Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΧΟΡΟΣ

μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος ;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες -βαίνοντες·

τῷ δυσπραγοῦντί τ' δ' ἐπιστενάχειν
790

πᾶς τις ἑτοῖμος· δῆγμα δεῖγμα δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφ' ἧπαρ προσικνεῖται προσεφικ-·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

¹

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι

²

ὅστις δ' ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς

τὰ δοκοῦντ' εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνει -νειν φιλότητι.

Σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

Ἑλένης ἕνεκ', οὐ γάρ <σ'> om. ἐπικεύσω,
800

κάρτ' ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος

οὐδ' εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,

θάρσος θράσος ἑκούσιον

ἀνδράσι ἀνδράσιν εὖ θνῄσκουσι κομίζων·

νῦν δ' οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ' ἀφίλως
805

εὔφρων εὔφρων τις πόνον πόνος εὖ τελέσασιν < ἐγώ om.>.

γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 782-974 focus

Χορός

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ᾽,¹

Ἀτρέως γένεθλον,

πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785

μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας

καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες.

τῷ δυσπραγουντι δ᾽ ἐπιστενάχειν
790

πᾶς τις ἕτοιμος: δῆγμα² δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται:

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.

ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ <σ᾽>³ ἐπικεύσω,
800

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων

†θράσος ἑκούσιον†⁴

ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805

εὔφρων πόλις⁵ εὖ τελέσασιν.

γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

810

Ἀγαμέμνων

πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810

δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους

νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν

Πριάμου: δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ

κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς⁶

εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815

ψήφους ἔθεντο: τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει

ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.

καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.

ἄτης θύελλαι ζῶσι: συνθνῄσκουσα δὲ

σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820

τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν

τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους

ἐφραξάμεσθα⁷ καὶ γυναικὸς οὕνεκα

πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,

ἵππου νεοσσός, ἀσπιδοστρόφος λεώς,
825

πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν:

ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων

ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.

θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:

τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830

καὶ φημὶ ταὐτὰ⁸ καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.

παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,

φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.

δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος

ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835

τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται

καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.

εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,

ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,

δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840

μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,

ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος:

εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι

λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς

κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845

βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον

ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον:

ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,

ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως

πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.⁹
850

νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους

ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,

οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.

νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.

855

Κλυταιμήστρα

ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855

οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους

λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει

τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα

μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον

τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
860

τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα

ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,

πολλὰς κλύουσαν κληδόνας¹⁰ παλιγκότους:

καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ

κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865

καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν

ἁνὴρ¹¹ ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο

φάτις, τέτρηται¹² δικτύου πλέον¹³ λέγειν.

εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,

τρισώματός τἂν¹⁴ Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870

[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,]¹⁵

χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,¹⁶

ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.

τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων

πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875

ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.¹⁷

ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ,

ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,¹⁸

ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.

τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880

Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα

ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν

κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία

βουλὴν καταρρίψειεν,¹⁹ ὥστε σύγγονον

βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885

τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.

887

ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι

πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.

ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω

τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890

ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν

λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην

ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη

ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.

νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895

λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,

σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης

στῦλον²⁰ ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,

καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,

κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900

ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος.

τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.

τοιοῖσδέ τοί νιν²¹ ἀξιῶ προσφθέγμασιν.

φθόνος δ᾽ ἀπέστω: πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ

ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905

ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς

τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.

δμῳαί, τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τέλος

πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;

εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910

ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.

τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη

θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.

914

Ἀγαμέμνων

Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,

ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ:
915

μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας: ἀλλ᾽ ἐναισίμως

αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας:

καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ

ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην

χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920

μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον

τίθει: θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών:

ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν

βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.

λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925

χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων

κληδὼν ἀυτεῖ: καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν

θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ

βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.

εἰ πάντα δ᾽ ὣς πράσσοιμ᾽²² ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930

Κλυταιμήστρα

καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων

γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα

ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;

Ἀγαμέμνων

εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα

τί δ᾽ ἂν δοκεῖ²³ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935

Ἀγαμέμνων

ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.²⁴

Κλυταιμήστρα

μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς²⁵ ψόγον.

Ἀγαμέμνων

φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα

ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων

οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940

Κλυταιμήστρα

τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων

ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα

πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽²⁶ ἑκὼν ἐμοί.

944

Ἀγαμέμνων

ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας

λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945

καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν

μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.

πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν²⁷ ποσὶν

φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.

τούτων²⁸ μὲν οὕτω: τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950

τήνδ᾽ ἐσκόμιζε: τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς

θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.

ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.

αὕτη²⁹ δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον

ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955

ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,

εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.

Κλυταιμήστρα

ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;

τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον³⁰

κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960

οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,³¹

ἔχειν: πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.

πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων³² ἂν ηὐξάμην,

δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,

ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.³³
965

ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,

σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.

καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,

θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν:³⁴

ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾽³⁵ ὄμφακος πικρᾶς
970

οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,

ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.

Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει:

μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.

975

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 782-974 focus

782

Χορός

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ,

Ἀτρέως γένεθλον,

πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785

μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας

καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες.

τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν
790

πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.

ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,

τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ σʼ ἐπικεύσω,
800

κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων

θράσος ἐκ θυσιῶν

ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.

νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως
805

εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.

γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

810

Ἀγαμέμνων

πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810

δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους

νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν

Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ

κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς

ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815

ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει

ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.

καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.

ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ

σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820

τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν

τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους

ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα

πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,

ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825

πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·

ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων

ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.

θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·

τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830

καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις.

παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,

φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν.

δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος

ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835

τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται

καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.

εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι

ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς

δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840

μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,

ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·

εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.

τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς

κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845

βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον

ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·

ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,

ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως

πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.
850

νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους

ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,

οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.

νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.

855

Κλυταιμήστρα

ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855

οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους

λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει

τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα

μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον

τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.
860

τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα

ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,

πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·

καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ

κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865

καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν

ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο

φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.

εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,

τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870

πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,

χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,

ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.

τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων

πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875

ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.

ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ,

ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,

ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.

τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880

Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα

ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν

κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία

βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον

βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885

τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.

887

Κλυταιμήστρα

ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι

πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.

ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω

τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890

ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν

λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην

ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη

ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.

νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895

λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,

σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης

στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,

καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα,

κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900

ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·

τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.

τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.

φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ

ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905

ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς

τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.

δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος

πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;

εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910

ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.

τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη

θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.

