Agamemnon. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Schmidt Sciences.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1178-1406 focus
Κασάνδρα
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτ᾽ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην:
λαμπρὸς δ᾽ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν,
1
ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν
2
πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον: φρενώσω δ᾽ οὐκέτ᾽ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδ᾽ οὔποτ᾽ ἐκλείπει χορὸς
σύμφθογγος οὐκ εὔφωνος: οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γ᾽, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δ᾽ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον
3
ἄτην: ἐν μέρει δ᾽ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ
4
τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μ᾽ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδ᾽ ἁμαρτίας δόμων.
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτ᾽ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην:
λαμπρὸς δ᾽ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν,
1
ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν
2
πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον: φρενώσω δ᾽ οὐκέτ᾽ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδ᾽ οὔποτ᾽ ἐκλείπει χορὸς
σύμφθογγος οὐκ εὔφωνος: οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γ᾽, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δ᾽ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον
3
ἄτην: ἐν μέρει δ᾽ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ
4
τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μ᾽ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδ᾽ ἁμαρτίας δόμων.
Χορός
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα
5
γενναίως παγέν,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
1202
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα
5
γενναίως παγέν,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
Κασάνδρα
μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.
μάντις μ᾽ Ἀπόλλων τῷδ᾽ ἐπέστησεν τέλει.
Χορός
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
9
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
9
Κασάνδρα
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
Χορός
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
Κασάνδρα
ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.
ἀλλ᾽ ἦν παλαιστὴς κάρτ᾽ ἐμοὶ πνέων χάριν.
Χορός
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην
10
νόμῳ;
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἠλθέτην
10
νόμῳ;
Κασάνδρα
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
Χορός
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
Κασάνδρα
ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
ἤδη πολίταις πάντ᾽ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
Χορός
πῶς δῆτ᾽ ἄνατος
11
ἦσθα Λοξίου κότῳ;
πῶς δῆτ᾽ ἄνατος
11
ἦσθα Λοξίου κότῳ;
Κασάνδρα
ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,
12
ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.
ἔπειθον οὐδέν᾽ οὐδέν,
12
ὡς τάδ᾽ ἤμπλακον.
Χορός
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
Κασάνδρα
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ
λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ: φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν:
νεῶν δ᾽ ἔπαρχος
15
Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἵα
16
γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα
17
κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
ἄτης λαθραίου, †τεύξεται
18
κακῇ τύχῃ.
1230
τοιᾷδε τόλμῃ
19
θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ Ἄρη
20
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω: τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν
21
τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γ᾽ ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.
1242
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπ᾽ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχν᾽, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσ᾽ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινάς φημι βουλεύειν τινὰ
λέοντ᾽ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ: φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν:
νεῶν δ᾽ ἔπαρχος
15
Ἰλίου τ᾽ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἵα
16
γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα
17
κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
ἄτης λαθραίου, †τεύξεται
18
κακῇ τύχῃ.
1230
τοιᾷδε τόλμῃ
19
θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμ᾽ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρ᾽ ἄσπονδόν τ᾽ Ἄρη
20
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δ᾽ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ.
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδ᾽ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω: τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μ᾽ ἐν
21
τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γ᾽ ἀληθόμαντιν οἰκτείρας ἐρεῖς.
Χορός
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων
22
κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾽ ἔχει
κλύοντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων
22
κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾽ ἔχει
κλύοντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
Κασάνδρα
Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.
Ἀγαμέμνονός σέ φημ᾽ ἐπόψεσθαι μόρον.
Χορός
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
Κασάνδρα
ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
ἀλλ᾽ οὔτι παιὼν τῷδ᾽ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
Χορός
οὔκ, εἴπερ ἔσται
23
γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
οὔκ, εἴπερ ἔσται
23
γ᾽: ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
Κασάνδρα
σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
σὺ μὲν κατεύχει, τοῖς δ᾽ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
Χορός
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος
24
πορσύνεται;
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτ᾽ ἄχος
24
πορσύνεται;
Κασάνδρα
Χορός
τοὺς γὰρ τελοῦντας
27
οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
τοὺς γὰρ τελοῦντας
27
οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
Κασάνδρα
καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.
καὶ μὴν ἄγαν γ᾽ Ἕλλην᾽ ἐπίσταμαι φάτιν.
Χορός
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ
28
δ᾽ ὅμως.
1255
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα: δυσμαθῆ
28
δ᾽ ὅμως.
1255
Κασάνδρα
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ: ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκει᾽ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους
29
λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν: ὡς δὲ φάρμακον
1260
ἐπεύχεται θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτίσασθαι φόνον.
τί δῆτ᾽ ἐμαυτῆς καταγέλωτ᾽ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτ᾽ ἐς φθόρον: πεσόντα θ᾽ ὧδ᾽
32
ἀμείψομαι.
ἄλλην τιν᾽ ἄτης
33
ἀντ᾽ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δ᾽ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτ᾽, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
34
φίλων ὑπ᾽ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγ᾽ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον
35
μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ
36
προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γ᾽ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός:
φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις:
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
37
τί δῆτ᾽ ἐγὼ κάτοικτος
40
ὧδ᾽ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δ᾽ εἷλον
41
πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω:
42
τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδ᾽ ἐγὼ
43
προσεννέπω:
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
1295
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ: ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκει᾽ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους
29
λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν: ὡς δὲ φάρμακον
1260
ἐπεύχεται θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτίσασθαι φόνον.
τί δῆτ᾽ ἐμαυτῆς καταγέλωτ᾽ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτ᾽ ἐς φθόρον: πεσόντα θ᾽ ὧδ᾽
32
ἀμείψομαι.
ἄλλην τιν᾽ ἄτης
33
ἀντ᾽ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δ᾽ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτ᾽, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
34
φίλων ὑπ᾽ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγ᾽ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δ᾽ ἀντ᾽ ἐπίξηνον
35
μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ
36
προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γ᾽ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός:
φυγὰς δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις:
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
37
τί δῆτ᾽ ἐγὼ κάτοικτος
40
ὧδ᾽ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δ᾽ εἷλον
41
πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω:
42
τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδ᾽ ἐγὼ
43
προσεννέπω:
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
Χορός
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ
44
σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ
44
σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
Κασάνδρα
οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον
45
πλέω.
οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον
45
πλέω.
Χορός
ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300
ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300
Κασάνδρα
ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ: σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
Χορός
ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.
ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.
Κασάνδρα
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
46
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
46
Χορός
ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
Κασάνδρα
ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν
47
τε γενναίων τέκνων.
1305
ἰὼ πάτερ σοῦ τῶν
47
τε γενναίων τέκνων.
1305
Χορός
τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;
τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;
Κασάνδρα
φεῦ φεῦ.
φεῦ φεῦ.
Χορός
τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
Κασάνδρα
φόνον
48
δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.
φόνον
48
δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.
Χορός
καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
Κασάνδρα
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.
Χορός
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
Κασάνδρα
ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι.
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως:
49
θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320
ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι.
