1. Ald.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712

θράξαι:

θράξαι

, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici

ταράσσειν

brevi

esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713

μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri

μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ

. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius

μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ

, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut

μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ

, i. e.

ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι

. Sed quum haud paullo verisimilius sit

μασσόνως

a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri

ὡς

gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis

τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν

. Recte sic ibi vulgo legebatur,

ὡς ἐνί

, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in

ὡς ví

mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in

ἢ ὡς

scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,

ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει

. Quo in loco ex

μᾶλλον

repetendum

δεινὸν καὶ ἀκριβῆ

. Εt §. 31.

ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην

. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel

ὧν

vel

ἢ

vel

ἢ ὡς

scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro

ὡς

scribendum

ἢ

arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur

οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν

. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est

εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι

: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus

ὡς

aut simile vocabulum pro

ἤ

positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.

εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;

Significat enim

ὡς

hic idem quod

εἰς

, oppositaque sunt haec verba,

ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας

, illis,

εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι

. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.

πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα

. Sic ibi, non

πλεῖόν τε

, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,

λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'

, ita videntur esse corrigenda,

λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας

, quoniam

δὶς δ'

ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici

δ'

repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto

ὡς

additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.

καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι

: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.

διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας

. VII. 4, 5.

μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ

. ΧΙ. 2, 9.

Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας

. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum

οὕτως

ante

ὡς

aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς

. Theocritus IX. 33.

οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714

προθυμεῖ: Libri

προθυμῇ

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715

ἱστορήσωμεν:

ἱστορήσομεν

a pr. manu M.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716

αὐτῆς:

αὑτῆς

Μ.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717

λεγούσης: Idem a pr. manu

λεγούσας

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718

τἀποκλαῦσαι:

ὡς κ ἀποκλαῦσαι

Μ.

ὡς κἀποκλαῦσαι

Vit. aliique nonnulli.

ὡς ἀποκλαῖσαι

G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.

γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι

Par. B.

ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι

Par. A. B. Vind. 1. 3.

ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι

Turn.

ὡς τἀποκλαῦσαι

habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719

κἀποδύρασθαι:

κἀποδύρασθαι

M. Lips. Aug. aliique.

κἀποδύρεσθαι

G. Vit. edd. vett.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.

ὅπῃ

Lips. Aug. Ald.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721

μέλλει:

μέλλοι

M. Cantabr. 1. Par. C.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἔχει:

ἔχειν

Lips. Ald.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723

ὑμῖν:

ἡμῖν

Lips.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724

ἀπιστῆσαί:

ἀποστῆσαι

Vit. cum glossa

παρακοῦσαι

, quae in G. ad

ἀπιστῆσαι

adscripta est.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725

πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:

τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται

Lips. Aug. sed in Lips. correctum

χρήζετε

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726

πεύσεσθε:

πεύσοισθε

Lips. Aug. Rob.

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727

αἰσχύνομαι:

ὀδύρομαι

M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum

γρ. αἰσχύνομαι

. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728

διαφθορὰν:

διαφορὰν

Lips.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729

ἀεὶ:

αἰεὶ

Μ. Cantabr. 1.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730

ὄψεις:

ὄψει

ante sec. manus correctionem M.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731

πωλεύμεναι:

πωλεύμεναι

, Par. C. et, superscripto a recentiore manu

, Μ.

πολεύμεναι

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

πολούμεναι

Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.

οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732

εὐδαίμων:

εὐδαίμων

M. in quo sec. manus ultimae syllabae

superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.

εὐδαῖμον

G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.

εὐδαιμον

Ven. 3.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733

παρθενεύει:

παρθενεύεις

Vind. 1. 3, Ceteri

παρθενεύῃ

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734

τέθαλπται:

τέθωπται

, cum glossa

κατακαίεται

, Vit.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735

δαρόν:

δηρὸν

Aug.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736

συναίρεσθαι:

ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι

Par. B. Ceteri

συναίρεσθαι

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737

'πολακτίσῃς:

μὴ 'πιλακτίσῃς

Vit.

μὴ πωλακτήσει

Lips.

μὴ ἀπολακτήσει

Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738

τὸ Ζηνός:

τὸ Διὸς

Lips. Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739

Λέρνης:

Λέρνην

Lips. Aug.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740

βουστάσεις τε πρὸς πατρός:

β. τε καὶ πρὸς πατρὸς

Vit.

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741

ὀνείμασιν:

ὀνείρασιν

Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri

ὀνείμασιν

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742

ἔςτε:

ὥστε

Vit.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743

νυκτίφοιτ':

νυκτίφαντ'

Μ. Rob.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744

κἀπὶ Δωδώνης:

κἀπὶ Δωδώνην

Lips. Aug. Turn.

κἀπὶ Δωδώνης

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745

πυκνοὺς:

συχνούς

, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746

ἴαλλεν:

ἴαλεν

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747

μάθοι:

μάθοι

M. Lips. Aug. Turn. In Lips.

superscriptum.

μάθῃ

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748

δαίμοσιν:

δαίμοσι

Vit. edd. vett.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749

πράσσειν:

πράσσειν

M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.

πράττειν

G. Lips. edd. vett.

πτάτο.τειν

Aug.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750

φίλα:

φίλωι

(non φίλως), superscripto a recentiore manu

, Μ. Α

φίλα

vulgata scriptura est.

φίλον

G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751

ἀσήμους:

ἀσήμους

Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.

ἀσήμως

Lips. Aug. Ald. Turn.

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςκρίτως τ':

δυςκρίτως τ'

M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δυςκρίτως

Vit.

δυσκρίτους τ'

Par. C. Rob.

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753

βάξις ἦλθεν:

ἦλθε βάξις

Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.

βάξις ἦλθεν

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754

ἀλᾶσθαι:

ἁλᾶσθαι

G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum

supra scriptum. Idem codex ad

ἐσχάτοις

superscriptum habet

. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,

γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755

θέλοι:

θέλοι

Μ. G. Vit. Turn. In G.

θέλει

θέλῃ

adscriptum.

θέλῃ

Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756

πυρωπὸν:

πυρωτὸν

Μ.

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757

ἐξαϊστώσει:

ἐξαϊστώσει

M. Non opus est Blomfieldii coniectura

ἐξαιστώσοι

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758

γένος:

γένος

, non

μένος

, etiam M. habere videtur.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759

ἐξήλασέν με:

ἐξήλασέν με

M. et ed. Vict.

ἐξήλασε με

G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760

κἀπέκλεισε:

κἀπέκλεισεν

Μ.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761

ἐπηνάγκαζέ νιν:

ἐπαναγκαζέ νιν

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762

εὐθὺς δὲ μορφὴ:

εὐθὺς οὖν μορφή

Thomas M. p. 93, 8.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763

κεράστις:

κεράστης

Vit.

κεράστη

Rob.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764

ὡς:

ὡς

omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765

ὀξυστόμῳ:

ὀξυτόμῳ

Lips. Rob.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766

ἐμμανεῖ σκιρτήματι:

ἐμμανεῖ σκιρτήματι

, ad postremam syllabam superscripto

, Lips. Non reprehendi posset

ἐμμανῆ σκιρτήματα

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767

Κεγχρείας:

Κερχνείας

Μ. Rob. Turn.

γρ. Κερχνείας

Lips.

Κεγχρείας

G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.

Κεγχρείας

, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.

Κεγχρεύς

tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768

Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:

Λέρνης ἄκρην τε

M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum

γρ. κρήνην

. Atque

λ. κρήνην τε

habent Lips. Aug. Ald. Rob.

Λέρνης ἄκραν τε

Par. A. Colb. 2.

τε

omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.

Λέρνης ἐς ἄκρην

, supra scripto

ἐς

, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa

εἰς

, Vit. Canteri coniecturam,

Λέρνης τε κρήνην

, recepit Blomfieldius, sed mavult

ἀκτήν τε Λέρνης

. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.

Λέρνης ἀκτήν τε

, etsi recte comparans Pindari

Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς

Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi

Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν

, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De

Λερναίῳ ἀκτῇ

v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769

τοὺς ἐμοὺς:

τὰς ἐμὰς

Vit.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770

κατὰ στίβους:

κατὰ στίβους

M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771

αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum

ἀφνίδιος

, ab

ἄφνω

, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,

ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω

. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse

ἀφνιδίως

. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio

αἰφνίδιος

pridem me moverat, ut

αἰφνίδιος

vel ex

αἰφνιδίως

vel ex ipso illo cui interpretando inservire

αἰφνίδιος

poterat,

ἀφνιδίως

ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut

αἰφνηδίς

, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772

οἰστροπλὴξ:

οἰστροπλὴξ

M. Vit.

οἰστρόπληξ

G. Lips. Aug.

οἰστρόπληγε

Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.

οἰστρόπληξ

scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773

θείᾳ:

θείας

Lips. Aug.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774

γῆν πρὸ γῆς:

γῆς πρὸς γῆν

G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.

γῆς πρὸ γῆν

Bess.

γῆν πρὸς γῆς

vel

γῆς πρὸς γῆς

alii.

γῆν ἐκ γῆς

Rob.

γῆν προγῆς

, a sec. manu ad

προ

adscripto accentu et

, Μ.

γῆν πρὸ γῆς

Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.

itaque γῆν πρὸ γῆς cogito

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775

ὅ τι:

ἔτι

M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad

πόνον

spectat, quod nonnulli v. sequente habent.

ὅτι

Ald.

ὅ,τι

Turn.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776

πόνων:

πόνον

M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.

πόνου

Rob. Ceteri

πόνων

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777

σήμαινε:

σήμαινε

Vit. Lips. Aug. Colb. 1.

σήμηνον

Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778

μηδέ μ':

μηδ' ἔμ'

, eraso apostrophe post

μηδ

, fuit enim antea

μηδ' ἐμ

, Μ.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779

ψευδέσιν:

ψεύδεσσιν

, accentu a sec. manu correcto, M.

ψευδέσι

G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.

687. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780

συνθέτους:

ξυνθέτους

Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781

ἄπεχε:

ἄπεσχε

Par. E. Ceteri omnes

ἄπεχε

. Id quoniam in scholiis per

σιώπα

explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia

ἔπεχε

scripsit. Sed in G. glossa est

ἀφίστασο

, in Par. A.

ἀποχώρει

, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους

M. G. Rob.

οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους

Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.

γρ. ψυχόμην

οι

γρ. ξύννους

Par. Β.

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη

Lips.

οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους

Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.

οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783

ἐς:

εἰς

G. Vit.

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784

δυςθέατα:

δυσθέρατα

Lips.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785

καὶ:

και

omittunt M. Vit. et pauci alii.

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786

πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:

πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ

libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet

δείματα λύματ'

, Cantabr. 2. Par. D. F.

λύματα καὶ δείματα

, Guelf.

ἀμφηκείου

. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est

δείματα

nihil esse nisi corruptam ex

λύματα

scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi

πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ

. Scholiastae

διὰ κέντρου

ἐν κέντρῳ

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-787

ψύχειν: Meinekius in Diurnis antiq. a. 1844. II. p. 11. scribendum putat

ψήχειν

, afferens ex Stobaeo XXXVIII. 53.

ὥςπερ ὁ ἰὸς σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν ψυχὴν ἐξαναψήχει

. Sed Hesychius

ψύξας, ἀμβλύνας, τὴν ψυχὴν φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-788

πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα:

εἰςιδοῦσα

M. G. Lips. Bess. aliique. Recte Vit. et edd. vett.

εἰσιδοῦσα

. Mirum est quod nullus liber praebet

πέφρικά σ'

, ut versus sit iambicus trimeter catalecticus. Quamquam ne librorum quidem scriptura reprehendi potest.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-789

πρό γε:

πρό γε

a pr. manu M. Id in

πρό γε

sec. manus mutavit, recentior

supra adscripsit.

πρὸ γε

Brunckius scribendum censuit. Recte vulgo

πρό γε

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-790

ἔςτ᾽ ἂν:

ὥστ᾽ ἂν

Vit. Lips.

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-791

προςμάθῃς:

προσμάθοις

G. Vind. 1. 3.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-792

λέγ᾽, ἐκδίδασκε:

λέγε δίδασκε

Vit. Colb. 1.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-793

τοῖς νοσοῦσί τοι:

τοῖς νοσοῦσί τοι

Μ. G. aliique.

τοῖς νοσοῦσί τι

Lips. Turn.

τοῖς νοσοῦσι τὸ

Ald. Rob.

τοῖς νοσοῦσι γὰρ

Vit. aliique.

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-794

προὐξεπίστασθαι:

προὐξεπίσταμαι

Lips.

700. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-795

χρείαν:

χρείαν

M. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique.

χρείαν

Lips. edd. vett.

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-796

ἀμφ' ἑαυτῆς:

ἀφ' ἑαυτῆς

G. Vit. aliique et Rob.

ἀφ' ἑαυτῆς

Lips.

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-797

ἀκούσαθ':

ἀκούσασθ'

Lips. Ald. Rob. sed in Lips. posterius

deletum.

ἄκουε

Vit.

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-798

τήνδε τὴν νεάνιδα:

τήνδε τήνδε νεάνιδα

a pr. manu M.

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-799

σύ τ':

σὺ δ'

G. edd. vett.

σύ τ'

M. Vit. Lips. aliique.

σύ

est in libris apud Stephanum Byz. qui hunc versum in

Ἰναχία

affert. Recepit Blomfieldius cum Brunckio

σύ τ'

, idque recte quidem, sed non recta adductus caussa, quum hoc magis e consuetudine tragicorum esse putavit, qui aliter libentius dixissent

Ἰνάχειον σπέρμα, σὺ δέ

. Non tragicorum illa verborum collocatio propria est, sed communis omnium Graecorum ; hoc autem loco non apta, quia nulla vis est in appellatione nominis. Nam hic aut, si distingueret poeta personas,

σὺ δ' Ἰνάχειον σπέρμα

, aut, si coniungeret,

σύ τε

dicendum erat. Coniunxit autem, quia in mente habet vobis satis factum est, tibique Io, satis fiet. In fine versus in Lips. mirabili oscitantia scriptum est

εἰς τῆς Ἥρας

, sed animadverso errore supra scriptum

τοὺς ἐμοὺς λόγους

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-800

βάλ':

μάθ' ριο βάλ

Μ. et superscripto

βάλ'

Colb. 1.

βάλλ'

aliquot codices.

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-801

τέρματ᾽ ἐκμάθῃς:

τέρμ᾽ ἐκμάθῃς

Vit. Colb. 1.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-802

μὲν:

μὲν

omittunt Vit. Lips. sed in Vit. postea supra scriptum est.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-803

ἐνθένδ':

ἐνθάδ'

Lips. et aliquot alii.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-804

ἀντολὰς:

ἀντολὰς

M. aliique et ed. Victorii.

γρ. ἀνατολὰς

Par. B.

ἀνατολὰς

Rob.

ἀνατολὰς

, eraso

, G.

ἀνατολὰς

Vit. aliique et Ald. Turn.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-805

τρέψασα:

στρέψασα

M. G. ceterique codd. plerique et edd. vett.

τρέψασα

Vit. Lips. Vulgatae

στρέψασα

in G. superscriptum

τρέψασα, κλίνασα

. Non dubitavi recipere

τρέψασα

, partim quia de itinere, quod nunc novum susceptura sit Io, sermo est, partim quod illa, ut ex v. 830-839. apparet, ab occidente venit, ut pergere potius versus orientem quam se retro vertere sit dicenda.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-806

στεῖχ':

στῆχ'

Lips.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-807

γύας:

γύας

Lips. aliique et Ald. Rob.

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-808

ἀφίξει: Libri

ἀφίξῃ

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-809

ναίουσ':

νέουσ'

Μ.

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-810

ἐξηρτημένοι: Affert hunc versum Thomas M. p. 146, 10.

ἐξηρτυμένοι

Arund.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-811

πελάζειν:

πολάζειν

Lips.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-812

ἁλιστόνοις πόδας:

ἁλιστόνοις γυίο πόδας

M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 1. 2. Bess. Barocc. Ald. Rob. Vict.

γυίο πόποδας

Arund. In M. ultimae in

γυίο πόδας

syllabae a recentiore manu

ων

supra adscriptum.

ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας

Turn. Cant. et sic scribi voluit Scaliger. Porsonus ante

ἁλιστόνοις

posuit obelum, quod vocabulum Blomfieldio G. Burgesius ingeniose in

Ἁλιζώνοις

mutare videbatur. Immo infelicissima illa coniectura est. Non enim nominasset poeta hanc gentem ut notam, sed dixisset quum ad Halizones perveneris. Nihil vitii est in

ἁλιστόνοις

. Intelliguntur montes quos alluit Pontus Euxinus. De altero vocabulo perinepta narrat scholiastes, esse qui

γε πόδας

legant, esse etiam qui

Γύποδας

pro

Γυμνόποδας

dictum putent, quod gentis nomen fuerit. Nec laudaverim Elmsleii suspicionem, legendum esse

ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις γ᾽ ὑποχρίμπτουσα ῥαχίαισιν

, quae et veri similitudinis nihil habet et vitiosa est propter inutile

γε

. Duplex cogitari vitii origo potest. Aut

γυῖα

scripsit poeta, hoc modo,

ἀλλὰ γυῖ᾽ ἁλιστόνοις

, cuius verbi explicatio

πόδας

in textum venit: nam Hesychius

γυῖα, μέλη, χεῖρές τε καὶ πόδες

: aut aberrans oculis librarius aliquis ad v. 708. ubi est

ἀνηρότους γύας

, hoc

γυ

, superscripto per compendium

ας

posuerat, animadversoque errore addiderat

πόδας

, lectionem genuinam. Id quum veri similius altero videretur, non dubitavi cum aliis scripturam a Turnebi editione profectam recipere.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-813

χρίμπτουσα:

χρίπτουσα ῥαχίεσι

, supra adscripto

μπ

, Lips.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-814

ἐκπερᾶν:

ἐκπέρα. γρ. ἐκπερῶν

Par. B. Mirum quod Elmsleius nominativi cum infinitivo constructione offensus est, ut

ἐκπέρᾳ

scribi vellet.

716. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-815

πρόςπλαστοι:

πρόσπλακτοι

Par. E. Ceteri omnes

πρόςπλαστοι

. Recte vero Elmsleius

πρόσπλατοι

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-816

ὑβριστὴν ποταμὸν:

ἕξεις δ'

γρ. εἰς

Par. B. Sola Robortelli editio

Ἄραξιν

. Ceteri libri omnes

ὑβριστήν

, quod Schützius non adiectivum, sed ipsum nomen fluvii esse putabat. At neque alii norunt fluvium Hybristen nec profecto Aeschylus. Sed quum et scholiastae Araxen intelligi dicant et Eustathius ad Dionysii v. 739. sic scribat,

τοῦ δὲ Μασσαγετικοῦ τούτου Ἀράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν

, non dubitandum esse videtur quin ipsum illud nomen Aeschylus posuerit. Quod si eum fluvium Hybristen appellasset, non id praeteriturus erat Eustathius. Itaque quum neque nomen fluvii sit Hybristes, prorsus autem fieri non potuerit, ut non nominaret poeta fluvium quem

οὐ ψευδώνυμον

esse diceret, certissimum est post hunc versum excidisse alium, in quo nomen Araxis erat, veluti

σμερδναῖς Ἀράξην κύμασιν βρυχώμενον

. In cod. Mosc. adnotatum

γρ. οὐκ εὐώνυμον

, quae grammatici alicuius coniectura esse videtur.

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-817

εὔβατος:

ἄβατος

εὔατος

Lips.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-818

αὐτὸν Καύκασον:

αὐτὸν τὸν Καύκασον

Vit. et pauci alii.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-819

μόλῃς:

μόλοις

, erasa alia lectione, superscripto

ἔλθοις

, G.

μόλις

Lips.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-820

ὀρῶν:

ὁρῶν

Lips.

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-821

ἀπ' αὐτῶν:

ἐπ' αὐτῶν

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-822

ἀστρογείτονας:

ἀστυγείτονας

Vit. Lips. sed Lips. in margine

ἀπὸ

, quod

ἀστρο

esse debebat. Respexit hunc versum Eustathius p. 733, 41. Idem p. 1390, 20.

Αἰσχύλος δὲ ἀστρογείτονας λέγει τὰς τοῦ Καυκάσου κορυφάς

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-823

ἐς:

εἰς

Vit.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-824

ἵξει:

ἥξεις

M. G. Vit. Bess. Vind. omnes et edd. vett. quae scriptura adnotata est in Par. B. qui codex cum Par. A. Arund. Cantabr. 2. habet

ἵξεις

ἥξεις

, superscripto posteriori syllabae

ει

, Lips.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-825

στυγάνορ':

στυγάνορα

plene G. Vit. aliique et Ald. Rob.

726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-826

κατοικιοῦσιν:

κατοικοῦσι

G. Lips. Par. E. et ante correctionem M. Vit.

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-827

Σαλμυδησσία:

Σαλμυδισσία

Μ. G. Bess.

Σαλμυδισία

Vit. Aliter in aliis peccatum.

Σαλμυδησία

Ald. Rob.

Σαλμυδησσία

recte Lips. Ven. 3. Vind. 2. 3. 4. Turn. et id restituit recentior manus in M. Haec verba,

Σαλμυδησσία γνάθος

, affert Eustathius p. 309, 3. et eadem idem una cum sequente versu p. 560, 18. ac scholiastes Sophoclis ad Ant. 966.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-828

ναύταισι:

ναύταισι

legitur apud Eustathium p. 560, 19. et Tzetzam ad Lycophr. 1286.

ναύτοισι

Ald.

ναύτης

Rob.

ναύτῃσι

ceteri libri et scholiastes Sophoclis ad Ant. 969. et Triclinius ad Oed. R. 183.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-829

μητρυιὰ:

μητρυιὰ

a pr. manu M.

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-830

αὗταί σ':

αὗταί σ'

Vit. et a pr. manu M.

αὗται δ'

Lips.

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-831

ὁδηγήσουσι:

ὁδηγήσουσι

, littera

a rec. manu scripta, M.

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-832

στενοπόροις:

στενοπόρου

G. et adscriptum in Par. B.

στενωπόρου

Rob.

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-833

θρασυσπλάγχνως:

θρασυσπλάχνως

Lips.

θρασύσπλαγχνον

aliquot codices.

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-834

αὐλῶν': Illustravit

αὐλῶνα

I. G. Waltherus in Animadv. histor. et crit. p. 224. seq.

733-735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-835

NA:

ἔσται - κεκλήσεται

affert Stephanus Byz. in v.

Βόσπορος

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-836

εἰςαεὶ:

εἰς ἀεὶ

divisim M. G. Vit. Lips.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-837

Βόςπορος δ':

Βόσπορός τ'

Rob. Id probabat Elmsleius. Et

τε

δέ

bonum, sed sensu diverso.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-838

ἐπώνυμος:

ἐπώνυμον

Vit.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-839

λιποῦσα:

λιποῦσ᾽ Εὐρώπης

Vit.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-840

ἤπειρον:

ἤπειρον δ'

ἥξεις G.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-841

Ἀσιάδ':

Ἀσιάδ'

Elmsleio scribendum videbatur.

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-842

ὁμῶς:

οὕτως

a pr. manu M.

739. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-843

ἐπέρριψεν:

ἐπέῤῥεψε

Par. E. et ad

superscripto

Lips.

ὑπέρριψε

Cantabr. 2. Ceteri

ἐπέρριψε

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-844

μηδέπω 'ν προοιμίοις:

μηδ᾽ ἐπῶν προοιμίοις

M. addito a rec. manu supra

μηδ'

accentu, et sic G. Lips. aliique et Ald.

μηδ' αὖ ἐν προοιμίοις

Par. D. et

supra versum scripto Vit.

μήδ' ἐπῶν προοίμια

Rob.

μηδέπω 'ν προοιμίοις

restituit Turnebus.

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-845

ἰώ μοί μοι, ἔ ἔ.:

ἰὼ ἰώ μοί μοι

Cantabr. 1. Rob. Ceteri

ἰὼ μοί μοι

. Deinde

ἔ ἔ

M. Vit. Lips. et sic vel

ἔ

alii. In Vit. minoribus litteris adscriptum

φεῦ φεῦ

. Quater

ἔ

G. Par. B. Bess. edd. vett.

ἔ ἔ αἰ αἰ

Par. D. Versus est iambicus ischiorrhogicus.

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-846

κἀναμυχθίζει:

κἀναμυχθίζει

libri praeter Vit. Colb. 1. in quibus

κἀναμοχθίζει

est.

Μυχθίζειν

ut Aeschyleum memorat Eustathius p. 440, 25. 1965, 48.

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-847

τι:

τι

Vit. ante rasuram, qua

τι

factum, et Ald. Rob. cum paucis codicibus.

τὸ

, addito

, Lips.

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-848

ἀπὸ στυφλοῦ:

ἀποστύφλου

G. Vit. Lips. Ald. Rob.

ἀπὸ στυφλοῦ

Turn. et, ut videtur, M.

ἀπὸ στύφλου

Brunckius.

751. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-849

εἰςάπαξ:

εἰς ἅπαξ

M. G. Vit. Ald. Rob.

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-850

NA: In Vit. post

ἦ δυσπετῶς ἂν

statim sequitur

πημάτων ἀπαλλαγή

, sed eadem manus in ima pagina quae omiserat adiecit.

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-851

ἂν:

ἣν

M. aliique et Ald. Turn.

ἣν ἣν

G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vind. 3.

ἂν

ante

ἦν

supra versum Vit.

οὖν

Lips. Rob. cuius scripturae veritatem confirmat incerta sede fluctuans

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-852

οὐδέν:

οὐ

omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Pro eo

τὸ

Rob.

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-853

ἐκπέσῃ:

ἐκπέσοι

G. et aliquot alii.

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-854

ἥδοι᾽ ἄν:

ἥδοι᾽ ἄν

M. G. Lips. Par. A. B. Ven. 3. Bess. edd. vett.

ἡδοίμην ἄν

Cantabr. 1. 2.

ἡδοίμην ἄν

Par. D. Continuant M. G. edd. vett. hunc versum cum praecedente et sequente, ut omnes Io recitet. Verissime Dawesius in Misc. crit. p. 248. hunc versum Prometheo tribuendum et

ἥδοιο

scribendum esse vidit. Sed mira fuit Zeunii negligentia, qui non adnotaverit in Vit. et versibus his tribus recte personas suas attributas esse et perspicue scriptum legi

ἥδοιο ἂν

, addita glossa

εὐφρανθείης

. Personae etiam in Lips. recte in singulis versibus notatae.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-855

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν:

πῶς οὐκ

Vit. Colb. 1.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-856

κακῶς:

κακά

Lips. Par. L. Rob.

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-857

σοι μαθεῖν:

μαθεῖν σοι

M. (v

σοι

in litura M.) G. Vit. Par. C. Bess. Cantabr. 1. 2. Ox. Vind. omnes et Ald. Rob.

μαθεῖν

Lips.

σοι μαθεῖν

Turn.

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-858

τύραννα:

τυράννων

Lips. et adscriptum in Par. B.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-859

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ:

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ

Victorius.

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ

M. Cantabr. 1. 2. Arund. quod recte probavit Elmsleius.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-860

κενοφρόνων:

κενόφρον

Lips. Rob.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-861

θέορτον:

θέορτον

commemorat Eustathius p. 784, 4.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-862

εἰ ῥητόν:

εἰρητὸν

M. Lips. Rob.

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-863

ῥητὸν: Temere Brunckius

ῥητὸν

θεμιτόν

mutavit. Aristophanes Αν. 1715.

οὐ φατὸν λέγειν

. Orpheus Arg. 931.

οὐ φατὸν εἰπεῖν

. Nec multum differt hoc Euripidis in Bacchis v. 472.

ἄρρητ' ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-864

τόδε:

τόδε

M. G. Vit. Cantabr. 1. Par. H. Colb. 2. Ven. 1. Bess. Rob.

τόνδε

Colb. 1.

τάδε

Lips. Ald. Turn.

769. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-865

NA: Affert hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 178.

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-866

ἀпоστροφὴ:

οὐδέν ἐστιν αὐτῷ τις ἀποστροφὴ τύχης

Par. E. quocum in

τις

G. Lips. Vind. 2. consentiunt.

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-867

πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς: Magnopere fluctuant libri.

πρὶν ἂν ἔγωγ' ἐκ δεσμῶν λυθῶ

Lips. Vind. 1. Ald.

πρὶν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

Par. A. B. Turn. Sic etiam G. nisi quod λ habet a prima manu, sed altera lectione erasa, scriptum, et supra

πρὶν

atque

ἕως

adnotatum. Ac

πλὴν

etiam Par. E. Bess. Vind. 3. Vacuum vitio versum praebet Ven. 3.

πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

. Sed

πλὴν

(a sec. manu M.)

ἔγωγ' ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς

M. Vit. In Vit.

λείπει τὸ βοηθήσω τούτῳ

adnotatum est.

πρὶν ἂν ἔγωγ᾽ ἐκ δεσμῶν λυθείς

Rob. Recepit

λυθείς

, quod pro diversa lectione etiam in Par. Β. adscriptum est, Porsonus, servato

πρὶν

et obelo ante

ἔγωγ'

apposito. Temere scripturas librorum pro suo arbitrio mutavit Brunckius. Burgesius ad Dawesii Misc. p. 492. ut Pauwius corrigendum putabat

πρίν γ' ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

. Elmsleius, qui

ἄν

πρίν

separari non posse monuit, scribendum censebat

πλὴν ἔγωγ᾽ ὅταν δεσμῶν λυθείς

aut

λυθῶ

. At

ὅταν λυθείς

certe, verbo per aposiopesin omisso, durissimum est. Acquiescendum erat in scriptura librorum M. et Vit. quae repetitis cogitatione e praecedente versu verbis hanc habet sententiam,

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ' ἂν ἀποστροφὴ αὐτῷ τῆςδε τύχης γενοίμην, λυθεὶς ἐκ δεσμῶν

772. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-868

λύσων σ':

σ'

omittunt M. Vit. Lips. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 3.

ὁ λύσσων ἐστὶν

habet Par. G.

τις οὖν ὁ λύσων σε δεσμῶν ἄκοντος Διός

Guelf.

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-869

τιν':

τίν'

cum accentu M. Vit. Lips. Ald. Rob.

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-870

ἐκγόνων:

αὐτῶν ἐγγόνων

M. et

ἐγγόνων

etiam Par. B. Ven. 3. Bess.

γρ. ἐκγόνων

Par. Β.

αὐτῶν ἐκ γόνων

Ald. In Vit. qui vulgatum habet, supra scriptum

λῦσαι ἐμὲ καὶ αὐτόν

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-871

εἶναι:

εἶναι

omittit Lips.

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-872

παῖς σ':

σ'

omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald.

ἦ 'μὸς παῖς ἀπαλλάξοι

Lips.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-873

γένναν:

γένναν πρὸς δέκ'

G. Par. E. Ald.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-874

ἄλλαισιν:

ἄλλαισι

M. Lips. Vind. 1. edd. vett.

ἄλλῃσι

G. Vit. Vind. 3.

ἄλλησιν

alii. Emendate Victorius.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-875

εὐξύμβλητος:

ἐξυμβλῶτος

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-876

χρησμῳδία:

χρησμοδία

Lips.

777. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-877

σαυτῆς γ':

σαυτῆς τ'

(non τις) M. Colb. 1. Ceteri

σαυτῆς

sive particula. Non debebat Blomfieldius

καὶ μήτι σαυτῆς

coniicere, sed

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ'

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-878

δυοῖν:

δυοῖν

Μ. G. Vit. Lips. et ceteri quantum constat libri.

δυεῖν

ex Turnebi editione obtinuerat.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-879

σε:

σε

, superscripto

σοι

, Vit.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-880

θατέρῳ:

θάτερον

Colb. 1. et ante correctionem primae manus Vit.

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-881

ποίοιν:

ποίοιν

postremis tribus litteris in litura M.

ποίοις

Par. E.

ποίοισιν

Ven. 1.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-882

φράσω:

φράσαι

Rob.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-883

τὸν ἐκλύσοντ' ἐμέ:

τὸν ἐκλύσοντά με

G. et alii nonnulli codices.

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-884

χάριν:

τὴν δ᾽ ἐμοὶ δίδου

, omisso

χάριν

, G.

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-885

λόγους:

οἴκους

pro

λόγους

Vit. sed supra scriptum

γρ. καὶ λόγους καὶ τὰς ὑποσχέσεις

. Aliter alius glossator interpretatur,

τοὺς ἐμοὺς δηλονότι

. Elmsleius certissime se reponere putabat

λόγου

. Eo trahi possunt hae explicationes,

μὴ ἀπορρίψῃς καὶ οὐκ ἐθελήσῃς εἰπεῖν. ἀτίμους ποιήσῃς

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-886

γέγωνε:

καὶ τῆσδε μὲν, γέγονε

Lips.

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-887

λοιπὴν:

τῇ λοιπῇ

ante correctionem primae manus M.

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-888

τὸν λύσοντα:

λύσοντά σε

G. et pauci alii.

λύσοντα σὲ

Bess. Ald.

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-889

ποθῶ:

τοῦτο γὰρ νῦν ποθῶ

Lips. paucique alii et Ald.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-890

μὴ οὐ:

οὐ

omittunt G. aliique codices et Rob. et a pr. manu M. Habent

οὐ

Vit. Lips. Ald. et superscriptum a sec. manu M.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-891

ὅσον:

ὅσονπερ χρήζετε

Lips.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-892

ἐγγράφου σὺ:

ἐγγράφουσα

a pr. manu habuisse videtur M.

ἐγγράφου σὺ

habet a secunda.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-893

μνήμοσιν:

μνήμοσιν

Μ.

μνήμασι

G. Vit. Lips. aliique et edd. ante Vict. Imitationem scriptoris qui Hermippum dialogum fecit, apud Schneiderum in praefatione Theophrasti p. 25. adnotavit Dindorfius,

καὶ ἔγωγε μνήμασι δέλτοις φρενῶν ταῦτ᾽ ἐγγράψομαι

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-894

ὅρον:

ὅτ' ἂν

Vit.

ὅρων

G. Ald.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-895

ἀντολὰς:

ἀντολὰς

Μ. G. Ald. Rob.

ἀνατολὰς

Vit. Lips. aliique.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-896

φλογῶπας:

φλογώπας

Pauwius et ita, ut videtur, M.

φλογωπάς

G. Vit. Lips. et ceteri libri praeter Ald. quae

φλογοπὰς

habet.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-897

ἡλιοστιβεῖς:

ἡλιοστιβεῖς

Lips. Post hunc versum aliquid excidisse Brunckius primus intellexit.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-898

πόντου:

πόντον

M. G. Ven. 1. Bess. Ald.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-899

ἔςτ᾽ ἂν:

ὥστ᾽ ἂν

Vit.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-900

Κισθήνης:

Σκυθίνης

G. aliique et Ald. Rob.

Σκυθήνης

Colb. 1. aliique.

Κυθίνης

Ven. 3.

Κιθήνης

Vit. (de quo falsa refert Butlerus) Lips. Colb. 2.

Κισθένης

Turn. Veram scripturam

Κισθήνης

exhibent M. Par. A. C. D. et adscriptum

Κισθήνης

in Par. B. Harpocratio

Κισθήνη, Ἰσοκράτης Πανηγυρικῷ

(§. 153. p. 72. Steph.).

ὄρος τῆς Θράκης

. Κρατίνος

κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει

. Photius

Κισθήνη, ὄρος τῆς Θράκης

. Eadem Suidas, apud quem

Καστήνη

legitur. Hesychius

Κισσίνη, πόλις καὶ ὄρος ἐν Θράκῃ

. Aeolidis urbs Cisthene ad sinum Adramyttenum memoratur Stephano Byz. in

Ἴασσα

, Plinio V. 30. Melae I. 18. De ea Strabo XIII. p. 606. extrema

ἔξω δὲ τοῦ κόλπου καὶ τῆς Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε Κισθήνη ἐστί, πόλις ἔρημος, ἔχουσα λιμένα

. Haec videtur esse quam dixit Isocrates. Alia fuit urbs et insula inter Rhodum et insulas Chelidonias, de qua Strabo XIV. p. 666.

μεταξὺ δ᾽ ἐν τῷ λεχθέντι παράπλῳ νησία πολλὰ καὶ λιμένες· ὧν καὶ μεγίστη νῆσος καὶ πόλις ὁμώνυμος ἡ Κισθήνη

. Quem autem Thraciae locum sic appellatum Harpocratio aliique memorant, ex coniectura illic videntur collocasse. Rectius scholia Aeschyli

Κισθήνη, πόλις Λιβύης ἢ Αἰθιοπίας

. id enim coniunctio cum Gorgonibus docet. Acute Meinekius in praefatione Menandri p. 18. Cratini versum e Seriphiis esse coniecit, qua in fabula Persei ad Gorgones iter ad Aeschyli exemplum non sine iocis et risu descripserit poeta facetissimus.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-901

ἵνα: Hiatu offensus Brunckius mollius esse putabat, si scriberetur

ὅπου αἱ Φορκίδες

. At is quidem soloecismus esset. Nam in re certa

οὗ

, non

ὅπου

, dicitur.

