Aeschylus Seven Against Thebes 1011-1084

ed. Herbert Weir Smyth

View: By Card

Seven Against Thebes. Aeschylus. ed. Herbert Weir Smyth. New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας (Greek) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.)

Editions (5)
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1011 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 1011 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1011 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 1011 focus
δοκοῦντα καὶ δόξαντ᾽ ἀπαγγέλλειν με χρὴ
δήμου προβούλοις τῆσδε Καδμείας πόλεως.
Ἐτεοκλέα μὲν τόνδ᾽ ἐπ᾽ εὐνοίᾳ χθονὸς
θάπτειν ἔδοξε γῆς φίλαις κατασκαφαῖς·
στέγων γὰρ ἐχθροὺς θάνατον εἵλετ᾽ ἐν πόλει,
1000
ἱερῶν πατρῴων ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ
τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν.
ἐγὼ δὲ Καδμείων γε προστάταις λέγω·
ἢν μή τις ἄλλος τόνδε συνθάπτειν θέλῃ,
ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ
θάψασ᾽ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν, οὐδ᾽ αἰσχύνομαι
1020
ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει
δεινὸν τὸ κοινὸν σπλάγχνον, οὗ πεφύκαμεν,
μητρὸς ταλαίνης κἀπὸ δυστήνου πατρός.
τοιγὰρ θέλουσ᾽ ἄκοντι κοινώνει κακῶν,
ψυχή, θανόντι ζῶσα συγγόνῳ φρενί.
1025
τούτου δὲ σάρκας οὐδὲ κοιλογάστορες
αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1011 focus
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 1011-1080 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1011 focus
'Tis my duty to announce the good pleasure and the decree of the senators of the people of this city of Cadmus. It is resolved to bury this body of Eteocles for his attachment to his country, with the dear interment in earth! for in repelling our foes he met death in the city, and being pure in respect to the sacred rites of his country, blameless hath he fallen where 'tis glorious for the young to fall; thus, indeed, hath it been commissioned me to announce concerning this corpse: But [it has been decreed] to cast out unburied, a prey for dogs, this the corpse of his brother Polynices, inasmuch as he would have been the overturner of the land of Cadmus, if some one of the gods had not stood in opposition to his spear: and even now that he is dead, he will lie under the guilt of pollution with the gods of his country, whom he having dishonoured was for taking the city by bringing against it a foreign host. So it is resolved that he, having been buried dishonourably by winged fowls, should receive his recompense, and that neither piling up by hands of the mound over his tomb should follow, nor any one honour him with shrill-voiced wailings, but that he be ungraced with a funeral at the hands of his friends. Such is the decree of the magistracy of the Cadmaeans.
But I say to the rulers of the Cadmaeans, if not another single person is willing to take part with me in burying him, I will bury him, and will expose myself to peril by burying my brother. And I feel no shame at being guilty of this disobedient insubordination against the city. Powerful is the tie of the common womb from which we sprung, from a wretched mother, and a hapless sire. Wherefore, my soul, do thou, willing with the willing share in his woes, with the dead, thou living, with sisterly feeling—and nought shall lean-bellied wolves tear his flesh—let no one suppose it. All woman though I be, I will contrive a tomb and deep-dug grave for him, bearing earth in the bosom-fold of my fine-linen robe, and I myself will cover him; let none imagine the contrary: an effective scheme shall aid my boldness.
Not so, at least before he put this realm in jeopardy.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1011 focus
Je t'engage à ne pas être ainsi rebelle à ta cité.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 1011 focus
My office leads me to proclaim the mandate
1140
Of the great rulers of the Theban state.
Eteocles, for that he lov'd his country,
They have decreed with honour to inter.
To shield her from her foes he sought, he fell,
Her sacred rites rever'd, unstain'd with blame,
1145
Where glory calls the valiant youth to bleed,
He bled. Thus far of him am I bid say.
Of Polynices, that his corse shall lie
Cast out unburied, to the dogs a prey;
Because his spear, had not the Gods oppos'd,
1150
Threaten'd destruction to the lands of Thebes.
In death the vengeance of his country's Gods
Pursues him, for he scorn'd them, and presum'd
To lead a foreign host, and storm the town.
Be this then his reward, to lie expos'd
1155
To rav'nous birds, unhonour'd, of the rites t
That grace the dead, libations at the tomb,
The solemn strain, that 'midst the exequies
Breathes from the friendly voice of woe, depriv'd.
These are the mandates of the Theban rulers.
1160
And to these Theban rulers I declare,
If none besides dare bury him, myself
Will do that office, heedless of the danger,
And think no shame to disobey the state,
Paying the last sad duties to a brother.
1165
Nature has tender ties, and strongly joins
The offspring of the same unhappy mother,
And the same wretched father. In this task
Shrink not, my soul, to share the ills he suffer'd,
Involuntary ills; and whilft life warms
1170
This breast, be bold to show a sister's love
To a dead brother. Shall the famish'd wolves
Fatten on him? Away with such a thought.
I, tho' a woman, will prepare his tomb,
Dig up the earth, and bear it in this bosom,
1175
In these fine folds to cover him. Go to.
I will not be oppos'd. Fruitful invention
Shall devise means to execute the task.
I charge thee not t' offend the state in this.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1011 focus
Ciò che decise ed ordina il senato
della città di Cadmo, annunciar devo.
1110
Onorato sepolcro Etèocle s'abbia,
che questa terra amò, che di sé schermo
facendole ai nemici, estinto cadde;
pio verso l'are avite, e senza biasimo,
morí dove morir bello è pei giovani.
1115
Tanto intorno a costui dire io vi debbo.
Ma il fratello di lui, ma il corpo spento
di Polinice, sia gettato fuori,
senza sepolcro, in preda ai cani: ch'egli
distrutta avrebbe la città di Cadmo,
1120
se alcun dei Numi non si fosse opposto
alla sua lancia. E dopo morto, ancora
accatterà dei patrî Numi l'ira:
ché li offendeva allor ch'ei, qui piombando,
con accozzate genti, la città
1125
espugnare voleva. Or si decreta
che senza onor, nel ventre degli alati
trovi sepolcro, ad espiare il fallo.
Né su la tomba sua libami cadano,
né degli acuti lai l'onori il sonito,
1130
né s'abbia il fregio delle amiche esequie.
Questo il senato dei Cadmei v'impone.
