Aeschylus Libation Bearers 594

Ioannes Sanravius (Translator)

Sed audacißimam uiri uoluntatem quis dicet?
Et mulierum mente miſerarum audaces
Amores, detrimentis confortes mortalium
Coniunctasq; habitationes,
565
Mulieribus imperans immitis
Amor uincit bestias & homines.

Libation Bearers. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 585-651 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 585-651 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 594 focus
ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι
595
καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλαμόνων
παντόλμους
ἔρωτας ἄταισι συννόμους βροτῶν;
συζύγους δ᾽ ὁμαυλίας
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 594 focus
ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν-
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι,
καὶ γυναικῶν φράσει
τλημόνων παντόλμους
590
ἔρωτας, ἄταισι συννόμους βροτῶν,
συζύγους θ' ὁμαυλίας;
θηλυκρατὴς ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ
κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.
στρ. β'.
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 594 focus
Ἀλλ' ὑπέρτολμον ἀν-
Ant. 1.
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
καὶ γυναικῶν φρεσὶν φρεσσὶν τλημόνων
595
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 594 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 594 focus
ἀλλ’ ὑπέρτολμον ἀν-
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
595
καὶ γυναικῶν φρεσίν
τλαμόνων {καὶ} παντόλμους
ἔρωτας, ἄταισι συννόμους βροτῶν;
ξυζύγους δ’ ὁμαυλίας
θηλυκρατὴς ἀπέρωπος ἔρως παρανικᾶι
600
κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 594 focus
ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν-
δρὸς φρόνημα τίς λέγοι
καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλημόνων καὶ παν-
595
τόλμους ἔρωτας ἄ-
ταισι συννόμους βροτῶν;
ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας
Translations (8)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 585-650 focus
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 594 focus
But who can tell the mighty daring spirit of man, and of women hardened in their souls, and their loves that venture all, comates with the woes of mortals? Un-lovely love, lording it in woman's heart, overcomes the conjugal societies of brutes and of men.
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 594 focus
1 .
Mais qui dira l'audace sans bornes de la créature humaine, les amours éhontées, toujours liées à des désastres, des
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 594 focus
But who the dangerous thoughts can tell
That in man's daring bosom roll;
675
Or whirl the more tempestuous soul
Of woman, when the tyrant paſſions ſwell?
When love, to torment near allied,
Bids frenzy rule the troubled hour?
Love, that exerts with wanton pride
680
O'er female hearts deſpotic pow’r;
And binds in his ungentle chain
Each ſavage of the wood, each monſter of the main.
STROРНЕ 2.
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 594 focus
Ma chi mai la superbia
ch'empie agli uomini il seno
dir potrebbe, o l'ardor, che non ha freno,
di femminile tresca?
470
Esso gli scempî origina.
Libidine donnesca,
su nuziale talamo se disonesta impera,
vince in protervia ogni uomo e ogni fiera.
2 Strofe II.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 594 focus
Aber wer ermifst des Mannes
595 Wagemut,
Willenskraft?
Wer des trotz'gen Weiberherzens
Liebesstärke,
Frevelkühnheit?
Sie zerstört der Menschheit Frieden
wie der Tierwelt.
600 Wo die Geschlechter sich paaren,
herrscht die Begierde
ruchlos, herrscht das Weib.
605
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 594 focus
But who can tell aright the fiercer thing,
The aweless soul, within man's breast inhabiting?
Who tell, how, passion-fraught and love-distraught,
The woman's eager, craving thought
690
Doth wed mankind to woe and ruin fell?
Yea, how the loveless love that doth possess
The woman, even as the lioness,
Doth rend and wrest apart, with eager strife,
The link of wedded life?
695
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 594 focus
Doch des Mann's überkeck
Frechen Sinn, wer spricht ihn aus?
595
Wer des Weib's argen tollkühnen Muth,
Dies allfreche Buhlen
Der Liebeslust, die dem Fluch sich gattend rast?
Auch der Ehe holden Bund
Löst ja bei Thieren und Menschen das Weib, wenn die Liebe
600
Liebelos ihr Herz besiegt.
Zweite Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-366

δόμους παραστείχοντα: δόμοις παραστέχοντα M. G. Ald. Rob. Turn. δόμοις παραστείχοντα Victorius. Scribendum erat δόμους παραστείχοντα. Vidit hoc etiam Boissonadus. τάδενέπειν G.
562

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-367

πύλαισι ... ἀπείργεται: πύλαισι Blomfieldius. πύληισι Μ. Ceteri πύλῃσι. Deinde ἀπείργεται M. Rob. In G. Librarius scripserat ἀπείργετε, sed ultimum ε deinde in au mutavit, e supra scripto. ἀπείργετε Ald. Turn.
563

