Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ᾽,
1
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγουντι δ᾽ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος: δῆγμα
2
δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται:
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ <σ᾽>
3
ἐπικεύσω,
800
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
†θράσος ἑκούσιον†
4
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805
εὔφρων πόλις
5
εὖ τελέσασιν.
γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου: δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
6
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο: τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι: συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα
7
καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδοστρόφος λεώς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν:
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ
8
καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος:
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον:
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
9
850
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας
10
παλιγκότους:
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἁνὴρ
11
ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν
14
Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,]
15
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
16
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
17
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
18
ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν,
19
ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον
20
ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος.
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν
21
ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δ᾽ ἀπέστω: πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ:
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας: ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας:
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει: θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών:
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ: καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δ᾽ ὣς πράσσοιμ᾽
22
ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ
23
σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
24
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς
25
ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽
26
ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν
27
ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.
950
τήνδ᾽ ἐσκόμιζε: τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη
29
δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
30
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
31
ἔχειν: πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων
32
ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
33
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν:
34
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾽
35
ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει:
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
975
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ,
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ
σʼ ἐπικεύσω,
800
κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
θράσος ἐκ θυσιῶν
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως
805
εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825
πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.
τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.
εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
Κλυταιμήστρα
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις
ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 782 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.
πρῶτον μὲν ῎Αργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκόπους
ἐφαρξάμεσθα καὶ γυναικὸς οἵνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσὸς, ἀσπιδηφόρος λεὼς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἐλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
ΚΛ.
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽ ὅσονπερ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
860
ΑΓ.
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾿ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετές βόαμα προσχάνῃς ἐμοὶ,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου
ΚΛ.
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
ΑΓ.
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
ΚΛ.
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
ΑΓ.
εἴπερ τις, εἰδώς γ' εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
ΚΛ.
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935
ΑΓ.
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
ΚΛ.
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
ΑΓ.
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
ΚΛ.
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ'᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
ΑΓ.
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
ΚΛ.
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
ΑΓ.
ἢ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
ΚΛ.
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γ᾽ ἑκὼν ἐμοί.
ΑΓ.
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μ᾿ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς εἶματοφθορεῖν ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτως· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδ᾽ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
ΚΛ.
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἴκοις δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
ἔχειν· πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένη.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾿ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 782 focus
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ',
Ἀτρέως γένεθλον, πῶς σε προςείπω;
750
πῶς σε σεβίζω, μήθ' ὑπεράρας
μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι, δίκην παραβάντες.
τῷ δυςπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν
755
πᾶς τις ἕτοιμος, δῆγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προςικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἀγέλαστα πρόςωπα βιαζόμενοι.
760
ὅςτις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
765
Ἑλένης ἕνεκ', οὐκ ἐπικεύσω,
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
θάρσος ἑκούσιον
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων·
770
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
775
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προςειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου. δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
780
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθοράς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προςῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
785
ἄτης θυελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν· ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς οἵνεκα
790
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
Ἀγαμέμνων
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
795
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μ' ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.
800
δύςφρων γὰρ ἰὸς καρδίᾳ προςήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
τοῖς τ' αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰςορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,
805
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
μόνος δ' Ὀδυσσεύς, ὅςπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
810
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα, πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς,
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον.
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
815
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως,
πειρασόμεσθα πήματος τρέψαι νόσον.
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
820
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
Κλυταιμνήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
Κλυταιμνήστρα
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
825
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύςφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽, ὅσονπερ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·
830
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπειςφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἀνὴρ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέω λέγειν.
835
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβών,
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
840
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων,
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
845
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ' ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
850
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥςτε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
855
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω,
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν
Κλυταιμνήστρα
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
860
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν, ταῦτα πάντα τλᾶσ', ἀπενθήτῳ φρενὶ
λέγοιμ' ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
865
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰςιδεῖν ἐκ χείματος,
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος.
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖςδέ τοί νιν ἀξιῶ προςφθέγμασιν.
870
φθόνος δ᾽ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα· νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθ', αἷς ἐπέσταλται τέλος
875
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος,
ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται Δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
880
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας.
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
885
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προςχάνῃς ἐμοί,
μηδ' εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
890
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
Ἀγαμέμνων
λέγω κατ' ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀϋτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
895
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δ᾽ ὡς πράσσοιμεν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
Κλυταιμνήστρα
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
Κλυταιμνήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσασα ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
900
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γ' εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμνήστρα
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
Κλυταιμνήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
905
Κλυταιμνήστρα
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ' οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
Κλυταιμνήστρα
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμνήστρα
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γ᾽ ἑκὼν ἐμοί.
910
Ἀγαμέμνων
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ', ὑπαί τις ἀρβύλας
Ἀγαμέμνων
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
καὶ τοῖσδέ μ' ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν
915
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ' ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
τήνδ᾽ ἐςκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προςδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
920
αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα, πορφύρας πατῶν.
Κλυταιμνήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
925
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
ἔχειν· πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην
930
δόμοισι προὐνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένη.
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
935
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ' ὄμφακος πικρᾶς
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
940
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 782 focus
ΧΟΡΟΣ
μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος ;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην
παραβάντες
-βαίνοντες·
τῷ δυσπραγοῦντί
τ'
δ' ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἑτοῖμος·
δῆγμα
δεῖγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ' ἧπαρ
προσικνεῖται
προσεφικ-·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
1
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι
2
ὅστις δ' ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
τὰ δοκοῦντ' εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ
σαίνει
-νειν φιλότητι.
Σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκ', οὐ γάρ
<σ'>
om. ἐπικεύσω,
800
κάρτ' ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος
οὐδ' εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
θάρσος
θράσος ἑκούσιον
ἀνδράσι
ἀνδράσιν εὖ θνῄσκουσι κομίζων·
νῦν δ' οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ' ἀφίλως
805
εὔφρων
εὔφρων τις
πόνον
πόνος εὖ τελέσασιν <
ἐγώ
om.>.
γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκῃ προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου
φθορᾶς
-ρὰς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο, τῷ δ' ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ
καπνῷ δ' ἁλοῦσα νῦν ἔτ' εὔσημος πόλις·
ἄτης θύελλαι ζῶσι, συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
Τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ
χἀρπαγὰς
καὶ πάγας
ὑπερκότως
-κότους
ἐπραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός,
ἀσπιδηστρόφος
ἀσπιδοστρ- λεώς,
825
πήδημ' ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον, ὠμηστὴς λέων,
ἄδην
ἄδδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ' ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων
830
καὶ φημὶ
ταὐτὰ
ταῦτα καὶ συνήγορόν μ' ἔχεις·
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ' ἄνευ
φθόνων
φθόνου Tr ψόγου Stob. σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ
πεπαμένῳ
πεπαμμένῳ νόσον·
835
τοῖς τ' αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει·
εἰδὼς λέγοιμ' ἄν — εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον — εἴδωλον σκιᾶς
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί·
840
μόνος δ' Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ' οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. Τὰ δ' ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα· καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα
πῆμ' ἀποστρέψαι νόσου
πήματος τρέψαι νόσον.
850
Νῦν δ' ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν·
νίκη δ', ἐπείπερ ἕσπετ', ἐμπέδως μένοι.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δ' ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. Οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ', ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ' ὅσονπερ οὗτος ἦν
ὑπ'
ἐπ' Ἰλίῳ.
860
Τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον
ἔκπαγλον
-αγγλον κακόν,
3
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ' ἐπεισφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα λάσκοντας δόμοις·
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἁνὴρ
ἀνὴρ ὅδ', ὡς πρὸς οἶκον
ὠχετεύετο
ᾠχ-
φάτις, τέτρωται δικτύου πλέω λέγειν·
εἰ δ' ἦν τεθνηκὼς ὡς
ἐπλήθυον
-θυνον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
4
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν
ἐξηύχει λαβεῖν
λαβών,
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
Τοιῶνδ' ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
Ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ' οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστευμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε·
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος,
880
Στροφίος
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν
θ'
τ' ὑπ' Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον·
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
Ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ
κατεσβήκασιν
καθεστήκασιν s.l., οὐδ' ἔνι σταγών·
ἐν ὀψικοίτοις δ' ὄμμασιν
βλάβας
κλά- ἔχω
τὰς
ἀμφί σοι
ἀμφὶ σοὶ (item in 893) κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν· ἐν δ' ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
Νῦν, ταῦτα πάντα τλᾶσ', ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμ' ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον,
ὑψηλῆς
ὑψιλῆς στέγης
στῦλον
στύλον
στόλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ' ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν·
τοιοῖσδέ
τοί νιν
τοίνυν ἀξιῶ
προσφθέγμασιν
προσφεγ-·
φθόνος δ' ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. Νῦν
δέ μοι
δ' ἐμοὶ, φίλον κάρα,
905
ἔκβαιν' ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδ',
ὤναξ
ἄναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
Δμωαί, τί μέλλεθ', αἷς ἐπέσταλται
τέλος
τάδε
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν ;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος,
910
ἐς δῶμ' ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται Δίκη.
Τὰ δ' ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ' ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ' ἄλλων χρὴ τόδ' ἔρχεσθαι γέρας.
Καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς
βόαμα
βόημα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδ' εἵμασι στρώσασ' ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου·
λέγω κατ' ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ·
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀϋτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον· ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντ' ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
Εἶπον, τάδ' οὐ
εἶπον τάδ'
οὐ
εἰ πάντα δ' ὣς πράσσοιμ' ἂν εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Καὶ μὴν τόδ' εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ' ἐμέ.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ηὔξω
Εὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ'
ἔρδειν
ἔρ- τάδε ;
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Εἴπερ τις εἰδώς γ' εὖ τόδ'
ἐξεῖπεν
-πον τέλος.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Τί δ' ἂν
δοκεῖ
δοκῇ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ' ἤνυσεν ;
935
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι
δοκεῖ
-κῇ.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Μή νυν τὸν ἀνθρώπειον
αἰδεσθῇς
-θεὶς ψόγον.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ὁ δ' ἀφθόνητός γ' οὐκ ἐπίζηλος
πέλει.
πέλει;
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Τοῖς δ' ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις ;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Πιθοῦ, κράτος μέντοι πάρες γ' ἑκὼν ἐμοί.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Ἀλλ', εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ', ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός·
945
καὶ
σὺν τοῖσδέ μ'
ἐμβαίνονθ'
-νοντ' ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος·
πολλὴ γὰρ αἰδὼς
δωματοφθορεῖν
σωμα-
ποσίν
πόσιν (gl. Tr ἄνδρα)
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ' ὑφάς.
Τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδ' ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται·
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ,
αὕτη
αὐτὴ δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ', ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
Ἐπεὶ δ' ἀκούειν σοῦ
κατέστραμμαι
κατέσταμαι τάδε,
εἶμ' ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Ἔστιν θάλασσα — τίς δέ νιν κατασβέσει ; —
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας
ἰσάργυρον
εἰς ἄργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς·
960
οἴκοις
οἶκος δ' ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
ἔχειν· πένεσθαι δ' οὐκ ἐπίσταται δόμος.
Πολλῶν πατησμὸν
δ' εἱμάτων
δειμάτων ἂν
ηὐξάμην
εὔξ-,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις
ψυχῆς
κόμιστρα
κομίστρα τῆσδε
μηχανωμένῃ
-μένης·
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ' ἐς δόμους,
σκιὰν
ὑπερτείνασα
-τίνασα σειρίου κυνός·
καὶ σοῦ
μολόντος
μολών δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν,
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς
ἀπ'
τ' ἀπ' ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ' ἤδη ψύχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ'
ἐπιστρωφωμένου
-στρεφω- F -στροφω- Tr.
Ζεῦ Ζεῦ Τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοι σοὶ
μέλη (-λοι F2) δέ σοι τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 782 focus
Ἀγαμέμνων.
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ιλίου φθοράς
805
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
810
ΚΛ.
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Αργείων τόδε,
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽ ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
850
τοσόνδ᾽ ὅσονπερ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἦσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεισφέρειν κακοῦ
855
κάκιον ἄλλο πῆμα λάσκοντας δόμοις.
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἁνὴρ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
ΑΓ.
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
905
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας.
καὶ τἆλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἄβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
910
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
μηδ' εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών,
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
915
λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀϋτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
920
εἰ πάντα δ᾽ ὡς πράσσοιμ᾽ ἂν εὐθαρσὴς ἐγώ.
ΚΛ.
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
ΑΓ.
