Aeschylus Seven Against Thebes 321

Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator)

For pity and sorrow it were that this immemorial town
Should sink to be slave of the spear, to dust and to ashes gone down,
280
By the gods of Achaean worship and arms of Achaean might
Sacked and defiled and dishonoured, its women the prize of the fight—
That, haled by the hair as a steed, their mantles dishevelled and torn,
The maiden and matron alike should pass to the wedlock of scorn!
I hear it arise from the city, the manifold wail of despair—
285
Woe, woe for the doom that shall be—as in grasp of the foeman they fare!

Seven Against Thebes. Aeschylus. Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator). . .

Current edition Experimental

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) (English) (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 288-368 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 288-368 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 321 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 321 focus
οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ᾽
ὠγυγίαν Ἀΐδᾳ προϊάψαι δορὸς ἄγραν,
δουλίαν, ψαφαρᾷ σποδῷ
ὑπ᾽ ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν
305
περθομέναν ἀτίμως,
τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι,
ἢ ἔ,
νέας τε καὶ παλαιὰς
ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρ-
310
ρηγνυμένων φαρέων.
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις,
λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου·
βαρείας τις τύχας προταρβῶν.
ἀντ. β'.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 321 focus
Οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ' ὠγυγίαν
Str. 2.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 321 focus
οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ᾽ ὠγυγίαν
Ἀίδα προϊάψαι δορὸς ἄγραν,
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ
310
ὑπ᾽ ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν
περθομέναν ἀτίμως.
τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι,
ἔ ἔ, νέας τε καὶ παλαιὰς
ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρ-
315
ρηγνυμένων φαρέων.
βοᾷ δ᾽ ἐκκενουμένα πόλις,
λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου.
βαρείας τοι τύχας προταρβῶ.
2
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 321 focus
Translations (7)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 288-365 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 321 focus
For sad it is to send prematurely to destruction an ancient city, a prey of slavery to the spear, ingloriously overthrown in crumbling ashes by an Achaean according to the will of heaven; and for its women to be dragged away captives, alas! alas! both the young and the aged, like horses by their hair, while their vestments are rent about their persons. And the emptied city cries aloud, while its booty is wasted amid confused clamours;—verily I fearfully forebode heavy calamities.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 321 focus
vous implorent.
Il serait lamentable qu'une aussi vieille cité se vît jeter à l'Hadès, proie asservie par la lance, et, avec l'aveu des
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 321 focus
Hear then the mournful, solemn strain:
For dreadful were its fate, should this strong wall,
335
This ancient, rampir'd city, fall,
And spread its light dust o'er th' encumber'd plain,
Beneath the proud Achaian spear,
Dishonour'd, sunk, the waste of war.
Should the fresh virgin's bloom, the matron's age,
340
By the fierce victor's firey rage,
'Their robes all rent, their bleeding bosoms bare,
Be drag'd by their looseflowing hair,
Like horses, a reluctant prize;
The desolated streets reechoing to their cries,
345
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 321 focus
Tristo sarebbe, questa vetusta città, precipite
preda alle cúspidi,
piombar nell'Ade, conversa in cenere,
distrutta schiava fra indegni vincoli,
355
come gli Dei
vollero, e oprarono gli uomini Achei.
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 321 focus
Miserum enim, urbem antiquam
295
Plutoni mittere, captam hasta,
Seruilem tenui puluere,
A'uiro Achæo diuimitus depopulatam,
Dedecus erit:
manu basq; captas ducere, heu heu
300
Puellas matronas, equorum more,
Circum rumpentium uela capillorum.
Clamat urbs uacua,
Predâ corruptâ clamore mixta.
Atrocem fortunam timeo.
305
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 321 focus
O Leid, stürzte die ehrwürdige Stadt
300
In den Hades hinab, Beute des Speeres,
Dienstbar, düsterer Asche Raub,
Nach göttlichem Rath schmählich vertilgt
Unter der Macht Achäa's,
Würden die Frau'n weggeschleppt in Knechtschaft,
305
Alle, jung und alte,
Gleich Kampfrossen am Haar,
Ihr hinflatternd Gewand rings zerfest!
Weit hallt umher die menschenöde Stadt,
Wenn der Entführten Geschrei sterbend sich mischt:
310
Vor solch graunvollem Loose beb' ich.
Zweite Gegenstrophe.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197

γὰρ:
yao
praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
128

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198

αἵματος:
θυγατρὸς
post
αἵματος
addit Par. F.
128

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199

λιταῖσί σε: Libri
λιταῖς σε
. A me repositum
λιταῖσί σε
receperunt editores.
129

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200

θεοκλύτοις:
98ozhýτois
Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri
Θεοκλύτοις
. Apte comparat Abreschius
θεοκλυτεῖν
, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.
129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀϋτοῦσαι: Libri omnes
άлvоvσα
. Moschus II. 98. (100.)
ȧvnäúortos
et 120. (126.)
vоrτεs
. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve
v
habere. Nec praesens aut imperfectum longa
v
esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut
v
non sit sub ictu. Ostendere id potest vel
ἠπύτα κήρυξ
. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero
αὐτοῦσαι
. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.
130

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202

πελαζόμεσθα:
πελα-Couεoda
M, et ita primus edidit Victorius.
λalóµɛdɑ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
130

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203

Λύκει᾽:
λύκɛ
M. Rob. Turn.
λύzi
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post
ἄναξ
Lips.
τε
addit.
131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204

Λύκειος:
λύκιος
, sed mutatum in
λύκειος
, sic M.
λύκει
Ald.
131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205

γενοῦ:
γενοῦ
post
στρατῷ δαΐῳ
habent Vind. 2. 4.
131

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἀϋτᾶς:
τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ
G. Mosc. 2.
avras
Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.
antas
Mosc. 2. Ceteri
aütus
. In Lips.
η
ad
ã
supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur
Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής
, legerat
αϊτάς
, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.
avrὰs
scripsit. Et scribendum esse
åttaç
coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione
divas
dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant
atta
vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic
dïtàs
scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero
aütus
aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte
Evɛzev
supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente
ou
adhaesit, verum non
άvtã
, sed
ἀñóó̟
. Hesychius
ἠπύη, φωνή
.
132

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207

σύ τ':
ou
omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.
133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208

Λατογένεια:
λατογένεια
Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et
7
supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri
λητογένεια
.
133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209

κούρα:
κούρα
, supra scripto
η
, G. Lips.
κούρη
, supra scripto
α
, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.
133

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210

Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri
tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è
, nisi quod
ἐντυκάζου (sic)
M. habet, litteris quidem
er
in litura. Idem
ἐντυκάζου
adscriptum est in Par. B. Hinc
εvtvzážov
restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.
εὔτυκτος
. Hesychius
εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον
. Post haec verba quum libri habeant
"Αρτεμι φίλα. è è è è
, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi
Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου
.
134

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211

ὄτοβον:
Toẞor
recte Brunckius. Et sic M. Ceteri
tτoßov
, ante quod vocabulum Vit.
τὸ ἀκροξόνιον
addit.
136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212

ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri
ὦ πότνια ἥρα
.
137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213

ἔλακον:
ἔλαβον
Par. E.
138

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214

χνόαι:
zróur
adscriptum, ut videtur, in Par. B.
138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215

ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.
139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216

δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri
dogvtíraztos d' aidyo
, praeter Med. in quo
dogiri-vaxtos
(non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo
d'
omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia
ἐπιμαίνεται
refertur ad praegressum alius virginis dictum,
ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa
. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post
alǹo
posui particulam.
140

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217

ἐπιμαίνεται:
ἐπιμένεται
Mosc. 1.
ἐπισημαίνεται
adscriptum in Par. B.
140

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218

τί πόλις ἄμμι:
τί πτόλις
Par. L.
καὶ πόλις
G.
uuu
M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.
v
ceteri.
141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219

πάσχει:
πάσχειν
Par. E.
141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220

γενήσεται:
τι γεν-νήσεται
Αld.
καὶ γεννήσεται
Mosc. 2.
141

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221

ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:
ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος
M. Ald. Turn.
ποῖ δέτι τέλος
, ad
ποῖ
supra adscripto
7
, Lips.
πῆ δ᾽ ἔτι τέλος
Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.
ποῖ δέ τοι τέλος
Ask. A. Cantabr. 2.
ποῖ τι τέλος
Rob.
ποῖ τέλος
G. Taur. Recte Seidlerus
ποῖ δὲ τέλος ἔτ'
, ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.
142

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,
ἀκροβόλων λιθάδα
esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,
κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων
, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.
144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:
ὦ φίλτατ' ἄπολλον
Rob.
145

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224

ἐκ Διόθεν: Libri
καὶ διόθεν
, praeter Robortelli editionem, in qua recte
ἐκ διόθεν
scriptum est. Excidisse verbum quod aut
πέλοι
vel
μόλοι
significaret, aut quale est
ἐπαιτῶ
, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.
147

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225

πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:
πολεμόκρατον
Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.
πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος
purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri
ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως
, nisi quod
μάχεσι
habet Par. C. deinde
μάκερ
G.
μάχαις'
Ald.
ἄνασ'
Lips. tum
ὄγγα
Mose. 1.
πρὸ πόλεως
autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte
ἐν μάχαισί τε
nihil aliud est quam
ἐν μάχα· σύ τε
. Deinde metrum ostendebat scribendum esse
ὑπὲρ πόλεως
, cuius interpretatio est
προ πόλεως
. Nam etsi
Onea
dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta
ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη
. Et scholiastes,
γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν
. Sic codices et Rob. sed Stephanus
ἱστορεῖσθαι
in
ἵστασθαι
mutavit. Lycophronis versus est 356.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226

ἐπιρρύου:
ἐπιρύου
Οχ. Ald.
επιρρύου
ut ceteri M. sed
v
supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.
150

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227

παναλκεῖς:
παναρκεῖς
, a recentiore manu
a
supra adscripto M. γρ.
παναρκεῖς
Par. Β.
παναλεῖς
Par. E.
151

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228

τέλειαί τε:
τελείας τε
Lips. Rob.
θεαὶ τέλειαί τε
Mosc. 1.
152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229

γᾶς:
γῆς
Lips.
152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230

τῆσδε:
τάσδε
etiam M. non
τασδέ γε
.
152

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231

δορίπονον:
δορίπονον
Μ. et sie Vict.
δορύπονον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232

μὴ:
ἐφ'
Lips.
153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233

προδῶθ᾽:
προδόθ᾽
Rob.
προθῶτ
153

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234

ἑτεροφώνῳ:
ἑτεροφόνῳ
G. Par.N.
ἑτεροφρώνῳ
Par. C. γρ.
ἑτεροφρόνῳ
Par. B. Ceteri
ετεροφώνω
. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse
ἑτεροβάμονι
, quo simplicius esset
ἑτερο ήμονι
. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.
154

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235

πανδίκως:
πανδίκους
an
πανδίκως
habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen
πανδίκως
potius esse.
πανδίκως
Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.
πανδίκως
, sed supra adscripts
σκους
et γρ.
πανδήμους
, Mosc. 1.
πανδίκως
per
δικαίως
scholia explicant.
πανδόκους
Lips.
πανδίκους
G. Rob. quod per
δικαίας
scholion explicat. Praestat fortasse
πανδίκως
.
155

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236

λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri
λυτήριοι ἀμφιβάντες
. Inserui copulam cum Seidlero.
158

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237

δείξαθ᾽:
δείξασθ'
G. Lips. Par. E.
158

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238

φιλοπόλεις:
φιλόπολις
Αld.
φιλοπόλιδες
G. Par. L. Ceteri
φιλοπόλιες
. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.
159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239

μέλεσθέ θ' ἱερῶν:
μέλεσθ᾽ ἱερῶν
Lips. Ald. Turn.
μέλλεσθ᾽ ἱερῶν
G. Taur.
μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν
Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.
μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν
Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius
μέλεσθέ θ' ἱερῶν
. Refertur enim ad
λυτήριοι τε
.
159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἱερῶν:
ἱρῶν
Par. E.
159

