1001.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-578
ἐπιρρέπει
ἐπιτρέποι
Flor. Vict.
ἐπιρρέπει
Farn.
1001
1003.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-579
οἵδ'
οἵδ'
Flor. Farn.
οἱ δ'
Vict. Emendavit Stanleius.
1003
1004.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-580
παλαιῶν
καὶ παραστάδων
Flor.
1004
1005.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-581
ἔχεις Auratus
ἕξεις
, quod probarunt alii, recepit in minore editione Schützius. Wellauerus quum praestare dixit praesens, conticuisset, si rationem reddere iussus esset. Recte iudicasset Auratus, si habituram diceret Clytaemnestra ab se quae consuetum esset servis dari. Sed tota illa sententia non convenit huic loco. Non enim quae communi more servorum conditio sit, eam Cassandrae quoque fore dicit, sed meliorem, ut in domo clementiore. Nescio an id senserit Stanleius, qui sic interpretatus est, "habes a nobis (dicta scilicet) quae fieri solent." Ponenda vero est virgula post
ἔχεις
. Nam hoc dicit, tenes, quod exspectari a nobis potest. Non dicit quid exspectare a nobis possis. Nam
οἷόςπερ
, aut alia quibus
περ
adiunctum est, non habent dubitativam potestatem, sed rem certam significant, ut dicatur qualia quidem. Aptissimus declarando discrimini versus Sophoclis est in Oed. Col. 896.
ΘΗΣ. πῶς εἶπας; ΟΙΔ. οἷάπερ πέπονθ᾽ ἀκήκοας.
1005
1007-1008.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-582
ἐντὸς δ' ἂν οὖσα Libri
ἐντὸς δ' ἂν οὖσα
. Stanleius hos versus ita interpretatur, cum vero sis intra retia fatalia, obsequeris, si modo obsequaris: forsan vero haud persuadeare. Schützius cum autem iam fatalibus cassibus inclusa sis, obsequere, sis; nisi forte detrectas obsequium. Similiter alii. Prior versus ut ita intelligeretur, non poterat
ἐντὸς δ' ἂν οὖσα
dici, sed omittendum erat
ἂν
. Posita vero ea particula sententia conditionalis est, ut dici debuerit
ἐκτὸς δ' ἂν οὖσα
. Atque ita scribendum est. Comparavit cum hoc loco Blomfieldius similem Sophoclis Oed. R. v. 936.
τὸ δ᾽ ἔπος ἐξερῶ τάχα ἥδοιο μέν, πῶς δ᾽ οὐκ ἄν; ἀσχάλλοις δ᾽ ἴσως.
Wellauerus quod infra dicitur v. 1354.
χαίροιτ᾽ ἄν, εἰ χαίροιτ', ἐγὼ δ᾽ ἀπεύχομαι.
1009.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-583
NA Dubitari potest, ad hunc locum an ad alium spectet quod scholiastes Aristophanis ad Av. v. 1679. scribit,
καὶ Αἰσχύλος τὸ βαρβαρίζειν χελιδονίζειν φησί
. Similia de Dodonaeis columbis tradit Herodotus II. 57.
1009
1011.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-584
εἴσω Libri
ἔσω
, quod Blomfieldius Elmsleii praecepta sequens in
εἴσω
mutavit. Versum hunc Porsonus in praefatione ad Hecubam p. XXXI. in is nominat, quorum quinti pedis molestus incessus propter vocem encliticam ferri possit. De qua re non recte iudicavit. Elmsleius in Censuris Edinensibus t. XXXVII. p. 81. sive in Lipsiensi editione Iphigeniarum Marklandi p. 263. quum poetam scripsisse pronuntiavit
εἴσω φρενῶν λέγουσα, πειθέ νιν λόγῳ
, neque
λέγουσα
recte ad Cassandram rettulit, nec videtur reputasse, si hoc vellet Clytaemnestra, non eam simpliciter
ἀλλά
, sed
ἀλλὰ σύ τοι
dicturam fuisse. Coniungendum vero est
λέγουσα λόγῳ
: dicendo ei persuadeo intus in animo. Comparari quodammodo possunt Soph. Phil. v. 1325.
καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω, καὶ γράφου φρενῶν ἔσω
. Eur. Med. v. 316.
λέγεις ἀκοῦσαι μαλθάκ', ἀλλ' ἔσω φρενῶν ὀρρωδία μοι, μή τι βουλεύσῃς κακόν
. Manet vero Clytaemnestra, exspectans etiam: tum demum, Cassandra nihil respondente, abit.
1011
1012.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-585
NA Sic Prom. v. 218.
κράτιστα τῶν παρεστώτων τότε
.
1012
1013.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-586
ᾔθου Libri
ᾔθου
. Blomfieldius
ᾔθου
. De discrimine, omninoque quid de hoc genere correctionis sentirem, dixi ad Soph. El. v. 1003.
1013
1014.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-587
πρὸς Edd. vett.
θυραίαν
. Emendate, ut primus Porsonus edidit, Flor. Farn. quod neglexit Elmsleius. Blomfieldii haud facile probabilis coniectura est,
θυραῖος
communi genere de persona, de re
θυραία
dictum esse. Sed quid hoc est, quod libri habent,
οὔτοι θυραίαν τήνδε ἐμοὶ σχολὴ πάρα τρίβειν
: quod intelligi non posse videns Casaubonus
θυραία
scribendum esse coniecit, relicto
παρὰ τήνδε
, quod perperam dictum esse apparet. Pessime Wellauerus
θυραίαν τήνδε
ad Cassandram refert, in quo duplex vitium est, alterum male constructae praepositionis, alterum quod ineptum est, quae de se dicere Clytaemnestra debebat, de Cassandra praedicari. Recte Musgravius
πρὸς
emendavit, quod Blomfieldio quoque quum olim in mentem venisset, reiecit ille tamen hoc postea, voluitque
θυραίαν τήνδε
de Clytaemnestra accipi.
1014
1015.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-588
τὰ μὲν Respondent sibi
τὰ μέν
et
σὺ δέ
. Nam
τὰ
non articulus est, sed pronomen, illa.
1015