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
ΚΛ.
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
ΑΓ.
εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
925
ΚΛ.
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
ΑΓ.
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
ΚΛ.
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
ΑΓ.
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
ΚΛ.
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
930
ΑΓ.
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
ΚΛ.
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
ΑΓ.
ἢ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
ΚΛ.
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γ᾽ ἑκὼν ἐμοί.
ΑΓ.
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ', ὑπαί τις ἀρβύλας
935
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός,
καὶ τοῖσδέ μ' ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος·
πολλὴ γὰρ αἰδὼς σωματοφθορεῖν ποσὶν
ΚΛ.
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
950
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
ἔχειν· πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις
955
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν
960
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾿ ὄμφακος πικρᾶς
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
ΧΟ.
1
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 782 focus
ἄγε δὴ βασιλεῦ, Τροίας π
τολίπορθ᾽,
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω, πῶς σε σεβίξω,
785
μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες·
τῶι δυσπραγοῦντί τ᾽ ἐπιστενάχειν πᾶς τις ἕτοιμος,
790
δῆγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται,
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι
....
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δ᾽ ἐμοὶ τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεχ᾽, οὐ γάρ
σ᾽ ἐπικεύσω,
800
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,
. . . . θάρσος ἑκούσιον
ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805
εὔφρων
....
..πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοί
κλυόντες, ἀνδροθνῆτας, Ἰλίου φθορᾶς
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῶι δ᾽ ἐναντίωι κύτει
Ἐλπὶς προσήιει, χειρὸς οὐ πληρουμένωι.
καπνῶι δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις·
Ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήισκουσα δέ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ χἀρπαγὰς ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἅδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ εἰς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλυών
830
καί φημι ταὐτὰ καὶ ξυνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνων σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῶι πεπαμένωι νόσον·
835
τοῖς τ' αὐτὸς αὐτοῦ πήμασιν βαρύνεται,
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἂν· εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον· εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος,
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτωι δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δ᾽ εἰς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφέστιος
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽, ἐπείπερ ἔσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ΚΛ.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσηις τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος,
880
Στροφίος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ' ὑπ᾽ Ἰλίωι σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥς τε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
δμωιαί, τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στορνύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος,
910
εἰς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται Δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνωι νικωμένη
θήσει δικαίως ξὺν θεοῖς †εἱμαρμένα†.
ΑΓ.
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίαι μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῆι-
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας.
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμέ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνηις ἐμοί,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει’ θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου·
λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
- κληδὼν ἀϋτεῖ καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρή
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίληι·
εἰ πάντα δ᾽ ὡς πράσσοιμ᾽ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
ΚΛ.
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
ΑΓ.
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
ΚΛ.
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
ΑΓ.
εἴπέρ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
ΚΛ.
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἥνυσεν;
935
ΑΓ.
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτά μοι βῆναι δοκεῖ.
ΚΛ.
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῆις ψόγον.
ΑΓ.
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
ΚΛ.
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
ΑΓ.
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
ΚΛ.
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
ΑΓ.
ἦ καὶ σὺ νίκην τῆσδε δήριος τίεις;
ΚΛ.
πιθοῦ· κρατεῖς μέντοι παρείς γ᾽ ἑκὼν ἐμοί.
ΑΓ.
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοὶ ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός·
945
καὶ τοῖσδέ μ’ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσίν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ' ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδ᾽ εἰσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίωι χρῆται ζυγῶι·
αὕτη δέ, πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽ ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δ’ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ εἰς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
ΚΛ.
ἔστιν θάλασσα - τίς δέ νιν κατασβέσει; --
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς·
960
ἄκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
ἔχειν’ πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένη.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ εἰς δόμους
σκιὰν ὑπερτείνασα Σειρίου Κυνός·
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
᾿θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολών,
ὅταν δὲ τεύχηι Ζεὺς {τ᾽} ἀπ’ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοί σοι τῶνπερ ἂν μέλληις τελεῖν.
ΧΟ.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 782 focus
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πολίπτορθ᾽,
᾿Ατρέως γένεθλον, πῶς σε προσείπω;
πῶς σε σεβίζω μήθ᾽ ὑπεράρας
780
μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες·
τῶι δυσπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν
πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
785
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζομένοις·
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
790
Testim.:
Apparatus Criticus
νεάρης νεαρὰ φάους κότον δαίμον᾽ ἑτέραν δαίμονά τε τὸν ἄμαχον ἄμαχον om μελάθροισιν μελάθροις τ᾽ δ' ἕσθλα χρυσόπαστ᾽ ἐ. ἔδεθλα παλιντρόποισιν παλιντρόποις παλίντροπ᾿ προσέβαλε προσέβα τοῦ πολίπτορθ᾽ πολίπορθ᾽ παραβάντες παραβαίνοντες τ᾽ δ' δῆγμα δείγμα προσικνεῖται προσεφικνεῖται καὶ ξυγχαίρουσιν καὶ νυκτὶ δὲ χαίρ. βιαζομένοις βιαζόμενοι
ΧΟ.
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνει φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
῾Ελένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ
(σ᾽) ἐπικεύσω,
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος
800
οὐδ᾽ εὐ πραπίδων οἴακα νέμων,
θράσος ἐκ θυσιῶν
ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
εὔφρων πόνον εὐ τελέσασιν
(ἐγώ·)
805
γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
810
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοί
κλυόντες ἀνδροθνῆτας Ἰλιοφθόρους
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῶι δ᾽ ἐναντίωι κύτει
815
ἐλπὶς προσήιει χειρὸς οὐ πληρουμένωι·
καπνῶι δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήισκουσα δέ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
820
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάθας ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς ούνεκα
πόλιν διημάθυνεν ᾿Αργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
Apparatus Criticus
σαίνει σαίνειν (σ᾽) suppl. Musgrave θράσος θάρσος ἀνδράσι θνήισκουσι ἀ. εὐ θν. εὔφρων πόνον εὐ τελέσασιν (ἐγώ·) εὔφρων τις πόνος supplevi Ἰλιοφθόρους Ιλίου φθοράς πάθας πάγας ὑπερκόπους ὑπερκότους ἀσπιδηφόρος ἀσπιδήστροφος ἀσπιδόστρ.
ΑΓ.
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα μέμνημαι κλυὼν
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῶι πεπαμένωι νόσον,
835
τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὐτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὐ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἑτοῖμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὐ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτωι δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνωι δ᾽ ἀποφθίνει
Testim.:
Apparatus Criticus
ἄδην ἄδδην ταὐτὰ ταῦτα φθόνου φθόνων φθόνιον ψόγου πεπαμένωι πεπαμμένωι πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου πήματος τρέψαι νόσον
ΚΛ.
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽ ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽, ὅσονπερ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίωι.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεισφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο, πῆμα λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἀνὴρ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέω λέγειν.
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
ἅπαξ ἑκάστωι κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσηις τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος,
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίωι σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
Apparatus Criticus
ὑπ᾽ Ἰλίωι ἐπ᾿ ἰλίωι ἔκπαγλον ἔκπαγγλον πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους del Ahrens φάτις φάσις τέτρηται τέτρωται ἐπλήθυον ἐπλήθυνον πολλὴn ἄνωθεν, τὴn κάτω γὰρ οὐ λέγω, del. Schütz λαβεῖν λαβών πιστωμάτων πιστευμάτων τόn θ᾽ ὑπ᾽ τόn τ᾽ ὑπ κατεσβήκασιν καθεστήκασιν βλάβας κλάβας
ΚΛ.
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσα τῶν σταθμῶν κύων,
895
λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα τόνδ᾽ ἀπενθήτωι φρενί
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
γαῖαν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρωι διψῶντι πηγαῖον ῥέος·
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δ᾽ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακά
ἠνειχόμεσθα· νῦν δέ μοι φίλον κάρα
905
ἔκβαιν᾿ ἀπήνης τῆσδε μὴ χαμαὶ τιθείς
τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμωιαὶ τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τάδε,
πέδον κελεύθου στορνύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος,
910
ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνωι νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖσιν ἄρμενα.
ΑΓ.
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίαι μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῆι·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας.
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμέ
ἅβρυνε μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνηις ἐμοί,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
Apparatus Criticus
τλᾶσα τῶν σταθμῶν κύων, ... ἄνδρα τόνδ᾽ τλᾶσ᾽ ἀπ. φρ. et τόνδε τῶν στ. κύνα corr. trai. στῦλον στόλον γαῖαν καὶ γῆν τοιοῖσδέ τοί τοίνυν προσφθέγμασιν προσφέγ. ὦναξ ἄναξ τάδε τέλος στορνύναι στρωννύναι σὺn θεοῖσιν ἄρμενα θεοῖς εἱμαρμένα βαρβάρου βαρβάθου βόαμα βόημα
ΑΓ.
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών,
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατ᾿ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρή
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίληι.
εἶπον, τάδ᾽ ὡς πράσσοιμ᾽ ἂν εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
ΚΛ.
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
ΑΓ.
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
ΚΛ.
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρξειν τάδε.
ΑΓ.
εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὐ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
ΚΛ.
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935
ΑΓ.
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
ΚΛ.
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῆις ψόγον.
ΑΓ.
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
ΚΛ.
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
ΑΓ.
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
ΚΛ.
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
ΑΓ.
ἢ καὶ σὺ νίκην τῆσδε δήριος τίεις;
ΚΛ.
πιθοῦ· κρατεῖς μέν, τὸ δὲ πάρες γ᾽ ἑκὼν ἐμοί.
ΑΓ.
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
Testim.:
Apparatus Criticus
λέγω κατ᾿ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ. delevi εἶπον, τάδ᾽ ὡς εἰ πάντα δ' ἔρξειn ἔρδειν δοκεῖ δοκῆι δοκεῖ δοκῆι αἰδεσθῆις αἰδεσθείς τῆσδε τήνδε κρατεῖς μέν, τὸ δὲ κράτος μέντοι
ΑΓ.
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός,
945
καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος·
πολλὴ γὰρ αἰδὼς εἱματοφθορεῖν ποσίν
φύροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
1
ΑΓ.
τήνδ᾽ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίωι χρῆται ζυγῶι·
αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
2
ΚΛ.
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἴκοις δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις
ἔχειν· πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προύνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένηι.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετο στέγης
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχηι Ζεὺς
τ᾽ ἀπ᾿ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψύχος ἐν δόμοις πέλει
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
3
Apparatus Criticus
καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ σὺν τοῖσδέ μ᾿ ἐμβαίνοντ᾽ ἀ. εἱματοφθορεῖν σωματοφθ. φύροντα φθείροντα κατέστραμμαι κατέσταμαι δόμων δόμους ἰσάργυρον εἰς ἄργυρον οἴκοις οἶκος σὺν θεοῖς θεοῖς om εἱμάτων δειμάτων 4 μηχανωμένηι μηχανωμένης ἵκετο στέγης ἵκετ᾿ ἐς δόμους μολόν μολών τ᾽ del. Auratus ἐπιστρωφωμένου ἐπιστροφ στρεφ
ΚΛ.
Ζεῦ Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δε τοί σοι τῶνπερ ἂν μέλληις τελεῖν.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 810-974 focus
AGAMEMNON.
First, indeed,
Argos
, and the gods, the local,
810
’T is right addressing — those with me the partners
In this return and right things done the city
Of Priamos: gods who, from no tongue hearing
The rights o’ the cause, for
Ilion
’s fate man-slaught’rous
Into the bloody vase, not oscillating,
815
Put the vote-pebbles, while, o’ the rival vessel,
Hope rose up to the lip-edge: filled it was not.
By smoke the captured city is still conspicuous:
Até’s burnt offerings live: and, dying with them,
The ash sends forth the fulsome blasts of riches.
820
Of these things, to the gods grace many-mindful
’T is right I render, since both nets outrageous
We built them round with, and, for sake of woman,
It did the city to dust — the Argeian monster,
The horse’s nestling, the shield-bearing people
825
That made a leap, at setting of the Pleiads,
And, vaulting o’er the tower, the raw-flesh-feeding
Lion licked up his fill of blood tyrannic.
I to the gods indeed prolonged this preface;
But — as for
thy thought, I remember hearing —
830
I say the same, and thou co-pleader hast me.
Since few of men this faculty is born with —
To honour, without grudge, their friend, successful.
For moody, on the heart, a poison seated
Its burthen doubles to who gained the sickness:
835
By his own griefs he is himself made heavy,
And out-of-door prosperity seeing groans at.
