Aeschylus Seven Against Thebes 288-365

Herbert Weir Smyth (Translator)

View: By Card

Seven Against Thebes. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Seven Against Thebes (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 288-368 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 288-368 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 288 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 288 focus
ποῖον δ᾽ ἀμείψεσθε γαίας πέδον
τῆσδ᾽ ἄρειον, ἐξαφέντες ἐχθροῖς
τὰν βαθύχθον᾽ αἶαν,
ὕδωρ τε Διρκαῖον, εὐ-
τραφέστατον πωμάτων
290
ὅσων ἵησιν Ποσειδῶν ὁ γαιάοχος,
Τηθύος τε παῖδες;
πρὸς τάδ᾽, ὦ πολιοῦχοι
οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ᾽
ὠγυγίαν Ἀΐδᾳ προϊάψαι δορὸς ἄγραν,
δουλίαν, ψαφαρᾷ σποδῷ
ὑπ᾽ ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν
305
περθομέναν ἀτίμως,
τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι,
ἢ ἔ,
νέας τε καὶ παλαιὰς
ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρ-
310
ρηγνυμένων φαρέων.
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις,
λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου·
βαρείας τις τύχας προταρβῶν.
ἀντ. β'.
κλαυτὸν δ᾽ ἀρτιτρόποις
315
ὠμοδρόπων νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι
δωμάτων στυγερὰν ὁδόν.
τί τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω
βέλτερα τῶνδε πράσσειν;
πολλὰ γάρ, εὖτε πτόλις δαμασθῇ,
320
ἒ ἔ,
δυςτυχῆ τε πράσσει·
ἄλλος δ᾽ ἄλλον ἄγει, φονεύ-
ει, τὰ δὲ πυρφορεῖ·
καπνῷ δὲ χραίνεται πόλισμ᾽ ἅπαν·
325
κορκορυγαὶ δ᾽ ἂν ἄστυ· πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις.
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται·
βλαχαὶ δ' αἱματόεσσαι
330
τῶν ἐπιμαστιδίων
ἀρτιτρεφεῖς βρέμονται.
ἁρπαγαὶ δέ, διαδρομᾶν ὁμαίμονες.
ξυμβολεῖ φέρων φέροντι,
καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ,
335
ξύννομον θέλων ἔχειν,
οὔτε μεῖον, οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι.
τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα.
ἀντ. γ'.
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν ἀλγύνει
κυρήσας, πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων·
340
πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος
γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς
ἐν ῥοθίοις φορεῖται·
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι,
τλῆμον αἰχμάλωτον εὐνὰν
345
ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς
δυςμενοῦς ὑπερτέρου,
ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν,
παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 288 focus
Ποῖον δ' ἀμείψεσθε γαίας πέδον
Ant. 1.
τᾶσδ' ἄρειον, ἐχθροῖς
ἀφέντες τὰν βαθύχθον' αἶαν
305
ὕδωρ τε Διρκαῖον εὐ-
τραφέστατον εὐτρεφέστατον πωμάτων
ὅσων ἵησιν Ποσει-
δῶν ὁ γαιάοχος
Τηθύος τε παῖδες ;
310
Πρὸς τάδ', ὦ πολιούχοι
θεοί, τοῖσι μὲν ἔξω
πύργων ἀνδρολέτειραν
κάκαν καὶ τὰν (καταρίψοπλον Μ2), ῥίψοπλον ἄταν,
ἐμβαλόντες ἄροισθε
κύδος τοῖσδε πολίταις,
καὶ πόλεως ῥύτορες ῥυτῆρες εὔεδροι εὔεδροί τε στάθητ'
ὀξυγόοις λιταῖσιν.
320
Οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ' ὠγυγίαν
Str. 2.
Κλαυτὸν δ' ἀρτιτρόποις ὠμοδρόπων
Ant. 2.
νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι
δωμάτων στυγερὰν ὁδόν·
335
τί ; τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω
βέλτερα τῶνδε πράσσειν.
Πολλὰ γάρ, εὖτε πτόλις δαμασθῇ,
ἐή, δυστυχῆ τε πράσσει·
ἄλλος δ' ἄλλον ἄγει, φονεύ-
340
ει, τὰ δὲ πυρφορεῖ· καπνῷ καπνῷ δὲ
χραίνεται πόλισμ' ἅπαν·
μαινόμενος δ' ἐπιπνεῖ λαοδάμας
μιαίνων εὐσέβειαν Ἄρης.
Κορκορυγαὶ δ' ἀν' ἄστυ, περὶ ποτὶ δ' ὁρκάνα
345
Str. 3.
πυργῶτις· πρὸς πτόλιν δ' ἀνδρὸς δ' ἀνὴρ
δόρει δορὶ κλίνεται καίνεται·
βλαχαὶ δ' αἱματόεσσαι
τῶν ἐπιμαστιδίων
ἀρτιτρεφεῖς ἀρτιβρεφεῖς βρέμονται·
350
Παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν
Ant. 3.
ἀλγύνει κυρήσας, πικρὸν δ'
ὄμμα θαλαμοπόλων θαλαμηπόλων·
πολλὰ δ' ἀκριτόφυρτος
360
γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς
ἐν ῥοθίοις φορεῖται.
Δμωΐδες δὲ καινοπήμονες <νέαι>
1
τλάμονες εὐνὰν <αἰχμάλωτον>
ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς
365
δυσμενοῦς ὑπερτέρου
ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν,
παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 288 focus
μέλει, φόβῳ δ᾽ οὐχ ὑπνώσσει κέαρ·
γείτονες δὲ καρδίας
275
μέριμναι ζωπυροῦσι τάρβος
τὸν ἀμφιτειχῆ λεών,
δράκοντας ὥς τις τέκνων
ὑπερδέδοικεν λεχαί-
ποῖον δ' ἀμείψεσθε γαίας πέδον
οἰκτρὸν γὰρ πόλιν ὧδ᾽ ὠγυγίαν
Ἀίδα προϊάψαι δορὸς ἄγραν,
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ
310
ὑπ᾽ ἀνδρὸς Ἀχαιοῦ θεόθεν
περθομέναν ἀτίμως.
τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι,
ἔ ἔ, νέας τε καὶ παλαιὰς
ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρ-
315
ρηγνυμένων φαρέων.
βοᾷ δ᾽ ἐκκενουμένα πόλις,
λαΐδος ὀλλυμένας μιξοθρόου.
βαρείας τοι τύχας προταρβῶ.
2
κλαυτὸν δ᾽ ἀρτιδρόποις ὠμοδρόπων,
320
νομίμων προπάροιθεν, διαμείψαι
κορκορυγαὶ δ᾽ ἀν᾿ ἄστυ, ποτὶ πτόλιν δ᾽
ὁρκάνα πυργῶτις.
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ δορὶ καίνεται·
βλαχαὶ δ᾽ αἱματόεσσαι
335
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμά-
δις πεσὼν ἀλγύνει κυρήσας·
345
πικρὸν δ᾽ ὄμμα θαλαμηπόλων.
πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος
γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς
ἐν ῥοθίοις φορεῖται.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 288 focus
ποῖον δ᾽ ἀμείψεσθε γαίας πέδον
τᾶσδ᾽ ἄρειον, ἐχθροῖς
305
ἀφέντες τὰν βαθύχθον᾽ αἶαν,
ὕδωρ τε Διρκαῖον, εὐ-
τραφέστατον πωμάτων
ὅσων ἵησιν Ποσει-
δὰν ὁ γαιάοχος
310
Τηθύος τε παῖδες.
πρὸς τάδ᾽, ὦ πολιούχοι
θεοί, τοῖσι μὲν ἔξω
πύργων ἀνδρολέτειραν
κάκαν, ῥίψοπλον ἄταν,
315
ἐμβαλόντες ἄροισθε
κῦδος τοῖσδε πολίταις,
καὶ πόλεως ῥύτορες εὔ-
εδροι [τε] στάθητ᾽
ὀξυγόοις λιταῖσιν. =
320
κλαυτὸν δ᾽ †ἀρτιτρόποις ὠμοδρόπων
νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι
δώματα στυγερὰν ὁδόν.
335
τί; τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω
βέλτερα τῶνδε πράσσειν·
πολλὰ γάρ, εὔτε πτόλις δαμασθῆι,
ἔ ἔ, δυστυχή τε πράσσει.
ἄλλος δ᾽ ἄλλον ἄγει, φονεύ-
340
κορκορυγαὶ δ᾽ ἀν᾽ ἄστυ, περὶ [πόλιν] δ᾽ ὁρκάνα
345
πυργῶτις.
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ δόρει καίνεται·
βλαχαὶ δ᾽ αἱματόεσσαι
τῶν ἐπιμαστιδίων
ἀρτιτρεφεῖς βρέμονται.
350
ἁρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαίμονες·
ξυμβολεῖ φέρων φέροντι,
καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ,
ξύννομον θέλων ἔχειν,
οὔτε μεῖον οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι.
355
τἀκ τῶνδε
εἰκάσαι λόγος πάρα. –
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσών
ἀλγύνει
κυρήσας· πικρὸν δ᾽ ὄμμα θαλαμοπόλων.
360
πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος
γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς
ἐν ῥοθίοις φορεῖται.
δμωίδες δὲ καινοπήμονες νέαι·
Translations (7)
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 288 focus
I attend, but through terror my heart sleeps not, and cares that press close upon my heart keep my dread alive, because of the host that hems our walls around; like as a dove, an all-attentive nurse, fears, on behalf of her brood, serpents evil intruders into her nest. For some are advancing against the towers in all their numbers, in all their array; (what will become of me?) and others are launching the vast rugged stone at the citizens, who are assailed on all sides. By every means, O ye Jove-descended gods! rescue the city and the army that spring from Cadmus.
What better plain of land will ye take in exchange to yourselves than this, after ye have abandoned to our enemies the fertile land, and Dirce's water best fed of all the streams that earth-encircling Neptune sends forth, and the daughters of Tethys? Wherefore, O tutelary gods of the city! having hurled on those without the towers the calamity that slaughters men, and casts away shields, achieve glory for these citizens, and be your statues placed on noble sites, as deliverers of our city , through our entreaties fraught with shrill groanings.
For sad it is to send prematurely to destruction an ancient city, a prey of slavery to the spear, ingloriously overthrown in crumbling ashes by an Achaean according to the will of heaven; and for its women to be dragged away captives, alas! alas! both the young and the aged, like horses by their hair, while their vestments are rent about their persons. And the emptied city cries aloud, while its booty is wasted amid confused clamours;—verily I fearfully forebode heavy calamities.
And a mournful thing it is for [maidens] just marriageable , before the celebration of rites for culling the fresh flower of their virginity, to have to traverse a hateful journey from their homes. What? I pronounce that the dead fares better than these; for full many are the calamities, alas! alas! which a city undergoes when it has been reduced. One drags another , slaughters, and to parts he sets fire—the whole city is defiled with smoke, and raving Mars that tramples down the nations, violating piety, inspires them.
Throughout the town are uproars, against the city rises the turreted circumvallation , and man is slain by man with the spear. And the cries of children at the breast all bloody resound, and there is rapine sister of pell-mell confusion. Pillager meets pillager, and the empty-handed shouts to the empty-handed, wishing to have a partner, greedy for a portion that shall be neither less nor equal. What of these things can speech picture?
Fruits of every possible kind strewn upon the ground occasion sorrow, and dismal is the face of the stewards. And full many a gift of earth is swept along in the worthless streams, in undistinguished medley. And young female slaves have new sorrows, a foe being superior , and fortunate as to their wretched captive couch, so that they hope for life's gloomy close to come, a guardian against their all-mournful sorrows.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 288 focus
.
.