Ai patroni di Tebe io questo dico.
Se niun altro costui vuol seppellire,
io lo seppellirò, questo pericolo
1135
affronterò sola io. Non m'è disdoro,
dando sepolcro al fratel mio, mostrarmi
ribelle alla città.
Troppa è la forza
del comun sangue onde nascemmo: misera
1140
madre, da te, da te, padre infelice.
Di buon grado i suoi mali ora partecipa,
anche s'ei non lo voglia, anima mia!
Le carni di costui non pasceranno
i famelici lupi: oh!, niun lo speri!
1145
lo gli darò sepolcro : io scaverò
la fossa, ancor che donna: io nelle pieghe
d'un mantello di bisso, porterò
il morto corpo, e gli darò sepolcro.
Né pensi alcuno opporsi. Al mio volere
1150
sarà compagna l'opera mia scaltra.
Non ribellarti a Tebe: io te lo impongo.
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1011 focus
Quæ uisa funt & decreta, renunciare me oportet
Populi confiliarijs huius Cadmeæ urbis.
Eteoclem quidem hunc in beneuolentia terræ
Inhumare decretum eft,terre charis euerfionibus.
Odio babens enim hostes, mortem elegit pro urbe.
930
Sanctus exiftens ſine reprehenſione ſanorum paternorum
Occubuit, quemadmodum iuuenibus pulchrum eſt mori.
Sic pro hoc miſſus eſt dicere.
Huius fratrem Polynicis cadauer
Foras eijcere, inhumatum prædam canibus,
935
Tanqam deſtructorem Cadmee terre,
Nisi deorum aliquis impedimento fuerit hasta
Huius, fcelus etiam mortuus poſsidebit,
A dijs patrijs:quos inhonorans huc
Exercitum peregrinum ducens obſidebat urbem.
940
Sic uifum à uolucribus auibus hunc
Sepultum turpè premium accipere,
Neq; ſequi mortualia manibus facta,
Neq; honorare acutis lamentationibus.
Dedecori eſse ab exclamatione amicorum
945
Hec uiſa ſunt prefectis Cadmeorum.
Ego præfectis Cadmeorum dico,
Si noluerit aliquis alius hunc inhumare,
Ego ipſum sepeliam, ſi in diſcrimen ueniam:
Non pudore afficta sepeliens fratrem meum.
950
Habens infidelem magistratus carentiam urbi.
Habent enim magnas uires comunia uiſcera, quibus
nati sumus,
Matris miſeræ, patris infœlicis.
Certe enim uolens nolenti particeps erit malorum.
955
Anima mortuo uiuens menti conſanguineæ.
Huius carnes neq;
Lupi ingluuioſi uorabunt, ne uiſum ſit alicui.
Sepulchrum enim huic, defeſsionem ego,
Quamuis mulier sim, hic condum.
960
In sinu ferens byſſinum peplum.
Ipſaq; obtegam, neq; si uifum fuerit cotrariũ alicui,
Confidentiæ adest ars efficax.
Proloquor tibi, ne in bis violeſ urbem.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1011 focus
I bear command to tell to one and all
What hath approved itself and now is law,
1030
Ruled by the counsellors of Cadmus' town.
For this Eteocles, it is resolved
To lay him on his earth-bed, in this soil,
Not without care and kindly sepulture.
For why? he hated those who hated us,
1035
And, with all duties blamelessly performed
Unto the sacred ritual of his sires,
He met such end as gains our city's grace,—
With auspices that do ennoble death.
Such words I have in charge to speak of him:
1040
But of his brother Polynices, this—
Be he cast out unburied, for the dogs
To rend and tear: for he presumed to waste
The land of the Cadmeans, had not Heaven—
Some god of those who aid our fatherland—
1045
Opposed his onset, by his brother's spear,
To whom, tho' dead, shall consecration come!
Against him stood this wretch, and brought a horde
Of foreign foemen, to beset our town.
He therefore shall receive his recompense,
1050
Buried ignobly in the maw of kites—
No women-wailers to escort his corpse
Nor pile his tomb nor shrill his dirge anew—
Unhouselled, unattended, cast away!
So, for these brothers, doth our State ordain.
1055
And I—to those who make such claims of rule
In Cadmus' town—I, though no other help,
( Pointing to the body of Polynices)
I, I will bury this my brother's corse
And risk your wrath and what may come of it!
1060
It shames me not to face the State, and set
Will against power, rebellion resolute:
Deep in my heart is set my sisterhood,
My common birthright with my brothers, born
All of one womb, her children who, for woe,
1065
Brought forth sad offspring to a sire ill-starred.
Therefore, my soul! take thou thy willing share,
In aid of him who now can will no more,
Against this outrage: be a sister true,
While yet thou livest, to a brother dead!
1070
Him never shall the wolves with ravening maw
Rend and devour: I do forbid the thought!
I for him, I—albeit a woman weak—
In place of burial-pit, will give him rest
By this protecting handful of light dust
1075
Which, in the lap of this poor linen robe,
I bear to hallow and bestrew his corpse
With the due covering. Let none gainsay!
Courage and craft shall arm me, this to do.
I charge thee, not to flout the city's law!
1080
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1011 focus
Ich muß verkünden, was beschließt und was beschloß
950
Des Kadmosvolkes hoher Nath in dieser Stadt.
Eteokles soll als seines Landes treuer Freund
Ein Grab empfangen in der Erde theurem Schooß:
Am Thor die Feinde wehrend, bot er sich dem Tod;
Der Ahnen Heiligthümer fromm beschirmend, flel
955
Er ohne Tadel, wie's dem Mann zu sterben ziemt.
Dies über ihn zu sagen, ist mir auferlegt.
Doch Polyneikes', seines Bruders, Leiche soll,
Ein Raub den Hunden, ohne Grab zur Stadt hinaus
Geworfen werden, weil er Kadmos' Land zerstört,
960
Wenn nicht des Mannes Lanze sich ein Himmlischer
Entgegenstellte. Selbst im Tode bleibt er noch
Ein Fluch der Heimat Göttern, die der Freche schnöd
Entehrend, einbrach auf die Stadt mit fremdem Volk.
So nehm' er denn von räuberischer Vögel Brut
965
Chrlos bestattet seinen Ehrenlohn dahin,
Und weder spende seinem Grab die fromme Hand,
Noch darf ein Klaglied schallend ihn verherrlichen,
Der Freunde keiner ehren ihn durch Grabgeleit!
So will's des Volkes hoher Nath in Kadmos' Stadt.
970
Und ich erkläre dieses Volks Gewaltigen :
Wenn Keiner mir den Todten mitbestatten will,
Ich selbst bestatt' ihn, und bestehe die Gefahr,
Bestatte meinen Bruder, und erröthe nicht,
Unfolgsam Troß zu bieten dem Machtwort der Stadt.
975
Stark sind des Blutes Bande, dem wir beid' entstammt,
Der ärmsten Mutter Sprossen und des ärmsten Manns.
Drum dulde willig, was er ungern trug, o Herz,
Dem Todten lebend opfre dich mit Schwestersinn!'
Nein, diesen Leichnam sollen nicht raubgierige
980
Wehrwölfe mir zerfleischen: hoffe Keiner das!
Ich will mit eignen Händen ihm, obwohl ein Weib,
Das Grab bereiten und die Grabesehren weih'n;
Im Schooß des Byssoskleides trag' ich ihn hinaus,
Bestatte selbst ihn: wehren soll es Keiner mir!
985
Dem Muth gesellt sich siegend auch die frische That.
Ich will dir rathen, troke nicht also der Stadt!