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-902

αἱ Φορκίδες: In

αἱ Φορκίδες

libri consentiunt omnes: quae scriptura non modo propter hiatum in praegresso

ἵνα

, sed magis etiam propter articulum displicet, qui nimium quantum dictioni poeticae adversatur. Nec dubito quin illud

αἱ Φορκίδες

interpretatio sit doctioris lectionis

Φορκυνίδες

, quam nominis formam etsi non inveni apud Graecos scriptores, tamen qui e Graecis sua hauserunt Romani poetae eam tuentur. Ovidius Metam. IV. 742.

ei imponit Phorcynidos ora Medusae

. V. 230.

et in partem Phorcynida transtulit illam

. Lucanus IX. 626.

squalebant late Phorcynidos arva Medusae

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-903

ὄμμ' ἐκτημέναι:

ὄμματ'

Par. E.

ἐκτειμέναι

Par. C.

ὄμμα κεκτημέναι

Ald. Rob. Vera scriptura in ceteris et apud Thomam M. p. 218, 18.

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-904

μονόδοντες:

μονώδοντες

M. Bess.

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-905

ἃς:

τὰς

Lips. aliique et Ald. Tzetzes Chil. III. 952.

Προυσίου ἔχοντος ὀστοῦν ἓν τοὺς ὀδόντας πάντας, ὥςπερ Αἰσχύλος ἐν γραφαῖς καὶ τὰς Φορκίδας λέγει

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-906

νύκτερος: Libri omnes

οὔθ᾽ ὁ νύκτερος

. Delevi articulum, molestum in oratione poetae.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907

δρακοντόμαλλοι:

δρακοντόμαλοι

G. aliique pauci et Ald.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908

βροτοστυγεῖς:

βροτοστυγείς

Lips.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909

Γοργόνες:

Γοργόνες

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:

τοιοῦτο

M. aliique et Rob.

τοιοῦτον

G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber

μὰν

, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes

μὲν

habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime

τοιοῦτο

τοσοῦτο

usurpent, scribendum putabat

τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω

. Confidentius ad Oed. Col. 790.

τοιοῦτο

τοσοῦτο

prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur

τοιόνδε μέν σοι

. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam

ἓν

si dicitur, satis est

τοιοῦτο

aut

τοῦτο

addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911

ὀξυστόμους:

ὀξυστόμου

ante correctionem secundae manu M.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἀκραγεῖς:

ἀκραγεῖς

Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.

ἀκραγεῖς

Lips. Hesychius in codice

ἀκραγές

(Musurus ἀκραγγές),

δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές

. Εtym. Μ. p. 52, 13.

ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα

. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur

ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν

. Optima explicatio est

ἀκρόχολον

. Est enim vocabulum illud ab

ἄγη

deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.

ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία

. MS. Aug.

παρὰ Ἡροδ

. i. e.

παρὰ Ἡροδότῳ

(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913

γρῦπας:

γύπας

γρῦπας

Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.

γρύπας

habeant.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914

τόν τε:

τό τε

ante sec. manus correctionem M.

τόν γε

Vit.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915

μουνῶπα:

μουνῶπα

a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae

ον

supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.

Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει

. Idem ad Od. p. 1388, 64.

μουνῶπα στρατὸν

ex h. l. commemorat.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916

Ἀριμασπὸν:

Ἀριμασπὸν

Vit. sed a pr. manu in

Ἀριμασπὸν

mutatum.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917

ἱπποβάμον:

ἱπποβάμον'

M. a pr. manu et Vit. Lips.

ἱπποβάμους'

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918

οἳ χρυσόρρυτον:

οἳ χρυσόρρυτον

οἱ χρυσόρρυτοι

sic Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919

νᾶμα:

νᾶμα

G. et a pr. manu M.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920

Πλούτωνος:

Πλούτωνος

. Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921

πόρου:

πόρον

M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,

νᾶμα πόρου

. Sic in Persis v. 231.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922

τηλουρὸν:

τηλουρὸν

ante recentioris manus correctionem M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923

ὄχθας:

ὄχθας

Lips. et a pr. manu M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924

ἕρφ':

ἕρφ'

Lips. aliique nonnulli et Ald.

ἕρφ',

adscripta explicatione

πορεύου

, G.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925

Βυβλίνων:

Βυβλίνων

M. Colb. 2. Cant. 1.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926

ὀρῶν:

ὀρῶν

G. Lips.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927

εὔποτον:

εὔποτον

, sed adscripta explicatione

γλυκύ

, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928

τρίγωνον:

τρίγωνον

, superscripto

ον

, Vit.

τρίγωνα

Par. D. N.

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929

κτίσαι:

κτῆσαι

Vit.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930

τῶν δ' εἴ τι σοι:

τῶν εἰ τι σοι

a pr. manu,

τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι

a sec. M. Hunc versum a verbis his,

εἴ τί σοι

, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat

ψελλόν τι

(sic)

καὶ δυσεύρετον

. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.

ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου

. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis

ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος

, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931

ἐπαναδίπλαζε:

ἐπαναδίπλαζε

G. Dindorfio placet

ἐπανδίπλαζε

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932

NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933

ἢ θέλω:

εἰ θέλεις

ἢ θέλῃς

Vit. in quo

ει

s a correctore est.

ἢ θέλεις

Οx. Bess. Ald.

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934

μέν:

μέντοι

Vit. et alii nonnulli.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935

πλάνης:

πλάνης

, superscripto

γρ. τύχης

, Lips.

τύχης

Ven. 3. Par. H. K. L.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936

αἰτούμεσθα:

αἰτούμεθα

Vit. Lips. aliique et Ald.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937

που: Ad

που

in Vit. superscriptum

τι

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἥνπερ: Consentiunt libri in

ἥντιν'

, etsi id hic

ἣν

dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet

ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα

, quemadmodum supra v. 700.

τὴν πρίν γε χρείαν

est dictum. Sed facillimum visum est

ἥνπερ

scribere. Sic v. 610. libri

ὃ

ὅτι

, ubi ex Etym. a Porsono

ὅπερ

restitutum est.

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἐκμεμόχθηκεν: In

ἐκμεμόχθηκεν

litterae

με

a sec. manu in M.

ἐκμόχθηκε

Vit.

ἐμμεμόχθηκε

G. Ceteri

ἐκμεμόχθηκε

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940

εἶμι:

εἰμὶ

Lips.

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941

δάπεδα: Libri

δάπεδα

. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse

γάπεδα

animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in

γῆ

λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες

. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.

δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη

, et Eustathium p. 436, 41.

γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον

, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.

ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον

. Tum Lycophronem v. 617.

τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως

, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942

αἰπύνωτόν τ':

αἰπύνωτόν τ'

a pr. manu M. ex quo sec. manus

αἰπύνωτόν τ'

fecit.

αἰπύνωτον δ'

Vit.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943

θᾶκός τ': Libri

θῶκος

. Correxit Brunckius.

τ'

omittit Vit. sed a glossatore

τὲ

superscriptum.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944

Θεσπρωτοῦ:

Θεσπρώτου

Lips. Strabo VII. p. 328.

Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο

. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.

ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945

ὑφ' ὧν:

ἀφ᾽ ὧν

G. In

σὺ

posteriorem litteram, in

αἰνικτηρίως

tres primas a rec. manu refectas habet M.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946

προςηγορεύθης:

προσηγορήθης

Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam

προςηγορεῖν

est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,

οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως

. Conf. Eur. Phoen. 996.

Προςαγορεύειν

, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947

κλεινὴ:

δάμαρ κλεινὴ

Lips. sed supra

δάμαρ

iterum

κλεινὴ

scriptum.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit

μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. omisso

εἰ

scriptum est

ἔσεσθαι τῶνδε

in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.

ἔσῃσθαι τῶνδε

Ox. Deinde

προσαίνει σέ τι

M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.

προσαίνεις ἔτι

Colb. 1. Scholiastae quoque

εἰ

ignorant, qui haec verba,

τῶνδε προςσαίνει σέ τι

, volunt

διὰ μέσου

dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo

προςσαίνει

pro

θέλγει, ἡδύνει

dictum accipiatur, altero tali,

εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός

, οι

ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε

Similiter apud Hesychium legitur

προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται

, quod pertinet ad

προςσαίνουσί με

in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa

τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;

quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post

σέ τι

habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.

ἔσεσθαι· τῶν δὲ

divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod

πάθος

dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur

τῶνδε προςσαίνει σέ τι;

cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut

μῶν σε προςσαίνει τάδε;

Νon puto dubitari posse quin

εἰ

necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui

ἔσεσθ', εἰ τῶνδε

scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι

. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur

ἔσεσθαι

cum eoque per crasin coalesceret

εἰ

. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949

οἰστρήσασα:

οἰστρήσασα

οἰστρᾶν

dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950

ᾖξας:

ᾖξας

Vit. et fortasse a pr. manu M. qui

ᾖξας

a sec. manu habet.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951

παλιμπλάγκτοισι:

παλιπλάκτοισι

a pr. manu M.

παλιμπλάκτοισι

idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.

παλιπλάγκτοισι

Ven. 3.

πολυπλάκτοισι

Lips.

πολυπλάγκτοισι

Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952

χειμάζει:

χειμάζει

pro vulgato

χειμάζῃ

Par. E.

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953

κεκλήσεται:

κεκλήσεται

Vit. Lips. et ceteri plerique.

κληθήσεται

M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in

Ἰόνιον πέλαγος

, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,

οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ

. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954

πᾶσιν:

πᾶσι

Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur

Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955

τάδ':

σημεῖα σοι τάδ'

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956

ἐστὶ:

ἔστι

Μ.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957

ἐς ταὐτὸν:

ἐς ταὐτὸ

ante correctionem Vit.

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958

ἔστιν:

ἔστιν

Μ.

ἔστι

G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo

ἔστι τις πόλις

, in ceteris

ἔστι πόλις

legitur.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959

NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,

Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι

. Inter versus adnotatum

καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις

, et deinde in fine versus

τῷ στόματι

. Lips.

πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960

ἐνταῦθα:

ταῦτα

pro

ἐνταῦθα

, superscripto ad ultimam syllabam

, Lips.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961

τίθησιν:

τίθεισιν

, superscripto a sec. manu

, Μ.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962

χειρὶ: Libri

χειρὶ

, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963

ἀταρβεῖ:

ἀταρβεῖ

scholia explicant

ἀφοβοποιῷ

, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.

ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα

. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964

θιγὼν:

θιγὼν

M. Rob. Ceteri

θίγων

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965

γεννημάτων: Omnes libri

γεννημάτων

, nisi quod M. a pr. manu et Lips.

γεννημάτων

. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,

θιγημάτων

. Nam quod affert ex Hesychio,

θιγημάτων, μιασμάτων

, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,

θιγμάτων

. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.

ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός

. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est

γεννημάτων

. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si

ἔγκυον

pro

ἔμφρονα

dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,

θιγημάτων

. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post

ἔμφρονα

, praesertim quum

μόνον

, si ad

τίθησιν ἔμφρονα

referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον

, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,

παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον

. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.

ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·

quod ut illic

ῥύσια

dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit

γεννημάτων

. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:

τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'

Lips.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967

γέννα:

γένα

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968

πεντηκοντάπαις:

πεντηκοντάπαις

G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri

πεντηκοντόπαις

, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969

θηλύσπορος:

θηλύσπορος

Μ.

θηλύπορος

Lips.

θηλύσπορον

G. Ald.

858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐπτοημένοι:

ἐπτωημένοι

ἐπτούμενοι

Lips.

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA: Suppl. 210.

ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972

θηρεύσοντες:

θηρεύοντες

Vit. Colb. 1.

861. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973

φθόνον:

φθόνον

Lips. Par. E.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974

δαμέντων:

δαμέντα

Cantabr. 1.

861-864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975

Vulgo hi versus sic scripti leguntur,

φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit

φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων

. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut

σώματα

de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde

δαμέντας

legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius

δαμέντας

edidit, Boissonadius

δαμέντα

, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber

δαμέντων

) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui

δαμέντας

vel

δαμέντα

scripserunt, non

δέξεται

mutarunt in

δέρξεται

, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad

δέξεται

intelligendum putabat

αὐτάς

ex praegresso

σωμάτων

, et

δαμέντων

genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,

φθόνον σωμάτων ἕξει θεός

de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est

Πελασγία δὲ δέξεται

ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam

δαμέντας

, Pauwii inventum, aut

δαμέντα

inferri potuit. Sed

δαμέντων

si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante

θηλυκτόνῳ

. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,

Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπ' ἐχθροὺς:

ἐς ἐχθροὺς

M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.

ἐπ' ἐχθροὺς

G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem

ἐς

putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.

Εἰς

quum pro

ἐπί

dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.

τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι

, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in

ἐπί

, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur

ἐπί

, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἵμερος:

ἵμερον

Lips.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978

ἀπαμβλυνθήσεται:

ἀπαμβλυνθήσεται

Par. D. E. Ald. Turn.

ἀπαμβλυθήσεται

M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.

ἀπαμβληθήσεται

ἐπαμβλυνθήσεται

Vit.

ἐπαμβληθήσεται

Rob. et adscriptum in Par. B.

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979

γνώμην· δυοῖν δὲ:

γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.

γνώμαιν δὲ δυοῖν

γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ

Par. A. B. D. H. Rob.

γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ

Ald. Turn.

γνώμοιν δυοῖν

, omisso

δέ

, Vit.

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980

ἄναλκις:

ἄναλκις

Par. A. C. et superscriptum in B.

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981

αὕτη:

αἳ

G. Ox. Bess. Ald.

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982

μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς

, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.

δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν

Rob.

ταῦτα ἐξελθεῖν

Par. N.

ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν

G. Mosc. 2. In

δεῖ

consentiunt libri praeter Ox. in quo

δὴ

est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit

δὲ

pro

δεῖ

. Et confirmatur hoc glossa codicis G.

πάρεστι

, etsi hic quoque codex

δεῖ

habet. Neque

δεῖ

habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint

ἐστίν

εἴη ἄν

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983

ἐκ τῆσδε:

ἐκ τῶνδε

Par. Β. (sed hic adscripto

ἐκ τῆσδε

) Ox. Ven. 1.

καὶ τῶνδε

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984

τόξοισι κλεινός:

τόξοισι κλεινοῖς

M. Rob. Ceteri

τόξοισι κλεινός

. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret

θρασύς, τόξοισι κλεινός

, prae quo misere languet

θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς

, nec languore careret, si diceretur

θρασύς τις, τόξοισι κλεινός

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ

Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices

ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ

, vel

ὃς πόνων τῶν ἐμέ

876. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986

χρησμὸν:

χρησμὸν

littera

a sec. manu M.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987

ἐμοὶ:

ἐμὴ

Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius

ἐμοὶ

fuerat.

οι

superscriptum in Colb. 2.

ἐμοὶ

M. Lips. aliique codices et edd. vett.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988

θεῶν: In fine versus libri omnes

Θέμις

, praeter G. in quo est

θεῶν

, superscripto

Θέμις

ut ex interpretatione. In Vit. ad

Θέμις

adscripta interpretatio

ἡ γῆ

. Hae glossae, simulque

παλαιγενής

epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989

ὅπως δὲ χὤπῃ:

ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ

Lips. Codex Vit. habuerat

πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ

, cum hac glossa,

ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ

, quod

ποῦ

ab eadem manu in

πότε

mutatum, in textu autem correctum primum verbum in

ὅπως

, deinde ad

γρ

supra apposita signa quibus fieret

ὅπῃ

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990

δεῖ:

δὲ

pro

δεῖ

Lips. Alii nonnulli

δή

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991

λόγου:

χρόνου

G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.

λόγου

M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.

πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ

. Quamquam ibi quoque pars librorum

χρόνῳ

habet.

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992

σύ τ':

σὺ δ'

Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.

σύ τ'

, aptius his leviter et segnius adiectis.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:

ἐλελελελελεῦ

M. G. Lips. Turn.

ἐλελελελελελεῦ

septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed

ἰὼ. ἰὼ.

praemittens.

ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ

Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit

nomen Io est, sic,

έλε λε λε ἐλε λελεῦ

, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius

ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ

. Emendavit Pauwius

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994

φρενοπληγεῖς:

φρενοβλαβεῖς

G. Lips. Bess. aliique nonnulli.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995

ἄρδις:

ἄρσις

G. Hesychius

ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἄπυρος:

ἄπειρος

G. Par. E. F. Dictum est

ἄπυρος

ut in Choeph. 487.

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997

κραδία:

καρδία

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri

κραδία

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998

φόβῳ φρένα λακτίζει:

φρένα φόβῳ λακτίζει

Vit. aliique nonnulli et Ald.

φόβῳ λακτίζει φρένα

Rob.

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999

ὄμμαθ' ἑλίγδην:

ὄμματ' ἐλίγδην

Lips.

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000

ἀκρατής:

ἀκρατοὺς

Vit. Lips. sed in Vit.

ής

superscriptum.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

;

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-376

⁴

;

563. χειμαζόμενον : here in its proper sense, exposed to wind and weather. Cp. 15. Other commen- tators take the word figuratively, vexatum, cruciatum, as in Soph. Phil. 1459 Ἑρμαῖον ὄρος παρέ- πεμψεν ἐμοὶ στόνον ἀντίτυπον χειμαζο μένῳ, Eur. Hipp. 315 ἄλλῃ δ᾽ ἐν τύχῃ χειμάζομαι, Suppl. 269 πόλις χειμα- σθεῖσα, cp. below 838, 643, 1015. κει.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-377

⁵

⁶

;

564. ποινάς : in apposition to ὀλέ- Destruction is the penalty of the crime. Cp. Ag. 224 ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός, γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν καὶ προτέλεια ναῶν. It is rare for an appositive of this sort to precede the verb (Krüger II. § 57, 10, 6), but here this is brought about by the question. Others regard ποινάς as accusative of the inner object; see on 591 below. – ὀλέκει : ὀλέκω (or ὀλέ- κομαι) is an epic word. Other occur- rences of it in tragedy are Soph. Ant, 1285 (ὀλέκεις), Τrach. 1013 (ὠλεκόμαν).

