Aeschylus Seven Against Thebes 1048

Ioannes Sanravius (Translator)

Proloquor tibi, ne in bis violeſ urbem.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (5)
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1048 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 1048 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1048 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 1048 focus
αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1048 focus
Translations (6)
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1048 focus
Not so, at least before he put this realm in jeopardy.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1048 focus
Je t'engage à ne pas être ainsi rebelle à ta cité.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 1048 focus
I charge thee not t' offend the state in this.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1048 focus
Non ribellarti a Tebe: io te lo impongo.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1048 focus
I charge thee, not to flout the city's law!
1080
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1048 focus
Ich will dir rathen, troke nicht also der Stadt!

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

957-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007

NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1012

τάλαν Ismenae haec tribuunt G. Lips. Nulla persona indicata in Vit.
ὦ τάλαν
Ask. A.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1013

τάλαν πάθος Antigonae haec tribuunt G. Lips. Rob. Nulla persona indicata in Vit. Veram lectionem,
τάλαν πάθος
, in secunda editione assecutus erat Schutzius.
τάλαν καὶ πάθος
sic G.
τάλανα καὶ παθόν
vel
πάθον
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. Turn.
τάλαινα καὶ πάθον
Par. E. et regius Spanhemii.
τάλαινα καὶ παθόν. γρ. τάλανα πάθη. γρ. καὶ οὕτως, τάλανα καὶ πάθον
Par. Β.
τάλαιναν καὶ πάθον
Ald.
τάλαινα καὶ πάθεν
Rob.
τάλαινα καὶ ἔπαθον
Par. F.
τάλανα καὶ ἔπαθον
Par. K. Ven. Β.
τάλανα παθόν
Par. A.
τάλανα καὶ πάθη
Vit. Par. N. Colb. 1.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri
δύστονα κήδε' ὁμώνυμα
, nisi quod
δύστονο καὶ
ex Par. C. affertur,
δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα
Turn. habet. γρ.
δύστηνα
adnotavit Stephanus. Scribendum
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα
.
966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1015

δίυγρα πήματα παλμάτων Vulgo haec Antigonae tribuuntur. Omittunt personae notam G. Vit. Lips. Rob. Libri
δίυγρα τριπάκτων πημάτων
, nisi quod
τριπάντων
habet Par. L. Illud scholiastae explicant. Scribendum
δίυγρα πήματα παλμάτων
.
967

968-969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1016

NA Recte personas distinguunt G. Lips. Rob. Vulgo inversae sunt. Omittit notas Vit.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1017

ἰὼ Vulgo continuantur haec tributis Antigonae praecedentibus verbis. Ismenae continuantur in Lips. Ismenae nomen praefixum in Vit. Antigonae nomen recte in G. Rob. et lineola in M.
ἰὼ
omittunt M. Lips. Arund. Par. E. L. Colb. 2.
970

971. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1018

πότνιά τ'
πότνια δ᾽
Οx. Hunc et sequentem versum Vit. omittit: v. ad v. 957.
971

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1019

μέλαιν' Vulgo haec continuantur Antigonae: v. ad v. 956. Porsonus.
μέλαιν' τ'
Lips.
μέλαιν τ'
Αld.
μέλαινά τ'
ceteri. Ἐρινύς
ἐρινὺς
M. Vulgo
Ἐριννύς
.
972

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1020

τοί νιν οἶσθα Haec quoque vulgo Antigonae continuantur. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob. Lineola praefixa in M. Omissa personae nota in Vit. Libri
σὺ τοίνυν
. Sed γρ.
νίν
adscriptum in Par. B. idque coniectura assecutus eram. Scholiastes
σὺ οἶδας ὦ Πολύνεικες
(
ὦ Ετεόκλεις
Μ.) τὴν Μοῖραν ὅσον δύναται, διαβὰς αὐτήν. Deinde
ἦσθα
Par. E. et in litura G. cum glossa
ὑπῆρχες
.
973

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1021

ὕστερος Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. Personae nota abest in Vit.
ὕστερος
M. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. H. L. N. Colb. 1. Ald. Rob. et ad
ς
minio supra adscripto G.
ὕστερον
Lips. Turn.
974

