N. Wecklein Seven Against Thebes 941-995.comm-941-995

Seven Against Thebes. N. Wecklein. . .

Current edition Experimental

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (German) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 957-965 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 957-965 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 933 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 933 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 933 focus
Ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι
Str. 3.
διατομαῖς ἀφίλοις οὐ φίλαις
ἔριδι μαινομένᾳ,
935
νείκεος ἐν τελευτᾷ.
Πέπαυται δ' ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ
Ἔχουσι μοῖραν λαχόντες οἱ μέλεοι ὦ μέλεοι seu μέλεοι
945
Ant. 3.
διοδότων διοσδότων ἀχέων·
ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς
πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.
Ἰὼ πολλοῖς ἐπανθίσαντες ἐπανθήσαντες
πόνοισι γενεάν πόνοισί γε δόμους (uel δόμοι)·
950
τελευτᾷ δ' αἵδ' ἐπηλάλαξαν
Ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον,
τετραμμένου παντρόπῳ φυγᾷ γένους
ἕστακεν ἔστακε δ' Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις
ἐν αἷς ἐθείνοντο, καὶ
955
δυοῖν κρατήσας ἔληξε δαίμων.
1
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 933 focus
Ὁμόσποροι δῆτα καὶ πανώλεθροι,
διατομαῖς οὐ φίλαις,
ἔριδι μαινομένᾳ,
νείχεος ἐν τελευτᾷ.
920
Πέπαυται δ᾽ ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ
ζώα φονορύτῳ
μέμικται· κάρτα δ᾽ εἴσ᾽ ὅμαιμοι.
πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος
ξεῖνος ἐκ πυρὸς ταθείς
925
θηκτὸς σίδαρος· πικρὸς δὲ χρημάτων
κακὸς δατητὰς Ἄρης, ἀρὰν πατρῴ-
Ἔχουσι μοῖραν λαχόντες, ὦ μέλεοι,
διοσδότων ἀχέων
930
ὑπὸ δὲ σώματι γᾶς
πλοῦτος ἄβυσσος ἔσται.
Ἰὼ πολλοῖς ἐνανθίσαντες
πόνοισι γενεάν
τελευταῖαι δ᾽ ἐπηλάλαξαν
935
ἀραὶ τὸν ὀξὺν νόμον, τετραμμένου
παντρόπῳ φυγᾷ γένους.
ἔστακε δ᾽ Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις,
ἐν αἷς ἐθείνοντο, καὶ δυοῖν κρατή-
σας ἔληξε δαίμων.
940
παισθεὶς ἔπαισας.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 933 focus
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 957-965 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 933 focus
Fraternal in very truth! and utterly undone were they by a severing in no wise amicable, by phrenzied strife at the consummation of their feud.
Hapless youths! They have obtained their portion of heaven-awarded woes, and beneath their bodies shall be a fathomless wealth of earth ! Alas! ye that have made your houses bloom with many troubles! And at its fall these Curses raised the shout of triumph in shrill strain, when the race had been put to flight in total rout; a trophy of Atè has been reared at the gate at which they smote each other, and, having overcome both, the daemon rested.
Enter Antigone and Ismene.
When wounded thou didst wound again .
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 933 focus
ont fini tous deux sous les coups réciproques de leurs bras de frères !
Ils ont reçu leur lot, les infortunés, leur lot de douleurs choisies par les dieux. Et sous leurs corps demeurera le trésor
sans fond de la glèbe.
Hélas sur vous qui avez à votre race apporté ce couronnement de souffrances ! Enfin, les Imprécations ont
poussé la clameur aiguë du triomphe : la race a pris la fuite dans une déroute totale. Le
trophée d'Até se dresse à la porte où ils se frappaient tout à l'heure, et, sur sa double victoire,
le Ciel s'est arrêté.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 933 focus
Grief, that rends the tortur'd breast,
Deep with real woes possest,
1025
Tears fast streaming from her eyes
From the haunts of pleasure flies,
Anguish, misery all her own,
Sadly pours the hollow groan;
Whilft the ruin'd palace round
1030
Echo answers to the sound;
And, each frightful pause between,
From her airy shell unseen,
Listens to the funeral strain,
Wailing the unhappy slain;
1035
Wailing all the dreadful woes
That from madding discord rose;
Many' a friend among the dead,
Whilst the hostile legions bleed.
They have the wretched share they chose,
Share of heav'n-appointed woes s :
1065
And the rich, contested prize
Deep beneath earth's bosom lies.
Wounded thou gaveſt the fatal wound.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 933 focus
Eran fratelli! E pel dissidio infesto
1030
e per la furia dissennata, giunsero,
nell'urto ultimo, a termine funesto.
Or tregua ebbe la lite.
Commiste nella polvere,
di sangue intrisa, vedi ambe le vite.
1035
Or consanguinee son!
Disciolse i nodo
de le liti fra lor l'ospite Càlibo
temprato al fuoco, in questo amaro modo:
le sciolse il ferro. Con amare mani
1040
Marte partiva i beni: i voti d'Edipo
non volle, il tristo, che cadesser vani.
Miseri! La sua parte ognun riscosse
di mali che ad ognun partiano i Superi.
Ora un abisso è sotto le lor fosse
1045
di dovizia infinita.
Ahimè, di quanti spasimi
la stirpe vostra fu per voi fiorita!
Intonava l'Erinni in su le schiatta
l'ululo di vittoria, il fiero cantico,
1050
poi che fu spersa, all'ultima disfatta.
Il trofeo d'Ate stette su le soglie,
ove cadder colpiti. E quivi il dèmone
desisté, poi che d'ambi ebbe le spoglie.
Colpito colpisti.
1055
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 933 focus
Vnd fati uidelicet & omnino infælices,
Separatione inimica, furenti contentione,
In fine iurgij,
860
Quicuit odium, in terra
Sortiti ſunt fatum ô miseri
Ab Ioue datorum dolorũ, ſub uero corpore terræ
Immenſæ diuitiæ erunt.
870
Percuſſus ferijſti.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 933 focus
Yea, from one seed they sprang, and by one fate
Their heritage is desolate,
The heart's division sundered claim from claim,
And, from their feud, death came!
Now is their hate allayed,
950
Now is their life-stream shed,
Ensanguining the earth with crimson dye—
Lo, from one blood they sprang, and in one blood they lie!
A grievous arbiter was given the twain—
The stranger from the northern main,
955
The sharp, dividing sword,
Fresh from the forge and fire
The War-god treacherous gave ill award
And brought their father's curse to a fulfilment dire!
They have their portion—each his lot and doom,
960
Given from the gods on high!
Yea, the piled wealth of fatherland, for tomb,
Shall underneath them lie!
Alas, alas! with flowers of fame and pride
Your home ye glorified;
965
But, in the end, the Furies gathered round
With chants of boding sound,
Shrieking, In wild defeat and disarray,
Behold, ye pass away!
The sign of Ruin standeth at the gate,
970
There, where they strove with Fate—
And the ill power beheld the brothers' fall,
And triumphed over all!
(Processional Chant)
Thou wert smitten, in smiting,
Thou didst slay, and wert slain—
975
By the spear of each other
Ye lie on the plain,
And ruthless the deed that ye wrought was, and ruthless the death of the twain!
Take voice, O my sorrow!
Flow tear upon tear—
980
Lay the slain by the slayer,
Made one on the bier!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 933 focus
Ja Bruderhand, liebelos zerfleischend, gab
Ihnen graunvollen Tod
Im wildlodernden Zwift:
895
Also zerrann die Zwietracht!
Ihr Theil am Leid, welches Zeus verhängte, fiel,
905
Ach! den Unsel'gen zu:
Unter den Leichen hinab
Dehnt sich ihr Reich ohn' Ende.
Getroffen trafft du!