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

1011. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1054

ἢν
εἰ μή τις
Ald. Turn. et ad
εἰ μή
supra adscripto
ὢν
Lips. τις
δε
omittit Par. E. θέλῃ
θέλοι
Μ.
θέλει
Lips.
1011

1012. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1055

κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ Turn.
κ' ἀνακίνδυνον βάλω
Μ.
κἀνακίνδυνον βάλω
e correctione G.
κἂν ἀκίνδυνον βάλω
Vit. et ante correctionem G.
κἂν ἀκίνδυνον βαλῶ
Vind. 2. 4.
κανακίνδυνον βαλῶ
Vind. 1. 3.
κἂν ἀκίνδυνον βάλλω
Mosc. 2. et
βάλλω
etiam Cantabr. 1.
κἀνὰ ἀκίνδυνον βάλω
Ald.
κἂν εἰς κίνδυνον βάλω
Lips. Rob.
καν ἀκίνδυνον λάβω
Mosc. 1. Scholiastae
εἰς κίνδυνον ἐμβαλῶ ἐμαυτήν
intelligunt. Vnde Blomfieldius
καμὲ κινδύνῳ βαλώ
, quod voluisse putat Porsonum, qui obelum apposuit. Sed
κίνδυνον ἀναβάλλειν
dictum est ut
κίνδυνον ἀναρρίπτειν
vel
ῥίπτειν
.
1012

1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1056

τὸν ἐμόν, οὐδ᾽ αἰσχύνομαι
τὸν ἐμὸν δ᾽ οὐκ αἰσχύνομεν
Rob.
1013

1014. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1057

τήνδ᾽
δ'
omittit Par. E. πόλει
πόλιν
, sed cum glossa
ἐν τῇ
, G.
1014

1015. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1058

δεινὸν τὸ
δεινὸν γὰρ τὸ
Par. K. L. Ven. B. Rob.
1015

1017. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1059

ἄκοντι
ἑκοντὶ
ex
ἄκοντι
a sec. manu factum in G. κοινώνει
κοινωνεῖ
Ask. A. ut scribendum esse male putavit Heathius.
κοινωνεῖν
fuerat in G. sed
ν
eraso
κοινώνει
factum est. κακῶν
κακῶι
, sed ut antea
κακοῦ
fuisse videatur, M.
κακῶ
Ald.
κακῷ
Turn.
κακῶν
recte G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. F. H. K. N. Ask. A. Colb. 2. Ven. B. Rob. In margine Lips. adscriptum
κοινοῦ κακόν
.
1017

1018. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1060

ψυχή e correctione et supra
ὦ
, quum ante fuisset
ψυχὴν
, Vit. συγγόνῳ
συγκόνω
, ad
ω
supra adscripto
ον
, Lips.
1018

1019. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1061

τούτου Vit. et plerique, ut videtur, reliqui codices atque Ald. Rob. Turn. Sic e correctione G.
τούτῳ
Par. E. L. Vind. 2. 4. et ante correctionem G. Sic etiam Lips. sed
ου
supra adscripto. δὲ omittit G. οὐδὲ non
οὔτε
, etiam G. κοιλογάστορες
κοιλογάστερες
Vit.
1019

1020. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1062

σπάσονται Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Οx. Par. A. B. E. F. H. In Vit. supra scriptum
γρ. καὶ πάσονται ἤτοι γεύσονται
. In Lips.
γρ. πάσονται ἤγουν φάγωσιν
. In G. fuerat
σπάσονται
, sed eraso priore
σ
factum
πάσονται
, adscriptumque
γεύσονται
. Etiam M. habuisse videtur
σπάσονται
: nam litura est ante
πάσονται
, cui
γεύσονται
supra adscriptum est.
πάσονται
Ald. Rob. Turn. μὴ
μὴ δὲ
pro
μὴ
Vit.
1220

1021. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1063

τάφον γὰρ αὐτὴ verissime Piersonus Verisim. p. 41.
τάφον γὰρ αὐτοῦ
G.
τάφον γὰρ αὐτῶν
Par. C. Ceteri
τάφον γὰρ αὐτῷ
. In Lips.
ου
ad ultimam in
αὐτῷ
syllabam supra adscriptum est.
1021

1022. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1064

οὖσα omittit Rob. ἐγὼ omittit Lips.
1022

1023. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1065

κόλπῳ In G. supra
κόλπῳ
scriptum est minio
τοῖς
. Adscriptum enim hoc scholion,
ἐν τοῖς κόλποις βαστάζουσα τοῦ κοκκίνου καὶ βασιλικοῦ ἱματίου
.
1023

1024. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1066

καὐτὴ
καὐτῇ
Rob.
1024

1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1067

θάρσει· παρέσται Interpunctionem post
θάρσει
, quam etiam M. habet, sustulit Porsonus,
θάρσει
cum Burgessio pro dativo habens. Recte vero glossa in G.
ἔχε θάρρος
.
πάρεστι
, sed supra adscripto
γρ. παρέσται
,
ἤγουν γενήσεται
Lips. μηχανὴ
σωτήριος
Cantabr. 1.
1025

1026. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1068

τόδε Recepi
τάδε
ex M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. Β. Ε. Colb. 1. 2. regioque Spanhemii et Rob. Sic habuerat etiam G., in quo deinde in
τόδε
mutatum.
τόδε
Ald. Turn. γρ.
τόδε, τὸ τοῦτον θάψαι
Par. B.
1026