Quelle contrée vous offrira sol préférable au sol thébain, si sous désertez ce pays de glèbe profonde, et l'eau de Dirké 1 , la plus nourricière des sources que font jaillir et Poséidon
qui ceint la terre et les enfants de Téthys 2 ? Ainsi donc, ô dieux maîtres de cette ville, sur ceux qui sont hors de ses murs, faites choir la lâcheté qui perd les hommes 3 , l'égare-
ment qui jette ses armes, et conquérez la gloire pour cette cité ; défenseurs de Thèbes, demeurez fidèles à vos sanc-
tuaires : nos gémissements aigus
vous implorent.
Il serait lamentable qu'une aussi vieille cité se vît jeter à l'Hadès, proie asservie par la lance, et, avec l'aveu des
de chastes vierges, avant les rites
qui cueilleront leur tendre fleur, prissent la route nouvelle d'une demeure abhorrée. Ah ! les morts, je l'assure, ont un meilleur destin ! Quand une cité succombe, hélas ! innombrables
sont ses maux. Tel vainqueur fait des prisonniers, tel autre tue ; ailleurs, on incendie. La fumée souille la ville entière. Arès souffle en furieux 6 , domptant
les hommes, violant tout ce qu'on révère.
Un peu plus agité.

Et voici des clameurs par toute la ville. Autour d'elle s'étend le filet où se prennent les places fortes 7 . Le guerrier s'affaisse sous la lance du guerrier. Les vagissements san-
glants des nourrissons élèvent leur plainte enfantine. Par-
Des fruits de la terre, de toutes sortes, sont tombés sur le sol, affligeant spectacle ! et l'œil des ménagères se remplit
d'amertume. Par masses, pêle-mêle, les dons de la glèbe roulent en torrents inutiles. Et des captives, encore novices à la souffrance, sanglotent en songeant au lit réservé à l'esclave,
au lit du soldat à qui le hasard les donne 8 : elles n'ont plus d'autre sort à attendre que de servir aux nuits d'un ennemi vainqueur, pour renforcer des douleurs déjà dignes de toutes leurs larmes.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 288 focus
I wou'd obey thee; but my breast
Yet pants with fear, and knows not rest:
Too near my heart distracting care
Wakes all the horrors of despair:
305
And as the trembling dove, whose fears
Keep watch in her uneasy bow'r,
Thinks in each rustling leaf she hears
The serpent gliding to devour,
I tremble at each sullen sound
310
Of clashing arms, that roars around:
With all their troops, with all their pow'rs,
Fierce they advance to storm our tow'rs;
Now hurtling in the darken'd sky,
What does my cruel fate prepare!
315
Rude, batt'ring stones incessant fly,
And all the missive storm of war.
Guard, ye great Gods, O guard our wall,
Nor let the tow'rs of Cadmus fall!
Ah, to what fairer, richer plain
320
Your radiant presence will you deign,
These fields abandon'd to the foes,
Thro' whose crisp'd shades and smiling meads,
Jocundly warbling as she goes,
Dirce her liquid treasures leads,
325
And boasts that Tethys never gave,
Nor all her nymphs, a purer wave!
Deign then, ye Gods that guard this land,
Here deign to take your hallow'd stand:
Assert your glory: on the foe
330
Pour rout, and havoc, and dismay,
Confusion wild, foulwith'ring woe,
And flight, that flings his arms away.
Hear then the mournful, solemn strain:
For dreadful were its fate, should this strong wall,
335
This ancient, rampir'd city, fall,
And spread its light dust o'er th' encumber'd plain,
Beneath the proud Achaian spear,
Dishonour'd, sunk, the waste of war.
Should the fresh virgin's bloom, the matron's age,
340
By the fierce victor's firey rage,
'Their robes all rent, their bleeding bosoms bare,
Be drag'd by their looseflowing hair,
Like horses, a reluctant prize;
The desolated streets reechoing to their cries,
345
Before my sad presaging soul
What scenes of imag'd horror roll!
I see the tender virgin's woe,
E'er yet her ripen'd beauties glow;
The hateful way I see her tread,
350
Forcibly torn from her sweet home:
Happier, far happier are the dead;
They rest within the silent tomb.
But, the walls humbled to the ground,
What dreadful mis'ries rage around!
355
Furious one leads the vengeful bands;
One stains with blood his reeking hands;
Wide roll, outrageous to destroy,
The dusky smoke, and torrent fires;
Whilſt slaught'ring Mars with hideous joy
360
The heav'ncontemning rage inspires.
From house to house, from street to street u ,
The crashing flames roar round, and meet;
Each way the firey deluge preys,
And girds us with the circling blaze.
365
The brave, that 'midst these dire alarms
For their lost country greatly dare,
And fir'd with vengeance rush to arms,
Fall victims to the bloodstain'd spear x .
The bleeding babe, with innocent cries,
370
Drops from his mother's breast, and dies,
See rapine rushes, bent on prey,
His hasty step brooks no delay.
The spoiler, loaded with his store,
Envious the loaded spoiler views;
375
Disdains another should have more,
And his insatiate toil renews.
Thick on the earth the rich spoil lies y :
For the rude plunderers' restlessrolling tide,
Their worthless numbers waving wide,
380
Drop in their wild haste many' a glitt'ring prize.
Whilſt, in her chaste apartment bred,
The trembling virgin captive led,
Pours, in the anguish of her soul, the tear:
And, torn from all her heart holds dear,
385
The youthful bride, a novice yet in woe,
Obeys the haughty, happy foe.
But e'er such horrors blast my sight,
May these sad eyes close in eternal night z !
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 288 focus
Taccio; ma, sbigottito, requie non trova il cuore
nel sonno. Le finitime
angosce in esso accendono il terrore
320
dell'incombente esercito:
cosí pei nidïacei
teme i serpi, funerei
compagni al loro talamo,
la trepida colomba.
325
Questi alle torri incalzano:
sono turba, son popolo !
Di noi che mai sarà ?
Quest'aspra furia scagliano
di sassi, che su i miseri
330
giú da ogni parte piomba.
Di Giove o figli, o Superi,
salvi mandate il popolo
di Cadmo, e la città!
1 Antistrofe I
Dove mai troverete piú devota una terra,
335
se adesso in questo fertile
campo lasciate infurïar la guerra,
e su le scaturigini
di Dirce, la purissima
fra quante acque Posidone
340
che il suol crolla, e di Tètide
* effondono i figliuoli.
O Numi della Patria,
or voi, questo sterminio
su chi stringe le mura
345
torcete, sí che gittino
l'armi, e la vostra gloria
alta per Tebe voli.
A udir le patrie suppliche,
restar su l'are piacciavi,
350
nella patria sicura.
2 Strofe II
Tristo sarebbe, questa vetusta città, precipite
preda alle cúspidi,
piombar nell'Ade, conversa in cenere,
distrutta schiava fra indegni vincoli,
355
come gli Dei
vollero, e oprarono gli uomini Achei.
E trascinate le donne vedove,
ahimè, le vecchie presso alle giovani,
come cavalle, per la cesarie,
360
fatte a brandelli le vesti. Ed ulula
la città vuota, mentre esse vanno
fra le commiste grida, a rovina.
lo tutta tremo già per il grave futuro danno.
2 Antistrofe II
Ahi, quale pianto, pria delle nozze, le intatte vergini
365
vederle muovere, per la cesarie
tratte, a le case che ancora tenere
le coglieranno! Per certo assevero
che miglior sorte
di questa s'ebbe chi trovò morte.
370
Ahimè, ché orribili sciagure, orribili,
sopra una vinta città s'aggravano.
Questi trafigge, prigioni stràscica
quegli, ed un altro le fiamme suscita.
Sozza è di fumo la città tutta:
375
ché, furïando, Marte ivi soffia,
sterminatore, ch'entro nei cuori la pietà brutta.
3 Strofe III
Tutto è fragor: di torri su la rocca
alta una rete stendesi.
Sotto i colpi dell'un l'altro trabocca:
380
i cruenti belati
alle mammelle suonano
dei pargoli mo' nati:
è della fuga il bottino fratello:
carchi di preda, urtano questo in quello:
385
quei che privo ancor n'è, l'un l'altro chiama
partecipe al saccheggio:
ché minor parte o ugual, nessuno brama.
Qual presagio da ciò formare io deggio?
3 Antistrofe III
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 288 focus
Cura, pre timore non quiefcet cor:
Vicinæ cordi ſolicitudines inflammant me,
Metus populum obſesſorem,
Draconem tanquam ob caufam prolis
275
Verita est lectorum
Laborans difficultate nidificandi omniu predæ exe
poſita columba.