Notes on the current edition

Seven Against Thebes

1. Single-witness OCR: uncollated. Source layout and readings require scan review; automatic flags are not exhaustive.
2. Reference placement provisional: provisional local reference window from running Greek. Verify the printed source numbering and note scope against the scan.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

941-942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-994

ἠέ. ἠέ. μαίνεται
Ἰσμ. ἠὲ ἠέ. Αντ. μαίνεται
Arund. Par. K. Rob.
Ismenae
haec continuat Lips.
Antigonae
reliqui. Mihi colloquii ratio postulare videbatur, ut prius
ἠέ
Antigonae, alterum Ismenae tribueretur.

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-995

δὲ omittit Par. K. καρδία
καρδίᾳ
Ald.
κραδία
Turn. στένει
σθένει
Vit.
943

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἰὼ ἰὼ δάκρυτε σύ
ἰὼ
semel Lips. Cantabr. 2. Par. E. L. Deinde
πανδάκρυτε
Μ. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. B. H. L.N. Colb. 1. 2. Ceteri
πολυδάκρυτε
, idque adscriptum in Par. B. Ritschelio in Schedis criticis Aeschylus scripsisse videbatur
πάνδυρτε
. Probabilius scribitur
δακρυτέ
. Euripides quidem El. v. 1181.
δακρύτ᾽ ἄγαν
dixit, sed Aeschylus Choeph. v. 233. nudam posuit hanc vocem,
δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου
.
944

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-997

αὖτε
αὖ
G. Par. E.
945

946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-998

πρὸς φίλου ἔφθισο Personae notam omittunt G. Vit.
πρὸς φίλου τ᾽ ἔφθιτο
Lips. Par. C. Turn.
πρὸς φίλου τ᾽ ἐφθίσω
Vind. 2. 4.
τεφθίσου
ex Par. E. affertur. Ceteri
πρὸς φίλου γ' ἔφθισο
. Delendam esse particulam etiam Blomfieldius vidit.
946