1029. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1069

τράχυν· ἄθαπτος δ᾽ οὗτος οὐ γενήσεται.
τραχύνεσθ'
Ald.
τραχύς
Rob.
τράχυνε
recte explicat scholiastes
λέγε πολλάκις, τραχύς ἐστιν ὁ δῆμος, ἀλλ' ὅμως οὐκ ἀναστελεῖς με θάψαι τὸν ἀδελφόν
. Male in Vit. omissum
δ'
, ut in editionibus Pauwiana, Schutziana, Porsoniana.
1029

1030. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1070

σὺ omittit Vit. τιμήσεις τάφῳ
σὺ τιμήσειας
G. Vind. 1.
σὺ μὴ τιμήσῃς
Par. E. Vind. 4.
μὴ σὺ τιμήσεις
Vind. 2.
σὺ κοσμήσεις
, adscripto
γρ.τιμήσεις
, Cantabr. 1.
1030

1031. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1071

ἤδη τὰ τοῦδ᾽ οὐ δυςτετίμηται θεοῖς
οὐ τετίμηται
Vit.
οὐ διατετίμητος
Arund. Ceteri
οὐ διατετίμηται
. Scribendum flagitante sententia
ἤδη τὰ τοῦδ᾽ οὐ δυςτετίμηται θεοῖς
. Talia contra analogiam necessitate quadam formantur, ut
δυςθνήσκειν
apud Euripidem,
δυςαρεσκόμενοι
,
δυςαρεσκομένην
apud Hesychium. V. Lob. ad Phryn. p. 616. 620. Eadem ratio est nominum, ut
δυςτοκέες τοκέες
,
δύςμητερ
,
Δύςπαρι
,
Δυςελένη
.
1031

1032. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1072

πρίν γε
πρίν τε
Lips. βαλεῖν
λαβεῖν
Par. L.
1032

1033. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1073

κακοῖσιν
κακοῖσι
Lips. ἀντημείβετο
ἀντιμείβετο
G. Lips. Ald.
ἀνταμείβεται
Par. Ε.
ἀντημείψατο
, sed supra scripto
αντημείβετο
, Cantabr. 1.
αντημείβου
Par. C.
1033

1034-1038. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1074

ἀλλ᾽ εἰς ἅπαντας ἀνθ᾽ ἑνὸς τόδ᾽ ἔργον ἦν. ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν. ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε· μὴ μακρηγόρει. ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ᾽, ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ. In G. et in editionibus inde a Canteriana hi versus ita distincti leguntur,
ΚΗ. ἀλλ᾽ εἰς ἅπαντας ἀνθ᾽ ἑνὸς τόδ᾽ ἔργον ἦν. ΑΝΤ. Ἔρις περαίνει μῦθον ὑστάτη θεῶν. ἐγὼ δὲ θάψω τόνδε· μὴ μακρηγόρει. ΚΗ. ἀλλ᾽ αὐτόβουλος ἴσθ', ἀπεννέπω δ᾽ ἐγώ.
In M. ad primum tantum horum versuum lineola appicta est. In Vit. secundus versus chori est, tertius Antigonae. Lips. primum versuum Antigonae continuat, secundum hemichorio, tertium Antigonae, quartum praeconi tribuit. In Ald. Turn. primus et secundus versus praeconis sunt, tertius Antigonae, quartus hemichorio tribuitur. In Rob. primo et quarto praeconis, secundo et iterum tertio Antigonae nomen praefixum est. Colloquii aequabilitas postulat ut post primum versum excidisse statuamus versum Antigonae, hac fere sententia,
οἵ γε ξυνήδρισαν ὑβρίσαντί νιν
. Dicunt autem omnia praeco et Antigona alternis versibus. ἀνθ᾽ ἑνὸς
ἀνθενός
, non
αὐθενὸς
, G. περαίνει
περαίνοι
Ald. ad quam lectionem spectat glossa in Vit.
περαινέτω
. θάψω
θάψων
Ald. δ᾽ omittit Par. E. ἀπεννέπω
ἀπ' ἐννέπω
M. Vit. Ald. Turn.
στ'
Vind. 2.
στ'
, supra adscripto
ἰ
, Lips.
ἴσθ'
G. Arund. Cantabr. 2. Par. E. K. Colb. 2. Vind. 1. 3. 4. Rob. et scholiastes secundus.
ἀπ᾽ ἐννέπω
G.

1039-1065. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1075

NA In his quoque personae vulgo non recte distinctae sunt. Verba
φεῦ φεῦ ... δεῖμα πολιτῶν
in Vit. Arund. Rob. choro tribuuntur. Sic etiam ex correctione in G. in quo antea fuerant Antigonae. Hemichorio dantur in M. et reliquis libris. Verba
τί πάθω ... δεῖμα πολιτῶν
Antigonae sunt in G. Rob. et in G. quidem usque ad
Πολυνείκην
. Ismenae sunt in Vit. Lips. Ox. Par. A. B. Ald. Turn. Lineola praefixa in M. Verba
σύ γε μὴν ... πίθοιτο
, quibus in M. lineola praefixa est, in G. Antigonae continuantur. Personae notam omittit Arund. In ceteris omnibus haec hemichorii sunt. Verba
δράτω ... τὰ δίκαια
, quae in ceteris omnibus hemichorii sunt, nisi quod priores duo versus in G. Antigonae continuantur, Rob. Antigonae tribuit. Lineola in M. praefixa est. In Lips. Arund. nulla personae nota. Denique verba
ἡμεῖς δ᾽ ἅμα τῷδ'
et quae sequuntur in Ox. Ald. Turn. chori sunt. Hemichorii nota praefixa est in M. G. Vit. Rob. Nulla nota in Lips. Recte Pauwius
φεῦ φεῦ ... πίθοιτο
toti choro, reliqua hemichoriis tribuit.