Knowing, I’d call (for well have I experienced)
Fellowship’s mirror,
phantom of a shadow,
Those seeming to be mighty gracious to me:
840
While just Odusseus — he who sailed not willing —
When joined on, was to me the ready trace-horse.
This of him, whether dead or whether living,
I say. For other city-and-gods’ concernment —
Appointing common courts, in full assemblage
845
We will consult. And as for what holds seemly —
How it may lasting stay well, must be counselled:
While what has need of medicines Paionian
We, either burning or else cutting kindly,
Will make endeavour to turn pain from sickness.
850
And now into the domes and homes by altar
Going, I to the gods first raise the right-hand —
They who, far sending, back again have brought me.
And Victory, since she followed, fixed remain she!
855
KLUTAIMNESTRA.
Men, citizens, Argeians here, my worships!
855
I shall not shame me, consort-loving manners
To tell before you: for in time there dies off
The diffidence from people. Not from others
Learning, I of myself will tell the hard life
I bore so long as this man was ’neath
Ilion
.
860
First: for a woman, from the male divided,
To sit at home alone, is monstrous evil —
Hearing the many rumours back-revenging:
And for now This to come, now That bring after
Woe, and still worse woe, bawling in the household!
865
And truly, if so many wounds had chanced on
My husband here, as homeward used to dribble
Report, he’s pierced more than a net to speak of!
While, were he dying (as the words abounded)
A triple-bodied Geruon the Second,
870
Plenty above — for loads below I count not —
Of earth a three-share cloak he’d boast of taking,
Once only dying in each several figure!
Because of suchlike rumours back-revenging,
Many the halters from my neck, above head,
875
Others than
I loosed — loosed from neck by main force!
From this cause, sure, the boy stands not beside me —
Possessor of our troth-plights, thine and mine too —
As ought Orestes: be not thou astonished!
For, him brings up our well-disposed guest-captive
880
Strophios the Phokian — ills that told on both sides
To me predicting — both of thee ’neath
Ilion
The danger, and if anarchy’s mob-uproar
Should overthrow thy council; since ’t is born with
Mortals, — whoe’er has fallen, the more to kick him.
885
Such an excuse, I think, no cunning carries!
887
As for myself — why, of my wails the rushing
Fountains are dried up: not in them a drop more!
And in my late-to-bed eyes I have damage,
Bewailing what concerned thee, those torch-holdings
890
For ever unattended to. In dreams — why,
Beneath the light wing-beats o’ the gnat, I woke up
As he went buzzing — sorrows that concerned thee
Seeing, that filled more than their fellow-sleep-time.
Now, all this having suffered, from soul grief-free
895
I would style this man here the dog o’ the stables,
The saviour forestay of the ship, the high roof’s
Ground-prop, son sole-begotten to his father,
— Ay, land appearing to the sailors past hope,
Loveliest day to see after a tempest,
900
To the wayfaring-one athirst a well-spring,
— The joy, in short, of ’scaping all that ’s — fatal!
I judge him worth addresses such as these are
— Envy stand off! — for many those old evils
We underwent. And now, to me — dear headship! —
905
Dismount thou from this car, not earthward setting
The foot of thine, O king, that’s
Ilion
’s spoiler!
Slave-maids, why tarry? — whose the task allotted
To strew the soil o’ the road with carpet-spreadings.
Immediately be purple-strewn the pathway,
910
So that to home unhoped may lead him — Justice!
As for the rest, care shall — by no sleep conquered —
Dispose things — justly (gods to aid!) appointed.
914
AGAMEMNON.
Offspring of Leda, of my household warder,
Suitably to my absence hast thou spoken,
915
For long the speech thou didst outstretch! But aptly
To praise — from others ought to go this favour.
And for the rest, —-not me, in woman’s fashion,
Mollify, nor — as mode of barbarous man is —
To me gape forth a groundward-falling clamour!
920
Nor, strewing it with garments, make my passage
Envied! Gods, sure, with these behoves we honour:
But, for a mortal on these varied beauties
To walk — to me, indeed, is nowise fear-free.
I say — as man, not god, to me do homage!
925
Apart from foot-mats both and varied vestures,
Renown is loud, and — not to lose one’s senses,
God’s greatest gift. Behoves we him call happy
Who has brought life to end in loved well-being.
If all things I might manage thus — brave man, I!
930
KLUTAIMNESTRA.
Come now, this say, nor feign a feeling to me!
AGAMEMNON.
With feeling, know indeed, I do not tamper!
KLUTAIMNESTRA
Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?
AGAMEMNON.
If any, I well knew resolve I outspoke.
KLUTAIMNESTRA.
What think’st thou Priamos had done, thus victor?
935
AGAMEMNON.
On varied vests — I do think — he had passaged.
KLUTAIMNESTRA
Then, do not, struck with awe at human censure ....
AGAMEMNON.
Well, popular mob-outcry much avails too.
KLUTAIMNESTRA.
Ay, but the unenvied is not the much valued.
AGAMEMNON.
Sure, ’t is no woman’s part to long for battle.
940
KLUTAIMNESTRA.
Why, to the prosperous, even suits a beating.
AGAMEMNON.
What? thou this beating us in war dost prize too?
KLUTAIMNESTRA.
Persuade thee! power, for once, grant
me — and willing!
944
AGAMEMNON.
But if this seem so to thee — shoes, let someone
Loose under, quick — foot’s serviceable carriage!
945
And me, on these sea-products walking, may no
Grudge from a distance, from the god’s eye, strike at!
For great shame were my strewment-spoiling — riches
Spoiling with feet, and silver-purchased textures!
Of these things, thus then. But this female-stranger
950
Tenderly take inside! Who conquers mildly
God, from afar, benignantly regardeth.
For, willing, no one wears a yoke that’s servile:
And she, of many valuables, outpicked
The flower, the army’s gift, myself has followed.
955
So, — since to hear thee, I am brought about thus, —
I go into the palace — purples treading.
KLUTAIMNESTRA.
There is the sea — and what man shall exhaust it? —
Feeding much purple’s worth-its-weight-in-silver
Dye, ever fresh and fresh, our garments’ tincture;
960
At home, such wealth, king, we begin — by gods’ help —
With having, and to lack, the household knows not.
Of many garments had I vowed a treading
(In oracles if fore-enjoined the household)
Of this dear soul the safe-return-price scheming!
965
For, root existing, foliage goes up houses,
O’erspreading shadow against Seirios dog-star;
And, thou returning to the hearth domestic,
Warmth, yea, in winter dost thou show returning.
And when, too, Zeus works, from the green-grape acrid,
970
Vine — then, already, cool in houses cometh —
The perfect man his home perambulating!
Zeus, Zeus Perfecter, these my prayers perfect thou!
Thy care be — yea — of things thou mayst make perfect!
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 782 focus
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRA
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRA
And yet say not thus against my fancy.
AGAMEMNON
Rest assured that I will not spoil my resolution.
CLYTEMNESTRA
Didst thou pray to the gods, fearing that thou would'st act thus in this point
1
?
AGAMEMNON
If ever man did, be sure that I have with perfect knowledge uttered this as my final decision.
CLYTEMNESTRA
And what thinkest thou Priam would have done, had he achieved this triumph?
AGAMEMNON
I think in truth he would have stalked upon embroidery.
CLYTEMNESTRA
Do not now stand in awe of the censure of men.
AGAMEMNON
Yet sure at all events the voice of popular clamour has mighty power.
CLYTEMNESTRA
Aye, but he that is not envied is not worthy of admiration.
AGAMEMNON
Truly, 'tis not a woman's duty to be fond of contest.
CLYTEMNESTRA
Yet surely in the blest even to yield is becoming.
AGAMEMNON
And dost thou value the victory in this strife?
CLYTEMNESTRA
Yield thee ; give me the victory cheerfully.
AGAMEMNON
CLYTEMNESTRA
There is a sea—and who shall drain it ?—that breeds the drops of abundant purple, worth its weight in silver, constantly renewed, the dye of vestments. To thy house, O king, belongs good store of these by the gods' gifts, and thy dwelling knows not a want [of them]. I would have vowed the trampling of many vestments, had it been enjoined me in the prophetic shrines when I was planning ransoms for this life of thine. For while the root exists, foliage springs in the house extending over them a shade against the dog Sirius; and when thou comest to the hearth of thy home, thou showest to us a warmth that comes in winter. But when Jupiter is making wine from the sour grapes, there is coolness even then in the house, when the master of a family revisits his own abode. O Jove, Jove, that crownest all, bring my prayers to pass, and be it thy concern whatsoever thou art about to bring to pass.
Exeunt CLYTEMNESTRA and AGAMEMNON, CASSANDRA being left with the chorus
1
.
CHORUS
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 782 focus
LE CHŒUR
sans aller au delà, sans rester en deçà
2
de l'hommage qui
te revient ? Tant de mortels, soucieux surtout d'apparences, dépassent la juste mesure ! L'homme malheureux trouve chacun prêt à gémir sur lui, sans que nul chagrin pénètre et morde les cœurs ; et, pour
se donner l'air de partager vos joies, plus d'un contraint au sourire un visage qui n'en voulait pas
3
. Mais l'homme clairvoyant qui connaît son troupeau ne se laisse pas duper par des regards qui semblent révéler un cœur tout dévoué et dont la caresse trahit une amitié qui n'est pas sans mélange
4
. Jadis, quand, pour Hélène, tu levas une armée, je ne
saurais te le cacher, tu fus par moi classé comme extravagant et incapable de tenir le gouvernail de ta raison : sacrifie-t-on des guerriers pour ramener une impudique partie de son plein gré
5
!
Mais aujourd'hui, du fond du cœur, en ami vrai, à ceux qui ont mené leur tâche à bien,
te revient ? Tant de mortels, soucieux surtout d'apparences, dépassent la juste mesure ! L'homme malheureux trouve chacun prêt à gémir sur lui, sans que nul chagrin pénètre et morde les cœurs ; et, pour
se donner l'air de partager vos joies, plus d'un contraint au sourire un visage qui n'en voulait pas 3 . Mais l'homme clairvoyant qui connaît son troupeau ne se laisse pas duper par des regards qui semblent révéler un cœur tout dévoué et dont la caresse trahit une amitié qui n'est pas sans mélange 4 . Jadis, quand, pour Hélène, tu levas une armée, je ne
saurais te le cacher, tu fus par moi classé comme extravagant et incapable de tenir le gouvernail de ta raison : sacrifie-t-on des guerriers pour ramener une impudique partie de son plein gré 5 !