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-999

φίλον
Antigonae
nota praefixa et sic porro personae permutatae in G. Vit.
φίλος
Par. L.
947

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1000

λέγειν
πάρεστιν
post
λέγειν
addunt Vit. Mosc. 1. Par. N. Colb. 1.
948

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1001

ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἔγγυθεν
ἀχέων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.
ἀχέων τοίων τάδ' ἐγγύθι
Par. N. Colb. 1. γρ.
ἐγγύθι
Par. B.
γόων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
Arund. Cantabr. 1. Par. F. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Supra scriptum
ἀχέων
in Par. F. Colb. 2.
γόων ποίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
G. Mosc. 2. In margine M. recentior manus adscripsit
ἀχέω ἤγουν θρηνῶ
, atque secundus scholiastes, qui
γόων
legit, postquam
τοίων
per
διπλῶν
ex antecedentibus sumptum explicavit, haec addit,
εὕρηται δὲ καὶ ἐν παλαίῳ βιβλίῳ ἀχέω τάδ᾽ ἐγγύθεν, ἤγουν ἐκ τοῦ πλησίον θρηνῶ, ὅπερ ἐστὶ κρεῖττον. μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ ἐπαγόμενον τὸ πέλας δ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν
. Ineptum est
τοίων
vel
ποίων
. Scripsi
ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἐγγύθεν
. Cohaerent haec et sequentia cum praegressis.
950

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν Personae notam omittunt Lips. Arund. Ald. Rob. Turn. Antigonae versum tribuunt G. Vit.
πέλας δ' αΐδ᾽ ἀδελφοὶ ἀδελφῶν
M. G. (
ἀδελφῶν
G.) Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. F.
πέλαδ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφεῶν
Rob.
πέλας αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν
Ald. Turn. Scripsi
πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν
, paria fratrum mala. Sophocles Antig. v. 192.
καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχω ἀστοῖσι
.
951

952-953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1003

ὀλοὰ λέγειν. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν. Hi duo versus in libris post v. 976. collocati sunt, ad quem locum quare eos hic posuerim explicabitur.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1004

βαρυδότειρα Hunc versum Ismenae tribuit Vit. hunc et duos sequentes Ismenae G. Lips. Rob. Antigonae Ald. Turn.
βαρυσδότειρα
Par. C.
954

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1005

NA Antigonae hic versus est in Vit. Οἰδίπου σκιὰ simulacrum Oedipi est quod Eteocli in somniis apparuit: vide v. 691. Umbra, mortui simulacrum, σκιά est apud Euripidem Herc. fur. v. 494. et apud Sophoclem Ai. v. 1257. et simpliciter simulacrum in eadem Sophoclis fabula v. 301. Quod haec rariora sunt, ad alienissima confugerunt scholiastae.
955

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1006

μέλαιν' Hunc versum cum Vit. Ismenae tribuendum censui. Nam quum omnino parum credibile sit hoc ephymnium ab sola Antigona pronunciari, tum vero flagitant etiam sequentia, ut utrobique hunc versum Ismena pronuntiet. Vtroque enim loco, quae statim sequuntur, Antigonae verba sunt: a qua non et finiri prior stropha et incipi sequens poterat. Porsonus.
μέλαινά τ'
libri. Ἐρινύς
ἐρινὺς
Μ.
Ἐριννύς
vulgo. τις omittunt Ox. Ald.
956

957-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007

NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.

957-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἠέ. ἠέ. δυςθέατα πήματα. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί. Versus 957-959. Antigonae tribuunt G. Vit. Lips. Ismenae Turn. In Ald. ante
ἠέ
Ismenae, ante
δυςθέατα
Antigonae nota apposita est. Rob.
ἠέ
praecedentibus Ismenae verbis addit, Antigonae nomen ante
δυςθέατα
collocat. In M. primo tantum horum versuum lineola appicta est, ut haec omnia Ismenae tributa sint.
ἠέ
semel Ox. Ald. Rob. Tribuendum erat unum Antigonae, alterum Ismenae.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί
Μ. (sic M.) Vit.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξετε (supra scripto ad penultimam syllabam α) φυγάς (ad ς supra scripto σ) ἐμοί
G.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς (ἐκ φυγάς Lips.) ἐμοί
Lips. Turn.
δυσθέατα πήματ᾽ ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς | ἐμοὶ
etc. Ald.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς
, omisso
ἐμοί
, Rob.
ἐκφυγὰς
Par. C.
ἐκ φυγών
Ven. B. Antistrophicorum ratio monstrat alterum versum tribuendum esse Ismenae atque ita emendandum,
A. δυςθέατα πήματα. Ι. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1009

κατέκτανεν Ismenae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob.
κατέκτανεν
M. Lips.
κατέκτανε
G. Ald. Rob. Turn.
960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1010