914

Ἀγαμέμνων

Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,

ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915

μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως

αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·

καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ

ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην

χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920

μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον

τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·

ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν

βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.

λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925

χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων

κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν

θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ

βίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.

εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930

Κλυταιμήστρα

καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων

γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα

ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.

Ἀγαμέμνων

εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα

τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;
935

Ἀγαμέμνων

ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.

Κλυταιμήστρα

μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.

Ἀγαμέμνων

φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα

ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων

οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940

Κλυταιμήστρα

τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων

ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα

πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.

944

Ἀγαμέμνων

ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας

λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945

καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν

μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.

πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν

φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς.

τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950

τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς

θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.

ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.

αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον

ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955

ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,

εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.

Κλυταιμήστρα

ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;

τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον

κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960

οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις

ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος.

πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,

δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,

ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
965

ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους,

σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.

καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,

θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·

ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς
970

οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,

ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου.

Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·

μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 782 focus

ἄγε δὴ, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ᾽,

Ἀτρέως γένεθλον,

πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω

785

μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας

καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες.

τῷ δυσπραγοῦντι δ᾽ ἐπιστενάχειν

790

πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφ᾽ ἦπαρ προσικνείται·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.

ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,

795

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς,

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ σ᾽ ἐπικεύσω,

800

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων

θράσος ἀκούσιον

ἀνδράσι θνήσκουσι κομίζων.

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως

805

εὔφρων πόνος εὖ τελέσασι.

γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 782 focus

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ',

Ἀτρέως γένεθλον, πῶς σε προςείπω;
750

πῶς σε σεβίζω, μήθ' ὑπεράρας

μήθ' ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι, δίκην παραβάντες.

τῷ δυςπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν
755

πᾶς τις ἕτοιμος, δῆγμα δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προςικνεῖται·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀγέλαστα πρόςωπα βιαζόμενοι.

760

ὅςτις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
765

Ἑλένης ἕνεκ', οὐκ ἐπικεύσω,

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,

θάρσος ἑκούσιον

ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων·
770

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ' ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως

εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.

γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

775

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 782 focus

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ',

Ατρέως γένεθλον,

775

πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω

μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ' υποκάμψας

καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες.

780

τῷ δυσπραγοῦντι δ᾽ ἐπιστενάχειν

πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης

οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.

785

ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,

¹²

ἐν τὸν | . βίον [ . . ἐσθλὰ [ . . χερῶν | ὄμμασι | . . προσέβα |. σέβουσα | αἴνῳ | τόν τ' βίον delet ἔδεθλα ἐσθλὰ (τὰ χρυσόπαστ᾽ ἐσθλὰ h) fort. προσέσυτο pro προσέβα τοῦ scribendum (πρὸς ἔσυτο HL Ahrens). πτολίπορθ πολίπορθ σεβίξω (cfr. 450) τ' δῆγμα δῆγμα δεῖγμα (προσεφικνεῖται h) (καὶ νυκτὶ δὲ χαίρουσι) Post 785 paroemiacum intercidisse statuit πρωβατογνώμων (scripserat πρωτ., cum β sit supra τ)

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνει φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

790

Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γὰρ ἐπικεύσω,

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος

οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,

θράσος ἑκούσιον

ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων·

795

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως

εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.

γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

800

Ἀγαμέμνων.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 782 focus

ἄγε δὴ βασιλεῦ, Τροίας π τολίπορθ᾽,

Ἀτρέως γένεθλον,

πῶς σε προσείπω, πῶς σε σεβίξω,
785

μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες·

τῶι δυσπραγοῦντί τ᾽ ἐπιστενάχειν πᾶς τις ἕτοιμος,
790

δῆγμα δὲ λύπης οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται,

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι

....

ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.

σὺ δ᾽ ἐμοὶ τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

Ἑλένης ἕνεχ᾽, οὐ γάρ σ᾽ ἐπικεύσω,
800

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,

οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων,

. . . . θάρσος ἑκούσιον

ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805

εὔφρων ....

..πόνος εὖ τελέσασιν.

γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 782 focus

ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πολίπτορθ᾽,

᾿Ατρέως γένεθλον, πῶς σε προσείπω;

πῶς σε σεβίζω μήθ᾽ ὑπεράρας
780

μήθ᾽ ὑποκάμψας καιρὸν χάριτος;

πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι

προτίουσι δίκην παραβάντες·

τῶι δυσπραγοῦντι τ᾽ ἐπιστενάχειν

πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
785

οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται·

καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς

ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζομένοις·

ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,

οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτὸς
790

Testim.:

780 Hesych. παράσημον· ἀδόκιμον κίβδηλον ἀπὸ τοῦ καὶ νομισμάτων τὰ κίβδηλα παράσημα λέγεσθαι.

790-94 Stob. flor. 112, 12 (IV 1010 Hense) Αἰσ. ᾿Αγ. τῶι δυσπραγοῦντι - βιαζόμενοι.

782 appropinquat Agamemno curru vectus, in quo ad tergum eius sedet Cassandra, caput vitta sacerdotali redimita, ramum lauri gestans; currum satellites non comitantur.

Apparatus Criticus

νεάρης νεαρὰ φάους κότον δαίμον᾽ ἑτέραν δαίμονά τε τὸν ἄμαχον ἄμαχον om μελάθροισιν μελάθροις τ᾽ δ' ἕσθλα χρυσόπαστ᾽ ἐ. ἔδεθλα παλιντρόποισιν παλιντρόποις παλίντροπ᾿ προσέβαλε προσέβα τοῦ πολίπτορθ᾽ πολίπορθ᾽ παραβάντες παραβαίνοντες τ᾽ δ' δῆγμα δείγμα προσικνεῖται προσεφικνεῖται καὶ ξυγχαίρουσιν καὶ νυκτὶ δὲ χαίρ. βιαζομένοις βιαζόμενοι

ΧΟ.

τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας

ὑδαρεῖ σαίνει φιλότητι.

σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν

῾Ελένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ (σ᾽) ἐπικεύσω,

κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος
800

οὐδ᾽ εὐ πραπίδων οἴακα νέμων,

θράσος ἐκ θυσιῶν

ἀνδράσι θνήισκουσι κομίζων·

νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως

εὔφρων πόνον εὐ τελέσασιν (ἐγώ·)
805

γνώσηι δὲ χρόνωι διαπευθόμενος

τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως

πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 810-974 focus

AGAMEMNON.

First, indeed, Argos , and the gods, the local,
810

’T is right addressing — those with me the partners

In this return and right things done the city

Of Priamos: gods who, from no tongue hearing

The rights o’ the cause, for Ilion ’s fate man-slaught’rous

Into the bloody vase, not oscillating,
815

Put the vote-pebbles, while, o’ the rival vessel,

Hope rose up to the lip-edge: filled it was not.