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-368

ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν: εἰδὺ οὖν vitium Ald. Deinde βαλόν, littera o ex @ facta, M. τρα βαλόν, ad primam syllabam η supra scripto, G. βαλών Ald. Rob. βη- λον Turn. Lexicon rhetoricum in Bekkeri Anecd. p. 224, 12. βατήρ. σημαίνει δὲ καὶ τὸν τῆς θύρας οὐδόν, ὃν Ὅμηρος βηλόν, οἱ δὲ γικοὶ βαλόν. Hesychius βαλόν, οὐδόν, καὶ οὐρανόν, καὶ βαλός. Deinde Ερκειον G. Ald. Turn. Ερκίον Rob. et littera e ex et facta M. ερκείων scribendum esse viderunt Stanleius et Bentleius, ut ερκείους πύλας dictum est v. 555.
565

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἔπειτα: Schutzius in secunda editione pro έπειτα receperat ἔναντα, Wakefieldii coniecturam in Silva crit. III. p. 153. qui quidem, ne quis leonem non agnosceret, ἔναντα μοῦ scripsit, nec melius ad Lucr. I. 1130. ἔπειτα ἐμοί.
567

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-370

ἐρεῖ ... κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ: Libri pet. Quod qui tuiti sunt, non reputarunt hoc verbum non habere locum nisi ubi indicatur quid aliquis dicat. лa scribendum putarunt Pauwius et Wakefieldius. Sed hoc neque per se commodum est, neque admitti potest propter sequentia. Nam κατ' ὀφθαλμοὺς βαλεῖ non potest significare, ut visum est Abreschio, in conspectum veniet. ἐρεῖ scriptum est pro αἱρεῖ, quod errore saepius obvio ex αρεῖ ortum erat. Vidit etiam Bambergerus doɛî scribendum esse. Itaque záť accentum habere debet. Deinde βαλεῖν Μ. G. Ald. Emendarunt Rob. et Turn.
568

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-371

Ἐρινὺς: ἐρινὺς M: G. Ald. Rob. έριννὺς Turn.
571

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-372

νῦν οὖν: νῦν οὖν Blomfieldius, idemque coniecerat Erfurdtius. σὺν οὖν Μ. (sic M.) σὺ οὖν G. Ald. Rob. σὺ δ᾽ οὖν 'Turn.
573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-373

συμβαίνῃ: συμβαίνει, sed η ad et supra adscripto, M. Ceteri συμβαίνῃ.
574

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-374

τούτῳ: Recte scholiastes τούτῳ interpretatur τῷ Πυλάδῃ. V. Opuse. VII. p. 60.
577

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-375

ὀρθώσαντί: ὠρθώσαντι G.
578

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-376

γὰ: γὰρ Μ. (sic M.) G. Ald. Rob. γ' ἀήρ Turn. Vict. ex scholio, πολλὰ τίκτει ὁ ἀὴρ ἐκ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος πτηνὰ καὶ ἑρπετά. εἰσὶ γὰρ ὄφεις ἐξ ἀέρος πίπτοντες. Prima Schützii γαῖα ex Heathii coniectura. y emendarunt Schützius in posterioribus editionibus et Porsonus.
579

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-377

δεινὰ δειμάτων ἄχη: Libri δεινὰ καὶ δειμάτων ἄχη. Delendum esse καὶ Heathius vidit. Non opus est ut yn scribatur, ut olim putavi.
580