Mais aujourd'hui, du fond du cœur, en ami vrai, à ceux qui ont mené leur tâche à bien,
AGAMEMNON
Je dois saluer d'abord Argos et ses dieux : ils ont aidé à mon retour, comme au châtiment que
AGAMEMNON
Je dois saluer d'abord Argos et ses dieux : ils ont aidé à mon retour, comme au châtiment que
AGAMEMNON
j'ai tiré de la cité de Priam. Les dieux n'ont pas laissé
plaider la cause : unanimement, ils ont été mettre dans l'urne sanglante un suffrage de ruine pour Troie et de mort pour ses guerriers. De l'urne de clémence
7
la main qui s'approchait ne portait que l'espoir et laissait l'urne vide. La fumée marque maintenant où fut la ville conquise. La tourmente d'Até seule vit encore, tandis qu'Ilion s'éteint
dans la cendre mourante d'où montent des vapeurs lourdes de sa richesse. C'est donc aux dieux que nous devons une gratitude fidèle, si nous avons tiré du rapt une vengeance sans mesure et si, pour une femme, une ville a péri sous le
monstre argien, issu des flancs d'un cheval, troupe au bouclier agile, qui, à l'heure où se couchent les Pléiades
8
, a pris son élan et, bondissant par-dessus les remparts, ainsi qu'un lion cruel, a tout son soûl humé le sang royal. Et c'est pourquoi je prolonge ici d'abord mon salut aux
dieux. Quant aux sentiments que tu as exprimés, je les retiens et les partage, et, avec toi, je le déclare : il est peu d'hommes enclins à rendre hommage, sans quelques mouvements d'envie, au succès d'un ami. Quand le poison de
haine a attaqué un cœur, c'est double souffrance pour celui qui le porte en soi : il sent le poids de ses propres malheurs et gémit au spectacle du bonheur d'autrui. Je sais ce dont je parle ; je connais le miroir de l'amitié :
elle s'est révélée le fantôme d'une ombre, l'affection de ceux que je croyais mes vrais amis ! Seul, Ulysse
9
, d'abord parti
AGAMEMNON
plaider la cause : unanimement, ils ont été mettre dans l'urne sanglante un suffrage de ruine pour Troie et de mort pour ses guerriers. De l'urne de clémence 7 la main qui s'approchait ne portait que l'espoir et laissait l'urne vide. La fumée marque maintenant où fut la ville conquise. La tourmente d'Até seule vit encore, tandis qu'Ilion s'éteint
dans la cendre mourante d'où montent des vapeurs lourdes de sa richesse. C'est donc aux dieux que nous devons une gratitude fidèle, si nous avons tiré du rapt une vengeance sans mesure et si, pour une femme, une ville a péri sous le
monstre argien, issu des flancs d'un cheval, troupe au bouclier agile, qui, à l'heure où se couchent les Pléiades 8 , a pris son élan et, bondissant par-dessus les remparts, ainsi qu'un lion cruel, a tout son soûl humé le sang royal. Et c'est pourquoi je prolonge ici d'abord mon salut aux
dieux. Quant aux sentiments que tu as exprimés, je les retiens et les partage, et, avec toi, je le déclare : il est peu d'hommes enclins à rendre hommage, sans quelques mouvements d'envie, au succès d'un ami. Quand le poison de
haine a attaqué un cœur, c'est double souffrance pour celui qui le porte en soi : il sent le poids de ses propres malheurs et gémit au spectacle du bonheur d'autrui. Je sais ce dont je parle ; je connais le miroir de l'amitié :
elle s'est révélée le fantôme d'une ombre, l'affection de ceux que je croyais mes vrais amis ! Seul, Ulysse 9 , d'abord parti
AGAMEMNON
contre son gré, une fois attelé, tira bravement la longe à mes côtés : qu'il soit mort ou vivant, je lui rends témoignage. Pour ce qui regarde la ville et les dieux, nous
ouvrirons dans l'assemblée des débats publics, et nous consulterons. Le bien, il faudra consulter comment le rendre durable et permanent. Mais là où besoin sera de remèdes salutaires, brûlant et taillant pour le bien de tous,
nous essaierons de détourner le fléau de la contagion. Pour l'instant, j'entrerai dans le palais et, au foyer de ma demeure, je saluerai d'abord les dieux qui, après m'avoir accompagné au loin, m'ont ramené ici. Et, puisque la Victoire a fini par suivre mes pas, qu'à jamais elle me
demeure fidèle !
Clytemnestre sort du palais. Des esclaves la suivent, chargées d'étoffes et de tissus précieux.
ouvrirons dans l'assemblée des débats publics, et nous consulterons. Le bien, il faudra consulter comment le rendre durable et permanent. Mais là où besoin sera de remèdes salutaires, brûlant et taillant pour le bien de tous,
nous essaierons de détourner le fléau de la contagion. Pour l'instant, j'entrerai dans le palais et, au foyer de ma demeure, je saluerai d'abord les dieux qui, après m'avoir accompagné au loin, m'ont ramené ici. Et, puisque la Victoire a fini par suivre mes pas, qu'à jamais elle me
demeure fidèle !
CLYTEMNESTRE
Citoyens qu'on
cet homme fut sous Ilion. Pour une femme, rester au foyer, sans époux, délaissée, c'est déjà un mal affolant. Et, quand là-dessus vient un messager, puis un autre, toujours
portant pires nouvelles, et tous clamant du malheur pour la maison...! Si cet homme avait reçu autant de blessures que, par des canaux divers, le bruit en arrivait à sa maison, son corps aurait maintenant plus de plaies qu'un filet de mailles. Et, s'il était mort aussi souvent que les récits
allaient s'en multipliant, il pourrait se vanter, nouveau Géryon, d'avoir eu trois corps et donné à tous trois le 11
CLYTEMNESTRE
manteau de la tombe, en succombant tour à tour sous chacune de ces enveloppes
12
! Voilà les rumeurs cruelles qui
me firent suspendre plus d'une fois mon col à un lacet, auquel on ne m'arrachait qu'en usant de violence. Et c'est aussi pourquoi ton fils n'est pas ici, comme il eût convenu, Oreste, le garant de notre foi. Ne t'en étonne point : un
hôte ami élève, Strophios de Phocide
13
, qui m'alléguait des périls inquiétants, ta mort sous Ilion, ici l'émeute populaire qui jetterait bas le Conseil, piétiner l'homme à terre
étant un besoin inné aux mortels. La ruse n'a pas place en de telles raisons.
me firent suspendre plus d'une fois mon col à un lacet, auquel on ne m'arrachait qu'en usant de violence. Et c'est aussi pourquoi ton fils n'est pas ici, comme il eût convenu, Oreste, le garant de notre foi. Ne t'en étonne point : un
hôte ami élève, Strophios de Phocide 13 , qui m'alléguait des périls inquiétants, ta mort sous Ilion, ici l'émeute populaire qui jetterait bas le Conseil, piétiner l'homme à terre
étant un besoin inné aux mortels. La ruse n'a pas place en de telles raisons.
yeux au cours des longues veilles où je pleurais sur toi, dans l'obstiné silence des signaux enflammés. Et, dans mes songes, le vol léger et harcelant du moucheron m'éveillait, les yeux encore pleins des maux que j'avais vus t'assaillir,
plus nombreux que les minutes de mon rêve 14 . Après tant de peines, l'âme enfin libre d'angoisses, je puis bien appeler cet homme le chien de l'étable, le câble sauveur du navire, la colonne soutien de la haute toiture, le fils seul enfant de son père — et aussi la terre inespérée apparue
au matelot, la lumière si douce après la tempête, la source 15
CLYTEMNESTRE
vive qui désaltère le voyageur. Qui triomphe du sort goûte joie sans mélange : ces noms sont ceux qui lui conviennent.
Et que l'envie ici se taise : nous avons, pour cette joie, supporté assez de misères ! Et maintenant, tête chérie, descends de ce char, sans poser à terre, ô maître, ce pied qui renversa Troie. Que tardez-vous ? captives à qui j'avais confié le soin de joncher de tapis le sol qu'il doit fouler. Que
sur ses pas naisse un chemin de pourpre, par où la Justice le mène dans un séjour qui passe son attente
16
! Le reste, une pensée que le sommeil ne dompte pas le réglera comme il convient, avec l'aide des dieux, dans le sens voulu
Et que l'envie ici se taise : nous avons, pour cette joie, supporté assez de misères ! Et maintenant, tête chérie, descends de ce char, sans poser à terre, ô maître, ce pied qui renversa Troie. Que tardez-vous ? captives à qui j'avais confié le soin de joncher de tapis le sol qu'il doit fouler. Que
sur ses pas naisse un chemin de pourpre, par où la Justice le mène dans un séjour qui passe son attente 16 ! Le reste, une pensée que le sommeil ne dompte pas le réglera comme il convient, avec l'aide des dieux, dans le sens voulu
AGAMEMNON
Fille de Léda, gardienne de mon foyer, ton discours s'est mesuré sur mon absence : tu l'as prolongé bien longtemps. Si des louanges nous sont dues, n'oublie pas que l'hommage nous en doit venir des autres. Et puis, ne m'entoure pas, à la manière d'une femme, d'un faste
amollissant ; ne m'accueille pas, ainsi qu'un barbare, genoux ployés, bouche hurlante ; ne jonche pas le sol d'étoffes, pour me faire un chemin qui éveille l'envie. Ce sont les dieux qu'il faut honorer de la sorte : mortel, je ne puis sans crainte marcher sur ces merveilles brodées. Je veux être
honoré en homme, non en dieu
17
. « Tissus brodés » et « essuie-pieds » sont choses bien distinctes — leurs noms mêmes le disent — et la prudence est le plus grand des dons du ciel. Celui-là seul doit être estimé heureux dont la
vie s'est achevée dans la douce prospérité. Je le répète, ce que tu veux, je ne le puis faire sans appréhension.
AGAMEMNON
Fille de Léda, gardienne de mon foyer, ton discours s'est mesuré sur mon absence : tu l'as prolongé bien longtemps. Si des louanges nous sont dues, n'oublie pas que l'hommage nous en doit venir des autres. Et puis, ne m'entoure pas, à la manière d'une femme, d'un faste
amollissant ; ne m'accueille pas, ainsi qu'un barbare, genoux ployés, bouche hurlante ; ne jonche pas le sol d'étoffes, pour me faire un chemin qui éveille l'envie. Ce sont les dieux qu'il faut honorer de la sorte : mortel, je ne puis sans crainte marcher sur ces merveilles brodées. Je veux être
honoré en homme, non en dieu 17 . « Tissus brodés » et « essuie-pieds » sont choses bien distinctes — leurs noms mêmes le disent — et la prudence est le plus grand des dons du ciel. Celui-là seul doit être estimé heureux dont la
vie s'est achevée dans la douce prospérité. Je le répète, ce que tu veux, je ne le puis faire sans appréhension.
CLYTEMNESTRE
Réponds-moi donc ici avec pleine franchise.
AGAMEMNON
La franchise, de moi, toujours tu l'obtiendras.
CLYTEMNESTRE
Eusses-tu, en péril, fait tel vœu à des dieux ?
AGAMEMNON
Si une voix autorisée me l'eût prescrit.
Si une voix autorisée me l'eût prescrit.
CLYTEMNESTRE
Victorieux, que crois-tu que Priam aurait fait ?
AGAMEMNON
Je crois qu'il eût marché sur des tissus brodés.
CLYTEMNESTRE
De quoi donc as-tu peur ? Du blâme des mortels ?
AGAMEMNON
De la voix de mon peuple : grande en est la puissance.
CLYTEMNESTRE
Qui n'est pas envié n'est pas digne de l'être.
AGAMEMNON
La femme ne doit pas désirer le combat.
La femme ne doit pas désirer le combat.
CLYTEMNESTRE
Même aux heureux il sied parfois d'être vaincus.
AGAMEMNON
Tiendrais-tu, toi aussi, à vaincre en ce débat ?
CLYTEMNESTRE
Crois-moi, et laisse-moi de plein gré
AGAMEMNON
Eh bien ! puisqu'ainsi tu le veux, qu'on
me délie promptement ces sandales, servantes du pied qui les chausse, et qu'au moment où je mettrai le pied sur ces tissus de pourpre, un regard envieux, de loin, ne tombe pas sur moi ! C'est une grande honte que de ruiner sa maison en gâchant sous ses pas un tel luxe d'étoffes
achetées à prix d'or... Mais assez là-dessus. Tu vois cette étrangère : accueille-la avec bonté. Pour qui commande avec douceur, les dieux ont, de loin, des regards complaisants. Nul ne porte aisément le joug de l'esclavage, et c'est
un joyau de choix entre maints trésors — un don de mon armée qui m'a suivi, moi. — Allons ! puisque je me suis laissé vaincre à tes paroles, je rentrerai donc au fond de mon palais en marchant sur la pourpre.
AGAMEMNON
Il entre lentement dans le palais, tandis que Clytemnestre répond avec emphase.
me délie promptement ces sandales, servantes du pied qui les chausse, et qu'au moment où je mettrai le pied sur ces tissus de pourpre, un regard envieux, de loin, ne tombe pas sur moi ! C'est une grande honte que de ruiner sa maison en gâchant sous ses pas un tel luxe d'étoffes
achetées à prix d'or... Mais assez là-dessus. Tu vois cette étrangère : accueille-la avec bonté. Pour qui commande avec douceur, les dieux ont, de loin, des regards complaisants. Nul ne porte aisément le joug de l'esclavage, et c'est
un joyau de choix entre maints trésors — un don de mon armée qui m'a suivi, moi. — Allons ! puisque je me suis laissé vaincre à tes paroles, je rentrerai donc au fond de mon palais en marchant sur la pourpre.
CLYTEMNESTRE
Il y a la mer — et qui l'épuisera ? —
la mer qui nourrit et toujours renouvelle la sève précieuse d'une pourpre infinie pour teindre nos étoffes. Grâces aux dieux, la maison, seigneur, est en état d'avoir de tout cela ; notre demeure ne connaît pas la pauvreté. J'eusse offert dans mes vœux bien d'autres étoffes à fouler aux pieds, si, dans les temples fatidiques, l'avis m'en eût été donné,
quand je m'évertuais à chercher comment racheter une vie si chère. Tant qu'il y a racine, le feuillage toujours revient sur la maison étendre son ombre protectrice de la canicule : de même, ton retour au foyer domestique, pour nous, c'est vraiment, en hiver, un retour de l'été ; et, dans les jours
la mer qui nourrit et toujours renouvelle la sève précieuse d'une pourpre infinie pour teindre nos étoffes. Grâces aux dieux, la maison, seigneur, est en état d'avoir de tout cela ; notre demeure ne connaît pas la pauvreté. J'eusse offert dans mes vœux bien d'autres étoffes à fouler aux pieds, si, dans les temples fatidiques, l'avis m'en eût été donné,
quand je m'évertuais à chercher comment racheter une vie si chère. Tant qu'il y a racine, le feuillage toujours revient sur la maison étendre son ombre protectrice de la canicule : de même, ton retour au foyer domestique, pour nous, c'est vraiment, en hiver, un retour de l'été ; et, dans les jours
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 782 focus
Some there are,
That form themſelves to ſeem, more than to be,
Transgreſſing honeſty: to him that feels
Miſfortune’s rugged hand, full many’ a tongue
Shall drop condolence, tho’ th’ unfeeling heart
890
Knows not the touch of ſorrow; these again
In fortune’s ſummer gale with the like art
Shall dreſs in forc’d ſmiles th’ unwilling face:
But him the penetrating eye ſoon marks,
That in the ſeemly garb of honest zeal
895
Attempts to cloath his meager blandiſhments.