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241

μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri
μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε
, nisi quod
μελλόμενοι
habent Ald. Rob. et
de
plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus
μελόμενοι δὲ ἥξετε
. Cohaeret sententia sic,
δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε
.
160

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242

πόλεος:
πόλεος
Porsonus.
πόλιος
Lips.
πόλεων
Par. E. Ceteri
πόλεως
.
161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243

μνήστορες:
μνηστήρες. γρ. μνήστορες
Par. B.
162

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244

ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,
ἔστε μοι
, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri
ἐστέ μοι
.
162

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245

θρέμματ᾽:
θρέματ'
Lips.
163

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246

ἄριστα:
ἀρεστὰ
scribendum esse suspicatur Dindorfius.
164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247

θάρσος:
θράσος
G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.
165

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248

πυργηρουμένῳ:
πυργηρουμένω
ex
πυργηρουμένη
factum in M.
πυργυρουμένῳ
Cantabr. 1. Par. L.
165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249

πολισσούχων:
πολισούχων
G. Lips. Par. C. Ald. Rob.
166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250

αὔειν:
ἀΰειν
Rob.
167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251

λακάζειν:
λακίζειν
Mosc. 2. Οx.
167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252

μισήματα:
μιμήματα
Ven. Α. Ox. Scholiastae
σωφρόνων μισήματα
accusativum esse putarunt, pendentem ex
αὔξειν
et
λακάζειν
. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.
167

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253

εὐεστοῖ: Inter
εὐεστοί
et
φίλῃ
litura in M.
εὐεστῆ
G. Lips. Taur. γρ.
εὐετῇ
ex Par. B. Faehsius affert.
εὐετοῖ
Par. N. Colb. 1.
168

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254

φίλῃ:
φίλα
Taur. et
ή
supra adscripto G.
168

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255

τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse
τῷ γυναικείῳ γένει
, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.
τω γυναικείω γένει
, non addito ad
τω
accentu, Μ.
φίλῳ
pro
γένει
habent Lips. Par. E.
φύλω γένει
Par. C.
φύλῳ
cum glossa
γένει
Vind. 2. 4.
γένει. γρ. φύλῳ
Par. B. γρ.
καὶ φύλῳ
schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse
ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ
, alicui mulieri. Nam
qutóv
etiam de hominibus dici constat.
169

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256

οἴκῳ:
ἥκω
pro
οἴκῳ
Ald.
171

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257

πλέον:
πόλεως
Par. Κ.
πλείον
Par. E.
171

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258

τάςδε:
τὰς
pro
τάςδε
G. Taur.
172

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259

φυγὰs:
βοὺς
Rob. et adscripto
φυγάς
Vind. 2. 4.
φυγάς
, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.
βοάς
.
172

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260

διερροθήσατ᾽:
διερροθήσαιτ'
Par. E.
διερεθίσατ'
, adscripta glossa
ενε-βάλετε
G. et cum glossa
ἐνεβάλλετε
, adscripto autem supra γρ.
διερροθήσατ'
, Taur.
διερρησατ'
Rob.
κακὴν
Lips.
173

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261

ὀφέλλεται:
ὀφέλλεται
Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.
174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262

ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑπ' αὐτῶν
Lips. ed. Vict. Ceteri
ὑφ᾽ αὑτῶν
. Vtrumque scholia commemorant.
175

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἔνδοθεν:
ἔνδον
G.
175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264

τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo
τοιαῦτα δ᾽ ἂν
editum.
τοιαῦτ᾽ ἂν
G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.
τοιαῦτα ἂν
Vit. Par. N.
τοιαῦτ᾽ ἐν
Par. E. Ven. A.
τοιαῦτά γ' ἂν
Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius
τοιαῦτά ταν
. V. Porsonum ad Med. v. 863.
έχεις
Mosc. 1.
176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265

ἀρχῆς:
τῆς
inter versus habet M.
177

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266

ἀκούσεται:
ἀκούσηται
G. Vit. Par. E. Pro eo verbo
μεταίχμιον
e versu sequente repetit Rob.
177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267

χὤ τι τῶν μεταίχμιον:
χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων
G. Taur.
ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων
glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.
αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε
.
178

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268

δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:
δ᾽ οὔτι δήμου
Par. E.
μὴ
supra scripto
οὐ
et addito
παρ-έλκει
Par. B.
φύγοι
G.
180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-269

μέλει:
μέλλει
G. Vit.
μήλλει
Par. N.
181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-270

ἀνδρί:
amig
, supra scripto
dr-δρί
, Vit.
181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-271

γυνὴ:
γυνὴ
vocabuli ultima littera in litura est in M.
181

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-272

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας: Prius
ἤκουσας
omittunt Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. H. Duo sunt orationis membra, primum
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας
, quo significatur satisne percepisti? alterum autem
ἢ κωφῇ λέγω
, quod est an frustra loquor?
183

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-273

ἀκούσασα: Temere corrupit optimos numeros Bergkius in Diurnis antiquariis a. 1835. p. 948.
εισακούσασα
Vit. Colb. 2. Par. N.
184

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-274

ὄτοβον, ὄτοβον:
ἔτοβον Ντοβον
Μ.
ὄττοβον ὄττοβον
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. G. E. F. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn.
ττοβον
semel Rob. et supra adscripto altero Vit.
185

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-275

ὅτε τε:
ὅτι γε
Colb. 1.
ὅτι
Ox. Ven. A. B. Ald. Ceteri
ὅτι τε
, praeter Par. L. in quo recte
orɛ Tε
scriptum est.
186

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-276

ἔκλαγξαν: Ad primam
ἔκλαγξαν
vocabuli syllabam a recentiore manu
di
supra adscriptum in M.
186

187-188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-277

ἱππικῶν τ᾽ ἀγρύπνων πηδαλίων δία στόμια: Libri omnes et Triclinius infra ad v. 834. atque ad Sophoclis Oed. R. v. 863.
ἱππικῶν τ᾽ ἀΰπνων πηδαλίων διὰ στόμα
. Scribendum esse
αγρύπνων
et
δια στόμια
metrum indicio est. Atque
άyouлvov
etiam Seidlerus de v. dochm. p. 129. et Blomfieldius scripserunt. Vtitur hoc vocabulo Aeschylus in Prometheo v. 360.
ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος
. In
día oróuia
etiam Lachmannus incidit et antea Schützius, nisi quod hic novum vocabulum,
diaorópa
, finxit. Est autem
στόμιον
ferrum quod ori equorum inseritur.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-278

πυριγενετᾶν:
Avoiуεvéτav
Ald. Turn.
лvoiyεvetur
Colb. 1. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 1.
189

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-279

χαλινῶν:
χαλινών
ita scriptum in M. ut
ω
ex
a
factum videatur.
189

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-280

τί οὖν: Libri
τί ovv
; Blomfieldius ex Porsoni ad Phoen. v. 892. sententia
τί d'ouv
; corrigens quae contraria sunt. Graviter vero refragatur
τί our dý
; in Aiace v. 873. nisi quis
võv
scribere iubeat, quod in Sept. ad Th. v. 685. fecit Blomfieldius. Et sane hic quoque
τί võv
; recte quaereret Eteocles.
190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἆρα μὴ 'ς:
йga un is
recte G. Colb. 1. Par. N. Vind. 1.3.
doa ue is
Par. H. ut videtur.
oa uns
a pr. manu M. recentior
µ's
fecit.
ἆρά μ' εἰς
Par. E. Ven. A.
ἆρα μ' ἐς
Vind. 2. 4. Ald. Rob.
ἆρά γ' εἰς
Cantabr. 1. 2. Οx.
ἆρά γ' ἐς
Turn.
ἆρα μὴ
, omisso
εἰς
, Vit. Par. K. L. Ask. A.
do εls
Par. C.
190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-282

πρῷραν:
πρώραν
G.
πρώρην
Lips.
πρώραν
M. Vit. et, quantum constat, ceteri.
190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-283

φυγὼν:
φυγών
omittit Lips.
190

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-284

πρύμνηθεν:
πρύμνοθεν
Ven. A. et
η
ad
o
supra scripto Par. G.
πρήμ-νόθεν
Par. E.
191

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-285

εὗρε:
Evoε
ante lituram habuisse videtur M.
191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-286

πρὸς κύματι:
v zúμari
M. Vit. Lips. Par. L. sed in M.
¿v zú
in litura scriptum est a secunda manu.
192

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-287

θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος: Libri
πίσυνος θεοῖς, νιφάδος
, nisi quod
πίσσυνος
est in Vit. Colb. 1. Seidlerus
θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος
. Vt melius haec strophae responderent, scripsi
θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος
.
194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-288

ὀλοᾶς:
ὀλοὺς
Ald. Rob.
ολους
Vit.
195

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-289

νιφομένας:
νιφομένας
G. (
ης
supra scripto G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. L.
vigouévys
Ald. Rob. Turn. et
a
supra scripto Cantabr. 2.
veiqouέvns
, supra scripto
α
, M.
195

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-290

δὴ:
d
omittit Cantabr. 1.
196

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-291

φόβῳ:
φόβῳ
omittunt Par. K. Taur.
196

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-292

πόλεος: Libri
πόλεως
. Quod olim correxi.
809
Ask. A.
197

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-293

στέγειν:
στέργειν
G. Colb. 1. Mosc. 2. Vind. 1. 3.
199

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-294

πολέμιον:
πολέμιον
Μ. (sic M.) G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.,Ox. Par. A. B. C. E. Ven. A. B.
noλɛ-uiwr
Lips. Ald. Rob. Turn.
199

200-201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-295

οὐκ οὖν τάδ᾽ ἔσται πρὸς θεῶν; ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.: Libri
ovxovv
, nisi quod in M. accentus a recentiore manu additus est. Certe hoc divisim scribendum, ut sit interrogatio. Notae chori in principio versus, in medio versu Eteoclis, in M. a recentiore manu adiectae sunt. Turbata putanda esset
orizoµvdía
, si totus versus choro esset tributus: nunc non totum pronuntiante coryphaeo non est quod reprehendatur. Non aptum est, si quis per
vлogooàν
haec verba Eleocli tribueret. Deinde libri
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν θεούς
, nisi quod permira diversitate Rob.
αλλ' όκκα θεοὺς
habet,
πόλεως
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob.
τῆς
omittit Cantabr. 2.
ἐκλιπεῖν
habet Par. E. et antequam corrigeretur M.
ἐκλείπει
G.
ἔκλειπον
Lips. Muretus Var. lect. V. 19.
ἀλλ' οὐ
scribendum esse coniecit, ut interrogatio esset. Quod olim conieceram,
τὰ τῆς ἁλούσης πόλεος
, confirmari potest scholio codicis Vit. in quo est
ἀλλ' ὁ λόγος ἐξᾴδεται τὰ τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθείσης αὐτῆς
. Sed scholia edita et Monacensia
τοὺς τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθηθείσης αὐτῆς
habent. Nihil efficitur Wunderlichii disputatione in Obs. erit. p. 159. Nam in Agam. v. 323. recte dictum est
εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα
, quod ibi de certa urbe sermo est. Hic vero
της
non aptum, ut de qualibet urbe. Neque
ἐκλείπειν
nude positum recte defenditur isto
ἐκλέλοιπεν
in Persis v. 127. quod id coniunctum est eum
ἐξαμείψας πρῶνα
. Repetendus potius accusativus est ex
ἁλούσης πόλεος
, ut ego dixi ad Soph. Antig. v. 1325. et Fritzschius in Quaest. Luc. p. 174. Sed isti articuli nimis suspecti sunt, praesertim quum alter, qui omnino prave positus est, in uno codice desit. Credo Aeschylum scripsisse, quod Schützius coniecit,
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος
. Ad sententiam conf. v. 286. seqq. Euripides Troad. v. 25.
λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς. ἐρημία γὰρ πόλιν όταν λάβῃ κακή, νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν, οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει.
Dixerunt de hac re interpretes ad Virg. Aen. II. 351. Rutgersius Var. lect. VI. 17. comparabat haec Senecae in Phoen. v. 633. favisse fac votis deos omnes luis: cessere et aversi fugam petiere.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-296