By smoke the captured city is still conspicuous:

Até’s burnt offerings live: and, dying with them,

The ash sends forth the fulsome blasts of riches.
820

Of these things, to the gods grace many-mindful

’T is right I render, since both nets outrageous

We built them round with, and, for sake of woman,

It did the city to dust — the Argeian monster,

The horse’s nestling, the shield-bearing people
825

That made a leap, at setting of the Pleiads,

And, vaulting o’er the tower, the raw-flesh-feeding

Lion licked up his fill of blood tyrannic.

I to the gods indeed prolonged this preface;

But — as for thy thought, I remember hearing —
830

I say the same, and thou co-pleader hast me.

Since few of men this faculty is born with —

To honour, without grudge, their friend, successful.

For moody, on the heart, a poison seated

Its burthen doubles to who gained the sickness:
835

By his own griefs he is himself made heavy,

And out-of-door prosperity seeing groans at.

Knowing, I’d call (for well have I experienced)

Fellowship’s mirror, phantom of a shadow,

Those seeming to be mighty gracious to me:
840

While just Odusseus — he who sailed not willing —

When joined on, was to me the ready trace-horse.

This of him, whether dead or whether living,

I say. For other city-and-gods’ concernment —

Appointing common courts, in full assemblage
845

We will consult. And as for what holds seemly —

How it may lasting stay well, must be counselled:

While what has need of medicines Paionian

We, either burning or else cutting kindly,

Will make endeavour to turn pain from sickness.
850

And now into the domes and homes by altar

Going, I to the gods first raise the right-hand —

They who, far sending, back again have brought me.

And Victory, since she followed, fixed remain she!

855

KLUTAIMNESTRA.

Men, citizens, Argeians here, my worships!
855

I shall not shame me, consort-loving manners

To tell before you: for in time there dies off

The diffidence from people. Not from others

Learning, I of myself will tell the hard life

I bore so long as this man was ’neath Ilion .
860

First: for a woman, from the male divided,

To sit at home alone, is monstrous evil —

Hearing the many rumours back-revenging:

And for now This to come, now That bring after

Woe, and still worse woe, bawling in the household!
865

And truly, if so many wounds had chanced on

My husband here, as homeward used to dribble

Report, he’s pierced more than a net to speak of!

While, were he dying (as the words abounded)

A triple-bodied Geruon the Second,
870

Plenty above — for loads below I count not —

Of earth a three-share cloak he’d boast of taking,

Once only dying in each several figure!

Because of suchlike rumours back-revenging,

Many the halters from my neck, above head,
875

Others than I loosed — loosed from neck by main force!

From this cause, sure, the boy stands not beside me —

Possessor of our troth-plights, thine and mine too —

As ought Orestes: be not thou astonished!

For, him brings up our well-disposed guest-captive
880

Strophios the Phokian — ills that told on both sides

To me predicting — both of thee ’neath Ilion

The danger, and if anarchy’s mob-uproar

Should overthrow thy council; since ’t is born with

Mortals, — whoe’er has fallen, the more to kick him.
885

Such an excuse, I think, no cunning carries!

887

As for myself — why, of my wails the rushing

Fountains are dried up: not in them a drop more!

And in my late-to-bed eyes I have damage,

Bewailing what concerned thee, those torch-holdings
890

For ever unattended to. In dreams — why,

Beneath the light wing-beats o’ the gnat, I woke up

As he went buzzing — sorrows that concerned thee

Seeing, that filled more than their fellow-sleep-time.

Now, all this having suffered, from soul grief-free
895

I would style this man here the dog o’ the stables,

The saviour forestay of the ship, the high roof’s

Ground-prop, son sole-begotten to his father,

— Ay, land appearing to the sailors past hope,

Loveliest day to see after a tempest,
900

To the wayfaring-one athirst a well-spring,

— The joy, in short, of ’scaping all that ’s — fatal!

I judge him worth addresses such as these are

— Envy stand off! — for many those old evils

We underwent. And now, to me — dear headship! —
905

Dismount thou from this car, not earthward setting

The foot of thine, O king, that’s Ilion ’s spoiler!

Slave-maids, why tarry? — whose the task allotted

To strew the soil o’ the road with carpet-spreadings.

Immediately be purple-strewn the pathway,
910

So that to home unhoped may lead him — Justice!

As for the rest, care shall — by no sleep conquered —

Dispose things — justly (gods to aid!) appointed.

914

AGAMEMNON.

Offspring of Leda, of my household warder,

Suitably to my absence hast thou spoken,
915

For long the speech thou didst outstretch! But aptly

To praise — from others ought to go this favour.

And for the rest, —-not me, in woman’s fashion,

Mollify, nor — as mode of barbarous man is —

To me gape forth a groundward-falling clamour!
920

Nor, strewing it with garments, make my passage

Envied! Gods, sure, with these behoves we honour:

But, for a mortal on these varied beauties

To walk — to me, indeed, is nowise fear-free.

I say — as man, not god, to me do homage!
925

Apart from foot-mats both and varied vestures,

Renown is loud, and — not to lose one’s senses,

God’s greatest gift. Behoves we him call happy

Who has brought life to end in loved well-being.

If all things I might manage thus — brave man, I!
930

KLUTAIMNESTRA.

Come now, this say, nor feign a feeling to me!

AGAMEMNON.

With feeling, know indeed, I do not tamper!

KLUTAIMNESTRA

Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?

AGAMEMNON.

If any, I well knew resolve I outspoke.

KLUTAIMNESTRA.

What think’st thou Priamos had done, thus victor?
935

AGAMEMNON.

On varied vests — I do think — he had passaged.

KLUTAIMNESTRA

Then, do not, struck with awe at human censure ....

AGAMEMNON.

Well, popular mob-outcry much avails too.

KLUTAIMNESTRA.

Ay, but the unenvied is not the much valued.

AGAMEMNON.

Sure, ’t is no woman’s part to long for battle.
940

KLUTAIMNESTRA.

Why, to the prosperous, even suits a beating.

AGAMEMNON.

What? thou this beating us in war dost prize too?

KLUTAIMNESTRA.

Persuade thee! power, for once, grant me — and willing!

944

AGAMEMNON.

But if this seem so to thee — shoes, let someone

Loose under, quick — foot’s serviceable carriage!
945

And me, on these sea-products walking, may no

Grudge from a distance, from the god’s eye, strike at!

For great shame were my strewment-spoiling — riches

Spoiling with feet, and silver-purchased textures!

Of these things, thus then. But this female-stranger
950

Tenderly take inside! Who conquers mildly

God, from afar, benignantly regardeth.

For, willing, no one wears a yoke that’s servile:

And she, of many valuables, outpicked

The flower, the army’s gift, myself has followed.
955

So, — since to hear thee, I am brought about thus, —

I go into the palace — purples treading.