1040. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1076

φθερσιγενεῖς
Θαρσιγενεῖς
Rob.
1040

1041. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1077

Ἐρινύες Μ.
Ἐριννύες
vulgo. αἵτ᾽
αἵδ'
Cantabr. 2. Οἰδιπόδα γένος
οἰδίποδα
, supra scripto
ος
, Vit.
οἰδίποδος ἀγένος
, vitio ex duabus coniunctis lectionibus orto, G.
1041

1042. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1078

ὠλέσατε πρέμνοθεν
ὀλέσατε
Lips.
ὤλεσσατε
Elmsleius ad Med. v. 814.
πρέμνοθεν
Is. Vossius ad Hesychium in v.
αὐτόπρεμνος
et
πρύμναδε
. Libri
πρυμνόθεν
.
1042

1043. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1079

δρῶ
ἐρῶ
Μ. μήσωμαι
μίσομαι
G. Vit. Lips. Par. E. Vind. 2. 3. 4.
1043

1044. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1080

πῶς
πῶς πο
Cantabr. 1. Par. B. Ven. A. Ald. Rob. μήτε σὲ κλαίειν
μήτε σε
M. G. Colb. 1.
μήτε
, omisso pronomine, Par. H.
μή σε
Rob.
μήποτέ σὲ
vel
μηποτέ σε
Vit. Ox. Par. L. Ven. A. Ald. et adscriptum in Par. B.
μή ποτε
, omisso pronomine, Turn.
κλαίειν
M. G. Vit. Lips. Par. B.
κλαίειν
Victorius, et hoc adscriptum in Par. B.
κλύειν
Par. A. Ald. Rob. Turn.
κλαύσειν
, adscripto
κλαίειν
, Par. N.
1044

1045. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1081

μήτε προπέμπειν
μήτε
M. G. Vit. Lips. Arund. Par. A. B. Ε. Ven. A. Β.
μήποτε
Par. L.
μήποτέ σε
Ox. Par. C. Ald. Rob. Turn. τύμβῳ Μ. G. Vit. Par. B. Ald. Turn.
τύμβων
Rob.
τύμβον
, fortasse rectius, Lips. Arund. Mosc. 2. Par. A. K. L. adscriptumque in Par. B. In Par. E. post verba
μήτε προπέμπειν
legitur
πολιτῶν δεῖμα
.
1045

1047. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1082

NA Hunc versum omittit Lips.
1047

1048. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1083

σύ γε μὴν
σύ γε μὲν
Lips. Cantabr. 1. πενθητήρων
πενθητηρίων
Par. E. Vind. 2. 4.
1048

1049. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1084

τεύξει Libri
τεύξῃ
.
1049

1050. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1085

μονόκλαυτον G. Vit. Vind. 2. 4. ἔχων θρῆνον G. Vit. Turn.
ἔχων θρῆνος
Μ.
θρῆνον ἔχων
Lips. Cantabr. 2. Par. N. Colb. 1. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
1050

1051. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1086

εἶσι. τίς ἂν ταῦτα πίθοιτο
εἰσιν. τίς ἂν οὖν τὰ πείθοιτο
sic M.
εἶσι. τίς ἂν οὖν τὰ πείθοιτο
Lips. (sic Lips.) Cantabr. 2. Par. L. (teste Butlero) et supra scripto
ταῦτα πίθοιτο
Colb. 2.
εἶσι. τίς ἂν οὖν τὰ πίθοιτο
Arund. Turn.
εἶσι. τίς οὖν ἂν τὰ πείθοιτο
G. Cantabr. 1. Par. F.
εἶσι τίς οὖν ἂν τὰ πίθοιτο
Par. L. teste Faehsio.
εἶσι (vel εἰσιν). τίς οὖν τὰ πείθοιτο
Vind. 3.
εἰσι (vel εἶσιν). τίς ἂν οὖν ταῦτα πείθοιτο
Par. E. N. Falli videtur Butlerus, qui ex Par. H. Colb. 1.
εἰσίν (sic)· τίς ἂν οὖν πείθοιτο
, omisso pronomine affert: certe fallitur, quum eadem in M. esse dicit.
εἶσι. τίς οὖν ταῦτα πείθοιτο
Ox. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
εἰσιν. τίς ἂν οὖν ταῦτα πίθοιτο
Brunckius, qui
τίς ἂν οὖν
Par. A. B. habere dicit. Quod Porsonus dedit,
εἶσι. τίς ἂν ταῦτα πίθοιτο
, exhibet Vit. nisi quod
πύθοιτο
scriptum est. Sed neque cohaerent haec cum praecedentibus, neque omnino commodum sensum praebent. Scripsi
εἶσι. τὶς οὖν ἂν τὰ πίθοιτο;
At metuo, inquit, et aversor facere unde mihi cives timendi sint. Sane quidem tu a multis lugeberis: hunc autem nemo praeter sororem flebit: ecquis ergo ad eum una cum illa lugendum adducetur?
1051

1052. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1087

δράτω τι πόλις Libri
δράτω πόλις
. Turnebus
δέ
, Canterus
τε
post
δράτω
inseruit. Scribendum erat
δράτω τι πόλις
. Vidit hoc etiam vir doctus apud Elmsleium ad Med. v. 1224.
1052

1053. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1088

Πολυνείκη
Πολυνείκη
Μ.
Πολυνεική
Ask. A.
Πολυνείκης
Par. E. Ceteri
Πολυνείκην
.
1053

1054. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1089

ἡμεῖς μὲν inde a Victorio editur.
ἡμεῖς μὲν γὰρ
G. (sic G.) Cantabr. 1. Colb. 2.
ἡμεῖς γὰρ
Μ. (sic M.) Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Ox. Par. E. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn. ἴμεν
ἴσμεν
G.
1054

1055. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1090

προπομποί
πόμπιμοι
Par. C. Idem et
προπομπεί
adscriptum in Par. B.
1055

1056. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1091

NA Comparatio alterius systematis ostendit dimidium versum excidisse. Videtur autem excidisse
τῇ Καδμείων
vel, ut Ritschelius Sched. crit. p. 13. seq. coniecit,
τῇ Καδμογενεῖ
. ἄχος
ἄχθος
Lips. Rob.
ἄλγος
Par. N.
1056

1057. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1092

καὶ πόλις ἄλλως
καὶ πόλις γ' ἄλλως
Vit. Lips. Parrel. Colb. 1.
καὶ πόλις οὐκ ἄλλως
Rob.
1057

1059. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1093

ὥςπερ τε πόλις
ὥσπερ πόλις
Lips.
ὥσπερ τὶς πόλις
Ox. Ald.
ὥσπερ καὶ πόλις
Par. L.
1059

1060. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1094

καὶ τὸ
καί τε
Par. E. ξυνεπαινεῖ
συνεπαινεῖ
G. Lips.
1060

1061. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1095

Διὸς
θεῶν
pro
Διός
Cantabr. 2.
1061

1063. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1096

μὴ ἀνατραπῆναι M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Οx. Par. C. E. Rob.
μὴ ἀνατροπῆναι
Ald.
μὴνατραπῆναι
Turn. ἀλλοδαπῶν
ἀλλοδαπῶν
Vit. Ald. Rob. Turn.
ἀλλοδαπᾶν
Lips.
ἀλλοδαπῷ
M. G. Par. E. F. H. L. Colb. 2. Vind. 2. 4.
1063