ἐμὸν κατ᾽ αἰῶνα:
ἐμὴν
Οχ. Ven. A. Etsi
alura
feminino genere Eustathius p. 501, 26.
τραγικώτερον
esse dicit, exemplo usus Euripidis, tamen non mutem vulgatam, quum praesertim illud
euir
ex glossa
ἐμὴν ζωήν
, quam libri nonnulli habent, ortum esse videatur. Valckenarius ad Callimachi fragm. p. 271. seq. cum scholiastis haec sic intelligit
κατ' ἐμὸν χρόνον, ἤγουν ἡμῶν ζώντων
. Aeschylum hoc voluisse puto,
μήποτε καταλίποι ἐμὸν αἰῶνα
, quod magis poeticum est.
202

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-297

λίποι:
λείποι
Μ. Par. L. Taur.
λίπει
Lips.
202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-298

πανήγυρις:
πανάγυρις
Par. L.
203

203-204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-299

μηδ᾽ ἐπίδοιμι τάνδ' ἀστυδρομουμέναν πόλιν: Verba
μηδ' ἐπίδοιμι πόλιν
suo loco in Vit. omissa sunt, sed monente his verbis librario,
ζήτει κάτω στίχων
, infra adscripta sunt supra v. 213. 1η
ἀστυδρομουμέναν
prius
o
et in quarta syllaba
v
in litura a manu recentiore scripta habet Μ.
ἀστυδρομουμένην
G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. Rob. Turn.
ἀστυδραμουμένην
Lips.
ἀστυδρουμένην
Ald.
Αστυδραμουμέναν πόλιν
neque ut recentiores interpretantur, populatam, vel oppugnatam, neque ut alter scholiastes, ob discursationem civium, sed eam dici puto urbem, per quam huc illuc hostes et cives cursitant, persequentes, fugientes, rapientes, servare aliquid cupientes.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-300

στράτευμ': In
στράτευμ'
priores duas litteras a secunda manu in litura habet M.
204

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-301

ἁπτόμενον:
γράφεται τυφόμενον, οἷον καιόμενον πολεμίῳ πυρί
manus secunda in margine M. Id metrum non admittit, nisi pro
στράτευμ'
aliud vocabulum ponatur.
205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-302

μή:
μή τι
Cantabr. 1.
206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-303

βουλεύου:
συμβουλεύου
Lips. Ald.
206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-304

κακῶς:
δειλῶς
pro
κακῶς
G. Mosc. 2. Vind. 1. Taur.
206

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-305

τῆς:
τήσδ'
Par. E.
207

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-306

γονῆς: Libri
γυνὴ
σωτῆρος, nisi quod G.
γυνὴ τῆς σωτῆρος
habet et Ven. B.
γύναι
, quod Blomfieldius ex coniectura posuit. Paullo hoc minus ineptum quam
γυνή
. In Opusc. vol. IV. p. 335.
γονῆς σωτῆρος
scribendum dixi.
208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἔχει:
ἔχοι
Colb. 2.
208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-308

λόγος:
λόγους
Lips.
208

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἔστι· θεοῖς:
ἔστι θεοῦ
, sed a secunda manu
οἷς
supra adscripto, M.
ἐστὶν Θεοῦ
Par. L.
θεοῦ
codex Palatinus Marcellini in vita Thucydidis p. VIII. Bekk. sive p. 2. ed. min.
9er
editiones Marcellini. Ceteri Aeschyli codices
ἔστι θεοῖς
.
209

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-310

δ᾽ ἔτ᾽:
δ' έτ'
Vit. Par. F. Ald. Rob. et ex secundae manus correctione M.
δ᾽ ἔτι
G. Turn.
δέ τ'
Lips. et a pr. manu M. Recte autem scholiastae post
or
interpunctionem agnoscunt. Parum verborum collocationis rationem cognoverunt qui secus sentiunt.
209

210-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-311

πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:
πολλάκις δ'
G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.
κακοῖσιν
Mosc. 2.
τὴν ἀμήχανον
Par. A.
τὴν ἀμήχανον
Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed
τὸν ἀμήχανον
, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,
τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ
. Tum
κἀκ χαλεπᾶς
G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.
záz yu-λεπὰς
M. a pr. manu et Lips.
κακχαλεπᾶς
Par. E.
καν χαλεπᾶς
Par. L.
καχαλεπᾶς
Colb. 1.
ν' ἀχαλεπῆς
Par. N.
καὶ χαλεπᾶς
cod. Pal. Marcellini.
καὶ χαλεπάς
eiusdem ed. Aldina.
ἐκ χαλεπᾶς
Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In
δύας
inter
v
et
a
lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri
υπερθ'
, nisi quod ex Aug.
ὑπέρ τ'
enotatum est.
ὑπέρ τε
Marcellinus.
ὁμάτων
G. Lips.
όμματατων
Par. E.
κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ
Μ.
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
G.
κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ
Ald. Rob.
κνημναμέναν
ex Par. E. affertur. Ceteri
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
, et sic etiam codex Pal. Marcellini,
κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ
eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,
θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ
. In his versibus
tày
quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod
κρημναμέναν νεφέλαν
scriptum erat pro genitivis. Deinde qui
κακοῖσιν
scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere
πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον
. Optime se haberet
ἐκ χαλεπᾶς δύας
, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in
ἀμήχανον
syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum
κἀκ χαλεπᾶς δύας
an
κακ χαλεπᾶς δύας
scribendum sit.
Ὑπέρ τ' ὀμμάτων
et per se aptius est et venustius quam cum apostropho
υπερθ᾽ ὀμμάτων
. Genitivos
κρημναμενῶν νεφελῶν
iam pridem reposui. Denique
door
etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,
ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός
· quae omnia ad falsam scripturam
κρημναμέναν νεφέλαν
pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ
. Hesychius
σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει
. Theognis v. 868.
αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ
. Callimachus h. in Delum v. 21.
Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων
. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,
ὀθρεῖν, ἄγειν
.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-312

ἐστί:
έχει
pro
ἐστὶ
Rob. γρ.
χωρὶς τοῦ ἐστί, ἀνδρῶν τάδε σφάγια
ex Par. B. affert Faehsius. Omittit
ἐστὶ
Ven. B.
213

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-313

θεοῖσιν ἕρδειν:
θεοῖσιν ἔρδειν
G. Vit.
θεοῖσιν ἔδειν
Par. G.
θεοῖσι ἔρδειν
Lips.
214

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-314

πειρωμένων:
πειρωμένοις
M. Vit. sed uterque
wr
supra adscripto.
214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-315

σὸν δ᾽ αὖ τὸ:
σὸν δ᾽ αὐτῇ σιγῶν
G.
215

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-316

εἴσω:
ἔσω
Mosc. 1. Par. A. B.
215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-317

διὰ θεῶν: Libri omnes
διὰ θεῶν
. Quod correxi.
216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-318

νεμόμεθ᾽:
νεμόμεθ'
G. Vit. Ox. Par. C. E. Ald. Rob. Τurn.
νεμόμεσθ'
M. Lips. Ven. B.
216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-319

ἀδάματον:
ἀδάμα-τον
Pauwius, et sic, ut videtur, M.
ἀδάμαντον
Par. L. et adscriptum in Par. B. Ceteri
ἀδάμαστον
.
216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-320

ὄχλον:
όχλων
Par. E. Id alter scholiastes commemorat.
217

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-321

ἀποστέγει:
ἀπο-στέργει
Mosc. 2. et ante rasuram G.
αποστέγη
Ald. Ne quis optativum hic et in praecedente versu requirat, tenendum est refutare chorum quae dixerat Eteocles ita ut et diis et munimentis salutem urbis deberi affirmet.
217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-322

τίς: Libri
τί
. Scribendum esse
τίς
Heathius vidit.
218

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-323

στυγεῖ:
στυγείση
Ask. A.
218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-324

οὔτοι:
οὗτοι
M. G. Colb. 2. Par. L. et
t
supra adscripto Lips. Ceteri
οὔτι
.
219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-325

τιθῇς:
τιθεῖς
a pr. manu habuisse videtur M.
220

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἕκηλος:
έκηλος
editio Victorii et eraso
v
G. γρ.
έκηλος
Par. B.
εὔ-hos
M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Ask. A. Par. B. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. Vtrumque scholia commemorant.
221

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-327

κλύουσα:
κρύουσα
Rob.
222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-328

πάταγον:
лúrτayor
Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.
222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-329

ἀνάμιγα:
ἀνάγκα
, ut olim correxeram, ex Aug. enotatum.
μ-μιγα
M. Par. L.
ἄεμα
Par. E.
ἄμα
G. Ceteri
ἅμα
.
222

223-224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-330

τάνδε ποτὶ σκοπάν, τίμιον ἕδος, ἱκόμαν: Hunc versum omittunt Lips. Aug.
τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπολιν
Μ. et reliqui fere omnes libri, nisi quod ex Par. E.
zoóлohiy
affertur et Ald. Rob.
Tv d'
habent. Sed
s ozoníav
habet Mosc. 2.
¿5 σxonův
G. Vt versum restitueret, Porsonus scripsit
túrð ég úzgóntoku
. Vix dubitari posse puto
άzgóлov
interpretum esse, ut in M. ad proximum versum adscriptum est
τὴν ἀκρόπολιν τίμιον ἕδος
, poetam autem scripsisse
τάνδε ποτὶ σκοπάν
.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-331

τετρωμένους:
vozovies
Lips.
τετραμένους
, superscripto
w
, G.
τες-TQauμérovs
Vit. Ox. Par. C. Ven. A. Vind. 2. 4.
7o. TETQuuuέvovs
Par. B. In Vit. supra adscriptum
τow
, in Par. C.
w
.
225

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-332

πύθησθε:
пúðо19ɛ
Ox. Par. E. Ven. A.
226

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἁρπαλίζετε:
ἁρπαλίζητε
Ald.
ἁρπα-λίζεται
Par. N. Colb. 1. Hesychius
ἁρπαλίζομαι, ἀσμένως δέχομαι
. Activo utitur Aeschylus Eum. v. 966.
226

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-334

φόνῳ:
góp
Ald. Sed
góry
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ox. Par. A. B. C. F. Ven. B. Rob. Turn.
49óvo
Par. N. In
τούτῳ
, quod in G.
TOTO
scriptum, sed
o
in
a
mutato, haeserunt scholiastae. In Lips. super
yao
scriptum est
yɛ
. Comma ponendum erat post
Bóozetai
.
227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-335

φρυαγμάτων:
7o. qovuaruúrov
Par. B.
228

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-336

ἀκούουσ᾽:
ἄκουσ᾽
ἄγαν Par. G.
ἄκου ἄταν
Rob.
229

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-337

γῆθεν:
9v
Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. Sed M. Vit. Lips. et ceteri fere codices atque Ald. Rob.
yñ9ɛv
. G.
779'
.
230

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-338

κυκλουμένων:
κυκλούμενον
Rob. et
ων
superscripto Mosc. 1.
230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-339

οὐκοῦν:
οὔκουν
cum interrogatione Brunckius. Rectius libri
οὐκοῦν
sine interrogatione.
231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-340

οὐ σῖγα;:
οὔ· σίγα·
Μ. G. Vit.
οὔ, σίγα
Ald. Rob.
οὐ σίγα
Lips.
οὐ σίγα, σιώπα. γρ. οὐ σιγά
ex Par. B. Fachsius affert.
οὐ σίγα·
Turn.
233

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-341

πτόλιν:
Tókur
Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.
233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-342