KLUTAIMNESTRA.

There is the sea — and what man shall exhaust it? —

Feeding much purple’s worth-its-weight-in-silver

Dye, ever fresh and fresh, our garments’ tincture;
960

At home, such wealth, king, we begin — by gods’ help —

With having, and to lack, the household knows not.

Of many garments had I vowed a treading

(In oracles if fore-enjoined the household)

Of this dear soul the safe-return-price scheming!
965

For, root existing, foliage goes up houses,

O’erspreading shadow against Seirios dog-star;

And, thou returning to the hearth domestic,

Warmth, yea, in winter dost thou show returning.

And when, too, Zeus works, from the green-grape acrid,
970

Vine — then, already, cool in houses cometh —

The perfect man his home perambulating!

Zeus, Zeus Perfecter, these my prayers perfect thou!

Thy care be — yea — of things thou mayst make perfect!

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 782 focus

Come, O king! sacker of Troy, offspring of Atreus, how shall I greet thee, how shall I do thee reverence, so as neither to overstep nor to fall short of the due meed of affection? Many among mortals prefer the semblance of good while they transgress justice. And to sigh over him that is in adversity every one is ready, but the gnawing of sorrow reaches not to their heart. And with a like appearance they unite in the joy of others, forcing their unsmiling countenances. But whoever well knows his flock , it is not possible that the eyes of a man who seems from kindly feeling to fawn in watery friendliness should escape him. Thou too, at that time when fitting forth the armament in Helen's cause, (for I will not conceal it from thee.) wast [to my eyes] pourtrayed most gracelessly, and as ill guiding the helm of thy thoughts in forcing on men doomed to die a constrained valour. But now to us who have ended, (their toils) the labour seems to have been in good will, (as we confess) not from light impulse, nor without friendly disposition . And in time, after thorough inquiry, thou wilt know both him of the citizens that hath justly, and him that hath unduly administered the affairs of the city.

AGAMEMNON

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 782 focus

chasseurs ¹ armés du bouclier s'élançaient

AGAMEMNON

LE CHŒUR

sans aller au delà, sans rester en deçà ² de l'hommage qui
te revient ? Tant de mortels, soucieux surtout d'apparences, dépassent la juste mesure ! L'homme malheureux trouve chacun prêt à gémir sur lui, sans que nul chagrin pénètre et morde les cœurs ; et, pour
se donner l'air de partager vos joies, plus d'un contraint au sourire un visage qui n'en voulait pas ³. Mais l'homme clairvoyant qui connaît son troupeau ne se laisse pas duper par des regards qui semblent révéler un cœur tout dévoué et dont la caresse trahit une amitié qui n'est pas sans mélange ⁴. Jadis, quand, pour Hélène, tu levas une armée, je ne
saurais te le cacher, tu fus par moi classé comme extravagant et incapable de tenir le gouvernail de ta raison : sacrifie-t-on des guerriers pour ramener une impudique partie de son plein gré ⁵ !
Mais aujourd'hui, du fond du cœur, en ami vrai, à ceux qui ont mené leur tâche à bien,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 782 focus

My royal lord, by whoſe victorious hand

880

The tow’rs of Troy are fall’n, illuſtrious ſon

Of Atreus, with what words, what reverence

Shall I addreſs thee, not t’o’erleap the bounds

Of modeſt duty, nor to ſink beneath

An honorable welcome?

885

Some there are,

That form themſelves to ſeem, more than to be,

Transgreſſing honeſty: to him that feels

Miſfortune’s rugged hand, full many’ a tongue

Shall drop condolence, tho’ th’ unfeeling heart
890

Knows not the touch of ſorrow; these again

In fortune’s ſummer gale with the like art

Shall dreſs in forc’d ſmiles th’ unwilling face:

But him the penetrating eye ſoon marks,

That in the ſeemly garb of honest zeal
895

Attempts to cloath his meager blandiſhments.

When firſt in Helen’s cauſe my royal lord

Levied his hoſt, let me not hide the truth,

Notes, other than of muſic, echoed wide

In loud complaints from ſuch as deem’d him raſh,
900

And void of reason, by conſtraint to plant

In breaſts averſe the martial ſoul, that glows

Deſpiſing death.

But now their eager zeal

Streams friendly to those chiefs, whoſe proſp’rous valour

905

Is crown’d with conquest. Soon then ſhalt thou learn,

As each ſupports the ſtate, or ſtrives to rend it

With faction, who reveres thy dignity.

AGAMEMNON.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 782 focus

Agamènnone, figlio d'Atreo,

signore, che Troia hai distrutta,

come io ti dovrò salutare?

Come io potró renderti onore,

né troppo innalzandoti,
895

né troppo abbassandoti dal punto opportuno?

Fra gli uomini, molti prescelgono

parere, e non essere,

e lunge dal giusto s' avviano.

A pianger con chi s' addolora
900

è pronto ognun d'essi;

né addenta

il morso del duolo i lor visceri;

e a quanti si allegrano,

CORIFEO

sé mostrano allegri, sforzando

905

i volti, ove riso non brilla.

Ma chi ben conosce sue pecore,

non vale ad illuderlo il viso

di chi lo blandisce con ilare aspetto.

con tepido affetto.

910

COREUTA

Quando tu trascinasti l'esercito

dietro ad Elena, a tristi colori,

non lo nego, dipinto io ti vidi:

né mi parve che tu del tuo senno

piú reggessi la barra, che a morte
915

conducevi la gente.

Ma ora,

non a cuore leggero, né senza

amistà, si rivolge il mio spirito

a chi bene l'impresa compie'.
920

E col tempo, se indaghi, vedrai

chi fra gli uomini d'Argo s' attenne

a giustizia; ed impronto chi fu.

AGAMENNONE

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 782 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 782 focus

das Geleit zu Priamos' Hause, der Braut

der höllischen, thränengefreiten.

750 Ein altes, oftgehörtes Wort sagt, daß ein volles Menschenglück
780

unfehlbar sich den Sohn erzeugt, den Erben. Sohn und Erbe wird

755 des Glückes unermeßlich Elend.

Das kann ich nicht glauben, ich bleibe dabei:

fortwuchernd entsprießt aus Sünden und Schuld

760 zahlreiche den Eltern gleichende Brut.
785

Chor.

Ein Haus, das Recht und Tugend bewahrt,

vererbt auch dauernden Segen,

Die Hoffart treibt ihr grausam Spiel

mit fremdem Leide fort und fort,

765 ein Frevel zeugt den andern.
790

Früh oder spat kommt ihr der Tag,

da wagt sie eine schwarze Tat,

770 und unwiderstehlich unnahbar ersteht

dem Hause der Frevel unseliges Kind,

der Dämon der blutigen Schuld:
795

der trägt die Züge der Eltern.