ἀπώλεσεν Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. personae notam omittit Vit.
ἀπώλεσεν
Μ. G. Vit. Turn.
ἀπώλεσε
Lips. Ald. Rob.
961

962-963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὤλεσε δῆτα, ναί. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν. Libri
ἀπώλεσε δῆτα
, nisi quod
ἀπώλεσεν δήτα
est in M. Haec Ismenae, proxima Antigonae tribuunt G. Lips. Rob. In Vit. omnia Ismenae sunt. Sequuntur autem haec in M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. F. N. Colb. 1.2. Ven. A. Ald. Turn.
καὶ τόνδε ἐνόσφισεν
(
ἐνόσφισε
G. Vit. Par. N. aliique et Turn.). Rob. haec habet
καὶ τὸ τοῦδ᾽ ἐνόσφισεν
. Scribendum
A. ὤλεσε δῆτα, ναί. I. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν.
Ὤλεσε omissa praepositione repetit praecedens verbum
ἀπώλεσεν
, ut saepius fit in eiusmodi repetitione. Euripides Hec. v. 168.
Τρωάδες, ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι πήματ', ἀπωλέσατ', ωλέσατ'· οὐκέτι μοι βίος ἀγαστὸς ἐν φάει.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1012

τάλαν Ismenae haec tribuunt G. Lips. Nulla persona indicata in Vit.
ὦ τάλαν
Ask. A.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1013

τάλαν πάθος Antigonae haec tribuunt G. Lips. Rob. Nulla persona indicata in Vit. Veram lectionem,
τάλαν πάθος
, in secunda editione assecutus erat Schutzius.
τάλαν καὶ πάθος
sic G.
τάλανα καὶ παθόν
vel
πάθον
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. Turn.
τάλαινα καὶ πάθον
Par. E. et regius Spanhemii.
τάλαινα καὶ παθόν. γρ. τάλανα πάθη. γρ. καὶ οὕτως, τάλανα καὶ πάθον
Par. Β.
τάλαιναν καὶ πάθον
Ald.
τάλαινα καὶ πάθεν
Rob.
τάλαινα καὶ ἔπαθον
Par. F.
τάλανα καὶ ἔπαθον
Par. K. Ven. Β.
τάλανα παθόν
Par. A.
τάλανα καὶ πάθη
Vit. Par. N. Colb. 1.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri
δύστονα κήδε' ὁμώνυμα
, nisi quod
δύστονο καὶ
ex Par. C. affertur,
δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα
Turn. habet. γρ.
δύστηνα
adnotavit Stephanus. Scribendum
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα
.
966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1015

δίυγρα πήματα παλμάτων Vulgo haec Antigonae tribuuntur. Omittunt personae notam G. Vit. Lips. Rob. Libri
δίυγρα τριπάκτων πημάτων
, nisi quod
τριπάντων
habet Par. L. Illud scholiastae explicant. Scribendum
δίυγρα πήματα παλμάτων
.
967

968-969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1016

NA Recte personas distinguunt G. Lips. Rob. Vulgo inversae sunt. Omittit notas Vit.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1017

ἰὼ Vulgo continuantur haec tributis Antigonae praecedentibus verbis. Ismenae continuantur in Lips. Ismenae nomen praefixum in Vit. Antigonae nomen recte in G. Rob. et lineola in M.
ἰὼ
omittunt M. Lips. Arund. Par. E. L. Colb. 2.
970

971. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1018

πότνιά τ'
πότνια δ᾽
Οx. Hunc et sequentem versum Vit. omittit: v. ad v. 957.
971

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1019

μέλαιν' Vulgo haec continuantur Antigonae: v. ad v. 956. Porsonus.
μέλαιν' τ'
Lips.
μέλαιν τ'
Αld.
μέλαινά τ'
ceteri. Ἐρινύς
ἐρινὺς
M. Vulgo
Ἐριννύς
.
972

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1020

τοί νιν οἶσθα Haec quoque vulgo Antigonae continuantur. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob. Lineola praefixa in M. Omissa personae nota in Vit. Libri
σὺ τοίνυν
. Sed γρ.
νίν
adscriptum in Par. B. idque coniectura assecutus eram. Scholiastes
σὺ οἶδας ὦ Πολύνεικες
(
ὦ Ετεόκλεις
Μ.) τὴν Μοῖραν ὅσον δύναται, διαβὰς αὐτήν. Deinde
ἦσθα
Par. E. et in litura G. cum glossa
ὑπῆρχες
.
973

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1021

ὕστερος Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. Personae nota abest in Vit.
ὕστερος
M. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. H. L. N. Colb. 1. Ald. Rob. et ad
ς
minio supra adscripto G.
ὕστερον
Lips. Turn.
974

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1022

NA Personae notam omittit Vit. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob.
975