Certè enim ad turres cateruatim
Et gregatim cunt, quò me uertam
280
Quid in dubios inijciunt
Ciues telum lacrymoſum?
Omni modo generofi
Dij urbem exercitum Cadmigenam defendite.
Quale dabitis terræ solum
285
Hæc melius, hostibus relinquentes
Optimam terram, aquamq; Dirceam,
Feracißimam fluuiorum,
Quoſcunq; emittit perterricrepus Neptunus
Filiją; Tethyos. Præterea defenfores
290
Dij, illis qui extra mænia ſunt, pernicioſum
Et uaftans nocumentum inijcientes,habebitis
Laudem:ciuibus uerò & urbi custodes
Tuti ſtate, luctuoſis precibus.
Miserum enim, urbem antiquam
295
Plutoni mittere, captam hasta,
Seruilem tenui puluere,
A'uiro Achæo diuimitus depopulatam,
Dedecus erit:
manu basq; captas ducere, heu heu
300
Puellas matronas, equorum more,
Circum rumpentium uela capillorum.
Clamat urbs uacua,
Predâ corruptâ clamore mixta.
Atrocem fortunam timeo.
305
Lacrymabile eſt puellis, crudeliter
Ante iura connubialia migrare
Ex domibus suis inuisa uia,
Quid prædico eum qui interijt,
Meliora his habere?
310
Multa ſunt, quando urbs expugnata fuerit,
Heuheu infœliciter agere:alius alium
Ducit, interficit, hæc ignem ferunt,
Fumo uerò inquinatur omnis urbs.
Furens uerò inſpirat hominum domitor
315
Cruentans pietatem Mars
Eiulatus it per urbem, per urbem
Machina turrica,à uiro
Vir haſta interficitur.
ciulatus cruenti
320
Lactentium pueriles ſtrepunt:
Rapinæ difcurrerunt fraterne.
Congreditur onustus onusto,
Vacuusq; uacuum prouocat,
Conſortem uolens habere
325
Neq; minus neq; æqualiter cupiens.
Quædam ex his conijcere poßunt ratione.
Omnigena uerò fructus in terram cadens
Molestia est illis qin eŭ inciderut, acerb.oculus cubi
Multum immenſarū frugũ terre donu (cularioru
330
Inutilibus fluctibus fertur.
Famule uerò communia patientes iuuenes
Mifera, cubile captiuum uiri
Fœlicis tanquam longe inimici habebunt
Spes est nocturnum finem accedere,
335
Flebilium dolorum adiutorem.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 288 focus
I mark his words, yet, dark and deep,
My heart's alarm forbiddeth sleep!
Close-clinging cares around my soul
Enkindle fears beyond control,
255
Presageful of what doom may fall
From the great leaguer of the wall!
So a poor dove is faint with fear
For her weak nestlings, while anew
Glides on the snaky ravisher!
260
In troop and squadron, hand on hand,
They climb and throng, and hemmed we stand,
While on the warders of our town
The flinty shower comes hurtling down!
Gods born of Zeus! put forth your might
265
For Cadmus' city, realm, and right!
What nobler land shall e'er be yours,
If once ye give to hostile powers
The deep rich soil, and Dirce's wave,
The nursing stream, Poseidon gave
270
And Tethys' children? Up and save!
Cast on the ranks that hem us round
A deadly panic, make them fling
Their arms in terror on the ground,
And die in carnage! thence shall spring
275
High honour for our clan and king!
Come at our wailing cry, and stand
As thronèd sentries of our land!
For pity and sorrow it were that this immemorial town
Should sink to be slave of the spear, to dust and to ashes gone down,
280
By the gods of Achaean worship and arms of Achaean might
Sacked and defiled and dishonoured, its women the prize of the fight—
That, haled by the hair as a steed, their mantles dishevelled and torn,
The maiden and matron alike should pass to the wedlock of scorn!
I hear it arise from the city, the manifold wail of despair—
285
Woe, woe for the doom that shall be—as in grasp of the foeman they fare!
For a woe and a weeping it is, if the maiden inviolate flower
Is plucked by the foe in his might, not culled in the bridal bower!
Alas for the hate and the horror—how say it?—less hateful by far
Is the doom to be slain by the sword, hewn down in the carnage of war!
290
For wide, ah! wide is the woe when the foeman has mounted the wall;
There is havoc and terror and flame, and the dark smoke broods over all,
And wild is the war-god's breath, as in frenzy of conquest he springs,
And pollutes with the blast of his lips the glory of holiest things!
Up to the citadel rise clash and din,
295
The war-net closes in,
The spear is in the heart: with blood imbrued
Young mothers wail aloud,
For children at their breast who scream and die!
And boys and maidens fly,
300
Yet scape not the pursuer, in his greed
To thrust and grasp and feed!
Robber with robber joins, each calls his mate
Unto the feast of hate—
The banquet, lo! is spread—seize, rend, and tear!
305
No need to choose or share!
And all the wealth of earth to waste is poured—
A sight by all abhorred!
The grieving housewives eye it; heaped and blent,
Earth's boons are spoiled and spent,
310
And waste to nothingness; and O alas,
Young maids, forlorn ye pass—
Fresh horror at your hearts—beneath the power
Of those who crop the flower!
Ye own the ruffian ravisher for lord,
315
And night brings rites abhorred!
Woe, woe for you! upon your grief and pain
There comes a fouler stain.
[ Enter, on one side, The Spy; on the other, Eteocles and the Six Champions.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 288 focus
Ich will's; doch Furcht läßt den Geist nimmer ruh'n,
Und des Herzens Nachbarin, die Sorge,
Weckt die Glut der Schrecken.
270
Um Wall und Thor stürmt der Feind;
Ich zitt're, wie Tauben bang
Um ihre Brut zittern, wann neben ihr Drachen sich
Drohend im Nest gelagert.
Denn dort wider die Thurmhöh'n
275
Strömt wildflutend ein Heerstrom
An. Was fürcht' ich und hoff' ich?
Hier prallt wider die Meinen,
Ringsum Alles zerschmetternd,
Hagel kantiger Steine.
280
Wie ihr vermögt, Götter, Geschlecht von Zeus, 1
Beschirmt Stadt und Volk,
Schüßt das Geschlecht des Kadmos!
Erste Gegenstrophe.
In welches Land könnt ihr zieh'n, schöner, als
Dieses Land? O laßt sie nicht dem Feinde, 2
285
Diese Segensauen,
Und Dirke's Born, dessen Trunk
Erfrischt, wie kein andrer sonst,
So viel der Meerherrscher aussendet, der rings das Land
Gürtet, und Tethys' Töchter!
290
Auf denn, schügende Götter
Der Stadt, sendet dem Feinde
Vor der Burg des Verderbens
Fluch, der Waffen und Männer
Mordend rafft, und erstreitet
295
Siegesehre den Meinen!
Rettet die Stadt, wahret den alten Sik,
Der lautklagenden
Bitte das Ohr erschließend!
Zweite Strophe.
O Leid, stürzte die ehrwürdige Stadt
300
In den Hades hinab, Beute des Speeres,
Dienstbar, düsterer Asche Raub,
Nach göttlichem Rath schmählich vertilgt
Unter der Macht Achäa's,
Würden die Frau'n weggeschleppt in Knechtschaft,
305
Alle, jung und alte,
Gleich Kampfrossen am Haar,
Ihr hinflatternd Gewand rings zerfest!
Weit hallt umher die menschenöde Stadt,
Wenn der Entführten Geschrei sterbend sich mischt:
310
Vor solch graunvollem Loose beb' ich.
Zweite Gegenstrophe.
O Leid, zöge die Braut, eben erblüht,
Vor der Feier der frischpflückenden Brautnacht
Weg vom Haus den verhaßten Weg!
Was sag' ich es noch? Glücklicher ist,
315
Welchen der Tod entraffte!
Vieles ja muß, wenn der Feind die Stadt nahm,
Grauses muß sie dulden:
Ringsum schaltet Gewalt,
Und Mord wüthet, und Brand lodert auf.
320
Geschwärzt vom Nauche qualmt die ganze Stadt;
Völkervertilgend in Wuth, schnaubt er herein,
Verunreint fromme Stätten, Ares.
Dritte Strophe.
Dumpf in den Gassen Aufruhr:
Die Stadt umzäunt ein Thurmwall.
325
Dem Mann sinkt der Mann, sterbend von der Lanze Stoß.
Blutaufröchelndes Wimmern
Sterbender Säuglinge stöhnt,
Die man der Brust entrissen.
Wüstes Schweifen, wilder Naub verschwistern sich:
330
Auf den Plünd'rer stößt der Plünd'rer,
Und der Leere ruft dem Leeren,
Will zum Raubgenossen ihn;
Doch das Mind're, doch das Gleiche wünscht er nicht.
Und nun - auf welches Schicksal hoffen wir?
335
Dritte Gegenstrophe.
Jegliche Frucht des Feldes,
Zerstreut am Grund, verkümmert,
Und wehmüthig blickt, härmet sich die Schaffnerin.
Auch viel Gaben der Erde
Nafst durcheinandergewühlt
340
Nichtige Flut von dannen.
Und die neuen Mägde, die der Speer gewann,
Dulden ungewohnte Schmerzen
Auf des stolzen Siegers Lager.
So in Feindes Händen bleibt
345
Eine Hoffnung nur: die Todesnacht erscheint,
Des schwermuthvollen Leides Löserin.