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1022

NA Personae notam omittit Vit. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob.
975

976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1023

τῷδ' Personae notam omittunt G. Vit. Antigonae tribuunt Lips. Rob. omnes libri habere videntur.
τοί γ'
ex Canteri editione receperat Stanleius. ἀντηρέτας ad ultimam vocalem η supra adscripto M. Huic versui vulgo subiicitur hic,
A. ὀλοὰ λέγειν. Ι. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
In eo personas invertunt Vit. Lips. Rob. Lineolas, ut solet, habet M. Nihil est in iis, quae praecedunt, quod magis de tristi mortuorum adspectu, quam de malis, quibus quum civitatem, tum gentem illi suam affecerunt, cogitari iubeat. Quare si deesset iste versus, tantum abest, ut eum quisquam desideraturus sit, ut melius etiam impii belli commemorationem statim exceptura essent illa
ἰὼ πόνος· ἰὼ τὰ κακὰ δώμασι καὶ χθονί
. Quod vero longe gravissimum est argumentum, quum eadem illa verba bis in hoc carmine inveniantur, fieri non potuit, ut aliter quam locis lege antistrophica sibi respondentibus collocarentur. Itaque aut neutro eorum locorum, in quibus nunc sunt, iustam sedem habent, aut alterutro certe loco cedant necesse est. Et quum hic non sint apta, aptissime autem post v. 967. posita sint, quumque versus 968. 969. nihil habeant quod eis in antistropha respondeat, et quum denique ei loco, qui illis versibus respondet, eadem verba pulcherrime conveniant, quis dubitabit quin e suo loco in alienum migrarint? Itaque haec Antigonae et Ismenae verba hinc sustuli et post v. 951. collocavi. Accedit quod haec eorundem verborum repetitio viam parat ad repetitionem ephymnii quod utroque loco sequitur.
976

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1024

ὢ πόνος. ὢ κακά.
Ismenae
ἰὼ πόνος
tribuit Vit. reliqua usque ad
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
Antigonae
.
Ἰω πόνος
Antigonae
, reliqua usque ad
πρὸ πάντων δ' ἐμοί
Ismenae
G. Lips. Ald. Turn. Omnia haec,
ἰὼ ἰὼ πόνος — δ' ἐμοί
,
Ismenae
tribuit Rob.
ἰὼ ἰὼ πόνος
M. Rob. Ceteri
ἰὼ πόνος
. Post
πόνος
additum
ὁ ἐφ' ἡμῖν
in Par. N. Colb. 1.
ὁ ἐφ' ἡμῖν ὁ ἐφ' ὑμῖν
Lips.
ἐφ' ἡμῖν
Vind. 2. 4.
ὁ ὑφ᾽ ἡμῖν
Ven. B.)
ἐξημμένος
in G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. E. F. K. Ven. B. Vind. 2. 4. Rob. Omittunt hanc interpretationem M. Vit. Ox. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. Turn.
ἰὼ ἰὼ κακὰ
M. G. Vit.
ἰὼ κακὰ
Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. E. Ald. Turn. Omittit haec verba Rob. Scribendum
A. ὢ πόνος. Ι. ὢ κακά.
977

978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1025

δώμασι M. Vit. Par. L. Omittit hanc vocem Rob. Tribuenda erat Antigonae. καὶ χθονί
καὶ τῇ χθονὶ
Rob. Omittit
καὶ χθονί
Ask. A. Tribuendum hoc erat Ismenae.
978

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1026

NA
ἰὼ
omittit G.
979

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1027

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί Huic versui
ἰὼ ἰὼ
praeponunt G. (sic G.) Ald. Rob. Turn.
ἰώ. γρ. μόνος
ex Par. B. Faehsius affert. Alterum
ἰὼ
omittunt Cantabr. 1. Par. C. utrumque M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K. L. Ask. A. Colb. 1. 2. Deinde
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Ox. Par. B. E. F. K. L. N. Colb. 1. 2. Ald. Turn.
Tò πρόσω γ' ἐμοί
, omisso
καὶ
, Rob. Inde a Victorio edebatur
ἰὼ ἰὼ καὶ πρόσω γ' ἐμοί
.
980

