Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Tu igitur noſti tranſiens?

910

Anti.

Tu uerò mihi poſteà disces.

Ifm.

Poſtquam ueniſti in urbem.

Anti.

Haſte hic aduerſarios.

Ifm.

Pernicioſa dictu.

Anti.

Heu heu labor.
915

Ifm.

Heu malá domibus

Et terræ, ante omnia uero mihi.

Anti.

Heu heu, hoc procul à me.

Ifm.

Heu heu infœlicium malorum

Rex Eteocles dux,
920

Anti.

Heu omnium maxime miferandi.

Ifm.

Heu heu infanientes in detrimento.

Anti.

Heu heu ubi terrarum ipſos ponemus?

Ifm.

Heu ubi precioſissimum.

Anti.

Heu heu dolor propinquus patri.
925

Cad.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1010-1084 focus

Κηρυξ

δοκοῦντα καὶ δόξαντ᾽ ἀπαγγέλλειν με χρὴ
1010

δήμου προβούλοις τῆσδε Καδμείας πόλεως:

Ἐτεοκλέα μὲν τόνδ᾽ ἐπ᾽ εὐνοίᾳ¹ χθονὸς

θάπτειν ἔδοξε γῆς φίλαις κατασκαφαῖς:

στέγων² γὰρ ἐχθροὺς θάνατον εἵλετ᾽ ἐν πόλει,

ἱερῶν πατρῴων δ᾽ ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ
1015

τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν.

οὕτω μὲν ἀμφὶ τοῦδ᾽ ἐπέσταλται λέγειν:

τούτου δ᾽ ἀδελφὸν τόνδε Πολυνείκους νεκρὸν

ἔξω βαλεῖν ἄθαπτον, ἁρπαγὴν κυσίν,

ὡς ὄντ᾽ ἀναστατῆρα Καδμείων χθονός,
1020

εἰ μὴ θεῶν τις ἐμποδὼν ἔστη δορὶ

τῷ τοῦδ᾽. ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται

θεῶν πατρῴων, οὓς ἀτιμάσας ὅδε

στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβαλὼν ᾕρει πόλιν.

οὕτω πετηνῶν τόνδ᾽ ὑπ᾽ οἰωνῶν δοκεῖ
1025

ταφέντ᾽ ἀτίμως τοὐπιτίμιον λαβεῖν,

καὶ μήθ᾽ ὁμαρτεῖν τυμβοχόα χειρώματα

μήτ᾽ ὀξυμόλποις προσσέβειν οἰμώγμασιν,

ἄτιμον εἶναι δ᾽ ἐκφορᾶς φίλων ὕπο.

τοιαῦτ᾽ ἔδοξε³ τῷδε Καδμείων τέλει.
1030
1031

Αντιγονη

ἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω:

ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ,⁴

ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ

θάψασ᾽ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν, οὐδ᾽ αἰσχύνομαι

ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει.
1035

δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν,

μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός.

τοιγὰρ θέλουσ᾽ ἄκοντι κοινώνει κακῶν⁵

ψυχή, θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί.

τούτου⁶ δὲ σάρκας οὐδὲ κοιλογάστορες
1040

λύκοι πάσονται:⁷ μὴ δοκησάτω τινί.

τάφον γὰρ αὐτὴ⁸ καὶ κατασκαφὰς ἐγώ,

γυνή περ οὖσα, τῷδε μηχανήσομαι,

κόλπῳ φέρουσα βυσσίνου πεπλώματος.

καὐτὴ καλύψω, μηδέ τῳ δόξῃ πάλιν:
1045

θάρσει, παρέσται μηχανὴ δραστήριος.

1047

Κηρυξ

αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Αντιγονη

αὐδῶ σε μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κηρυξ

τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.

Αντιγονη

τράχυν᾽: ἄθαπτος δ᾽ οὗτος οὐ γενήσεται.
1050

Κηρυξ

ἀλλ᾽ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ;

Αντιγονη

ἤδη τὰ τοῦδε⁹ διατετίμηται θεοῖς.

Κηρυξ

οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Αντιγονη

παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.

Κηρυξ

ἀλλ᾽ εἰς ἅπαντας ἀνθ᾽ ἑνὸς τόδ᾽ ἔργον ἦν.
1055

Αντιγονη

ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν.

ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε: μὴ μακρηγόρει.

Κηρυξ

ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ᾽, ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ.

Χορος

φεῦ φεῦ.

ὦ μεγάλαυχοι καὶ φθερσιγενεῖς

Κῆρες Ἐρινύες, αἵτ᾽ Οἰδιπόδα
1060

γένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως,

τί πάθω; τί δὲ δρῶ;¹⁰ τί δὲ μήσωμαι;

πῶς τολμήσω μήτε σὲ κλαίειν

μήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον;¹¹

ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαι
1065

δεῖμα πολιτῶν.

σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρων

τεύξει: κεῖνος δ᾽ ὁ τάλας ἄγοος

μονόκλαυτον ἔχων θρῆνον¹² ἀδελφῆς

εἶσιν: τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο;¹³
1070

Ημιχοριον

δράτω <τι>¹⁴ πόλις καὶ μὴ δράτω¹⁵

τοὺς κλαίοντας Πολυνείκη.

ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεν

αἵδε προπομποί.

καὶ γὰρ γενεᾷ κοινὸν τόδ᾽ ἄχος,
1075

καὶ πόλις ἄλλως

ἄλλοτ᾽ ἐπαινεῖ τὰ δίκαια.

Ημιχοριον

ἡμεῖς δ᾽ ἅμα τῷδ᾽, ὥσπερ τε πόλις

καὶ τὸ δίκαιον ξυνεπαινεῖ.

μετὰ γὰρ μάκαρας καὶ Διὸς ἰσχὺν
1080

ὅδε Καδμείων ἤρυξε πόλιν

μὴ ʼνατραπῆναι μηδ᾽ ἀλλοδαπῶν

κύματι φωτῶν

κατακλυσθῆναι τὰ μάλιστα.

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 1011-1084 focus

Κῆρυξ

δοκοῦντα καὶ δόξαντʼ ἀπαγγέλλειν με χρὴ

δήμου προβούλοις τῆσδε Καδμείας πόλεως·

Ἐτεοκλέα μὲν τόνδʼ ἐπʼ εὐνοίᾳ χθονὸς

θάπτειν ἔδοξε γῆς φίλαις κατασκαφαῖς·

στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς θάνατον εἵλετʼ ἐν πόλει
1015

ἱερῶν πατρῴων δʼ ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ

τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν.

οὕτω μὲν ἀμφὶ τοῦδʼ ἐπέσταλται λέγειν·

τούτου δʼ ἀδελφὸν τόνδε Πολυνείκους νεκρὸν

ἔξω βαλεῖν ἄθαπτον, ἁρπαγὴν κυσίν,
1020

ὡς ὄντʼ ἀναστατῆρα Καδμείων χθονός,

εἰ μὴ θεῶν τις ἐμποδὼν ἔστη δορὶ

τῷ τοῦδʼ·. ἄγος δὲ καὶ θανὼν κεκτήσεται

θεῶν πατρῴων, οὓς ἀτιμάσας ὅδε

στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβαλὼν ᾕρει πόλιν.
1025

οὕτω πετηνῶν τόνδʼ ὑπʼ οἰωνῶν δοκεῖ

ταφέντʼ ἀτίμως τοὐπιτίμιον λαβεῖν,

καὶ μήθʼ ὁμαρτεῖν τυμβοχόα χειρώματα

μήτʼ ὀξυμόλποις προσσέβειν οἰμώγμασιν,

ἄτιμον εἶναι δʼ ἐκφορᾶς φίλων ὕπο.
1030

τοιαῦτʼ ἔδοξε τῷδε Καδμείων τέλει.

1032

Ἀντιγόνη

ἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω·

ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ,

ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ

θάψασʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν, οὐδʼ αἰσχύνομαι
1035

ἔχουσʼ ἄπιστον τήνδʼ ἀναρχίαν πόλει.

δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν,

μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός.

τοιγὰρ θέλουσʼ ἄκοντι κοινώνει κακῶν

ψυχή, θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί.
1040

τούτου δὲ σάρκας οὐδὲ κοιλογάστορες

λύκοι σπάσονται· μὴ δοκησάτω τινί.

τάφον γὰρ αὐτῷ καὶ κατασκαφὰς ἐγώ,

γυνή περ οὖσα, τῷδε μηχανήσομαι,

κόλπῳ φέρουσα βυσσίνου πεπλώματος.
1045

καὐτὴ καλύψω, μηδέ τῳ δόξῃ πάλιν·

θάρσει, παρέσται μηχανὴ δραστήριος.

1048

Κῆρυξ

αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Ἀντιγόνη

αὐδῶ σὲ μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κῆρυξ

τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.
1050

Ἀντιγόνη

τράχυνʼ· ἄθαπτος δʼ οὗτος οὐ γενήσεται.

Κῆρυξ

ἀλλʼ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ,;

Ἀντιγόνη

ἤδη τὰ τοῦδε διατετίμηται θεοῖς.

Κῆρυξ

οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Ἀντιγόνη

παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.
1055

Κῆρυξ

ἀλλʼ εἰς ἅπαντας ἀνθʼ ἑνὸς τόδʼ ἔργον ἦν.

Ἀντιγόνη

ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν.

ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε· μὴ μακρηγόρει.

Κῆρυξ

ἀλλʼ αὐτόβουλος ἴσθʼ, ἀπεννέπω δʼ ἐγώ.

Χορός

φεῦ φεῦ.

ὦ μεγάλαυχοι καὶ φθερσιγενεῖς
1060

Κῆρες Ἐρινύες, αἵτʼ Οἰδιπόδα

γένος ὠλέσατε πρυμνόθεν οὕτως,

τί πάθω; τί δὲ δρῶ ; τί δὲ μήσωμαι;

πῶς τολμήσω μήτε σὲ κλαίειν

μήτε προπέμπειν ἐπὶ τύμβον ·
1065

ἀλλὰ φοβοῦμαι κἀποτρέπομαι

δεῖμα πολιτῶν.

σύ γε μὴν πολλῶν πενθητήρων

τεύξει· κεῖνος δʼ ὁ τάλας ἄγοος

μονόκλαυτον ἔχων θρῆνον ἀδελφῆς
1070

εἶσιν· τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο ;

Ἡμιχόριον Α

δράτω τι πόλις καὶ μὴ δράτω

τοὺς κλαίοντας Πολυνείκη.

ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεν

αἵδε προπομποί. καὶ γὰρ γενεᾷ
1075

κοινὸν τόδʼ ἄχος, καὶ πόλις ἄλλως

ἄλλοτʼ ἐπαινεῖ τὰ δίκαια.

Ἡμιχόριον Β

ἡμεῖς δʼ ἅμα τῷδʼ, ὥσπερ τε πόλις

καὶ τὸ δίκαιον ξυνεπαινεῖ.

μετὰ γὰρ μάκαρας καὶ Διὸς ἰσχὺν
1080

ὅδε Καδμείων ἤρυξε πόλιν

μὴ ʼνατραπῆναι μηδʼ ἀλλοδαπῷ

κύματι φωτῶν

κατακλυσθῆναι τὰ μάλιστα.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 994 focus

ΑΝ.

σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν,
990

ΙΣ.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

ΑΝ.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν,

ΙΣ.

δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

ΑΝ.

ὀλοὰ λέγειν.

ΙΣ.

ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.

ΑΝ.

ἰὼ πόνος,
995

ΙΣ.

ἰὼ κακὰ,

ΑΝ.

δώμασι καὶ χθονὶ,

ΙΣ.

[πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί].

ΑΝ.

ἰὼ ἰὼ, δυστάνων κακῶν ἄναξ

ΙΣ.

[Ετεόκλεις ἀρχηγέτα].

ΙΣ.

ἰὼ πάντων πολυπονώτατοι.
1000

ΑΝ.

ἰὼ δαιμονῶντες ἐν ἄτᾳ.

ΙΣ.

ἰὼ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

ΑΝ.

ἰὼ, ὅπου τιμιώτατον.

ΙΣ.

ἰὼ πῆμα πατρὶ πάρευνον.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 994 focus

Ἀντιγόνη
στρ. ς'.

σύ τοί νιν οἶσθα διαπερῶν,

Ἰσμήνη
ἀντ. ς'.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

Ἀντιγόνη
στρ. ζ'.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν,
975

Ἰσμήνη
ἀντ. ζ'.

δορός γε τῷδ' ἀντηρέτας.

Ἀντιγόνη
στρ. η'.

ὢ πόνος.

Ἰσμήνη

ὢ κακά.

Ἀντιγόνη
ἀντ. η'.

δώμασι.

Ἰσμήνη

καὶ χθονί,

Ἀντιγόνη
στρ. θ'.

πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί.

Ἰσμήνη
ἀντ. θ'.

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί.
980

Ἀντιγόνη
στρ. ι'.

ἰὼ δυςπότμων.

Ἰσμήνη
ἀντ. ι'.

ἄναξ Ἐτεόκλεις.

Ἀντιγόνη

σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας,

Ἰσμήνη

Ἀντιγόνη
στρ. ια'.

ἰώ πάντων πολυστονώτατοι.

Ἰσμήνη

Ἀντιγόνη

ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ.
985

Ἰσμήνη

ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

Ἀντιγόνη
ἀντ. ια'.

ἰώ, ὅπου τιμιώτατον.

Ἰσμήνη

ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον.

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 994 focus

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 994 focus

σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν.
980

ΙΣ.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών.

ΑΝ.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν.

ΙΣ.

δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

ΑΝ.

ὀλοὰ λέγειν.

ΙΣ.

ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
985

ΑΝ.

ἰὼ πόνος.

ΙΣ.

ἰὼ κακά.

ΑΝ.

δώμασι καὶ χθονί.

ΙΣ.

καὶ τὸ πρόσω γ᾽ ἐμοί.

ΑΝ.

ἰὼ ἰὼ δυστάνων κακῶν ἄναξ.
990

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸

⁹¹⁰ ἰὼ Μοῖρα ἰὼ Μοῖρα μοῖρα μέλαιν᾽ μέλαιν᾽ μέλαινά τ᾽ τοίνυν τοί νυν ἀντηρέτας ἀντηρέτασ (superscr. m) ὀλοὰ λέγειν. ἰὼ κακὰ δώμασιν | καὶ χθονί· προπάντων δ᾽ ἐμοί· ἰὼ semel verba πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί delevit ¹¹¹²

AESCHYLI

ΙΣ.

ἰὼ πάντων πολυπονώτατοι.

ΑΝ. ΙΣ.

ἰὼ δαιμονῶντες ἐν ἄτᾳ.

ΑΝ.

ἰὼ ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

ΙΣ.

ἰὼ ὅπου τιμιώτατον.

ΑΝ. ΙΣ.

ἰὼ ἰὼ πῆμα πατρὶ πάρευνον.
995

ΚΗΡΥΞ

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 994 focus

σύ τοι νιν οἶσθα διαπερῶν.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών.

990

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν.

δορός γε τῶιδ᾽ ἀντηρέτας.

τάλαν γένος

τάλανα παθόν.

ἰὼ πόνος

ἰὼ κακά

δώμασι

καὶ χθονί.

πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί.

καὶ τὸ πρόσω γ᾽ ἐμοί.

ἰὼ ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ,

Ἐτεόκλεις ἀρχαγέτα.

ἰὼ πάντων πολυστονώτατοι.

1000

ἰὼ ἰὼ δαιμονῶντες ἄται.

ἰὼ ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

ἰὼ [ὅπου] τιμιώτατον,

ἰὼ ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον. ?

Translations (7)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 1011-1080 focus

Enter a Herald.

Herald

It is my duty to announce the will and decrees of the council on behalf of the people of this our Cadmean city.
It is decreed, first, that Eteocles here, on account of his goodwill towards the city, is to be buried in a kindly grave in its soil;

for hating the enemy he chose death in the city and driven by piety towards his ancestral shrines, he died without reproach where it is an honor for the young to die. This is how I was commanded to speak regarding him. But as for his brother, it is decreed that this corpse of Polyneices
1015

is to be cast out of the city unburied to be torn by dogs, since he would have been the destroyer of the land of the Cadmeans, if one of the gods had not used his brother’s spear to prevent him. Even in death he will retain the stain of his guilt against his fathers’ gods, whom he dishonored
1020

when he launched a foreign army against the city to take it. For this reason it is decreed that he will receive his reward by being buried without honor beneath the winged birds; and that no labor of the hands shall attend him by building up a burial mound nor shall anyone offer him reverence in shrill-sung laments.
1025

He is to be refused the honor of being carried in funeral procession by his loved ones. Such is the decree of the Cadmean authorities.
1030

1032

Antigone

I at least will say something to the rulers of the Cadmeans: even if no one else is willing to share in burying him, I will bury him alone and risk the peril

of burying my own brother. Nor am I ashamed to act in defiant opposition to the rulers of the city. A thing to be held in awe is the common womb from which we were born, of a wretched mother and unfortunate father. Therefore, my soul, willingly share his evils, even though they are unwilling,
1035

and live in kindred spirit with the dead. No hollow-bellied wolves will tear his flesh—let no one decree that! Even though I am a woman, I will myself find the means to give him burial and a grave,
1040

carrying the earth in the fold of my linen robe. With my own hands I will cover him over—let no one decree it otherwise. Take heart, I will have the means to do it.
1045

1048

Herald

I forbid you to act thus in violation of the city.

Antigone

I forbid you to make useless proclamations to me.

Herald

And yet a citizenry that has escaped evil can be harsh.
1050

Antigone

Let it be harsh! This man will not be unburied.

Herald

What! Will you honor with burial a man whom the city detests?

Antigone

For a long time now the gods have ceased to hold him in honor.

Herald

No, he was honored until he put this land in jeopardy.

Antigone

He suffered evil and gave evil in return.
1055

Herald

But this act was against all the citizens, not only one man.

Antigone

Discord is the last of the gods to close an argument. I will bury him. Put an end to your big talk.

Herald

Well then, follow your own rash plan, but I forbid it. Exit.

Chorus

Ah, misery!

O Erinyes, far-famed destroyers of families, goddesses of death who have thus laid ruin to the family of Oedipus, digging it up from the roots! What will happen to me? What should I do? What plan shall I devise? How can I have the heart neither to weep for you
1060

nor escort you to your tomb? But I am afraid and turn away in terror of the citizens. You, at least, Eteocles, will have many mourners, while he, wretched man, departs without lamentation
1065

and has a dirge sung only by one sister. Now who could comply with that?
1070

First Half-Chorus

Let the city take action or not take action against those who lament for Polynices. We, at all events, will go and

bury him with her, following the funeral procession. For this grief is shared by all our race, and the city approves as just different things at different times.
1075

Second Half-Chorus

We will go with this other corpse, as the city and justice, too, approves.

For after the blessed gods and powerful Zeus, he it was who saved the city of the Cadmeans from being capsized and flooded by a wave of foreign men—he beyond all others. Exeunt omnes.
1080

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 994 focus

Deadly to look on.

Antigone

Alas! the trouble.

Ismene

Alas! the horrors upon our family and our land, and me above all.

Antigone

Alas! alas! and me, be sure, more than all.

Ismene

Alas! alas! for the wretched horrors! O sovereign Eteocles, our chieftain!

Antigone

Alas! ye most miserable of all men.

Ismene

Alas! ye possessed by Atè.

Antigone

Alas! alas! where in the land shall we place them both? Alas! in the spot that is most honourable. Alas! alas! a woe fit to sleep beside my father

.

Enter Herald.

Herald

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 994 focus

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 994 focus

And sad to see.

Fate in all thy terrors clad,

Edipus, thy aweful shade,

Erinnys, frowning black as night,

1115

Dreadful, dreadful is your might!

ANTIGONE.

Thou their pow'r hast past, hast known.

ISMENE.

Soon this knowledge was thy own.

ANTIGONE.

To the town advancing near.

ISMENE.

Lifting high thy purple spear,
1120

Burning fierce with enmity.

ANTIGONE.

Sad to tell.

ISMENE.

And sad to see,

ANTIGONE.

Ah, what woes on us await!

ISMENE.

And our house oppress'd with fate:
1125

Thro' the land the evils spread,

Falling heaviest on my head.

ANTIGONE.

I th' afflicting burden share,

Equal sorrow, equal care.

ISMENE.

Eteocles, from thee it flows,
1130

Author of these mournful woes.

ANTIGONE.

Each the gushing tear demands.

ISMENE.

Each with frenzy arm'd his hands.

ANTIGONE.

Where shall we with pious care

The sepulchral earth prepare?
1135

ISMENE.

Where the hallow'd ground shall spread

Aweful honours o'er the dead.

ANTIGONE.

Their unhappy father nigh

Let the mournful ruins lie.

ANTIGONE, ISMENE, CHORUS, HERALD,

HERALD.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 994 focus

Tu lo sapesti, giunto qui presso,

ISMENE

tu l'apprendesti nel punto stesso.
1095

ANTIGONE

perché movevi vêr la tua terra,

ISMENE

contro il fratello piantato in guerra.

ANTIGONE

Orrori a narrare!

ISMENE

Orrori a mirare !

ANTIGONE

Ahimè! affanni...
1100

ISMENE

Ahimè! danni...

ANTIGONE

alla casa ed alla patria,

ISMENE

a me stessa innanzi tutto!

ANTIGONE

Ahimè! Ahimè! dove la tomba avranno ?

ISMENE

Ahimè! ahi! Dove piú onorato è il suolo ?
1105

ANTIGONE ed ISMENE

Ahi duolo, ahi duolo!

Al par del padre è misero

l'uno e l'altro figliuolo.

FINALE

ARALDO

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 994 focus

By proof have ye learnt it!

At once and as one,
1015

O brothers belovèd,

To death ye were done!

Ye came to the strife of the sword, and behold! ye are both overthrown!

O grievous the tale is,

And grievous their fall,
1020

To the house, to the land,

And to me above all!

Ah God! for the curse that hath come, the sin and the ruin withal!

O children distraught,

Who in madness have died!
1025

Shall ye rest with old kings

In the place of their pride?

Alas for the wrath of your sire if he findeth you laid by his side!

[ Enter a Herald.

Herald

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 994 focus

Das sahst du hierherkommend schon-
940

Ismene.

Nicht minder schnell erfuhrest du's-
940

Antigone.