Notes on the current edition

Seven Against Thebes

1. In this highly condensed passage, contrasted with the note of the misery of an enforced union is an undertone of the happiness of a marriage of love. ἀνδρός is at once man and husband, τέλος rite and consummation, ἐλπίς expectation of sorrow and joy.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-412

βαθύχθον᾽:
Badiyora
G. Mosc. 1. Par. C. Vind. 1. 3.
288

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-413

αἶαν:
alav
omittunt Vind. 1.3.
288

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-414

εὐτραφέστατον:
EvτoaqéσTatov
G. Cantabr. 1. Mosc. 1. 2. Par. A. B. C. K. L.
εὐτραφεστάτων
Ven. Β.
εὐτρεφέστατον
Μ. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
289

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-415

πωμάτων:
пшμάτшv
M. Cantabr. 1. Par. L. et ut videtur Ven. A. Ceteri
πομάτων
.
290

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-416

ὅσων:
ὅσον
Lips.
ὅδων
Par. E.
291

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-417

ἵησιν: Libri
no
. Ex Par. B. Faehsius affert γρ.
θησιν μετὰ τοῦ ν
.
291

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-418

Ποσειδῶν:
лоσεdar
M. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2.
ποσειδών
Vit. Turn.
πωσειδῶν
Ald. Rob. Ceteri
ποσειδῶν
.
291

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-419

γαιάοχος:
supra scriptum
in Vit. omissum in Cantabr. 2.
γαιήοχος
Vit.
γεάοχος
Ald.
291

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-420

πολιοῦχοι:
пoмovуο
M. Lips. Ald. Turn. et
σoov
supra scripto Vit.
πολισοῦχοι
G. Mosc. 2. Par. L. Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολισσοῦχοι
Arund. Rob.
293

294. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-421

θεοί:
τεοὶ
Αld.
294

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-422

ἀνδρολέτειραν:
ἀνδρ᾽ ὁλέτηραν
G.
295

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-423

ἄταν, ῥίψοπλον ἄταν:
zaiταgioдλov άtav
a pr. manu M. ex quo sec. manus
zai Tàν óíþолhov йtav
fecit, idque in ceteris libris omnibus est, nisi quod
zai tv
est in Ven. B. ultimum autem vocabulum in G.
urtav
scribitur. Ineptissimum
xai tàv
ferri non potest. Dedi quod olim in Observationibus criticis proposui,
ἦταν, ρίψοπλον ἄταν
. Quamquam dubitari potest, an scripserit Aeschylus, quod cum formis litterarum magis congrueret,
ἀνδρολέτειραν κάκαν, ῥίψοπλον ἄταν
, ita quidem, ut
iyonλov arar
per appositionem, explicandis praecedentibus verbis, adiectum putetur. Virgines has non dedecet ignaviam optare hosti.
296

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἐμβαλόντες:
ἐμβαλλόντες
sic G.
βαλλόντες
Ald.
βαλόντες
Lips. Turn.
297

297. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-425

ἄροισθε:
ἄροιτε
Arund.
ἄρ᾽ οἶσθ᾽ ἂν
Ven. B.
297

298. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-426

τοῖςδε πολίταις:
τοῖςδε πολίταις
Blomfieldius, et sic G. Ceteri
τοις de no-kitais
, quorum dativorum utrique in Vit.
v
supra adscriptum est.
298

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-427

ῥύτορες:
Qúτoges
M. adscripto supra ad
o
a recentiore manu
7
. Ceteri
φυτῆρες
. Verum esse videtur
ούτορες
. Sic hic versus strophico accurate respondet.
299

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-428

τε στάθητ᾽: Sed post
vedoor
excidit vocabulum. Quare in initio sequentis versus lacunae signa posui.
Tε
vocalem a recentiore manu in litura habet in M. Omittit
Tε
Cantabr. 2.
orά
M. Cantabr. 1. Par. A. B. Vulgo
orάnte
, et sic G. Vit. ex correctione, quum antea in utroque fuisset
orάoite
, quod Par. E. F. habent.
orά9te
, supra scripto
ot
, Lips.
300

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-429

λιταῖσιν:
λιταῖς
Vind. 2. 4.
λυταῖς
Par. E.
301

302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-430

ὧδ᾽:
'
M. Arund. Cantabr. 1. Par. K. L. Ven. B. idemque adscriptum, ut videtur, in Par. B.
Ty ad'
fuerat in G. sed
&
erasum est. Ceteri
d'
, idque in M. recentior manus supra adscripsit.
302

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-431

Ἀΐδᾳ:
dida
a pr. manu,
didau
a recentiore M.
aida
G. Lips. Ven. B. et supra ultimam syllabam scripto
Vit
.
aida
Ven. A. et sic vel
aida
Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. E. H. K. L.
ïda
Ald. Rob.
idi
Aug. Turn.
303

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-432

προϊάψαι:
προσάψαι
G.
303

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-433

δουλίαν:
δουλίαν
margo Aldinae apud Burtonum. Libri omnes
δουλείαν
.
304

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-434

ψαφαρᾷ:
yagrou
Ven. B.
σπαqaçã
, adscripto in margine
pagaçã
, Lips.
304

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-435

ἀνδρὸς:
ὑπ' ἀνδρός τ'
G.
305

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-436

περθομέναν:
πορθουμένων
G. Par. E. Vind. 3. 4. Male haec interpungi et intelligi video. Coniungunt enim
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ
. Hoc dicit poeta, miserabile est urbem tam antiquam ab hostili hasta servam ad Orcum detrudi, atro cinere (i. e. flammis) ab Achivo viro deorum voluntate turpiter expugnatam.
306

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-437

τὰς δὲ κεχειρωμένας:
τάσδε
G.
τάς δε
Ald. Rob.
τὰ
Par. L.
κεχηρωμένας
, ad η a recentiore manu et supra scripto, M.
κεχηρωμένα
Par. L.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμένας
Ven. Β. γρ.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμέναις
Par. B.
307

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-438

ἢ ἔ:
yeo
Par. E. Ald. M. et sic bis habent Arund. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. L. N. Ven. B. quater Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. ter G. Ald. Rob. Turn.
308

310-311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-439

περιρρηγνυμένων:
περιρηγνυμένων
M. a sec. manu et Cantabr. 1. Par. A. B. L. Rob.
περιρηγνυμένων
M. a pr. manu et Par. Ε. N. Colb. 1.
πέρι φηγνυμένων
Vit. Ox. Ven. A. Ald.
περιερηγμένων
Par. G. γρ.
περὶ ἐρηγμένων
Par. B.
περιερρηγμένων
Turn. et sic Lips. in quo hoc et sequens vocabulum a sec. manu in margine scriptum est.
περιρρηγνυμένων
, sed eraso ε ante ρ, G.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-440

NA:
φαρέων
iambi mensuram habet.
311

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-441

βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις:
βοᾷ δ' ἐκκενουμένα πόλις
M. Turn. et sic reliqui, ut videtur, plerique libri.
ἐκκενουμένῃ
Vit. Lips. Ald. Rob.
ἐκκενωμένα
Ox.
ἐκκεινουμένα
, ad ει supra scripto, G. Deest huic versui syllaba ad mensuram antistrophici, in quo δὲ cum Brunckio delere durum est. Paene nulla mutatione facta scripsi
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις
.
312

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-442

λαΐδος ὀλλυμένας: Ad
α
in
λαΐδος
a recentiore manu
η
supra adscriptum in M. et Cantabr. 2. In margine M. ab alia recentiore manu
λείας
adscriptum est.
λῄδος
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
ὀλυμμένας
Par. G.
ὀλλυμένης
Mosc. 1.
κτεινομένης
Mosc. 2.
313