981-982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1028

ἰὼ δυςπότμων. ἄναξ Ἐτεόκλεις. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας, Inde a Turn. haec ita leguntur,
Ι. ἰω ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ Ετεόκλεις ἀρχηγέτα.
Semel habent
ἰὼ
Lips. Arund. Ox. Par. B. Ald. Erasum alterum
ἰὼ
in G. Deinde
δυστόνων
Lips. Turn.
δυστάνων
M. Ox. Par. B. E. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
δυστήνων
Vit. Cantabr. 2.
δυςπότμων
G. Arund. Cantabr. 1. Par. A. F. K. Ask. A. Ven. B. Rob. Tum
πημάτων
pro
κακῶν
Lips. Cantabr. 2. Par. C. Vind. 2. 3. 4. adscriptumque in Par. B. Deinde
ἐτεόκλεες
Lips.
ἐτέοκλες
Par. F.
ἀρχαγέτα
Vind. 1. Verba haec,
Ετεόκλεις ἀρχαγέτα
, omissa sunt in M. Par. B. C. L. Ask. A. Sed in M. sec. manus tamquam interpretationem addidit. Scripsi
Α. ἰὼ δυςπότμων Ι. ἄναξ Ἐτεόκλεις. 4. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας Ι. . . .
Excidit Polynicis commemoratio. Recepti a Brunckio
δυςπότμων
interpretationes sunt
δυστήνων
et inde facta
δυστάνων
et
δυστόνων
, tum etiam
κακῶν
et
πημάτων
.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1029

πάντων πολυστονώτατοι Personae notam omittunt Vit. Lips. Antigonae nomen, sed correctum in
ισμ.
habet G.
πάντων πολυπονώτατοι
M. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. E. F. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn. In M. haec interpretatio,
ἐπιπονώτατοι. λείπει τὸ ἀδελφοί
, a sec. manu supra adscripta est.
πάντων πολυπονώτατον
Lips.
πάντων πολυπονώτατε
, sed cum glossa
πολυπαθέστεροι
, G.
πάντων πολυπονώτατοι πάντων
Sic Vit.
πολυστονώτατοι πάντων
Rob. Recepi quod Victorii editio praebet,
πάντων πολυστονώτατοι
.
983

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1030

NA Excidisse versum, qui Ismenae erat, antistrophicorum ratio docet.
984

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1031

ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ Antigonae nomen habet Vit. et e correctione G. Ismenae Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ ἰὼ
Vit. Par. F. Rob. Ceteri semel
ἰώ
.
δαιμονῶντος
Lips. Rob.
ἐν ἄτᾳ
M. Vit. et plerique, ut videtur, reliqui codices ac Rob. Turn.
ἐν ἄτῃ
Ald.
ἐν ἄτῃ
Lips. Cantabr. 2.
ἐν
recte omittunt G. Arund. Par. F. Ask. A. Colb. 2.
ἐν ἄτᾳ
omittit Par. E.
985

986. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1032

ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός Ismenae tribuit hunc versum G. Antigonae Lips. Ald. Rob. Turn. Nulla personae nota in Vit.
ἰὼ ἰὼ
semel Lips. Cantabr. 2. Par. B. E. In M. alterum
ἰὼ
a sec. manu insertum est.
ποῦ
Cantabr. 1. Par. H. et
ποῦ
supra adscripto Par. B.
θήσομεν
Ald.
θήσομαι
Ven. Β.
θάψομαι
Cantabr. 2.
ἐν χθονί
pro
χθονός
G. (sic G.) Arund.
986

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1033

ἰώ, ὅπου τιμιώτατον Antigonae nomen praefixum in G. Ismenae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ ἰὼ
G. Arund. Cantabr. 1. Par. F. Colb. 2. Rob.
τιμιωτάτων
Par. E.
987

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1034

ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον Ismenae nomen praefixum in G. Antigonae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ
semel Vit. Cantabr. 1. 2. Par. F.
πάτριον
Colb. 2.
πάρευνος
Lips.
988