976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1023

τῷδ' Personae notam omittunt G. Vit. Antigonae tribuunt Lips. Rob. omnes libri habere videntur.
τοί γ'
ex Canteri editione receperat Stanleius. ἀντηρέτας ad ultimam vocalem η supra adscripto M. Huic versui vulgo subiicitur hic,
A. ὀλοὰ λέγειν. Ι. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
In eo personas invertunt Vit. Lips. Rob. Lineolas, ut solet, habet M. Nihil est in iis, quae praecedunt, quod magis de tristi mortuorum adspectu, quam de malis, quibus quum civitatem, tum gentem illi suam affecerunt, cogitari iubeat. Quare si deesset iste versus, tantum abest, ut eum quisquam desideraturus sit, ut melius etiam impii belli commemorationem statim exceptura essent illa
ἰὼ πόνος· ἰὼ τὰ κακὰ δώμασι καὶ χθονί
. Quod vero longe gravissimum est argumentum, quum eadem illa verba bis in hoc carmine inveniantur, fieri non potuit, ut aliter quam locis lege antistrophica sibi respondentibus collocarentur. Itaque aut neutro eorum locorum, in quibus nunc sunt, iustam sedem habent, aut alterutro certe loco cedant necesse est. Et quum hic non sint apta, aptissime autem post v. 967. posita sint, quumque versus 968. 969. nihil habeant quod eis in antistropha respondeat, et quum denique ei loco, qui illis versibus respondet, eadem verba pulcherrime conveniant, quis dubitabit quin e suo loco in alienum migrarint? Itaque haec Antigonae et Ismenae verba hinc sustuli et post v. 951. collocavi. Accedit quod haec eorundem verborum repetitio viam parat ad repetitionem ephymnii quod utroque loco sequitur.
976

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1024

ὢ πόνος. ὢ κακά.
Ismenae
ἰὼ πόνος
tribuit Vit. reliqua usque ad
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
Antigonae
.
Ἰω πόνος
Antigonae
, reliqua usque ad
πρὸ πάντων δ' ἐμοί
Ismenae
G. Lips. Ald. Turn. Omnia haec,
ἰὼ ἰὼ πόνος — δ' ἐμοί
,
Ismenae
tribuit Rob.
ἰὼ ἰὼ πόνος
M. Rob. Ceteri
ἰὼ πόνος
. Post
πόνος
additum
ὁ ἐφ' ἡμῖν
in Par. N. Colb. 1.
ὁ ἐφ' ἡμῖν ὁ ἐφ' ὑμῖν
Lips.
ἐφ' ἡμῖν
Vind. 2. 4.
ὁ ὑφ᾽ ἡμῖν
Ven. B.)
ἐξημμένος
in G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. E. F. K. Ven. B. Vind. 2. 4. Rob. Omittunt hanc interpretationem M. Vit. Ox. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. Turn.
ἰὼ ἰὼ κακὰ
M. G. Vit.
ἰὼ κακὰ
Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. E. Ald. Turn. Omittit haec verba Rob. Scribendum
A. ὢ πόνος. Ι. ὢ κακά.
977

978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1025

δώμασι M. Vit. Par. L. Omittit hanc vocem Rob. Tribuenda erat Antigonae. καὶ χθονί
καὶ τῇ χθονὶ
Rob. Omittit
καὶ χθονί
Ask. A. Tribuendum hoc erat Ismenae.
978

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1026

NA
ἰὼ
omittit G.
979

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1027

καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί Huic versui
ἰὼ ἰὼ
praeponunt G. (sic G.) Ald. Rob. Turn.
ἰώ. γρ. μόνος
ex Par. B. Faehsius affert. Alterum
ἰὼ
omittunt Cantabr. 1. Par. C. utrumque M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K. L. Ask. A. Colb. 1. 2. Deinde
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Ox. Par. B. E. F. K. L. N. Colb. 1. 2. Ald. Turn.
Tò πρόσω γ' ἐμοί
, omisso
καὶ
, Rob. Inde a Victorio edebatur
ἰὼ ἰὼ καὶ πρόσω γ' ἐμοί
.
980

981-982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1028

ἰὼ δυςπότμων. ἄναξ Ἐτεόκλεις. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας, Inde a Turn. haec ita leguntur,
Ι. ἰω ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ Ετεόκλεις ἀρχηγέτα.
Semel habent
ἰὼ
Lips. Arund. Ox. Par. B. Ald. Erasum alterum
ἰὼ
in G. Deinde
δυστόνων
Lips. Turn.
δυστάνων
M. Ox. Par. B. E. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
δυστήνων
Vit. Cantabr. 2.
δυςπότμων
G. Arund. Cantabr. 1. Par. A. F. K. Ask. A. Ven. B. Rob. Tum
πημάτων
pro
κακῶν
Lips. Cantabr. 2. Par. C. Vind. 2. 3. 4. adscriptumque in Par. B. Deinde
ἐτεόκλεες
Lips.
ἐτέοκλες
Par. F.
ἀρχαγέτα
Vind. 1. Verba haec,
Ετεόκλεις ἀρχαγέτα
, omissa sunt in M. Par. B. C. L. Ask. A. Sed in M. sec. manus tamquam interpretationem addidit. Scripsi
Α. ἰὼ δυςπότμων Ι. ἄναξ Ἐτεόκλεις. 4. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας Ι. . . .
Excidit Polynicis commemoratio. Recepti a Brunckio
δυςπότμων
interpretationes sunt
δυστήνων
et inde facta
δυστάνων
et
δυστόνων
, tum etiam
κακῶν
et
πημάτων
.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1029