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-443

βαρείας τις τύχας προταρβῶν:
βαρείας τοι
M. Vit. Lips.
βαρείας τε
G.
βαρείας
omissa particula Ox. Par. C. E. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Rob. Turn. Deinde libri
προταρβώ
, nisi quod
προταρβῷ
habent Ald. Rob. Mirum quantum hic versus friget, sive chori haec, sive civitatis verba esse putes. Equidem non dubium esse puto quin poeta scripserit
βαρείας τις τύχας προταρβών
, ut illud τις explicatio sit eorum quae praecedunt, hoc modo, clamitat, dum diripitur, civitas, pereuntis flebilis turbae gravem metuentes sortem cives. Similiter, ut hic, male insereretur chori ipsius aliqua sententia in fine tertiae strophae et tertiae antistrophae.
314

315-317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-444

κλαυτὸν δ᾽ ἀρτιτρόποις ὠμοδρόπων νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι δωμάτων στυγερὰν ὁδόν:
κλαυστὸν δ’
Rob.
κλαυτόν τ'
Ox. Deinde libri
ἀρτιτρόποις
, sed in M. ad
τ
a secunda manu
δ
supra adscriptum est. Vtramque lectionem scholia memorant. In proximo versu
ὠμοτρόπων
habent Vit. Rob. γρ.
ὠμοτρόπων
Par. B. Ceteri
ὠμοδρόπων
. Prorsus corrupte, nisi typographi quoque errores accesserunt, Par. E.
αὐτοτρόποις ἀυμοδρόπων
. Haeserunt in hoc loco et veteres interpretes et recentiores. Verissimum est
ἀρτιδρόποις
, quo significantur puellae quibus modo ab hostibus erepta est virginitas. Simili verbo utitur Aeschylus in Suppl. v. 339.
κλάδοισι νεοδρόποις
. Nihil tritius quam florem de virginitate dici, ideoque etiam decerpere. Pindarus Pyth. IX. 109.

315-317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-445

χρυσοστεφάνου δέ οἱ ἥβας καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι ἔθελον: [Quoted from Pindar.]

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-446

προπάροιθεν:
προπάροιθε
Cantabr. 1. 2. Ven. B.
316

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-447

τί τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω:
τὶ τὸν
Ald. Rob.
φθήμενον
Lips.
γάρ τοι
pro
γὰρ
G. Ad
προ
in
προλέγω
in M. recentior manus
περισσόν
supra adscripsit. In M. Vit. post
τί
interpunctum est, ut in editionibus inde a Turn. fieri solet. Sed insolens est nudum τί; Ex codicis G. scriptura hoc effici potest,
τί γάρ ; φθίμενόν τοι προλέγω βέλτερα τῶνδε πράσσειν;
Et potest hoc verum videri. Eadem sententia est Blomfieldii. Suspiceris autem ita etiam scholiastam legisse, cuius haec est adnotatio, τί γὰρ δεῖ πολλὰ λέγειν; ὁ προτεθνηκώς εὐτυχῶς πράσσει πλέον τοῦ ζῶντος. Potest tamen reliquorum omnium librorum scriptura defendi, si haec omnia coniunguntur atque ita intelliguntur, quid enim opus est dicere, mortuum meliore conditione frui?
318

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-448

εὖτε πτόλις: Hunc versum et duos sequentes omittit Par. L.
εἶτε πτόλις
Arund. Rob. et sic Porsonus. Ceteri
εὖτε πόλις
. Brunckius posuerat
εὖτ᾽ ἂν πόλις
.
320

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-449

ἒ ἔ:
έ έ
Μ. et sic bis à G. Vit. Lips. Ven. Β. Αld. Rob. Turn. quater Par. E.
αι αι
Taur. Omittit interiectiones Par. K.
321

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-450

δυςτυχῆ τε πράσσει:
δυστυχεῖ τε
Ven. Β.
δυςτυχῆ γε
Brunckius, parum memor Graecos πολλὰ καὶ κακά dicere.
πράσσει
M. G. Vit. Lips. et
πάσχει
superscripto Par. G.
πράσσεις
Par. E.
πράσσειν
Οx. Ald. Rob. Turn.
322

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-451

τὰ δὲ πυρφορεῖ:
τὰ δὲ πυρφορεῖ
Μ. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. L. Ven. B. Rob. Ad
πυρφορεῖ
in M. recentior manus
καίεται
supra adscripsit.
τὰ δὲ καὶ πυρφορεῖ
G. Turn.
τάδε, καὶ πυρφορεῖ
Αld.
πυρφορεῖς
Par. E.
324

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-452

χραίνεται:
δὲ
Brunckius male delevit. V. ad v. 312. Non videtur omissum esse in Par. B. sed negligens fuisse Faehsius. γρ.
κρίνεται
Par. Β.
αἴνεται ἄταν
ex Par. E. affertur.
325

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-453

ἐπιπνεῖ:
δ᾽ ἐπιπνεῖ
M. G. Lips. Rob. Turn.
δ᾽ ἐπιτνεῖ
Vit. Ald.
δὲ πιτνεῖ
Cantabr. I. Par. A. B. Ven. B. Brunckius glossam affert
ἐμπίπτει
et in Par. B. etiam
ἐπίπνει
reperiri scribit: Fachsius haec adnotavit,
ἐπιπνεῖ
. γρ.
πιτνεῖ
.
ἐμπίπτει
.
326

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-454

ἂν ἄστυ· πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις:
ἂν ἄστυ
M. Rob.
ἀνὰ ἄστυ
G. Vit. Ven. A. Ald. Turn.
ἀνὰ ἄστυμα
Lips. Deinde vulgo sequitur
ποτὶ πτόλιν δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτες
.
328

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-455

πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις: Ιn Μ.
ποτιπτόλιν
scriptum.
πρὸ τί πτόλιν
Taur. et ex emendatione G. quum antea
ποτί πτόλιν
fuisset.
ποτὶ πτόλιν
Lips. Turn.
ποτὶ πόλιν
Vit. Ox. Ven. A. B. Ald. Rob.
ὁρκάνα
M. Vit. Cantabr. 1. Par. A. B. L. et supra adscripto Lips.
ὁρκάνη
Ald. Rob. Turn.
ὁρκάνε
G. Vind. 1.3. Omisso
πτόλιν
vel
πόλιν
, quod interpretis est, scripsi
πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις
.
328

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-456

πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται:
δ'
a recentiore, ut videtur, manu additum in G. Post
ἀνὴρ
sequitur vulgo
δορὶ καίνεται
. Ex Par. E.
δόρυ
enotatum.
κλίνεται
, supra scripto a recentiore manu
και
, M. et supra scripto
καίνεται
Par. L.
κραίνεται
Lips.
καίνεται δορὶ
Vit. Sola Rob. editio
ὑπὸ δορὶ καίνεται
. Accommodandus erat hic versus antistrophico. Quare scripsi
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται
. Facillime
ἀμφὶ
inter
ἀνὴρ
et
δορὶ
excidere potuit.
329

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-457

βλαχαὶ δ' αἱματόεσσαι:
βλαχαὶ
M. Vit. Lips. Turn.
βληχαὶ
G. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. K. Ask. A. Ald. Rob.
αἱματόεσαι
Lips.
330

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-458

τῶν ἐπιμαστιδίων:
τῶνδ᾽
Par. E.
ἐπὶ μαστίδι
Lips.
ἐπιμαστιγίδων
sic G.
331

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-459

ἀρτιτρεφεῖς:
ἀρτιτρεφεῖς
M. Vit. Lips. Par. A. Ven. B. Rob.
ἀρτιβρεφεῖς
G. Ox. Par. B. H. Ven. A. Ald. Turn.
ἀντιστραφεῖς
Par. E. Vagitum dicit infantium, quos modo matres occisae mammis admoverant.
332

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-460

διαδρομᾶν:
ἁρπαγαὶ δὲ
Ald.
διαδρομὰς
G. Mosc. 1. Taur. Vere poetica est et optime cum sequentibus congruens explicatio, ad quam animum attollere ausus est alter scholiastes, et rapinae fiunt, sorores' discursalionum.
333

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-461

ξυμβολεῖ:
ξυμβολεῖ
Μ. Vit. Turn. In M. non
βάλλει
, sed
ἄλλος
a recentiore manu supra adscriptum est.
ξυμβλεῖ
Par. F.
ξυμβαλεῖ
Cantabr. 1. Ox. Ven. A. Vind. 4. Ald. Rob. et
λ
superscripto Mosc. 1.
ξυμβαλῇ
Lips.
συμβαλεῖ
Par. E.
ξυμβάλλει
G. (sic G.) Mosc. 2. Par. L. Ven. B. (sic) Vind. 1. 3.
ξυμβαλεῖ
correctum in
ξυμβάλλει
, οι γρ.
ξυμβαλεῖ
Par. B. Hesychius
συμβολεῖ, συντυγχάνει
.
334

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-462

καλεῖ:
λαλεῖ
Cantabr. 1.
335

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-463

ξύννομον:
ξύννομον
G. Cantabr. 1. Par. C. Ald. Rob. et altero ν super- scripto Cantabr. 2.
336