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-378

⁷

⁸

;

567 f. Quod dicit av, id scite et convenienter spectatoris cogitationem ad ea quae extra scenam gesta sunt, traducit' (Schütz). – εἴδωλον: acc. depending on εἰσορῶσα. – γηγενούς : cp. Suppl. 305 ῎Αργον παῖδα γῆς. ἄλευ᾽ ὦ δᾶ: in a frenzy of fear, Io interrupts her sentence with this cry. Cp. Suppl. 528 and Sept. 141 ἄλευσον, Sept. 86 ἰ ἰὼ θεοὶ θεαί τ᾽ ὀρόμενον κακὸν ἀλεύσατε. δᾶ is vocative of Δᾶς = Ζᾶς = Ζεύς (cp. ἃ Ζήν, Suppl. 162), but it is a mere interjection, not an invocation of the particular god. Cp. Eum. 874 οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-379

⁹

¹⁰

;

569. τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βού- ταν: as if οἰστροῦμαι and ῎Αργον γη- γενῆ had preceded the intermediate exclamation. With ψάμμος) recurs Ar. Lys. 1260 (τᾶς ψάμμας) and Hdt. iv. 181.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-380

¹¹

¹²

;

574 f. ὑπὸ ... ότοβεῖ: see on 126. a croire Hec. 970 αἰδώς μ᾽ ἔχει ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσ᾽ ἵν᾽ εἰμὶ νῦν, Iph. Τ. 947 ἐλ- θὼν δ᾽ ἐκεῖσε, πρῶτα μέν μ᾽ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξατο, Cycl. 330 δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν καὶ πῦρ ἀναίθων χιόνος οὐδέν μοι μέλει, Ιοη 927 ὑπεξαν- τλῶν ... ἄρδει με, Hipp. 22 τὰ πολλὰ δὲ πάλαι προκόψασ᾽, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ. See Krüger I. § 56, 9, 4, and note on 201 above. - With μυριωπὸν βούταν cp. Suppl. 304 πανόπτην οἰοβούκολον, also 677 below. 570. δόλιον ὄμμα: aptly charac- terizes the crafty glance of the pur- suing spectre. - Dochmii are the proper rhythm for monodies of trag- edy which express passionate agita- tion. 571. κατθανόντα: cp. Suppl. 305 ῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε. 572. ἀλλά με: the relative clause is continued, as usual, by an indepen- dent sentence. 573. ψάμμαν: the form ψάμμη (for (not of short) words between prepo- sition and verb, see Krüger II. § 68, 48, 4, and below on 878. – κηρόπακ- τος: wax-joined. Cp. Eur. Iph. T. 1125 συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος οὐ- ·ρείου Πανός, Theocr. Id. i. 128 ἔνθ᾽ ὧναξ καὶ τάνδε φέρ᾽ εὐπάκτοιο· μελί- πνουν ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν, Εp. xiii. 4 κηροδέτῳ πνεύματι μελπόμενος, Ovid. Metam. i. 711 disparibus cala- mis compagine cerae inter se iunctis, Verg. Ecl. ii. 32 Pan primus calamos cera con- iungere pluris instituit. The flute of the αὐλητής was here actually heard, accompanying the strophic portion of Io's song. The foregoing portion was recitative (παρακαταλογή). · ὑπνοδόταν νόμον : the "slumberous lay" depicts the exhaustion of Io.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-381

¹³

¹⁴

;

576. πλάναι, τηλέπλανοι πλάναι: for the repetition, cp. Sept. 134 ἐπί- λυσιν πόνων, ἐπίλυσιν δίδου, 171 κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως χειροτόνους

;

λιτάς, Ag. 1456 τὰς πολλὰς τὰς πάνυ πολλάς. The formation of a com- pound adjective from the substantive which it accompanies, occurs in three other passages of Aeschylus: 585 below, Cho. 315 πάτερ αἰνόπατερ, Eum. 690 πόλιν νεόπτολιν. In Sophocles it is nowhere found, but often in Eurip- ides (τυφλόπους πούς, τρίπους χαλκό- πους, πόρον εὔπορον, κάματον εὐκάματον, etc.).

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-382

¹⁵

¹⁶

;

577 f. ταῖσδ᾽ ἐνέζευξας ἐν πημοσύ ναις : see on 108, and cp. Il. ii. 111 Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, Soph. O. C. 526 γάμων ἐνέδησεν ἄτᾳ.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-383

¹⁷

¹⁸

;

580 f. οἰστρηλάτῳ δείματι : see on 147. – παράκοπον : cp. παράκοποι φρε- νῶν Eur. Bacch. 33. Properly of coins, false-struck, counterfeit.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-384

¹⁹

²⁰

;

582. Cp. Soph. O. Τ. 1410 ἔξω μέ που καλύψατ᾿ ἡ φονεύσατ᾽ ἢ θαλάσσιον ἐκρίψατε, Eur. Suppl. 829 κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάρᾳ πέσοι.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-385

²¹

²²

;

584. μοι φθονήσῃς εὐγμάτων: cp. 626, 859; Eur. H. F. 333 οὐ φθονῶ πέπλων, 1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνί.

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-386

²³

²⁴

;

586. γεγυμνάκασιν: cp. 592; Eur. Hel. 533 οὐδ᾽ ἀγύμναστον πλάνοις ἥξειν.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-387

²⁵

²⁶

;

588. τᾶς βούκερω παρθένου: equiv- alent to the announcement of the speaker's name. See on 296.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-388

²⁷

²⁸

;

589. οἰστροδινήτου : cp. Suppl. 573 πολύπλαγκτον ἀθλίαν οἰστροδόνητον ᾿Ιώ, 17 τῆς οἰστροδόνου βοός, Od. xxii. 299 βόες ὡς ἀγελαῖαι, τὰς μέν τ᾽ αἰόλος οἶστρος ἐφορμηθεὶς ἐδόνησεν.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-389

²⁹

³⁰

;

590. τῆς Ἰναχείας : see on 164. Διὰ τοῦ τὸν πατέρα αὐτῆς ὀνομάσαι ἐνέ- φηνε τὸν μάντιν, ὡς καὶ παρ' Ομήρφ (Od. xi. 100) ὁ Τειρεσίας ῾ νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμ᾽ Ὀδυσσεῦ,' Schol.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-390

³¹

³²

;

591 f. δρόμους γυμνάζεται : an ex- tension of the accusative of the inner object (= γυμνάζειν τινὰ γυμνασίαν ὑπερμήκων δρόμων). Cp. Soph. Αi. 1107 τὰ σέμν᾽ ἔπη κόλαζ᾽ ἐκείνους, Ο. Τ. 340 ἔπη, ἃ νῦν σὺ τήνδ᾽ ἀτιμάζεις πόλιν. Krüger II. § 46, 7, 1; H. 716 a.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-391

³³

³⁴

;

597. θεόσυτον: cp. λαβρόσυτος 601, and see on 116.

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-392

³⁵

³⁶

;

599. φοιταλέοις: transferred from the person affected to the thing affect- ing, as in Goethe's expression 'von durstiger Jagd.' Cp. Ag. 193 πνοαὶ κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι, βροτῶν ἄλαι, and see on ἀφεγγής, 115 above.

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-393

³⁷

³⁸

;

601. ἄλλων: τοῖς τῆς "Ἥρας, Schol. Io shrinks from speaking the name of her persecutor. Cp. Eur. Hec. 640 κοινὸν δ᾽ ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακὸν τᾷ Σι- μουντίδι γᾷ ὀλέθριον ἔμολε συμφορά τ᾽ ἀπ᾿ ἄλλων (the three contending god- desses). See also on 673 below.

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-394

³⁹

⁴⁰

;

604. τορῶς: cp. Pers. 479 σημῆναι τορῶς.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-395

⁴¹

⁴²

;

605. ὅ τι... τί: cp. Soph. O. T. 71 πύθοιθ᾽ ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν ῥυσαίμην, Eur. Ion 785 πῶς ἐκπεραίνεται φράζε χὤστις ἔσθ᾽ ὁ παῖς, Ιph. Α. 696 γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω, Plat. Gorg. 448 ο οὐδεὶς ἠρώτα ποία τις εἴη ἡ Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι καλεῖν τὸν Γοργίαν. – ἐπαμμένει: cp. Pers. 807 οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ᾽ ἐπαμ- μένει παθεῖν.

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-396

⁴³

⁴⁴

;

608. θρόει, φράζε : asyndeton of urgent entreaty; see on 56. – τᾷ παρθένῳ: cp. 588. Aeschylus often puts like words in corresponding po- sitions of strophe and antistrophe.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-397

⁴⁵

⁴⁶

;

610. Cp. Suppl. 464 αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον, and 949 below.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-398

⁴⁷

⁴⁸

;

612. πυρὸς βροτοῖς δοτήρα: on the dative with personal verbal substan- tives see Krüger I. § 48, 12, 5, and on 501.- This verse, though lacking the regular caesura, is not divided in the middle, because δοτῆρ' and ὁρᾷs are closely connected by elision. Cp. 710 and see note on 640.

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-399

⁴⁹

⁵⁰

;

613. The stichomythy is intro- duced by a speech of two verses (see on 38), and at 622 below the transi- tion to a new topic is similarly marked.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-400

⁵¹

⁵²

;

615. ἁρμοῖ: ἀρτίως, Hesych. Ac- cording to Heraclides (Eustath. on Iliad p. 140, 13), a Syracusan word. Cp. Soph. Ai. 787 τί μ᾽ αὖ τάλαιναν ἀρτίως πεπαυμένην κακῶν ἀτρύτων ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; Eur. Frg. 337 τί μ᾽, ὦ ξέν᾽, ἄρτι πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς;

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-401

⁵³

⁵⁴

;

621. τοσοῦτον κτέ.: διὰ τὸ μὴ ταυ- τολογῆσαι, Schol. · ἀρκῶ σαφηνίσας: for the supplementary participle with ἀρκῶ, see GMT. 899.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-402

⁵⁵

⁵⁶

;

625 f. μή τοι: ' τοι non concluden- dae rationi, sed asseverando hortan- doque inservit' (Hermann). Ср. 436 above, Soph. Ant. 544 μή τοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμήσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν, Ο. С. 1407 μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γε... μή μ' ἀτιμήσητέ γε, 1439 μή τοι μ᾽ ὀδύρου. – μεγαίρω : an epic word.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-403

⁵⁷

⁵⁸

;

627. μὴ οὐ: cp. Soph. Ai. 540 τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; and 1056 below. Krüger II. § 67, 12, 4; GMT. 817. - γεγωνίσκειν : poetic pres- ent to γέγωνα, recurs Thuc. vii. 76.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-404

⁵⁹

⁶⁰

;

628. θράξαι: ταράξαι, λυπῆσαι, Εὐρι- πίδης Πειρίθῳ, Hesych. Cp. Bekker's Anecd. 352, 16 ἄθρακτος, ἀτάραχος. καὶ τὸ συνεχύθη ἐθράχθη Σοφοκλῆς λέγει. Eur. Rhes. 863 δέδοικα δ᾽ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας. The tenuis, in the shortened form, changes to aspirate from the influence of the following liquid, as in φροίμιον (προ-οίμιον), φροῦδος (πρό-οδος), φρουρός (πρό-ορος), etc. See Curtius Etymol.5 p. 501. 5

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-405

⁶¹

⁶²

;

629. μᾶσσον ὡς : = μᾶσσον ἤ. So in German wie instead of als after com- paratives. Cp. 11. iv. 277 μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Xenophanes in Athen. xii. 526 b οὐ μείους ὥσπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν, Dios in Stob. Flor. 65, 16 τούτως γάρ, ὡς ἑνί, μασσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύ- οντι, Lys. VII. 12 ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὥς μοι προσῆκε, VII. 31 ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πό- λεως ἠναγκαζόμην, Dem. xxv. 53 τοῦ- τον οὐ τιμωρήσεσθε ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας. – προκήδου : contains an allusion to the name Προμηθεύς.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-406

⁶³

⁶⁴

;

630. ἐπεὶ προθυμεῖ: cp. 786.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-407

⁶⁵

⁶⁶

;

631. μήπω γε: the relation of Io's adventures, beginning at this point, is in three parts. First comes Io's own narrative, given at request of the chorus; secondly, Prometheus, at Io's request, foretells her future destiny; and thirdly, he describes her previous wanderings, in order to convince her of his knowledge of the future. The second part is further divided into two distinct portions - wanderings in Europe (700-741), and wanderings in Asia and Africa (786-- 818). These are separated by a di- gression, but interest in the continu- ance of the narrative is ensured by 740 f. Thus by variety of motive, and by frequent hints of what is to come, the poet keeps the spectators' attention (see on 283) and gives his material an effective dramatic form.

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-408

⁶⁷

⁶⁸

;

632 f. νόσον: cp. 596 and see note on 249. νόσον and τὰς πολυφθόρους τύ xas stand in connexion; "let us hear what fatal misfortunes have brought her to this distressful state."

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-409

⁶⁹

⁷⁰

;

634. τὰ λοιπὰ ἄθλων : cp. 780, 684; Soph. Phil. 24 τἀπίλοιπα τῶν λόγων.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-410

⁷¹

⁷²

;

635. ὑπουργῆσαι χάριν: like χαρί- ζεσθαι χάριν. Cp. Eur. Alc. 842 ᾿Αδμήτω ὑπουργῆσαι χάριν, Soph. Frg. 313 ἀνθ- υπουργῆσαι χάριν.

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-411

⁷³

⁷⁴

;

636. ἄλλως τε πάντως καί : cp. Pers. 688 ἐστὶ δ᾽ οὐκ εὐέξοδον, ἄλλως τε πάν- τως χοὶ κατὰ χθονὸς θεοὶ λαβεῖν ἀμεί-

;

νους εἰσὶν ἢ μεθιέναι (here an indepen- dent clause follows), Eum. 726 ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι. Α temporal or conditional clause, or a participle, is the usual construction after ἄλλως καί. – κασιγνήταις πατρός: cp. Hesiod Theog. 337 Τηθὺς δ᾽ ᾿Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας. TE

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-412

⁷⁵

⁷⁶

;

637. Cp. Eur. Frg. 567 σχολὴ μὲν οὐχί, τῷ δὲ δυστυχοῦντί πως τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι πάλιν.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-413

⁷⁷

⁷⁸

;

638. μέλλοι: optative of a purely imaginary case. Cp. Soph. Ant. 666 ὃν πόλις στήσειε, τοῦδε χρὴ κλύειν, Ο. Τ. 314 ἄνδρα δ᾽ ὠφελεῖν, ἀφ᾽ ὧν ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνος, 979 εἰκῇ κράτιστον ζῆν ὅπως δύναιτό τις, Thuc. i. 120 ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων μέν ἐστιν, εἰ μὴ ἀδικοῖντο, ἡσυχάζειν. Krüger I. § 54, 14, 4.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-414

⁷⁹

⁸⁰

;

639. ἀξίαν τριβὴν ἔχει : = ἀξίαν (substantive) τῆς τριβῆς ἔχει. Cp. Eur. Med. 1124 τί δ᾽ ἄξιόν μοι τῆσδε τυγχάνει φυγῆς;

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-415

⁸¹

⁸²

;

640. Verses lacking the usual cae- sura, and dividing themselves into two halves, are not frequent in Aes- chylus. The greatest number (seven) occurs in the Persians. In this place the ill effect is somewhat relieved by a pause after οὐκ οἶδ᾽. – ἀπιστῆσαι; disobey. Cp. Sept. 1030 ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει, Soph. Ant. 381 οὐ δή που σε γ᾽ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασι- λείοισιν ἄγουσι νόμοις, Eur. Suppl. 389 ἦν δ᾽ ἀπιστῶσ᾽, οἵδε δεύτεροι λόγοι.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-416

⁸³

⁸⁴

;

642. καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι : "the bare recital costs me tears." Ср. 197; Eur. Hec. 519 νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ τέγξω τόδ᾽ ὄμμα, πρὸς τάφῳ θ᾽ ὅτ᾽ ἄλλυτο, Verg. Aen. ii. 6 quis talia fando...temperet a lacri- mis?

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-417

⁸⁵

⁸⁶

;

644. Cp. Soph. Αi. 282 τίς γάρ ποτ' ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; Eur. Alc. 420 οὐκ ἄφνω κακὸν τόδε προσέπτατο.

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-418

⁸⁷

⁸⁸

;

647. μέγ᾿ εὔδαιμον: cp. Χen. Cyr. ν. 1,28 μέγα εὐδαίμονας γενέσθαι, Suppl. 141 σεμνᾶς μέγα ματρός, Eur. Or. 1691 ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, and 1004 below. Also μέγ᾽ ἔξοχος, μέγα νήπιος in Homer and Hesiod. Krüger II. § 46, 6, 7.

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-419

⁸⁹

⁹⁰

;

648. Enclitics form, as it were, one word with the preceding; the long thesis of the fifth foot is therefore not a blemish, especially after the phthehemimeral caesura. See on 107.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-420

⁹¹

⁹²

;

649 f. ἱμέρου βέλει : = ἔρωτι (591). In an inverse relation τόξευμα is used in Suppl. 1003 καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον τόξευμ᾽ ἔπεμψεν ἱμέρου νικώ- μενος. - τέθαλπται: cp. Soph. Ant. 1085 ἀφῆκα καρδίας τοξεύματα βέβαια τῶν σὺ θάλπος οὐκ ὑπεκδραμεῖ. θάλ- πος is said both of the smart of wounds and the fire of love (590). συναίρεσθαι Κύπριν: συνουσιάσαι, Schol.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-421

⁹³

⁹⁴

;

651. Crasis of μὴ ἀ- is frequent. Cho. 918, Eum. 85 f., 694, 749, Suppl. 209. – ἀπολακτίσῃς: ὡς ἀπὸ τῶν ἀλό- γων ζῴων, Schol. The coarse expres- sion is purposely chosen, for intimi- dation.

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-422

⁹⁵

⁹⁶

;

652. βαθὺν λειμώνα : grassy meadow, i.e. with thick, deep herbage. Cp. Od. ix. 134 μάλα κὲν βαθὺ λήιον αἰεὶ εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπ᾽ οὐδας, ΙΙ. ii. 147 ὡς δ᾽ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήιον ἐλθών, ix. 151 ῎Ανθειαν βαθύλει- μον, Eur. Hipp. 1138 βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-423

⁹⁷

⁹⁸

;

654. ὄμμα λωφήσῃ: cp. 376. De- sire betrays itself in the look. Cp. Soph. Αi. 140 πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας.

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-424

⁹⁹

¹⁰⁰

;

657. Cp. Cho. 523 ἐκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-425

¹⁰¹

¹⁰²

;

658 f. ἐπὶ Δωδώνης: towards Do- dona. ἐπί with gen. of general direc- tion or end in view, frequent in Homer (cp. Il. iii. 5) and Herodotus (cp. i. 1). With our passage cp. Eur. El. 1343 στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν, Thuc. i. 63 ὁποτέρωσε διακινδυνεύσει χωρήσας ἢ ἐπὶ τῆς Ὀλύνθου ἢ ἐς τὴν Ποτίδαιαν. G. 191, VI. 2, 1a; H. 799, 1, 6. – ἴαλλεν: an epic word.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-426

¹⁰³

¹⁰⁴

;

660. τί δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα: this par- ticularization is a favorite one in Greek. Cp. the Homeric ἡ ἔπει ἢ ἔργῳ, ΙΙ. 1. 504. Especially appro-

;

priate in anxious inquiry of an ora- cle; cp. Soph. Ο. Τ. 70 ἐς τὰ Πυθικὰ ἔπεμψα Φοίβου δώμαθ᾽, ὡς πύθοιθ᾽, ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν. Cp. also Cho. 316 τί σοι φάμενος ἢ τί ῥέξας, Pers. 174 μήτ᾽ ἔπος μήτ᾽ ἔργον, Eur. Hec. 372 μηδὲν ἐμποδὼν γένῃ λέγουσα μηδὲ δρῶσα, Phoen. 878 τί οὐ δρῶν, ποῖα δ᾽ οὐ λέγων ἔπη. – πράσ- σειν φίλα : = ἦρα φέρειν, χαρίζεσθαι. πράσσειν covers both δρᾶν and λέ- γειν.