581-586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-378

πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βρύουσι· βλάπτουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανά τε καὶ πεδοβάμον᾽, ἅ τ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον: Hi versus in M. sic scripti sunt, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βροτοῖσι πλήθουσι βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάμαροι πτηνά τε καὶ πεδοβάμονα· κἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον, ita quidem, ut e in πεδάμαροι, item in πτηνά τε et in πεδοβάμονα in litura scriptum sit. In primo versu ἀγκάλαια νωδάλων Ald. ἀγκάλων κνωδάλων Rob. In tertio versu πεδαίχμιοι etiam Rob. habet. ποδαίχμιοι G. Ald. μεταίχμιο Turn. Vict. Non recte olim πεδαίχμιοι in πεδαιχμίῳ mutandum putabam: dicuntur quae sunt inter caelum ac terram. In proximo versu in πεδάμαροι consentiunt libri. Adscriptum est in M. οἶμαι πέδουροι, ἵν ᾖ τὸ σημαινόμενον μετέωροι, et in altera margine αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου αἱ καθημεριναί. Scribendum esse πεδάοροι vidit Stanleius, comparans cum illa priore adnotatione quod Hesychius habet, πέδουρος, μετέωρος. Versu quinto in πτηνά τε G. Rob. cum M. consentiunt. πτηνά τε Ald. Turn. Deinde πεδοβάμονα· κανεμούντων etiam Turn. Vict. πεδοβάμον ἀπ᾿ ανεμούντων G. πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων Ald. πεδοβάμονακ᾽ ἀνεμούντων Rob. Scribendum, ut in Opusc. I. p. 114. dixi, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ᾿ ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Sed etiam priores versus vitiosos esse et metrum arguit et sententia. Itaque βροτοῖσι in βρύουσι mutavi, βλαστοῦσι autem, quod nihil esse videtur nisi adscripta alia lectio, delevi. Sic igitur hos versus scripsi, πόντιαί τ' ἀγκάλαι κνωδάλων άνταίων βρύουσι· πλήθουσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανὰ δὲ καὶ πεδοβάμον ἀπ' ἀνεμούντων αἰγίδων φράσαι κότον. Masculina forma ἀνεμούντων nemo debet suspectam habere.

587-592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-379

ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι, καὶ γυναικῶν φράσει τλημόνων παντόλμους ἔρωτας, ἄταισι συννόμους βροτῶν, συζύγους θ' ὁμαυλίας: Libri ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀνδρὸς φρόνημα τίς λέγοι καὶ γυναικῶν φρεσσὶν τλημένων καὶ παντόλμους ἔρωτας ἄταισι συννόμους βροτῶν ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας. In φρεσσιν G. cum M. consentit. φρεσὶν Ald. Rob. Turn. Deinde παντόλμους M. Rob. Turn. παντόμοις G. Ald. Tum ἄταισι αἱ συννόμους Rob. Denique ξυζύγους δ' Μ. G. Ald. ξυζύγους το Rob. Turn. ξυζύγους θ' Vict. Ad secundum versum scholiastes haec adnotavit, τίς λέγοι φρεσίν, ἀντὶ τοῦ ἐννοήσειεν. Defendi potest τίς λέγοι, sed hoc quidem loco, quum etiam goɛooìv vel qoɛoir vix possit sanum esse, multo probabilius est Aeschylum scripsisse τίς λόγῳ — φράσει. Deinde καί, quod post πλημόνων libri habent, delendum esse non minus sententia docet quam metrum. Neque enim dubito quin pro παντόλμους scribendum sit παντόλμοις, ut errore felici scriptum est in G. Sic igitur bene procedunt hi versus, ἀλλ' ὑπέρτολμον ἀν- δρὸς φρόνημα τίς λόγῳ - καὶ γυναικῶν φράσει πλημόνων παντόλμοις ἔρωτας ἄταισι συννόμους βροτῶν συζύγους θ' ὁμαυλίας;

593-594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-380

θηλυκρατὴs ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ κνωδάλων τε καὶ βροτῶν: Libri θηλυκράτης ἀπέρωτος ἔρως παρανικᾷ κνωδάλῶν τε καὶ βροτῶν, nisi quod ἀπ᾽ ἔρωτος est in G. Ald. Rob. et βοτῶν in Rob. Scholiastes απέρωτος interpretatur στυγνὸς καὶ ὑπερήφανος. Apud Hesychium haec leguntur, ἀπερωπός, ἀπάνθρωπος. ἀπερωπῶς, θαυμαστῶς, ἀδοκήτως. In Etym. Μ. p. 120, 41. ἀπερωπόν, ἄγριον καὶ ἀπηνῆ· ἢ σκληρόν, ἢ δυςπαραίτητον, στυγνόν, ὑπερήφανον, ἀπαράπειστον. Haque Kustero in adnotatione ad Hesychium aut ἀπερωπός apud Aeschylum, aut ἀπέρωτος apud Hesychium et in Etymologico scribendum videbatur. Sed vocabulum hoc ἀπερωπός sive rectius ἀπέρωπος tuetur Phrynichus in Bekkeri Anecd. p. 8, 8. ἀπέρωπος· σημαίνει ἀναιδής, σκληρός, τραχύς, οἷον ἀπερίοπος καὶ ἀπερίβλεπτος, ὃν οὐκ ἂν τις περιωπήσαιτο διὰ τὴν ἀηδίαν. καὶ ἀπέρωπον οἷον τραχὺ καὶ ἀνατεταμένον. Apud Aeschylum scribendum esse απέρωπος putarunt etiam Pauwius, Heathius, Schutzius, Bothius. Sed praestat hic quidem απέρωτος, quamquam Lobeckius Paral. p. 259. nullum similis formae exemplum novit. Coniunxerunt autem haec cum iis quae praecedunt, συζύγους δ' ὁμαυλίας, Heathium secuti Schutzius, Wellauerus, Blomfieldius, alii, sententia minime commoda. Praeterea mirum verbum est παρανικᾶν. Scribendum erat συζύγους θ' ὁμαυλίας cum Victorio, idque cum praecedentibus iungendum: hic autem Aeschylum ita scripsisse puto, θηλυκρατὴς ἀπέρωτος έρως πάρα νείκα κνωδάλων τε καὶ βροτῶν. De vocabulo νείκη v. ad Ag. v. 1338.