Sobald du zogest nach der Stadt-

Ismene.

Die Lanze hobest wider ihn!

Antigone.

O schwere Noth!

Ismene.

bittres Leid!

Antigone.

Dem Haus -

Ismene.

Und dem Land!

Antigone.

Weh, und vor allen mir!

Ismene.

Und nicht minder mir!

Antigone.

Graun! Unselig Mißgeschick!
945

Ismene.

Graun! Tiefsten Jammers Opfer ihr,

Wahnsinnsopfer des Schicksals!

Antigone.

Wo bestatten wir die Todten?

Ismene.

An der ehrenvollsten Stätte!

Antigone.

Gram, zum Vater gebettet! Wehe!

(Ein Herold kommt aus der Stadt.)

Der Herold.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-967

μαινομένᾳ

μαινόμενα

, ad

supra adscripto

, Lips.

910

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-968

γαίᾳ Hemichorii nota carent libri.

γαῖα

G. Vit.

912

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-969

ζωὴ φονορύτῳ Scribendum esse

ζωὴ φονορύτῳ

etiam Blomfieldius vidit.

ζωὴ

Vit. Cantabr. 2.

ζωὴν

Par. E. Ceteri

ζωὰ

, cui in Lips.

supra adscriptum est. Omnes

φονορύτῳ

913

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-970

εἴσ᾽

εἰσ'

M. G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. B.

εἰσ'

Vit. Lips. Arund. Par. E. N. Rob.

εἰσὶν

Ald. Turn.

914

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA Chori nota praefixa in M. Lips. Ald. Turn. semichorii in G. Rob. neutra in Vit.

915

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-972

συθείς

σεισθεὶς

Mosc. 1.

916

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-973

σίδαρος

σίδηρος

G. Lips. Cantabr. 2.

917

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-974

δατητὰς

M. Vit.

δαητὴς

Lips. Cantabr. 2. Par. C. Turn.

διατητὴς

Αld.

δαητὰς

Arund. Rob.

δ᾽ ἀητὰς

, sed cum glossa

μεριστής

, G. Idem cum glossa

ἀφανισμὸν ποιήσας

Mosc. 2.

διητής

Cantabr. 1.

918

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-975

πατρῴαν Libri

πατρός

. Scribendum

πατρῴαν

. Viderunt hoc etiam Bothius et Burneius. ἀληθῆ

ἀληθῆ

Vind. 1.3. et

supra scripto Vit.

ἀληθὴς

ut ceteri M. sed

supra scripto a sec. manu.

919

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-976

ὢ Haec

Antigonae

tribuunt M. Vit. Ald. Turn.

Ismenae

hemichorio

recte Rob. Nulla personae nota in Lips.

ὢ

Vit. et parte circumflexi erasa G. Ceteri

ὦ

. Omittit interiectionem regius Spanhemii, non videtur omittere M. πολλοῖς

πολλοῖσι

920

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἀχθέων Libri

ἀχέων

. Scribendum erat

ἀχθέων

921

922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-978

σώματι

σώμασι

Par. Κ.

σώματος

Ald. Turn. Ceteri

σώματι

. Defendi potest

σώμασι

, sub corporibus defunctorum. Sed melius scribitur

σώματι

, ut Blomfieldio quoque visum est. γᾶς

γᾶς

supra adscripto Lips.

γῆς

Cantabr. 2.

922

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-979

ἐπανθίσαντες

Ismenae

haec tribuunt M. Vit. Lips. Ald. Turn.

Antigonae

hemichorio

Rob. Ex Par. E.

ἀνθίσαντες

affertur. Ceteri

ἐπανθήσαντες

. Scribendum esse

ἐπανθίσαντες

Bothius aliique viderunt.

924

925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-980

πόνοισι γενεάν

πόνοισι γενεὰν πόνοισί γε δόμους

, ad

ου

δόμους

a rec. manu

οι

supra adscripto, Μ.

πόνοισι γενεὰν πόνοισι τε δόμοι

Par. L. Ceteri

πόνοισι γενεάν

omittunt, legiturque vulgo

πόνοισί γε δόμοι

. In Vit.

ους

δόμοι

supra scriptum est.

γε δόμους

habent Par. E. Vind. 2. 4.

γε δόμοις

Ox. Ald.

τε δόμοι

Vind. 1. 2. Omisso glossemate recipiendum erat

πόνοισι γενεάν

. In Vit. adnotatum est

λαμπρυνθέντες, στέψαντες τὴν γενεάν

925

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-981

τελευτᾷ δ᾽ αἵδ᾽ ἐπηλάλαξαν

τελευταῖα δ'

, sed correctum in

τελευτᾶ δ'

, Vit. in quo

τελευτᾶ δ' απ' ἐπηλάλαξαν

scholio praemissum est. γρ.

τελευταία

Par. B.

τελευτᾷ δ'

τελευτῶ δ'

Lips. Cantabr. 2.

αἵδ'

Vit. Ald. Rob. Turn. Omittunt hanc vocem Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. F. In G. a sec. manu supra adscripta est.

δ'

et in sequente versu

γὰρ

Par. E.

αἰαῖ

M. sed

αἵδ'

est in lemmate scholii.

ἀπηλάλαξαν

Vind. 2. 4.

926

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-982

νόμον

Rob.

927

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-983

παντρόπῳ

τετραμμένου

, ad

ου

supra adscripto

οι

, Lips.

τετραμμένον παντρόφῳ

Par. C. γένους

τοῦ γένους

Rob.

928

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-984

ἕστακε δ'

τ' δὲ

Lips.

ἔστακεν

, supra adscripto

δ'

post

, M. Ἄτας

ἄτης

Lips.

ἅπαντας

Par. E. τροπαῖον sic M.

τρόπαιον

ceteri. πύλαις

ἐν πύλαις

omittit Par. Κ.

929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-985

ἐθείνοντο

ἐθείναντο

Vit.

930

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-986

κρατήσας

κρατήσασα

Colb. 1. ἔληξε δαίμων Μ. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

ἔληξ' ὁ δαίμων

G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. B. H.

931

932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-987

παισθεὶς ἔπαισας. σὺ δ᾽ ἔθανες κατακτανών Quae hinc usque ad v. 968. leguntur, in libro III. de metris insigni temeritate in alium ordinem redegeram, ut restituerem antistrophica. Fuerunt aliqui, quibus persuaderem. Perpauca tantum eorum, quae tum protuli, vera sunt. Versibus sane antistrophicis hae sororum lamentationes decurrunt, et initio quidem, quod praeclare ab Aeschylo institutum est, sic ut pressa dolore pectora nihil nisi respondentes sibi singultus proferant: paullo post, primo doloris impetu superato, largius funduntur longioribus strophis querelae: denique succedente maestitia paucis brevibus strophis lamentatio paullatim consistit. Personae in libris non ubique recte distinctae sunt. Certa tamen in hoc genere suppetit ratio. Primum enim stropharum summa requiritur aequabilitas. Deinde Polynicis maxime casum Antigona, Eteoclis Ismena dolet. Postremo natu maior Antigona, eademque excelsiore praedita indole, ubique praeit, secundae partes ubique sunt Ismenae, sorori respondentis. In primo versu, qui proodus est, verba

παισθεὶς ἔπαισας

in M. G. Vit.

Ismenae

tribuuntur, reliqua versus pars

Antigonae

, et sic in G. Vit. usque ad v. 938. personae mutatae sunt: in M. lineolae adscriptae. In Ald. Rob. Turn. personae recte distributae.

ἔκτανες

Par. C. Ask. A.

κατακτανών

κτανών

Par. K. Ven. 2. Vind. 1.

θανών

Ask. A.

932

933-934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-988

δορὶ δ᾽ ἔκανες. δορὶ δ᾽ ἔθανες

δορί τ᾽ ἔκτανες, δορί τ' ἔθανες

δορὶ δ᾽ ἔθανες. δορὶ δ᾽ ἔκτανες

Lips. Ceteri

δορὶ δ᾽ ἔκτανες. δορὶ δ᾽ ἔθανες

. Pro

ἔκτανες

scripsi

ἔκανες

, quod metrum requirit.

935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-989

μελεόπονος

μελαιόπονος

Lips.

935

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-990

μελεοπαθής

μελεοπαθές

Par. E. Omittit hanc vocem Lips.

936

937-938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-991

ἴτω γόος. ἴτω δάκρυ

ἴτω γόος. ἴτω δάκρυα

M. G. Vit. Arund. Mosc. 1.2. Par. A. B. E. K. N. Colb. 1. regius Spanhemii.

ἴτω δάκρυα. ἴτω γόος

Ald. Rob. Turn.

ἴτω δάκρυα

Ismenae tribuit Lips. in quo

ἴτω γόος

omissum est. Scribendum esse

δάκρυ

etiam Lachmannus vidit.

939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-992

πρόκεισαι Personae nota abest in Vit. Libri

προκείσεται

, nisi quod

προσκείσεται

habet Par. Ε.

προκείσεσθαι

G. Scribendum erat

πρόκεισαι

939

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-993

NA Post hunc versum Ismenae versus excidit, cuius ea fere sententia fuit, quam his verbis,

πρόκεισαι φονευθείς

, indicavi.

940

941-942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-994

ἠέ. ἠέ. μαίνεται

Ἰσμ. ἠὲ ἠέ. Αντ. μαίνεται

Arund. Par. K. Rob.

Ismenae

haec continuat Lips.

Antigonae

reliqui. Mihi colloquii ratio postulare videbatur, ut prius

ἠέ

Antigonae, alterum Ismenae tribueretur.

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-995

δὲ omittit Par. K. καρδία

καρδίᾳ

Ald.

κραδία

Turn. στένει

σθένει

Vit.

943

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἰὼ ἰὼ δάκρυτε σύ

ἰὼ

semel Lips. Cantabr. 2. Par. E. L. Deinde

πανδάκρυτε

Μ. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. B. H. L.N. Colb. 1. 2. Ceteri

πολυδάκρυτε

, idque adscriptum in Par. B. Ritschelio in Schedis criticis Aeschylus scripsisse videbatur

πάνδυρτε

. Probabilius scribitur

δακρυτέ

. Euripides quidem El. v. 1181.

δακρύτ᾽ ἄγαν

dixit, sed Aeschylus Choeph. v. 233. nudam posuit hanc vocem,

δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου

944

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-997

αὖτε

αὖ

G. Par. E.

945

946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-998

πρὸς φίλου ἔφθισο Personae notam omittunt G. Vit.

πρὸς φίλου τ᾽ ἔφθιτο

Lips. Par. C. Turn.

πρὸς φίλου τ᾽ ἐφθίσω

Vind. 2. 4.

τεφθίσου

ex Par. E. affertur. Ceteri

πρὸς φίλου γ' ἔφθισο

. Delendam esse particulam etiam Blomfieldius vidit.

946

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-999

φίλον

Antigonae

nota praefixa et sic porro personae permutatae in G. Vit.

φίλος

Par. L.

947

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1000

λέγειν

πάρεστιν

post

λέγειν

addunt Vit. Mosc. 1. Par. N. Colb. 1.

948

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1001

ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἔγγυθεν

ἀχέων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν

M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.

ἀχέων τοίων τάδ' ἐγγύθι

Par. N. Colb. 1. γρ.

ἐγγύθι

Par. B.