ξυντέλεια:
& §vyyérria
Rob. Non immerito miratur Toupius ad Hesychium t. IV. p. 93. quod
§urtékɛiar
deos interpretantur, credo ob
navýyvoir Jεav
v. 202. Potius communitas civium videtur esse intelligenda.
234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-343

φθόρον:
gogor
Par. E.
9
litteram in
qógov
a recentiore manu insertam habet M.
235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-344

σιγῶσ᾽:
οὐ σιγῶσ᾽
Ask. A.
235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἀνασχήσει:
avaozio
Mosc. 1. Ven. B. Rob. Ceteri
ἀνασχήσῃ
.
235

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-346

δουλείας:
δουλίας
G.
236

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347

καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν:
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πτόλιν
M. Cantabr. 1.
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν
Vit. Mosc. 1.
καί με καὶ πᾶσαν πόλιν
Turn.
ἐμὲ καὶ πᾶσαν nór
G. (sic G.) Lips. Mosc. 2. Par. C. E. Ven. A. Ald. Rob.
xảµè xai σὲ καὶ πόλιν
Arund. Par. K. L. (in Par. L.
και με
superscriptum dicit Butlerus, Faehsius
καί σε καμὲ καὶ πόλιν
affert) Ven. B. quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Inutile vero est
zaué
, necessarium autem
καὶ σέ
, neque illud
καμὲ
vel
καί με
quidquam aliud est quam prava scriptura, cui adiecta correctio
καὶ σὲ
in ordinem recepta expulit
πᾶσαν
. Itaque iam dudum scribendum iudicaveram
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν
, quum id etiam Wunderlichium perspexisse vidi.
237

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-348

Ζεῦ:
ζεὺς
Lips. Ald. Turn. Quod quid sibi velit monstrat Vit. in quo est
ζεν στρέψον
.
238

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-349

γυναικῶν:
γυναικεῖον
Lips.
239

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἄνδρες:
άνδρας
M. Lips. Rob. Aperte praestat
άνδρες
, quod habent G. Vit. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Ask. A. Ald. Turn.
240

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-351

πόλις:
πόλιν
Par. E.
240

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-352

παλινστομεῖς:
πάλιν στομεῖς
Lips. Ald. Recte antiquior scholiastes
πα-λινστομεῖς
interpretatur
δυςφημεῖς
. Aliter non conveniret
θιγγάνουσ ἀγαλμάτων
.
241

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-353

αἰτουμένῳ:
αιτουμένη
Lips.
243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-354

δοίης:
εἰδοίης
Αld.
εἰδοίη
Par. L.
243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-355

τέλος: Pro
τέλος
etiam
λόyov
scribi adnotavit scholiastes, idque est in margine Mosc. 1.
243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-356

λέγοις:
λέγεις
Ald. et supra scripto
γε
Vit.
244

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-357

εἴσομαι:
οἴσομαι
Cantabr. 1.
244

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-358

πείσομαι:
σπείσομαι
, supra scripto ab alia manu
π
, Μ.
πείσομεν
Lips. Haec
σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον
affert scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 895.
246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-359

τοῦτ᾽:
τοῦτ᾽ ἂν κείνων
Lips.
247

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-360

εὔχου:
εὔχου τὰ κρείττω
Vit.
εὔχοντα κρείσσον
, supra scripto
ye. κρείσσω
, Lips.
249

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-361

ξυμμάχους:
ξυμμάχους
M. Lips.
συμμάχοις
Par. Ε.
συμμά-χους
reliqui ante Brunckium.
249

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-362

κἀμῶν:
καμακούσασ'
Par. E.
250

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-363

εὐμενῆ:
εὐμενῆ
supra versum additum in Vit.
251

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-364

παιάνισον:
παιώνισον
a pr. manu M. et sic Victorius. Sed
παιάνισον
Μ. a recentiore manu et G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Par. A. B. G. E. Ald. Rob. Turn.
πεά-νισον
Cantabr. 2.
251

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-365

Ἑλληνικὸν:
ἑλληνικῆς
Arund.
252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-366

πολέμιον:
πολεμίων
Ven. Β. Sic Blomfieldius ex altero scholiasta.
253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-367

ἐγὼ:
ἄγω δὲ
Lips.
254

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-368

πολισσούχοις:
πολισούχοις
G. Ald. Rob.
πολυσούχοις
Lips.
254

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-369

κἀγορᾶς:
κακγορᾶς
Vit.
255

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-370

πηγαῖς:
πηγαῖς
Μ. G. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ven.B. Turn.
παγαῖς
Vit.
πηγᾶς
Lips. Vind. 2.4.
πηγῆς
Vind. 1. 3. Ald. Rob.
256

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-371

ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ:
ὕδατί τ' Ἰσμηνου
Geelius ad Eur. Phoen. p. 151. Similiter Ludovicus Dindorfius
ὕδασί τ᾽ Ἰσμηνοῦ
. Libri
οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνοῦ
, nisi quod
οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἰσμη-νοῦ
habet G.
οὐδ᾽ ἀπισμὴν οὐ
Lips.
Ισμηνῆς
Cantabr. 1.
256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-372

αἱμάσσοντας:
αἱμόσσοντας
Lips.
258

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἑστίας:
ἑστίους
G.
258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-374

θεοῖσιν:
θεοῖσιν
omittit Taur.
259

260-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-375

θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.: Vulgo
θήσειν τρόπαια, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα λάφυρα δαΐων δουρύπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις
.
ἐσθήμασι
a pr. manu M. recentior
τα
supra adscripsit.
ἐς θήματα
Ald. Turn.
δουρίπληχθ'
M. G. Cantabr. 1. et a pr. manu Vit.
δουρό-πληχθ'
a sec. manu Vit.
δουρίπληκθ'
Lips.
δουρίπληκτα
Par. F.
δος-ρίπληχθ'
Par. L.
δορύπληχθ'
Par. C.
δυρίπληχθ'
Par. N.
δουροπλήθ
Ald.
δουρυπλήχθ'
Turn.
δορικτήτο
Rob. Porsonus ad Euripidis Hec. v. 482. manifesto
δουρίληφθ'
esse scribendum pronuntiat.
ἁγνοῖς νόμοις
Par. E. Brunckius post haec in Par. B. a sciolo additum esse dicit hunc versum,
στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων ἐσθήματα
. Eadem habere videtur M. Priora tria verba inveniuntur in Par. A. et in Lips. in quo
πρὸς
scriptum est. Apertum est scripsisse Aeschylum, ut ante multos annos conieci,
ὧδ᾽ ἐπεύχομαι θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις
. Hastis affixa templis. Comparari possunt quae ex Iosephi Ant. V. 14. Stanleius attulit,
τοῦ δὲ ἱεροῦ παντὸς ἦν ἐν κύκλῳ πεπηγμένα σκυλα βαρβαρικά
.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-376

τοιαῦτ᾽:
τοιαῦθ'
G.
τοι ταῦτ᾽
Par. Ε.
τοῖα δ᾽
Cantabr. 1.
262

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἐπεύχου:
ἐπεύ-χομαι
Par. G.
262

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-378

ποιφύγμασιν:
ποιφύγμασιν
priore
a
supra versum,
&
in litura, M.
ποιφύ-γμασι
Lips. Rob.
ποιφύμασι
Ald.
ποιφύρμασιν
Cantabr. 1.
p
superscriptum in Cantabr. 2.
ποῖ φύγμασιν
Mosc. 2. cum glossis
θρηνοῖς, βοαῖς
.
263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-379

γάρ τι:
οὐ γάρ τοι
G. Vit. Mosc. 2. Ald. Rob.
264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-380

μᾶλλον: In
μᾶλλον
lituram inter
o
et
y
habet M.
264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-381

μὴ:
μὴ οὐ
Par. E.
264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-382

φύγῃς:
φύγοις
G. Mosc. 2. Οx. Ven. A.
φυγων
, supra scripto γρ.
φύγης
, Lips.
264

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-383

ἕξ:
ἐξ
Lips.
265

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-384

ἐμοὶ:
εὐδόμω
G. Par. E. Valckenarius ad Phoen. v. 755. coniiciebat
ἐγὼ μὲν ἄνδρας έξ
. Blomfieldius recepit, quod Burtonus ex margine Aldinae notaverat,
ἐγὼ δέ γ' ἄνδρας ἓξ
. Non perceperunt eximiam vim iracundae orationis. Hoc dicit Eteocles,
ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾿ ἄνδρας ἓξ τάξω ἀντηρέτας, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἐπὶ τὸν ἑβδομον
. Effert voce illa,
ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
, quod est sex ducibus opponam qui cum iis pugnent, septimus ipse ibo: habet autem in mente atrocissimum cum fratre certamen.
265

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385

ἐς:
ἐς
Arund.
267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἑπτατειχεῖς:
ἑπτατοιχεῖς
G.
ἑπταστοιχοῖς
Lips. γρ.
ἐπ-ταστοιχεῖς
supra scriptum in Mosc. 1.
ἑπτατυχεῖς
Cantabr. 1. γρ.
εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως
Par. B.
267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387

μολών:
μου-λῶν
Vit. Lips. et ante emendationem G.
μολεῖν
Par. E.
267

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀγγέλους:
ἀγγέλου
Lips. et ex rasura Mosc. 1.
268

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389

ταχυρρόθους:
ταχυρρόφους
Vit.
παλιρόθους
Lips.
268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390

χρείας: In
χρείας
litterae
ρεί
a recentiore manu scriptae sunt in M. prima
χεῖρας
scripserat.
269

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391

μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.
μέλλει
G. Vit.
270

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392

ὑπνώσσει:
υπνώσει
G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu
o
insereretur M.
270

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393

δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de
particulae
in M. recentior manus
yao
superscripsit.
271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394

καρδίας:
καρδίας
, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus
κάρτας
scribendum est.
271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395

μέριμναι:
μερίμναι
G.
μέ-ριμνας
Par. E.
μερίμναις
Ald.
μέριμνα
Rob.
271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396

τάρβος: Male in Ald. Rob. post
ζωπυροῦσι
puncto, in recentioribus inde a Vict. post
τάρβος
commate distinguitur.
272

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397

ἀμφιτειχῆ:
τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν
margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.
τῶν
habet etiam Par. E.
ἀμφιτειχή
, sed expuncto priore accentu, Lips.
273

274-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398

δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri
δράκοντα δ᾽ ὡς τις
, nisi quod
δράκοντα δ' ὅστις
a pr. manu erat in G.
δράκονθ᾽ ὡς τις
Vit.
δράκονθ' ὥστε
Par. Ν.
δράκοντα δ᾽ ὡς περ
Rob. Deinde
τέκνων δ'
Par. E. Tum libri
ὑπερδέδοικε
, praeter Cantabr. 1. in quo
υπερ, δέδοικε
scriptum est, et Par. C. qui
ὑπερδέδοικα
, ultimae vocali superscripto
e
, habet. In M. ultima
ὑπερδέδοικε
vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima
ὑπερδέδοικα
scripsisse videtur. Deinde libri
λεχέων
. Scribendum esse
λεχαίων
etiam Lachmannus vidit. Scholiastes
λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι
. Deinde
δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς
M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas
δυςεννήτορας
vocabuli
εt
et
a
, ad
&
communem formam
ἡ
adscripsit: ad
u
in
πάντρομος
prima manus
q
supra adscripsit.
δυςεννήτορας
, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,
δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος
. Arguit autem
δυςεννήτορας
scriptum fuisse
δράκοντας
. Ceteri libri
δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς
, nisi quod Ask. a pr. manu
δυσευνάτειρα
habet,
δυσευνάτειρα
Cantabr. 1.
δυς-εννήτειο' &
, ut puto, Vit.
πελιάς
Par. N.
πάντρομος πελεία
ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur
δυςεννήτειρα
scholiastae sic,
ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον
et
ἀεὶ γρηγοροῦσα
et, quo
πάντροφος
simul explicatur,
ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς
. Non videtur autem
πάν-τροφος
alteri vocabulo
πάντρομος
cedere debere. Legit
πάντροφος
Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,
καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.”
Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,
πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς
. Scholiastes Aeschyli similiter
πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη
. Nihil aliud esse videtur
πάντροφος
quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut
πάμβοτον λoos
in Suppl. v. 542. et
naµµýtwo
apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς.
Ει
δράκοντας
scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,
δυςεννά-Togas
Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399