595-598. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-381

ἴστω δ᾽, ὅςτις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν, τὰν δαεῖσ᾽ ἃ παιδολυμὰs τάλαινα Θεστιὰς μήσατο πυρδαῆτιν πρόνοιαν: υπόπτερος M. G. Ald. Rob. υποπτέροις Turn. Vict. ex scholiastae adnotatione, γινωσκέτω δ᾽ ὁ παιδευθεὶς οὐχ ὑποπτέροις φροντίσιν, ὃν ᾖ τὸ ὅς ὑποτακτικὸν ἀντὶ τοῦ ὁ προτακτικού. Sed in altera margine codicis M. adscriptum est ὁ μὴ κούφος, ἀλλ᾽ ἀληθῶς μαθεῖν θέλων. Deinde libri φροντίσιν δαεὶς τὴν ἁπαιδολύμας τάλαινα θεστιὰς μήσατο πυρδαντινα πρόνοιαν. Post φροντίσαν punctum posuit Rob. τὴν ἁπαιδολύμας Μ. Rob. τὴν ἁπαιδολύμας G. τὴν ἄπαιδο λύμας Αld. τὰν ἡ παιδολύμας Turn. Correcto accentu scribendum esse παιδολυμὰς Dindorfius vidit. Deinde πυρδαῆτινα Rob. et, ut videtur, Μ. πυρδαή τινα G. Ald. πυρδαής τινα Turn. Vict. ex scholio, οὕτω τὸ ἑξῆς· ἥντινα μήσατο πρόνοιαν τάλαινα Θεστιὰς ἢ παιδολύμας καὶ πυρδαής. Scribendum esse videtur ἴστω δ᾽, ὅστις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν, τὴν δαεῖσ᾽ ὁ παιδολυ- μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο πυρδαῆτιν πρόνοιαν. Aptum est δαεῖσα, quod sic demum, quia titionis vim norat, comburere eum isto fine potuit.

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-382

καταίθουσα: καταίθουσα Canterus. κ' αἴθουσα M. (sic M.) Rob. Turn. καἴθουσα G. Ald.
599

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-383

ἥλικ', ἐπεὶ μολὼν: ηνίκ' ἐπιμολὼν Ald. Sed G. ut M. Rob. ἥλικ᾽ ἐπεὶ μολὼν habet. ἥλικα, ἐπεὶ μολών Turn.
600

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-384

ματρόθεν κελάδησεν: μακρόθεν Rob. Deinde libri κελάδησε.
601

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-385

ξύμμετρόν τε διαὶ: ξύμμετρόν τε Μ. G. Ald. Rob. συμμετρόν τε Turn. Deinde διαὶ Canterus. Libri διά.
602

603. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-386

μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ: μοιρόκραντον ἐς ἦμαρ Canterus. μοιροκραντοσδ᾽ ἐς ἦμαρ, ν ab alia manu supra adscripto r, et cum litura post ἐς, Μ. μοιρόκραντοίδ᾽ ἐς ἦμαρ G. Ald. μοιρόκρατον δ᾽ ἐς ἦμαρ Rob. μοιρόκρατον ἐς ήμαρ Turn. μοιρόκραντον δ᾽ ἐς ἦμαρ Vict.
603

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-387

ἄλλαν δ᾽ ἔστιν: ἀλλὰ δή τιν' M. G. Rob. ἀλλὰ δὴ τιν Ald. ἀλλὰ δεῖ τίν Turn. Canterus ἄλλαν scribendum esse vidit. Hinc άλλων δεῖ τιν Pauwius, Schützius, alii. Sed non est hic nexus is qui Aeschylo convenire videatur. Scribendum potius est ἄλλαν δ᾽ ἔστιν. Similiter in Prometheo v. 803. ἄλλην δ᾽ ἄκουσον δυςχερῆ θεωρίαν.
604