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-427

¹⁰⁵

¹⁰⁶

;

662. Synonymorum coacervatio non modo rem ipsam, scilicet ambigui- tatem oraculorum, auget atque exag- gerat, sed etiam commotum Ius animum ostendit' (Schütz). So below ἐναργὴς ... σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη.

666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-428

¹⁰⁷

¹⁰⁸

;

666. ἄφετον: for the resolution see on 116. ἄφετos, at large, as said of sacred animals ranging the enclosure of a temple. Cp. Plat. Critias 119 d ἀφέτων ὄντων ταύρων ἐν τῷ τοῦ Ποσει- δῶνος ἱερῷ, Prot. 320 & αὐτοὶ περιιόντες νέμονται ὥσπερ ἄφετοι, Eur. Ion 821 8 δ᾽ ἐν θεοῦ δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται. ἀλᾶσθαι : consecutive infinitive. Krüger I. § 55, 3, 20. Ср. Cho. 489 ἄνες μοι πατέρ᾽ ἐποπτεῦσαι μάχην.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-429

¹⁰⁹

¹¹⁰

;

667 f. μολεῖν κεραυνόν: see on 358 (ἦλθεν). – ἐξαϊστώσοι: see on 151.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-430

¹¹¹

¹¹²

;

671. ἄκουσαν ἄκων: see on 19. - ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζε: refers to the notion contained in άκων. Cp. Eum. 458 ἔφθιθ᾽ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν ἐς οἶκον· ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ μήτηρ και τέκτα, Eur. Bacch. 1127 ἀπεσπάραξεν ὦμον οὐχ ὑπὸ σθένους, ἀλλ᾽ ὁ θεὸς εὐμά- ρειαν ἐπεδίδου χεροῖν.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-431

¹¹³

¹¹⁴

;

672. Διὸς χαλινός : cp. Ag. 133 στόμιον μέγα Τροίας, 218 ἀνάγκης λέ- παδνον. – πρὸς βίαν: nearly like βίᾳ φρενῶν (Sept. 612), with inner reluc- tance.

673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-432

¹¹⁵

¹¹⁶

;

673. The poet here omits certain details, which are related Suppl. 291 ff. The maid Io touches on external

;

facts only; she passes over the rea- sons of her persecution. A hint of these has been given by Prometheus at 592. – φρένες διάστροφοι: cp. Soph. Αἱ. 447 ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-433

¹¹⁷

¹¹⁸

;

674 f. ὀξυστόμῳ μύωπι : see on 561, and cp. Schol. Apollon. Rhod. Arg. i. 1265 μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινό- μενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπι- καθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει· ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώ- στρατος δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ περὶ ζῴων διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου· ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶ- ται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων σκωρίων. But Suppl. 307 βοηλάτην μύωπα κινητήριον· οἶστρον κα- λοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας. Cp. Plin. H. N. xi. 28, 34, 100 pinnae in- sectis omnibus sine scissura, nulli cauda nisi scorpioni; ...reliquorum quibusdam aculeus in ore ut asilo, sive tabanum dici placet.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-434

¹¹⁹

¹²⁰

;

676. εὔποτον: cp. 812. 'The Greeks in general were so little prone to de- scriptive poetry that we cannot but wonder at the inexhaustible wealth of expression with which their poets describe the blessings of flowing water. It is surprising how carefully they inquired into its properties, and how they compared the waters of distant regions, distinguishing their temperature, taste, color, weight, and - their effect on the human body in drinking and bathing' (Ernst Curtius in Griechische Quell- und Brunnenin- schriften). – Κερχνείας ῥέος : Κέρχνη κρήνη ῎Αργους, Schol. According to Pausanias ii. 24, 7, the small town Κεγχρεαί (the later form of the name) lay on the route from Argos to Tegea. Not far away, near the coast, was the marshy lake of Lerna, renowned in the myth of Heracles. Cp. Pau- san. ii. 36, 6. 'The mountain-ridge Pontinus pushes out so close to the sea that the waters welling up at its base have not space to form a river- bed. It is these springs which pro- duce the Lernaean swamp.... Lerna itself was never a town; the name designates either the chief fountain, or the lake, or the whole coast-region' (E. Curtius, Peloponnesos II. pp. 340, 371).

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-435

¹²¹

¹²²

;

678. ἄκρατος: intemperatus, unmitigated, unsoftened, like unmixed wine.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-436

¹²³

¹²⁴

;

680. Here, too, the poet skilfully passes over details (see on 571). ἀπροσδόκητος, ἀφνίδιος: joined as in Thuc. ii. 61 δουλοῖ γὰρ φρόνημα τὸ αἰφνίδιον καὶ ἀπροσδόκητον καὶ τὸ πλεί- στῳ παραλόγῳ συμβαίνον. The form ἀφνίδιος is from ἄφνω. For the reso- lution, see on 2. The caesura is to be made after αὐτόν, not after ἀπροσ- δόκητος δ᾽.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-437

¹²⁵

¹²⁶

;

681. οἰστροπλήξ: cp. Soph. El. 5 τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης. Whips were sometimes armed with sharp points, to serve as goads (cp. on 691); so the expression οἰστροπλὴξ μάστιγι is especially fitting.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-438

¹²⁷

¹²⁸

;

682. γῆν πρὸ γῆς: cp. Ar. Ach. 235 διώκειν γῆν πρὸ γῆς. Also the phrases γῆν πρὸ γῆς ἀπιέναι, ἴτω χαιρέτω γῆν πρὸ γῆς ὅποι βούλοιτο, φεύγω γῆν πρὸ γῆς, quoted by Suidas (s.vv. διαξαίνειν, ἴτω, and πρὸ γῆς), Lucian Alex. 46 γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνεσθαι ὡς ἀσεβῆ, Cic. Att. xiv. 10 haec et alia ferre non possum; itaque γῆν πρὸ γῆς cogito. The expression (πρό= ἀντί) is analogous to ἀμείβεσθαι τόπον.

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-439

¹²⁹

¹³⁰

;

684. The scholiast compares Tele- machus's words, Od. iii. 96 μηδέ τί μ' αἰδόμενος μειλίσσεο μηδ᾽ ἐλεαίρων, ἀλλ᾽ εὖ μοι κατάλεξον.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-440

¹³¹

¹³²

;

685. νόσημα αἴσχιστον: cp. 1069; Eur. Οr. 10 ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-441

¹³³

¹³⁴

;

686. Cp. Il. ix. 312 ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς ᾿Αΐδαο πύλῃσιν, ὅς χ᾽ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ. – συνθέτους λόγους : = composita dicta, in Attius (v. 47, Ribbeck).

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-442

¹³⁵

¹³⁶

;

688. ηὔχουν: cp. 338, and Ag. 506 οὐ γάρ ποτ' ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν ᾿Αργείᾳ χθονὶ θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος, Suppl. 329 τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγὴν κέλσειν ἐς ῎Apyos, Eur. Hel. 1619 οὐκ ἄν ποτ' ηὔχουν οὔτε σ᾽ οὔθ᾽ ἡμᾶς λαθεῖν Μενέλαον, Heracl. 931 οὐ γάρ ποτ' ηὔχει χεῖρας ἵξεσθαι σέθεν.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-443

¹³⁷

¹³⁸

;

691 f. πήματα, λύματα, δείματα: the assonance is intentional, as is the alliteration in ψύχειν ψυχάν. Cp. 480, 959; Eur. Or. 1302 φονεύετε, καίνετε, ὄλλυτε. – ἀμφάκει κέντρῳ: cp. Ад. 642 διπλῇ μάστιγι τὴν ῎Αρης φιλεῖ. The goad (see on 323) had two κέντρα. Cp. Soph. O. Τ. 809 διπλοῖς κέντροισι, Frg. 137 μάσθλητα δίγονον. — ψύχειν : chill. So τέφρικα below. Cp. Plaut. Pseud. 1215 mihi..ille...cor

;

perfrigefacit. For the idea cp. Eum. 155 ἐμοὶ δ᾽ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. — The pres- ent ψύχειν, after the future μολεῖσθαι, because the mind of the speaker reverts to the present moment.

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-444

¹³⁹

¹⁴⁰

;

695. πρᾶξιν: plight, τὸ πεπραγέναι. Cp. Soph. Trach. 151 τὴν αὑτοῦ σκοπῶν πρᾶξιν, 293 ἀνδρὸς εὐτυχῆ κλύουσα πρᾶ- ξιν τήνδε, Αί. 790 ἥκει φέρων Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησ᾽ ἐγώ.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-445

¹⁴¹

¹⁴²

;

696. πρώ: mature, too soon. Cp. Soph. Trach. 630 δέδοικα γὰρ μὴ πρὸ λέγοις ἂν τὸν πόθον τὸν ἐξ ἐμοῦ, πρὶν εἰδέναι τἀκεῖθεν εἰ ποθούμεθα, Plat. Par- men. 135 c πρὼ γὰρ, πρὶν γυμνασθῆναι, ὁρίζεσθαι ἐπιχειρεῖς καλόν τε τί καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν. - πλέα τις: for τὶς with an adjective, see H. 702 a.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-446

¹⁴³

¹⁴⁴

;

698. λέγ᾽, ἐκδίδασκε : cp. 608, and see note on 56.

701. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-447

¹⁴⁵

¹⁴⁶

;

701. κούφως: with light labor (sc. "on my part"), since it fell to Io (635) to meet their desire. – ἐχρήζετε : cp. 632 f.

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-448

¹⁴⁷

¹⁴⁸

;

702. τὸν ἀμφ᾽ ἑαυτῆς ἀθλον : = ἀμφ᾽ ἑαυτῆς τὸν ἑαυτῆς ἆθλον ἐξηγουμένης. An attributive of the subject or ob- ject is often modified by the intrusion of a preposition which would natu- rally accompany the predicate. This is most frequent with the prepositions ἐξ, ἀπό, παρά. Cp. Cho. 507 τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου = τὸν ἐν βυθῷ κλωστῆρα λίνου (i.e. net) σφ- ζοντες ἐκ βυθοῦ, also Ag. 538 κῆρυξ ᾿Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ. Krü- ger I. § 50, 8, 10 (cp. H. 788 a). But it occurs also with other prepositions; thus εὐσεβεῖν τὰ πρὸς θεούς, Soph. Phil. 1441

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-449

¹⁴⁹

¹⁵⁰

;

706. θυμῷ βάλε: cp. the Homeric phrase σὺ δ᾽ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι (differently Od. i. 200 ὡς ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουσι). For the dative, cp. Sept. 1048 χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν, Soph. Phil. 67 λύπην πᾶσιν ᾿Αργείοις βαλεῖς, Eur. Phoen. 1535 σκότον ὄμμασι σοῖσι βαλών.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-450

¹⁵¹

¹⁵²

;

708. στρέψασα: not τρέψασα, be- cause Io is to turn aside from Pro- metheus in beginning her journey. - στεῖχε γύας: cp. 837; Sept. 466 κλί- μακος προσαμβάσεις στείχει, in prose πορεύεσθαι πεδίον, etc. G. 159, N. 5; H. 712 b. - The geographical de- scription which follows - a mixture of truth and fable - is based on the vague reports of the merchants who were engaged in the traffic between the Hellenic colonies on the Black Sea and the regions to the north- ward. Herodotus was the first to bring to the Greeks a more accurate knowledge of the country and peo- ples north of the Pontus.

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-451

¹⁵³

¹⁵⁴

;

709. Cp. Od. xii. 39 Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι. – Σκύθας νομάδας : Hippocr. de Aëre 93 νομάδες δὲ και λεῦνται, ὅτι οὐκ ἔστι σφι οἰκήματα, ἀλλ᾽ ἐν ἁμάξῃσι οἰκεῦσι· αἱ δὲ ἅμαξαί εἰσι αἱ μὲν ἐλάχισται τετράκυκλοι, αἱ δὲ ἐξάκυκλοι· αὗται δὲ πίλοισι περιπεφραγ- μέναι· εἰσὶ δὲ καὶ τετεχνασμέναι ὥσπερ οἰκήματα, τὰ μὲν διπλᾶ, τὰ δὲ τριπλᾶ· ταῦτα δὲ καὶ στεγνὰ πρὸς ὕδωρ καὶ πρὸς χιόνα καὶ πρὸς τὰ πνεύματα, Hesiod in Strabo p. 302 γλακτοφάγων εἰς γαῖὰν ἀπήναις οἰκί ἐχόντων, Hdt. iv. 46 τοῖσι γὰρ μήτε ἄστεα μήτε τείχεα ἢ ἐκτι- σμένα, ἀλλὰ φερέοικοι ἐόντες πάντες ἔωσι ἱπποτοξόται, ζώοντες μὴ ἀπ᾿ ἀρότου, ἀλλ᾽ ἀπὸ κτηνέων, οἰκήματά τέ σφι ῇ ἐπὶ ζευγέων, κῶς οὐκ ἂν εἴησαν οὗτοι ἄμαχοί τε καὶ ἄποροι προσμίσγειν. Ас- cording to Hdt. iv. 19, these Scythians lived on the Carcinite gulf, west of the Crimean isthmus: τὸ δὲ πρὸς ἠῶ τῶν γεωργῶν τούτων Σκυθέων (on the Borysthenes), διαβάντι τὸν Παντικάπην ποταμόν, νομάδες ἤδη Σκύθαι νέμονται, οὔτε τι σπείροντες οὐδὲν οὔτε ἀροῦντες. But before Herodotus their residence had not been thus determined, and Aeschylus thinks of them as dwelling far in the north near the Ocean. Cp. Strab. p. 492 τὸ πρῶτον μέρος ἐκ τῶν πρὸς ἄρκτον μερῶν καὶ τὸν ᾿Ὠκεανὸν Σκυθών τινες νομάδες καὶ ἁμάξοικοι, Plin. H. N. vi. 20, 53 inhabitabilis prima pars a Scythico pro- muntorio ob nives, proxima inculta saevitia gentium. Anthropophagi Scythae in- sident humanis corporibus vescentes; ideo iuxta vas- tae solitudines.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-452

¹⁵⁵

¹⁵⁶

;

712. πελάζειν ... ἐκπερᾶν: jussive infinitive. Cp. Eum. 1007 τὸ μὲν ἀτη- ρὸν χώρας κατέχειν, τὸ δὲ κερδαλέον πέμπειν. GMT. 784.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-453

¹⁵⁷

¹⁵⁸

;

713. χρίμπτουσă: before ῥ-. See on 1023. – ῥαχίαισιν: κυρίως δὲ πᾶς ὁ πετρώδης αἰγιαλὸς ῥαχία καλεῖται, Etym. Mag. p. 702, 51. - Cp. Choe- ril. Frg. 2 (p. 719 Nauck) γῆς ὀστοῖ- σιν (i.e. stones) ἐγχριμφθεὶς πόδα.

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-454

¹⁵⁹

¹⁶⁰

;

714. Either verses have fallen out between 713 and 714, in which some other region, to be visited by Io after leaving the Ocean, was mentioned (cp. Frg. IX. of the Προμηθεὺς λυό- μενος), or the poet means that Io, having passed the Nomad Scythians in her course along the shore of Ocean, is to leave the Chalybes at her left, that is, wander inland and southward between the Scythians and Chalybes, until she reaches the river Hybristes. This she must follow upwards to its source in the Cauca- sus (720). - λαιᾶς χειρός : on the genitive, see Krüger II. § 46, 1, 3; G. 179, 2; H. 760; and Schneidewin- Nauck on Soph. El. 900.

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-455

¹⁶¹

¹⁶²

;

715. A tribrach in the second foot; the only occurrence in this play. See on 2. Resolutions are more frequent in this description than in other por- tions of the Prometheus. This is due LEIANA Chows out to the exceptional subject-matter and the number of proper names. See 717, 720, 721, 722, 729, 730, 735, 788, 793, 796, 805, 809, 811, 840, 847, 849, 851, 869. – Χάλυβες: these are else- where (Hdt. i. 28; Strab. p. 678) said to live south of the Black Sea. Aeschylus places them in Northern Scythia, because he regards them as Scythians (Sept. 728 χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος), and identifies their land with the region which produced the Scythian steel (cp. 301). This region was in reality the Ural Mountains.

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-456

¹⁶³

¹⁶⁴

;

717. Ὑβρίστην ποταμόν: the scho- liast remarks, τὸν ᾿Αράξην, παρὰ τὸ ἀράσσειν καὶ ἠχεῖν τὰ κύματα αὐτοῦ. The ancient expounders, we see, read ὑβριστήν, and supposed that by the designation "boisterous stream" the poet meant the Araxes, referring its name to ἀράσσειν. Cp. Eustath. on Dionys. Perieget. 739 τοῦ δὲ Μασσα- γετικοῦ τούτου ᾿Αράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν. As to Aeschylus's actual notion, see on 714.

718. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-457

¹⁶⁵

¹⁶⁶

;

718. εὔβατος περάν: see on 766.

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-458

¹⁶⁷

¹⁶⁸

;

719 f. πρὸς αὐτὸν Καύκασον ἔνθα κτέ. : = πρὸς αὐτὸν τὸν τοῦ Καυκάσου τόπον ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος, till thou hast come to its very source on the

;

heights of Caucasus. αὐτόν belongs in sense to ἔνθα ποταμός, etc., and con- trasts the source with the lower course of the river. The poet, it would seem, imagines the Caucasus range to lie southeast of the scene of the play, and (as appears from the following) north of the Black and Azov seas.

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-459

¹⁶⁹

¹⁷⁰

;

722. ὑπερβάλλουσαν: not ὑπερβα- λοῦσαν, because the southerly course is to be entered on during the passage of the mountain.