Auch unter rauchgeschwärztem Dach

leiht Dike der Rechtschaffenheit

775 den Schimmer ihres Segens.

780 Doch wo ein Haus von Golde gleißt
800

und Sündenschuld die Hände schwärzt,

da hebt sie sich abgewendeten Blicks

von hinnen. Es blenden die Schätze sie nicht.

Und überall führt sie das Recht

und die Wahrheit zum endlichen Siege.
805

Auf einem Wagen kommt Agamemnon in königlichem Schmucke; hinter ihm sitzt Kassandra, durch Wollbinden im Haare und den Lorbeerstab in der Hand als Prophetin gekennzeichnet. Einige Krieger geleiten den Wagen.

Chorführer.

Fürst, Zerstörer Troias, Sohn des Atreus,

wie begegn' ich dir, mit welchem Gruße,

785 Huldigung und Dank gerecht verteilend,

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 782 focus

Hail to thee, chief of Atreus' race,

Returning proud from Troy subdued!
895

How shall I greet thy conquering face?

How nor a fulsome praise obtrude,

Nor stint the meed of gratitude?

For mortal men who fall to ill

Take little heed of open truth,
900

But seek unto its semblance still:

The show of weeping and of ruth

To the forlorn will all men pay,

But of the grief their eyes display,

Nought to the heart doth pierce its way.
905

And, with the joyous, they beguile

Their lips unto a feignèd smile,

And force a joy, unfelt the while;

But he who as a shepherd wise

Doth know his flock, can ne'er misread
910

Truth in the falsehood of his eyes,

Who veils beneath a kindly guise

A lukewarm love in deed.

And thou, our leader—when of yore

Thou badest Greece go forth to war
915

For Helen's sake—I dare avow

That then I held thee not as now;

That to my vision thou didst seem

Dyed in the hues of disesteem.

I held thee for a pilot ill
920

And reckless of thy proper will

Endowing others doomed to die

With vain and forced audacity!

Now from my heart, ungrudgingly,

To those that wrought, this word be said—
925

Well fall the labour ye have sped—

Let time and search, O king, declare

What men within thy city's bound

Were loyal to the kingdom's care,

And who were faithless found.
930
[ Enter Agamemnon in a chariot, accompanied by Cassandra. He speaks without descending.

Agamemnon.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 782 focus

Auf, König und Herr, der Troja zerstört,
740

Du des Atreus Sohn!

Wie red' ich dich an? Wie ehr' ich dich recht,

Nicht über Gebühr, nicht unter dem Maß,

Das der Freude geziemt?

Viel Sterbliche sind, die trügend den Schein
745

Vorzieh'n, abirrend vom Rechte.

Mit den Leidenden laut zu beklagen ihr Weh,

Ist Jeder bereit; doch der Stachel des Grams

Dringt nicht in das innerste Leben.

So freuen sie auch mit den Fröhlichen sich,
750

Und zwingen zu lächeln den finsteren Blick.

Doch ein wackerer Hirt, der die Heerde geprüft,

Wird nicht von des Gleißners Auge getäuscht,

Das scheinbar aus frei wohlwollender Brust

Liebkost in erheuchelter Freundschaft.
755

Wohl schalt ich dich einst, da für Helena du

Auszogst in den Kampf, ich verhehl' es dir nicht,

Du schienst mir ein wahnsinntrunkener Thor,

Der das Ruder des Sinns unweise gelenkt,

Nichtwilligen Muth
760

Den in Tod Hincilenden weckend.

Nun aber erfreut im tiefsten Gemüth

Als ein freundlicher Stern die bestandene Noth.

Du erkennst mit der Zeit, wenn du prüfend geforscht,

Wer löblich daheim von den Bürgern und wer
765

Unredlich die Stadt dir gehütet.

(Nachdem die Züge sich geordnet haben, spricht Agamemnon vom Siegeswagen herab.)

Agamemnon.

Notes on the current edition

Agamemnon

1. καὶ ξυγχαίρουσιν : καὶ νυκτὶ δὲ χαίρουσιν Stob.

2. lac. ind. Hermann

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

789-790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-474

ἐπράξαμεν Libri

καὶ πάγας ὑπερκότους ἐπραξάμεσθα

, nisi quod

ἐπραξάμεθα

est in edd. Vict. Cant. Etiam scholiastes

καὶ πάγας

legit. Tyrwhittus autem et Orellius ad Isocr. p. 371. coniecerunt

ἁρπαγάς

. Hoc si scripsisset Aeschylus, inepte adiecisset epitheton

ὑπερκότους

vel

ὑπερκόπους

. Et Blomfieldius quidem ex Heathii sententia

ὑπερκόπους

edidit, totam vocem

ὑπέρκοτος

ex lingua Graeca expellendam censens: de qua re dictum est ad v. 447. Nobis iracunda retia multo et significantius et aptius dici videntur, quam

ὑπέρκοποι πάγαι

, quod ne satis quidem patet quomodo sit intelligendum. Scribendum vero erat

πράξαντες

. Infra v. 1334.

πᾶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατ᾽ ἂν φράξειεν ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος.

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-475

Ἀργεῖον Porsonus dubitationis notam ad

Ἀργεῖον

apposuit, qua commotus Blomfieldius

ἄγριον

scribendum esse coniecit. Recte vero hic, ut Graecorum laudetur virtus,

Ἀργεῖον

dicit poeta.

791

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-476

ἀσπιδηφόρος

ἀσπιδηστρόφος

Flor. Vict.

ἀσπιδοστρόφος

Farn. recte, quod ad formam vocabuli attinet. Nam

ἀσπιδηστρόφος

iure in dubitationem vocatum a Lobeckio ad Phryn. p. 683. et Blomfieldio, quem v. in glossario ad Sept. c. Th. v. 415. Comparari potest Homeri illud II. VII. 238.

οἶδ᾽ ἐπὶ δεξιά, οἶδ᾽ ἐπ' ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν ἀζαλέην

. Sed multo hic quidem aptius est quod Blomfieldio debetur,

ἀσπιδηφόρος

792

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-477

ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν

ὁμήρους

Flor. De tempore captae urbis copiose dixit Stanleius. Conf. schol. Euripidis ad Hec. v. 914. (892. Matth.) et quos citavit C. G. Müllerus de cyclo epico p. 113. Magno cum doctrinae apparatu hanc rem disputavit Boeckhius in Corp. Inscr. vol. II. p. 328-330. Hic, quod ea tempestate anni, qua capta putabatur Troia, Vergiliae non occiderint noctu, Aeschylus autem vix aliam anni tempestatem in mente habuerit, audacius eum nocturnum tempus

ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν

, antequam ortae essent matutino Vergiliae, dixisse censet. Haec quidem Aeschyli verborum explicatio manifesto non potest admitti; ut recte dixerit O. Müllerus in Notitiis litt. Gotting. a. 1834. n. 198. 199. nondum satis explicatum esse hunc locum. Credibile est autem Aeschylum eorum aliquem veterum poetarum, qui

Ἰλίου πέρσιν

scripserunt, secutum esse. Fabulam de Electra tetigit scholiastes Arati ad v. 257. et 259.