γόων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν

Arund. Cantabr. 1. Par. F. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Supra scriptum

ἀχέων

in Par. F. Colb. 2.

γόων ποίων τάδ᾽ ἐγγύθεν

G. Mosc. 2. In margine M. recentior manus adscripsit

ἀχέω ἤγουν θρηνῶ

, atque secundus scholiastes, qui

γόων

legit, postquam

τοίων

per

διπλῶν

ex antecedentibus sumptum explicavit, haec addit,

εὕρηται δὲ καὶ ἐν παλαίῳ βιβλίῳ ἀχέω τάδ᾽ ἐγγύθεν, ἤγουν ἐκ τοῦ πλησίον θρηνῶ, ὅπερ ἐστὶ κρεῖττον. μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ ἐπαγόμενον τὸ πέλας δ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν

. Ineptum est

τοίων

vel

ποίων

. Scripsi

ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἐγγύθεν

. Cohaerent haec et sequentia cum praegressis.

950

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν Personae notam omittunt Lips. Arund. Ald. Rob. Turn. Antigonae versum tribuunt G. Vit.

πέλας δ' αΐδ᾽ ἀδελφοὶ ἀδελφῶν

M. G. (

ἀδελφῶν

G.) Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. F.

πέλαδ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφεῶν

Rob.

πέλας αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν

Ald. Turn. Scripsi

πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν

, paria fratrum mala. Sophocles Antig. v. 192.

καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχω ἀστοῖσι

951

952-953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1003

ὀλοὰ λέγειν. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν. Hi duo versus in libris post v. 976. collocati sunt, ad quem locum quare eos hic posuerim explicabitur.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1004

βαρυδότειρα Hunc versum Ismenae tribuit Vit. hunc et duos sequentes Ismenae G. Lips. Rob. Antigonae Ald. Turn.

βαρυσδότειρα

Par. C.

954

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1005

NA Antigonae hic versus est in Vit. Οἰδίπου σκιὰ simulacrum Oedipi est quod Eteocli in somniis apparuit: vide v. 691. Umbra, mortui simulacrum, σκιά est apud Euripidem Herc. fur. v. 494. et apud Sophoclem Ai. v. 1257. et simpliciter simulacrum in eadem Sophoclis fabula v. 301. Quod haec rariora sunt, ad alienissima confugerunt scholiastae.

955

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1006

μέλαιν' Hunc versum cum Vit. Ismenae tribuendum censui. Nam quum omnino parum credibile sit hoc ephymnium ab sola Antigona pronunciari, tum vero flagitant etiam sequentia, ut utrobique hunc versum Ismena pronuntiet. Vtroque enim loco, quae statim sequuntur, Antigonae verba sunt: a qua non et finiri prior stropha et incipi sequens poterat. Porsonus.

μέλαινά τ'

libri. Ἐρινύς

ἐρινὺς

Μ.

Ἐριννύς

vulgo. τις omittunt Ox. Ald.

956

957-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007

NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.

957-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἠέ. ἠέ. δυςθέατα πήματα. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί. Versus 957-959. Antigonae tribuunt G. Vit. Lips. Ismenae Turn. In Ald. ante

ἠέ

Ismenae, ante

δυςθέατα

Antigonae nota apposita est. Rob.

ἠέ

praecedentibus Ismenae verbis addit, Antigonae nomen ante

δυςθέατα

collocat. In M. primo tantum horum versuum lineola appicta est, ut haec omnia Ismenae tributa sint.

ἠέ

semel Ox. Ald. Rob. Tribuendum erat unum Antigonae, alterum Ismenae.

δυσθέατα πήματα | ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί

Μ. (sic M.) Vit.

δυσθέατα πήματα | ἐδείξετε (supra scripto ad penultimam syllabam α) φυγάς (ad ς supra scripto σ) ἐμοί

δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς (ἐκ φυγάς Lips.) ἐμοί

Lips. Turn.

δυσθέατα πήματ᾽ ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς | ἐμοὶ

etc. Ald.

δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς

, omisso

ἐμοί

, Rob.

ἐκφυγὰς

Par. C.

ἐκ φυγών

Ven. B. Antistrophicorum ratio monstrat alterum versum tribuendum esse Ismenae atque ita emendandum,

A. δυςθέατα πήματα. Ι. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1009

κατέκτανεν Ismenae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob.

κατέκτανεν

M. Lips.

κατέκτανε

G. Ald. Rob. Turn.

960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1010

ἀπώλεσεν Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. personae notam omittit Vit.

ἀπώλεσεν

Μ. G. Vit. Turn.

ἀπώλεσε

Lips. Ald. Rob.

961

962-963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὤλεσε δῆτα, ναί. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν. Libri

ἀπώλεσε δῆτα

, nisi quod

ἀπώλεσεν δήτα

est in M. Haec Ismenae, proxima Antigonae tribuunt G. Lips. Rob. In Vit. omnia Ismenae sunt. Sequuntur autem haec in M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. F. N. Colb. 1.2. Ven. A. Ald. Turn.

καὶ τόνδε ἐνόσφισεν

(

ἐνόσφισε

G. Vit. Par. N. aliique et Turn.). Rob. haec habet

καὶ τὸ τοῦδ᾽ ἐνόσφισεν

. Scribendum

A. ὤλεσε δῆτα, ναί. I. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν.

Ὤλεσε omissa praepositione repetit praecedens verbum

ἀπώλεσεν

, ut saepius fit in eiusmodi repetitione. Euripides Hec. v. 168.

Τρωάδες, ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι πήματ', ἀπωλέσατ', ωλέσατ'· οὐκέτι μοι βίος ἀγαστὸς ἐν φάει.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1012

τάλαν Ismenae haec tribuunt G. Lips. Nulla persona indicata in Vit.

ὦ τάλαν

Ask. A.

964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1013

τάλαν πάθος Antigonae haec tribuunt G. Lips. Rob. Nulla persona indicata in Vit. Veram lectionem,

τάλαν πάθος

, in secunda editione assecutus erat Schutzius.

τάλαν καὶ πάθος

sic G.

τάλανα καὶ παθόν

vel

πάθον

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. Turn.

τάλαινα καὶ πάθον

Par. E. et regius Spanhemii.

τάλαινα καὶ παθόν. γρ. τάλανα πάθη. γρ. καὶ οὕτως, τάλανα καὶ πάθον

Par. Β.

τάλαιναν καὶ πάθον

Ald.

τάλαινα καὶ πάθεν

Rob.

τάλαινα καὶ ἔπαθον

Par. F.

τάλανα καὶ ἔπαθον

Par. K. Ven. Β.

τάλανα παθόν

Par. A.

τάλανα καὶ πάθη

Vit. Par. N. Colb. 1.

965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri

δύστονα κήδε' ὁμώνυμα

, nisi quod

δύστονο καὶ

ex Par. C. affertur,

δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα

Turn. habet. γρ.

δύστηνα

adnotavit Stephanus. Scribendum

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα

966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1015

δίυγρα πήματα παλμάτων Vulgo haec Antigonae tribuuntur. Omittunt personae notam G. Vit. Lips. Rob. Libri

δίυγρα τριπάκτων πημάτων

, nisi quod

τριπάντων

habet Par. L. Illud scholiastae explicant. Scribendum

δίυγρα πήματα παλμάτων

967

968-969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1016

NA Recte personas distinguunt G. Lips. Rob. Vulgo inversae sunt. Omittit notas Vit.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1017

ἰὼ Vulgo continuantur haec tributis Antigonae praecedentibus verbis. Ismenae continuantur in Lips. Ismenae nomen praefixum in Vit. Antigonae nomen recte in G. Rob. et lineola in M.

ἰὼ

omittunt M. Lips. Arund. Par. E. L. Colb. 2.

970

971. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1018

πότνιά τ'

πότνια δ᾽

Οx. Hunc et sequentem versum Vit. omittit: v. ad v. 957.

971

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1019

μέλαιν' Vulgo haec continuantur Antigonae: v. ad v. 956. Porsonus.

μέλαιν' τ'

Lips.

μέλαιν τ'

Αld.

μέλαινά τ'

ceteri. Ἐρινύς

ἐρινὺς

M. Vulgo

Ἐριννύς

972

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1020

τοί νιν οἶσθα Haec quoque vulgo Antigonae continuantur. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob. Lineola praefixa in M. Omissa personae nota in Vit. Libri

σὺ τοίνυν

. Sed γρ.

νίν

adscriptum in Par. B. idque coniectura assecutus eram. Scholiastes

σὺ οἶδας ὦ Πολύνεικες

(

ὦ Ετεόκλεις

Μ.) τὴν Μοῖραν ὅσον δύναται, διαβὰς αὐτήν. Deinde

ἦσθα

Par. E. et in litura G. cum glossa

ὑπῆρχες

973

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1021

ὕστερος Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. Personae nota abest in Vit.

ὕστερος

M. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. H. L. N. Colb. 1. Ald. Rob. et ad

minio supra adscripto G.

ὕστερον

Lips. Turn.

974

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1022

NA Personae notam omittit Vit. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob.

975

976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1023

τῷδ' Personae notam omittunt G. Vit. Antigonae tribuunt Lips. Rob. omnes libri habere videntur.

τοί γ'

ex Canteri editione receperat Stanleius. ἀντηρέτας ad ultimam vocalem η supra adscripto M. Huic versui vulgo subiicitur hic,

A. ὀλοὰ λέγειν. Ι. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.

In eo personas invertunt Vit. Lips. Rob. Lineolas, ut solet, habet M. Nihil est in iis, quae praecedunt, quod magis de tristi mortuorum adspectu, quam de malis, quibus quum civitatem, tum gentem illi suam affecerunt, cogitari iubeat. Quare si deesset iste versus, tantum abest, ut eum quisquam desideraturus sit, ut melius etiam impii belli commemorationem statim exceptura essent illa

ἰὼ πόνος· ἰὼ τὰ κακὰ δώμασι καὶ χθονί

. Quod vero longe gravissimum est argumentum, quum eadem illa verba bis in hoc carmine inveniantur, fieri non potuit, ut aliter quam locis lege antistrophica sibi respondentibus collocarentur. Itaque aut neutro eorum locorum, in quibus nunc sunt, iustam sedem habent, aut alterutro certe loco cedant necesse est. Et quum hic non sint apta, aptissime autem post v. 967. posita sint, quumque versus 968. 969. nihil habeant quod eis in antistropha respondeat, et quum denique ei loco, qui illis versibus respondet, eadem verba pulcherrime conveniant, quis dubitabit quin e suo loco in alienum migrarint? Itaque haec Antigonae et Ismenae verba hinc sustuli et post v. 951. collocavi. Accedit quod haec eorundem verborum repetitio viam parat ad repetitionem ephymnii quod utroque loco sequitur.

976

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1024

ὢ πόνος. ὢ κακά.

Ismenae

ἰὼ πόνος

tribuit Vit. reliqua usque ad

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί

Antigonae

Ἰω πόνος

Antigonae

, reliqua usque ad

πρὸ πάντων δ' ἐμοί

Ismenae

G. Lips. Ald. Turn. Omnia haec,

ἰὼ ἰὼ πόνος — δ' ἐμοί

Ismenae

tribuit Rob.