1065. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1097

κατακλυσθῆναι
συγκατακλυσθῆναι
, sed
συγ
a recentiore manu, G. τὰ μάλιστα M. Vit. Arund. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
ταμάλιστα
G. Turn.
1065

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1011-1012. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-644

1
2
πετηνῶν ὑπ᾽ οἰωνῶν τα φέντα, eine sarkastische Wendung, vgl. Soph. Εl. 1488 κτανὼν πρόθες ταφεῦσιν ὧν τόνδ᾽ εἰκός ἐστι τυγ- χάνειν. Deshalb bezeichnete Gor- gias die Geier als ἔμψυχοι τάφοι (Longin. III 2). Vgl. auch Ennius ann. 142 vulturus crudeli condebat membra sepulcro, Lucret. V 991 vivo sepeliri viscera busto, dazu Hom. γ 258 τῷ κε οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν, ἀλλ᾽ ἄρα τόν γε κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατέ- τὸ δαψαν κείμενον ἐν πεδίῳ. ἐπιτίμιον, die Grabesehre, welche für ihn keine Ehre sein wird ( ἀτί μως). Vgl. Soph. Εl. 915 ἀλλ᾽ ἔστ᾽ Ὀρέστου ταῦτα ταπιτίμια (Schol. τὰ ἐπὶ τῇ τιμῇ γινόμενα τοῦ πατρός). Sonst bedeutet ἐπιτίμια Lohn (Strafe)", Pers. 825, Soph. El. 1382, Eur. Hek. 1086, Herod. IV 80, weshalb Dindorf in der Stelle des Sophokles ταπιτύμβια geschrieben hat und hier τἀπιτύμβι ἐκλαβεῖν vermutet werden könnte.

1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-645

3
4
ἁμαρτεῖν, αὐτῷ. — τυμβο χόα χειρώματα, grabaufschüttende Hantierung" d. i. Aufschüttung eines Grabhügels durch Menschen- hände. Vgl. τυχβοχόη Hom. Φ 323. Naber τυμβοχία μειλίγματα.

1014. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-646

5
6
ὀξυμόλποις οἰμώγμασιν, mit schrillen Klagegesängen. Vgl. tòv ὀξὺν νόμον 936.

1015. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-647

7
8
ἄτιμον ἐκφορᾶς τοῦ ἐκ- φέρεσθαι ὑπὸ φίλων) wie τάφου ἀτιμάσας Soph. Αnt. 21. Vgl. ἀτί- μους τοῦ συμβουλεύειν Dem. 15, 33, γήρως ἄλυπα Soph. Ο. Ε. 1514, Anders χάρις οὐκ ἄτιμος πόνων Αg. 366. — Uber die Stellung von δέ zu 41.

1016. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-648

9
10
ἔδοξ᾽ ἐν für ἔδοξεν Laub. mann ( ἔδοξ᾽ ἐς τόνδε Halm, ἔδοξ᾽ ἐς τώδε Weil): solches hat an diesem die Obrigkeit der Kadmeer beschlossen". Vgl. 1003. — τέλει wie τοῖς ἐν τέλει. Vgl. Λακεδαιμονίων τὰ τέλη Thuk. IV 86.

1017. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-649

11
12
ἐγὼ δέ γε, denn γέ gehört κι ἐγώ.

1019. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-650

13
14
ἀναβάλλειν κίνδυνον (das geführliche Spiel wagen) wie άναρ- ρίπτειν ( ῥίπτειν) κίνδυνον Eur. Heraklid. 148, Rhes. 155, Thuk. IV 85 nach κύβον ἀναρρίπτειν ( δίπτειν). Die Art der Tmesis, bei welcher bedeutende Worte, nicht bloße Partikeln wie δέ, γάρ und enklitische Pronomina zwischen Präposition und Verbum treten, findet sich noch Ag. 1214f., Prom. Blomfield vermutet κἀμὲ 904f. κινδύνῳ βαλῶ nach 1039.

1020. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-651

15
16
Für θάψασ' ist wohl nach der Vermutung von Stadtmüller θρηνοῦσ᾽ zu schreiben. Während θάψασ' nach θάψω überfüssig ist, bezieht sich θρηνοῦσα auf das in 1014 gegebene Verbot.

1021. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-652

17
18
τήνδε ἀναρχίαν ἄπιστον (827) πόλει ἔχουσα ἀπιστοῦσα, ἀπειθοῦσα), in dieser Sache mich der Gemeinde unbotmäßig und un- gehorsam zeigend.

1022. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-653

19
20
δεινόν (von mächtiger Wir- kung) wie Prom. 39 τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θ' ὁμιλία, Soph. Εl. 770 δεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν, Eur. Phoen. 355 δεινὸν γυναιξὶν αἱ δι' ὠδίνων γοναί. σπλάγχνον: vgl. Soph. Αnt. 1066 τῶν σῶν αὐτὸς ἐκ σπλάγχνων ἕνα νέκυν . . ἀντιδοὺς ἔσῃ und den Gebrauch von viscera (,,Fleisch und Blut").

1023. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-654

21
22
μητρὸς . . πατρός schließt sich, wie από zeigt, an πεφύκαμεν statt an σπλάγχνον an. Pauw ver- mutet καὶ τὸ für κἀπό.

1024. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-655

23
24
Θέλουσ' ἄκοντι: der Bru- der ist wider Willen ins Unglück geraten, sie nimmt freiwillig an dem Unglück des Bruders teil.

1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-656

25
26
ψυχή, eine häufge Anrede seit Homer v 18 τέτλαθι δή, κρα- δίη. Vgl. Archil. Fragm. 66 θυμὲ θύμ᾽ ἀμηχάνοισι κήδεσιν κυκώμενε, Theogn. 695 οὐ δύναμαί σοι, θυμέ, παρασχεῖν ἄρμενα πάντα· τέτλαθι, 877, 1029, Soph. Trach. 1260 ὦ ψυχὴ σκληρά, Eur. Med. 1242 ἀλλ᾽ εἰ ὁπλίζου, καρδία, 1056, Iph. Τ. 881 ὦ μελεὰ ψυχά, 837, Fragm. 924 μή μοι λεπτῶν θίγγανε μύθων, μή μοι, ψυχή. συγγόνῳ φρενί, in schwesterlicher Gesinnung.