793

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-478

ὑπερθορὼν

ὑπερθορών

Vict.

ὑπερθορῶν

Flor. Farn.

794

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-479

ὠμὴς

ὠδὶς

Farn. quod neglexit Elmsleius.

795

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-480

NA Athenaeus XIII. p. 573. Β.

καταλέξω δέ σοι, Κύνουλκε, Ἰωνικήν τινα ῥῆσιν ἐκτείνας κατὰ τὸν Αἰσχύλου περὶ ἑταίρων

. Meinekius Philol. Exerc. II. p. 29.

κατὰ τὸν Αἰσχύλου Ἀγαμέμνονα

. Respicitur enim ad v. 796. 883.

796

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-481

φρόνημα τοὐμὸν Non recte quidem Schützius

φρόνημα, ὃ μέμνημαι κλύων

coniecerat: sed qui id ei ut ineptissimum exprobrat Wellauerus, num quid aptius protulit, quum his verbis explicavit sententiam, quod vero ad tuum erga me animum attinet, memini me audire? Hoc dicit, memini, neque obliviscor, quae audivi.

797

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-482

τἄλλα Libri

ταῦτα

. Emendavit primus Auratus.

798

799. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-483

NA Hic et sequens versus exstant apud Stobaeum XXXVIII. 25.

799

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-484

φίλων Consentiunt et Stobaeus et Aeschyli libri in

φίλον

, quod Elmsleius aliquando in

φίλων

mutandum esse censuit. Mutavit tamen postea sententiam. Vide quae dixi ad Soph. Αi. v. 998. φθόνων Deinde

φθόνου

Farn. Vict. Apud Stobaeum est

ψόγου

. In Flor.

φθόνων

, quod ut exquisitius recipiendum duxi. Plato leg. VII. p. 801. Ε.

μετά γε μὴν ταῦτ᾽ ἤδη νόμος ἄνευ φθόνων εὐθὺς γίγνοιτ' ἂν ὁδε.

800

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-485

καρδίᾳ Libri

καρδίαν

. Casaubonus, Grotius in Excerptis, Pearsonus

καρδίᾳ

, quod Blomfieldius recepit. Defendendam putavit librorum scripturam Lobeckius ad Ai. v. 191. p. 151. ed. sec. Ei qui assentitur Wellauerus, male memoravit Reisigii Enarrationem Oed. Col. ad v. 1162. qui prorsus de alio genere constructionis loquitur. In eadem sententia est Matthiae in Gramm. Gr. §. 409. 4. b. p. 748. sed hic quoque dissimilia consocians. Multo magis omnia conturbavit G. Bernhardy in Syntaxi p. 266. ut vel Sophoclis illud in Trach. v. 836.

δεινοτάτῳ μὲν ἕδρας προςτετακὼς φάσματι

in exemplis accusativi cum verbis e

πρός

compositis constructi afferret. Sed etiam cetera quae memoravit incredibili quodam modo confudit: quorum

προςτρέπεσθαι, προςέρπειν

ne possunt quidem aliter pro significatione sua construi; alia autem accusativum propter subiectam notionem non verbi per se propriam poscunt, ut

προςκυνεῖν, προςεύχεσθαι, προςπαίζειν, προςκύρειν, προςερεύγεσθαι

; alia denique eadem necessitate, quum de accessione ad aliquid dicuntur, accusativum requirunt, ut

προςκαθέζεσθαι

. Thuc. I. 61.

προςκαθεζόμενοι δὲ καὶ αὐτοὶ τὴν Πύδναν ἐπολιόρκησαν μέν

. Demosthenis quem locum dicat, nescio: si talem qualis p. 193, 5. ed. Reisk. de Samo,

τὴν δέ, προςκαθεζόμενος καὶ βοηθήσας, ἠλευθέρωσε

, ambiguum est accusativusne an dativus intelligi debeat. Plane autem fieri nequit ut

προςπασσαλεύειν

ita construatur. Nam quod affert Herodoti IX. 120.

ἀπαγαγόντες δὲ αὐτὸν ἐς τὴν ἀκτὴν ἐς τὴν Ξέρξης ἔζευξε τὸν πόρον, οἳ δὲ λέγουσι ἐπὶ τὸν κολωνὸν τὸν ὑπὲρ Μαδύτου πόλιος, σανίδα προςπασσαλεύσαντες ἀνεκρέμασαν

, id scripsit ille

σανίδι

vel, ut Schweighaeuserus edidit,

πρὸς σανίδα

, praesertim quum de eadem re eodemque homine VII. 33. dicat

πρὸς σανίδα διεπασσάλευσαν

, quod etiam

πρὸς σανίδα προςδιεπασσάλευσαν

legitur. Nam

σανίδα προςπασσαλεύσαντες

non potest aliter intelligi quam, quod non credibile est dicere Herodotum voluisse,

σανίδα αὐτῷ προςπασσαλεύσαντες

. Quamquam fuisse videntur qui hoc probarent. Eustathius enim p. 1923, 43. scribit

ἰστέον δὲ ὅτι εὑρόντες τινὲς παρὰ Ἡροδότῳ κείμενον τὸ “ζῶντα” τὸν δεῖνα “πρὸς σανίδα διεπαττάλευσαν,” ἐβιάσαντο κἀνταῦθα ὅμοιόν τι νοῆσαι καὶ ἐπὶ τοῦ “σανίδας δ᾽ ἐκδῆσαι ὄπισθεν…” ἀλλὰ κρεῖττόν ἐστι νοεῖν ἁπλούστερον αὐτὸ ἀντὶ τοῦ τὰς θύρας κλείσαντες ἐκδῆσαι αὐτὰς μετὰ ταῦτα

. Dicit hoc de poena Melanthii Od. XXII. 173.

σφῶν δ᾽ ἀποστρέψαντε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν ἐν θαλάμῳ βαλέειν, σανίδας δ᾽ ἐκδῆσαι ὄπισθεν.

Nam hoc qui Herodoto auctore usi interpretabantur, male quidem, de asseribus alligatis Melanthio, eos non verba Herodoti quae in septimo, sed quae in nono sunt libro, spectasse apparet. Ut ad Aeschylum redeam, si is

καρδίᾳ προςήμενος

dixit, assidentem cordi invidiam, sin

καρδίαν προςήμενος

, accedentem ad cor ibique locum occupantem intelligi voluit. A quo genere plane diversum est, quod Matthiae apposuit, Sophocli in Oed. Col. v. 1166. dictum

τίς δῆτ᾽ ἂν εἴη τήνδ᾽ ὁ προςθακῶν ἕδραν;

Nam

πόλις

refertur ad

τῷ βωμῷ

, quod ex re ipsa intelligitur: ad Neptuni enim aram consederat Polynices:

ἕδραν

autem eo modo additum est, quo

πονεῖν πόνον

et innumerabilia alia dicuntur. Apud Aeschylum dativum praetuli.