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως:
49
θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320
Χορός
ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
Κασάνδρα
ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ
50
θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίου
51
δ᾽ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς †τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
52
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,†
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματ᾽: εὐτυχοῦντα μὲν
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1330
1331
ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ
50
θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίου
51
δ᾽ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς †τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
52
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,†
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματ᾽: εὐτυχοῦντα μὲν
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1330
Χορός
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν:
56
δακτυλοδείκτων δ᾽
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς,
57
τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου:
θεοτίμητος δ᾽ οἴκαδ᾽ ἱκάνει.
νῦν δ᾽ εἰ προτέρων αἷμ᾽ ἀποτίσῃ
58
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
59
1340
τίς ἂν εὔξαιτο βροτὸς ὢν
60
ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδ᾽ ἀκούων;
1343
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν:
56
δακτυλοδείκτων δ᾽
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς,
57
τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου:
θεοτίμητος δ᾽ οἴκαδ᾽ ἱκάνει.
νῦν δ᾽ εἰ προτέρων αἷμ᾽ ἀποτίσῃ
58
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
59
1340
τίς ἂν εὔξαιτο βροτὸς ὢν
60
ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδ᾽ ἀκούων;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
1344
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
Χορός
σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
1345
σῖγα: τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346
ὤμοι μάλ᾽ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
Χορός
1. τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγματι.
61
1348
2. ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρ᾽ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
3. ἐμοὶ δ᾽ ὅπως τάχιστά γ᾽ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμ᾽ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—
4. κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν: τὸ μὴ μέλλειν δ᾽ ἀκμή.—
5. ὁρᾶν πάρεστι: φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355
6. χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς
64
κλέος
πέδοι
65
πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
7. οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—
8. κἀγὼ τοιοῦτός εἰμ᾽, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντ᾽ ἀνιστάναι πάλιν.—
9. ἦ καὶ βίον τείνοντες
66
ὧδ᾽ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδ᾽ ἡγουμένοις;—
10. ἀλλ᾽ οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ:
67
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365
11. ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—
12. σάφ᾽ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι
68
πέρι:
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφ᾽ εἰδέναι δίχα.
1. τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγματι.
61
2. ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρ᾽ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
3. ἐμοὶ δ᾽ ὅπως τάχιστά γ᾽ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμ᾽ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—
4. κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν: τὸ μὴ μέλλειν δ᾽ ἀκμή.—
5. ὁρᾶν πάρεστι: φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355
6. χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς
64
κλέος
πέδοι
65
πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
7. οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—
8. κἀγὼ τοιοῦτός εἰμ᾽, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντ᾽ ἀνιστάναι πάλιν.—
9. ἦ καὶ βίον τείνοντες
66
ὧδ᾽ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδ᾽ ἡγουμένοις;—
10. ἀλλ᾽ οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ:
67
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365
11. ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—
12. σάφ᾽ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι
68
πέρι:
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφ᾽ εἰδέναι δίχα.
Χορός
ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.
1372
ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθ᾽ ὅπως.
Κλυταιμήστρα
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντί᾽ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς
69
ἀρκύστατ᾽ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δ᾽ ἀγὼν ὅδ᾽ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης
70
παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν:
ἕστηκα δ᾽ ἔνθ᾽ ἔπαισ᾽ ἐπ᾽ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δ᾽ ἔπραξα, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἀρνήσομαι:
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτ᾽ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω,
71
πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς: κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
72
μεθῆκεν αὐτοῦ κῶλα: καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Ἅιδου
73
νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών:
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μ᾽ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει
74
σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ᾽, ἐγὼ δ᾽ ἐπεύχομαι.
εἰ δ᾽ ἦν πρεπόντων ὥστ᾽ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδ᾽
75
ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσόνδε
76
κρατῆρ᾽ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντί᾽ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς
69
ἀρκύστατ᾽ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δ᾽ ἀγὼν ὅδ᾽ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης
70
παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν:
ἕστηκα δ᾽ ἔνθ᾽ ἔπαισ᾽ ἐπ᾽ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δ᾽ ἔπραξα, καὶ τάδ᾽ οὐκ ἀρνήσομαι:
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτ᾽ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω,
71
πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς: κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
72
μεθῆκεν αὐτοῦ κῶλα: καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Ἅιδου
73
νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών:
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μ᾽ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει
74
σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ᾽, ἐγὼ δ᾽ ἐπεύχομαι.
εἰ δ᾽ ἦν πρεπόντων ὥστ᾽ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδ᾽
75
ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσόνδε
76
κρατῆρ᾽ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
Χορός
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
Κλυταιμήστρα
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος:
ἐγὼ δ᾽ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω: σὺ δ᾽ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδ᾽ ὧδ᾽ ἔχει.
1407
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος:
ἐγὼ δ᾽ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω: σὺ δ᾽ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδ᾽ ὧδ᾽ ἔχει.
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1178-1406 focus
Κασάνδρα
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·
λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς
ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.
καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων
ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·
λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς
1180
πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην
κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ
μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.
καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν
ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.
1185
τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς
ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.
καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,
βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,
δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.
1190
ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι
πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν
εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.
ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;
ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;
1195
ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι
λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.
Χορός
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,
παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
1202
καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,
παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,
πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν
1200
κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.
Κασάνδρα
μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.
μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.
Χορός
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;
Κασάνδρα
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.
Χορός
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.
1205
Κασάνδρα
ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.
ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.
Χορός
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;
ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;
Κασάνδρα
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.
Χορός
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;
Κασάνδρα
ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.
1210
Χορός
πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;
Κασάνδρα
ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.
ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.
Χορός
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.
Κασάνδρα
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις
δυσφροιμίοις.
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ
λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·
νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230
τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.
1242
ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.
ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος
1215
στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις
δυσφροιμίοις.
ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους
νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;
παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,
χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,
1220
σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,
πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.
ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ
λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον
οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ
1225
ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·
νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης
οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς
λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην
Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.
1230
τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς
ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος
τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ
οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,
θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη
1235
φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο
ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,
δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.
καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;
τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν
1240
ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.
Χορός
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει
κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει
κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.
τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
Κασάνδρα
Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.
Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.
Χορός
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.
Κασάνδρα
ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.
Χορός
οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.
Κασάνδρα
σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.
1250
Χορός
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;
τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;
Κασάνδρα
ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν
ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν
Χορός
τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.
Κασάνδρα
καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.
καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.
Χορός
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255
καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.
1255
Κασάνδρα
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον
1260
τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ
ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.
τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.
ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·
φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285
τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
1295
παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.
ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.
αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη
λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,
κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον
1260
τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ
ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον
ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.
τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,
καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;
1265
σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.
ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.
ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.
ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ
χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με
1270
κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα
φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—
καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια
πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—
καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ
1275
ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.
βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,
θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.
οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.
ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,
1280
μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·
φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος
κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·
ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,
ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.
1285
τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;
ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν
πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν
οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,
ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.
1290
Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·
ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,
ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων
ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.
Χορός
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ
1295
γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως
μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου
βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;
Κασάνδρα
οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.
οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.
Χορός
ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300
ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,
1300
Κασάνδρα
ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
Χορός
ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.
ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.
Κασάνδρα
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.
Χορός
ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.
Κασάνδρα
ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305
ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305
Χορός
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;
Κασάνδρα
φεῦ φεῦ.
φεῦ φεῦ.
Χορός
τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.