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-388

ὑπαὶ: Porsonus ύπερ, quod non diffiteor aptissimum esse. Nec tamen necessarium putavi vлai mutare, quo significatur ab hostibus inductam esse ad istud facinus Scyllam.
605

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-389

ἀπώλεσεν: ἀπόλεσεν Ald. ἀπώλεσε Turn.
606

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-390

χρυσοκμήτοισιν: Libri χρυσεοδμήτοισιν. Scribendum erat χρυσοκμήτοισιν.
607

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-391

πιθήσασα ... Μίνω: πιθήσασα Abreschius. Libri πειθήσασα. Deinde δόροισι G. Tum μίνω Rob. Turn. et ita M. sed ut i ex et factum sit. μείνω G. Ald.
608

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-392

Νῖσον: Libri νίσον. Correxit accentum Blomfieldius.
609

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-393

νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως: νοσφίσ᾽ ἀπροβούλως Rob. Celeri νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως. - Porsonus νοσφίσασα προβούλως, adverbio otioso et ideo valde inepto. Scholiastes ἀπρονοήτως, οὐ προσκεψαμένη τὸ ἀποβησόμενον. ὡς προδότες γὰρ τοῦ πατρὸς ἐτιμωρήθη ὑπὸ Μίνωος.
610

611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-394

πνέονθ' ὁ κυνόφρων: πνείονθ' Heathius. Libri πνέονθ'. Deinde ἁ κυνόφρων Μ. Rob. ἀκυνόφρων G. ἀκανόφρων Ald. ἀγανόφρονι Turn.
611

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

1
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-308

2
καὶ δή (,,und angenommen denn"): vgl. Eum. 895 , Eur. Med. 386 καὶ δὴ τεθνᾶσι· τίς με δέξεται πόλις, Hel. 1059 καὶ δὴ παρεῖκεν· εἶτα πῶς σωθησόμεσθα. Ebenso hier das Asyndeton bei μενοῦμεν

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-309

3
δαιμονᾷ: ὑπὸ δαίμονος κατ έχεται Hesych. Vgl. Sept. 992
Ζω δαιμονῶντες ἐν ἄτα
(Schol. λυσσή σαντες).

565-566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-310

4
Wir werden in der Stellung von Schutzflehenden vor dem Thore warten, so dafs der Vorübergehende uns die Zurückweisung ansieht" u. s. w.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-311

5
πύλαισι . . ἀπείργεται, läfst durch verschlossene Thüre von sich fernbalten. Vgl. Aristoph. Ekkl. 420 ἣν δ᾽ ἀποκλῄῃ τῇ θύρα. Der Tribrachys im dritten Fufse ist gebildet wie Ag. 605
ἄριστα τὸν ἐμόν
. Die zweite und dritte Kürze des Tribrachys wie die zwei Kürzen des Daktylus bilden gewöhnlich den Anfang eines dreioder mehrsilbigen Wortes, seltener ergeben sie ein zweisilbiges Wort. Hier schliefst sich der Artikel dem folgenden Worte enge an.

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-312

6
D. i.,, man kann nicht verstehen, warum Agisthos die Schutzflehenden nicht einläfst, wenn er anders Kunde von ihnen hat; er kann sie aber haben, da er, wenn auch nicht im Hause (730), so doch im Lande anwesend ist." Die Ausschliefsung und rücksichtslose Behandlung von Schutz suchenden Fremdlingen war ein schweres Argernis, vgl. Hom. α 119 νεμεσ σήθη δ᾽ ἐνὶ θυμῷ ξεῖνον δηθὰ θύρησιν ἐφεστάμεν, η 159 οὐδὲ ἔοικεν ξεῖνον μὲν χαμαὶ ἦσθαι ἐπ᾿ ἐσχάρῃ ἐν κονίησιν, ἣ 546 ἀντὶ κασιγνήτου ξεινός θ᾽ ἱκέτης τε τέ τυκται ἀνέρι ὅς τ᾽ ὀλίγον περ ἐπιψαύῃ πραπίδεσσιν.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-313

7
βαλόν: z η 768.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-314

8
Diesen empörenden Anblick hebt auch Soph. El. 267 Elektra hervor: ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ᾽ ἴδω τοῖσιν πατρῴοις.