When firſt in Helen’s cauſe my royal lord
Levied his hoſt, let me not hide the truth,
Notes, other than of muſic, echoed wide
In loud complaints from ſuch as deem’d him raſh,
900
AGAMEMNON.
CLYTEMNESTRA, AGAMEMNON, CHORUS. CLYTEMNESTRA.
From my full heart
Will I recount my melancholy life
970
Thro’ the long ſtay of my lov’d lord at Troy:
For a weak woman, in her husband’s abſence,
Penſive to ſit and lonely in her houſe,
AGAMEMNON.
With better grace my praiſe
Wou’d come from others: Sooth me not with ſtrains
Of adulation, as a girl;
1040
AGAMEMNON.
nor raiſe,
As to ſome proud barbaric king, that loves
Loud acclamations echoed from the mouths
Of proſtrate worſhippers, a clamorous welcome:
Nor ſpread the ſtreets with tapeſtry; 'tis invidious;
1045
Theſe are the honours we should pay the Gods.
For mortal man to tread on ornaments
Of rich embroid'ry - No: I dare not do it:
Reſpect me as a man, not as a God.
AGAMEMNON.
AGAMEMNON.
Why ſhould my foot pollute these veſts, that glow
1050
With various tinctur'd radiance?
My full fame
Swells high without it; and the temperate rule
Of cool diſcretion is the choiceft gift
Of fav'ring Heav'n. Happy the man, whoſe life
1055
Is ſpent in friendſhip’s calm ſecurity.
These ſober joys be mine, I aſk no more.
CLYTEMNESTRA.
Do not thou thwart the purpoſe of my mind.
AGAMEMNON.
My mind, be well aſſur’d, ſhall not be tainted.
CLYTEMNESTRA.
Haſt thou in fear made to the Gods this vow?
1060
AGAMEMNON.
Free, from my ſoul in prudence have I ſaid it.
CLYTEMNESTRA.
Had Priam’s arms prevail’d, how had he acted?
AGAMEMNON.
AGAMEMNON.
AGAMEMNON.
On rich embroid'ry he had proudly trod.
CLYTEMNESTRA.
Then dread not thou th' invidious tongues of men.
AGAMEMNON.
Yet has the popular voice much potency.
1065
CLYTEMNESTRA.
But the unenvied is not of the happy.
AGAMEMNON.
Ill ſuits it thy ſoft ſex to love contention.
CLYTEMNESTRA.
To yield ſometimes adds honour to the mighty.
AGAMEMNON.
Art thou ſo earnest to obtain thy wiſh?
CLYTEMNESTRA.
Let me prevail: indulge me with this conqueſt.
1070
AGAMEMNON.
AGAMEMNON.
AGAMEMNON.
leſt ſome God
Look down indignant, if with them I preſs
These veſts ſea-tinctur’d: Shame it were to ſpoil
1075
With unclean tread their rich and coſtly texture.
Of these enough. This ſtranger, let her find
A gentle treatment: from high Heav’n the God
Looks with an eye of favour on the victor
That bears his high ſtate meekly;
1080
for none wears
Of his free choice the yoke of ſlavery.
And ſhe, of many treaſures the prime flow’r
Selected by the troops, has follow’d me.
Well, ſince I yield me vanquiſh’d by thy voice,
1085
I go, treading on purple, to my houſe.
CLYTEMNESTRA.
Does not the ſea, and who ſhall drain it, yield
Unfailing ſtores of these rich tints, that glow
With purple radiance?
Theſe this lordly house
1090
Commands, bleſt with abundance, but to want
A ſtranger.
I had vow’d his foot ſhou’d tread
On many a veſtment, when the victims bled,
The hallow'd pledge which this fond breaſt devis'd
1095
For his return.
AGAMEMNON.
CHORUS.
STROPHE 1.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 782 focus
come io ti dovrò salutare?
Come io potró renderti onore,
né troppo innalzandoti,
895
né troppo abbassandoti dal punto opportuno?
Fra gli uomini, molti prescelgono
parere, e non essere,
e lunge dal giusto s' avviano.
A pianger con chi s' addolora
900
è pronto ognun d'essi;
né addenta
il morso del duolo i lor visceri;
e a quanti si allegrano,
COREUTA
Quando tu trascinasti l'esercito
dietro ad Elena, a tristi colori,
non lo nego, dipinto io ti vidi:
né mi parve che tu del tuo senno
piú reggessi la barra, che a morte
915
conducevi la gente.
Ma ora,
non a cuore leggero, né senza
amistà, si rivolge il mio spirito
a chi bene l'impresa compie'.
920
E col tempo, se indaghi, vedrai
chi fra gli uomini d'Argo s' attenne
a giustizia; ed impronto chi fu.
AGAMENNONE
Essi la causa, e non da ciance, appresero;
e, senza bilanciare, il voto misero,
ch' Ilio fosse distrutta, e spenti gli uomini,
930
AGAMENNONE
nell' urna della strage: all' altro vaso
s' accostava la man della speranza,
né pur lo riempie'.
La città presa,
per l' altissimo fumo è insigne ancora:
935
procelle di sciagura ancora spirano:
sprizzano i pingui aneliti del fasto
dalla morente cenere.
Or, di memore
grazia compenso ai Numi diam: tendemmo
940
l' immane laccio;
ed a riscatto d'una
femmina, una città ridusse in polvere
l' argiva fiera, d'un cavallo prole,
la falange di scudi orrida.
945
Un salto,
al cader delle Pleiadi, spiccò:
oltre le torri si lanciò, leone
sitibondo di sangue;
e sangue regio
950
lambí, ne fu satollo.
Il mio preludio
ai Numi è questo.
E quanto a ciò che detto
m' hai tu, l'ho udito, e l'ho notato, e anch' io
955
penso lo stesso, e m' accordo con te.
Degli uomini ben pochi hanno tale indole
che senza invidia onorino l'amico
nella prospera sorte.
Il velen tristo
960
siede nel cuore, e a chi tal morbo nutre
addoppia il cruccio, e dei malanni proprî
s' aggrava, e geme nel veder l' altrui
felicità.
Ben vidi, e dir potrei
965
ché le parole a me son chiaro specchio
che d'ombre vane immagini eran quelli
che in apparenza piú benigni m'erano.
Il solo Ulisse, che le vele sciolse
AGAMENNONE
a mal suo grado, poi che meco fu
970
stretto ad un giogo, mi restò fedele.
Sia morto egli, sia vivo, io ben l'attesto.
E quanto a provvedere ad Argo e ai Numi,
voglio che, indotte pubbliche adunanze,
deliberiamo in assemblea: ché lunga
975
vita vivere possa il ben presente.
E ov'è bisogno di rimedî e farmachi,
o con la fiamma, o con acconci tagli,
procacceremo che la doglia e il morbo
cessino.
980
Adesso, alla mia casa muovo,
al focolare e volgerò la destra
dapprima ai Superi: essi m' inviarono,
ricondotto essi m' hanno;
e la Vittoria
985
che m'ha seguito, fra noi fermi il piede.
CLITENNESTRA
esce dalla reggia, seguita da sei ancelle che portano sulle braccia tappeti di porpora.
Non per udita altrui vi narrerò
qual fu mia vita misera nel tempo
che sotto Troia fu lo sposo.
E prima.
seder la sposa entro la casa, sola,
995
lontana dallo sposo, è immenso cruccio.
e tante udire ingrate voci, ed uno
CLITENNESTRA
giungere, e un altro, ad annunciare un male
piú funesto, e di grida empir la casa.
Che se costui tante ferite avesse
1000
sofferte, quante ne giungea la fama
sino alla reggia, sforacchiato crederlo
piú che una rete si dovea: se morto
quante volte dicea la fama, fosse,
novello Gerïone, egli tre corpi
1005
avria dovuto possedere, e tre
manti di terra già indossare, spento
in ciascuna sua forma.
Onde, piú volte,
per queste voci luttuose, i lacci
1010
al collo mio già stretti, altri disciolse
a viva forza.
Ed è questa la causa
che non è qui, come dovrebbe, il figlio,
il pegno della mia, della tua fede,
1015
Oreste.
Non meravigliare. Strofio
focese, affettuoso ospite, l'educa,
che mi predisse un mal duplice: il rischio
che tu correvi sotto Ilio;
1020
e che il popolo,
franto a tumulto ogni potere, al suolo
rovesciasse il governo: usano gli uomini
su chi cadde vibrare ancora un calcio.
La mia discolpa non asconde frode.
1025
Nelle insonni pupille impresso ho il danno:
ch'io piangevo per te, sempre aspettando
del fuoco il nunzio, e non giungea.
1030
Dai lievi
sogni, il susurro e il battito dell' ali
CLITENNESTRA
d'una zanzara mi destava; e tue
sciagure viste avea, piú che del sonno
non ne capesse il tempo.
1035
Ed or che il male
sofferto è già, con cuor lieto, quest' uomo
dirò cane fedel della sua casa,
gómena che salvezza è della nave,
saldo pilastro dell' eccelso tetto,
1040
figliuolo unico al padre, terra apparsa
ai naviganti contro ogni speranza,
giorno fulgente dopo il turbine, acqua
di vena al peregrino arso di sete.
Questo è il saluto ond'io t'onoro: e lunge
1045
rimanga invidia: ché da troppi mali
fummo di già colpiti.
Ora, o diletto,
dal cocchio scendi; e non poggiare al suolo,
quel piede, o sire, ch'llio calpestò.
1050
Che indugiate, fantesche ? E' vostro il compito
di ricoprire coi tappeti il suolo:
presto, velata sia la via di porpora,
sí che Giustizia lo conduca ai tetti
com' egli non credea.
1055
Quanto altro bramo,
col voler degli Dei provvederà
che si compia, un pensier che non assonna.
AGAMENNONE
E l'elogio è tal dono, che dagli altri
solo venir ci può.
Ma, quanto al resto,
non mi trattare mollemente, a guisa
1065
di donna, né levar voce prostrata
al suol, come di barbaro, né fare
che la mia via, cosparsa di tappeti,
segno d' invidia sia.
Simili onori
1070
si prestino agli Dei.
AGAMENNONE
Sopra tappeti
versicolori muovere io, mortale,
non so senza timor.
Come a mortale,
1075
dico, non come a Dio, fatemi onore.
Anche senza tappeti e senza vesti
variopinte, il buon nome risuona.
E' sommo dono degli Dei pensiero
scevro di mali.
1080
E sol chi senz' affanno
finí sua vita, potrai dir beato.
CLITENNESTRA
Deh!, non volermi contraddire in questo!
AGAMENNONE
Sappi che il pensier mio non struggerò.
CLITENNESTRA
Per timore tal voto hai fatto ai Numi?
1085
AGAMENNONE
Certo e come altri mai coscienza n'ebbi.
CLITENNESTRA
Che fatto avrebbe, di', se vincea, Priamo?
AGAMENNONE
Sulla porpora, certo, mosso avrebbe.
CLITENNESTRA
Non temer dunque il biasimo degli uomini !
AGAMENNONE
Pure, voce di popolo ha gran possa.
1090
CLITENNESTRA
Non è felice l'uom cui niuno invidia!
AGAMENNONE
Bramar contese non conviene a donna.
CLITENNESTRA
S'addice il darsi vinti, ai fortunati!
AGAMENNONE
Tanto a cuore ti sta vincer la lite?
AGAMENNONE
CLITENNESTRA
Accondiscendi di buon grado cedi.
1095
AGAMENNONE
ché qualche invidioso occhio di Nume
non mi colpisca da lontano, mentre
sulla porpora incedo.
1100
Assai vergogna
per me sarebbe calpestare, struggere
questi tappeti, compri a peso d'oro,
e rovinar la casa mia. Ma basta.