Κασάνδρα
φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,
φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,
Χορός
καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310
Κασάνδρα
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,
ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,
Χορός
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.
Κασάνδρα
ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι,
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.
1320
ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν
Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.
ἰὼ ξένοι,
1315
οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,
ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,
ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.
ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.
1320
Χορός
ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.
ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.
Κασάνδρα
ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν
σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330
1331
ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω
ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι
πρὸς ὕστατον φῶς
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325
δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.
ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν
σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,
βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.
καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330
Χορός
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου·
θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.
νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
1340
τίς ἂν
ἐξεύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;
1343
τὸ μὲν εὖ πράσσειν ἀκόρεστον ἔφυ
πᾶσι βροτοῖσιν· δακτυλοδείκτων δʼ
οὔτις ἀπειπὼν εἴργει μελάθρων,
μηκέτʼ ἐσέλθῃς, τάδε φωνῶν.
καὶ τῷδε πόλιν μὲν ἑλεῖν ἔδοσαν
1335
μάκαρες Πριάμου·
θεοτίμητος δʼ οἴκαδʼ ἱκάνει.
νῦν δʼ εἰ προτέρων αἷμʼ ἀποτείσῃ
καὶ τοῖσι θανοῦσι θανὼν ἄλλων
ποινὰς θανάτων ἐπικράνῃ,
1340
τίς ἂν
ἐξεύξαιτο βροτῶν ἀσινεῖ
δαίμονι φῦναι τάδʼ ἀκούων;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
1344
ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω.
Χορός
σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
1345
σῖγα· τίς πληγὴν ἀυτεῖ καιρίως οὐτασμένος;
Ἀγαμέμνων
ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
1346
ὤμοι μάλʼ αὖθις, δευτέραν πεπληγμένος.
1345
Χορός
τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.
ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.
1348
τοὔργον εἰργάσθαι δοκεῖ μοι βασιλέως οἰμώγμασιν.
ἀλλὰ κοινωσώμεθʼ ἤν πως ἀσφαλῆ βουλεύματα.
Χορός
—ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
—ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—
—κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.—
—ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355
—χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος
πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
—οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—
—κἀγὼ τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.—
—ἦ καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;—
—ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365
—ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—
—σάφʼ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.—
—ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.
1372
—ἐγὼ μὲν ὑμῖν τὴν ἐμὴν γνώμην λέγω,
πρὸς δῶμα δεῦρʼ ἀστοῖσι κηρύσσειν βοήν.—
—ἐμοὶ δʼ ὅπως τάχιστά γʼ ἐμπεσεῖν δοκεῖ
1350
καὶ πρᾶγμʼ ἐλέγχειν σὺν νεορρύτῳ ξίφει.—
—κἀγὼ τοιούτου γνώματος κοινωνὸς ὢν
ψηφίζομαί τι δρᾶν· τὸ μὴ μέλλειν δʼ ἀκμή.—
—ὁρᾶν πάρεστι· φροιμιάζονται γὰρ ὡς
τυραννίδος σημεῖα πράσσοντες πόλει.—
1355
—χρονίζομεν γάρ. οἱ δὲ τῆς μελλοῦς κλέος
πέδοι πατοῦντες οὐ καθεύδουσιν χερί.—
—οὐκ οἶδα βουλῆς ἧστινος τυχὼν λέγω.
τοῦ δρῶντός ἐστι καὶ τὸ βουλεῦσαι πέρι.—
—κἀγὼ τοιοῦτός εἰμʼ, ἐπεὶ δυσμηχανῶ
1360
λόγοισι τὸν θανόντʼ ἀνιστάναι πάλιν.—
—ἦ καὶ βίον τείνοντες ὧδʼ ὑπείξομεν
δόμων καταισχυντῆρσι τοῖσδʼ ἡγουμένοις;—
—ἀλλʼ οὐκ ἀνεκτόν,ἀλλὰ κατθανεῖν κρατεῖ·
πεπαιτέρα γὰρ μοῖρα τῆς τυραννίδος.—
1365
—ἦ γὰρ τεκμηρίοισιν ἐξ οἰμωγμάτων
μαντευσόμεσθα τἀνδρὸς ὡς ὀλωλότος;—
—σάφʼ εἰδότας χρὴ τῶνδε θυμοῦσθαι πέρι·
τὸ γὰρ τοπάζειν τοῦ σάφʼ εἰδέναι δίχα.—
—ταύτην ἐπαινεῖν πάντοθεν πληθύνομαι,
1370
τρανῶς Ἀτρείδην εἰδέναι κυροῦνθʼ ὅπως.
Κλυταιμήστρα
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·
ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.
εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
πολλῶν πάροιθεν καιρίως εἰρημένων
τἀναντίʼ εἰπεῖν οὐκ ἐπαισχυνθήσομαι.
πῶς γάρ τις ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων, φίλοις
δοκοῦσιν εἶναι, πημονῆς ἀρκύστατʼ ἂν
1375
φράξειεν, ὕψος κρεῖσσον ἐκπηδήματος;
ἐμοὶ δʼ ἀγὼν ὅδʼ οὐκ ἀφρόντιστος πάλαι
νείκης παλαιᾶς ἦλθε, σὺν χρόνῳ γε μήν·
ἕστηκα δʼ ἔνθʼ ἔπαισʼ ἐπʼ ἐξειργασμένοις.
οὕτω δʼ ἔπραξα, καὶ τάδʼ οὐκ ἀρνήσομαι·
1380
ὡς μήτε φεύγειν μήτʼ ἀμύνεσθαι μόρον,
ἄπειρον ἀμφίβληστρον, ὥσπερ ἰχθύων,
περιστιχίζω, πλοῦτον εἵματος κακόν.
παίω δέ νιν δίς· κἀν δυοῖν οἰμωγμάτοιν
μεθῆκεν αὑτοῦ κῶλα· καὶ πεπτωκότι
1385
τρίτην ἐπενδίδωμι, τοῦ κατὰ χθονὸς
Διὸς νεκρῶν σωτῆρος εὐκταίαν χάριν.
οὕτω τὸν αὑτοῦ θυμὸν ὁρμαίνει πεσών·
κἀκφυσιῶν ὀξεῖαν αἵματος σφαγὴν
βάλλει μʼ ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου,
1390
χαίρουσαν οὐδὲν ἧσσον ἢ διοσδότῳ
γάνει σπορητὸς κάλυκος ἐν λοχεύμασιν.
ὡς ὧδʼ ἐχόντων, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
χαίροιτʼ ἄν, εἰ χαίροιτʼ, ἐγὼ δʼ ἐπεύχομαι.
εἰ δʼ ἦν πρεπόντων ὥστʼ ἐπισπένδειν νεκρῷ,
1395
τῷδʼ ἂν δικαίως ἦν, ὑπερδίκως μὲν οὖν.
τοσῶνδε κρατῆρʼ ἐν δόμοις κακῶν ὅδε
πλήσας ἀραίων αὐτὸς ἐκπίνει μολών.
Χορός
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
θαυμάζομέν σου γλῶσσαν, ὡς θρασύστομος,
ἥτις τοιόνδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον.
1400
Κλυταιμήστρα
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·
ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.