ἰὼ ἰὼ πόνος

M. Rob. Ceteri

ἰὼ πόνος

. Post

πόνος

additum

ὁ ἐφ' ἡμῖν

in Par. N. Colb. 1.

ὁ ἐφ' ἡμῖν ὁ ἐφ' ὑμῖν

Lips.

ἐφ' ἡμῖν

Vind. 2. 4.

ὁ ὑφ᾽ ἡμῖν

Ven. B.)

ἐξημμένος

in G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. E. F. K. Ven. B. Vind. 2. 4. Rob. Omittunt hanc interpretationem M. Vit. Ox. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. Turn.

ἰὼ ἰὼ κακὰ

M. G. Vit.

ἰὼ κακὰ

Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. E. Ald. Turn. Omittit haec verba Rob. Scribendum

A. ὢ πόνος. Ι. ὢ κακά.

977

978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1025

δώμασι M. Vit. Par. L. Omittit hanc vocem Rob. Tribuenda erat Antigonae. καὶ χθονί

καὶ τῇ χθονὶ

Rob. Omittit

καὶ χθονί

Ask. A. Tribuendum hoc erat Ismenae.

978

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1026

ἰὼ

omittit G.

979

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1027

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί Huic versui

ἰὼ ἰὼ

praeponunt G. (sic G.) Ald. Rob. Turn.

ἰώ. γρ. μόνος

ex Par. B. Faehsius affert. Alterum

ἰὼ

omittunt Cantabr. 1. Par. C. utrumque M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K. L. Ask. A. Colb. 1. 2. Deinde

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί

M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Ox. Par. B. E. F. K. L. N. Colb. 1. 2. Ald. Turn.

Tò πρόσω γ' ἐμοί

, omisso

καὶ

, Rob. Inde a Victorio edebatur

ἰὼ ἰὼ καὶ πρόσω γ' ἐμοί

980

981-982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1028

ἰὼ δυςπότμων. ἄναξ Ἐτεόκλεις. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας, Inde a Turn. haec ita leguntur,

Ι. ἰω ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ Ετεόκλεις ἀρχηγέτα.

Semel habent

ἰὼ

Lips. Arund. Ox. Par. B. Ald. Erasum alterum

ἰὼ

in G. Deinde

δυστόνων

Lips. Turn.

δυστάνων

M. Ox. Par. B. E. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.

δυστήνων

Vit. Cantabr. 2.

δυςπότμων

G. Arund. Cantabr. 1. Par. A. F. K. Ask. A. Ven. B. Rob. Tum

πημάτων

pro

κακῶν

Lips. Cantabr. 2. Par. C. Vind. 2. 3. 4. adscriptumque in Par. B. Deinde

ἐτεόκλεες

Lips.

ἐτέοκλες

Par. F.

ἀρχαγέτα

Vind. 1. Verba haec,

Ετεόκλεις ἀρχαγέτα

, omissa sunt in M. Par. B. C. L. Ask. A. Sed in M. sec. manus tamquam interpretationem addidit. Scripsi

Α. ἰὼ δυςπότμων Ι. ἄναξ Ἐτεόκλεις. 4. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας Ι. . . .

Excidit Polynicis commemoratio. Recepti a Brunckio

δυςπότμων

interpretationes sunt

δυστήνων

et inde facta

δυστάνων

δυστόνων

, tum etiam

κακῶν

πημάτων

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1029

πάντων πολυστονώτατοι Personae notam omittunt Vit. Lips. Antigonae nomen, sed correctum in

ισμ.

habet G.

πάντων πολυπονώτατοι

M. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. E. F. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn. In M. haec interpretatio,

ἐπιπονώτατοι. λείπει τὸ ἀδελφοί

, a sec. manu supra adscripta est.

πάντων πολυπονώτατον

Lips.

πάντων πολυπονώτατε

, sed cum glossa

πολυπαθέστεροι

, G.

πάντων πολυπονώτατοι πάντων

Sic Vit.

πολυστονώτατοι πάντων

Rob. Recepi quod Victorii editio praebet,

πάντων πολυστονώτατοι

983

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1030

NA Excidisse versum, qui Ismenae erat, antistrophicorum ratio docet.

984

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1031

ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ Antigonae nomen habet Vit. et e correctione G. Ismenae Lips. Ald. Rob. Turn.

ἰὼ ἰὼ

Vit. Par. F. Rob. Ceteri semel

ἰώ

δαιμονῶντος

Lips. Rob.

ἐν ἄτᾳ

M. Vit. et plerique, ut videtur, reliqui codices ac Rob. Turn.

ἐν ἄτῃ

Ald.

ἐν ἄτῃ

Lips. Cantabr. 2.

ἐν

recte omittunt G. Arund. Par. F. Ask. A. Colb. 2.

ἐν ἄτᾳ

omittit Par. E.

985

986. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1032

ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός Ismenae tribuit hunc versum G. Antigonae Lips. Ald. Rob. Turn. Nulla personae nota in Vit.

ἰὼ ἰὼ

semel Lips. Cantabr. 2. Par. B. E. In M. alterum

ἰὼ

a sec. manu insertum est.

ποῦ

Cantabr. 1. Par. H. et

ποῦ

supra adscripto Par. B.

θήσομεν

Ald.

θήσομαι

Ven. Β.

θάψομαι

Cantabr. 2.

ἐν χθονί

pro

χθονός

G. (sic G.) Arund.

986

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1033

ἰώ, ὅπου τιμιώτατον Antigonae nomen praefixum in G. Ismenae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

ἰὼ ἰὼ

G. Arund. Cantabr. 1. Par. F. Colb. 2. Rob.

τιμιωτάτων

Par. E.

987

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1034

ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον Ismenae nomen praefixum in G. Antigonae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

ἰὼ

semel Vit. Cantabr. 1. 2. Par. F.

πάτριον

Colb. 2.

πάρευνος

Lips.

988

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1035

δόξαντ᾽ De tertio actore ab Aeschylo hic in scenam producto v. praef. ad Eur. Phoen. p. IX.

μέλοντ'

pro

δόξαντ'

Brunckius ex Par. A. ut ait: ex Colb. 2.

μέλλοντ'

enotatum est. ἀπαγγέλλειν

ἀπαγέλειν

, altero

supra adscripto, M.

ἀπαγγεῖλαι

Par. E. Vind. 2. 4.

989

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1036

πόλεως

χθονός

pro

πόλεως

Gantabr. 1.

990

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1037

εὐνοíᾳ

εὐναίᾳ

Vit. Ald. In Vit.

τάφῳ

interpretationis caussa adscriptum.

εὐνοίᾳ

, ut ceteri, habet M. sed ut

οι

αι

factum esse videatur, adscriptumque est hoc scholion,

εὐφήμως τὸν τάφον εὐνὴν εἶπεν. ἔδοξεν οὖν τοῖς προβούλοις τῶν Θηβαίων Ετεοκλέα ἐν τῷ τόπῳ τοῦ τάφου καταθάπτεσθαι. διὰ μέντοι τὸ θάπτειν Ετεοκλέα ἀπαγορεύει καὶ μὴ θάπτεσθαι Πολυνείκην. γῆς δὲ κατασκαφὰς εἶπεν οἷον τὰς κάτω σκαφάς.

991

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1038

γῆς

ταῖς

pro

γῆς

Vind. 2. 4. κατασκαφαῖς

κατασκαφεῖς

Lips.

992

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1039

στέγων

στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς

M. Vit. Lips. Ox. Par. E. L. N. Ven. A. Ald. Turn.

γύγων

ex Par. G. affertur. In M.

εἴργων δηλονότι

a sec. manu supra adscriptum. γρ.

εἴργων

Par. B.

εἴργων ἐχθροὺς

, supra adscripto a sec. manu

στυγῶν γὰρ

, G.

εἰργων γὰρ ἐχθροὺς

alii, ut videtur, comdices et Rob. Veram lectionem

στέγων

, cuius depravatio est

στυγῶν

, explicatio

εἴργων

, invenerunt Wakefieldius in Silva crit. I. p. 98. Dobraeus Advers. II. p. 19. Ritschelius Sched. crit. p. 10. εἵλετ᾽ ἐν πόλει G. Lips.

εἵλ᾽ ἐν πόλει

Colb. 1.

εἷλε πόλεως

Par. L.

993

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1040

δ᾽ a sec. manu esse videtur in M. Ἱερῶν πατρῴων iungendum est cum

ὅσιος

, quod idem est ac si dixisset

ἄψαυστος

vel simile quid. μομφῆς

μορφῆς

994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1041

καλόν Pro

καλόν

, quod a sec. manu supra adscriptum est,

κανὸν

habet G.

995

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1042

ἐπέσταλται

ἐπέσταται

Par. E.

ἐντέταλται

Vind. 3. γρ.

τῶνδ᾽ ἐντέταλται ἤγουν ὥρισται

Par. B.

996

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1043

Πολυνείκους

πολυνείκου

Lips. Supra

νεκρὸν

in Vit. scriptum

λέγω

997

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1044

ἀναστατῆρα

ἀναστῆρα

Vit. Lips. Par. E. Καδμείων

καδμείας

solus Par. A.

999

1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1045

τῷ

τὸ

pro

τῷ

Vit. Lips. Par. G. regiusque Spanhemii. ἄγος

ἄτος

, cum glossa

ὄνειδος

, Mosc. 1. καὶ omittit Vit. κεκτήσεται

κεκλήσεται

Par. L.

1001

1003. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1046

ἐπακτὸν

ἐπ᾽ ἀκτὸν

Lips. ᾕρει πόλιν

ἡροπόλιν

Αld.

1003

1004. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1047

πετεινῶν

πετηνῶν

Μ. τόνδ᾽ in

τῶνδ'

mutatum G.

1004

1005. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1048

τοὐπιτίμιον

τοἐπιτίμια

Colb. 1.

1005

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1049

τυμβοχόα

τυμβία

Ox. Ald.

1006

1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1050

προςσέβειν

προσέβειν

G. Vit. Lips. Ald.

1007

1008. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1051

ἄτιμον εἶναι δ᾽

ἄτιμον δ᾽ εἶναι δ'

Vit. Lips.

ἄτιμον δ᾽ εἶναι

Οx. Ald.

ἄτιμον δ᾽ εἶν'

ex Par. L. affertur. Ceteri

ἄτιμον εἶναι δ᾽

. Ita etiam M. sed ut post

ἄτιμον

litura appareat. Brunckius contra libros

εἶναι δ᾽ ἄτιμον

. ἐκφορᾶς Ex Par. B.

γρ. δ' ἐκ φθορᾶς. γρ. ἐκφοράν

Faehsius affert.

ἐκφοράν

, sed

supra scripto, Cantabr. 1.

ἐκφορᾶς

, supra scripto

, Colb. 2.

1008

1009. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1052

ἔδοξε

ἔδοξεν

Μ. τῷδε

τῷγε

Par. F. In G. fuerat

τῶνδε

, sed

erasum est. τέλει In

τέλει

post

τέ

lituram habet M.

1009

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1053

γε omittunt Ox. Ald. Rob. δὲ omittit Par. E.

1010

1011. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1054

ἢν

εἰ μή τις

Ald. Turn. et ad

εἰ μή

supra adscripto

ὢν

Lips. τις

δε

omittit Par. E. θέλῃ

θέλοι

Μ.

θέλει

Lips.

1011

1012. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1055

κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ Turn.