πύργους:
ὑπὸ πύρ-γου
Lips.
277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400

πανδημεὶ:
πανδημὶ
Ald. Rob.
278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-401

στείχουσιν:
στείχουσιν
Μ. Ceteri
στείχουσι
.
279

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-402

τί:
Tíç
Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. H. Vind. 1. 3. et ex correctione G. in quo antea
τί
fuerat ut in M. ceterisque.
279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-403

δ':
Ti d'
Rob. et sic ante emendationem primae vel secundae manus M.
280

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-404

ἀμφιβόλοισιν:
ἀμφιβόλοισι
Vit. Lips.
280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-405

ἰάπτουσι:
Ράπτουσιν
Ox. Ald. Rob.
281

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-406

πολίταις:
πολίτας
G.
281

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-407

ὀκριόεσσαν:
ὀκριόεσσαν
G. Cantabr. 1. Mosè. 1. Ox. Par. A. B. C. Taur. Vind. 1. 3. et a recentiore manu M.
ὀκρυόεσσαν
M. a pr. manu et Vit. Ven. B. Ald. Rob. Turn.
οκρηρόεσσαν
Lips.
282

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-408

Διογενεῖς: In
dioyevεis
ultimas tres litteras M. a recentiore manu in rasura habet.
dioyevès
Par. E. et ante emendationem Vit. Post hoc vocabulum
&
addunt Ven. A. Ald. Rob. Turn. In G. supra scriptum est ita ut ad textum pertineat, in Vit. tamquam interpretatio. Omittunt
&
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Ox. Par. A. B. K. L. N. Ask. A. Ven. B.
283

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἀμείψεσθε:
ἀμείβεσθε
potius quam
ἀμείψεσθε
habere videtur M.
ἀμεί-yaode
Par. E. Vind. 2.4.
286

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-410

γαίας:
yoins
Cantabr. 1.
286

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

78-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59

1
2
Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die σχήματα ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird, ὅτι Τελέστης ὁ Αἰσχύλου ὀρχηστής οὕτως ἦν τεχνίτης ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιῆσαι τὰ πράγματα δι ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter: πολλὰ ἐξεύρηκε σχήματα, ἄκρως ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα δεικνύς. Auf diese χειρο- νομία weist z. Β. ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten ( σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut: εὐπτόητον ἡ τῶν παρθένων ἡλικία, μάλιστα δὲ πρὸς πολιορκίαν.

107-134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-80

3
4
zweiter Teil, dessen drei Abschnitte durch den Schluß- rhythmus ge- kennzeichnet werden. In der Strophe werden die Götter in ihrer Gesamt- heit und Zeus, in der Antistrophe die besonderen Schutzgottheiten des Landes, Athena, Poseidon, Ares, Aphrodite, Apollon und Artemis angerufen.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-99

5
6
Das epische ὥστε auch 488, 738, 1047 und öfters bei Äschylos nicht bloß in lyrischen und ana- pästischen Partien, sondern auch im Trimeter Pers. 300, Eum. 25, 1025. προμάτωρ ( ει): als Mutter der Harmonia, der Gemahlin des Kadmos, ist Aphrodite Ahnmutter des Kadmeischen Stammes. Vgl. Soph. Ο. Τ. 1 ώ τέκνα, Κάδμου τοῦ πάλαι νέα τροφή.

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-100

7
8
λιταῖσι θεοκλύτοις mit fehent- lichen Rufen zu dir, Göttin.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-101

9
10
ἀυτοῦσαι (für ἀπύουσαι um des Versmaßes willen Seidler), an- rufend wie Eur. Hipp. 167 τὴν δ᾽ . . οὐρανίαν.. ἀύτευν.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-102

11
12
Λύκειος .. ἀντίτας (gesetzt für αυτᾶς, Aktiv zu ἄντιτος, also 8. V. a. ἄντιτα ἔργα τελῶν nach Hom. e 51, vgl. τίτας Cho. 65): ,werde den Feinden ein wölfischer Wiedervergelter unserer Klagen". Schol. ὥσπερ λύκος αὐτοῖς ἐφόρμησον ἀνθ' ὧν ἡμεῖς νῦν θρηνοῦμεν. Äschylos leitet also den Beinamen des Apollon Λύκειος von λύκος ab wie Sophokles El. 6 τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ ἀγορὰ Λυκεῖος und benützt den Bei- namen für den Gedanken (zu 8 f.). Vgl. Hor. epist. II 2, 28 vehemens lupus et sibi et hosti iratus pariter.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-103

13
14
ὦ Λατωίς, εὐτυκάζου (s. V. 2. ἑτοιμάζου, rüste dich, halte dich bereit) für ὦ Λατογένεια κούρα, τόξον ἐντυκάζου ( Λητωίς Seidler, εὐτυκάζου L. Dindorf nach Hesych. εὐτυκάζου· εὔτυκ( τ) ον ἔχε, ἕτοιμον).

135-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-104

15
16
dritter Teil: Die Angst der Jungfrauen steigert sich, da sie das Rasseln der Streitwagen, das Schwingen der Lanzen, den Steinhagel gegen die Zinnen der Mauern vernehmen, und ihr Flehen zu den Göttern wird immer ein- dringlicher.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-105

17
18
Schol. χνόαι τὰ ἀκραξόνια, περὶ ἃ αἱ χοινικίδες οἱ παραξονῖται (die Naben) λεγόμενοι und Schol. zu Soph. Εl. 745 ἔθραυσε δ᾽ ἄξονος μέσας χνόας: τὸ λεπτὸν μέρος τοῦ ἄξονος τὸ τριβόμενον ὑπὸ τῆς χοινικίδος. Weil die Schwere des Wagens auf der Achse ruht ( βριθο- μένων, βαρυνομένων), knarrt die Achsenspitze (zvón) (Hom. E 838 ( χνόη) μέγα δ' ἔβραχε φήγινος ἄξων βριθοσύνῃ), indem sie sich an der Radbüchse ( σύριγξ) reibt. Vgl. 188 σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι.

139-140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-106

19
20
Die Umstellung von ἓ ἓ ἓ ἔ und die Ergänzung dieser Inter- jektion nach 146 stellt volle Sym- metrie her.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-107

21
22
δ', welches der Med. nach δοριτίνακτος hat, fehlt in einer jüngeren Handschrift. Die vom Speerschwingen erschütterte Luft saust zu dem Knarren der Wagen".

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-108

23
24
ἄμμι für ἡμῖν wie ὄμμε für ὑμᾶς Eum. 623, Soph. Αnt. 846. — πάσχει γενήσεται: was ist unserer Stadt zu erleiden bestimmt? was wird noch geschehen?"

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-109

25
26
πο wie Cho. 256 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος u. δ. bei τελευτᾶν: y,zu welchem Ende noch führt es die Gottheit hin- aus?"

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-110

27
28
Die Steine werden nach der Höhe der Mauer, wo die Ver- teidiger stehen, geschleudert. Vgl. Tac. hist. II 22, Caes. b. Gall. II 6. Schol. ἀκροβολίζεσθαί ἐστι τὸ ἐν πολέμῳ συμβολῆς προκατάρχεσθαι. - ἀκροβόλων τα ακρόβολος, nicht zu ἀκροβόλος (Hesych. ακροβόλοι· ἀκον- τισταί, τοξόται). Ansprechend aber schreibt A. Ludwig ἀκροβόλος. — Der Gen. ist abhängig von λιθὰς ἔρχεται wie von λιθοβολείται und den Ver- ben des Zielens. λιθάς (Steinhagel) gebildet wie νιφάς, φυλλάς, αἱμάς. Blaydes vermutet νιφάς nach 197 u. Eur. Androm. 1129 πυκνῇ δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος. Ther · umgekehrt, wie 198 zeigt.

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-111

29
30
( Απολλον), παῖ Διὸς ὅθεν (für καὶ Διόθεν van den Bergh).. ἐν μάχα s. v. a. ὅθεν ( ἐξ οὗ) τέλος ἐν μάχα κραίνεται, von dem des Krieges hehres Ziel im Kampfe be- schieden wird.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-112

31
32
Ὄγκα ἡ Ἀθηνᾶ παρὰ Θη βαίοις. ἐπεύχεται δὲ τὴν ἐπιχώριον ᾿Αθηνῶν, ὡς ὁ Θετταλὸς Ζεῦ ἄνα (Hom. П 233) nai d Λύκιος η κλύθι, ἄναξ, ὅς που Δωδωναίε 66 Λυκίης" (ebd. 514) καὶ ὁ Ἴλιος Ζεῦ Ἴδηθεν μεδέων" ( Ω 308). Ογκαία Αθηνᾶ τιμᾶται παρὰ Θη βαίοις, Ὄγκα δὲ παρὰ τοῖς Φοίνιξιν. καὶ Ὀγκαῖαι πύλαι (474). μέμνηται καὶ ᾿Αντίμαχος καὶ Ῥιανός. Φοίνιξ δὲ ἄνωθεν ὁ Κάδμος. Daza Paus. ΙΧ 12, 2 Ὄγκα κατὰ γλῶσσαν τὴν Φοινίκων καλεῖται. Ursprünglich der Aphrodite identisch ward sie von den Hellenen wegen ihrer krie- gerischen Natur als Athena be- zeichnet. Vgl. Hermes II S. 280. Ein Dochmius läßt sich mit Ὄγκα πρὸ πτόλεως oder Ὄγκα πρὸς πύλαις herstellen; aber es fehlt die genaue Responsion und das Fol- gende scheint auf Ὄγκα ἑδρὶς πυλών (Hesych. ἑδρίς· ἑδραῖος) oder vielmehr Ὄγκα ἕδρα πυλῶν hinzu- weisen ( ἕδρα ist dann von ἐπί in ἐπιρρύου abhängig: „,zu deinem Sitz an einem Tore hinzu"). Jeden- falls scheint der Sinn zu sein:,,du hast an einem Tor eine geweihte Stätte (488); beschütze mit diesem Tore auch die übrigen". — ἐπιρρύου mit kurzem v wie 290, 809. in

152-165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-113

33
34
vierter Teil, welchem der Chor alle Götter zum Schutze des Landes herbeiruft.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-114

35
36
Schol. κατὰ πάντα βοηθοί, richtiger Hesych. παναρκές· ἰσχυρόν, παντοδύναμον, allvermögend.

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-115

37
38
Gebet die Stadt nicht als eine speerbedrängte (eroberte, δο- ριάλωτον, vgl. δορὸς ἄγραν 309) einem fremdredenden Heere preis". Schol. τῷ μὴ βοιωτιάζοντι (in äolischem Dialekt). ἐπειδὴ δὲ Ἕλληνες καὶ οἱ Ἀργεῖοι, οὐκ εἶπεν βαρβαροφώνῳ. Des Dialektunter- schiedes wird auch Cho. 561 ge- dacht: φωνὴν ἥσομεν Παρνησίδα, γλώσσης αϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-116

39
40
πανδίκως, in aller Treue. Vgl. Εum. 807 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν παν- δίκως ὑπίσχομαι.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-117

41
42
χειροτόνους, von dem Beten- den übertragen. Schol. Ὅμηρος, χεί ρας ἀνασχόντες" ( Θ 347).

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-118

43
44
λυτήριοι, erlösend. ἀμ- φιβάντες (schirmend): Schol. παρὰ τὸ ., ὃς Χρύσην αμφιβέβηκας (Hom. A 37).