πειρᾶσθέ μου γυναικὸς ὡς ἀφράσμονος·
ἐγὼ δʼ ἀτρέστῳ καρδίᾳ πρὸς εἰδότας
λέγω· σὺ δʼ αἰνεῖν εἴτε με ψέγειν θέλεις
ὅμοιον. οὗτός ἐστιν Ἀγαμέμνων, ἐμὸς
πόσις, νεκρὸς δέ, τῆσδε δεξιᾶς χερὸς
1405
ἔργον, δικαίας τέκτονος. τάδʼ ὧδʼ ἔχει.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1167 focus
ΚΑ.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽ οὐδὲν
ἐπήρκεσαν
1170
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽ οὐδὲν
ἐπήρκεσαν
1170
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ΧΟ.
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175
μελίζειν πάθη γοερά θανατοφόρα. τέρμα δ'
ἀμηχανῶ.
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175
μελίζειν πάθη γοερά θανατοφόρα. τέρμα δ'
ἀμηχανῶ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1167 focus
Κασσάνδρα
ἀντ. ζ'.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας
τὸ πᾶν· ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρός,
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥςπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
1130
ἐγὼ δὲ θερμὸν οὖς τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας
τὸ πᾶν· ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρός,
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥςπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
1130
ἐγὼ δὲ θερμὸν οὖς τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
Χορὸς Πρεσβυτῶν
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.
1135
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.
1135
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1167 focus
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
Ἰὼ πόνοι πόνοι
πόλεος
-εως
Ant. 7.
ὀλομένας
ὀλωμ-
ὀλουμ- τὸ πᾶν·
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
1175
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ'
οὐδὲν
ἐπήρκεσεν
-σαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν
ἔχει
ἔχειν παθεῖν·
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ'
ἐν πέδῳ
ἐμπέδω(ι) βαλῶ.
Ἰὼ πόνοι πόνοι
πόλεος
-εως
ὀλομένας
ὀλωμ-
ὀλουμ- τὸ πᾶν·
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
1175
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ'
οὐδὲν
ἐπήρκεσεν
-σαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν
ἔχει
ἔχειν παθεῖν·
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ'
ἐν πέδῳ
ἐμπέδω(ι) βαλῶ.
ΧΟΡΟΣ
Ἑπόμενα
προτέροισι
-ροις τάδ' ἐφημίσω,
1180
καί τίς σε
τίς σε καὶ
κακοφρονῶν
-νεῖν
τίθη-
σι δαίμων
δαίμων ποιεῖ
ὑπερβαρὴς
-ρὺς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη
γοερὰ
θανατηφόρα
-τοφόρα·
τέρμα δ' ἀμηχανῶ.
1185
Ἑπόμενα
προτέροισι
-ροις τάδ' ἐφημίσω,
1180
καί τίς σε
τίς σε καὶ
κακοφρονῶν
-νεῖν
τίθη-
σι δαίμων δαίμων ποιεῖ ὑπερβαρὴς -ρὺς ἐμπίτνων
σι δαίμων δαίμων ποιεῖ ὑπερβαρὴς -ρὺς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη
γοερὰ
θανατηφόρα
-τοφόρα·
τέρμα δ' ἀμηχανῶ.
1185
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1167 focus
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας
τὸ πᾶν. ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχειν παθεῖν.
1170
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας
τὸ πᾶν. ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχειν παθεῖν.
1170
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐν πέδῳ βαλῶ.
ΧΟ.
2
ἑπόμενα προτέροις τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα
1175
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
2
ἑπόμενα προτέροις τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα
1175
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
ΚΑ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1167 focus
ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν·
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρός
πολυχανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δ᾽
οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἐχρῆν παθεῖν,
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ Ἐμπέδωι βαλῶ.
ΧΟ.
ἑπόμενα προτέροισ
ι τάδ᾽ ἐφημίσω,
καί τίς σε κακοφρονεῖν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων,
1175
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα·
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
ἑπόμενα προτέροισ
ι τάδ᾽ ἐφημίσω,
καί τίς σε κακοφρονεῖν τίθη-
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων,
1175
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα·
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.
ΚΑ.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1167 focus
πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.
ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρός
πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος
1170
δ᾽ οὐδὲν ἐπήρκεσεν
τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.
ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾿ ἐμ πέδωι βαλῶ.
ΧΟ.
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
1175
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα·
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. –
ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.
καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-
1175
σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα·
τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. –
Translations (8)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1178-1406 focus
KASSANDRA.
Well then, the oracle from veils no longer
Shall be outlooking, like a bride new-married:
But bright it seems, against the sun’s uprisings
1180
Breathing, to penetrate thee: so as, wave-like,
To wash against the rays a woe much greater
Than this. I will no longer teach by riddles.
And witness, running with me, that of evils
Done long ago, I nosing track the footstep!
1185
For, this same roof here — never quits a Choros
One-voiced, not well-tuned since no
well it utters:
And truly having drunk, to get more courage,
Man’s blood — the Komos keeps within the household
— Hard to be sent outside — of sister Furies:
1190
They hymn their hymn — within the house close sitting —
The first beginning curse: in turn spit forth at
The Brother’s bed, to him who spurned it hostile.
Have I missed aught, or hit I like a bowman?
False prophet am I, — knock at doors, a babbler?
1195
Henceforward witness, swearing now, I know not
By other’s word the old sins of this household!
Well then, the oracle from veils no longer
Shall be outlooking, like a bride new-married:
But bright it seems, against the sun’s uprisings
1180
Breathing, to penetrate thee: so as, wave-like,
To wash against the rays a woe much greater
Than this. I will no longer teach by riddles.
And witness, running with me, that of evils
Done long ago, I nosing track the footstep!
1185
For, this same roof here — never quits a Choros
One-voiced, not well-tuned since no
well it utters:
And truly having drunk, to get more courage,
Man’s blood — the Komos keeps within the household
— Hard to be sent outside — of sister Furies:
1190
They hymn their hymn — within the house close sitting —
The first beginning curse: in turn spit forth at
The Brother’s bed, to him who spurned it hostile.
Have I missed aught, or hit I like a bowman?
False prophet am I, — knock at doors, a babbler?
1195
Henceforward witness, swearing now, I know not
By other’s word the old sins of this household!
CHOROS.
And how should oath, bond honourably binding,
Become thy cure? No less I wonder at thee
— That thou, beyond sea reared, a strange-tongued city
1200
Shouldst hit in speaking, just as if thou stood’st by!
1202
And how should oath, bond honourably binding,
Become thy cure? No less I wonder at thee
— That thou, beyond sea reared, a strange-tongued city
1200
Shouldst hit in speaking, just as if thou stood’st by!
KASSANDRA.
Prophet Apollon put me in this office.
Prophet Apollon put me in this office.
CHOROS.
What, even though a god, with longing smitten?
What, even though a god, with longing smitten?
KASSANDRA.
At first, indeed, shame was to me to say this.
At first, indeed, shame was to me to say this.
CHOROS.
For, more relaxed grows everyone who fares well.
1205
For, more relaxed grows everyone who fares well.
1205
KASSANDRA.
But he was athlete to me — huge grace breathing!
But he was athlete to me — huge grace breathing!
CHOROS.
Well, to the work of children, went ye law’s way?
Well, to the work of children, went ye law’s way?
KASSANDRA.
Having consented, I played false to Loxias.