Indica Cassandra.
Questa straniera accogli or nella casa
1105
benignamente: ché da lunge il Nume
benigno mira chi soave impera:
poi che al giogo servil nessuno piegasi
per suo volere.
E' questo il fiore eletto
1110
fra molti beni, è il dono dell' esercito,
e m' ha seguito.
Or via, poi che m' indussi
ad ascoltarti, nella casa entrare
debbo movendo il piè sovra la porpora.
1115
Scende dal carro e s'avvia sopra i tappeti.
CLITENNESTRA
Evvi il mare, e chi mai l' essiccherà,
che di porpora molta il succo nutre,
CLITENNESTRA
come l'argento prezioso, e sempre
si rinnovella. Ha la tua casa, o re,
dovizie assai, mercè dei Numi: ignora
1120
la tua casa penuria.
Oh!, molti drappi
avrei promesso calpestar, se tanto,
a riscattare la tua vita, imposto
m'avesse, quando il modo io ne cercavo,
1125
nei delubri fatidici l'oracolo.
Ché, quando viva è la radice, stendesi
sulla casa il fogliame, e contro Sirio
canicolare l'ombra oppone.
E tu,
1130
giunto al tuo focolar, sembri tepore
nel gelo dell' inverno;
e quando Giove
nell'uve acerbe il vin matura, già
alita per la casa una frescura,
1135
se il signor vi s'aggira.
Agamennone è entrato.
Oh Giove, Giove,
che i voti compî, esaudisci il mio:
a cuor ti stia quel che tu sei per compiere !
Entra nella reggia.
QUARTO CANTO INTORNO ALL'ARA
CORIFEO
1
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 782 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 782 focus
750
Ein altes, oftgehörtes Wort sagt, daß ein volles Menschenglück
780
unfehlbar sich den Sohn erzeugt, den Erben. Sohn und Erbe wird
755
des Glückes unermeßlich Elend.
Das kann ich nicht glauben, ich bleibe dabei:
fortwuchernd entsprießt aus Sünden und Schuld
760
zahlreiche den Eltern gleichende Brut.
785
Chor.
Ein Haus, das Recht und Tugend bewahrt,
vererbt auch dauernden Segen,
Die Hoffart treibt ihr grausam Spiel
mit fremdem Leide fort und fort,
765
ein Frevel zeugt den andern.
790
Früh oder spat kommt ihr der Tag,
da wagt sie eine schwarze Tat,
770
und unwiderstehlich unnahbar ersteht
dem Hause der Frevel unseliges Kind,
der Dämon der blutigen Schuld:
795
der trägt die Züge der Eltern.
Auch unter rauchgeschwärztem Dach
leiht Dike der Rechtschaffenheit
775
den Schimmer ihres Segens.
780
Doch wo ein Haus von Golde gleißt
800
und Sündenschuld die Hände schwärzt,
da hebt sie sich abgewendeten Blicks
von hinnen. Es blenden die Schätze sie nicht.
Und überall führt sie das Recht
und die Wahrheit zum endlichen Siege.
805
Auf einem Wagen kommt Agamemnon in königlichem Schmucke; hinter ihm sitzt Kassandra, durch Wollbinden im Haare und den Lorbeerstab in der Hand als Prophetin gekennzeichnet. Einige Krieger geleiten den Wagen.
Chorführer.
Fürst, Zerstörer Troias, Sohn des Atreus,
wie begegn' ich dir, mit welchem Gruße,
785
Huldigung und Dank gerecht verteilend,
Heuchlerisch erstrebt die Welt das Scheinen.
810
Rasch bereit ist jeder mit dem Schmerze
mitzuweinen, aber bis zum Herzen
dringen seiner Trauer Stacheln nicht.
Chorführer.
790
Kommt er um der Freude Glück zu wünschen,
blickt sein Antlitz, gleich als ob die Lippe
815
zu gezwung'nem Lächeln sich verziehe.
Aber des erfahr'nen Mannes Auge
unterscheidet, wo der Schein der Treue
795
mit gefälschter Ehrerbietung schmeichelt:
seine Herde kennt der gute Hirt.
820
Als du einst um Helene zu Feld zogst,
konnt' ich dich, ich will es nicht verhehlen,
800
keinen wohlberat'nen Führer nennen,
schienst mir falschen Zielen zuzusteuern,
brachtest Opfer, Mut dem Heer zu machen,
825
das gen Troia aufbrach, in den Tod.
Heut hast glücklich du das Werk vollendet,
805
und so biet' ich dir ergeb'ne Treue,
keinen Groll im Grund des Herzens bergend.
Prüfend wirst du mit der Zeit erkennen,
830
wer daheim von den Zurückgeblieb'nen
seine Pflicht getan hat, wer versäumt.
Agamemnon.
810
Der Vaterstadt und ihren Göttern gilt mit Recht
der erste Gruß.
Sie haben zu der Heimkehr uns
835
und zu dem Rechte mitgeholfen, das ich mir
an Priams Stadt erstritten.
Richter waren sie;
vor ihnen führten die Partei'n im Waffengang
und nicht mit Worten ihre Sache. Stein auf Stein
840
815
in die Bluturne rollte, welche Troias Sturz
bezeichnete; zur andern trat zum Scheine nur
mit leerer Hand der Richter. Klar ist der Entscheid.
Noch ist die Stätte Troias kenntlich durch den Rauch,
allein des Winds lebend'ger Odem bringt den Tod
845
820
der Asche selbst, die mitvernichtend er entführt,
und Duft verbrannter Schätze treibt er vor sich her,
Des Dankes für der Götter Beistand dürfen wir
79
Agamemnon.
niemals vergessen. Ungeheuer ist fürwahr
die blut'ge Buße, die sie einzutreiben uns
850
verstattet haben: für ein Weib der Untergang
des ganzen Volkes. Mitternacht am Himmel stand,
825
da duckte sich zum Sprunge der grausame Leu,
die Brut des Rosses, Argos' schildbewehrtes Volk,
855
So viel für jetzt den Göttern als ein erster Gruß.
830
Und nun zu euch.
Was ihr empfindet, hab' ich nicht
vergessen, ich versteh' euch und ich stimm' euch bei.
860
Sehr selten sind die Menschen, die ein fremdes Glück
neidlos und freudig zu begrüßen fähig sind.
Denn wer das Gift der Mißgunst in dem Busen trägt
835
verdoppelt sich die Bürde der Entbehrung selbst
und fügt die Pein, mit der er auf ein fremdes Glück
865
hinblickt, den eignen Schmerzen, die ihn drücken, zu.
Ich darf es sagen, denn ich kenne diese Welt.
Was unbedingter Beifall heißt, das wirft auf uns
840
nur unsrer Stimmung eitles Spiegelbild zurück.
Ein einz'ger war mir willig und verlässlich stets.
870
Das war Odysseus, ob er gleich gezwungen nur
dem Zug gefolgt war.
Heute weiß ich nicht einmal,
ob dieser Wackre tot ist oder ob er lebt.
Was nun der Götter Sache fordert, was der Staat,
875
845
das wollen wir gemeinsam in Erwägung ziehn
am Tag der Ratsversammlung.
Unser Streben sei,
Bestand zu sichern allem, was sich gut bewährt.
Wo Schäden abzustellen sind, da wollen wir
880
behutsam schneiden, wie der Arzt, der nur so tief
850
das Messer führt, daß er den kranken Stoff entfernt.
Doch jetzt zieh' ich in meines Hauses Hallen ein:
die Götter meines Herdes will ich wiedersehn,
die mich hinausgeleitet, die mich heimgeführt.
885
Der Sieg war mein Begleiter, bleib' er stets mir treu.
Klytaimestra.
855
Denn Zeit bricht alle Rücksicht, und so sprech'
ich's aus,
wie schwer das Leben diese lange Zeit, da er
860
vor Ilios verweilte, mir geworden ist.
Schon gar so lange von dem Manne fern zu Haus
895
862
einsam zu sitzen wird der Frau zu schlimmer Qual.
Und dann die Unheilsboten —
ist der eine da,
865
bringt gleich der andre noch viel schlimm're Kunde
nach.
900
Und wenn die Wunden alle, welche das Gerücht
uns zu beschreiben wußte, wirklich unser Herr
empfangen hätte, müßte jetzt mehr Löcher als
ein Netz sein Körper zeigen, und wenn er so oft
gestorben wär' als tot gesagt, er könnte traun
905
870
dreileibig wie Geryones gewesen sein,
872
und würd' in jeglicher Gestalt doch einmal tot
längst unter'm Rasen liegen, seines Anspruchs quitt
auf dreimal sechs Schuh Erde.
Zur Verzweiflung trieb
910
mich oft mit ewig neuen Schrecken das Gerücht.
875
Und oftmals mußten fremde Hände meinen Hals,
den schon die Schlinge schnürte, mit Gewalt befrei'n.
Klytaimestra.
Darüber mußt du dich nicht wundern. Strophios,
880
der Gastfreund unsres Hauses hält in Phokis ihn
Klytaimestra.
in sich'rer Hut. Er stellte mir ein doppeltes
Bedenken vor, daß du vor Troia in Gefahr
des Lebens wärest, und der Rat der Ältesten
920
von Argos leicht dem Aufstand zügellosen Volks
erliegen könnte.
Der gefall'nen Größe giebt
885
die menschliche Gemeinheit gern noch einen Tritt.
Das war gewiß ein redlicher und guter Rat.
925
Der Tränen Strom, der sprudelnd meinem Aug' ent-
quoll,
ist längst versiegt; ich habe keinen Tropfen mehr,
und blöde ward des überwachten Auges Blick.
Lang' saß ich auf und spähte nach dem Feuerschein,
930
890
der Kunde von dir bringen sollt' und nie erschien.
Und aus den Träumen scheuchte schon der schwächste
Ton,
des Mückenflügels leises Summen mich empor -
dann hatt' ich mehr Entsetzliches von dir geseh'n,
935
als Raum in meines Schlummers kurzer Spanne war.
895
Das alles hat der Hund erduldet, der für dich
den Hof bewachte.
Heute, frei von jeder Angst,
sucht er, womit er seinen Herrn vergleichen soll.
940
Der Anker ist er, der das Schiff im Sturme hält,
die Säule, die das Dach mit festem Schafte stützt,
des Vaters eingebornes Kind, er ist das Land,
was ist nicht alles köstlich, so's Erlösung bringt.
Ja, solches Preises halt' ich meinen Gatten wert,
und niemand leg' es mir als Übertreibung aus:
905
zu schwer hab' ich bisher gelitten. Trauter Freund,
950
so steige denn herunter von dem Wagensitz;
allein der Fuß, der Troia auf den Nacken trat,
darf nicht den Staub berühren.
Mägde, tummelt euch,
die Tücher breitet auf den Weg, wie ich befahl,
955
Klytaimestra.
910
rasch schlagt von Purpur eine Brücke nach dem Thor.
So halt' er seinen Einzug: die Gerechtigkeit
führt so ihn über alles Hoffen bei uns ein.
Das weit're wird mein Eifer, den kein Schlaf bezwingt,
mit Gottes Hilfe fügen, wie es ihm gebührt.
960
Die Dienerinnen führen ihren Befehl aus.
Agamemnon.
Tochter der Leda, meines Hauses Hüterin,
915
zu meinem Fernsein stimmte deine Rede wohl:
so lang war sie gesponnen. Doch geziemend Lob
ist Ehre, die aus fremdem Munde kommen muß.
Vor allem aber locke meine Seele nicht
965
zu Weibereitelkeiten. Ich bin kein Barbar,
920
vor dem ein plumpes Schmeicheln in den Staub sich
wirft.
Und mache meinen Einzug nicht durch Purpurschmuck
zu frevler Überhebung. Solche bunte Pracht
970
bringt man allein den Göttern dar.
Ein Sterblicher
924
sie zu beschreiten fürcht' ich mich.
927
Berufen ist's
975
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 782 focus
Hail to thee, chief of Atreus' race,
Returning proud from Troy subdued!
895
How shall I greet thy conquering face?
How nor a fulsome praise obtrude,
Nor stint the meed of gratitude?
For mortal men who fall to ill
Take little heed of open truth,
900
But seek unto its semblance still:
The show of weeping and of ruth
To the forlorn will all men pay,
But of the grief their eyes display,
Nought to the heart doth pierce its way.
905
And, with the joyous, they beguile
Their lips unto a feignèd smile,
And force a joy, unfelt the while;
But he who as a shepherd wise
Doth know his flock, can ne'er misread
910
Truth in the falsehood of his eyes,
Who veils beneath a kindly guise
A lukewarm love in deed.