571-572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-315

9
10
μολών κατὰ στόμα, mir vor das Gesicht, vor mich hin tretend. Vgl. Eur. Rhes. 409 Θρη κῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα, 491 τάξον μ' ᾿Αχιλλέως καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα und κατ᾿ ὄμμα ( ὄμματα, ὀφθαλμούς) Soph. Ant. 760 , Eur. Androm. 1064, Aristoph. Frö. 626. ἀρεῖ καὶ καταβαλεὶ ὀφθαλμούς, das Auge zu mir erheben und, glaube sicher, (bei meinem Anblicke) wieder senken wird." Die Worte σáq' lóðɩ beziehen sich trotz ihrer Stellung auf das Folgende, wie wenn es hielse: καί, σάφ᾽ ἴσθι, κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ. Vgl. Eum. 829 . Dafs Ägisthos nicht im Hause ist, erfährt Orestes erst 669.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-316

11
ποδώκει: τῷ ταχεῖ ξίφει. ὡς ἐπὶ ἐμψύχου δὲ εἶπεν Schol. Vgl. ποδῶκες ὄμμα Sept. 610 . Die Vorstellung von περιβαλών ist ähnlich der von αρκύων ξίφους Eur. Med. 1278, βρόχοισι δ᾽ ἀρκύων κεκλήσε ται ξιφηφόροισι Herc. 729. Das Schwert umgarnt und fesselt, weil der Tote sich nicht mehr regen kann.

575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-317

12
φόνου οὐχ ὑπεσπανισμένη: Schol. οὐκ ἀποτυγχάνουσα, vgl. Pers. 492
ὑπεσπανισμένους βορᾶς
.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-318

13
ἄκρατον nicht οἶνον, sondern αἷμα. Zur Spende nach der Mahlzeit wurde ungemischter Wein getrunken. Vgl. Athen. XV 48 Ρ. 693 Ο Θεόφραστος δ᾽ ἐν τῷ περὶ μέθης τὸν ἄκρατον, φησίν, οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον, ὃν δὴ λέγουσιν ἀγαθοῦ δαίμονος εἶναι πρόποσιν“ κτέ. τρίτην πόσιν (Akk. des inneren Objekts) mit Bezug auf die σπονδὴ τρίτου κρατῆρος, die dem rettenden Zeus ger bracht wurde, zu Ag. 257 f. Nach 1063 ff. war die erste Blutspende der Mord der Kinder des Thyestes, die zweite der des Agamemnon. Durch ἄκρατον wie durch τρίτην πόσιν wird der Ausdruck sarkastisch. Vgl. Ag. 1385 f. Diese Beziehung fällt weg Soph. El. 785
τοὐμὸν ἐκπίνουσ᾽ ἀεὶ ψυχῆς ἄκρατον αἷμα
.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-319

14
ἀρτίκολλα: Schol. σύμφωνα καὶ ὑγιῶς συναρμοζόμενα ταῖς νε ωστὶ συνθήκαις ἡμῶν, Hesych. ἡρμοσμένα. Vgl. 540.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-320

15
Frg. 188 σιγῶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγων τὰ καίρια, Sept. 606
φιλεὶ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια
, Eum. 277 f. Den letzteren Auftrag erfüllt der Chor 726 f., 762 ff., 847 ff.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-321

16
τούτῳ, dem Agamemnon im Grabe, zu welchem sich Orestes hinwendet. Vgl. 487 u. Soph. El. 453
αὐτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενὴ ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν
(scil. τὸν πατέρα) εἰς ἐχθροὺς μολεῖν, Eur. Οr. 1225 ὦ δῶμα ναίων νυκτὸς ὀρφναίας πάτερ, καλεῖ σ᾽ Ὀρέστης παῖς σὸς ἐπίκουρον μολείν. Dals nicht mit dem Schol. an Pylades zu denken ist, zeigt der Ausdruck δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-322

17
18
,,Um den Schwertkampf mir mit glücklichem Erfolg zu krönen.“ ξιφηφόρος ἀγών,,,der schwerttragende Kampf" für Kampf von Schwerttragenden. Vgl. Eur. Herc. 812 ξιφηφόρων αγώνων, Bakch. 384 κισσοφόροις ἐν θαλίαις, 531 στε φαναφόρους θιάσους. Elektra geht ins Haus, Orestes und Pylades treten zur linken Seite ab. 583 - 648 erstes Stasimon: Vieles Schreckliche bietet die Natur; aber schrecklicher als die Ungeheuer der Natur ist des Mannes verbrecherischer Sinn und des Weibes rüchsichtslose Gier. Beispiele hiefür sind Althäa, welche den Sohn, Skylla, welche den Vater, die Frauen von Lemnos, welche die Gatten ihrer Leidenschaft opferten. Zu diesen kommt jetzt die Buhlerei der Klytämestra, durch welche der allverehrte Herrscher den Untergang fand. Aber Dike dient der Vorsorglichen Schwertfegerin Aisa als Ambofs und das Erzeugnis ihrer Arbeit bringt die Erinys mit der Zeit ins Haus, um den Greuel alter Blutschuld zu sühnen. Dieses aber, das Schwert, trifft um der mit Fülsen getretenen Dike willen ins Herz diejenigen, welche sich über alle Verehrung des Zeus hinweggesetzt haben".