Having consented, I played false to Loxias.
CHOROS.
Already when the wits inspired possessed of?
Already when the wits inspired possessed of?
KASSANDRA.
Already townsmen all their woes I foretold.
1210
Already townsmen all their woes I foretold.
1210
CHOROS.
How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?
How wast thou then unhurt by Loxias’ anger?
KASSANDRA.
I no one aught persuaded, when I sinned thus.
I no one aught persuaded, when I sinned thus.
CHOROS.
To us, at least, now sooth to say thou seemest.
To us, at least, now sooth to say thou seemest.
KASSANDRA.
Halloo, halloo, ah, evils!
Again, straightforward foresight’s fearful labour
1215
Whirls me, distracting with prelusive last-lays!
Behold ye those there, in the household seated, —
Young ones, — of dreams approaching to the figures?
Children, as if they died by their beloveds —
Hands they have filled with flesh, the meal domestic —
1220
Entrails and vitals both, most piteous burthen,
Plain they are holding! — which their father tasted!
For this, I say, plans punishment a certain
Lion ignoble, on the bed that wallows,
House-guard (ah, me!) to the returning master
1225
— Mine, since to bear the slavish yoke behoves me!
The ship’s commander,
Ilion
’s desolator,
Knows not what things the tongue of the lewd she-dog
Speaking, outspreading, shiny-souled, in fashion
Of Até hid, will reach to, by ill fortune!
1230
Such things she dares — the female, the male’s slayer!
She is . . . how calling her the hateful bite-beast
May I hit the mark? Some amphisbaina, — Skulla
Housing in rocks, of mariners the mischief,
Revelling Haides’ mother, — curse, no truce with,
1235
Breathing at friends! How piously she shouted,
The all-courageous, as at turn of battle!
She seems to joy at the back-bringing safety!
Of this, too, if I nought persuade, all’s one! Why?
What is to be will come. And soon thou, present,
1240
True prophet all too much wilt pitying style me.
1242
Halloo, halloo, ah, evils!
Again, straightforward foresight’s fearful labour
1215
Whirls me, distracting with prelusive last-lays!
Behold ye those there, in the household seated, —
Young ones, — of dreams approaching to the figures?
Children, as if they died by their beloveds —
Hands they have filled with flesh, the meal domestic —
1220
Entrails and vitals both, most piteous burthen,
Plain they are holding! — which their father tasted!
For this, I say, plans punishment a certain
Lion ignoble, on the bed that wallows,
House-guard (ah, me!) to the returning master
1225
— Mine, since to bear the slavish yoke behoves me!
The ship’s commander,
Ilion
’s desolator,
Knows not what things the tongue of the lewd she-dog
Speaking, outspreading, shiny-souled, in fashion
Of Até hid, will reach to, by ill fortune!
1230
Such things she dares — the female, the male’s slayer!
She is . . . how calling her the hateful bite-beast
May I hit the mark? Some amphisbaina, — Skulla
Housing in rocks, of mariners the mischief,
Revelling Haides’ mother, — curse, no truce with,
1235
Breathing at friends! How piously she shouted,
The all-courageous, as at turn of battle!
She seems to joy at the back-bringing safety!
Of this, too, if I nought persuade, all’s one! Why?
What is to be will come. And soon thou, present,
1240
True prophet all too much wilt pitying style me.
CHOROS.
Thuestes’ feast, indeed, on flesh of children,
I went with, and I shuddered. Fear too holds me
Listing what’s true as life, nowise out-imaged.
Thuestes’ feast, indeed, on flesh of children,
I went with, and I shuddered. Fear too holds me
Listing what’s true as life, nowise out-imaged.
KASSANDRA.
I say, thou Agamemnon’s fate shalt look on.
1245
I say, thou Agamemnon’s fate shalt look on.
1245
CHOROS.
Speak good words, O unhappy! Set mouth sleeping!
Speak good words, O unhappy! Set mouth sleeping!
KASSANDRA.
But Paian stands in no stead to the speech here.
But Paian stands in no stead to the speech here.
CHOROS.
Nay, if the thing be near: but never be it!
Nay, if the thing be near: but never be it!
KASSANDRA.
Thou, indeed, prayest: they to kill are busy.
Thou, indeed, prayest: they to kill are busy.
CHOROS.
Of what man is it ministered, this sorrow?
1250
Of what man is it ministered, this sorrow?
1250
KASSANDRA.
There again, wide thou look’st of my foretellings.
There again, wide thou look’st of my foretellings.
CHOROS.
For, the fulfiller’s scheme I have not gone with.
For, the fulfiller’s scheme I have not gone with.
KASSANDRA.
And yet too well I know the speech Hellenic.
And yet too well I know the speech Hellenic.
CHOROS.
For Puthian oracles, thy speech, and hard too.
For Puthian oracles, thy speech, and hard too.
KASSANDRA
Papai: what fire this! and it comes upon me!
1255
Ototoi, Lukeion Apollon, ah me — me!
She, the two-footed lioness that sleeps with
The wolf, in absence of the generous lion,
Kills me the unhappy one: and as a poison
Brewing, to put my price too in the anger,
1260
She vows, against her mate this weapon whetting
To pay him back the bringing me, with slaughter.
Why keep I then these things to make me laughed at,
Both wands and, round my neck, oracular fillets?
Thee, at least, ere my own fate will I ruin:
1265
Go, to perdition falling! Boons exchange we —
Some other Até in my stead make wealthy!
See there — himself, Apollon stripping from me
The oracular garment! having looked upon me
— Even in these adornments, laughed by friends at,
1270
As good as foes, i’ the balance weighed: and vainly —
For, called crazed stroller, — as I had been gipsy,
Beggar, unhappy, starved to death, — I bore it.
And now the Prophet — prophet me undoing,
Has led away to these so deadly fortunes!
1275
Instead of my sire’s altar, waits the hack-block
She struck with first warm bloody sacrificing!
Yet nowise unavenged of gods will death be:
For there shall come another, our avenger,
The mother-slaying scion, father’s doomsman:
1280
Fugitive, wanderer, from this land an exile,
Back shall he come, — for friends, copestone these curses!
For there is sworn a great oath from the gods that
Him shall bring hither his fallen sire’s prostration.
Why make I then, like an indweller, moaning?
1285
Since at the first I foresaw
Ilion
’s city
Suffering as it has suffered: and who took it,
Thus by the judgment of the gods are faring.
I go, will suffer, will submit to dying!
But, Haides’ gates — these same I call, I speak to,
1290
And pray that on an opportune blow chancing,
Without a struggle, — blood the calm death bringing
In easy outflow, — I this eye may close up!
1295
Papai: what fire this! and it comes upon me!
1255
Ototoi, Lukeion Apollon, ah me — me!
She, the two-footed lioness that sleeps with
The wolf, in absence of the generous lion,
Kills me the unhappy one: and as a poison
Brewing, to put my price too in the anger,
1260
She vows, against her mate this weapon whetting
To pay him back the bringing me, with slaughter.
Why keep I then these things to make me laughed at,
Both wands and, round my neck, oracular fillets?
Thee, at least, ere my own fate will I ruin:
1265
Go, to perdition falling! Boons exchange we —
Some other Até in my stead make wealthy!