801

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-486

διπλάζει Male Stanleius coniecit

διπλάσα

. V. Lob. ad Phryn. p. 616. πεπαμένοι Deinde libri

πεπαμένοι

, quod Porsonus correxit. ἄχθος Denique perelegans est et nescio an verum quod in excerptis Aurati adnotatum est,

νόσου

, credo ut,

ἄχθος νόσου

iunctis, ad

τῷ πεπαμένῳ

suppleatur

τὸν ἰόν

802

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-487

αὐτῶν πήμασιν

αὐτοῦ πήμασι

Flor.

803

805-807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-488

λέγοιμ' ἂν ... ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς In editionibus veteribus coli signo post

λέγοιμ' ἄν

distinctum, cetera usque ad

ἐμοί

sine interpunctione continuata. Porsonus commata post

λέγοιμ' ἄν

κάτοπτρον

posuit, cum Schutzio haec verba,

εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι ὁμιλίας κάτοπτρον

, in parenthesi dicta volens. Blomfieldius parenthesin fecit haec tantum,

εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι

. Ad explicandam sententiam alius alio magis incredibilia attulerunt. Orellius ad Isocr. p. 202.

κάτοπτρον

nominativum esse putabat, ut eo nomine sese appellaret Agamemno: eaque videtur scholiastae sententia fuisse, qui sic scribit,

ἤγουν καλῶς οἶδα διακρίνειν τὰς ὁμιλίας τῶν συνόντων μοι, ὡς τὰς ἐμφάσεις τῶν προςώπων τὸ κάτοπτρον

. At id et ad dictionem valde durum et molestum est, ad sensum autem ne aptum quidem, quia quae sequuntur verba,

εἴδωλον σκιᾶς

, contrarium de speculo praedicant. Duplex enim speculi vis est, una, ut veram speciem ostendat, quo sensu dictum est illud Aeschyli

κάτοπτρον εἴδους χαλκός ἐστ', οἶνος δὲ νοῦ

, quod Abreschius et Blomfieldius, quamvis alienissimum ab hoc loco, attulerunt; altera, quod imaginem rei, non rem ipsam exhibet, id quod hic erat spectandum. Absurdus ergo esset Agamemno, si se, quod veram speciem amicorum animo impressam haberet, speculum appellaret, et tamen statim speciem illam, quam referret speculum, inanem et vanam esse diceret. Immo quod in speculo nihil cernitur nisi imago rei,

ὁμιλίας κάτοπτρον

sic dicit ut imaginem specularem amicitiae significet, quam deinde apertius

εἴδωλον σκιᾶς

vocat. Verba autem illa,

εἴδωλον

σκιά

, fere eadem potestate usurpantur. Sophocles Ai. v. 125.

ὁρῶ γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν ὄντας ἄλλο πλὴν εἴδωλ᾽, ὅσοιπερ ζῶμεν, ἢ κούφην σκιάν.

Idem Phil. v. 946.

κοὐκ οἶδ᾽ ἐναίρων νεκρόν, ἢ καπνοῦ σκιάν, εἴδωλον ἄλλως.

Idemque in Tyro fr. XV. equam dicit in fluvio conspicere

σκιᾶς εἴδωλον

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-489

σειραφόρος

Flor. Farn.

σειρασφόρος

Vict.

809

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

774-965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-439

drittes Epeisodion. 6* Der siegreiche Agamemnon erscheint auf einem Wagen. Zur Seite sitzt ihm Kasandra, als Seherin gekennzeichuet durch weifses Gewand, den χιτών ὀρθοστάδιος (Poll. IV 18, 119), über dem sie ein Netz von Wollenfäden ἄγρηνον (Poll. IV 18, 116, Hesych. u. d. W.) trägt (1269), dann durch Scepter und den mit Wolle umwickelten Lorbeerkranz, der um den Hals auf die Brust herabhängt (1264, Hom. A 15 und Schol. zu Aristoph. Plut. 39, vgl. Wieseler Zeitschr. f. d. Altertumsw. 1848 S. 108 f.). Über Purpurteppiche, die Klytämestra hinbreiten läfst, schreitet Agamemnon später in den Palast. So wird der tragische Eindruck durch den Kontrast des Glanzes und Glückes gesteigert. Die Anapäste recitiert der Chorführer.

788-789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-447

τὰ, ἅ. Ζυ δοκοῦντα ἐξ εὔφρονος διανοίας ergänzt sich σαί- νειν aus σαίνει oder vielmehr ein Begriff wie ξυγχαίρειν, da das σαίνειν mehr der wässerigen Freundschaft als der aufrichtigen und lauteren Gesinnung zukommt. ὑδαρεί, μεμιγμένῃ καὶ οὐ καθαρᾷ καὶ ἀκράτῳ Schol., vom Weine hergenommen.

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-448

οὐκ ἐπικεύσω wie Hom. E 816 τῷ τοι προφρονέως ἐρέω ἔπος οὐδ᾽ ἐπικεύσω. Vgl. auch Prom. 282 ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι.

792-793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-449

κάρτ᾽ ἀπομούσως οὐδ᾽ (für καὶ οὐ, Krüger II 69, 60) εὖ νέμων. ἦσθα γεγραμμένος scil. ἐν δέλτοις φρενῶν, vgl. Prom. 815 ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενών, Cho. 448 ἐν φρεσὶν γράφου, 695 ἔγγραφε, du warst mir im Geiste angemerkt als einer u. s. w. πραπίδων οἴακα νέμων vgl. Pers. 769 φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν ὠακοστρόφουν, Sept. 3 ἐν πρύμνη πόλεως οἴακα νωμῶν. Mit

794-795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-450

Du machtest mir den Eindruck wie einer, der Sterbenden nichtige Tröstungen zubringt. Als du das Heer mit der Aussicht auf Ruhm und Beute aufmuntertest, kam mir das vor, wie wenn einer einen Sterbenden mit trügerischen Lebenshoffnungen tröstet.

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-451

Mit ἀπ᾿ ἄκρας φρενός vgl. Eur. Hipp. 254 χρῆν γὰρ μετρίας εἰς ἀλλήλους φιλίας θνητοὺς ἀνακίρνασθαι πρὸς ἄκρον καὶ μὴ μυελὸν ψυχῆς, Hek. 242 οὐ γὰρ ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου. Der Ausdruck „nicht von der Oberfläche des Gemütes aus" für,,aus innerster Seele" ist ähnlich wie δι᾽ ὄμματος ἀστακτὶ (für „in Strömen") λείβων δάκρυον Soph. Oed. K. 1251.