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-323

19
δειμάτων ἄχη, widrige Schrecknisse.

585-586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-324

20
πόντιαι ἀγκάλαι von den Meereswogen wie Eur. Hel. 1062 πελαγίας ἐς ἀγκάλας. Vgl. Aristoph. Frö. 704 κυμάτων ἐν ἀγκάλαις (nach Archilochos ψυχὰς ἔχοντες κυμάτ των ἐν ἀγκάλαις). βρύουσι, sind voll, daher mit Gen. wie Soph. Oed. Κ. 17 βρύων δάφνης.

587-588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-325

21
22
πλάθουσι, πελάζουσι, vgl. Soph. El. 220 , Phil. 728 , Eur. Alk. 220. - πεδαίχμιοι, μεταίχμιοι, zwischen Himmel und Erde. Die äolische Form πέδα kommt nur vor in den Composita πεδαίχμιος, πεδάορος, πεδάρσιος, πέδοικος. λαμπάδες, feurige Erscheinungen (Meteore). πεδάοροι, μετέωροι, in der Höhe, aus der Höhe.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-326

23
Was in der Luft fliegt und was auf der Erde wandelt, kann erzählen von dem Grimm der Sturmwinde." Die Verdoppelung von ἄν wie Suppl. 779
γένοιτ
' ἂν οὐδ᾽ ἂν u. δ., wiewohl dieser Gebrauch bei Äschylos nicht so häufig ist wie bei Sophokles.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-327

24
ὑπέρτολμον: Hor. carm. I 3, 26 audax omnia perpeti gens humana ruit per vetitum nefas. wer

593. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-328

25
τίς λέγοι ( ἄν ergänzt sich aus dem Vorhergehenden), könnte schildern?" (d. i. die Verwegenheit übersteigt alle Begriffe). Nur der Form nach entspricht λέγοι dem vorausgehenden φράσαι.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-329

26
27
τλήμων, δύστηνος, τάλας (604), ἄνολβος, infelix öfter von bethörtem, unseligem, gottverlassenem Sinne.

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-330

28
Gesellt dem Unheil der Sterblichen", d. h. wo solche Begierden sind, da fehlt das Unheil nicht. Vgl. Soph. Εl. 240 μήτ', εἴ τῷ πρόσκειμαι χρηστῷ, ξυνναίοιμ' εύκηλος, Oed. Κ. 514 ἀλγηδόνος, ο ξυνέστας, Oed. Τ. 303 οἵα νόσῳ σύνεστιν, Eur. Herakl. 996 συνοίκοίην φόβῳ. Mit dem Gedanken vgl. Hom. λ 427 ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός, Soph. frg. 197 ὦ πᾶν σὺ τολμήσασα καὶ πέρα, γύναι· κάκιον ἄλλ᾽ οὐκ ἔστιν οὐδ᾽ ἔσται ποτὲ γυναικὸς εἴ τι πῆμα γίγνεται βροτοῖς, Eur. frg. 1045 δεινὴ μὲν ἀλκὴ κυμάτων θαλασσίων, δειναὶ δὲ ποταμῶν καὶ πυρὸς θερμοῦ πνοαί ἀλλ᾽ οὐδὲν οὕτω δεινὸν ὡς γυνὴ κακόν. Mit

597-598. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-331

29
30
ξυζύγου ὁμαυλίας θηλυκρατὴς ἀπ. ἔρως d. i. ξυζύγου ὁμαυλίας κρατῶν θῆλυς ἀπ. ἔρως, die weibliche Liebe, die das Gegenteil von Liebe ist, die über eheliches Bündnis sich hinwegsetzt. ἀπέρωτος ἔρως vgl. die zu Ag. 1137 angeführten Ausdrücke und ἀπόμουσος ( άμουσος), ἀπόθεος ( ἄθεος), ἀπότιμος ( ἄτιμος) u. a. · παρανικᾷ, ist in verkehrter Weise stärker (schlimmer) als, mit Gen. wie Soph. Ai. 1357
νικῷ γὰρ ἀρετή με τῆς ἔχθρας πολύ
und öfter νικᾶσθαι (schwächer sein, zu 1050).