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1035

δόξαντ᾽ De tertio actore ab Aeschylo hic in scenam producto v. praef. ad Eur. Phoen. p. IX.
μέλοντ'
pro
δόξαντ'
Brunckius ex Par. A. ut ait: ex Colb. 2.
μέλλοντ'
enotatum est. ἀπαγγέλλειν
ἀπαγέλειν
, altero
λ
supra adscripto, M.
ἀπαγγεῖλαι
Par. E. Vind. 2. 4.
989

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1036

πόλεως
χθονός
pro
πόλεως
Gantabr. 1.
990

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1037

εὐνοíᾳ
εὐναίᾳ
Vit. Ald. In Vit.
τάφῳ
interpretationis caussa adscriptum.
εὐνοίᾳ
, ut ceteri, habet M. sed ut
οι
ex
αι
factum esse videatur, adscriptumque est hoc scholion,
εὐφήμως τὸν τάφον εὐνὴν εἶπεν. ἔδοξεν οὖν τοῖς προβούλοις τῶν Θηβαίων Ετεοκλέα ἐν τῷ τόπῳ τοῦ τάφου καταθάπτεσθαι. διὰ μέντοι τὸ θάπτειν Ετεοκλέα ἀπαγορεύει καὶ μὴ θάπτεσθαι Πολυνείκην. γῆς δὲ κατασκαφὰς εἶπεν οἷον τὰς κάτω σκαφάς.
991

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1038

γῆς
ταῖς
pro
γῆς
Vind. 2. 4. κατασκαφαῖς
κατασκαφεῖς
Lips.
992

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1039

στέγων
στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς
M. Vit. Lips. Ox. Par. E. L. N. Ven. A. Ald. Turn.
γύγων
ex Par. G. affertur. In M.
εἴργων δηλονότι
a sec. manu supra adscriptum. γρ.
εἴργων
Par. B.
εἴργων ἐχθροὺς
, supra adscripto a sec. manu
στυγῶν γὰρ
, G.
εἰργων γὰρ ἐχθροὺς
alii, ut videtur, comdices et Rob. Veram lectionem
στέγων
, cuius depravatio est
στυγῶν
, explicatio
εἴργων
, invenerunt Wakefieldius in Silva crit. I. p. 98. Dobraeus Advers. II. p. 19. Ritschelius Sched. crit. p. 10. εἵλετ᾽ ἐν πόλει G. Lips.
εἵλ᾽ ἐν πόλει
Colb. 1.
εἷλε πόλεως
Par. L.
993

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1040

δ᾽ a sec. manu esse videtur in M. Ἱερῶν πατρῴων iungendum est cum
ὅσιος
, quod idem est ac si dixisset
ἄψαυστος
vel simile quid. μομφῆς
μορφῆς
G.
994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1041

καλόν Pro
καλόν
, quod a sec. manu supra adscriptum est,
κανὸν
habet G.
995

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1042

ἐπέσταλται
ἐπέσταται
Par. E.
ἐντέταλται
Vind. 3. γρ.
τῶνδ᾽ ἐντέταλται ἤγουν ὥρισται
Par. B.
996

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1043

Πολυνείκους
πολυνείκου
Lips. Supra
νεκρὸν
in Vit. scriptum
λέγω
.
997

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1044

ἀναστατῆρα
ἀναστῆρα
Vit. Lips. Par. E. Καδμείων
καδμείας
solus Par. A.
999

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

1
2
θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

963-964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-615

3
4
Nach Οἰδίπου geben die Handschriften hier wie 978 σκιά, getilgt von Weil. Nicht der Schat- ten, sondern der Fluch des Ödipus ist der machtvolle Rachegeist. So erhält Ερινύς das ihm zugehörige Epitheton πότνια (vgl. 871, Eum. μέλαινα: zu 682. σθενής wie 70. μεγα

967-968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-616

5
6
Traurigen Anblick von Leiden hat er von der Fremde her mich schauen lassen". τῇδ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς für ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς ἐμοί ( ἐμοί scheint als Er- klärung zu τῇδε in den Text ge- kommen zu sein). Paley vermutet ἔδειξας.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-617

7
8
ὅδ' und κατακτενῶν für οὐδ' und κατέκτανεν Halm.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-618

9
10
συθείς (für σωθείς Stanley) s. v. a. ἱκόμενος. Mit „, der kam um zu töten, gekommen aber ist er getötet worden" wird der tragische Glückswechsel (Peripetie) betont.