πάντων πολυστονώτατοι Personae notam omittunt Vit. Lips. Antigonae nomen, sed correctum in
ισμ.
habet G.
πάντων πολυπονώτατοι
M. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. E. F. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn. In M. haec interpretatio,
ἐπιπονώτατοι. λείπει τὸ ἀδελφοί
, a sec. manu supra adscripta est.
πάντων πολυπονώτατον
Lips.
πάντων πολυπονώτατε
, sed cum glossa
πολυπαθέστεροι
, G.
πάντων πολυπονώτατοι πάντων
Sic Vit.
πολυστονώτατοι πάντων
Rob. Recepi quod Victorii editio praebet,
πάντων πολυστονώτατοι
.
983

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1030

NA Excidisse versum, qui Ismenae erat, antistrophicorum ratio docet.
984

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1031

ἰώ, ἰώ, δαιμονῶντες ἄτᾳ Antigonae nomen habet Vit. et e correctione G. Ismenae Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ ἰὼ
Vit. Par. F. Rob. Ceteri semel
ἰώ
.
δαιμονῶντος
Lips. Rob.
ἐν ἄτᾳ
M. Vit. et plerique, ut videtur, reliqui codices ac Rob. Turn.
ἐν ἄτῃ
Ald.
ἐν ἄτῃ
Lips. Cantabr. 2.
ἐν
recte omittunt G. Arund. Par. F. Ask. A. Colb. 2.
ἐν ἄτᾳ
omittit Par. E.
985

986. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1032

ἰώ, ἰώ, ποῦ σφε θήσομεν χθονός Ismenae tribuit hunc versum G. Antigonae Lips. Ald. Rob. Turn. Nulla personae nota in Vit.
ἰὼ ἰὼ
semel Lips. Cantabr. 2. Par. B. E. In M. alterum
ἰὼ
a sec. manu insertum est.
ποῦ
Cantabr. 1. Par. H. et
ποῦ
supra adscripto Par. B.
θήσομεν
Ald.
θήσομαι
Ven. Β.
θάψομαι
Cantabr. 2.
ἐν χθονί
pro
χθονός
G. (sic G.) Arund.
986

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1033

ἰώ, ὅπου τιμιώτατον Antigonae nomen praefixum in G. Ismenae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ ἰὼ
G. Arund. Cantabr. 1. Par. F. Colb. 2. Rob.
τιμιωτάτων
Par. E.
987

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1034

ἰώ, ἰώ, πῆμα πατρὶ πάρευνον Ismenae nomen praefixum in G. Antigonae in Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
ἰὼ
semel Vit. Cantabr. 1. 2. Par. F.
πάτριον
Colb. 2.
πάρευνος
Lips.
988

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1035

δόξαντ᾽ De tertio actore ab Aeschylo hic in scenam producto v. praef. ad Eur. Phoen. p. IX.
μέλοντ'
pro
δόξαντ'
Brunckius ex Par. A. ut ait: ex Colb. 2.
μέλλοντ'
enotatum est. ἀπαγγέλλειν
ἀπαγέλειν
, altero
λ
supra adscripto, M.
ἀπαγγεῖλαι
Par. E. Vind. 2. 4.
989

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1036

πόλεως
χθονός
pro
πόλεως
Gantabr. 1.
990

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1037

εὐνοíᾳ
εὐναίᾳ
Vit. Ald. In Vit.
τάφῳ
interpretationis caussa adscriptum.
εὐνοίᾳ
, ut ceteri, habet M. sed ut
οι
ex
αι
factum esse videatur, adscriptumque est hoc scholion,
εὐφήμως τὸν τάφον εὐνὴν εἶπεν. ἔδοξεν οὖν τοῖς προβούλοις τῶν Θηβαίων Ετεοκλέα ἐν τῷ τόπῳ τοῦ τάφου καταθάπτεσθαι. διὰ μέντοι τὸ θάπτειν Ετεοκλέα ἀπαγορεύει καὶ μὴ θάπτεσθαι Πολυνείκην. γῆς δὲ κατασκαφὰς εἶπεν οἷον τὰς κάτω σκαφάς.
991