See there — himself, Apollon stripping from me
The oracular garment! having looked upon me
— Even in these adornments, laughed by friends at,
1270
As good as foes, i’ the balance weighed: and vainly —
For, called crazed stroller, — as I had been gipsy,
Beggar, unhappy, starved to death, — I bore it.
And now the Prophet — prophet me undoing,
Has led away to these so deadly fortunes!
1275
Instead of my sire’s altar, waits the hack-block
She struck with first warm bloody sacrificing!
Yet nowise unavenged of gods will death be:
For there shall come another, our avenger,
The mother-slaying scion, father’s doomsman:
1280
Fugitive, wanderer, from this land an exile,
Back shall he come, — for friends, copestone these curses!
For there is sworn a great oath from the gods that
Him shall bring hither his fallen sire’s prostration.
Why make I then, like an indweller, moaning?
1285
Since at the first I foresaw
Ilion
’s city
Suffering as it has suffered: and who took it,
Thus by the judgment of the gods are faring.
I go, will suffer, will submit to dying!
But, Haides’ gates — these same I call, I speak to,
1290
And pray that on an opportune blow chancing,
Without a struggle, — blood the calm death bringing
In easy outflow, — I this eye may close up!
CHOROS.
O much unhappy, but, again, much learned
1295
Woman, long hast thou outstretched! But if truly
Thou knowest thine own fate, how comes that, like to
A god-led steer, to altar bold thou treadest?
O much unhappy, but, again, much learned
1295
Woman, long hast thou outstretched! But if truly
Thou knowest thine own fate, how comes that, like to
A god-led steer, to altar bold thou treadest?
KASSANDRA.
There’s no avoidance, — strangers, no some time more!
There’s no avoidance, — strangers, no some time more!
CHOROS.
He last is, anyhow, by time advantaged.
1300
He last is, anyhow, by time advantaged.
1300
KASSANDRA.
It comes, the day: I shall by flight gain little.
It comes, the day: I shall by flight gain little.
CHOROS.
But know thou patient art from thy brave spirit!
But know thou patient art from thy brave spirit!
KASSANDRA.
Such things hears no one of the happy-fortuned.
Such things hears no one of the happy-fortuned.
CHOROS.
But gloriously to die — for man is grace, sure.
But gloriously to die — for man is grace, sure.
KASSANDRA.
Ah, sire, for thee and for thy noble children!
1305
Ah, sire, for thee and for thy noble children!
1305
CHOROS.
But what thing is it? What fear turns thee backwards?
But what thing is it? What fear turns thee backwards?
KASSANDRA.
Alas, alas!
Alas, alas!
CHOROS.
Why this
Alas! if ’t is no spirit’s loathing?
Why this
Alas! if ’t is no spirit’s loathing?
KASSANDRA.
Slaughter blood-dripping does the household smell of!
Slaughter blood-dripping does the household smell of!
CHOROS.
How else? This scent is of hearth-sacrifices.
1310
How else? This scent is of hearth-sacrifices.
1310
KASSANDRA.
Such kind of steam as from a tomb is proper!
Such kind of steam as from a tomb is proper!
CHOROS.
No Surian honour to the House thou speak’st of!
No Surian honour to the House thou speak’st of!
KASSANDRA.
But I will go, — even in the household wailing
My fate and Agamemnon’s. Life suffice me!
Ah, strangers!
1315
I cry not
ah — as bird at bush — through terror
Idly! to me, the dead this much bear witness:
When, for me — woman, there shall die a woman,
And, for a man ill-wived, a man shall perish!
This hospitality I ask as dying.
1320
But I will go, — even in the household wailing
My fate and Agamemnon’s. Life suffice me!
Ah, strangers!
1315
I cry not
ah — as bird at bush — through terror
Idly! to me, the dead this much bear witness:
When, for me — woman, there shall die a woman,
And, for a man ill-wived, a man shall perish!
This hospitality I ask as dying.
1320
CHOROS.
O sufferer, thee — thy foretold fate I pity.
O sufferer, thee — thy foretold fate I pity.
KASSANDRA.
Yet once for all, to speak a speech, I fain am:
No dirge, mine for myself! The sun I pray to,
Fronting his last light! — to my own avengers —
That from my hateful slayers they exact too
1325
Pay for the dead slave — easy-managed hand’s work!
1331
Yet once for all, to speak a speech, I fain am:
No dirge, mine for myself! The sun I pray to,
Fronting his last light! — to my own avengers —
That from my hateful slayers they exact too
1325
Pay for the dead slave — easy-managed hand’s work!
CHOROS.
Alas for mortal matters! Happy-fortuned, —
Why, any shade would turn them: if unhappy,
By throws the wetting sponge has spoiled the picture!
And more by much in mortals this I pity.
The being well-to-do —
Insatiate a desire of this
Born with all mortals is,
Nor any is there who
Well-being forces off, aroints
From roofs whereat a finger points,
No more come in! exclaiming. This man, too,
To take the city of Priamos did the celestials give,
1335
And, honoured by the god, he homeward comes;
But now if, of the former, he shall pay
The blood back, and, for those who ceased to live,
Dying, for deaths in turn new punishment he dooms—
1340
Who, being mortal, would not pray
With an unmischievous
Daimon to have been born — who would not, hearing thus?
1343
Alas for mortal matters! Happy-fortuned, —
Why, any shade would turn them: if unhappy,
By throws the wetting sponge has spoiled the picture!
And more by much in mortals this I pity.
The being well-to-do —
Insatiate a desire of this
Born with all mortals is,
Nor any is there who
Well-being forces off, aroints
From roofs whereat a finger points,
No more come in! exclaiming. This man, too,
To take the city of Priamos did the celestials give,
1335
And, honoured by the god, he homeward comes;
But now if, of the former, he shall pay
The blood back, and, for those who ceased to live,
Dying, for deaths in turn new punishment he dooms—
1340
Who, being mortal, would not pray
With an unmischievous
Daimon to have been born — who would not, hearing thus?
AGAMEMNON.
Ah me! I am struck — a right-aimed stroke within me!
1344
Ah me! I am struck — a right-aimed stroke within me!
CHOROS.
Silence! Who is it shouts
stroke —
right-aimedly a wounded one?
1345
Silence! Who is it shouts
stroke —
right-aimedly a wounded one?
AGAMEMNON.
Ah me! indeed again, — a second, struck by!
1345
1346
Ah me! indeed again, — a second, struck by!
1345
CHOROS.
This work seems to me completed by this
Ah me of the king’s;
But we somehow may together share in solid counsellings.
1348
This work seems to me completed by this
Ah me of the king’s;
But we somehow may together share in solid counsellings.
CHOROS 1.
I, in the first place, my opinion tell you:
— To cite the townsmen, by help-cry, to house here.
I, in the first place, my opinion tell you:
— To cite the townsmen, by help-cry, to house here.
CHOROS 2.
To me, it seems we ought to fall upon them
1350
At quickest — prove the fact by sword fresh-flowing!
To me, it seems we ought to fall upon them
1350
At quickest — prove the fact by sword fresh-flowing!
CHOROS 3.
And I, of such opinion the partaker,
Vote — to do something: not to wait — the main point!
And I, of such opinion the partaker,
Vote — to do something: not to wait — the main point!
CHOROS 4.
’T is plain to see: for they prelude as though of
A tyranny the signs they gave the city.