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-119

45
46
φιλοπόλεις, ἐστέ.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-120

47
48
Schol. μελέτην ἔχετε τῶν ἱερῶν δημοσίων·
49
50
ἔλθετε (für ἀρήξατε Enger), kommt zu Hilfe, wie Soph. O. T. 167 τρισσοὶ ἀλεξίμοροι προφάνητε μοι, εἴ ποτε ἔλθετε καὶ νῦν.

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-121

51
52
φιλοθύτων ὀργίων, der opfer- frohen Weihen, der freudig (und dargebrachten Opfer. reichlich) Blaydes vermutet πολυθύτων, un- nötig.

166-274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-122

53
54
erstes Epeisodion. Eteokles, welcher die im Volke durch die Angstrufe der Jungfrauen (des Chors) entstandene Entmuti- gung wahrgenommen hat (174f.), kommt zurück, weist die Jung- frauen zurecht und lehrt sie die rechte Weise des Gebetes. Die Szene dient der Charakteristik des Eteokles.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-123

55
56
θρέμματα, Brut, Gezücht, wie Soph. Εl. 622 ὦ θρέμμ' ἀναιδές, Eur. Androm. 261 ὦ βάρβαρον σὺ θρέμμα.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-124

57
58
Schol. καθ' ὑπόκρισιν (d. i. ironisch) ἀναγνωστέον, ἢ ὡς ἐν ἐρωτήσει μετ' ἐπιτιμήσεως, natürlich das letztere, da ὑμᾶς ἐρωτῶ vor- hergeht. - ἀρωγά für ἄριστα Weil: kann das helfen und dem Staat zum Heile sein?"

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-125

59
60
πρὸς βρέτη θεῶν: die Prä- position wird bei den Tragikern häufig nachgestellt, wenn eine attri- butive Bestimmung folgt, hier der Gen. wie Prom. 680 ποίμνας βου- στάσεις τε πρὸς πατρός.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-126

61
62
σωφρόνων μισήματα erklärt der Schol. ( ταῦτα, προσπίπτειν τοῖς ξοάνοις καὶ βοᾶν wohl mit Recht als Apposition zum Inhalt des vor- hergehenden Satzes. Denn das vor- ausgehende θρέμματ' οὐκ ἀνασχετά ist der Auffassung als Vokativ nach Eum. 73, wo die Erinyen μισήματ' ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων heißen, und Soph. Εl. 289 ὦ δύσθεον μίσημα nicht günstig.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-127

63
64
ἐν εὐεστοί φίλῃ auch Ag. 920. Schol. εὐδαιμονία, εὐετηρία, Hesych. εὐεστώ· εὐθηνία, ἀπὸ τοῦ εὖ εἶναι.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-128

65
66
κρατοῦσα: aus γυναικείῳ er- gänzt sich γυνή (generell): „hat die Frau die Oberhand, so ist sie ein trotziges Wesen, mit dem nie- mand auskommen kann; glaubt sie sich in Gefahr, so ist sie im öffent- lichen wie im Familienleben ein noch größeres Unheil (d. h. im Glücke übermütig, im Unglück gleich ver- zagt). Ähnlich Eur. Fragm. 276 γυναῖκές ἐσμεν· τὰ μὲν ὄκνω νικώ- μεθα, τὰ δ᾽ οὐκ ἂν ἡμῶν θράσος ὑπερβάλοιτό τις.

175-176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-129

67
68
καὶ νῦν (gern nach ἀεὶ μέν), wenn zur allgemeinen Regel ein besonderer Fall als Bestätigung hinzugefugt wird. - διαδρόμους von den Personen, welche ängstlich durcheinanderlaufen, übertragen: ihr habt durch euer ängstliches und lärmendes Hin- und Herrennen den Bürgern feige Entmutigung beigebracht" ( διερροθήσατε: διὰ τοῦ θορύβου ἐμβεβλήκατε Schol., der vielleicht διερροθήκατε gelesen hat).

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-130

69
70
Hesych. ὀφέλλεται· αὔξεται. Vgl. 235.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-131

71
72
ὑπ' αὐτῶν (d. i. ἡμῶν αὐτῶν), eine jüngere Handschrift für vo' αὑτῶν. Nach diesem Vers bieten jüngere Handschriften den Vers τοιαῦτα τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις, der ergänzt wurde, also die V. 182 f. nach 181 umgestellt waren. Denn daß diese vor 178 ihren Platz haben, zeigt ἀρχῆς τῆς ἐμῆς. 1791. μέλει γάρ begründet nicht das Vorhergehende, sondern das folgende Verbot. Vgl. Hom. Z 490 ἀλλ᾽ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ' αὐτῆς ἔργα κόμιζε . . πόλεμος δ' ἄνδρεσσι μελήσει, in anderem Sinne πόλεμος δ' ἄνδρεσσι (den Menschen) μελήσει Y 137. ἔνδον κτέ. d. h. bleibe im Hause, auf daß du keinen Schaden stiftest.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-132

73
74
ἀρχῆς, Regiment, Gebot.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-133

75
76
καὶ ὅ τι τούτων μέσον ἐστί. Schol. ἀκύρως δ' ἡ λέξις τὸ μετ αίχμιον. Es bezeichnet nämlich μετ αίχμιος eigentlich, in der Mitte von zwei Heeren". Der Schol. fügt hin- zu: καὶ δηλοῖ τὸν ἀληθῶς ὀργιζό- μενον. Die Genauigkeit kennzeichnet die Strenge des Befehls. Ein an- derer Schol. fügt hinzu: κεκινδύ- νευται τῷ Αἰσχύλῳ ἐνταῦθα τὸ μεταίχμιον. γένους γὰρ ὄντος τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς μέσον ἄλλο εἶπεν. Vgl. Prom. 117 θεόσυτος ἢ βρότειος ἢ κεκραμένη. — Mit dem demonstrativen τῶν vgl. τῷ 372, 496, τοὺς 896, 899, τὰ 1057, τῷ Eum. 137, τον ebd. 174.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-134

77
78
ψῆφος ὀλεθρία, Todesurteil. - βουλεύσεται, βουλευθήσεται. Her- werden vermutet διοίσεται nach Hesych. διοίσεται· διακριθήσεται. Vgl. Eur. Or. 49, 440 ψῆφος καθ' ἡμῶν οἴσεται τῇδ' ἡμέρᾳ, Thuk. IV 74.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-135

79
80
λευστῆρα δήμου μόρον, Steini- gungstod von Seite des Volkes, vgl. Αg. 1616 δημορριφεῖς . . λευσίμους ἀράς, Soph. Ant. 36 φόνον δημό- λευστον, Ai. 253 λιθόλευστον Αρη. Die Volksjustiz durch öffentliche Steinigung war in alter Zeit nicht selten (vgl. Hom. Γ 57 ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδη λάινον ἕσσο χιτῶνα, Eur. Οr. 50, 442) und traf noch in den Perser- kriegen den Lykides und seine Familie, als er nach der Einnahme von Athen zum Frieden riet.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-136

81
82
In bitterem Tone sagt Eteo- kles: Hast du meine Drohung verstanden oder hast du keine Ohren?" Vgl. Cho. 880 κωφοῖς ἀυτῶ.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-137

83
84
Schol. ἀπολογοῦνται διότε ἐθορύβησαν.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-138

85
86
ἁρματόκτυπον ἔχων (einge- setzt zur Herstellung eines zweiten Dochmius) ὄτοβον: in betreff der tragischen Fülle des Ausdrucks vgl. 207 ἀστυδρομουμέναν πόλιν, 716 κτεάνων χρηματοδαίτας, Eum. 37 ποδωκείᾳ σκελῶν, außerdem ἐν αρ μάτων ὄχοις Eur. Iph. Τ. 370.

188-189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-139

87
88
σύριγγες: zu 137. Vgl. Hik. 187 σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι. ἑλίτροχοι: Schol. περὶ ἃς ἑλίστ σονται οἱ τροχοί, besser es knarr- ten die sich drehenden Büchsen der Räder". 1901. στόμια (für στόμα Lach- mann) πυριγενετᾶν χαλινῶν ἤπυεν ( ἄπυεν für αύπνων um des Sinnes wie Versmaßes willen, Lachmann ἄπυον) διὰ ἱππικῶν (Heimsöth πωλι- κῶν, ohne Not) πηδαλίων, das im Feuer gearbeitete (d. i. stählerne, vgl. 925) Zaumgebiß erklirrte bei der Lenkung der Rosse, vgl. Eur. Hipp. 1223 ἐνδακοῦσαι στόμια πυρι- γενῆ γναθμοις, Or. 820 πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμα χρόα.

193-194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-140

89
90
Allegorie mit dem Ge- danken:,,kann das Hin- und Her- rennen Hilfe bringen?" τί οὖν: dieser Hiatus findet sich öfters (691, Eum. 903, Hik. 310, Soph. Phil. 100, Ai. 873). ηύρεν ist gnom. Aorist.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-141

91
92
σαλεύματι (gesetzt für * * ματι von erster, ἐν κύματι von zweiter Hand, πρὸς κύματι jüngere Handschriften), vgl. Aristoph.Thesm. 872 ποντίῳ σάλῳ κάμνοντας ἐν χει μῶνι καὶ ναυαγίαις.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-142

93
94
πρόδρομος (vorwärts eilend): zu 80. 1971. θεοῖς τε πίσυνος für das hdschr. πίσυνος θεοῖς um des Vers- maßes und des Sinnes willen. νιφάδος von dem Steinhagel nach Hom. Μ 156 οἳ δ᾽ ἄρα χερμαδίοισιν ἐνδμήτων ἀπὸ πύργων βάλλον . νιφάδες δ᾽ ὡς πῖπτον ἔραζε. Naber vermutet λιθάδος nach 144, nicht unwahrscheinlich, da νιφομένας folgt. — νιφομένης, nicht νιφούσης: Ζεὺς νίφει, dagegen νιφὰς λιθάς) νίφεται. Zu βρόμος ergänzt sich bei ὅτε leicht ἦν.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-143

95
96
δὴ πότε: die epische Stel- lung, in Prosa τότε δή.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-144

97
98
ἀλκήν, ihre helfende, schützende Hand. Vgl. Hom. Δ 249 ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ἔμμιν ὑπέροχῃ χεῖρα Κρονίων, Ω 374 ἀλλ᾽ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ξ 184.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-145

99
100
στέγειν (Schol. ἀπείργειν, decken vor) δόρυ wie ὄχλον πύργος ἀποστέγει 220 στέγων ἐχθρούς 1000, στέγων ἅλα Hik. 141 (Schol. εἴργων).

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-146

101
102
ναοὺς δὲ für das hdschr. ἀλλ᾽ οὖν, da ἀλλ᾽ οὖν unpassend ist und ἐκλείπειν ein Objekt verlangt.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-147

103
104
Die Götter verlassen das eroberte Land und suchen sich einen besseren Wohnsitz, vgl. 291, wozu der Schol. bemerkt: εἴρηται καὶ ἐν Ξοανηφόροις Σοφοκλέους ὡς οἱ θεοὶ ἀπὸ τῆς Ἰλίου φέρουσιν ἐπὶ τῶν ὤμων τὰ ἑαυτῶν ξόανα, εἰδότες ὅτι αλίσκεται, Eur. Tro 25 λείπω (Poseidon spricht) τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς, Verg. Αen. II 351 excessere omnes adytis arisque relictis di, Tac. hist. V 13 apertae repente delubri (in Jeru- salem) fores et audita maior hu- mana vox, excedere deos; simul ingens motus excedentium, dagegen Herod. VIII 41 προθυμότερον ἐξέλι- πον τὴν πόλιν ὡς καὶ τῆς θεοῦ ἀπολελοιπυίης τὴν ἀκρόπολιν. Vgl. Lobeck Aglaoph. S. 275f., Diels Sibyllin. Bl. S. 78.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-148

105
106
Unrichtig der Schol. μηδέ- ποτε, φησίν, ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ βίου καταλείποιεν τὴν πόλιν οἱ θεοί. Es ist vielmehr eine Tmesis anzu- nehmen: ἐμὸν αἰῶνα ( ἐμὸν βίον) καταλίποι.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-149

107
108
θεῶν πανήγυρις: Schol. τὴν τῶν δεῶν εἰς τὸ αὐτὸ συναγωγὴν πανήγυριν τραγικώτερον εἶπεν, vgl. 237 ξυντέλεια, Hik. 228 πάντων ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμία, ein θεῖος ἀγών (Hom. Η 298).