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-332

31
32
στρόβων, αἰγίδων (591). Hesych. στρόβοι· συστροφαί und στρόμβος· συστροφὴ ἀνέμων.

601-602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-333

33
Das mag, wer nicht flatterhaft im Sinn, erkennen, indem er erfährt. Schol. ὁ μὴ κούφος, ἀλλ᾽ ἀληθῶς μαθεῖν θέλων. Hesych. δαείς· μαθών.

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-334

34
35
τὰν ( ἃν) πυρδαῆτιν πρόνοιαν (welchen Plan mit dem Feuerbrande) & . . Θεστιὰς μήσατο. Α1- thäa war die Tochter des ätolischen Königs Thestios (und der Eurythemis), Gemahlin des Öneus, des Königs von Kalydon. Apollod. I 7, 10. VIII 1, 2. Über die dem Homer unbekannte Sage, dafs Althäa ihren Sohn Meleagros durch einen Feuerbrand, den die Mören ihr gegeben, tötete im Kummer darüber, dafs ihre Brüder durch Meleagros umgekommen waren, berichtet Paus. Χ 31, 4 τὸν δὲ ἐπὶ τῷ δαλῷ λόγον, ὡς δοθείη μὲν ὑπὸ Μοιρῶν τῇ ᾿Αλθαία, Μελεάγρῳ δὲ οὐ πρότερον ἔδει τὴν τελευτὴν συμβῆναι, πρὶν ἢ ὑπὸ πυρὸς ἀφανισθῆναι τὸν δαλόν, καὶ ὡς ὑπὸ τοῦ θυμοῦ καταπρήσειεν αὐτὸν ἡ ᾿Αλθαία, τοῦτον τὸν λόγον Φρύνιχος ὁ Πολυφράδμο νος πρῶτος ἐν δράματι ἔδειξε Πλευ ρωνίαις· « Κρυερὸν γὰρ οὐκ ἤλυξεν μόρον, ὠκεῖα δέ νιν φλὸξ κατεδαίσατο, δαλοῦ περθομένου ματρὸς ὑπ᾽ αἰνᾶς κακομηχάνου. 66

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-335

36
δαφοινόν von dem rot glühenden Scheite. Nur von dem brennenden Scheite gilt das folgende ἥλικ' κτἑ. Hesych. δαφοινόν: μέλαν, δεινόν, ποικίλον, ἐρυθρόν, πυρρόν.

607-608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-336

37
ἥλικα wird bestimmt durch ἐπεὶ .. ἆμαρ: die Lebenszeit mit ihm gemeinsam habend vom Tage der Geburt bis zur Stunde des Todes. Ov. Met. VIII 454 tempora, dixerunt (triplices sorores), eadem lignoque tibique, o modo nate, damus. μολὼν ματρόθεν καλάδησε, a matre editus vagirit.

611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-337

38
39
Ein anderes verderbliches Mägdlein kann man hassen, wenn man von ihm erzählen hört." Nisos, der König von Megara, hatte unter seinen Haupthaaren ein goldenes (oder purpurnes), an welches sein Leben geknüpft war. Als Minos den Nisos in Nisäa belagerte, verleitete er durch einen Goldschmuck dessen Tochter Skylla, dem Vater das verhängnisvolle Haar im Schlafe auszuziehen. Nach anderer Darstellung geschah es aus Liebe ( σημείωσαι ὅτι ὅρμον ὑπὸ Μίνωός φησιν εἰληφέναι Σκύλλαν, οὐ δι' ἔρωτα Schol. Vgl. Paus. I 19, 4, Apollod. III 15, 8). Aber die goldene Kette schliefst das Liebesverhältnis ( ἀπέρωτος ἔρως) nicht aus. Über diese Sage vgl. Schwartz, der Ursprung der Mytho- logie, S. 63 f. πιθήσασα (s. F. a. πεισθεῖσα), eine epische Form. - ἀθανάτας, weil die Erhaltung des Haares dem Nisos die Unsterblichkeit sicherte. ἀπροβούλως ἐνδόντα ὕπνῳ, als er ahnungslos sich dem Schlafe hingegeben hatte. κυνόφρων wie bei Homer κύων (z. Β. Ζ 344), κύντερος, κύντατος, κυνῶπα (4 159) zur Bezeichnung der Schamlosigkeit dient. Schutz. 766 κυνοθρασείς. χάνει . . Ἑρμῆς ( χθόνιος), er fel aber dem (in die Unterwelt führenden) Hermes anheim. Vgl. Hom. Ρ 672, Χ 436 νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει, Χ 303 νῦν αὐτέ με μοῖρα κιχάνει. Vgl. κιγ