Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ·

Ant. 1.

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

ΧΟΡΟΣ

Ἥδ' ἡ δ' αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ' ἐν γόοις παραστατεῖν.

Agamemnon. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) (Greek) (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1076 focus

KA.

ότοτοτοῖ τοτοῖ δᾶ.

"Απολλον "Απολλον.

ΧΟ.

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1076 focus

Κασσάνδρα
ἀντ. α'.

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.
1035

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἣ δ᾽ αὖτε δυςφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ,

οὐδὲν προςήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1076 focus

στοτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ.
1060

ὦπολλον ὦπολλον.

ΧΟ.

ἣ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ.

2

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1076 focus

ὀτοτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ·

ὦπολλον ᾧπολλον.

ΧΟ.

ἥδ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ,

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1076 focus

ΚΑ.

ὀτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ.
1075

᾿Απόλλων Ἀπόλλων.

ΧΟ.

ἢ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

Testim.:

1074. 5 Schol. Eur. Phoen. 1028 ἀπενθὴς θεὸς ᾿Απόλλων· Αἰσ. “τί ταῦτ᾽ ἀνωλόλυξας – τυχεῖν.”

Apparatus Criticus

πιθοῦ πείθου τῆιδ᾽ τήνδ' πάρος πυρός ὡς οὔποτ᾽ ἐλπίσασι τήνδ᾽ ἕξειν χάριν. confictus ex 1044 et 1043 σὺ δ᾽ ἀντὶ ἀλλ᾽ ἀντὶ κλύει φρενῶν φρενών κλύει μὴν μή εἴκουσ᾽ ἑκοῦσ᾽ ὀτοτοτοῖ ποποῖ ὀτοτοτοτοῖ πομποῖ Ἀπόλλων Ἀπόλλων ὤπολλον ἄπολλον

ΧΟ.

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν. –

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1076 focus

Woe! woe! O gods! O earth! O Apollo! Apollo!

CHORUS

She with ill-omened outcry is again invoking the god not suited to stand by in wailings.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1076 focus

Hélas ! ah ! terre et ciel ! Apollon ! Apollon !

LE CORYPHÉE

Sa lugubre clameur invoque encore le dieu dont la place n'est point dans les chants de douleur.

Même mouvement.

CASSANDRE

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1076 focus

Woe, woe! O Earth! Apollo, Ο Apollo!

CHORUS.

Again her inauspicious voice invokes
1215

The God, whoſe ears are not attun’d to woe.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1076 focus

Ahimè, terra! Ahimè, terra!

Apollo! Apollo!

AGAMENNONE

CORIFEO

Con grida infauste ancor saluta il Nume

cui non s'addice assistere a lamenti!
1255

2

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1076 focus

Ototota, papada,

310

O' Apollo, Apollo.

Cho.

Certè rursus malè ominans Deum inuocat.

Nihil accedentem in luctu adeffe.

Ca.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1076 focus

der Herrschaft steh'n zu dürfen und das heil'ge Naß

1075

in des Gesindes weitem Kreise zu empfahn,

so steige denn vom Wagen, bänd'ge deinen Stolz.

1040 Selbst Herakles, erzählt man, hat von Sklavenbrot,

als er verkauft war, sich zu nähren nicht verschmäht.

1080

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1076 focus

Woe, woe, alas! Earth, Mother Earth! and thou

Apollo, Apollo!

Chorus.

Hark, with wild curse she calls anew on him,

Who stands far off and loathes the voice of wail.
1235

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1076 focus

O Jammer! O Erde!

Apollon! Apollon!
1025

Der Chorführer.

Sie ruft mit Unheilstönen abermals den Gott,

Dem's nie geziemt, in Trauer helfend nah zu sein.

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-631

ἀκόρεστος Libri

ἀκόρετος

. Primus correxit Bothius.

1076

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-632

θύμασιν

θύματι

Ald. unde

θύματι

Turn.

1077

1078. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-633

Ἐρινὺν

M. Rob.

ἐρινὸν

ἐριννὰν

Ald.

ἐρινὺν

Ven. Flor. Farn. Turn. Vict. Deinde libri

κέλη

vel

κέλη

, nisi quod

καλεῖ

habet Ald. indeque Turn.