1355
’T is plain to see: for they prelude as though of
A tyranny the signs they gave the city.
1355
CHOROS 5.
For we waste time; while they, — this waiting’s glory
Treading to ground, — allow the hand no slumber.
For we waste time; while they, — this waiting’s glory
Treading to ground, — allow the hand no slumber.
CHOROS 6.
I know not — chancing on some plan — to tell it:
’T is for the doer to plan of the deed also.
I know not — chancing on some plan — to tell it:
’T is for the doer to plan of the deed also.
CHOROS 7.
And I am such another: since I’m schemeless
1360
How to raise up again by words — a dead man!
And I am such another: since I’m schemeless
1360
How to raise up again by words — a dead man!
CHOROS 8.
What, and, protracting life, shall we give way thus
To the disgracers of our home, these rulers?
What, and, protracting life, shall we give way thus
To the disgracers of our home, these rulers?
CHOROS 9.
Why, ’t is unbearable: but to die is better:
For death than tyranny is the riper finish!
1365
Why, ’t is unbearable: but to die is better:
For death than tyranny is the riper finish!
1365
CHOROS 10.
What, by the testifying
Ah me of him,
Shall we prognosticate the man as perished?
What, by the testifying
Ah me of him,
Shall we prognosticate the man as perished?
CHOROS 11.
We must quite know ere speak these things concerning:
For to conjecture and
quite know are two things.
We must quite know ere speak these things concerning:
For to conjecture and
quite know are two things.
CHOROS 12.
This same to praise I from all sides abound in —
1370
Clearly to know — Atreides, what he’s doing!
1372
This same to praise I from all sides abound in —
1370
Clearly to know — Atreides, what he’s doing!
KLUTAIMNESTRA.
Much having been before to purpose spoken,
The opposite to say I shall not shamed be:
For how should one, to enemies, — in semblance,
Friends, — enmity proposing, — sorrow’s net-frame
1375
Enclose, a height superior to outleaping?
To me, indeed, this struggle of old — not mindless
Of an old victory — came: with time, I grant you!
I stand where I have struck, things once accomplished:
And so have done, — and this deny I shall not, —
1380
As that his fate was nor to fly nor ward off.
A wrap-round with no outlet, as for fishes,
I fence about him — the rich woe of the garment:
I strike him twice, and in a double
Ah-me!
He let his limbs go — there! And to him, fallen,
1385
The third blow add I, giving — of Below-ground
Zeus, guardian of the dead — the votive favour.
Thus in the mind of him he rages, falling,
And blowing forth a brisk blood-spatter, strikes me
With the dark drop of slaughterous dew — rejoicing
1390
No less than, at the god-given dewy-comfort,
The sown-stuff in its birth-throes from the calyx.
Since so these things are, — Argives, my revered here, —
Ye may rejoice — if ye rejoice: but I — boast!
If it were fit on corpse to pour libation,
1395
That would be right — right over and above, too!
The cup of evils in the house he, having
Filled with such curses, himself coming drinks of.
Much having been before to purpose spoken,
The opposite to say I shall not shamed be:
For how should one, to enemies, — in semblance,
Friends, — enmity proposing, — sorrow’s net-frame
1375
Enclose, a height superior to outleaping?
To me, indeed, this struggle of old — not mindless
Of an old victory — came: with time, I grant you!
I stand where I have struck, things once accomplished:
And so have done, — and this deny I shall not, —
1380
As that his fate was nor to fly nor ward off.
A wrap-round with no outlet, as for fishes,
I fence about him — the rich woe of the garment:
I strike him twice, and in a double
Ah-me!
He let his limbs go — there! And to him, fallen,
1385
The third blow add I, giving — of Below-ground
Zeus, guardian of the dead — the votive favour.
Thus in the mind of him he rages, falling,
And blowing forth a brisk blood-spatter, strikes me
With the dark drop of slaughterous dew — rejoicing
1390
No less than, at the god-given dewy-comfort,
The sown-stuff in its birth-throes from the calyx.
Since so these things are, — Argives, my revered here, —
Ye may rejoice — if ye rejoice: but I — boast!
If it were fit on corpse to pour libation,
1395
That would be right — right over and above, too!
The cup of evils in the house he, having
Filled with such curses, himself coming drinks of.
CHOROS.
We wonder at thy tongue: since bold-mouthed truly
Is she who in such speech boasts o’er her husband I
1400
We wonder at thy tongue: since bold-mouthed truly
Is she who in such speech boasts o’er her husband I
1400
KLUTAIMNESTRA.
Ye test me as I were a witless woman:
But I — with heart intrepid — to you knowers
Say (and thou — if thou wilt or praise or blame me,
Comes to the same) — this man is Agamemnon,
My husband, dead, the work of the right hand here,
1405
Ay, of a just artificer: so things are.
Ye test me as I were a witless woman:
But I — with heart intrepid — to you knowers
Say (and thou — if thou wilt or praise or blame me,
Comes to the same) — this man is Agamemnon,
My husband, dead, the work of the right hand here,
1405
Ay, of a just artificer: so things are.
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1167 focus
Alas for the sufferings, the sufferings of my city that hath utterly perished! Alas for the sacrifices of my sire in behalf of his towers, slaughterers of many pasturing cattle! but no remedy sufficed to prevent its suffering, even as it now lies. I too, with soul on fire, shall speedily fling myself on the ground.
CHORUS
These words hast thou uttered in unison with those before them. And some evil-thinking god falling upon thee heavily, makes thee chaunt sufferings, lamentable, deadly. But for the issue I am at a loss.
These words hast thou uttered in unison with those before them. And some evil-thinking god falling upon thee heavily, makes thee chaunt sufferings, lamentable, deadly. But for the issue I am at a loss.
CASSANDRA
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1167 focus
La ville de Priam a subi son destin ; et je vais, l'âme en feu, m'abattre sur le sol !
LE CHŒUR
Cet oracle nouveau s'enchaîne aux précédents. Il faut qu'un dieu haineux se soit de tout son poids abattu sur ta tête, et te fasse lui-même chanter ces gémissantes et mortelles douleurs. Mais je me perds à deviner la fin.
Cassandre descend de son char.
Cet oracle nouveau s'enchaîne aux précédents. Il faut qu'un dieu haineux se soit de tout son poids abattu sur ta tête, et te fasse lui-même chanter ces gémissantes et mortelles douleurs. Mais je me perds à deviner la fin.
CASSANDRE
Va, l'oracle maintenant ne se montrera plus à travers un voile
1
, ainsi qu'une jeune épousée. D'un
AGAMEMNON
Va, l'oracle maintenant ne se montrera plus à travers un voile
1
, ainsi qu'une jeune épousée. D'un
CASSANDRE
souffle éclatant, il va bondir au-devant du soleil qui monte et fera déferler vers sa lumière la vague d'un malheur plus terrible encore. Je vous instruirai alors sans énigmes ! En attendant, rendez-moi témoignage que, le nez sur la piste,
j'ai suivi sans écart la trace des
souffle éclatant, il va bondir au-devant du soleil qui monte et fera déferler vers sa lumière la vague d'un malheur plus terrible encore. Je vous instruirai alors sans énigmes ! En attendant, rendez-moi témoignage que, le nez sur la piste,
j'ai suivi sans écart la trace des
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1167 focus
Ah my poor country, my poor bleeding country,
Fall’n, fall’n for ever! And you, ſacred altars,
That blaz’d before my father’s tow’red palace,
Not all your victims cou’d avert your doom!