And thou, our leader—when of yore
Thou badest Greece go forth to war
915
For Helen's sake—I dare avow
That then I held thee not as now;
That to my vision thou didst seem
Dyed in the hues of disesteem.
I held thee for a pilot ill
920
And reckless of thy proper will
Endowing others doomed to die
With vain and forced audacity!
Now from my heart, ungrudgingly,
To those that wrought, this word be said—
925
Well fall the labour ye have sped—
Let time and search, O king, declare
What men within thy city's bound
Were loyal to the kingdom's care,
And who were faithless found.
930
[
Enter Agamemnon in a chariot, accompanied by
Cassandra. He speaks without descending.
Agamemnon.
First, as is meet, a king's All-hail be said
To Argos, and the gods that guard the land—
Gods who with me availed to speed us home,
With me availed to wring from Priam's town
The due of justice. In the court of heaven
935
The gods in conclave sat and judged the cause,
Not from a pleader's tongue, and at the close,
Unanimous into the urn of doom
This sentence gave,
On Ilion and her men,
Death: and where hope drew nigh to pardon's urn
940
No hand there was to cast a vote therein.
And still the smoke of fallen Ilion
Rises in sight of all men, and the flame
Of Atè's hecatomb is living yet,
And where the towers in dusty ashes sink,
945
Rise the rich fumes of pomp and wealth consumed.
For this must all men pay unto the gods
The meed of mindful hearts and gratitude:
For by our hands the meshes of revenge
Closed on the prey, and for one woman's sake
950
Troy trodden by the Argive monster lies—
The foal, the shielded band that leapt the wall
What time with autumn sank the Pleiades.
Yea, o'er the fencing wall a lion sprang
Ravening, and lapped his fill of blood of kings.
955
Such prelude spoken to the gods in full,
To you I turn, and to the hidden thing
Whereof ye spake but now: and in that thought
I am as you, and what ye say say I.
For few are they who have such inborn grace,
960
As to look up with love, and envy not,
When stands another on the height of weal.
Deep in his heart, whom jealousy hath seized,
Her poison lurking doth enhance his load;
For now beneath his proper woes he chafes,
965
And sighs withal to see another's weal.
I speak not idly but from knowledge sure—
There be who vaunt an utter loyalty,
That is but as the ghost of friendship dead,
A shadow in a glass, of faith gone by.
970
One only—he who went reluctant forth
Across the seas with me—Odysseus—he
Was loyal unto me with strength and will,
A trusty trace-horse bound unto my car.
Thus—be he yet beneath the light of day,
975
Or dead, as well I fear—I speak his praise.
Lastly, whate'er be due to men or gods,
With joint debate, in public council held,
We will decide, and warily contrive
That all which now is well may so abide:
980
For that which haply needs the healer's art,
That will we medicine, discerning well
If cautery or knife befit the time.
Now, to my palace and the shrines of home,
I will pass in, and greet ye first and fair,
985
Ye gods, who bade me forth, and home again—
And long may Victory tarry in my train!
[
Enter Clytemnestra, followed by maidens
bearing purple robes.
Clytemnestra.
Old men of Argos, lieges of our realm,
Shame shall not bid me shrink lest ye should see
The love I bear my lord. Such blushing fear
990
Dies at the last from hearts of human kind.
From mine own soul and from no alien lips,
I know and will reveal the life I bore,
Reluctant, through the lingering livelong years,
The while my lord beleaguered Ilion's wall.
995
First that a wife sat sundered from her lord,
In widowed solitude, was utter woe—
And woe, to hear how rumour's many tongues
All boded evil—woe, when he who came
And he who followed spake of ill on ill,
1000
Keening
Lost, lost, all lost! thro' hall and bower.
Had this my husband met so many wounds,
As by a thousand channels rumour told,
No network e'er was full of holes as he.
Had he been slain, as oft as tidings came
1005
That he was dead, he well might boast him now
A second Geryon of triple frame,
With triple robe of earth above him laid—
For that below, no matter—triply dead,
Dead by one death for every form he bore.
1010
And thus distraught by news of wrath and woe,
Oft for self-slaughter had I slung the noose,
But others wrenched it from my neck away.
Hence haps it that Orestes, thine and mine,
The pledge and symbol of our wedded troth,
1015
Stands not beside us now, as he should stand.
Nor marvel thou at this: he dwells with one
Who guards him loyally; 'tis Phocis' king,
Strophius, who warned me erst,
Bethink thee, queen,
What woes of doubtful issue well may fall!
1020
Thy lord in daily jeopardy at Troy,
While here a populace uncurbed may cry
"Down with the council, down!" bethink thee too,
'Tis the world's way to set a harder heel
On fallen power.
1025
For thy child's absence then
Such mine excuse, no wily afterthought.
For me, long since the gushing fount of tears
Is wept away; no drop is left to shed.
Dim are the eyes that ever watched till dawn,
1030
Weeping the bale-fires, piled for thy return,
Night after night unkindled. If I slept,
Each sound—the tiny humming of a gnat,
Roused me again, again, from fitful dreams
Wherein I felt thee smitten, saw thee slain,
1035
Thrice for each moment of mine hour of sleep.
All this I bore, and now, released from woe,
I hail my lord as watch-dog of a fold,
As saving stay-rope of a storm-tossed ship,
As column stout that holds the roof aloft,
1040
As only child unto a sire bereaved,
As land beheld, past hope, by crews forlorn,
As sunshine fair when tempest's wrath is past,
As gushing spring to thirsty wayfarer.
So sweet it is to 'scape the press of pain.
1045
With such salute I bid my husband hail!
Nor heaven be wroth therewith! for long and hard
I bore that ire of old.
Sweet lord, step forth,
Step from thy car, I pray—nay, not on earth
1050
Plant the proud foot, king, that trod down Troy!
Women! why tarry ye, whose task it is
To spread your monarch's path with tapestry?
Swift, swift, with purple strew his passage fair,
That justice lead him to a home, at last,
1055
He scarcely looked to see.
For what remains,
Zeal unsubdued by sleep shall nerve my hand
To work as right and as the gods command.
Agamemnon.
Daughter of Leda, watcher o'er my home,
1060
Thy greeting well befits mine absence long,
For late and hardly has it reached its end.
Know, that the praise which honour bids us crave,
Must come from others' lips, not from our own:
See too that not in fashion feminine
1065
Thou make a warrior's pathway delicate;
Not unto me, as to some Eastern lord,
Bowing thyself to earth, make homage loud.
Strew not this purple that shall make each step
An arrogance; such pomp beseems the gods,
1070
Not me. A mortal man to set his foot
On these rich dyes? I hold such pride in fear,
And bid thee honour me as man, not god.
Fear not—such footcloths and all gauds apart,
Loud from the trump of Fame my name is blown:
1075
Best gift of heaven it is, in glory's hour,
To think thereon with soberness: and thou—
Bethink thee of the adage,
Call none blest
Till peaceful death have crowned a life of weal.
'Tis said
1
: I fain would fare unvexed by fear.
1080
Clytemnestra.
Nay, but unsay it—thwart not thou my will!
Agamemnon.
Know, I have said, and will not mar my word.
Clytemnestra.
Was it fear made this meekness to the gods?
Agamemnon.
If cause be cause, 'tis mine for this resolve.
Clytemnestra.
What, think'st thou, in thy place had Priam done?
1085
Agamemnon.
He surely would walked on broidered robes.
Clytemnestra.
Then fear not thou the voice of human blame.
Agamemnon.
Yet mighty is the murmur of a crowd.
Clytemnestra.
Shrink not from envy, appanage of bliss.
Agamemnon.
War is not woman's part, nor war of words.
1090
Clytemnestra.
Yet happy victors well may yield therein.
Agamemnon.
Dost crave for triumph in this petty strife?
Clytemnestra.
Yield; of thy grace permit me to prevail!
Agamemnon.
Then, if thou wilt, let some one stoop to loose
Swiftly these sandals, slaves beneath my foot:
1095
And stepping thus upon the sea's rich dye,
I pray,
Let none among the gods look down
With jealous eye on me—reluctant all,
To trample thus and mar a thing of price,
Wasting the wealth of garments silver-worth.
1100
Enough hereof: and, for the stranger maid,
Lead her within, but gently: God on high
Looks graciously on him whom triumph's hour
Has made not pitiless. None willingly
Wears the slave's yoke—and she, the prize and flower
1105
Of all we won, comes hither in my train,
Gift of the army to its chief and lord.
—Now, since in this my will bows down to thine,
I will pass in on purples to my home.
Clytemnestra.
A Sea there is—and who shall stay its springs?
1110
And deep within its breast, a mighty store,
Precious as silver, of the purple dye,
Whereby the dipped robe doth its tint renew.
Enough of such, O king, within thy halls
There lies, a store that cannot fail; but I—
1115
I would have gladly vowed unto the gods
Cost of a thousand garments trodden thus,
(Had once the oracle such gift required)
Contriving ransom for thy life preserved.
For while the stock is firm the foliage climbs,
1120
Spreading a shade, what time the dog-star glows;
And thou, returning to thine hearth and home,
Art as a genial warmth in winter hours,
Or as a coolness, when the lord of heaven
Mellows the juice within the bitter grape.
1125
Such boons and more doth bring into a home
The present footstep of its proper lord.
Zeus, Zeus, Fulfilment's lord! my vows fulfil,
And whatsoe'er it be, work forth thy will!
[
Exeunt all but Cassandra and the Chorus.
Chorus.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 782 focus
Auf, König und Herr, der Troja zerstört,
740
Du des Atreus Sohn!
Wie red' ich dich an? Wie ehr' ich dich recht,
Nicht über Gebühr, nicht unter dem Maß,
Das der Freude geziemt?
Viel Sterbliche sind, die trügend den Schein
745
Vorzieh'n, abirrend vom Rechte.
Mit den Leidenden laut zu beklagen ihr Weh,
Ist Jeder bereit; doch der Stachel des Grams
Dringt nicht in das innerste Leben.
So freuen sie auch mit den Fröhlichen sich,
750
Und zwingen zu lächeln den finsteren Blick.
Doch ein wackerer Hirt, der die Heerde geprüft,
Wird nicht von des Gleißners Auge getäuscht,
Das scheinbar aus frei wohlwollender Brust
Liebkost in erheuchelter Freundschaft.
755
Wohl schalt ich dich einst, da für Helena du
Auszogst in den Kampf, ich verhehl' es dir nicht,
Du schienst mir ein wahnsinntrunkener Thor,
Der das Ruder des Sinns unweise gelenkt,
Nichtwilligen Muth
760
Den in Tod Hincilenden weckend.
Nun aber erfreut im tiefsten Gemüth
Als ein freundlicher Stern die bestandene Noth.
Du erkennst mit der Zeit, wenn du prüfend geforscht,
Wer löblich daheim von den Bürgern und wer
765
Unredlich die Stadt dir gehütet.
(Nachdem die Züge sich geordnet haben, spricht Agamemnon vom Siegeswagen herab.)
Agamemnon.
Vor Allem ziemt es, Argos und die heimischen
Gottheiten anzurufen, die mir Wiederkehr
Bereitet, die mein Strafgericht an Troja mir
Vollenden halfen. Denn die Götter hörten nicht
770
Auf Red' und Gegenrede; männermordende
Verderbensloose warfen sie in blutige
Stimmurne, wollten ungetheilt der Troer Sturz;
Doch nach dem andern Stimmgefäß, das Sieg verhieß,
Erhob die Hoffnung ihre Hand und fand es leer.
775
Am Rauch erkennt man heute Troja's Trümmer noch.
Des Todes Opfer glimmen fort, mitsterbend haucht
Des alten Reichthums fetten Qualm die Asch' empor.
Dafür gebührt den Göttern tiefgefühlter Dank;
Denn unsre Hand hat zornentbrannter Schlingen List
780
Gewoben, und um eines Weibes willen hat
Die Stadt in Staub getreten Argos' Ungethüm,
Des Rosses Brut, das schildbewehrte Kriegesvolk,
Das um der Maja Niedergang anlief im Sturm;
Kühn überflog es ihren Wall und leckte sich
785
In ihrer Herrscher Blute satt, ein grimmer Leu.
Den Göttern bot ich diesen ersten frommen Gruß.
Was aber du gesprochen, (ich vergaß es nicht,)
Dasselbe sag' ich, bin mit dir ganz Eines Sinns.
Nur wenig Menschen eigen ist die Sinnesart,
790
Neidlos den Freund zu ehren, der im Glücke wohnt.
Denn wo der Abgunst feindlich Gift am Herzen sist,
Da schafft es zwiefach herbe Qual dem Krankenden:
Er fühlt vom eignen Ungemach sich schwer gedrückt,
Und jammert, daß er sehen muß das fremde Glück.