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1038

γῆς
ταῖς
pro
γῆς
Vind. 2. 4. κατασκαφαῖς
κατασκαφεῖς
Lips.
992

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1039

στέγων
στυγῶν γὰρ ἐχθροὺς
M. Vit. Lips. Ox. Par. E. L. N. Ven. A. Ald. Turn.
γύγων
ex Par. G. affertur. In M.
εἴργων δηλονότι
a sec. manu supra adscriptum. γρ.
εἴργων
Par. B.
εἴργων ἐχθροὺς
, supra adscripto a sec. manu
στυγῶν γὰρ
, G.
εἰργων γὰρ ἐχθροὺς
alii, ut videtur, comdices et Rob. Veram lectionem
στέγων
, cuius depravatio est
στυγῶν
, explicatio
εἴργων
, invenerunt Wakefieldius in Silva crit. I. p. 98. Dobraeus Advers. II. p. 19. Ritschelius Sched. crit. p. 10. εἵλετ᾽ ἐν πόλει G. Lips.
εἵλ᾽ ἐν πόλει
Colb. 1.
εἷλε πόλεως
Par. L.
993

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1040

δ᾽ a sec. manu esse videtur in M. Ἱερῶν πατρῴων iungendum est cum
ὅσιος
, quod idem est ac si dixisset
ἄψαυστος
vel simile quid. μομφῆς
μορφῆς
G.
994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1041

καλόν Pro
καλόν
, quod a sec. manu supra adscriptum est,
κανὸν
habet G.
995

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

1
2
θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-606

3
4
Das Versmaß verlangt ὤλου κατακτάς oder κείσαι κατακτάς: Deshalb hat Enger V. 949 in der Form κεῖσαι κατακτάς an die Stelle von 942 gesetzt. Will man hier σὺ δ' ἔθανες κατακτανών als Er- satz von ὤλου κατακτάς annehmen, so muß V. 949 mit G. C. W. Schnei- der beiden Schwestern gegeben werden, wie solcher gemeinsame Gesang in den folgenden Partien wiederkehrt (Hermann gibt πρό- κεισαι κατακτάς der Antigone und läßt einen Vers der Ismene πρό- κεισαι φονευθείς ausgefallen sein).

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-607

5
6
μελεόπονος, der Trauriges ge- tan hat. Vgl. πολύπονος Pers. 323.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-608

7
8
κατακτάς auch Eur. Alk. 3 und 696, Iph. T. 715, Hom. X 323.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-609

9
10
μαίνεται, vgl. Θυιάς 821.

953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-610

11
12
ἐν (für ἐντὸς Burney) ad- verbiell vor δέ wie Soph. Ο. Τ. 182, Trach. 207, hier wohl im Sinne von ἐντός.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-611

13
14
πάνδυρτε für πανδάκρυτε Ritschl um des Versmaßes willen; Pers. 943 und 946 ist πάνδυρτον für πανόδυρτον hergestellt worden. Die Tragiker bedienen sich der Form δύρομαι um des Versmaßes willen. Hermann schreibt δακρυτέ, welches vielleicht um der genaueren Responsion willen vorzuziehen ist.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-612

15
16
ἄχεα δοιὰ (für ἀχέων τοίων Hermann) κτέ. „, doppelter Jammer hier bei uns".

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-613

17
18
πέλας ἀδελφέ ἀδελφῶν (für πέλας δ' αΐδ' ἀδελφαὶ ἀδελφῶν Hermann und Heimsöth): Ver- schwisterter Jammer bei Geschwi- stern" d. h. Jammer der Schwestern bei den Brüdern. Die jonische Form ἀδελφεός, ἀδελφεή auch Soph. Ο. Κ. 535, Ο. Τ. 160 in melischen Partien.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-614

19
20
Mit βαρυδότειρα vgl. ὀλβό- δειρα Eur. Bakch. 419, υπνοδότειρα Or. 175.

963-964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-615

21
22
Nach Οἰδίπου geben die Handschriften hier wie 978 σκιά, getilgt von Weil. Nicht der Schat- ten, sondern der Fluch des Ödipus ist der machtvolle Rachegeist. So erhält Ερινύς das ihm zugehörige Epitheton πότνια (vgl. 871, Eum. μέλαινα: zu 682. σθενής wie 70. μεγα

967-968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-616

23
24
Traurigen Anblick von Leiden hat er von der Fremde her mich schauen lassen". τῇδ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς für ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς ἐμοί ( ἐμοί scheint als Er- klärung zu τῇδε in den Text ge- kommen zu sein). Paley vermutet ἔδειξας.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-617

25
26
ὅδ' und κατακτενῶν für οὐδ' und κατέκτανεν Halm.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-618

27
28
συθείς (für σωθείς Stanley) s. v. a. ἱκόμενος. Mit „, der kam um zu töten, gekommen aber ist er getötet worden" wird der tragische Glückswechsel (Peripetie) betont.

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-619

29
30
ὤλεσε (nämlich πνεῦμα) δῆτα, ναί. τόνδε δ' ἐνόσφισεν (nim- lich πνεύματος) für ἀπώλεσεν δῆτα καὶ τόνδ' ἐνόσφισεν Hermann. Weil zieht ὤλεσε δῆθ᾽ ὅδε . τόνδε δ' νοr.