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-460

¹⁷¹

¹⁷²

;

723 f. ᾿Αμαζόνων : cp. 416. - στυγά- νορα: cp. Suppl. 287 καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τ᾿ ᾿Αμάζονας. - Θεμίσκυραν · ἀμφὶ Θερμώδοντα: the fabulous race of the Amazons was sometimes as- signed to the river Thermodon and the city Themiscyra (Strabo p. 505 τὴν δὲ Θεμίσκυραν καὶ τὰ περὶ τὸν Θερμώδοντα πεδία καὶ τὰ ὑπερκείμενα ὄρη ἅπαντα ᾿Αμαζόνων καλοῦσι καί φασιν ἐξελαθῆναι αὐτὰς ἐνθένδε), sometimes to the part of Scythia bordering on the sea of Azov and the Tanais. The first- named view, in post-Homeric times, became the more generally accepted. Aeschylus avoids conflict with it by assuming a later migration of the Amazons from Scythia to the Ther- modon. Migration in the contrary direction is assumed by Hdt. iv. 110.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-461

¹⁷³

¹⁷⁴

;

725 f. ἵνα ... Σαλμυδησσία γνάθος : not a definition of Θερμώδοντα, but of the whole country of the Amazons, which is thereby given a greater ex- tension: round about the Thermodon to where, etc. There is perhaps a refer- ence to Il. iii. 187 οἵ ῥα τότ᾽ ἐστρα- τόωντο παρ᾿ ὄχθας Σαγγαρίοιο ... ἤματι τῷ ὅτε τ᾽ ἦλθον ᾿Αμαζόνες ἀντιάνειραι, in ignorance or neglect of the great actual distance. Salmydessus, ac- cording to Strab. p. 319, is an ἔρημος αἰγιαλὸς καὶ λιθώδης, ἀλίμενος, ἀνα- πεπταμένος πολὺς πρὸς τοὺς βορέας, σταδίων ὅσον ἑπτακοσίων μέχρι Κυα- νέων τὸ μῆκος (that is, from the cape Thynias to the Thracian Bosporus). Cp. Soph. Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων διδύμας ἁλὸς ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσός, Xen. Anab. vii. 5. 12 Σαλμυδησσόν, ἔνθα τῶν εἰς τὸν Πόντον πλεουσῶν νεῶν πολλαὶ ὀκέλλουσι καὶ ἐκπίπτουσι· τέναγος γάρ ἐστιν ἐπὶ παμπολὺ τῆς θαλάττης.

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-462

¹⁷⁵

¹⁷⁶

;

727. μητρυιά: cp. Hesiod O. D. 825 ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-463

¹⁷⁷

¹⁷⁸

;

728. μάλ᾽ ἀσμένως: as στυγάνορες (724), the Amazons will cheerfully aid Io, who is ἀστεργάνωρ (898).

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-464

¹⁷⁹

¹⁸⁰

;

729. λίμνης: Μαιώτιδος, defined by what follows. Cp. 364.

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-465

¹⁸¹

¹⁸²

;

730. The only case in our play of a dactyl in the first foot. See on 18. - Join ὃν λιποῦσαν χρή σε ἐκπερᾶν αὐλῶνα Μαιωτικόν.

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-466

¹⁸³

¹⁸⁴

;

731. αὐλῶνα: properly valley; said of a strait of the sea here and Soph. Trach. 100 ποντίας αὐλῶνας. The channel of the Bosporus is meant, not the sea of Azov itself.

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-467

¹⁸⁵

¹⁸⁶

;

732. λόγος μέγας: cp. Soph. Ai. 226 ἀγγελίαν ... τὰν ὁ μέγας μῦθος (rumor late serpens) ἀέξει.

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-468

¹⁸⁷

¹⁸⁸

;

733. Βόσπορος: the understanding of this name as βοὸς πόρος (cp. τῆς σῆς πορείας) helped to fix the direction of Io's legendary wandering. The deri- vation, however, is wrong. At any rate the Thracian Bosporus, which, even more universally than the Cim- merian, was believed to owe its name to Io's passage, really received its name from the goddess Εκάτη Φωσφό- ρος (dialectic Βοσπόρος), who was there worshipped.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-469

¹⁸⁹

¹⁹⁰

;

734. λιπούσα δ' Εὐρώπης πέδον : the Cimmerian Bosporus was consid- ered the boundary of Europe and Asia. Cp. 790. All the places hither- to mentioned Aeschylus regards as belonging to Europe. See on 631.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-470

¹⁹¹

¹⁹²

;

735. ἀρ᾽ ὑμῖν δοκεῖ : ἆρα confidently spoken for ἆρ᾽ οὐ (as -ne for nonne). Cp. Soph. O. Τ. 822 ἆρ᾽ ἔφυν κακός, ἆρ᾽ οὐχὶ πᾶς ἄναγνος; Ο. C. 753 ἆρ᾿ ἄθλιον τοὔνειδος ὠνείδισ᾽ εἰς σὲ κἀμὲ καὶ τὸ πᾶν γένος; 780 ἆρ᾽ ἂν ματαίου τῆσδ᾽ ἂν ἡδονῆς τύχοις; Krüger I. § 69, 9.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-471

¹⁹³

¹⁹⁴

;

736. ὁμῶς : = ὁμοίως. Cp. Εum. 387 δυσοδοπαίπαλα δερκομένοισι καὶ δυσομ- μάτοις ὁμῶς, 695 τό τ᾽ ἦμαρ καὶ κατ᾿ εὐφρόνην ὁμῶς, Ιl. i. 209 ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-472

¹⁹⁵

¹⁹⁶

;

741. εἶναι ἐν προοιμίοις : like ἔν τισιν ἀριθμεῖσθαι; belong to the προοίμια,

;

count as such. Cp. Pers. 435 εὖ νῦν τόδ᾽ ἴσθι, μηδέπω μεσοῦν κακόν, Eur. Med. 60 ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ. On the aphaeresis see Krüger II. § 14, 9,5; H. 83.

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-473

¹⁹⁷

¹⁹⁸

;

742. αὐ: see 696.

745. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-474

¹⁹⁹

²⁰⁰

;

745. τῇδε: belongs to λοιπόν.

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-475

²⁰¹

²⁰²

;

746. Cp. Sept. 758 κακῶν δ᾽ ὥσπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει· τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει τρίχαλον κτἑ., Suppl. 470 ἄτης ἄβυσσον πέλαγος ... ἐσβέβηκα κοὐδα- μοῦ λιμὴν κακῶν.

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-476

²⁰³

²⁰⁴

;

747. Cp. Eur. Med. 145 τί δέ μοι ζῆν ἔτι κέρδος; 798 ἴτω· τί μοι ζῆν κέρδος; στυφελόν· τραχύ, σκληρόν. Cp. Pers. 303 στύφλους παρ᾿ ἀκτάς, 964 στυφελοῦ ἐπ᾿ ἀκτᾶς.

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-477

²⁰⁵

²⁰⁶

;

749 f. ὅπως ἀπηλλάγην : see on 157.

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-478

²⁰⁷

²⁰⁸

;

753. θανεῖν μέν : as if τέρμα δὲ μό- χθων οὐδέν ἐστι προκείμενον followed.

754. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-479

²⁰⁹

²¹⁰

;

754. For the thought cp. Soph. Trach. 1173 τοῖς γὰρ θανοῦσι μόχθος οὐ προσγίγνεται, Εl. 1170 τοὺς γὰρ θανόν- τας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-480

²¹¹

²¹²

;

755. νῦν δέ: nunc vero; follow- ing the thought εἰ θανεῖν πεπρωμένον ἦν, αὕτη ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή. – Cp. 257.. - 748. στύφλου: Hesych. στύφλον ἢ

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-481

²¹³

²¹⁴

;

756. πρὶν ἂν ἐκπέσῃ τυραννίδος : unlike the statement made in 258.

;

Prometheus at last lifts slightly the veil of the secret so often hinted at, and defines somewhat the danger threatening Zeus. But the former statement, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ, is really more exact. For ἐκπεσεῖν τυ- ραννίδος is only a possibility, which in the end is not fulfilled.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-482

²¹⁵

²¹⁶

;

760. ὄντων: sc. τῶνδε, as Soph. Ai. 981 ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων ... πάρα στενάζειν, Ant. 1179 ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων τἄλλα βου- λεύειν πάρα. GMT. 848 and 917.

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-483

²¹⁷

²¹⁸

;

761. τύραννα σκήπτρα: cp. Soph. Ant. 1169 τύραννον σχῆμα, Eur. Andr. 3 τύραννον ἑστίαν, Ηipp. 843 τύραννον δῶμα. Like δοῦλος, κασίγνητος, γέρων, and gentile nouns, τύραννος is a word which hovers between substantive and adjective. Cp. Ag. 750 γέρων λόγος, Frg. 317 γέρον γράμμα (Catull. lxviii. 46 charta loquaturanus), Frg. 338 κάπηλα τεχνήματα. σκήπτρα is accusative. G. 197, Ν. 2; H. 724 a.

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-484

²¹⁹

²²⁰

;

762. πρὸς αὐτὸς αὐτοῦ: the metre would permit αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ, but the juxtaposition of αὐτὸς αὑτοῦ adds point to the expression and sharpens its irony. See on 19; and cp. Ag. 836 τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται, Soph. Ai. 1132 τοὺς γ᾽ αὐτὸς αὐτοῦ πολεμίους, Ο. C. 929 σὺ δ᾽ ἀξίαν οὐκ οὖσαν αἰσχύνεις πόλιν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ, 1356 τὸν αὐτὸς αὑτοῦ πατέρα τόνδ᾽ ἀπή- λασας, Timocles, Meineke Com. III. p. 593 τὰς αὐτὸς αὑτοῦ συμφορὰς ῥᾷον φέρει, Philemon, Meineke Com. IV. p. 50 τοὺς αὐτὸς αὑτοῦ βούλεθ᾽ ὑγιαί- νειν φίλους; also the verse quoted by Macarius VIII. 18 (Paroemiogr. Graec. II. p. 216 ed. Leutsch) τὴν αὐτὸς αὑτοῦ (νῦν) θύραν κρούεις λίθῳ, Babr. 56, 9 τά γ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πᾶς τις εὐπρεπῆ κρίνει. In prose, Aeschin. ΙΙΙ. 233 καταλέλυκεν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ δυναστείαν (where some mss. have the usual order αὐτὸς τὴν), [Plat.] Alc. II. 144 c οὐδὲ τὴν ὁτουοῦν μητέρα διενοεῖτο ἀποκτεῖναι, ἀλλὰ τὴν αὐτὸς

;

αὑτοῦ, Nicostrat. in Stob. Flor. 70, 12 εἰ γε μέλλει τις ... ἡδέως εἰς τὴν οἰκίαν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ εἰσελεύσεσθαι, Parthen. 3 πρὸς τῆς αὐτὸς αὐτοῦ γενεᾶς τρωθείς, Aristid. i. p. 128 σαγηνεύων τὴν ἀρχὴν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ, ii. p. 148 ὁ δ᾽ ἀφ᾿ ἑστίας ἀρξάμενος τῆς αὐτὸς αὑτοῦ τὸ σύμμετρον ᾑρεῖτο πρὸ τοῦ πλέονος. Also Ovid. Am. i. 7, 26 valui poenam fortis in ipse meam, Ars Amat. iii. 668 indicio prodor ab ipse meo.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-485

²²¹

²²²

;

763. εἰ μή τις βλάβη: cp. 196.

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-486

²²³

²²⁴

;

764. ἀσχαλᾷ: for the tense see on 171. Krüger II. § 53, 1, 1. Ср. Eur. Phoen. 633 οὐ γὰρ οἶδ᾽ εἴ μοι προσειπεῖν αὖθις ἔσθ᾽ ὑμᾶς ποτε.

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-487

²²⁵

²²⁶

;

765. θέορτον: cp. 116.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-488

²²⁷

²²⁸

;

766. τί δ᾽ ὅντινα: cp. Soph. O. T. 1056 τί δ᾽ ὅντιν᾿ εἶπε; ὅντινα refers to the question θέορτον ἢ βρότειον: in full τί δ' ("why ask") ὅντινα γάμον γαμεῖ; - γάρ: because τί δ᾽ ὅντιν implies a refusal. — ῥητὸν αὐδᾶσθαι : cp. Ar. Av. 1713 οὐ φατὸν λέγειν, Orph. Arg. 931 οὐ φατὸν εἰπεῖν, also Eur. Bacch. 472 ἄρρητ᾽ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν.

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-489

²²⁹

²³⁰

;

767. ἐξανίσταται: for the present tense see note on 513.

768. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-490

²³¹

²³²

;

768. See Introd. p. 17. The word φέρτερον recalls the passage of Pindar in question (quoted in note to 924).

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-491

²³³

²³⁴

;

770. ἄν: peradventure. The un- certainty implied in av refers solely to the possible alternative that Zeus, unwarned by Prometheus, shall enter into the fatal union. Perhaps verbis suppressed wittiwhich is showed 80. ε.δ. αποστρόφουμι

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-492

²³⁵

²³⁶

;

771 f. ὁ λύσων: see on 27. The object is easily supplied; cp. 27, 176, 337, 721, 783, 785. - Io's words, "who shall free thee against Zeus's will?" imply "no one can free thee." Ac- cordingly Prometheus, without regard το ἄκοντος Διός, answers, to Io's aston- ishment, "from thy offspring my de- liverer shall come." In point of fact the deliverance, in the following drama, does not come about ἄκοντος Διός, but rather, as in Hesiod Theog. 529, οὐκ ἀέκητι Ζηνὸς Ὀλυμπίου ὑψιμέ- δοντος.

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-493

²³⁷

²³⁸

;

774. ἀπὸ Ἰοῦς Ἔπαφος, οὗ Λιβύη, ἧς Βῆλος, οὗ Δαναός, οὗ ῾Υπερμνήστρα ἡ μὴ κτείνασα τὸν Λυγκέα τὸν ὁμόζυγον, ἧς ῎Αβας, οὗ Προῖτος, οὗ ᾿Ακρίσιος, οὗ Δα- νάη, ἧς Περσεύς, οὗ Ηλεκτρυών, οὗ ᾿Αλκμήνη, ἧς Ἡρακλῆς, Schol.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-494

²³⁹

²⁴⁰

;

775. οὐκέτι: no longer, in contrast to the foregoing revelations. - εὐ- ξύμβλητος : cp. Soph. Trach. 694 ἀξύμ- βλητον ἀνθρώπῳ μαθεῖν, Cho. 170 εὐξύμ- βολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-495

²⁴¹

²⁴²

;

776 f. καὶ μηδὲ σαυτής : and thine own sufferings, too, seek not to learn; that is, "thou understandest not my prophecy; shouldst thou ask to know it, thine own sufferings also would be revealed to thee; the explanation of the prophecy involves the prediction of thy woes." προτείνων : not προ- τείνας; "do not hold it forth and at the same moment deprive me of it."

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-496

²⁴³

²⁴⁴

;

778. On this construction of δωρεῖ-

;

σθαι (accus. of person and dat. of thing) see Krüger II. § 48, 7, 4.

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-497

²⁴⁵

²⁴⁶

;

780. Cp. Eur. Phoen. 951 τοῖνδ᾽ ἑλοῦ δυοῖν πότμοιν τὸν ἕτερον· ἢ γὰρ παῖδα σῶσον ἡ πόλιν. – ἑλοῦ γὰρ ἤ: ...ἤ in indirect question, as in Homer, for the common εἰ... ἤ, to express sharp contrast of the alter- natives (δυοῖν θατέρῳ). Cp. Cho. 890 εἰδῶμεν ἢ νικῶμεν ἢ νικώμεθα, Soph. Ο. C. 80 οἵδε γὰρ κρινοῦσί σοι ἢ χρή σε μίμνειν ἢ πορεύεσθαι πάλιν, Eur. Med. 492 οὐδ᾽ ἔχω μαθεῖν ἢ θεοὺς νομί- ζεις τοὺς τότ᾽ οὐκ ἄρχειν ἔτι ἢ καινὰ κεῖσθαι θέσμι᾽ ἀνθρώποις τὰ νῦν. See Krüger II. § 65, 1, 3. – πόνων τὰ λοιπά: cp. 634. - The stichomythy ends with a speech of two verses.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-498

²⁴⁷

²⁴⁸

;

782. τούτοιν : sc. τοῖν χαρίτοιν. The dual of ὁ, οὗτος, ὅδε, αὐτός, ὅς, ὅστις has one form for all genders in the older Attic.

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-499

²⁴⁹

²⁵⁰

;

783. ἀτιμάσῃς λόγου: sc. με (see on 771). For the expression, cp. Suppl. 378 τάσδ᾽ ἀτιμάσαι λιτάς, Soph. O. C. 49 μή μ᾿ ἀτιμάσῃς, . . . ὧν σε προστρέπω φράσαι, 1273 οὐδ᾽ ἀνταμείβει μ᾽ οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀτιμάσας πέμψεις ἄναυδος, Ant. 21 οὐ γὰρ τάφου . . . τὸν δ᾽ ἀτιμάσας ἔχει; Ο. C. 1278 ὡς μή μ᾽ ἄτιμον ... οὕτως ἀφῇ με μηδὲν ἀντειπὼν ἔπος, Ο. Τ. 788 καί μ' ὁ Φοῖβος ὧν μὲν ἱκόμην ἄτιμον ἐξέπεμψεν.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-500

²⁵¹

²⁵²

;

788. πολύδονον: see on 589.

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-501

²⁵³

²⁵⁴

;

789. ἐγγράφου κτέ.: cp. Suppl. 179 αἰνῶ φυλάξαι τἄμ᾽ ἔπη δελτουμένας, Eum. 274 δελτογράφῳ δὲ πάντ᾽ ἐπωπᾷ φρενί, Soph. Frg. 535 θὲς δ᾽ ἐν φρενὸς δέλτοισι τοὺς ἐμοὺς λόγους, Cho. 450 τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου, Soph. Phil. 1325 καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω, Pind. Οl. xi. 2 πόθι φρενὸς ἐμᾶς γέγραπται, Paul. Ep. Cor. II. iii. 3 ἐπιστολὴ Χριστοῦ ἐγγεγραμμένη οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλ᾽ ἐν πλαξὶ καρδίας.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-502

²⁵⁵

²⁵⁶

;

790. ῥεῖθρον: i.e. the strait. - ἠπεί- ροιν ὅρον: see on 734.

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-503

²⁵⁷

²⁵⁸

;

791. ἀντολὰς ἡλιοστιβεῖς : peri- phrasis for ἀντολὰς ἡλίου. With ἡλιο- στιβής cp. Sept. 859 τὰν ἀστιβῆ ᾿πόλ- λωνι. The following places must therefore lie in the east. Thence Io is to reach Egypt by following the course of the river Aethiops (809 ff.). - After 791 some verses have fallen out.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-504

²⁵⁹

²⁶⁰

;

792. πόντου: probably the Cas- pian is meant, with which, however, the ancients confounded the sea of Aral.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-505

²⁶¹

²⁶²

;

793. Γοργόνεια : explained by 798 f. The home of the Gorgons, although placed in the west by Hesiod (Theog. 274 f.), was sometimes thought of as in the east. Cp. Schol. Pind. Pyth. x. 72 αἱ δὲ Γοργόνες κατὰ μέν τινας ἐν τοῖς Ερυθραίοις μέρεσι καὶ τοῖς Αἰθιοπικοῖς, ἅ ἐστι πρὸς ἀνατολὴν καὶ μεσημβρίαν, κατὰ δέ τινας ἐπὶ τῶν περάτων τῆς Λιβύης ἅ ἐστι πρὸς δύσιν. Cisthene we must accordingly understand_to be in the far east, at the end of the world. The verse of the comic poet Cratinus (quoted by Harpocration under Κισθήνη), κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα - γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει, is probably a parody of this passage.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-506

²⁶³

²⁶⁴

;

794. αἱ Φορκίδες ... δηναιαὶ κόραι : cp. Hesiod Theog. 270 Φόρκυι δ᾽ αὖ Κητὼ Γραίας τέκε καλλιπαρήους ἐκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέου- σιν ... Γοργούς θ' αἱ ναίουσι πέρην κλυ- τοῦ ᾿Ωκεανοῖο.