κ' ἀνακίνδυνον βάλω

Μ.

κἀνακίνδυνον βάλω

e correctione G.

κἂν ἀκίνδυνον βάλω

Vit. et ante correctionem G.

κἂν ἀκίνδυνον βαλῶ

Vind. 2. 4.

κανακίνδυνον βαλῶ

Vind. 1. 3.

κἂν ἀκίνδυνον βάλλω

Mosc. 2. et

βάλλω

etiam Cantabr. 1.

κἀνὰ ἀκίνδυνον βάλω

Ald.

κἂν εἰς κίνδυνον βάλω

Lips. Rob.

καν ἀκίνδυνον λάβω

Mosc. 1. Scholiastae

εἰς κίνδυνον ἐμβαλῶ ἐμαυτήν

intelligunt. Vnde Blomfieldius

καμὲ κινδύνῳ βαλώ

, quod voluisse putat Porsonum, qui obelum apposuit. Sed

κίνδυνον ἀναβάλλειν

dictum est ut

κίνδυνον ἀναρρίπτειν

vel

ῥίπτειν

1012

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

872-940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-580

ein ἰάλεμος nach der Angabe in 900, wonach dieser Ge- sang mit Zerreißen der Wangen (und mit Schlägen an Kopf und Brust nach 840f.) begleitet ist. Vgl. Cho. 422f., Soph. Αi. 627 f. mit Eur. Or. 1395. Diese Totenklage (854 f.) wird von Halbchören gesungen, welche in gleicher Weise abwechseln wie in Eum. 143-168, im ersten Strophenpaar zweimal, in den bei- den folgenden nur einmal. Auch die Unterbrechung des ersten Satzes durch den anderen Halbchor findet sich in den Eum. ebenso. 872 Η. δι' εὐωνύμων ὁμοσπλάγχνων τε (vgl. Pers. 569 Θρήκης ἂμ πε- διήρεις δυσχίμους τε κελεύθους) πλευρωμάτων τετυμμένοι, „,ins Herz, ins Bruderherz getroffen", Das schmerzliche Wort τετυμμένοι be- stätigt ( δῆτα: zu 864) der andere Halbchor. In der Lücke ist das verb. fin. verloren gegangen (etwa ἐπέσετε μέλεοι).

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-589

⁴

Für δυσδαίμων hat, wie der strophische Vers zeigt, Dindorf wohl mit Recht δυσαίων geschrieben. Vgl. Soph. Ο. Κ. 150 δυσαίων μα κραίων τε. σφ' & (so H. Vob für σφιν ἡ) τεκοῦσα, ἡ τεκοῦσά σφε, wie Soph. Phil. 1242 μ' οὐπικωλύων, Θ. Τ. 139 τοῦτον ὁ κτανών, 263 ταῦτα τοῖς μὴ δρῶσιν, Demosth. 8, 28 ταῦτα τοὺς ἀδικοῦντας.

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-590

⁵

⁶

Das Asyndeton bei der Er- läuterung von δυσδαίμων.

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-591

⁷

⁸

ἐτελεύτησαν ὑπὸ χερσίν wie Epic. Fragm. ed. Kink. 3 χερσὶν ὑπ' ἀλλήλων καταβήμεναι " Αιδος εἴσω, vgl. Hom. Γ 352 ἐμῆς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον, Soph. Ant. 975 ἀραχθὲν ὑφ' αἱματηραῖς χείρεσσι, Ο. Τ. 202 ὑπὸ σῷ φθίσον κεραυνῷ.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-592

⁹

¹⁰

ὁμοσπόροις καὶ πανωλέθροις (so nach Meineke für ὁμόσποροι καὶ πανώλεθροι) scil. χερσὶν ἐτελεύτησαν.

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-593

¹¹

¹²

διατομή, Verwundung. Vgl. Eur. Hek. 782 διατεμών χρόα. οὐ φίλαις d. i. ἐχθίσταις. Die Bru- derhände haben recht unbrüderliche Wunden beigebracht.

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-594

¹³

¹⁴

Vgl. Eur. Fragm. 453 τὴν δ᾽ ἐχθρὰν στάσιν εἶργ᾽ ἀπ' οἴκων τὰν μαινομέναν τ' ἔριν θηκτῷ τερπομέ ναν σιδάρῳ.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-595

¹⁵

¹⁶

νείκεος ἐν τελευτῇ (d. i. „,und damit fand ihr Hader sein Ende") spielt an auf den Namen Πολυνεί κης. Vgl. 565.

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-596

¹⁷

¹⁸

In der blutgetränkten antistr Erde hat sich ihr Lebensblut ge- mischt, sodaß recht eigentlich bei ihnen Blutsgemeinschaft besteht". κάρτα steht wie bei Platon ἀτεχνῶς, wenn auf die eigentliche Bedeutung des gewöhnlich in metaphorischem Sinne gebrauchten Ausdrucks hin- gewiesen werden soll.

924-925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-597

¹⁹

²⁰

ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθείς von dem Skythischen im Feuer gearbeiteten Stahl ( χάλυψ) erklärt sich aus 714, vgl. auch zu 64. Schol. πόντιος, ὅτι οἱ Χάλυβες παράλιοι εἰσιν· ἔθνος γὰρ ἐν τῷ Πόντω οἱ Χάλυβες, ὅθεν ὁ σίδηρος.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-598

²¹

²²

πικρός: zu 867.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-599

²³

²⁴

ἴσος (so Weil für κακὸς) δατητής (Schol. μεριστής): das Schwert hat gerecht verteilt, jeder hat den gleichen Anteil erhalten. Vgl. 890f. Die Parechese von " Αρης ἀράν scheint beabsichtigt. πα- τρώαν für πατρὸς Bothe. W. Head- lam vermutet ἀρὰς πατρῴους τιθεὶς ἀλαθεῖς.

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-600

²⁵

²⁶

μέλεοι zweisilbig wie 863.

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-601

²⁷

²⁸

' διαδότων (für διοσδότων Meineke) παμάτων (für αχέων Hous- man dem Sinne und strophischen V. entsprechend), des verteilten Be- sitztums. πᾶμα, κτῆμα wie πάσα- σθαι, κτήσασθαι (Schol. zu Hom.

931-932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-602

²⁹

³⁰

Sie haben nach dem Be- sitztum von Grund und Boden ge- strebt: sie haben jetzt davon einen unergründlichen Reichtum unter ihrem Körper (im Grabe). Vgl. Ag. 862 πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω, χθονὸς τρίμοιρον χλαίναν ἐξηύχει λαβών. Unnötig scheint Blomfields Änderung ὑπὸ δὲ χώ- ματι.

933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-603

³¹

³²

ἐπανθίζειν: στέφειν ὡς ἄν- θεσι Schol. zu Cho. 150.

935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-604

³³

³⁴

Und zum Schlusse haben die Fluchgeister ihren schrillen Triumphgesang angestimmt, nach- dem das Geschlecht in völlige Flucht geschlagen ist. Die Sieges- trophäe des Unheils steht an dem Tore, an welchem sie getroffen wurden, und mit dem Sieg über beide ist das Schicksal zur Ruhe gekommen". Der Ausdruck ist bildlich, die Bilder aber haben be- sondere Beziehung zur Wirklich- keit. Zu Αραί vgl. 70, Eum. 420 Αραὶ δ' ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλή- μεθα (spricht eine Erinys). Zum Gedanken vgl. Cho. 1073 που δῆτα κρανεί, που καταλήξει μετακομισθέν μένος ἄτης, den Chorgesang Soph. Ant. 582 ff.

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

³⁵

³⁶

θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-606

³⁷

³⁸

Das Versmaß verlangt ὤλου κατακτάς oder κείσαι κατακτάς: Deshalb hat Enger V. 949 in der Form κεῖσαι κατακτάς an die Stelle von 942 gesetzt. Will man hier σὺ δ' ἔθανες κατακτανών als Er- satz von ὤλου κατακτάς annehmen, so muß V. 949 mit G. C. W. Schnei- der beiden Schwestern gegeben werden, wie solcher gemeinsame Gesang in den folgenden Partien wiederkehrt (Hermann gibt πρό- κεισαι κατακτάς der Antigone und läßt einen Vers der Ismene πρό- κεισαι φονευθείς ausgefallen sein).

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-607

³⁹

⁴⁰

μελεόπονος, der Trauriges ge- tan hat. Vgl. πολύπονος Pers. 323.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-608

⁴¹

⁴²

κατακτάς auch Eur. Alk. 3 und 696, Iph. T. 715, Hom. X 323.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-609

⁴³

⁴⁴

μαίνεται, vgl. Θυιάς 821.

953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-610

⁴⁵

⁴⁶

ἐν (für ἐντὸς Burney) ad- verbiell vor δέ wie Soph. Ο. Τ. 182, Trach. 207, hier wohl im Sinne von ἐντός.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-611

⁴⁷

⁴⁸

πάνδυρτε für πανδάκρυτε Ritschl um des Versmaßes willen; Pers. 943 und 946 ist πάνδυρτον für πανόδυρτον hergestellt worden. Die Tragiker bedienen sich der Form δύρομαι um des Versmaßes willen. Hermann schreibt δακρυτέ, welches vielleicht um der genaueren Responsion willen vorzuziehen ist.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-612

⁴⁹

⁵⁰

ἄχεα δοιὰ (für ἀχέων τοίων Hermann) κτέ. „, doppelter Jammer hier bei uns".

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-613

⁵¹

⁵²

πέλας ἀδελφέ ἀδελφῶν (für πέλας δ' αΐδ' ἀδελφαὶ ἀδελφῶν Hermann und Heimsöth): Ver- schwisterter Jammer bei Geschwi- stern" d. h. Jammer der Schwestern bei den Brüdern. Die jonische Form ἀδελφεός, ἀδελφεή auch Soph. Ο. Κ. 535, Ο. Τ. 160 in melischen Partien.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-614

⁵³

⁵⁴

Mit βαρυδότειρα vgl. ὀλβό- δειρα Eur. Bakch. 419, υπνοδότειρα Or. 175.

963-964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-615

⁵⁵

⁵⁶

Nach Οἰδίπου geben die Handschriften hier wie 978 σκιά, getilgt von Weil. Nicht der Schat- ten, sondern der Fluch des Ödipus ist der machtvolle Rachegeist. So erhält Ερινύς das ihm zugehörige Epitheton πότνια (vgl. 871, Eum. μέλαινα: zu 682. σθενής wie 70. μεγα

967-968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-616

⁵⁷

⁵⁸

Traurigen Anblick von Leiden hat er von der Fremde her mich schauen lassen". τῇδ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς für ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς ἐμοί ( ἐμοί scheint als Er- klärung zu τῇδε in den Text ge- kommen zu sein). Paley vermutet ἔδειξας.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-617

⁵⁹

⁶⁰

ὅδ' und κατακτενῶν für οὐδ' und κατέκτανεν Halm.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-618

⁶¹

⁶²

συθείς (für σωθείς Stanley) s. v. a. ἱκόμενος. Mit „, der kam um zu töten, gekommen aber ist er getötet worden" wird der tragische Glückswechsel (Peripetie) betont.

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-619

⁶³

⁶⁴

ὤλεσε (nämlich πνεῦμα) δῆτα, ναί. τόνδε δ' ἐνόσφισεν (nim- lich πνεύματος) für ἀπώλεσεν δῆτα καὶ τόνδ' ἐνόσφισεν Hermann. Weil zieht ὤλεσε δῆθ᾽ ὅδε . τόνδε δ' νοr.