208-209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-150

109
110
αστυδρομουμέναν von dem Rennen Straße auf Straße ab, vgl. 238 αρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαί- μονες. Schol. τυφόμενον, και όμενον πολεμίῳ πυρί. Dazu würde πύργωμα besser als στράτευμα pas- sen und die Responsion wird ge- nauer, wenn man αστυδρομουμέναν πόλιν δαΐῳ θ᾽ ἁπτόμενον πυρὶ πύργωμα schreibt. Vgl. Eur. Phön. 287 ἑπτάστομον πύργωμα Θηβαίας χθονός.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-151

111
112
μήτηρ: vgl. Theogn. 385 πε- νίην μητέρ' αμηχανίης, Soph. Αi. 173 ὦ μεγάλα φάτις, μάτερ αἰσχύνας ἐμᾶς. Zum Gedanken vgl. Soph. Ant. 676 τῶν δ᾽ ὀρθουμένων σώζει τὰ πολλὰ σώμαθ᾽ ἡ πειθαρχία. Σωτῆρος: Schol. γυνὴ Διὸς σωτῆρος. Zeus Soter ist also der Vater der εὐπραξία. ὧδ' ἔχει λόγος auch Cho. 519 im Sinne sic stat sententia. Vgl. εἴρηται λόγος Eum. 713 (dixi), πάντ' ἀκήκοας λόγον Soph. Αi. 480 und zu Ag. 587.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-152

113
114
ἔστι, nämlich ἡ πειθαρχία .. μήτηρ.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-153

115
116
Wo die Not am größten, ist Gottes Hilfe am nächsten". Eur. Iph. Τ. 721 ἀλλ' ἔστιν ἔστιν ἡ λίαν δυσπραξία λίαν διδοῦσα μετα- βολάς, ὅταν τύχῃ.

215-216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-154

117
118
,,Mögen auch Wolken schweren Kummers über den Augen hangen". Vgl. Soph. Αnt. 528 νεφέλη δ᾽ ὀφρύων υπερ αἱματόεν ῥέθος αἰσχύνει, Eur. Hipp. 173 στυγνὸν δ᾽ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται, Cic. Pis. IX 20 frontis tuae nubeculam, Hor. epist. I 18, 94 deme supercilio nubem. κρίμνημι verhält sich zu κρεμάννυμι wie σκίδνημι zu σκε- δάννυμι.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-155

119
120
τόδ' für τάδ' Blomfield dem gegen Theben. Sinne entsprechend. σφάγια Schlachtopfer, χρηστήρια Opfer für die Opferschau, Schol. τὰ εἰς χρῆσιν καὶ θυσίαν θύματα. Vgl. Hik. 459 δεῖ κάρτα θύειν καὶ πεσεῖν χρη- στήρια.

218-219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-156

121
122
πειρωμένοις, als ob ανδράσι προσήκει vorherginge, weil bei πολεμίων πειρωμένων eine Unklar- heit entstehen könnte. Dem πει- ρωμένοις entspricht das folgende σοί, welches nach dem Schol. τῇ yvvaní für oóv hergestellt ist. In gleicher Weise wechselt die Kon- struktion Eum. 411 πᾶσι δ᾽ ἐς κοινὸν λέγω, βρέτας τε τοὐμὸν τῷδ᾽ ἐφημένῳ ξένῳ ὑμᾶς θ᾽ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει. Zum Ge- danken vgl. Soph. Αi. 293 γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει, Eur. Heraklid. 476 γυναικὶ χὰρ σιγή τε καὶ τὸ σωφρονεῖν κάλλιστον εἴσω θ' ἥσυχον μένειν δόμων, Fragm. 927 ἔνδον γυναικῶν καὶ παρ' (1. πρὸς) οἰκέτας λόγος.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-157

123
124
διὰ θεῶν statt des gewöhn- lichen διὰ θεούς, wenn es nicht ursprünglich nach der Vermutung von Meineke διὰ θεόν geheißen hat: Den Göttern verdanken wir es, daß unsere Stadt noch unbe- zwungen ist und daß die Mauer uns schirmt". Hermann will die Responsion mit διαὶ θεῶν her- stellen, aber wahrscheinlich ist der antistrophische Vers nicht in Ord- nung. αποστέγει: zu 202. un-

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-158

125
126
Schol. οὐδεὶς ταῦτα ὁρῶν ἡμᾶς ποιούσας μισήσειεν ἄν: „Wel- ches Verargen ist hierüber willig?" d. i. worin kann es seinen Grund haben (womit kann es ge- rechtfertigt werden), wenn man unser Flehen zu den Göttern tadelt?

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-159

127
128
φθονῶ, νεμεσώ. Todt vermutet ansprechend dos für γένος.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-160

129
130
ἕκηλος jungere Handschriften für εύκηλος, welche Form die Tragiker nur um des Versmaßes willen (577, Soph. El. 241) ge- brauchen. ἄγαν υπερφοβοῦ zur Hervorhebung des Übermaßes wie ὑπερπόλλους ἄγαν Pers. 796, ὑπερ- κόπων ἄγαν ebd. 829, ἄγαν ύπερ- βριθές Soph. Αi. 951, ἄγαν υπερ- κόπων Eur. Heraklid. 388.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-161

131
132
ποταίνιον (Schol. πρόσφατον): zur Herstellung der Responsion und des dochmischen Versmaßes schreibt Heimsöth ποτίφατον und Prien κλύουσ᾽ ἀνάμιγα πάταγον. ἄμμιγα, ἀναμίξ, ἀνάμιγδα, durcheinander.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-162

133
134
ταρβοσύνῳ φόβῳ wie Hik 744 περίφοβον τάρβος.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-163

135
136
výv: zu 404.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-164

137
138
Hesych. ἁρπαλίζομαι· ἀσμε- νως δέχομαι: nehmt nicht die Nachricht gierig mit Wehklagen auf".

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-165

139
140
D. i. Das bringt einmal der Krieg mit sich, Blutvergießen; das läßt sich nicht ändern".

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-166

141
142
D. i. überhöre es, Schol. xäv ἀκούῃς, προσποιοῦ μὴ ἀκούειν.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-167

143
144
Die Stadt erdröhnt in ihren Grundfesten, so daß man auf die Umzinglung derselben schließen mus“. Schol. ὡς κυκλούντων τὴν πόλιν τῶν πολεμίων σείεται ἡ ἡμε τέρα γῆ. Ohne Not Nauck νέρθεν für γῆθεν. — κυκλουμένων (zu 114), αὐτῶν ( τῶν πολεμίων), wie häufg. Die Lesart einer jüngeren Hand- schrift κυκλούμενον verdient des- halb keinen Vorzug.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-168

145
146
Dem Zusammenhang scheint eher πέποιθ' zu entsprechen, wie Heimsöth für δέδοικ' vermutet.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-169

147
148
,,Wirst du nicht stille es unterlassen solches in der Stadt zu verbreiten". Vgl. Soph. Ai. 75 οὐ σίγ᾽ ἀνέξῃ μηδὲ δειλίαν ἀρῇ; Eur. Hipp. 213 οὐ μὴ παρ᾽ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-170

149
150
ξυντέλεια: Schol. τὸ κοινὸν ἄθροισμα τῶν θεῶν, μεταφορικῶς· κυρίως γὰρ ἡ τῶν στρατιωτῶν ἄ- θροισις· τέλος γὰρ τὸ τάγμα. Ὅμηρος" ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ( Κ 567), Harpokr. συντελεῖς οἱ συνδα πανῶντες καὶ συνεισφέροντες, τὸ δὲ πρᾶγμα συντέλεια καλεῖται, hier vielmehr von τέλος „Weihe“, also ,, heiliger Verein". Vgl. 206. Da der Chor die Bildsäulen der Götter um- fängt, ist die nähere Bestimmung θεῶν ξυντέλεια (so schreibt Weil) nicht nötig.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-171

151
152
ἐς φθόρον unser vulgäres zum Henker". Vgl. Soph. O. T. 1146 οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐ σιωπήσας ἔσῃ.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-172

153
154
θεοὶ πολῖται s. v. a. θεοὶ πο- λιοῦχοι: Schol. τοὺς ἰδίους καὶ πα- τρώους ἐπικαλοῦνται θεούς, danach liest Heimsäth θεοὶ πατρῷοι. Wegen des Infinitivs zu 75.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-173

155
156
Das Schol. θρηνοῦσα δῆλον ὅτι καὶ κράζουσα σὺ ἡμᾶς δούλους ποιεῖς scheint auf αὔουσα δουλοῖς hinzuweisen. - Jüngere Hand- schriften geben κἀμὲ καὶ σὲ καὶ πόλιν, vgl. Soph. Ο. Τ. 64 ή δ' ἐμὴ ψυχὴ πόλιν τε κἀμὲ καὶ σ' ὁμοῦ στένει, Blomfield vermutet αὐτὴ σὲ δουλοῖς καμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, Wunderlich αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, jedenfalls läßt sich σὲ (für σεαυτήν wie μὲ für ἐμαυτήν Hik. 122 ζῶσα γόοις με τιμῶ) nicht entbehren. Vgl. Eur. Phoen. 437 παῦσαι πόνων με καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-174

157
158
βέλος, dein Wurfgescho (den Blitz).

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-175

159
160
( γένος) μοχθηρόν (jämmer- lich). Daran schließt sich ἄνδρας, als ob yvvainas vorausginge, so daß der Sinn ist,, wie die Männer ὧν ( αν) αλῷ jämmerlich sind"." wie ἣν λάβωσιν 803, ἥτις νοσφίσῃ Eum. 211, εὖτε δαμασθῇ unten 325, εἰ κρανθῇ Hik. 96. Besonders häufig ist dieser Gebrauch bei Sophokles.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-176

161
162
,Du lästerst nun gar". Schol. δυσφημεῖς καίτοι τῶν ἀγαλ μάτων ἐχομένη. Vgl. Eur. Ion 1096 παλίμφαμος ἀοιδά (s. v. a. δύσφημος, βλάσφημος).

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-177

163
164
D. h.,, infolge meiner Angst bin ich meiner Zunge nicht Herr".

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-178

165
166
Nach den fruchtlosen Dro- hungen verlegt sich Eteokles mit gewisser Ironie aufs Bitten. εἰ, εἴθε wie Hom. K111 ἀλλ᾽ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν, Soph. Ο. Τ. 863 εἴ μοι ξυνείη, Eur. Hek. 836 εἴ μοι γένοιτο φθόγγος ἐν βρα χίοσι, Hik. 620 ποτανἂν εἴ μέ τις θεῶν κτίσαι. κοῦφον τέλος, die (dir) leichte Erfüllung der Bitte.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-179

167
168
λέγοις ἄν imperativisch wie oft. Meineke καὶ τότ' εἴσομαι wie Soph. Ο. Τ. 1517 ΟΙΔ. οἶσθ᾽ ἐφ᾽ οἷς οὖν εἶμι; ΚΡ. λέξεις, καὶ τότ' εἴσο μαι κλύων.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-180

169
170
σὺν ἄλλοις entspricht dem Gedanken solamen miseris socios habuisse malorum. Vgl. Eur. Phoen. 894 εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτα τὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-181

171
172
Diese wenn auch bittere Äußerung, daß du dich schwei- gend in das Schicksal ergibst, ge- fällt mir besser als das laute Jam- mern zu den Göttern.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-182

173
174
ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων: damit wird das Zurücktreten des Chors auf den Platz der Orchestra, wo er das folgende Stasimon zu singen hat, motiviert.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-183

175
176
Dieser V. greift der folgen- den Lehre, welche Eteokles den Jungfrauen in betreff des richtigen Gebetes gibt, vor. Auch hat Eteo- kles gerade die Bitte ξυμμάχους εἶναι θεούς im vorhergehenden (202 ff.) den Jungfrauen verwehrt. Deshalb hat Weil den V. als un- echt erklärt.