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-507

²⁶⁵

²⁶⁶

;

795. τρεῖς κυκνομόρφοι: three is the number commonly given, but Hesiod seems to mention only two Graeae, Pephredo and Enyo. 'Swan- form - perhaps a swan's body with a human head - belongs to them be- cause they are sea-divinities, and swim in the sea like water-fowl. For a like reason other sea-gods were given the form of fishes' (Schoemann, Die He- siodische Theogonie, p. 156). — ἐκτημέ- ναι : the perfect ἐκτῆσθαι, for κεκτήσθαι, recurs Il. ix. 402, and in Herodotus.

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-508

²⁶⁷

²⁶⁸

;

796 f. Cp. Frg. 169 ἃς οὔτε πέμφιξ ἡλίου προσδέρκεται οὔτ᾽ ἀστερωπὸν ὄμμα Λητῴας κόρης. - The scholiast notes κατῴκουν δὲ ὑπὸ γῆν καὶ οὔτε ἡλίῳ οὔτε σελήνῃ ἦσαν θεαταί.

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-509

²⁶⁹

²⁷⁰

;

798 f. ἀδελφαί: cp. Hesiod l.c. Their names are Σθεινώ, Εὐρυάλη, and

;

Μέδουσα. – δρακοντόμαλλοι : cp. Cho. 1048 γυναῖκες αἵδe (the Erinyes) Γορ- γόνων δίκην ... πεπλεκτανημέναι πυκνοῖς Harpies Apoll. Rh. Arg. ii. 289 μεγά- λοιο Διὸς κύνας. – ἀκραγεῖς: Hesych. οτά-κράζω ἀκραγές· δυσχερές, σκληρόν, ὀξύχολον δράκουσιν. For μαλλός said of hair, (Bekk. Anecd. p. 369, 17 ἀκρόχολον). Silant. cp. Eurip. Bacch. 112 πλοκάμων μαλ- λοῖς.

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-510

²⁷¹

²⁷²

;

801. φρούριον: here cautio, οἷον φρουρήσασθαι. The scholiast explains καταγωγὴν ἣν ὀφείλεις φυλάξασθαι. Cp. φρούριον· προφύλαγμα, Hesych. See 715, 804; also 712, 718, 807.

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-511

²⁷³

²⁷⁴

;

803. See on 804; also Ctesias Exc. Ind. 12 ἔστι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν τῇ Ἰνδικῇ χώρᾳ, οὐκ ἐν τοῖς ποταμοῖς εὑρισκόμενος καὶ πλυνόμενος, ὥσπερ ἐν τῷ Πακτωλῷ ποταμῷ· ἀλλ᾽ ὄρη πολλὰ καὶ μεγάλα, ἐν οἷς οἰκοῦσι γρῦπες, ὄρνεα τετράποδα, μέγεθος ὅσον λύκος· σκέλη καὶ ὄνυχες οἷαπερ λέων· τὰ ἐν τῷ ἄλλῳ σώματι πτερὰ μέλανα, ἐρυθρὰ δὲ τὰ ἐν τῷ στή- θει· δι᾽ αὐτοὺς δὲ ὁ ἐν τοῖς ὄρεσι χρυσός πολὺς ὢν γίνεται δυσπόριστος. Cp. So- lin. 13 in Asiatica Scythiater- wae sunt locupletes, inhabi- tabiles tamen, nam cum auro et gemmas affluant, Grypes tenent universa, ali- tes ferocissimae et ultra omnem rabiem saevientes, quarum immanitate obsis- tente ad venas divites ac- cessus difficilis ac rarus est; quippe visos discerpunt veluti geniti ad plectendam avaritiae temeritatem. - Ζη- νὸς κύνας: as servants of Zeus; cp. 1021 below. Said of the eagles Ag. 136 πτανοῖσιν κυσὶ πατρός, and of the From ἄκροs and ἄγη (= ζῆλος), exceed- ingly violent.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-512

²⁷⁵

²⁷⁶

;

804. μούνωπα : see on 543. – στρα- τὸν ᾿Αριμασπόν: see on 761. On the name, Hdt. iv. 27 οὐνομάζομεν αὐτοὺς σκυθιστὶ ᾿Αριμασπούς· ἄριμα γὰρ ἓν καλέουσι Σκύθαι, σποῦ δὲ τὸν ὀφθαλ- μόν, Eustath. on Dion. Perieg. 31 ἀρὶ μὲν γὰρ τὸ ἓν σκυθιστί, μασπὸς δὲ ὁ ὀφθαλμός. This etymology, obviously connected with the belief in a one- eyed race, came probably from the ᾿Αριμάσπεα, an epic poem by Aristeas, of which Hdt. says (iv. 13) ἔφη δὲ ᾿Αριστέης ὁ Καϋστροβίου ἀνὴρ Προκοννή- σιος ποιέων ἔπεα, ἀπικέσθαι ἐς Ἰσσηδόνας φοιβόλαμπτος γενόμενος, Ἰσσηδόνων δ᾽ ὑπεροικέειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνο- φθάλμους, ὑπὲρ δὲ τούτων τοὺς χρυσοφύ- λακας γρῦπας, τούτων δὲ τοὺς Ὑπερβο- ρέους κατήκοντας ἐπὶ θάλασσαν. Cp. Paus. i. 24. 6 τούτους τοὺς γρῦπας ἐν τοῖς ἔπεσιν ᾿Αριστέας ὁ Προκοννήσιος μάχεσθαι περὶ τοῦ χρυσοῦ φησιν ᾿Αριμα- σποῖς τοῖς ὑπὲρ Ἰσσηδόνων· τὸν δὲ χρυσὸν ὃν φυλάσσουσιν οἱ γρῦπες ἀνιέναι τὴν γῆν· εἶναι δὲ ᾿Αριμασποὺς μὲν ἄν- δρας μονοφθάλμους πάντας ἐκ γενετῆς, γρῦπας δὲ θηρία λέουσι εἰκασμένα, πτερὰ δὲ ἔχειν καὶ στόμα ἀετοῦ. These stories about griffins and Arimaspi had their origin in the Persian-Indian fable of gold-digging ants (which in Ctesias's account, quoted above, appear as

;

griffins) and Indian gold-hunters (Hdt. iii. 102). The gold-mining ants have been recognized in the marmots of the sandy plains of Thibet (Lassen Indische Alterthumskunde I. p. 1021).

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-513

²⁷⁷

²⁷⁸

;

805 f. χρυσόρρυτον: cp. Hdt. iii. 116 πρὸς δὲ ἄρκτου τῆς Εὐρώπης πολλῷ τι πλεῖστος χρυσὸς φαίνεται ἐών· ὅκως μὲν γινόμενος οὐκ ἔχω οὐδὲ τοῦτο ἀτρε- κέως εἶπαι, λέγεται δὲ ὑπὲκ τῶν γρυπῶν ἁρπάζειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνοφθάλ- μους. The river Pluton is nowhere else mentioned. Probably it is a fiction, like the Hybristes 717. The name (from πλοῦτος) corresponds to the idea of the region. - πόρου: see on 532.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-514

²⁷⁹

²⁸⁰

;

807 ff. σύ: expresses affectionate interest. – τηλουρὸν γῆν, κελαινὸν φύ- λον: personal accusative as apposi- tive to the name of the country. Cp. Krüger II. § 46, 3, 1 and 2. κελαινὸν φῦλον is further defined by ποταμὸς Αἰθίοψ in the next verse. - ἡλίου πη- γαῖς : this cannot be the Fount of the Sun, sacred to Ammon, which is described by Hdt. iv. 181 ἐπίκλησιν δὲ αὕτη ἡ κρήνη καλέεται ἡλίου; cp. Quint. Curt. iv. 7, 22 aquam solis vocant, Lucret. vi. 848 esse apud Hammonis fanum fons luce diurna frigidus, at calidus nocturno tempore fertur. Rather it appears from Eur. Frg. 771, Μέροπι τῆσδ᾽ ἄνακτι γῆς, ἣν ἐκ τεθρίπ- πων ἁρμάτων πρώτην χθόνα Ἥλιος ἀνί- σχων χρυσέᾳ βάλλει φλογί· καλοῦσι δ᾽ αὐτὴν γείτονες μελάμβροτοι Ἕω φαεννὰς Ηλίου θ᾽ ἱπποστάσεις, that the παντο- τρόφος λίμνη, described in Frg. II. of the Προμ. λυόμενος below, is meant. Its waters give life and happiness. Origi- nally it was thought to be in the heav- ens, afterwards on the earth; cp. the Homeric verse (Od. iii. 1) Ἠέλιος δ᾽ ἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην οὐρα- νὸν ἐς πολύχαλκον. — Strabo p. 33, quoting the Frg. of the Προμηθεὺς λυόμενος just mentioned, shows that the early Greeks regarded all the south as belonging to Aethiopia, as the whole north to Scythia; he adds μηνύει δὲ καὶ Ἔφορος τὴν παλαιὰν περὶ τῆς Αἰθιοπίας δόξαν προστίθησι δ᾽ ὅτι μείζων ἡ Αἰθιοπία καὶ ἡ Σκυθία· δο- κεῖ γάρ, φησί, τὸ τῶν Αἰθιόπων ἔθνος παρατείνειν ἀπ᾿ ἀνατολῶν χειμερινῶν μέχρι δυσμῶν, ἡ Σκυθία δ᾽ ἀντικεῖται τούτῳ.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-515

²⁸¹

²⁸²

;

809. ποταμὸς Αιθίοψ: the scholiast rightly explains ὁ Νεῖλος. The name Nile, it was said, properly belonged only to the lower course of the river, below the last cataract (see note on 811). Cp. Solin. 32 demumque a Cataracte ultimo tutus est, ita enim quaedam claustra eius Aegyptii nuncupant; re- licto tamen hoc post se no- mine quo Nigris vocatur, Vitruv. viii. 2, 6 pervenit per montes ad catarrhactam ab eaque se praecipitans Nilus appellatur. Aeschylus, like others of his time, conceives of the Nile, under the name Αἰθίοψ (Nigris) as

;

rising in the east (i.e. southeast). Cp. the Schol. on Suppl. 559 χιονό- βοσκον (said of the Nile) φασὶ γὰρ λυομένης χιόνος παρὰ Ἰνδοῖς πληροῦ- σθαι αὐτόν. Alexander and his com- panions thought the Indian river Hy- daspes to be the beginning of the Nile. Cp. also Frg. 304, γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γαῖαν κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρω- πὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα· πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμη- τρος ἀντέλλει στάχυν.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-516

²⁸³

²⁸⁴

;

811. καταβασμόν : the so-called Little Cataract, the tenth and last in descending, is meant. It is now called Shellal = Cataract; its ancient name was Κατάδουπα. Cp. Hdt. ii. 17 Αἴγυπτον πᾶσαν ἀρξαμένην ἀπὸ Κα- ταδούπων τε καὶ Ἐλεφαντίνης πόλιος, Strabo p. 817 μικρὸν δ᾽ ὑπὲρ Ελεφαντί- νης ἐστὶν καταράκτης ·, πετρώδης τις ὀφρύς, ἐπίπεδος μὲν ἄνωθεν ὥστε δέχε- σθαι τὸν ποταμόν, τελευτῶσα δ᾽ εἰς κρημ- νόν, καθ᾽ οὗ καταρρήγνυται τὸ ὕδωρ, Cic. Somn. Scip. 18 sicut ubi Nilus ad ea quae Catadupa nomi- nantur praecipitat ex altis- simis montibus. - βυβλίνων ὀρῶν: ἀπὸ τῆς γινομένης παρ᾽ αὐτοῖς βύβλου ἔπλασεν τὰ βύβλινα ὄρη, Schol. On this Stanley remarks, 'non absimile vero, namque et Niger perinde ac Nilus papyro viget et calamo praetexitur, Solin. 30.'

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-517

²⁸⁵

²⁸⁶

;

812. σεπτόν: said as in the above- quoted Frg. ἁγνοῦ νάματος, 434 above ἁγνορύτων ποταμῶν, Pers. 497 ῥέε- θρον ἁγνοῦ Στρυμόνοs, Eur. Iph. Τ. 401 ῥεύματα σεμνὰ Δίρκας. - Νεῖλος : nearly = Νεῖλος γενόμενος, as the Nile. εὔποτον ῥέος : Suppl. 561 ὕδωρ τὸ Νείλου νόσοις ἄθικτον, Achill. Tatius iv. 18 (of the Nile-water) γλυκὺ δὲ πινόμενον ἦν καὶ ψυχρὸν ἐν μέτρῳ τῆς ἡδονῆς. Pescennius Niger, when his soldiers demanded wine, exclaimed, 'Nilum habetis et vinum quaeritis?' to which Aelius Spar- tianus (Pesc. Nig. 7) adds tanta illius fluminis dulcitudo ut accolae vina non quaerant. For ῥέος cp. 676.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-518

²⁸⁷

²⁸⁸

;

813. τρίγωνον χθόνα: τὸ καλεόμενον Δέλτα, Hdt. ii. 13.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-519

²⁸⁹

²⁹⁰

;

814. μακράν: distant. Not tem- poral ("lasting till the return of the Danaides to Argos").

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-520

²⁹¹

²⁹²

;

816. τῶν δέ : see on 234. — ψελλόν: Ar. Frg. 536 ψελλόν ἐστι καὶ καλεῖ τὴν ἄρκτον ἄρτον. Cp. Hesych. ψελλός· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων. ψελλίζειν · ἀσήμως λαλεῖν. Bekk. Anecd. p. 116, 18, ψελλός· Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέ θεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου. “Lisping" = "indistinct." Cp. the use of τυφλός (see note on 499).

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-521

²⁹³

²⁹⁴

;

²⁹⁵

817. For the resolution in the first foot , see on 116 .

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-522

²⁹⁶

²⁹⁷

;

²⁹⁸

821. See on 107 respecting the long thesis in the fifth foot .

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-523

²⁹⁹

³⁰⁰

;

³⁰¹

822. μέμνησαι δέ που · joined loosely to ἥνπερ αἰτούμεσθα . Cp . Soph . Ant . 531 σὺ δ᾽, ἡ κατ᾿ οἴκους λήθουσά μ᾿ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον τρέφων δύ᾽ ἄτα, κτέ .

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-524

³⁰²

³⁰³

;

³⁰⁴

823. τὸ πᾶν πορείας τέρμα : see on 1. " The whole journey - goal " = " the goal of the whole journey . "

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-525

³⁰⁵

³⁰⁶

;

³⁰⁷

827 f . ὄχλον ... τέρμα : the route from Argos to Dodona is omitted . Aeschylus probably thought of it as passing over the Aegean to Asia Minor ( cp . Suppl . 547 ff . ) and thence back by the Thracian Bosporus to Dodona .

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-526

³⁰⁸

³⁰⁹

;

³¹⁰

829. Μολοσσὰ γῆς πέδα : see on 1 .

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-527

³¹¹

³¹²

;

³¹³

830 ff . ἰπύνωτον : Dodona lay on the flank of the Tomaros or Tmaros range . At the foot of the mountain stood the temple . ἀμφί : cp . 1029 , - Soph . Αi . 1064 ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος . – Δωδώνην : Hdt . ii . 52 τὸ γὰρ δὴ μαντήιον τοῦτο νενόμισται ἀρχαιότατον τῶν ἐν ῞Ἕλλησι χρηστηρίων εἶναι. It was a sign - oracle ; the rus- tling of a sacred oak ( φηγός ) was interpreted , originally by the Σελλοί , afterwards by three priestesses ( πε- λιαί , ί.ε. πολιαί ) . Cp . Od . xiv . 327 τὸν δ᾽ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι , ὄφρα

;

θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι, Ιl. xvi. 233 Ζεῦ ἄνα Δωδω- ναῖε Πελασγικέ, τηλόθι ναίων, Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου· ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦ- ναι. – Θεσπρωτοῦ: cp. Eur. Phoen. 982 Θεσπρωτὸν οἶδας ... σεμνὰ Δωδώνης βά- θρα, Strabo p. 328 Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸν ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν ... καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο. – αἱ προσήγοροι δρύες: cp. Soph. Trach. 171, 1166 & τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ Σελλῶν ἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην πρὸς τῆς πατρώας καὶ πολυγλώσσου δρυός, Sen. Herc. Oet. 1475 quercus fatidica.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-528

³¹⁴

³¹⁵

;

833. λαμπρώς: cp. Eum. 797 λαμ- πρὰ μαρτύρια παρῆν.

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-529

³¹⁶

³¹⁷

;

834. ή: the article with the predi- cate noun, because the words of the oracle are directly quoted. Cp. Eur. Η. F. 581 Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι, Οr. 1140 ὁ μητροφόντης δ᾽ οὐ καλεῖ ταύτην κτανών. - κλεινή : noble; an epithet of princely and high- born personages.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-530

³¹⁸

³¹⁹

;

835. μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: in place of these interpolated words we expect something like κλύεις μάται᾿ (= ἆρα μάτην λέγω; cp. 824) ἢ τῶνδε προσσαί- νει σε τι; Prometheus would then mean that his exact knowledge of the words of the oracle is the best τεκμήριον (826). Cp. Ag. 1194, where Casandra, after showing her acquaint- ance with the grewsome history of the Atridae, asks the chorus ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς; ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων, Soph. Ο. Τ. 1140 λέγω τι τούτων ἢ οὐ λέγω πε- πραγμένον ; – προσσαίνει : ὑπομιμνή- σκει σε, Schol., touches thee caressingly = "awakens in thee a pleasant mem- ory." Cp. Soph. Ant. 1214 παιδός με σαίνει φθόγγος, Eur. Hipp. 862 καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου τῆς οὐ- κέτ᾽ οὔσης τῆσδε προσσαίνουσί με. Ob- serve that the sentence is parenthetic.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-531

³²⁰

³²¹

;

836. οἰστρήσασα: cp. Eur. Iph. A. 77 ὁ δὲ καθ' Ἑλλάδ᾽ οἰστρήσας δρόμῳ ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-532

³²²

³²³

;

837. κόλπον 'Ρέας: καὶ ᾿Απολλώνιος Κρονίην ἅλα τὸν Ἰόνιόν φησι, οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο, Schol. The passage is Argon. ⅳν. 327 δή ῥα τότε Κρονίην Κόλχοι ἅλα δ᾽ ἐκπρομολόντες. - μέγαν: cp. Verg. Aen. iii. 211 insulae Ionio in magno, and Servius's note scien- dum Ionium sinum esse im- mensum ab Ionia usque ad Siciliam, et huius partes esse Adriaticum, Achaicum, Epiroticum.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-533

³²⁴

³²⁵

;

838. παλιμπλάγκτοισι : πάλιν means back from the sea, into the interior. Cp. Od. xiii. 5 παλιμπλαγχθέντα. χειμάζει : see on 563. The present signifies that this last stage of her journey brings her to Prometheus.