973-974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-620

⁶⁵

⁶⁶

μένος (für γένος Weil) die Wut und der Drang des Handelns, sodaß πάθος einen Gegensatz dazu bildet wie 945f. ( τάλαν πάθος für τάλανα καὶ παθόν oder τάλανα παθόν oder τάλαν καὶ πάθος Schütz).

975-976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-621

⁶⁷

⁶⁸

Der Text hat, wie das Versmaß zeigt, gelitten. Vielleicht ΑΝ. διερὰ κήδε' ὁμαίμονα ( ὁμαί- μονα C. G. Haupt). ΙΣ. τρίπολα πήματα τλαμόνων: „, Tränenfeuchte Trauer um Blutsverwandte. Immer wieder beklagtes Weh der Unglücklichen". Sowohl δύστονα wie δίυγρα könnte Glossem διερά sein, vgl. τὸ διερόν ( αίμα) Eum. 263, διεροις μέλεσιν Aristoph. δ. 213. Ζη τρίπολα (eig. drei- mal gepflügt") vgl. Soph. Ant. 858 πατρὸς τριπόλιστον οἶκτον, Phil. 1238 δις ταὐτὰ βούλει καὶ τρὶς ἀναπολεῖν μὲ ἔπη. Hermann schreibt δίπονα für δύστονα und δίυγρα πήματα παλμάτων.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-622

⁶⁹

⁷⁰

Schol. τὸ ἐφύμνιον. ταὐτὰ δὲ λέγει ὡς βαρέως φέρων.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-623

⁷¹

⁷²

σύ τοί νιν (so bietet eine jüngere Handschrift für σὺ τοίνυν) κτέ., du kennst sie (die Erinys) aus Erfahrung. διαπερῶν, über- stehend, durchmachend (Schol. διαβὰς αὐτήν), vgl. μόχθους διε πέρασε Eur. Herk. 830.

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-624

⁷³

⁷⁴

Und du kennst sie, da du sie ebenso früh (wie der Bruder) kennen gelernt hast." Jüngere Handschriften geben ὕστερον (Blay- des vermutet οὐ μεθύστερον oder οὐδὲν ὑστερεῖς).

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-625

⁷⁵

⁷⁶

ἐπεὶ κατῆλθες schließt sich an διαπερών (980) an.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-626

⁷⁷

⁷⁸

Schol. ἀντιστάτης τῷ Ετεο- κλεί.

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-627

⁷⁹

⁸⁰

Nauck vermutet πόλει für χθονί, da diese zwei Wörter häu- fig vertauscht werden.

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-628

⁸¹

⁸²

Die Erklärung πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί steht in den Handschriften nach xoví im Text (G. C. Haupt hat dieselbe ausgeschieden).

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-629

⁸³

⁸⁴

ἰω δύστανε τῶν κακῶν (gen. relat.) für τω ἰὼ δυστάνων κακῶν um des Versmaßes willen. Die Bei- schrift Ετεόκλεις ἀρχηγέτα, welche im cod. Med. am Rande steht, entspricht nicht dem Sinne, da Antigone vielmehr den Polynikes beklagt.

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-630

⁸⁵

⁸⁶

πολυστονώτατε Weil für πολυπονώτατοι. Robortello πολυ- στονώτατοι, aber auch Ismene wird, wie vorher Antigone, nur den einen Bruder (Eteokles) anreden.

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-631

⁸⁷

⁸⁸

δαιμονᾶν, unter der Ein- wirkung einer höheren Macht stehen und blind in sein Verderben gehen. Vgl. Cho. 564 δαιμονᾷ δόμος κακοῖς, Eur. Phoen. 888 ὡς δαιμονῶντας κἀνατρέψοντας πόλιν (die Söhne des Ödipus).

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-632

⁸⁹

⁹⁰

σφε ποῦ ist für που σφε, wie die Handschriften bieten, um der Responsion mit dem folgenden Verse willen gesetzt. Schol. εἰς ποῖον τῆς γῆς (des Landes) τόπον.

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-633

⁹¹

⁹²

Schol. ὅπου τιμιώτατον μέ- ρος (nämlich χθονός). Der Hiatus ist statthaft bei der Interjektion,

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-634

⁹³

⁹⁴

δώ ist für ιώ ιώ gesetzt. Andere verdoppeln statt dessen nach jüngeren Handschriften lo in Für πῆμα erwartet man μνῆμα (oder πτώμα). Vgl. Eur. Hik. 937 ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῷδε χωρίσας; πατρὶ πάρευνον, Schol. παρὰ τὴν εὐνὴν τοῦ πατρός: wir werden sie im Grabe betten neben der Ruhestätte des Vaters. Äschylos folgt der epischen Über- lieferung, nach welcher Ödipus in Theben gestorben und begraben ist. Nach Paus. I 28, 7 suchte man die Homerische Sage und das μνῆμα Οἰδίποδος in Athen dadurch in Einklang zu bringen, daß man eine Übertragung der Gebeine annahm. Über andere Οιδιπόδεια berichtet der Schol. zu Soph. O. K. 91. -

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-635

⁹⁵

⁹⁶

Uber diese Schlußpartie s. Einl. S. 10 f. Das

996-997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-636

⁹⁷

⁹⁸

Schol. τὰ δόξαντα τοῖς προ- βούλοις ἀπαγγείλαί με χρή. Präsens ἀπαγγέλλειν weist darauf hin, daß der Herold sein bleiben- des Amt, nicht bloß einen vor- übergehenden Auftrag angeben will. Demnach wird δοκοῦντα καὶ δόξαντα frühere wie gegenwärtige Be- schlüsse", "nicht was der Rat des Volkes beschlossen hat und was als Beschluß feststeht" bedeuten. W. Headlam vermutet δόξαντα καὶ δόξοντ', Weil will die Worte um- stellen: δόξαντα καὶ δοκοῦντ᾽. Nach Aristot. Pol. VI 15 und VII 8 bezeichnete man mit πρόβουλοι den Rat in oligarchischen, mit βουλή den in demokratischen Staaten. Wie aus 1016f. hervorgeht, denkt sich der Dichter, daß dieser Rat nach dem Tode des Regenten provisorisch die Herrschaft ausübt, wie das Kollegium, welches vor der Herr- schaft der 400 in Athen die Ge- schäfte leitete, aus 10 πρόβουλοι bestand (Lys. XII 65, Aristot. Ath. pol. 29). Ebenso wird das Synedrion auf dem Isthmus, welches die vor- bereitenden Maßregeln für den Krieg gegen die Perser zu treffen hatte, von Herod. VII 172 πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος genannt.

998-999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-637

⁹⁹

¹⁰⁰

ἐπ᾽ εὐνοία χθονός (in Liebe zum Vaterlande) wie τάδε δὲ μένο- μεν ἐπ᾿ ἐλπίσιν Soph. Trach. 951. Dazu gehört ein Wort wie θανόντα, weshalb der V. 1002, welcher sich in der Form τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνήσκειν καλόν an ἱερῶν πατρώων ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ an- schließt nach πατρώων ist nach- träglich im cod. Med. δ' eingefügt), hierher versetzt ist. Vgl. Soph. Ant. 194 Ετεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶν ἔλωλε τῆσδε, πάντ' ἀριστεύσας δόρει, τάφῳ τε κρύφαι κτέ. Ζυ ούπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν (,,auf dem Feld der Ehre") erinnert der Schol. an Hom. M243 εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

1000-1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-638

¹⁰¹

¹⁰²

στέγων: Schol. εἴργων. Vgl. zu 202. Der Ausdruck θά- νατον είλετ' ἐν πόλει ist unge- schickt. Man hat dafür ἐν πύλαις (Francken), besser έν πάλῃ (Stadt- müller) vermutet. Da aber der Ge- danke' schon mit ἐπ᾿ εὐνοίᾳ . καλόν (998f.) angegeben ist, so entsteht der Verdacht einer Inter- polation, zumal da auch der Aus- druck ἱερῶν πατρῴων ὅσιος ὤν nicht ganz klar ist (,,in Bezug auf die heimischen Heiligtümer rein von Sünde, nicht wie Polynikes 1008 f. mit Schuld gegen die Götter des Landes behaftet").

1004. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-639

¹⁰³

¹⁰⁴

Vgl. Soph. Αnt. 198 τὸν δ᾽ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω, ὃς γῆν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς, φυγάς κατελθών, ἠθέλησε μὲν πυρὶ πρῆσαι κατ᾿ ἄκρας τοῦτον πόλει τῇδ᾽ ἐκκεκήρυκται τάφῳ μήτε κτερίζειν μήτε κωκῦσαί τινα, ἐᾶν δ᾽ ἄθαπτον καὶ πρὸς οἰωνῶν δέμας καὶ πρὸς κυνῶν ἐδε- στὸν αἰκισθέν τ' ἰδεῖν, Eur. Phoen. 1628 τόνδε δ᾿ ὃς πέρσων πόλιν πατρίδα σὺν ἄλλοις ἦλθε, Πολυνεί κους νέκυν ἐκβάλετ᾽ ἄθαπτον τῆσδ᾽ ὅρων ἔξω χθονός.

1005. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-640

¹⁰⁵

¹⁰⁶

βαλεῖν, nämlich ἔδοξε (1000, vgl. 1011) oder auch ἐπέσταλται (1003). ἁρπαγὴν κυσίν nach dem Homerischen ἑλώρια τεύχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι (44). Vgl. Soph. Αi. 830 ῥιφθῶ κυσίν πρόβλητος οἰωνοῖς θ᾽ ἕλωρ, Eur. Εl. 896 θηρ- σὶν ἁρπαγὴν πρόθες.

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-641

¹⁰⁷

¹⁰⁸

ὄντα ἀναστατῆρα: er war der Zerstörer des Landes, soviel auf ihn ankam, ist also dessen schuldig. Die leichte Änderung von Vierke ὄντ᾽ ἂν ἀνστατῆρα trägt zwar dem folgenden hypothe- tischen Satz Rechnung, schwächt aber den Grund des verweigerten Begräbnisses ab. Eine geringere Handschrift bietet Καδμείας und Καδμεία χθών ist ebenso gewöhn- lich wie Αργεία χθών, aber fragt sich, ob nicht ursprünglich πόλεως für χθονός stand, da πόλεως besser zu αναστατῆρα past. es

1008-1009. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-642

¹⁰⁹

¹¹⁰

ἄγος θεών, Bedeckung von Seite der Götter. Zum Ge- danken vgl. Hik. 234 οὐδὲ μὴ ν Αιδου θανὼν φύγῃ ματαίων αἰτίας πράξας τάδε. Hier wird diese Schuld als Grund dafür angegeben, daß noch an einem Toten Rache genommen werden soll. Denn sonst gilt der Grundsatz: θάνατος ἀνθρώποισι νεικέων τέλος ἔχει, wie es in der Antigone des Euripides hieß (Fragm. 176).

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-643

¹¹¹

¹¹²

Vgl. 570. ᾕρει, de com natu.