337-338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-464

ἴσον λελιμμένοι. τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα:
ἴσον
Vit. Ald. Rob.
λελιμμένοι
Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. B. Ask. A. et ad ι superscripto Mosc. 1.
λελημμένοι
M. G. Par. C. E. et ad ι superscripto Ven. B.
λελημένοι
Lips.
λελειμμένοι
, superscripto ι, Vit.
λειμμένος
Ox. Ald. Rob. Turn.
λελημμένος
, superscripto ι, Ven. A. Post
λελιμμένοι
vulgo plene inter- pungitur. In proximo versu libri
τίν ἐκ τῶνδ᾽
, nisi quod Μ.
τί· ἐκ τῶνδ᾽
habet, sed cum litura post
τί
et adscripto in margine a recentiore manu
τίν' ἐκ
. Secunda manus hoc adscripsit scholion, τί ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι. τί δεῖ ὑπονοῆσαι ἐκ τούτων, ἢ πένθη καὶ συμφοράς; Non scripsisse Aeschylum
τίν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγον πάρα
; et antistrophicus versus et haec ipsa verba docent. Nam in media malorum captae urbis descriptione frigidissime talis sententia insereretur, eodem modo ut in fine strophiae secundae. Coniungenda haec sunt cum praecedentibus atque ita scribendum
ξυμβολεῖ φέρων φέροντι, καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ, ξύννομον θέλων ἔχειν, οὔτε μεῖον, οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα.
i. e. οὔτε μεῖον ὧν vel οὔτ᾽ ἴσον οἷς. Praeda onustus alii rapta ferenti obvius est; vacuus vacuum advocat, nec minus nec tantum, quantum illos, quos ferentes aliquid vident, rapuisse coniicere licet, sed plus cupientes.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-465

παντοδαπὸς ... χαμάδις ... ἀλγύνει:
παντοδαπής
Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K.
χαμάδης
G. Lips.
ἀλγυνεῖ
Vit.
ἀγύνει
Par. E.
ἀργύνει
Ald.
339

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-466

κυρήσας, πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων: Libri
κυρήσας πικρὸν δ᾽ ὄμμα θαλαμηπόλων
, nisi quod
κηρύσας
habet Lips.
ὄμα
G.
θαλαμηπόλλων
Colb. 1. Articulum
τῶν
ante
θαλαμηπόλων
auctore Arnaldo in Animadv. p. 194. male inseruit Brunckius eumque secuti Schutzius et Porsonus. Post
κυρήσας
vulgo interpungitur. Removendam esse interpunctionem manifestum est, idque intellexit etiam Wellauerus, qui
πικρὸν δ’
in
πικρῶν
mutandum censuit. Lenius visum est
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν ἀλγύνει κυρήσας πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων
.
340

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-467

πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος:
πολλὴ δ'
Cantabr. 2. Rob. Turn.
ἀκρυτόφυργος
Ald.
ἀκριτόφυτος
Rob.
φυγάς
ex Par. E. affertur.
341

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-468

οὐτιδανοῖς:
οὐτιδανεῖς
G.
οὐτιδανοῖσιν
Par. N.
342

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-469

ἐν ῥοθίοις:
ἐν ῥοθίοις
Vit. Arund. Ven. Β. Vind. 3.
ἐν ῥοθίοισι
Μ. et ceteri.
343

344-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-470

δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἰχμάλωτον εὐνὰν ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον: Hi versus vulgo sic leguntur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι τλήμονες εὐνὴν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου. ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων αλγέων ἐπίρροθον.
Variae lectiones hae sunt. V. 344.
κοινοπήμονες
Rob.
νέαι
omittit Ven.B.
δμωΐδεσι δὲ καινοπημόνεσι νέαις πλημόνεσιν
ex Par. B. Faehsius pro verbis
δμωΐδες - τλήμονες
alert.
τλήμονας
Lips. Deinde v. 347.
ὑπερτέρους
Ald. Tum v. 348.
ἐλπίς ἐστιν
Vit.
ἐλπὶς δ᾽ ἐστὶν
Colb. 1.
μολεῖν
. γρ.
ὁμιλεῖν
Par. B. Denique v. 349.
παγκλαύτων
Μ. Turn.
παγκλαύστων
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Vind. 1. 3. Ald. Rob.
ἀχέων
pro
ἀλγέων
Cantabr. 1.
πημάτων
Par. L. Nihil sani est apud scholiastas. Schutzius quod ego olim conieceram,
τλᾶμον εὐνάν
, recepit, commate post
εὐτυχοῦντος
interpungens, quae autem inde sequuntur, sine interpunctione continuans. Interpretatur ita, novae- que ancillae novo dolore affliguntur ob miserum servile connubium beati viri, adeo ut sub immiti domino unica spes iis in aeterna nocte relinquatur, finem flebilibus aerumnis impositura. Haec probari non possunt. Vt alia taceam, ἀνὴρ εὐτυχῶν non potest simpliciter felix vel opulentus esse. Nam si quis talem propterea, quod superbior sit, commemorari putat, at melior est servae conditio in opulenti quam in pauperis domo; praetereaque, qui non est nobilis, etiam moribus asperior et magis rudis esse solet. Illud autem necessarium est, haec omnia cohaerere, quia non modo frigida, sed absurda etiam foret nexu cum praecedentibus destituta in fine sententia, praesertim quum, de quo ea accipienda esset, non esset indicatum. Scripsi igitur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἷσιν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροον.
Novo dolore iuvenes servae affliguntur, quibus spes est (i. e. quibus exspectandum est) venturum esse miserum captivum nocturnum officium viri victoris, ut gravioris hostis (vel ut gravioris hoste), adiuvans atque augens lacrimas. Τέλος rectius fortasse imperium interpretabimur.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-471

ὅ τοι:
ὅτι τοι
Rob.
ὡς
omittit G.
350

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-472

πευθώ τιν ἡμῖν ... νέαν φέρει:
πευθὼ
Μ.
πυθὼ
Lips.
πευθὺν
ut videtur Vit.
ὑμῖν
Ox. Ven. A.
φέρειν
G. Taur.
351

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-473

NA: Affert hunc versum Thomas M. in v. διώκω p. 93, 2. ed. Ritsch.
352

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-474

καὶ μὴν ἄναξ ὅδ᾽ αὐτός, Οἰδίπου τόκος:
καὶ νῦν
Par. B.
ὅδ᾽ ἄναξ αὐτὸς
G. Lips.
τόκος
M. G. aliique, ut videtur, et Ald. Turn.
τέκος
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. II. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Rob.
353

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-475

εἶσ᾽ ἀρτίκολλον ... λόγον: Hunc versum omittit Lips.
εἶσ'
habent M. ceterique libri :
εἶς
Ald. Rob.
εἰς
margo Aldinae apud Burtonum, et sic Porsonus. recte. V. Opusc. II. p. 326.
ἀρτίκωλον
G. Mosc. 2.
ἀρτίκολον
Cantabr. 1. Par. L.
λόγου
Οχ.
354

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-476

σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ᾽ οὐκ ἀπαρτίζει πόδα:
σπουδῆ τε. καὶ τοῦδ’
, cum glossa μετὰ σπουδῆς, G. Taur.
σπουδῆ δὲ καὶ τοῦδ'
Vit. Ald. Rob.
σπουδὴ δὲ τοῦδ'
Lips. Reliqui
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ'
, nisi quod in M. prius
σπουδή
scriptum fuisse videtur.
οὐ καταρτίζει
, cum his adnotationibus, εὐθετεῖ, et γρ.
οὐκ ἀπαρτίζει
, ἤγουν ἄρτιον ποιεῖ, G. Taur. Ceteri
οὐκ ἀπαρτίζει
. Non debebam olim in Observationibus criticis proponere
οὐ καταργίζει
. Hoc dicit, etiam Eteoclem ita festinare, ut pedum incessum non sic, quemadmodum decet, componat.
355

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-477

εἰδὼς ... ἐναντίων:
ἰδὼν
Colb. 2. γρ.
ἰδὼν
Par. B.
πολεμίων
, supra scripto ab eadem manu
ἐναντίων
, Par. L.
356

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-478

ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
ὥστ'
Μ. a recentiore manu: prima
ὅστ'
scripsisse videtur.
357

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-479

ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
πῶς τ'
Rob.
ἕκαστον
Vit.
εἴληχεν
Μ.
εἴληχε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. B. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. γρ.
εἴληφε
πάλου
Mosc. 1. Par. K.
πάλῳ
G. et cum glossa ἐκληρώθη Par. B.
κλήρῳ
Mosc. 2.
κλῆρον
Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Euripides Phoen. v. 751.
ὄνομα δ᾽ ἑκάστου διατριβὴ πολλὴ λέγειν, ἐχθρῶν ὑπ' αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων.
Ad quae scholiastes haec adnotavit, πεφύλακται δὲ τὰς ὀνομασίας αὐτῶν εἰπεῖν, ὡς φησὶ Δίδυμος, διὰ τὸ ὑπὸ Αἰσχύλου εἰρῆσθαι ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις.
357

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-480

Προιτίσιν:
προιτίσιν
M. Par. L. Ceteri ι omittunt.
358

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-481

σφάγια ... γίγνεται:
σφράγια
Vit.
γίγνεται
Porsonus. Libri
γίνεται
.
360

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-482

λελιμμένος:
λιμένος
, superscripto ab eadem, ut videtur, manu altero μ, et a sec. manu λε in initio vocabuli, M.
λελιμένος
Par. L.
λελυμένος
, cum glossa ἐπιθυμῶν, G.
361