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-534

³²⁶

³²⁷

;

840. Ιόνιος: a false etymology. The first syllable of the name is short, both here and Eur. Phoen. 208, when ᾿Ιόνιον κατά responds to ἴσα δ' ἀγάλμασι. (Yet Ovid Her. xiv. 103 makes the first syllable of Io short.)

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-535

³²⁸

³²⁹

;

841. τῆς σῆς πορείας: ‘itineris tui, aditus tui' (Schütz). Differ- ently 733 (traiectionis tuae).

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-536

³³⁰

³³¹

;

843. τοῦ πεφασμένου: τοῦ φανεροῦ, Schol.

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-537

³³²

³³³

;

845. τῶν πάλαι λόγων: the refer- ence is to 815. πάλαι of the recent past, as Ag. 587 ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-538

³³⁴

³³⁵

;

846. ἔστιν πόλις Κάνωβος : the narrative begins, in epic fashion, with a description of the locality. Cp. Od. iii. 293 ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη, Il. ii. 811 ἔστι δέ τις προπά- ροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη (in Latin poets est locus), Soph. Trach. 237 ἀκτή τις ἔστ᾽ Εὐβοιίς, 752 ἀκτή τις ἀμφί- κλυστος ἔστιν, Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσὸς ἵνα κτέ., Eur. Hipp. 1199 ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς, Iph. Τ. 262 ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωπὸς ἀγμός, 1450 χῶ- ρός τις ἔστιν ᾿Ατθίδος πρὸς ἐσχάτοις ὅροισι, also Aesch. Pers. 447. — χθονός: of its region. Cp. Suppl. 717 οἴακος ἰθυντῆρος ὑστάτου νεώς. For the story cp. Suppl. 311 καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο (sc. Ιώ).

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-539

³³⁶

³³⁷

;

847. προσχώματι: τῷ ὑπὸ τοῦ πο- ταμοῦ ἐτησίῳ προσθήματι τοῦ χώματος, Schol. Cp. Solon Frg. 28 Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-540

³³⁸

³³⁹

;

848. τίθησιν : to Prometheus's pro- phetic vision the future is like the present. See on 109 and 211. - ἔμ- φρονα: Aeschylus has changed the story. The prevailing account (see on 561) was, according to the scholi- ast on Eur. Phoen. 678, ὁ Ζεὺς ἐπαφη- σάμενος· τῆς Ἰοῦς πάλιν εἰς γυναῖκα μετεμόρφωσε. Cp. Ovid Met. i. 738 vultus capit illa priores, fitque quod ante fuit.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-541

³⁴⁰

³⁴¹

;

849. ἐπαφῶν: the word is chosen with reference to the name Ἔπαφος and its supposed etymology. Cp. Suppl. 46 ἐπωνυμίᾳ δ᾽ ἐπεκραίνετο μόρ- σιμος αἰὼν εὐλόγως, Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννα- σεν. The ease and painlessness of the transformation, expressed by ἐπα- φῶν ἀταρβεῖ χειρί, is further empha- sized by καὶ θιγὼν μόνον. Cp. Suppl. !

;

576 δίῳ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει καὶ θείαις ἐπιπνοίαις παύεται, 1065 Ἰὼ πημονᾶς ἐλύσατ᾽ εὖ χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών, εὐμενεῖ βίᾳ κτίσας, 45 ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνὸς ἔφαψιν.

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-542

³⁴²

³⁴³

;

850. Prometheus, in saying τῶν Διὸς γεννημάτων instead of τῆς Διὸς ἐπαφῆς, hints at what is expressly stated Suppl. 312 καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. Το this 834 above also alludes. - ἐπώνυμον τῶν Διὸς γεννημάτων: means "called after the manner of his begetting" (by ἐπαφή). Similarly Suppl. 314 "Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος, where ῥύσια = “ re- storation by ἐπαφή.”

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-543

³⁴⁴

³⁴⁵

;

851. τέξεις: the same form 869, the middle form 768.

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-544

³⁴⁶

³⁴⁷

;

852. πλατύρρους: cp. Frg. 304 ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους. The uncon- tracted -poos appears in Frg. 280 πλεκτάνην χειμάρροον. ...

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-545

³⁴⁸

³⁴⁹

;

853. πέμπτη: see on 774.

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-546

³⁵⁰

³⁵¹

;

854. οὐχ ἑκοῦσα: explained by φεύγουσα ἀνεψιῶν below. – ἐλεύ- σεται: ἐλεύσομαι recurs Suppl. 522. Elsewhere the Attic poets use only εἶμι.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-547

³⁵²

³⁵³

;

855 f. συγγενή: gives the motive for φεύγουσα. – ἀνεψιῶν : cp. Suppl. 320 Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντακον- τάπαις ... Αἴγυπτος. - ἐπτοημένοι : cp. Eur. Iph. A. 586 ἔρωτι δ᾽ αὐτὸς ἐπ- τοάθης, Sappho Frg. 2, 5 καὶ γελαίσας ἰμερόεν, τό μοι μὰν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν, Apoll. Rhod. Arg. i. 1232 τῆς δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-548

³⁵⁴

³⁵⁵

;

857. κίρκοι: the simile is added without comparative conjunction, in poetic fashion. For the comparison cp. Suppl. 223 ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, Ιl. xxii. 139 ἠύτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεεινῶν ῥηιδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν. sense:

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-549

³⁵⁶

³⁵⁷

;

859. φθόνον ἕξει : = φθονήσει. Cp. χρείαν ἔχειν 169, and Cho. 481. The "God will begrudge them their desire," σωμάτων τῶν παρθένων φθονήσει αὐτοῖς (cp. 584), 'puella- rum fructum deus maritis invidebit' (Heyne). The marriage will be cele- brated, but will be dissolved in blood.

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-550

³⁵⁸

³⁵⁹

;

860 f. Πελασγία: cp. Eur. Suppl. 367 καὶ μεγάλᾷ Πελασγίᾳ καὶ κατ᾿ ῎Αρ- yos, Strabo p. 221 Αἰσχύλος ἐκ τοῦ περὶ Μυκήνας ῎Αργους φησὶν ἐν Ἱκέτισι καὶ Δαναΐσι τὸ γένος αὐτῶν (ⅰ.e. τῶν Πελασ-

;

γῶν) καὶ τὴν Πελοπόννησον δὲ Πελασ- γίαν φησὶν Ἔφορος κληθῆναι. Argos (Suppl. 634), the land of Pelasgus (Suppl. 250), is meant. — δέξεται : both sense and syntax demand aἱμάξεται (= αἱμαχθήσεται, as Soph. Phil. 48 φυ- λάξεται = φυλαχθήσεται). Cp. Ag. 1589 θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον, Pers. 595 αἱμαχθεῖσα δ' ἄρουρα, Eur. H. F. 573 Δίρκης νᾶμα αἱμαχθήσεται. The verse would thus lack the usual caesura; but see on 640, and Introd. p. 26, footnote. - "Αρει : = φόνῳ. – δαμέν- των: sc. αὐτῶν. GMT. 848; H. 972 a. - νυκτιφρουρήτῳ: τῷ νυκτὸς ἐπιτηρή- σαντι, Schol. More exactly night- waking, awake at night. See on 599. αὐχένος καὶ στήθους σφαγή (in ani- mals), Polyaen. viii. 48 τὸ ξίφος καθ- εῖσα διὰ τῆς σφαγῆς, Antonin. Lib- eral. 25 ἐπάταξαν ἑαυτὰς τῇ κερκίδι παρὰ τὴν κλεῖδα καὶ ἀνέρρηξαν τὴν σφαγήν.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-551

³⁶⁰

³⁶¹

;

864. With this wish cp. Suppl. 1032 μηδ᾽ ὑπ᾿ ἀνάγκας γάμος ἔλθοι Κυ- θερείας· στυγερῶν πέλοι τόδ᾽ ἆθλον, Xen. Anab. iii. 2. 3 οἶμαι γὰρ ἂν ὑμᾶς τοιαῦτα παθεῖν, οἷα τοὺς ἐχθροὺς οἱ θεοὶ ποιήσειαν.

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-552

³⁶²

³⁶³

;

865. μίαν: Hypermnestra; see on 774. – θέλξει τὸ μή: see on 236. 862. ἕκαστον: goes in sense with γυνή as well as ἄνδρα. – αἰῶνος στερεῖ: cp. Il. xxii. 58 αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς, χνί. 453 ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών. 863. ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος: cp. Soph. Ai. 95 ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς ᾿Αργείων στρατῷ. The phrase ἐν σφα- γαῖσι = ἐν φόνῳ, in the blood of the slaughtered men. Blomfield, after Ruhnken, explains ἐν σφαγαῖσι as 'in iugulo,' comparing Eur. Or. 291 μή- ποτε τεκούσης εἰς σφαγὰς ὦσαι ξίφος, Aristot. Hist. Αn. i. 14 κοινὸν δὲ μέρος

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-553

³⁶⁴

³⁶⁵

;

866. ἀπαμβλυνθήσεται: ‘ἀπαμβλύ- νειν ut ἀμβλύνειν de impetu animi re- tardato ponitur. Comparatio a retusa ferri acie ducta est. Sic Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ᾽ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ' (Schütz). Cp. the words of Hypermnestra in Ovid. Her. xiv. 7 esse ream praestat quam sic placuisse parenti; non piget immunes caedis habere ma- nus.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-554

³⁶⁶

³⁶⁷

;

869 f. Prometheus begins as if about to tell the whole story, but suddenly breaks off. Hence the asyndeton μακροῦ λόγου δεῖ. With μακροῦ λόγου cp. Pers. 713, πάντα γὰρ ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ.

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-555

³⁶⁸

³⁶⁹

;

874. διήλθε: like διεῖπε, set forth fully. – Τιτανὶς Θέμις: see on 210.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-556

³⁷⁰

³⁷¹

;

875. ὅπως, ὅπη: these are joined, to include every possible circum- stance. For the ellipsis cp. 915. What Prometheus here passes over, the spectator learns in the Προμηθεὺς λυόμενος. 'Io

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-557

³⁷²

³⁷³

;

877 ff. As a motive for Io's depar- ture, the poet employs a fresh ac- cession of madness (οἶστρος). primos tantum furoris impetus verbis describit, reliquos vero scena egressa spectatoris imaginationi coniciendos relinquit' (Schütz). — ἐλελεῦ: θρηνώ- δες ἐπίφθεγμα, Schol. ἐλελεῦ· ἐπιφώ- νημα πολεμικόν· οἳ δὲ, προαναφώνησις παιανισμοῦ· τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych. The battle-cry serves to depict the fury of madness. - ὑπό... θάλπουσι: see on 574. In trimeter, Aeschylus nowhere interposes impor- tant words, or several words, between preposition and verb, except in Ag. 1215 and the doubtful passage Sept. 1028. ὑπό here implies inception, "begins to burn." For θάλπειν cp. Αg. 1256 παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρ- χεται δέ μοι, spoken by Casandra, seized with prophetic mania. - σφά- κελος: σπασμὸς τοῦ ἐγκεφάλου, Schol. Cp. Eur. Hipp. 1351 διά μου κεφαλᾶς ᾄσσουσ᾽ ὀδύναι, κατὰ δ᾽ ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος. – ἄρδις : ἀκίς, Αἰσχύλος Προ- μηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-558

³⁷⁴

³⁷⁵

;

880. ἄπυρος: the scholiast ex- plains, ἡ πολύπυρος διὰ τὸ σφοδρὸν πά- θος (assuming 'alpha intensivum') ἢ πῦρ μὴ ἔχουσα. The latter inter- pretation, in the sense of 'telum igni non admotum, sine igne factum,' was shown to be right by Schütz and Hermann. 'Adiectivo ἄπυρος telum metaphorice dictum a proprie sic ap- pellato discrevit Aeschylus' (Schütz). Cp. Cho. 493 πέδαις ἄχαλκεύτοις (of Clytaemnestra's entangling noose), Frg. 298, 4 ἄπτεροι πελειάδες (of the Pleiades), Ag. 1258 δίπους λέαινα (of Clytaemnestra), Sept. 64 κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, ibid. 942 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς (the sword), Soph. Trach. 874 βέβηκε Δηιάνειρα τὴν πανυστάτην ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός, Ο. Τ. 190 ῎Αρεα ... ὃς νῦν ἄχαλκος ἀσπίδων (the pest), Eur. Frg. 598 αἰδοῦς ἀχαλ- κεύτοισιν ἔζευκται πέδαις, Iph. T. 1095 ἄπτερος ὄρνις, Οr. 621 ὑφῆψε δῶμ᾽ ἀνη- φαίστῳ πυρί.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-559

³⁷⁶

³⁷⁷

;

881. φρένα: see on 361. - For the conception cp. Cho. 165 ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ, 1025 πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος ᾄδειν ἕτοιμος, ἡ δ᾽ ὑπορχεῖσθαι κρότῳ, Ag. 996 πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν τελεσφό- ραις δίναις κυκλούμενον κέαρ, Il. vii. 216 Εκτορί τ' αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-560

³⁷⁸

³⁷⁹

;

882. τροχοδινεῖται : cp. στροφοδι- νοῦνται, Ag. 51.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-561

³⁸⁰

³⁸¹

;

883. ἔξω δρόμου φέρομαι: (δρόμος =track) cp. Cho. 1022 ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύσαρκτοι, Ag. 1245 ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. Also Engl. 'be deranged.'

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-562

³⁸²

³⁸³

;

884. γλώσσης ἀκρατής: cp. The- ogn. 503 οἰνοβαρέω κεφαλήν . γλώσ- σης οὐκέτ᾽ ἐγὼ ταμίης ἡμετέρης, τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει, Lucret. iii. 453, clau- dicat ingenium, delirat lin- gua.

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-563

³⁸⁴

³⁸⁵

;

885 f. θολεροί: Hesych. θολερόν· ταραχώδες, ἀκάθ ρτον, βορβορῶδες, τε- ταραγμένον. Cp. Schol. Ai. 206 (θολερῷ χειμῶνη νοσήσας). The adjective sug- gests the mud (κελαινὰν θίνα, Soph. Ant. 589) stirred up from the bottom of the sea by the waves. Io's words are like this; they beat against the billows of madness and are tossed by them at random (εἰκῇ, corresponding to foregoing ἀκρατὴς γλώσσης), so as to be planless and incoherent. παίουσι πρὸς κύμασιν : cp. Eur. Hec. 116 πολλῆς δ᾽ ἔριδος συνέπαισε κλύδων.

N. Wecklein Prometheus Bound 561-886.comm-561-886

F. D. Allen (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

Numeri:

Apparatus Criticus

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

IO

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

e ai tuoi lavacri, il giorno

che sposa alla tua casa

la mia sorella Esíone
655

venne: ché i doni tuoi l'ebber suasa.

IO

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Anceps mihi cantio accidit,

Hoc & illud pro lauacris, & lecto,
550

Tuum Hymeneum desiderio nuptiarum, premis

Duxisti Hesionam tunc sororem,

Persuadens uxorem coniugem.

Io.

Nunc
555

Io

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

Jo.

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Ἰώ τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς 1 ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκει; σήμηνον ὅποι 565 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 566

Ἰώ τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ; σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 565

ΙΩ. τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι 560 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ; σήμηνον ὅποι 585 γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ. τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

Testim.:

Numeri:

Apparatus Criticus

ΙΩ 3 ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. 565

Io What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction? Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness? 565

IO

IO Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

e ai tuoi lavacri, il giorno che sposa alla tua casa la mia sorella Esíone 655 venne: ché i doni tuoi l'ebber suasa.

IO

Or tu dimmi in che parte del suolo, o me misera!, errando son giunta.

Anceps mihi cantio accidit, Hoc & illud pro lauacris, & lecto, 550 Tuum Hymeneum desiderio nuptiarum, premis Duxisti Hesionam tunc sororem, Persuadens uxorem coniugem.

Io.

Nunc 555

Io

Alack! what land, what folk are here? Whom see I clenched in rocky fetters drear Unto the stormy crag? for what thing done Dost thou in agony atone? Ah, tell me whither, well-a-day! 610 My feet have roamed their weary way?

Jo.

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort An dem Felsabhang in die Bande gezwängt, Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin 560 In die Welt ich Arme verirrte!

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Ἰώ

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

ΙΩ

Τίς γῆ ; τί γένος ; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ; τίνος ἀμπλακίας

ποινὰς ὀλέκῃ ; σήμηνον ὅποι
560

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον ;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι
585

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

ΙΩ.

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐμ πετρίνοισιν

χειμαζόμενον; τίνος ἀμπλακίας

ΙΩ
³

ποινὰς ὀλέκηι; σήμηνον ὅποι

γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.
565

Io

What land is this? What people? By what name am I to call the one I see exposed to the tempest in bonds of rock? What offence have you committed that as punishment you are doomed to destruction?

Tell me to what region of the earth I have wandered in my wretchedness?
565

IO

Quel est ce pays ? cette race ? qui dois-je

e ai tuoi lavacri, il giorno

che sposa alla tua casa

la mia sorella Esíone
655

venne: ché i doni tuoi l'ebber suasa.

Or tu dimmi in che parte del suolo,

o me misera!, errando son giunta.

Anceps mihi cantio accidit,

Hoc & illud pro lauacris, & lecto,
550

Tuum Hymeneum desiderio nuptiarum, premis

Duxisti Hesionam tunc sororem,

Persuadens uxorem coniugem.

Nunc
555

Alack! what land, what folk are here?

Whom see I clenched in rocky fetters drear

Unto the stormy crag? for what thing done

Dost thou in agony atone?

Ah, tell me whither, well-a-day!
610

My feet have roamed their weary way?

Welch Land? Welch Volk? Wen sehen wir dort

An dem Felsabhang in die Bande gezwängt,

Unwettern ein Spiel? Um welches Vergeh'n

Zehrt Strafe dich auf? O verkünde, wohin
560

In die Welt ich Arme verirrte!