1011-1012. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-644

¹¹³

¹¹⁴

πετηνῶν ὑπ᾽ οἰωνῶν τα φέντα, eine sarkastische Wendung, vgl. Soph. Εl. 1488 κτανὼν πρόθες ταφεῦσιν ὧν τόνδ᾽ εἰκός ἐστι τυγ- χάνειν. Deshalb bezeichnete Gor- gias die Geier als ἔμψυχοι τάφοι (Longin. III 2). Vgl. auch Ennius ann. 142 vulturus crudeli condebat membra sepulcro, Lucret. V 991 vivo sepeliri viscera busto, dazu Hom. γ 258 τῷ κε οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, ἀλλ᾽ ἄρα τόν γε κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατέ- τὸ δαψαν κείμενον ἐν πεδίῳ. ἐπιτίμιον, die Grabesehre, welche für ihn keine Ehre sein wird ( ἀτί μως). Vgl. Soph. Εl. 915 ἀλλ᾽ ἔστ᾽ Ὀρέστου ταῦτα ταπιτίμια (Schol. τὰ ἐπὶ τῇ τιμῇ γινόμενα τοῦ πατρός). Sonst bedeutet ἐπιτίμια Lohn (Strafe)", Pers. 825, Soph. El. 1382, Eur. Hek. 1086, Herod. IV 80, weshalb Dindorf in der Stelle des Sophokles ταπιτύμβια geschrieben hat und hier τἀπιτύμβι ἐκλαβεῖν vermutet werden könnte.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Anti. Tu uerò mihi poſteà disces.

Ifm. Poſtquam ueniſti in urbem.

Anti. Haſte hic aduerſarios.

Ifm. Pernicioſa dictu.

Anti. Heu heu labor. 915

Ifm. Heu malá domibus Et terræ, ante omnia uero mihi.

Anti. Heu heu, hoc procul à me.

Ifm. Heu heu infœlicium malorum Rex Eteocles dux, 920

Anti. Heu omnium maxime miferandi.

Ifm. Heu heu infanientes in detrimento.

Anti. Heu heu ubi terrarum ipſos ponemus?

Ifm. Heu ubi precioſissimum.

Anti. Heu heu dolor propinquus patri. 925

Cad.

Current edition Experimental

Κηρυξ αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Αντιγονη αὐδῶ σε μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κηρυξ τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.

Αντιγονη τράχυν᾽: ἄθαπτος δ᾽ οὗτος οὐ γενήσεται. 1050

Κηρυξ ἀλλ᾽ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ;

Αντιγονη ἤδη τὰ τοῦδε 9 διατετίμηται θεοῖς.

Κηρυξ οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Αντιγονη παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.

Κηρυξ ἀλλ᾽ εἰς ἅπαντας ἀνθ᾽ ἑνὸς τόδ᾽ ἔργον ἦν. 1055

Αντιγονη ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν. ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε: μὴ μακρηγόρει.

Κηρυξ ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ᾽, ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ.

Κῆρυξ αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Ἀντιγόνη αὐδῶ σὲ μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κῆρυξ τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά. 1050

Ἀντιγόνη τράχυνʼ· ἄθαπτος δʼ οὗτος οὐ γενήσεται.

Κῆρυξ ἀλλʼ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ,;

Ἀντιγόνη ἤδη τὰ τοῦδε διατετίμηται θεοῖς.

Κῆρυξ οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Ἀντιγόνη παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο. 1055

Κῆρυξ ἀλλʼ εἰς ἅπαντας ἀνθʼ ἑνὸς τόδʼ ἔργον ἦν.

Ἀντιγόνη ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν. ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε· μὴ μακρηγόρει.

Κῆρυξ ἀλλʼ αὐτόβουλος ἴσθʼ, ἀπεννέπω δʼ ἐγώ.

ΑΝ. σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν, 990

ΙΣ. σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

ΑΝ. ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν,

ΙΣ. δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

ΑΝ. ὀλοὰ λέγειν.

ΙΣ. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.

ΑΝ. ἰὼ πόνος, 995

ΙΣ. ἰὼ κακὰ,

ΑΝ. δώμασι καὶ χθονὶ,

ΙΣ. [πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί].

ΑΝ. ἰὼ ἰὼ, δυστάνων κακῶν ἄναξ

ΙΣ. [Ετεόκλεις ἀρχηγέτα].

ΙΣ. ἰὼ πάντων πολυπονώτατοι. 1000

ΑΝ. ἰὼ δαιμονῶντες ἐν ἄτᾳ.

ΙΣ. ἰὼ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

ΑΝ. ἰὼ, ὅπου τιμιώτατον.

ΙΣ. ἰὼ πῆμα πατρὶ πάρευνον.

Ἀντιγόνη στρ. ς'. σύ τοί νιν οἶσθα διαπερῶν,

Ἰσμήνη ἀντ. ς'. σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

Ἀντιγόνη στρ. ζ'. ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν, 975

Ἰσμήνη ἀντ. ζ'. δορός γε τῷδ' ἀντηρέτας.

Ἀντιγόνη στρ. η'. ὢ πόνος.

Ἰσμήνη ὢ κακά.

Ἀντιγόνη ἀντ. η'. δώμασι.

Ἰσμήνη καὶ χθονί,

Ἀντιγόνη στρ. θ'. πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί.

Ἰσμήνη ἀντ. θ'. καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί. 980

Ἀντιγόνη στρ. ι'. ἰὼ δυςπότμων.

Ἰσμήνη ἀντ. ι'. ἄναξ Ἐτεόκλεις.

Ἀντιγόνη σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας,

Ἰσμήνη

Ἀντιγόνη στρ. ια'. ἰώ πάντων πολυστονώτατοι.

Ἰσμήνη

Ἀντιγόνη ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ. 985

Ἰσμήνη ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

Ἀντιγόνη ἀντ. ια'. ἰώ, ὅπου τιμιώτατον.

Ἰσμήνη ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον.

σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν. 980

ΙΣ. σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών.

ΑΝ. ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν.

ΙΣ. δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

Anti.

Tu uerò mihi poſteà disces.

Ifm.

Poſtquam ueniſti in urbem.

Anti.

Haſte hic aduerſarios.

Ifm.

Pernicioſa dictu.

Anti.

Heu heu labor.
915

Ifm.

Heu malá domibus

Et terræ, ante omnia uero mihi.

Anti.

Heu heu, hoc procul à me.

Ifm.

Heu heu infœlicium malorum

Rex Eteocles dux,
920

Anti.

Heu omnium maxime miferandi.

Ifm.

Heu heu infanientes in detrimento.

Anti.

Heu heu ubi terrarum ipſos ponemus?

Ifm.

Heu ubi precioſissimum.

Anti.

Heu heu dolor propinquus patri.
925

Κηρυξ

αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Αντιγονη

αὐδῶ σε μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κηρυξ

τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.

Αντιγονη

τράχυν᾽: ἄθαπτος δ᾽ οὗτος οὐ γενήσεται.
1050

Κηρυξ

ἀλλ᾽ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ;

Αντιγονη

ἤδη τὰ τοῦδε⁹ διατετίμηται θεοῖς.

Κηρυξ

οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Αντιγονη

παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.

Κηρυξ

ἀλλ᾽ εἰς ἅπαντας ἀνθ᾽ ἑνὸς τόδ᾽ ἔργον ἦν.
1055

Αντιγονη

ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν.

ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε: μὴ μακρηγόρει.

Κηρυξ

ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ᾽, ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ.

Κῆρυξ

αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.

Ἀντιγόνη

αὐδῶ σὲ μὴ περισσὰ κηρύσσειν ἐμοί.

Κῆρυξ

τραχύς γε μέντοι δῆμος ἐκφυγὼν κακά.
1050

Ἀντιγόνη

τράχυνʼ· ἄθαπτος δʼ οὗτος οὐ γενήσεται.

Κῆρυξ

ἀλλʼ ὃν πόλις στυγεῖ, σὺ τιμήσεις τάφῳ,;

Ἀντιγόνη

ἤδη τὰ τοῦδε διατετίμηται θεοῖς.

Κῆρυξ

οὔ, πρίν γε χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν.

Ἀντιγόνη

παθὼν κακῶς κακοῖσιν ἀντημείβετο.
1055

Κῆρυξ

ἀλλʼ εἰς ἅπαντας ἀνθʼ ἑνὸς τόδʼ ἔργον ἦν.

Ἀντιγόνη

ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν.

ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε· μὴ μακρηγόρει.

Κῆρυξ

ἀλλʼ αὐτόβουλος ἴσθʼ, ἀπεννέπω δʼ ἐγώ.

ΑΝ.

σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν,
990

ΙΣ.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

ΑΝ.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν,

ΙΣ.

δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

ΑΝ.

ὀλοὰ λέγειν.

ΙΣ.

ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.

ΑΝ.

ἰὼ πόνος,
995

ΙΣ.

ἰὼ κακὰ,

ΑΝ.

δώμασι καὶ χθονὶ,

ΙΣ.

[πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί].

ΑΝ.

ἰὼ ἰὼ, δυστάνων κακῶν ἄναξ

ΙΣ.

[Ετεόκλεις ἀρχηγέτα].

ΙΣ.

ἰὼ πάντων πολυπονώτατοι.
1000

ΑΝ.

ἰὼ δαιμονῶντες ἐν ἄτᾳ.

ΙΣ.

ἰὼ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

ΑΝ.

ἰὼ, ὅπου τιμιώτατον.

ΙΣ.

ἰὼ πῆμα πατρὶ πάρευνον.

Ἀντιγόνη
στρ. ς'.

σύ τοί νιν οἶσθα διαπερῶν,

Ἰσμήνη
ἀντ. ς'.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών,

Ἀντιγόνη
στρ. ζ'.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν,
975

Ἰσμήνη
ἀντ. ζ'.

δορός γε τῷδ' ἀντηρέτας.

Ἀντιγόνη
στρ. η'.

ὢ πόνος.

Ἰσμήνη

ὢ κακά.

Ἀντιγόνη
ἀντ. η'.

δώμασι.

Ἰσμήνη

καὶ χθονί,

Ἀντιγόνη
στρ. θ'.

πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί.

Ἰσμήνη
ἀντ. θ'.

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί.
980

Ἀντιγόνη
στρ. ι'.

ἰὼ δυςπότμων.

Ἰσμήνη
ἀντ. ι'.

ἄναξ Ἐτεόκλεις.

Ἀντιγόνη

σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας,

Ἀντιγόνη
στρ. ια'.

ἰώ πάντων πολυστονώτατοι.

Ἀντιγόνη

ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ.
985

Ἰσμήνη

ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός;

Ἀντιγόνη
ἀντ. ια'.

ἰώ, ὅπου τιμιώτατον.

Ἰσμήνη

ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον.

σὺ τοίνυν οἶσθα διαπερῶν.
980

ΙΣ.

σὺ δ᾽ οὐδὲν ὕστερος μαθών.

ΑΝ.

ἐπεὶ κατῆλθες ἐς πόλιν.

ΙΣ.

δορός γε τῷδ᾽ ἀντηρέτας.

ΑΝ.

ὀλοὰ λέγειν.

ΙΣ.

ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
985

ΑΝ.

ἰὼ πόνος.

ΙΣ.

ἰὼ κακά.

ΑΝ.

δώμασι καὶ χθονί.

ΙΣ.

καὶ τὸ πρόσω γ᾽ ἐμοί.