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-483

κλαγγaῖσιν:
κλαγκαῖσιν
G. Vit. Lips.
362

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-484

θένει ... ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν:
θένει
M. Turn.
σθένει
Ox. Vind. 3. Ald.
θείνει
Lips. Arund. Mosc. 1. 2. Par. F. Vind. 4. Rob.
θύνει
Vit.
θαίνει
G.
δ'
omittit Ald.
ὀνέδει
Lips.
ὀνειδίζει
G. Mosc. 2. Vind. 1.
Οἰκλείδην
G. Ald. Rob.
δικλείδην
M. Vit. Lips. Turn.
σοφιστὴν
pro
σοφόν
Par. E.
363

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-485

τρεῖς κατασκίους:
τρισκατασκίους
, ad primam syllabam ει superscripto, G. Aristophanes Acharn. v. 964.
ὁ δεινός, ὁ ταλαύρινος, ὃς τὴν Γοργόνα πάλλει, κραδαίνων τρεῖς κατασκίους λόφους.
365

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-486

κράνους χαίτωμ'· ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ:
κραίνους
Lips.
χαίτωμα
G.
δ᾽ ἐσώ
(sic, non δ᾽ ἔσω) M. in quo recentior manus γρ.
τῷ
adscripsit,
δέτω
G.
δετῶ
, supra adscripto ου, Vit.
δὲ τοῦ
Vind. 2. 4.
366

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-487

χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες:
χαλκήλατον
margo Aldinae apud Burtonum, idemque Turnebus commemorat.
κλάζουσι κώδωνος
G. Vind. A.
κώδωνες ἠχοῦσιν
Ask. A.
367

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-488

ὑπέρφρον: In
ὑπέρφρον
Μ. o in litura habet.
ὑπ' ἀσπίδος
Rob.
368

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

274-355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-197

1
2
erstes Stasimon: Die Jungfrauen bringen es nicht über sich, der Mahnung des Eteo- kles zu gehorchen. In ihrer Angst führen sie sich den allgemeinen Sturmangriff auf die Stadt vor Augen und rufen die Götter um Hilfe an. Welches schönere Land könnt ihr für unser Land ein- tauschen? Bringt deshalb Verderben über die Feinde, verleiht Sieg den Bürgern. Beklagenswert wäre es, wenn eine so uralte Stadt von Hellenen geknechtet würde und die Greuel der Plünderung erdulden müßte". Diese Greuel werden mit den lebhaftesten Farben geschildert nach Hom. I 592 κατέλεξεν ἅπαντα κήδε' ὅσ' ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ· ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ' ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας, Χ 61 κακὰ πόλλ' ἐπιδόντα, υἷάς τ' ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας καὶ θαλάμους κεραϊζο- μένους καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ. - Den Gesang trägt wohl der Gesamtchor vor.

291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-204

3
4
ποῖον, nicht ποίας, weil γαίας πέδον wie Ein Begriff be- handelt wird. Vgl. Prom. 1 χθονὸς τηλουρὸν πέδον, Εum. 292 χώρας ἐν τόποις Λιβυστικοῖς. — Schol. ἐὰν ταύτην, φησί, τὴν γῆν προδῶτε τοῖς πολεμίοις, ποίαν βελτίονα αὐτῆς εὑρήσετε. Vgl. zu 204.

292. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-205

5
6
ἄρειον: dieser epische Kom- parativ auch Ag. 81.

293. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-206

7
8
βαθύχθονα: Schol. εὔγειον. Auch Euripides rühmt die Frucht- barkeit Botiens: Δίρκας χλοηφό ρους καὶ βαθυσπόρους γύας Phoen.

295. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-207

9
10
εὐτραφής, das Wachstum fördernd. Um dieser Eigenschaft willen wurde den Flußgöttern des Landes ebenso wie dem Απόλλων κουροτρόφος beim Eintritt in das Mannesalter der πλόκαμος (Cho. 6) geweiht. Vgl. Hom. Ψ 141.

296. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-208

11
12
ὅσων: diese Attraktion findet sich seltener bei Äschylos, gar nicht in den Hiketides. Ποσειδῶν: Schol. ὅτι τῆς ὑγρᾶς οὐ σίας δεσπότης Ποσειδῶν. — γαιήο- χοs das Homerische Epitheton. Nach Hes. Theog. 337 sind die Flüsse Kinder des Okeanos und der Tethys.

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-209

13
14
πρὸς τάδε (im Hinblick dar- auf, um deswillen) wie Pers. 732.

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-210

15
16
τοῖσι μέν, als ob es nach- her hieße: ἐμβάλοιτε, τοῖς δὲ πολί- ταις κῦδος ἄροισθε.

301-302. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-211

17
18
,, mannenvertilgendes, waf- fenwegwerfendes Unheil". καταρρί ψοπλος von der Person übertragen. Mit καταρρίψοπλος vgl. δίψασπις, Strab. XIII 600 Αλκαϊός φησιν ὁ ποιητὴς ἔν τινι ἀγῶνι κακῶς φερότ μενον ἑαυτὸν τὰ ὅπλα ρίψαντα φυγεῖν (Hor. carm. Η 7, 10). Lo- winski vermutet ἀνδρολέτειραν κῆρα, ῥίψοπλον ἄταν, vgl. 761 τὴν ἁρπα ξάνδραν κῆρα.

303-304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-212

19
20
κῦδος ἄροισθε (von ἄρνυ μαι) τοῖσδε πολίταις, ,, ihr möget unseren Mitbürgern Siegesruhm ver- schaffen", vgl. Hom. a 240, § 370 ᾧ παιδὶ μέγα κλέος ἤρατ᾽ ὀπίσσω. Der Schol. gibt die Erklärung πάνυ ἂν ὑμνοῖσθε παρὰ τῶν πολιτῶν nach Hom. Δ 95 πᾶσι δέ κε Τρώ εσσι (bei allen Troern) χάριν καὶ κῦδος ἄροιο. Aber diesem Sinn entspricht nicht das vorausgehende μέν (300), auch nicht die für die Götter weniger passende Bedeutung von κῦδος; endlich würde man dann ἀρεῖσθε oder ἄροισθ' ἄν er- warten, wie der Schol. ὑμνοῖσθε ἄν hat.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-213

21
22
ἔστε τ' ist von Ritschl ein- gesetzt um des Sinnes und der Re- εἴεδροι (94) sponsion willen. στάθητε: last euch durch unsere Bitten) bewegen fest an euren Stätten zu verbleiben (laßt eure Heiligtümer nicht zerstören, damit ihr nicht auszuwandern braucht). ὀξυγόοις λιταίσιν, Schol. διὰ τὰς ὀξυθρηνήτους λιτὰς ἡμῶν.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-214

23
24
ὠγυγίαν wie Pers. 38 τὰς ὠγυγίους Θήβας.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-215

25
26
Αίδα προϊάψαι (d. i. dem Untergange weihen) nach dem Homerischen " Αϊδι προΐαψεν ( Λ 3). δορὸς ἄγραν Schol. διὰ δόρατος ἀγρευθείσαν ( δοριάλωτον).

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-216

27
28
Zu zerbröckeltem Staube ( σποδῷ dynam. Dativ) von Acher- volk (vgl. 71f.) bis auf die Stätten der Götter schmählich verbrannt". θεόθεν „,samt den Göttern" wie ῥιζόθεν „,samt der Wurzel" Vgl. 569 πόλιν πατρώαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς πορθεῖν. Heimsöth ver- mutet πεδόθεν.

313-314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-217

29
30
τάς wird näher bestimmt durch νέας τε καὶ παλαιάς. — ἓ ἔ: Schol. διέκοψεν τὸν λόγον τῷ θρήνῳ. νέας ist einsilbig zu lesen wie häufig νεάνις, νεανίας, νεανικός zwei- bez. dreisilbig (Eum. 957, Eur. Phoen. 147, Aristoph. Wesp. 1067,

315-316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-218

31
32
ἱππηδόν nicht ὑπὸ ἱππέων σύρεσθαι τῶν πλοκάμων (Schol.), sondern δίκην ἵππων (ein anderer Schol.):,, an den Haaren wie Pferde manchmal an den Mähnen fortge- zerrt werden". Vgl. Hik. 437 άyo- μέναν ἱππηδὸν ἀμπύκων πολυμίτων τ' ἐπιλαβὰς ἐμῶν, Verg. Αen. II 403 trahebatur passis Priameia virgo crinibus a templo Cassandra ady- tisque Minervae. φαρέων steht als Iambus.

317-318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-219

33
34
Die Stadt, welche ent- völkert wird, ertönt von dem wirren Geschrei der gefangenen Frauen, welche geschändet werden". ληΐς bedeutet das gleiche wie ληϊάδες γυναῖκες Hom. Υ 193 ληϊάδας δὲ γυναῖκας, ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας, ἦγον. ὀλλυμένας: Schol. πορθου- μένας, vgl. Eur. Phoen. 564 ὄψει δὲ πολλὰς αἰχμαλωτίδας κόρας βία πρὸς ἀνδρῶν πολεμίων πορθου- μένας.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-220

35
36
προταρβῶ wie προφοβοῦμαι ( πολέμους) Hik. 1005, θάνατον προ- ταρβοῦσα Eur. frg. 360, 25, „ich sehe mit Entsetzen vorher".