795
Aus eigner Kunde red' ich, denn ich kenne wohl
Der Menschenfreundschaft Spiegel: bloß des Schattens Bild
War alle Neigung, die mir höchste Liebe schien.
Und nur Odysseus, ging er auch ungern zu Schiff,
Zog stets am gleichen Joche treuverbündet mir:
800
So sag' ich, sei er lebend oder todt bereits.
Das Andre, was die Götter und die Stadt betrifft,
Das soll im allgemeinen Rath vereint von uns
Erwogen werden. Was sich als gesund erprobt,
Für dessen Dauer sorgen wir mit treuem Rath :
805
Doch wo's der Heilkraft edler Arzenei'n bedarf,
Da laßt mit Feuer oder Schnitt uns wohlbedacht
Versuchen, wie wir solches Weh bewältigen.
Nun geh' ich ein zum Hause, grüß' am Vaterherd
Zuerst mit aufgehobner Hand die Himmlischen,
810
Die fern hinaus mich sandten, die mich heimgeführt.
Wie Nike nun mir folgte, sei sie ewig mein!
(Klytämnestra tritt, von vielen Dienerinnen gefolgt, aus der könig. lichen Pforte.)
Klytämnestra.
Ihr Bürger Argos', graue Häupter dieser Stadt,
Vor euch enthüll' ich ohne Scheu, wie dieses Herz
Treu liebt den Gatten; denn im Zeitenlauf erlischt
815
Die blöde Scham im Menschen. Nicht aus Andrer Mund,
Aus eigner Kunde meld' ich, was ich Schweres trug,
So lange dieser ferne war vor Ilion.
Schon daß die Frau von ihrem Gatten ferngetrennt
Einsam daheimsikt, ist ein unaussprechlich Leid :
820
So manch Gerücht vernimmt sie, das ihr Schmerzen weckt,
Wie dieser ankommt, jener dann zum schlimmen Leid
Noch schlimm'res meldet; wehe! ruft's im Haus umher.
Und wenn so viele Wunden mein Gemahl empfing,
Als uns des Nufes Stimme hier verkündigte:
825
Er wäre mehr durchlöchert, als ein Fischernes.
Wär' er so oft gestorben, als die Sage ging,
Er hätt', ein andrer dreigestalter Geryon,
Gar oft im Leben (denn vom Tode red' ich nicht)
Dreifacher Erdenhülle sich mit Recht gerühmt,
830
Einmal vom Tode weggerafft in jedem Leib.
Um solcher Kunden willen, die mich ängstigten,
Wand ich um meinen Nacken oft die Todesschnur,
Die Andre lösten von der Widerstrebenden.
Deßwegen steht der Knabe nicht zur Seite mir,
835
Orestes, mein und deiner Liebe theures Pfand,
Wie's wohl geziemte: wundre dich darüber nicht.
Denn ihn erzieht ein treuer Gastfreund, Strophios
Im Phokerlande, welcher mir bedenkliche
Gefahren zeigte, deine Noth vor Ilion,
840
Und wieder, wenn im herrscherlosen Volk daheim
Den Rath ein Aufruhr stürze, wie ja Menschenart
Es sei, Gefall'ne tiefer noch in Staub zu zieh'n.
Und solcher Vorwand, glaube mir, birgt keinen Trug.
Mir aber ging der Thränen ewigrinnender
845
Brunnquell versiegen, daß darin kein Tropfe blieb.
Mein spätentschlummernd Auge schmerzt erloschen halb
Von Weinen, weil du meine Feuerwachen stets
Vergeblich harren ließest. Lag ich träumend dann,
So weckte mich der Mücke leiser Flügelschlag,
850
Die summend schwirrte, wann ich mehr Gefahr um dich
Sah, als die Zeit umfaßte, da ich schlummerte.
Nun, weil ich dieses Alles trug, nun darf ich wohl
Mit frohem Sinn dich grüßen als des Hauses Hort,
Des Schiffes rettend Ankertau, der hohen Burg
855
Grundfesten Pfeiler, greisen Vaters einzig Kind,
Dem Wandersmann, der dürstet, frische Quellenflut,
Des stillen Tages Heitre nach Gewittersturm,
Ein Land, den Schiffern wider Hoffen aufgetaucht!
Süß ist es, allem Ungemach entfloh'n zu sein.
860
Drum acht' ich solcher Grüße dich, o König, werth.
Sei nur die Mißgunst ferne! Noth ja trugen wir
Zuvor genug schon.
(Sie steigt einige Stufen der Bühnentreppe hinab.) Steige nun, geliebtes Haupt,
Herab vom Wagen, doch zur Erde setze nicht
Den Fuß, o König, der die Troerburg zertrat!
865
Was säumt ihr, Jungfrau'n, denen aufgegeben ward,
Die Decken auszubreiten auf des Pfades Grund?
Schnell glänze rings von Purpur überdeckt die Bahn,
Daß Dike wider Hoffen ihn einführt in's Haus!
Das Andre fügt mein Eifer, den kein Schlaf bezwingt,
870
Gerecht mit Götterhülfe, wie's ihr Rath verhängt.
(Die Dienerinnen breiten Purpurteppiche über die Bühne bis an den Palast.)
Agamemnon.
O Tochter Leda's, meines Hauses Hüterin,
Weil ich so spät heimkehrte, sprachst du ziemend wohl,
Du spannest lange Reden; doch das ächte Lob,
Aus fremdem Munde komme nur ein solcher Lohn!
875
Auch halte mich im Andern nicht nach Frauenart
Zu weichlich; nimmer gelle, wie Barbaren thun,
In Staub gesunken deinen Gruß herauf zu mir,
Und wecke meinem Wege nicht der Götter Neid
Mit deinem Purpur: Göttern nur ziemt solcher Preis!
880
Auf buntem Prachtgewebe wag' ich nimmermehr
Einherzuschreiten ohne Furcht, ein Sterblicher.
Als Menschen, sag' ich, ehre mich, nicht Göttern gleich!
Auch ohne Purpurdecken und getünchte Pracht
Schallt laut der Nachruhm, und ein arglos weiser Sinn
885
Ist höchste Gottesgabe. Selig preist den Mann,
Der still in wonnereichem Glück sein Leben schloß!
Wenn Alles so mir glückte, wär' ich wohlgemuth.
Klytämnestra.
Nicht also sprich mir wider meines Herzens Wunsch.
Agamemnon.
Mein Herz bewahr' ich allezeit vor Wankelmuth.
890
Klytämnestra.
Hast du vielleicht den Göttern dies aus Furcht gelobt?
Agamemnon.
Wie Keiner, überlegt' ich's und beschloß es so.
Klytämnestra.
Was, meinst du, thäte Priamos nach solchem Sieg?
Agamemnon.
Auf buntem Purpur, mein' ich, trät' er stolz daher.
Klytämnestra.
So hege denn vor Menschentadel keine Scheu.
895
Agamemnon.
Doch wiegt des Volkes stimmenvoll Gerede schwer.
Klytämnestra.
Wer unbeneidet wandelt, ist nicht neidenswerth.
Agamemnon.
Nach Streit verlangen, ziemt dem Weibe nimmermehr.
Klytämnestra.
Doch sich besiegen lassen, ziemt dem Glücklichen.
Agamemnon.
Nach solchem Sieg im Kampfe steht auch dir der Sinn?
900
Klytämnestra.
Gib nach, und laß freiwillig mir die Oberhand!
Agamemnon.
So löse, wenn du's also willst, ein Sklave schnell
Die Sohle mir, des Fußes treue Dienerin!
Daß nur der Neid aus eines Gottes Auge nicht
Fernher mich treffe, wandl' ich auf dem Purpur hier!
905
Ich fürchte sehr, daß meines Hauses Glück erbleicht,
Tritt solch' Gewebe reicher Pracht mein Fuß in Staub.
Genug-davon!
(auf Kassandra deutend) Die fremde Jungfrau führe mir
Liebreich in's Haus ein! Auf den milden Herrscher sieht
Ein Gott aus fernen Himmelshöh'n huldreich herab.
910
Freiwillig fügt sich Keiner ja dem Sklavenjoch.
Die schönste Blum' aus reichen Schäßen ausgewählt,
Des Heeres Gabe, folgte sie nach Argos mir.
Nun weil ich folgsam deinem Wort mich beugen will,
Schreit' ich zum Königshause hin den Purpurpfad.
915
Klytämnestra.
Ein weites Meer ist, (wer erschöpft des Meeres Raum?)
Das reichen Purpurs goldnen ewigneuen Schay,
Der Prachtgewande Farbenschmuck, im Schooße nährt.
Und dessen hat, o König, durch der Götter Huld
Dein Haus die Fülle; darben hat es nicht gelernt.
920
Zahlreiche Purpurdecken hätt' ich gern gelobt,
Vermocht' ich meines Gatten Haupt um solchen Preis
Zu retten, wenn's ein Seherausspruch mir gebot.
Denn lebt die Wurzel, rankt Gebüsch am Haus empor,
Weithin die Schatten breitend vor der Sonne Glut.
925
Und du, zum heimatlichen Herd zurückgekehrt,
Verkündest Frühlingswärme mir im Winterfrost;
Und wann aus herb unreifer Traube Zeus den Wein
Bereitet, weht ein kühler Morgenduft im Haus,
Da kühnvolendend heimgekehrt des Hauses Herr.
930
Zeus, Zeus, Vollender, mein Gebet vollende du,
Und was du willst vollenden, sei dir heimgestellt!
(Ab in den Palast mit Agamemnon.)
Chor
Wechſelgesang des Chores.
Erste Strophe.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-467
778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-468
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-469
781.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-470
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-471
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-472
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-473
789-790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-474
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-475
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-476
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-477
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-478
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-479
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-480
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-481
798.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-482
799.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-483
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-484
801.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-485
802.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-486
803.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-487
805-807.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-488
809.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-489
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-490
815-817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-491
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-492
826-827.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-493
830.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-494
834.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-495
835.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-496
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-497
837.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-498
838.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-499
845.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-500
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-501
851.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-502
853.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-503
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-504
856.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-505
857.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-506
858.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-507
859-860.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-508
862.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-509
863.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-510
864.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-511
865.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-512
866-868.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-513
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-514
870.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-515
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-516
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-517
875.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-518
876.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-519
877-878.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-520
886.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-521
887.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-522
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-523
897.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-524
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-525
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-526
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-527
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-528
903.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-529
904.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-530
906.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-531
909.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-532
910.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-533
912.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-534
913.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-535
914.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-536
915.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-537
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-538
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-539
921.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-540
923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-541
924.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-542
925.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-543
926.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-544
928.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-545
930.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-546
932.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-547
934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-548
936.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-549
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-550
938.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-551
939.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-552
941.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-553
943.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-554
944-945.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-555
946.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-556
948.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-557
950-952.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-558
953.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-559
957.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-560
958.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-561
961-964.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-562
965-966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-563
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
774-965.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-439
777-778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-440
779-780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-441
781.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-442
782-783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-443
783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-444
784-785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-445
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-446
788-789.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-447
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-448
792-793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-449
794-795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-450
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-451
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-452
800.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-453
801.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-454
802.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-455
803.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-456
804.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-457
807-808.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-458
809.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-459
810.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-460
813-814.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-461
815-816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-462
817.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-463
818.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-464
819.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-465
820.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-466
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-467
824.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-468
825-826.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-469
827.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-470
829.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-471
832.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-472
833.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-473
836.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-474
839.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-475
840.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-476
841.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-477
842.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-478
843.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-479
845.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-480
846.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-481
847-848.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-482
849.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-483
852.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-484
854.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-485
855.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-486
859.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-487
860.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-488
861.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-489
866-867.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-490
869.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-491
871.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-492
872.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-493
874.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-494
875-876.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-495
877.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-496
879.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-497
880.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-498
883.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-499
885.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-500
886-887.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-501
888.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-502
890.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-503
891.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-504
892.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-505
894.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-506
895.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-507
896.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-508
898.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-509
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-510
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-511
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-512
904.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-513
905.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-514
906.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-515
907-908.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-516
909-910.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-517
911.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-518
913.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-519
915.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-520
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-521
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-522
918.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-523
921.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-524
922-923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-525
924-925.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-526
926.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-527
927.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-528
929.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-529
930.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-530
931.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-531
932.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-532
933.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-533
934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-534
936.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-535
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-536
938.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-537
939-940.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-538
942.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-539
945.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-540
947.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-541
949.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-542
950.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-543
951.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-544
952.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-545
955-956.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-546
957-958.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-547
959-960.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-548
962.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-549
963.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-550
964.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-551
965.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-552