καλεῖ

1078

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-634

ἐπορθιάζειν Turnebus, plena interpunctione in fine praecedentis versus posita,

ἐπορθιάζων

scripsit, coniungens hoc participium cum sequentibus. Ceteri omnes infinitivum habent. In Ven. deest

με

1079

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1075-1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-601

μὲν οὖν, immo vero (,,die richtige Bezeichnung des Hauses ist vielmehr μισόθεον" κτέ.). συνίστορα regiert wie συνειδότα den Akk. πολλὰ αὐτόφονα κακὰ καρατόμα (viele Greuel von Verwandtenmord, von Halsabschneiden). Vgl. Cho. 23 χοὰς προπομπός, Pers. 984 μύρια μύρια πεμπαστάν, Prom. 935 ἄπορα πόριμος, Soph. Ant. 787 καὶ σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος οὐδείς. Kasandra denkt, wie 1081 zeigt, vorzugsweise an das Gastmahl des Thyestes. Vgl. Soph. Εl. 10 πολυφθόρον τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε, 1497 ἦ ἡ πᾶσ᾽ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν τὰ τ᾿ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά. καρατόμα vgl. die Note zu 1595. Zu

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-602

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον, wo von Menschenblut der Boden trieft. Vgl. Hom. 1 420 δάπεδον δ᾽ ἅπαν αἵματι θύεν. Zu ἀνδροσφαγεῖον vgl. Bekk. Anecd. I p. 28 ἀνδροκτονεῖον· ὁ τόπος ἔνθα οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκουσι.

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-603

εἶναι am Ende des Satzes und an der Spitze des Verses wie 1123, Cho. 873 . ματεύει κτέ., sie ist nicht auf falscher Fährte, sondern sucht da, wo sie finden wird.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ· Ant. 1. Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

ΧΟΡΟΣ Ἥδ' ἡ δ' αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ' ἐν γόοις παραστατεῖν.

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

KA. ότοτοτοῖ τοτοῖ δᾶ. "Απολλον "Απολλον.

ΧΟ. ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασσάνδρα ἀντ. α'. ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. 1035 Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ἣ δ᾽ αὖτε δυςφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ, οὐδὲν προςήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

στοτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ. 1060 ὦπολλον ὦπολλον.

ΧΟ. ἣ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ. 2

ΧΟ. ἥδ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ, οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ.

ΚΑ. ὀτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ. 1075 ᾿Απόλλων Ἀπόλλων.

ΧΟ. ἢ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

Testim.:

Apparatus Criticus

ΧΟ. οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν. –

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

CHOROS. Whence hast thou this on-rushing god-involving pain 1150 And spasms in vain? For, things that terrify, With changing unintelligible cry Thou strikest up in tune, yet all the while After that Orthian style! Whence hast thou limits to the oracular road, That evils bode? 1155

KASSANDRA. Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends! Ah me, of Skamandros the draught Paternal! There once, to these ends, On thy banks was I brought, The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore 1160 I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ·

Ant. 1.

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

ΧΟΡΟΣ

Ἥδ' ἡ δ' αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ' ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

KA.

ότοτοτοῖ τοτοῖ δᾶ.

"Απολλον "Απολλον.

ΧΟ.

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασσάνδρα
ἀντ. α'.

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.
1035

Ἀπόλλων, Ἀπόλλων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἣ δ᾽ αὖτε δυςφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ,

οὐδὲν προςήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

στοτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ.
1060

ὦπολλον ὦπολλον.

ΧΟ.

ἣ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ.

2

ΧΟ.

ἥδ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ,

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

ΚΑ.

ὀτοτοτοῖ ποποῖ δᾶ.
1075

᾿Απόλλων Ἀπόλλων.

ΧΟ.

ἢ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

ΧΟ.

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν. –

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

She with ill-omened outcry is again invoking the god not suited to stand by in wailings.

LE CORYPHÉE

Sa lugubre clameur invoque encore le dieu dont la place n'est point dans les chants de douleur.

CHORUS.

Again her inauspicious voice invokes
1215

The God, whoſe ears are not attun’d to woe.

CORIFEO

Con grida infauste ancor saluta il Nume

cui non s'addice assistere a lamenti!
1255

2

CASSANDRA

Cho.

Certè rursus malè ominans Deum inuocat.

Nihil accedentem in luctu adeffe.

Woe, woe, alas! Earth, Mother Earth! and thou

Apollo, Apollo!

Chorus.

Hark, with wild curse she calls anew on him,

Who stands far off and loathes the voice of wail.
1235

O Jammer! O Erde!

Apollon! Apollon!
1025