1026. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-657

27
28
Für οὐδέ ist wohl nach der Vermutung von Blomfield οὔτι zu schreiben; sonst müßte man zwi- schen σάρκας und οὐδέ eine Lücke annehmen. κοιλογάστορες, weil sie leer sind, also heißhungrig.

1027. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-658

29
30
πάσονται, Schol. γεύσονται.

1028. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-659

31
32
αὐτὴ für αὐτῷ Pierson.

1029. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-660

33
34
τῷδε, τῷ ἀδελφῷ.

1030. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-661

35
36
φέρουσα: das Objekt er- gibt sich aus dem vorhergehenden τάφον καὶ κατασκαφάς, Schol. τῷ τοῦ βυσσίνου πέπλου κόλπῳ τὴν γῆν παρακομίζουσα, ὡς ἐπιβάλλειν μέλλουσα, διὰ τὸ ὀρύττειν μὴ δύνα- σθαι. Möglicherweise aber hat es ursprünglich κόνιν φέρουσα βυσ σίνου πεπλώματος κόλπῳ καλύψω (Asyndeton bei der Erläuterung) geheißen. Vgl. Soph. Αnt. 429 και χερσὶν εὐθὺς διψίαν φέρει κόνιν, 256 λεπτὴ δὲ ἐπῆν κόνις. βυσσίνου (von feinem Linnen) er- zielt eine Kontrastwirkung wie πέ- πλων τε προϋκάλυπτεν εὐπήνους υφάς (gegen Steinwürfe) Eur. Iph. T. 312.

1031. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-662

37
38
μηδέ . . πάλιν, und nie- mand beschließe dagegen, trete mir mit Beschlüssen in den Weg. Sie spricht damit dem Beschlusse der πρόβουλοι die Gültigkeit ab.

1032. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-663

39
40
,,Dem Mute werden die Mittel und Wege zur Ausführung nicht fehlen. Vgl. μηχανὴ λυτή- ριος Eum. 649, τύχη πρακτήριος Hik. 532.

1033. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-664

41
42
πόλιν βιάζεσθαι τάδε, dem Staate zum Trotz dieses zu tun, wie Soph. Ant. 79 βία πολιτῶν δρᾶν ἔφυν ἀμήχανος, 663 νόμους βιάζεται ( νόμου βία 59).

1034. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-665

43
44
περισσὰ κηρύσσειν hat Be- zug auf das vordringliche Wesen der Herolde, welche sich gern als Machthaber aufspielten: ,,tue nicht, was über deinen Auftrag hinaus- geht; deines Amtes ist nur das Verkünden; zu befehlen hast du nichts".

1035. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-666

45
46
Vgl. Prom. 35 ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ.

1036. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-667

47
48
τράχυνε, mache du rauh d. h. laß du rauh sein, sprich du immerhin davon, daß das Volk rauh und streng sei.

1038. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-668

49
50
τοῦδε διατετίμηται hat der Schol. gelesen, welcher die Erklä- rung gibt: τὰ περὶ τῆς τιμῆς τού- του ὑπὸ θεῶν κέκριται. Die Hand- schriften geben τοῦδ᾽ οὐ διατετί- μηται. Der Sinn ist: bereits ist dessen Sache von den Göttern zu Ende geehrt" d. h. mit dem Ehren dieses Mannes ist es aus, da er tot ist, die Zeit zum Ehren ist für ihn vorüber. Vgl. Hesych. διαπεφρού- ρηται βίος· Αἰσχύλος Φρυξίν· οἷον ἡ διὰ τοῦ βίου φρουρὰ συντετέλε- σται ἢ διελήλυθεν ὁ χρόνος (80 konnte in dem Stücke Achilleus er- widern auf die Mahnung des Pria- mos φρούρει βίον) und Eur. Hipp. 1456 ΘΗΣ. μή νυν προδῷς με, τέκνον, ἀλλὰ καρτέρει. ΙΠΠ. κε- καρτέρηται τἄμ' (mit meinem καρ- τερείν ist es zu Ende). ὄλωλα γάρ, πάτερ.

1039. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-669

51
52
κινδύνῳ βαλεῖν: vgl. Prom. 732 θυμῷ βάλε, Soph. Phil. 67 λύπην πᾶσιν Αργείοις βαλεῖς, Eur. Phoen. 1535 σκότον ὄμμασι σοῖσι βαλών. „Vorher hat er unser Land in Gefahr gebracht". Dieses Ver- brechen muß gesühnt werden.

1040. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-670

53
54
Vgl. Cho. 122 πῶς δ᾽ οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς Soph. Ant. 643 ὡς καὶ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμύνωνται ( ἀνταμείβωνται) και κοῖς, Grundsatz griechischer Moral nach Archil. Fragm. 65 èv d'éñí- σταμαι μέγα, τὸν κακῶς τι δρῶντα δεινοῖς ἀνταμείβεσθαι κακοῖς. Vgl. zu Eur. Med. 809.

1041. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-671

55
56
Schol. ὑπὸ μόνου τοῦ Ἐτεο- κλέους ἀδικηθεὶς πρὸς πάντας ἐπο- λέμησε τοὺς Θηβαίους.

1042-1043. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-672

57
58
,,Der Streit führt ein Ge- spräch zu Ende als späteste der Gottheiten" d. h. bei dem Streiten wird man nie fertig. Der Vers hat sprichwörtliches Aussehen wie der bei Suidas unter pis angeführte: ἔρις < δ> ἔριν τίκτουσα προσμνᾶ- ται (1. προσμᾶται) λόγον. Antigone bricht den endlosen Streit ab um zur Tat zu kommen. Deshalb ist der folgende Vers, welcher die Stichomythie stört, überflüssig und erscheint als Interpolation (zur Her- stellung der Stichomythie wollte Blomfield 1042 tilgen).

1044. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-673

59
60
,,Wohlan, steh allein mit deinem Entschluß, Einsprache er- hebe ich" d. h.,,ich lege nach- drücklich Verwahrung ein und über- lasse die Verantwortung dir allein“. Mit αυτόβουλος vgl. αὐτόγνωτος Soph. Ant. 875 σὲ δ' αὐτόγνωτος ὤλεσ' ὀργά. Der Herold ab.