254-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-184

177
178
Die Jungfrauen sollen erst die Bitten des Eteokles hören und dann diese mit begeisterter Zu- stimmung begleiten. ολολυγμός be- zeichnet vorzugsweise den Dank- und Bittgesang von Frauen. Hesych. ὀλολυγή· φωνὴ γυναικῶν ἣν ποι- οῦνται ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐχόμεναι, Hom. γ 450 αἳ δ' ὀλόλυξαν θυγα- τέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παρά- κοιτις, Xen. Anab. IV 3, 19 ἐπεὶ καλὰ ἦν τὰ σφάγια, ἐπαιάνιζον πάντες οἱ στρατιῶται καὶ ἀνηλά- λαζον, συνωλόλυζον δὲ καὶ αἱ γυ- ναίκες ἅπασαι. Auf den frohen Ton des Gesangs bezieht sich auch παιάνισον sowie εὐμενη (einen Ge- sang freudigen Mutes). Schol. διέ- στειλεν (vielmehr τὸ χ oder σημεί ωσαι ὅτι οὐ διέστειλεν) τὸν ὀλολυγ μὸν τοῦ παιῶνος. καὶ γὰρ μόνῃ τῇ ᾿Αθηνᾷ δαίμονι οὔσῃ πολεμικῇ ὀλο- λύζουσι, τοῖς δὲ ἄλλοις θεοῖς παι ωνίζουσιν, nicht zutreffend.

256-257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-185

179
180
Ἑλληνικὸν νόμισμα steht appositionell zu ὀλολυγμόν ἱερὸν εὐμενῆ, dagegen θάρσος zum In- halt des vorhergehenden Satzes (tò γὰρ εὔχεσθαι τοῖς θεοῖς θάρσος ἐμποιεῖ τοῖς φίλοις Schol.), wozu λύουσα πολέμιον φόβον die Er- klärung gibt (,, indem du damit die Furcht vor den Feinden be- schwichtigst"). Ζη λύουσα vgl. Soph. Εl. 939 τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος. — Eine jungere Hand- schrift bietet πολεμίων. Diese hellenische Weise steht in Gegen- satz zu der Heftigkeit des asiati- schen βάλεμος ( κομμός Αριος Cho. 422) oder zu den schwermütigen asiatischen Volksliedern, welche im Tode eines blühenden Jünglings (Linos, Bormos, Adonis, Narkissos u. a.) das Hinschwinden der schönen Jahreszeit und die Vergänglichkeit irdischen Glücks betrauerten. Vgl. Pers. 940, 1055. — Θυστάδος: Schol. τῆς παρὰ ταῖς θυσίαις γινομένης. Vgl. Soph. Ant. 1019 Θυστάδας λιτάς.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-186

181
182
Vgl. Ag. 88 πάντων τε θεῶν τῶν ἀστυνόμων υπάτων χθονίων τῶν τε θυραίων τῶν τ' ἀγοραίων. Er gelobt allen Schutzgöttern des Landes außerhalb und innerhalb der Stadt.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-187

183
184
οὐδ᾽ ἀπ' Ισμηνόν (so Schütz für Ἰσμηνοῦ) λέγω, οὐδὲ Ἰσμηνὸν ἀπολέγω, auch den Ismenos lehne ich nicht ab (vergesse ich nicht, last not least). Ein Wechsel der Wendung wie Prom. 91 ὦ διος αἰθὴρ καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ, Soph. Αi. 859 ὦ φέγ γος . . καὶ τὰ Τρωικά πεδία προ- σαυδῶ. Die gleiche Tmesis Ag. 1599 ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν (mit dem gleichen handschriftlichen Fehler σφαγῆς). Ζυ απολέγω vgl. Ag. 504 τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-188

185
186
εὖ ξυντυχόντων ( τῶν πραγ μάτων εὐτυχῶς ἀποβάντων Schol.) wie Hik. 129 πελομένων καλῶς, Eum. 775 ὀρθουμένων, 970 προ- φρόνως ἐπικραινομένων, Soph. Εl. 1344 τελουμένων εἴποιμ' ἄν.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-189

187
188
αἱμάσσων τόθ' für αἱμάσσον- τας Ritschl. τότε, wenn der Sieg errungen ist, dann ist es Zeit zum Opfern. - ἑστίας, die Opferherde, vgl. βούθυτον ἑστίαν Soph. Ο. Κ.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-190

189
190
ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν ist erklärende Beischrift zu αἱμάσσον- τας ἑστίας θεῶν, welche mit ὧδ' ἐπεύχομαι zu einem Trimeter er- gänzt wurde.

264-265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-191

191
192
ήσω, αναθήσω wie Eur. Phoen. 576 Θήβας πυρώσας τάσδε Πολυνείκης θεοῖς ἀσπίδας ἔθηκε. - δαΐων, πολεμίων. ἐσθήματα, σκυλα: den Feinden abgenommene πανοπλίαι wurden den Göttern ge- weiht. στέψω (als Weihgeschenk anheften) wie 50. Vgl. auch Eur. Τro. 573 Εκτορος ὅπλοις σκύλοις τε Φρυγῶν δοριθηράτοις, οἷσιν Αχιλ- λέως παῖς Φθιώτης στέψει ναοὺς ἀπὸ Τροίας. δουρίπηκτα, mit der Lanze angesteckt. In betreff der Sitte feindliche Rüstungen als Siegeszeichen an den Tempeln (an den Triglyphen) anzuheften vgl. Hom. Η 82 τεύχεα συλήσας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν ᾿Απόλλωνος ἑκάτοιο, Ag. 583 θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ' Ἑλ λάδα δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαίων γάνος, Eur. Rhes. 180 θεοῖσιν αὐτὰ (nämlich λάφυρα) πασσάλευε πρὸς δόμοις, ebenso an Palästen Eur. Bakch. 1212 ἀράσθω λαβὼν πηκ τῶν πρὸς οἴκους κλιμάκων προσαμ- βάσεις, ὡς πασσαλεύῃ κρᾶτα τριγ λύφοις τόδε λέοντος. Statt der zwei Verse geben die Handschriften drei, welche augenscheinlich aus erklärenden Zusätzen entstanden sind: θήσειν (von dem interpolierten ἐπεύχομαι abhängig gemacht) τρο παῖα, πολεμίων δ' ἐσθήματα | λά φυρα δαΐων δουρίπληχθ' δουρί πηχθ' Dindorf) ἁγνοῖς δόμοις | στέ ψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ' ἐσθήματα.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-192

193
194
Solche εὐχαί sprich mir nach entsprechend der Weisung 253 ff.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-193

195
196
ποιφύγματα sind Schreckens- laute, die unter starkem Schnauben ( ποιφύσσειν) hervorgestoßen werden, Schol. ἐκφοβήμασι τοῖς δυναμένοις ἐκπλῆξαι τοὺς ἀκούοντας.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-194

197
198
Eteokles will die durch die lauten Rufe der Jungfrauen unter- brochene Tätigkeit wieder auf- nehmen und die ausgewählten (57) Führer feierlich ( τον μέγαν τρόπον) an den sieben Toren aufstellen. ἐπάρχους ( λοχαγούς, Rottenführer) hat Canter vermutet für ἐπ' ἄνδρας zur Herstellung der Konstruktion. Vgl. Ag. 1226 νεῶν ἔπαρχος, Pers. 330 Κιλίκων ἔπαρχος.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-195

199
200
ἑπτατειχεῖς ἐξόδους s. v. 2. ἑπτὰ ἐξόδους τειχέων, vgl. Eur. Phoen. 1058 τὰ δ᾽ ἑπτάπυργα κλῇς θρα γᾶς und 748 ἐλθὼν ἑπταπυργον ἐς πόλιν (1. ἔξοδον) τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις, ἴσους ἴσοισι πολεμίοισιν ἀντιθείς.

272-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-196

201
202
Boten voll von Hast und mit rasch die Stadt durcheilenden Mitteilungen. φλέγει (intrans.) ὑπὸ χρείας, es entsteht eine all- gemeine Aufregung infolge der Not des Augenblicks.

274-355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-197

203
204
erstes Stasimon: Die Jungfrauen bringen es nicht über sich, der Mahnung des Eteo- kles zu gehorchen. In ihrer Angst führen sie sich den allgemeinen Sturmangriff auf die Stadt vor Augen und rufen die Götter um Hilfe an. Welches schönere Land könnt ihr für unser Land ein- tauschen? Bringt deshalb Verderben über die Feinde, verleiht Sieg den Bürgern. Beklagenswert wäre es, wenn eine so uralte Stadt von Hellenen geknechtet würde und die Greuel der Plünderung erdulden müßte". Diese Greuel werden mit den lebhaftesten Farben geschildert nach Hom. I 592 κατέλεξεν ἅπαντα κήδε' ὅσ' ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ· ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ' ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας, Χ 61 κακὰ πόλλ' ἐπιδόντα, υἷάς τ' ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας καὶ θαλάμους κεραϊζο- μένους καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ. - Den Gesang trägt wohl der Gesamtchor vor.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-198

205
206
μέλει d. i. „ich bin der Mahnung eingedenk". Schol. μέλει μοι ὧν εἶπεν ὁ Ἐτεοκλῆς, ἀλλ' ὁ ἐν ἐμοὶ φόβος οὐκ ἠρεμεῖν με ποιεῖ καὶ ἡσυχάζειν. 2751. γείτονες καρδίας μέριμναι: Schol. αἱ ἐν τῇ καρδίᾳ (vielmehr ἐν τῷ ἥπατι) μέριμναι, die am Herzen sitzenden Sorgen. - καρδίας ist wie Hik. 74, 807 als Spondeus zu lesen (die äolische Form κάρτας will Dindorf setzen). ζωπυρείν, anfachen ( ζωπύρει τοὺς ἄνθρακας), übertragen auch Eur. El. 1121 ἀν αὖ σὺ ζωπυρεῖς νείκη νέα. Von ζωπυροῦσι τάρβος (,,fachen meine Angst an“) ist wie von ταρβῶ oder ταρβεῖν με ποιοῦσι der Acc. τὸν ἀμφιτειχή λεών abhängig. Ebenso regiert Eur. Bakch. 1288 καρδία πήδημ᾽ ἔχει wie δέδοικα den Acc. τὸ μέλλον und ist Demosth. 4, 45 τεθνᾶσι τῷ δέει wie δεδοίκασι mit dem Acc. τοὺς τοιούτους ἀποστό λους verbunden.

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-199

207
208
Wie um ihre Jungen im Neste (die noch nicht flügge) die scheue Taube die Drachen, schlimme Lagergenossen, fürchtet". Zulez αíov (so Lachmann für λεχέων) vgl. Apoll. Rh. I 1182 λεχαίην φυλλάδα, Blay- des λεχηρῶν nach Eur. Phoen. 1541 λεχήρη), Schol. νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς. πάντρομος nach dem Homerischen τρήρωνα πέλειαν. Zum Gleichnis vgl. 490, Hom. B 308f., Mosch. IV 21, Hor. epod. I 19 ut assidens inplumibus pullis avis serpentium adlapsus timet.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-200

209
210
τοὶ μὲν (285 τοὶ δὲ) wie Pers. 571 τοὶ δὲ episch. Gemeint sind die Schwerbewaffneten der Feinde.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-201

211
212
τί γένωμαι; was soll aus mir werden“. Vgl. Hom. ε 465 ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μή- κιστα γένηται;

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-202

213
214
τοὶ δέ, die Schleuderer, welche aus der Ferne Steine auf die Verteidiger der Stadtmauer werfen ( ἀκροβόλοι, ἀκροβολισταί). ἀμφιβόλοισιν: Schol. πάντοθεν βαλλομένοις.