And on the earth ſoon ſhall my warm blood flow.
1305
AGAMEMNON.
CHORUS.
This is conſistent with thy former ravings.
Or does ſome God indeed incumbent preſs
Thy ſoul, and modulate thy voice to utter
These lamentable notes of woe and death?
What the event ſhall be, exceeds my knowledge.
1310
This is conſistent with thy former ravings.
Or does ſome God indeed incumbent preſs
Thy ſoul, and modulate thy voice to utter
These lamentable notes of woe and death?
What the event ſhall be, exceeds my knowledge.
1310
CASSANDRA.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1167 focus
O pene, o pene della città conversa in cenere!
O greggi e greggi tolti alla pastura,
e sgozzati a salvar le patrie mura!
Nulla da lo sterminio
salvò Troia. Ed anch' io
1355
verserò presto a fiotti il sangue mio.
CORIFEO
Bene s'accorda ciò che dici a ciò
che dicesti. E qual Dèmone
maligno t'invasò
tanto, che tu cantassi questi funebri
1360
inni di doglia e morte?
Trepido io miro alla futura sorte.
AGAMENNONE
Bene s'accorda ciò che dici a ciò
che dicesti. E qual Dèmone
maligno t'invasò
tanto, che tu cantassi questi funebri
1360
inni di doglia e morte?
Trepido io miro alla futura sorte.
CASSANDRA
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1167 focus
Eiskalter Hauch
zieht lähmend durch die Adern mir.
So faßt der starre Frost
1170
totwunden Krieger, wenn des Lebens Schimmer weicht.
Rasch kommt der Tod.
Kassandra.
1125
Halt an, halt an.
Zurück den Stier, fort von der Kuh.
Des Mantels Falten fangen ihn, die Tücke
1175
des schwarzen Hornes trifft ihn.
Er sinkt in die Wasser der Wanne. Verstehst du,
1125
Halt an, halt an.
Zurück den Stier, fort von der Kuh.
Des Mantels Falten fangen ihn, die Tücke
1175
des schwarzen Hornes trifft ihn.
Er sinkt in die Wasser der Wanne. Verstehst du,
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1167 focus
Woe for my city, woe for Ilion's fall!
Father, how oft with sanguine stain
Streamed on thine altar-stone the blood of cattle, slain
That heaven might guard our wall!
1345
But all was shed in vain.
Low lie the shattered towers whereas they fell,
And I—ah burning heart!—shall soon lie low as well.
Woe for my city, woe for Ilion's fall!
Father, how oft with sanguine stain
Streamed on thine altar-stone the blood of cattle, slain
That heaven might guard our wall!
1345
But all was shed in vain.
Low lie the shattered towers whereas they fell,
And I—ah burning heart!—shall soon lie low as well.
Chorus.
Of sorrow is thy song, of sorrow still!
Alas, what power of ill
1350
Sits heavy on thy heart and bids thee tell
In tears of perfect moan thy deadly tale?
Some woe—I know not what—must close thy piteous wail.
Of sorrow is thy song, of sorrow still!
Alas, what power of ill
1350
Sits heavy on thy heart and bids thee tell
In tears of perfect moan thy deadly tale?
Some woe—I know not what—must close thy piteous wail.
Cassandra.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1167 focus
Otraurig, traurig Loos meiner in Schutt geſunknen Stadt!
1115
O Lämmerschaar von grasiger Weide, die
Zahllos für Troja's Heil Priamos opferte!
Aber es war umsonst!
Die Stadt, sie mußte leiden, was ihr nun geschah!
Ich stürze bald im heißen Todeskampf dahin!
1120
Otraurig, traurig Loos meiner in Schutt geſunknen Stadt!
1115
O Lämmerschaar von grasiger Weide, die
Zahllos für Troja's Heil Priamos opferte!
Aber es war umsonst!
Die Stadt, sie mußte leiden, was ihr nun geschah!
Ich stürze bald im heißen Todeskampf dahin!
1120
Der Chor.
Wieder in klarem Wort sprachest du, wie zuvor.
Wohl brach ein feindlich böser Gott
Auf dich überschwer herein, stürmt dich auf,
Zu wehklagen düster wie in Todesnacht!
Was wird das Ende sein?
1125
Wieder in klarem Wort sprachest du, wie zuvor.
Wohl brach ein feindlich böser Gott
Auf dich überschwer herein, stürmt dich auf,
Zu wehklagen düster wie in Todesnacht!
Was wird das Ende sein?
1125
Kassandra.
Commentary
Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus
1157.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-691
ὅρκου πῆγμα Libri
1157
ὅρκος πῆμα. Aurati emendationem,
ὅρκου πῆγμα, cum aliis recepit Blomfieldius, spreto, quod Porsonus dedit,
ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν, scilicet quia negabat
πῶς ἄν apud Aeschylum
utinam significare. At inepte addidisset Aeschylus
γενναίως παγέν, si quaereret chorus, quid prodesse iusiurandum posset. Hoc potius dicit, atque utinam iusiurandum, firmamentum generose firmatum, medelam afferre possit! quo indicat, quamvis sanctissimum iusiurandum tamen nihil profuturum esse.
1158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-692
παιώνιος
1158
παιώνιον Ven. Flor. Vict.
παιώνιος Farn. Elmsleio teste, non enim adnotavit Bekkerus. Praestat fortasse
παιώνιος.
θαυμάζω δέ σε Deinde
θαυμάζω δέ σε, ut Blomfieldius ait, scribendum coniecit Auratus.
1159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-693
περάν τε Permira est Blomfieldii adnotatio, “Elmsleius ad Sophocl. Oed. T. 867. citat
1159
πόντου πέρα τραφεῖσαν, nescio quare, quum satis recte dicatur
πέραν pro
κατὰ πέραν, quae vox occurrit v. 183.
Χαλκίδος πέραν ἔχων.” Si
πέραν et illic (v. 178.) et hic substantivum esse putaret, Supplicum v. 249. afferre debebat,
τίς γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας. At
πέραν in utroque Agamemnonis versu adverbium est, quod hic quidem nullo pacto
πέρα dici potuit. V. ad Soph. Oed. Col. v. 885. Ceterum inanes interpretum de sequentibus verbis dubitationes iam olim sustuli remota quae post
πόλιν posita erat virgula. Miror, inquit, te transmarinam de peregrina urbe sic loqui ut si praesens fuisses.
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
1056-1176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593
Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über
d
ᾶ zu
Eum. 844. -
1129-1176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-622
dritter Teil: Schicksal und Anteil der Kasandra. Die Chorpartieen scheinen Halbchöre vorzutragen, jedes Strophenpaar ein Halbchor.
1158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-636
ἠνυτόμαν,
ηυξόμην Schol.
1159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-637
Vgl. Pind. Pyth.
ΧΙ 19
ὁπότε Δαρδανίδα κόραν Πριάμου
Κασάνδραν
πολιῷ χαλκῷ σὺν
᾿Αγαμεμνονία ψυχᾶ
πόρευσ᾽ Αχέροντος ἀκτὰν παρ εὔσκιον νηλὴς γυνά.
ψηλης