1045-1057. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-674

61
62
trägt der Koryphaios vor; dann trennt sich der Chor in zwei Halbchöre, welche sich den beiden Schwestern anschließen, von denen Antigone der Leiche des Polynikes, Ismene der Leiche des Eteokles folgt. Es sprechen die Halbchorführer.

1046. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-675

63
64
Die Erinyen triumphieren. in der Vernichtung des Geschlechts. Vgl. 9351. Hesych. μεγάλαυχος μεγαλόφρων.

1047. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-676

65
66
Κήρες Ερινύες wie Αρά Ἐρινύς 70. Κῆρες heißen die Erinyen auch Hesiod. Theog. 217 καὶ Μοί- ρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο νηλεοποί- νους und Soph. Ο. Τ. 471 δειναὶ δ' ἅμ' ἕπονται Κῆρες ἀναμπλάκητοι. Die Erinyen sind die Vollstrecke- rinnen der zur Sühne des verletzten ewigen Gesetzes verhängten Strafen. Vgl. Prom. 531 τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οιακοστρόφος; ΠΡΟΜ. Μοίραι τρίμορφοι μνήμονές τ' Ερινύες.

1048. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-677

67
68
Die Verlängerung der letz- ten Silbe von ὠλέσατε ist durch die Arsis entschuldigt. Vgl. zu 1052. Die Änderungen Φλέσσατε (Elms- ley), ὄλλυτε (Heimsöth) geben selbst keinen einwandfreien Rhythmus. πρέμνοθεν (so Is. Voß für πρυμνό- θεν): zu 754.

1049. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-678

69
70
δρῶ statt des gewöhnlichen δράσω wie Hik. 514 ἐγὼ δὲ πῶς δρῶ; Aristoph. Thesm. 70 τί οὖν ἐγὼ δρῶ;

1050. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-679

71
72
πῶς τολμήσω, wie soll ich es über mich gewinnen? σέ, den Polynikes.

1051. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-680

73
74
ἐπὶ τύμβῳ: zu 701. Jüngere Handschriften bieten das gewöhn- liche ἐπὶ τύμβον.

1052-1053. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-681

75
76
ἀποτρέπομαι wie ἀποτρο- πήν Pers. 220, θεοπρόπους Prom. 686, ἐπέκρανεν Hik. 632, ἀπότρο- ποι Eur. Phoen. 586. Zu der Be- deutung,,von sich abzuwenden suchen, scheuen" vgl. Eur. Iph. A. 335 μήτ' ὀργῆς ὅπο ἀποτρέπου τἀληθές. δεῖμα, die Drohung. Meineke vermutet λῆμα.

1057. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-682

77
78
,,Wer möchte hierin fol- gen?" d. h. es ist schwer dem Gebote des Staates zu gehorchen", nicht τίς ἡμῶν ἐστι ταύτης τῆς γνώμης; (Schol.). — τά: zu 179.

1058. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-683

79
80
δράτω τι ( τι fehlt in den Handschriften) wie Soph. O. K. 732 ἥκω γὰρ οὐχ ὡς δρᾶν τι βουληθείς, Eur. Med. 1304 μή μοί τι δράσωσ᾽ οἱ προσήκοντες γένει ( τοὺς παῖδας). καί: zu 414.

1060. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-684

81
82
Victorius setzt μέν für γάρ, weil der vorausgehende Satz die Bedeutung eines Konzessivsatzes hat (mag die Stadt gegen die- jenigen, welche den Polynikes be- weinen, vorgehen oder nicht). Aber da er die Form eines Hauptsatzes hat, so scheint y άg möglich zu sein (,, uns ist es gleich, was die Stadt tut; denn unser Entschluß steht fest").

1061. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-685

83
84
Bei den Worten αἵδε προ- πομποί (,,als Geleiterinnen des Leichenzuges hier", vgl. προπέμπει 900) ist dieser Halbchor bei Anti- gone und der Leiche des Polynikes angelangt. Nach γενεᾷ ergänzt Ritschl τῇ Καδμογενεῖ, weil diese Halbchorpartie um einen Monometer kürzer ist als die andere. Doch s. zu 1070. γενεᾷ wie 934: uns ist dieser Schmerz gemein mit der königlichen Familie".

1062-1063. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-686

85
86
πόλις ἄλλως ἄλλοτ' ἐπαινεῖ τὰ δίκαια: Schol. οὐ διόλου τὰ αὐτὰ δοκεῖ τῷ δήμῳ. Der Gedanke erinnert an die Unterscheidung des θέσει δίκαιον von dem φύσει δι- καιον, welche die späteren Sophi- sten aufbrachten.

1064. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-687

87
88
πόλις τε, vgl. 757 τῷδ' nämlich ἔμεν (1060). ἅμα

1065. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-688

89
90
τὸ δίκαιον: vgl. 998f.

1066. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-689

91
92
μετὰ μάκαρας, Schol. μετὰ τοὺς θεούς. Vgl. Herod. VII 139 τὸ Ἑλληνικὸν . . οὗτοι (die Athener)

1068-1069. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-690

93
94
Die Krasis von μὴ ἀ- ( μανατραπῆναι wie μάλλα) findet sich öfters bei Äschylos (Prom. 678, Cho. 917, Eum. 85, 86, 694, 752, Hik. 215), einigemal bei Sophokles (El. 1169, O. T. 1388, Phil. 933), ziemlich häufig bei Euripides. ἀλλοδαπῷ wie 1010 ἐπακτόν. Die Lesart geringerer Handschriften ἀλλοδαπῶν ist nicht zu bevorzugen, weil κύματι φωτῶν gleichsam Einen Begriff bildet (Heereswoge). Zu κύματι φωτῶν vgl. 64, 109, δεύματι φωτῶν, ῥεῦμα στρατοῦ Pers. 89, 415, δεύματι πολλῷ προσνισομένους Soph. Ant. 129.

1070. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-691

95
96
Schol. ἀκολούθως τῷ κύ ματι καὶ τὸ κατακλυσθῆναι ἐπή- νεγκεν. Vgl. zu 2. μάλιστα ist mit ἤρυξε zu verbinden: nächst den Göttern hat zumeist Eteokles die Stadt gerettet". Aber và µá- λιστα schleppt nach, weshalb L. Dindorf die Symmetrie der beiden Halbchorpartien dadurch herstellt, daß er κύματι φωτῶν κατακλυσθῆν zum abschließenden Parömiakos macht. Diese Infinitivform ist für den Gebrauch des Äschylos durch χριμφθῆν Hik. 798 verbürgt.