973-974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-620

31
32
μένος (für γένος Weil) die Wut und der Drang des Handelns, sodaß πάθος einen Gegensatz dazu bildet wie 945f. ( τάλαν πάθος für τάλανα καὶ παθόν oder τάλανα παθόν oder τάλαν καὶ πάθος Schütz).

975-976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-621

33
34
Der Text hat, wie das Versmaß zeigt, gelitten. Vielleicht ΑΝ. διερὰ κήδε' ὁμαίμονα ( ὁμαί- μονα C. G. Haupt). ΙΣ. τρίπολα πήματα τλαμόνων: „, Tränenfeuchte Trauer um Blutsverwandte. Immer wieder beklagtes Weh der Unglücklichen". Sowohl δύστονα wie δίυγρα könnte Glossem διερά sein, vgl. τὸ διερόν ( αίμα) Eum. 263, διεροις μέλεσιν Aristoph. δ. 213. Ζη τρίπολα (eig. drei- mal gepflügt") vgl. Soph. Ant. 858 πατρὸς τριπόλιστον οἶκτον, Phil. 1238 δις ταὐτὰ βούλει καὶ τρὶς ἀναπολεῖν μὲ ἔπη. Hermann schreibt δίπονα für δύστονα und δίυγρα πήματα παλμάτων.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-622

35
36
Schol. τὸ ἐφύμνιον. ταὐτὰ δὲ λέγει ὡς βαρέως φέρων.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-623

37
38
σύ τοί νιν (so bietet eine jüngere Handschrift für σὺ τοίνυν) κτέ., du kennst sie (die Erinys) aus Erfahrung. διαπερῶν, über- stehend, durchmachend (Schol. διαβὰς αὐτήν), vgl. μόχθους διε πέρασε Eur. Herk. 830.

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-624

39
40
Und du kennst sie, da du sie ebenso früh (wie der Bruder) kennen gelernt hast." Jüngere Handschriften geben ὕστερον (Blay- des vermutet οὐ μεθύστερον oder οὐδὲν ὑστερεῖς).

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-625

41
42
ἐπεὶ κατῆλθες schließt sich an διαπερών (980) an.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-626

43
44
Schol. ἀντιστάτης τῷ Ετεο- κλεί.

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-627

45
46
Nauck vermutet πόλει für χθονί, da diese zwei Wörter häu- fig vertauscht werden.

989. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-628

47
48
Die Erklärung πρὸ πάντων δ᾽ ἐμοί steht in den Handschriften nach xoví im Text (G. C. Haupt hat dieselbe ausgeschieden).

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-629

49
50
ἰω δύστανε τῶν κακῶν (gen. relat.) für τω ἰὼ δυστάνων κακῶν um des Versmaßes willen. Die Bei- schrift Ετεόκλεις ἀρχηγέτα, welche im cod. Med. am Rande steht, entspricht nicht dem Sinne, da Antigone vielmehr den Polynikes beklagt.

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-630

51
52
πολυστονώτατε Weil für πολυπονώτατοι. Robortello πολυ- στονώτατοι, aber auch Ismene wird, wie vorher Antigone, nur den einen Bruder (Eteokles) anreden.

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-631

53
54
δαιμονᾶν, unter der Ein- wirkung einer höheren Macht stehen und blind in sein Verderben gehen. Vgl. Cho. 564 δαιμονᾷ δόμος κακοῖς, Eur. Phoen. 888 ὡς δαιμονῶντας κἀνατρέψοντας πόλιν (die Söhne des Ödipus).

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-632

55
56
σφε ποῦ ist für που σφε, wie die Handschriften bieten, um der Responsion mit dem folgenden Verse willen gesetzt. Schol. εἰς ποῖον τῆς γῆς (des Landes) τόπον.

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-633

57
58
Schol. ὅπου τιμιώτατον μέ- ρος (nämlich χθονός). Der Hiatus ist statthaft bei der Interjektion,

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-634

59
60
δώ ist für ιώ ιώ gesetzt. Andere verdoppeln statt dessen nach jüngeren Handschriften lo in Für πῆμα erwartet man μνῆμα (oder πτώμα). Vgl. Eur. Hik. 937 ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῷδε χωρίσας; πατρὶ πάρευνον, Schol. παρὰ τὴν εὐνὴν τοῦ πατρός: wir werden sie im Grabe betten neben der Ruhestätte des Vaters. Äschylos folgt der epischen Über- lieferung, nach welcher Ödipus in Theben gestorben und begraben ist. Nach Paus. I 28, 7 suchte man die Homerische Sage und das μνῆμα Οἰδίποδος in Athen dadurch in Einklang zu bringen, daß man eine Übertragung der Gebeine annahm. Über andere Οιδιπόδεια berichtet der Schol. zu Soph. O. K. 91. -