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-452

„Die Arbeit ist herzlich und aufrichtig dankbar gesinnt (vgl. 275) den glücklichen Vollbringern" mufs, wenn der Text in Ordnung ist, bedeuten: „Die Arbeit erwirbt aufrichtige und von Herzen kommende Dankbarkeit." πόνος wird besonders von der Kriegsarbeit gesagt.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-453

οἰκουροῦντα πόλιν d.i. „der zu Hause, während ihr im Felde standet, des Staates waltete". Denn οἰκουρεῖν deutet auf die Abwesenheit des eigentlichen Herrn und Leiters hin. Vgl. 1224, 1626.

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-454

μὲν wird 820 wieder aufgenommen.

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-455

μεταιτίους, behilflich.

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-456

δικαίων: vgl. 41, Eur. Iph. Τ. 559 ὡς εὐ κακὸν δίκαιον εἶσεπράξατο.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-457

δίκας (den Rechtshandel) οὐκ ἀπὸ γλώσσης (der streitenden Parteien; anders steht ἀπὸ γλώσσης in der zu Eum. 677 a. St.) κλύοντες wie menschliche Richter, ἀλλ᾽ αὐτοὶ εἰδότες. Vgl. Aeschin. I 92 οὐ γὰρ ἐκ τοῦ λόγου μόνον οὐδὲ ἐκ τῶν μαρτυριῶν, ἀλλ᾽ ἐξ ὧν αὐτοὶ συνίσασι καὶ ἐξητάκασι, τὴν ψῆφον φέρουσι (die Richter auf dem Areopag). ἀνδροθνῆτας ψήφους Ἰλίου φθορᾶς, die auf Blutvergiefsen abzielenden Stimmen für Ilions Untergang. εἰς αἱματηρὸν τεῦχος mit Bezug auf den Gebrauch im athenischen Blutgerichtshofe zwei κάδοι, einen θανάτου oder ἀπολλύντα und einen ἐλέου oder ἀπολύοντα aufzustellen (Schol. Aristoph. Wesp. 991, Harpokrat. unter καδίσκος, vgl. Eum. 745).

807-808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-458

τῷ ἐναντίω, τῷ ἀπολύοντι. Diesem streckte nur die Hoffnung die Hand entgegen, kein einen Stimmstein bringender Richter. Vgl. Eur. Herc. 1218 τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόνον (1. φυγεῖν), Die Mehrzahl χεῖρας, weil die Hoffnung jedesmal winkt, so oft ein Richter an die Urne tritt. Vgl. zu Eur. Iph. T. 362.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-459

Nur mächtiger Rauch kennzeichnet eben noch die Stelle der eingenommenen Stadt.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Κλυταιμήστρα καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;

Ἀγαμέμνων εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα τί δ᾽ ἂν δοκεῖ 23 σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν; 935

Ἀγαμέμνων ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ. 24

Κλυταιμήστρα μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς 25 ψόγον.

Ἀγαμέμνων φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης. 940

Κλυταιμήστρα τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽ 26 ἑκὼν ἐμοί. 944

Κλυταιμήστρα καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.

Ἀγαμέμνων εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν; 935

Ἀγαμέμνων ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.

Κλυταιμήστρα μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.

Ἀγαμέμνων φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης. 940

Κλυταιμήστρα τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.

Ἀγαμέμνων.

Testim.:

Apparatus Criticus

KLUTAIMNESTRA. Come now, this say, nor feign a feeling to me!

AGAMEMNON. With feeling, know indeed, I do not tamper!

KLUTAIMNESTRA Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?

AGAMEMNON. If any, I well knew resolve I outspoke.

KLUTAIMNESTRA. What think’st thou Priamos had done, thus victor? 935

AGAMEMNON. On varied vests — I do think — he had passaged.

KLUTAIMNESTRA Then, do not, struck with awe at human censure ....

AGAMEMNON. Well, popular mob-outcry much avails too.

KLUTAIMNESTRA. Ay, but the unenvied is not the much valued.

AGAMEMNON. Sure, ’t is no woman’s part to long for battle. 940

KLUTAIMNESTRA. Why, to the prosperous, even suits a beating.

AGAMEMNON. What? thou this beating us in war dost prize too?

KLUTAIMNESTRA. Persuade thee! power, for once, grant me — and willing!

AGAMEMNON

AGAMEMNON.

AGAMENNONE

Chorführer. Fürst, Zerstörer Troias, Sohn des Atreus, wie begegn' ich dir, mit welchem Gruße, 785 Huldigung und Dank gerecht verteilend,

Agamemnon.

Agamemnon.

Notes on the current edition

Commentary

Stable identifiers

Κλυταιμήστρα

καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων

γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα

ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;

Ἀγαμέμνων

εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα

τί δ᾽ ἂν δοκεῖ²³ σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935

Ἀγαμέμνων

ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.²⁴

Κλυταιμήστρα

μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς²⁵ ψόγον.

Ἀγαμέμνων

φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα

ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων

οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940

Κλυταιμήστρα

τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων

ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα

πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽²⁶ ἑκὼν ἐμοί.

944

Κλυταιμήστρα

καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.

Ἀγαμέμνων

γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.

Κλυταιμήστρα

ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.

Ἀγαμέμνων

εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.

Κλυταιμήστρα

τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;
935

Ἀγαμέμνων

ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.

Κλυταιμήστρα

μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.

Ἀγαμέμνων

φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.

Κλυταιμήστρα

ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.

Ἀγαμέμνων

οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940

Κλυταιμήστρα

τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.

Ἀγαμέμνων

ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;

Κλυταιμήστρα

πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.

KLUTAIMNESTRA.

Come now, this say, nor feign a feeling to me!

AGAMEMNON.

With feeling, know indeed, I do not tamper!

KLUTAIMNESTRA

Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?

AGAMEMNON.

If any, I well knew resolve I outspoke.

KLUTAIMNESTRA.

What think’st thou Priamos had done, thus victor?
935

AGAMEMNON.

On varied vests — I do think — he had passaged.

KLUTAIMNESTRA

Then, do not, struck with awe at human censure ....

AGAMEMNON.

Well, popular mob-outcry much avails too.

KLUTAIMNESTRA.

Ay, but the unenvied is not the much valued.

AGAMEMNON.

Sure, ’t is no woman’s part to long for battle.
940

KLUTAIMNESTRA.

Why, to the prosperous, even suits a beating.

AGAMEMNON.

What? thou this beating us in war dost prize too?

KLUTAIMNESTRA.

Persuade thee! power, for once, grant me — and willing!

Chorführer.

Fürst, Zerstörer Troias, Sohn des Atreus,

wie begegn' ich dir, mit welchem Gruße,

785 Huldigung und Dank gerecht verteilend,