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-619

11
12
ὤλεσε (nämlich πνεῦμα) δῆτα, ναί. τόνδε δ' ἐνόσφισεν (nim- lich πνεύματος) für ἀπώλεσεν δῆτα καὶ τόνδ' ἐνόσφισεν Hermann. Weil zieht ὤλεσε δῆθ᾽ ὅδε . τόνδε δ' νοr.

973-974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-620

13
14
μένος (für γένος Weil) die Wut und der Drang des Handelns, sodaß πάθος einen Gegensatz dazu bildet wie 945f. ( τάλαν πάθος für τάλανα καὶ παθόν oder τάλανα παθόν oder τάλαν καὶ πάθος Schütz).

975-976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-621

15
16
Der Text hat, wie das Versmaß zeigt, gelitten. Vielleicht ΑΝ. διερὰ κήδε' ὁμαίμονα ( ὁμαί- μονα C. G. Haupt). ΙΣ. τρίπολα πήματα τλαμόνων: „, Tränenfeuchte Trauer um Blutsverwandte. Immer wieder beklagtes Weh der Unglücklichen". Sowohl δύστονα wie δίυγρα könnte Glossem διερά sein, vgl. τὸ διερόν ( αίμα) Eum. 263, διεροις μέλεσιν Aristoph. δ. 213. Ζη τρίπολα (eig. drei- mal gepflügt") vgl. Soph. Ant. 858 πατρὸς τριπόλιστον οἶκτον, Phil. 1238 δις ταὐτὰ βούλει καὶ τρὶς ἀναπολεῖν μὲ ἔπη. Hermann schreibt δίπονα für δύστονα und δίυγρα πήματα παλμάτων.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-622

17
18
Schol. τὸ ἐφύμνιον. ταὐτὰ δὲ λέγει ὡς βαρέως φέρων.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-623

19
20
σύ τοί νιν (so bietet eine jüngere Handschrift für σὺ τοίνυν) κτέ., du kennst sie (die Erinys) aus Erfahrung. διαπερῶν, über- stehend, durchmachend (Schol. διαβὰς αὐτήν), vgl. μόχθους διε πέρασε Eur. Herk. 830.

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-624

21
22
Und du kennst sie, da du sie ebenso früh (wie der Bruder) kennen gelernt hast." Jüngere Handschriften geben ὕστερον (Blay- des vermutet οὐ μεθύστερον oder οὐδὲν ὑστερεῖς).

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-625

23
24
ἐπεὶ κατῆλθες schließt sich an διαπερών (980) an.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-626

25
26
Schol. ἀντιστάτης τῷ Ετεο- κλεί.

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-627

27
28
Nauck vermutet πόλει für χθονί, da diese zwei Wörter häu- fig vertauscht werden.

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-628

29
30
Die Erklärung πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί steht in den Handschriften nach xoví im Text (G. C. Haupt hat dieselbe ausgeschieden).

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-629

31
32
ἰω δύστανε τῶν κακῶν (gen. relat.) für τω ἰὼ δυστάνων κακῶν um des Versmaßes willen. Die Bei- schrift Ετεόκλεις ἀρχηγέτα, welche im cod. Med. am Rande steht, entspricht nicht dem Sinne, da Antigone vielmehr den Polynikes beklagt.

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-630

33
34
πολυστονώτατε Weil für πολυπονώτατοι. Robortello πολυ- στονώτατοι, aber auch Ismene wird, wie vorher Antigone, nur den einen Bruder (Eteokles) anreden.

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-631

35
36
δαιμονᾶν, unter der Ein- wirkung einer höheren Macht stehen und blind in sein Verderben gehen. Vgl. Cho. 564 δαιμονᾷ δόμος κακοῖς, Eur. Phoen. 888 ὡς δαιμονῶντας κἀνατρέψοντας πόλιν (die Söhne des Ödipus).

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-632

37
38
σφε ποῦ ist für που σφε, wie die Handschriften bieten, um der Responsion mit dem folgenden Verse willen gesetzt. Schol. εἰς ποῖον τῆς γῆς (des Landes) τόπον.

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-633

39
40
Schol. ὅπου τιμιώτατον μέ- ρος (nämlich χθονός). Der Hiatus ist statthaft bei der Interjektion,

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-634

41
42
δώ ist für ιώ ιώ gesetzt. Andere verdoppeln statt dessen nach jüngeren Handschriften lo in Für πῆμα erwartet man μνῆμα (oder πτώμα). Vgl. Eur. Hik. 937 ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῷδε χωρίσας; πατρὶ πάρευνον, Schol. παρὰ τὴν εὐνὴν τοῦ πατρός: wir werden sie im Grabe betten neben der Ruhestätte des Vaters. Äschylos folgt der epischen Über- lieferung, nach welcher Ödipus in Theben gestorben und begraben ist. Nach Paus. I 28, 7 suchte man die Homerische Sage und das μνῆμα Οἰδίποδος in Athen dadurch in Einklang zu bringen, daß man eine Übertragung der Gebeine annahm. Über andere Οιδιπόδεια berichtet der Schol. zu Soph. O. K. 91. -

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-635

43
44
Uber diese Schlußpartie s. Einl. S. 10 f. Das

996-997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-636

45
46
Schol. τὰ δόξαντα τοῖς προ- βούλοις ἀπαγγείλαί με χρή. Präsens ἀπαγγέλλειν weist darauf hin, daß der Herold sein bleiben- des Amt, nicht bloß einen vor- übergehenden Auftrag angeben will. Demnach wird δοκοῦντα καὶ δόξαντα frühere wie gegenwärtige Be- schlüsse", "nicht was der Rat des Volkes beschlossen hat und was als Beschluß feststeht" bedeuten. W. Headlam vermutet δόξαντα καὶ δόξοντ', Weil will die Worte um- stellen: δόξαντα καὶ δοκοῦντ᾽. Nach Aristot. Pol. VI 15 und VII 8 bezeichnete man mit πρόβουλοι den Rat in oligarchischen, mit βουλή den in demokratischen Staaten. Wie aus 1016f. hervorgeht, denkt sich der Dichter, daß dieser Rat nach dem Tode des Regenten provisorisch die Herrschaft ausübt, wie das Kollegium, welches vor der Herr- schaft der 400 in Athen die Ge- schäfte leitete, aus 10 πρόβουλοι bestand (Lys. XII 65, Aristot. Ath. pol. 29). Ebenso wird das Synedrion auf dem Isthmus, welches die vor- bereitenden Maßregeln für den Krieg gegen die Perser zu treffen hatte, von Herod. VII 172 πρόβουλοι τῆς Ἑλλάδος genannt.

998-999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-637

47
48
ἐπ᾽ εὐνοία χθονός (in Liebe zum Vaterlande) wie τάδε δὲ μένο- μεν ἐπ᾿ ἐλπίσιν Soph. Trach. 951. Dazu gehört ein Wort wie θανόντα, weshalb der V. 1002, welcher sich in der Form τέθνηκεν οὗπερ τοῖς νέοις θνήσκειν καλόν an ἱερῶν πατρώων ὅσιος ὢν μομφῆς ἄτερ an- schließt nach πατρώων ist nach- träglich im cod. Med. δ' eingefügt), hierher versetzt ist. Vgl. Soph. Ant. 194 Ετεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶν ἔλωλε τῆσδε, πάντ' ἀριστεύσας δόρει, τάφῳ τε κρύφαι κτέ. Ζυ ούπερ τοῖς νέοις θνῄσκειν καλόν (,,auf dem Feld der Ehre") erinnert der Schol. an Hom. M243 εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.