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-221

37
38
,,Beweinenswert ist es für sie gleichgepflückt vor der Zeit un- reif gepflückter Herblinge Naß ein- zutauschen, d. h. als unreif gepflückte Herblinge gekeltert zu werden“. Diese Allegorie, durch welche das vorausgehende ὀλλυμένας ausge- führt wird, ist durch den Gebrauch von οπώρα nahegelegt: Hik. 1009 τέρειν' οπώρα δ' εὐφύλακτος οὐδα μῶς, Chaerem. fr. 12 S. 785 Ν. πολ- λὴν ὀπώραν Κύπριδος εἰσορᾶν πα- ρῆν ἄκραισι περκάζουσαν οἰνάνθαις χρόνου. Auf unsere Stelle bezieht sich augenscheinlich die Notiz von Eustath. opusc. S. 355, 28 ed. Taf. ἐν μετοπώρῳ γὰρ οὐ μόνον καινόν, ἐάν, ὡς ἡ παροιμία, ἄνθος ἀναφυῇ, ἀλλὰ καὶ ἐάν κατ' Αἰσχύλον ἀρτί- δροπος οπώρα νεάζουσα τρυγηθῇ. Daraus ist der Text ὀμφάκων τρυ γερὰν δρόσον gewonnen statt des handschriftlichen δωμάτων στυγε ρὰν ὁδόν. Mit ἀρτίδροπος vgl. Hik. 358 κλάδοισι νεοδρόποις, mit δρό- σου Pind. Οl. VII 2 ἀμπέλου δρόσω.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-222

39
40
τί: Schol. τί γὰρ δεῖ πολλὰ λέγειν, vielmehr was sage ich be- weinenswert; mehr als das; denn wer tot ist, ist besser daran als diese, die geschändet werden". Blomfeld vermutet τί γάρ; φθί- μενόν του προλέγω. In προλέγω hebt πρό den in βέλτερα τῶνδε πράσσειν legenden Begriff des Vor- zugs pleonastisch hervor. Vgl. Pind. Nem. II 18 ἐξοχώτατοι προλέγονται. Die Form βέλτερος, βέλτατος ist bei Äschylos die gewöhnliche, nicht βελτίων, βέλτιστος. - βέλτερα πράσ σειν wie Ag. 1444 ἄτιμα δ᾽ οὐκ ἐπραξάτην, Eur. El. 1359 εὐδαίμονα πράσσει.

325-326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-223

41
42
γάρ begründet den Haupt- gedanken κλαυτὸν κτἑ. ( τί; τὸν πράσσειν steht parenthetisch). εὖτε δαμασθῇ: zu 243. Vgl. Ag. 762 ὅτε τὸ κύριον μόλῃ und unten 750, Eur. Phoen. 563 ὄψει δαμασθὲν ἄστυ Θηβαίων τόδε. πολλὰ δυ- στυχῆ τε für πολλὰ καὶ δυστυχῆ wie Soph. Phil. 583 πόλλ' ἐγὼ κεί- νων υπο δρῶν ἀντιπάσχω χρηστά τε.

327-328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-224

43
44
ἄγει, schleppt als Ge- fangenen fort, vgl. ἄγειν καὶ φέρειν (plündern). τὰ δέ, weil an die Stelle von Personen ( ἄλλον) Gegen- stände treten: anderes steckt er (ein anderer) in Brand". φορεῖ hier transitiv, Heimsöth Vermutet πυρπολεῖ. πυρ-

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-225

45
46
μαινόμενος ἐπιπνεῖ (in wil- der Raserei tobt): vgl. Soph. Ant. 135 πυρφόρος, ὃς τότε μαινομένα ξὺν ὁρμα βακχεύων ἐπέπνει. λαοδάμας: κυρίως τὸ ἐπίθετον Αρεως εἴρηται. Wenigstens heißt Ares βροτολοιγός.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-226

47
48
μιαίνων εὐσέβειαν, d. h. nichts Heiliges wird geachtet und geschont.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-227

49
50
κορκορυγαί: Schol. ταραχαί. κεκωμώδηται δὲ ἡ λέξις, vgl. Ari- stoph. Frie. 991 λῦσον δὲ μάχας καὶ κορκορυγάς, Lys. 491, Wo. 387. ἄστη (um des Versmaßes willen für das überlieferte άorv gesetzt) von den verschiedenen Teilen (Straßen) der Stadt. ποτὶ, näm- lich ἄστη (überliefert ist ποτὶ πτόλιν δ', verbessert von Hermann), gegen die Stadt ist eine Umwallung ge- richtet, welche sie wie ein Jagd- netz umschließt. Schol. ὁρκάνη τὸ θηρατικὸν δίκτυον ὃ καὶ σαργάνη καλεῖται, Phot. ὁρκάνη· ὁ περιέχων τοῖχος οἴκησιν ἢ χωρίον, λέγεται δὲ ἀπὸ τοῦ ἕρκος ὅ ἐστι περίβολον φράγμα. Versteht man ὁρκάνη vom Jagdnetz, so hat man die Ausdrucks- weise, welche zu 64 besprochen ist: „nicht eine δρκάνη gewöhnlicher Art, sondern wallartig".

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-228

51
52
Schol. παρά τό Ομηρικὸν κ ἀνὴρ δ᾽ ἄνδρ᾽ ἐδνοπάλιζεν“

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-229

53
54
Das blutige Geblöke (Schol. ἐπὶ τῶν ἄσημα φθεγγομένων νέων τὴν βληχὴν ἔθηκεν) von Säug- lingen, die gerade an der Mutter- brust genährt werden" ist das Wimmern von Kindern, die von der Mutterbrust gerissen und ge- tötet werden. Jüngere Handschriften geben ἀρτιβρεφείς.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-230

55
56
Das Plündern ist dem Hin- und Herrennen gesellt", d. h. die einen tragen fort, die andern kom- men zurück um zu holen. Vgl. Quint. III 69 profanorum sacrorum- que direptio, efferentium praedas repetentiumque discursus. Mit ὁμαίμονες vgl. κάσιν 481, Soph. Frg. 839 ἡ δὲ μωρία μάλιστ᾽ ἀδελφὴ τῆς πονηρίας ἔφυ. In διαδρομᾶν ist δια wie in διαπρέπον Pers. 1010 als eine lange Silbe zu sprechen. Vgl. zu 275.

339-340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-231

57
58
Hesych. συμβολεῖ· συντυγ χάνει. φέρων ein mit Beute Be- ladener, κενός einer der keine Beute trägt.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-232

59
60
ξύννομον, Schol. κοινωνόν.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-233

61
62
οὔτε μεῖον οὔτε ἴσον: Schol. πλείονος ὀρεγόμενος. Jeder möchte das meiste sich aneignen ( διὰ τούτου τους πλεονέκτας ἐμφαίνει Schol.) - λελιμμένοι: Schol. λαβεῖν βουλόμενοι. Vgl. λελιμμένος (Schol. ἐπιθυμῶν) 367 mit Gen. Der Plural bezieht sich auf die in κενὸς κενὸν liegende Mehrzahl.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-234

63
64
τίν' . . λόγον für τί . . λόγος nach einer Vermutung von Dindorf: welche Berechnung läßt sich hier- aus entnehmen?" d. i. was läßt sich als Ergebnis dessen erwarten?"

345-346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-235

65
66
ἀλγύνει θαλαμηπόλων s. v. a. ἀλγύνει τὰς θαλαμηπόλους, ὥστε πικρὸν εἶναι τὸ ὄμμα αὐτῶν, Mit Tränen in den Augen sehen es die Schaffnerinnen mit an, wie die mannigfaltige Frucht auf dem Boden verschüttet wird". Nach αλγύνει steht κυρήσας in den Hand- schriften, welches die Responsion und den Sinn stört und vielleicht aus der zu ἀλγύνει beigeschriebenen Erklärung κυρίας (d. i. θαλαμηπό- λους) entstanden ist. τῶν ist der Responsion zuliebe ergänzt. θαλαμηπόλος Hom. η 8 die Kammer- frau (Schol. ἡ τοῦ οἴκου προνοοῦσα) und alapos die Kemenate der Nausikaa, dagegen bedeutet β 337 θάλαμος die Vorratskammer.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-236

67
68
,,Die reiche Gabe der Erde, ohne Unterschied durcheinander- gemengt, wird weiter geschleppt in geringschätzigem Hin- und Her- schleifen." Vgl. Cic. div. I 369 ex horreis direptum effusumque fru- mentum vias omnisque angiportus constraverat. — οὐτιδανοῖς, weil das schöne Getreide wie wertloses Gut behandelt wird. Schol. τροπικῶς ῥύθια εἶπεν τὰ συνεχῆ κινήματα [ τῶν πολεμίων].

350-351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-237

69
70
Schol. μεταστᾶσαι εἰς δου- λείαν οἴσουσι τὴν των πολεμίων εὐνήν. Zu der Beute, welche fort- geschleppt wird, gehören auch die kriegsgefangenen Frauen, denen das Schicksal bevorsteht in der Gefangenschaft als Kebsweiber zu dienen: Sklavinnen, die das ihnen neue Leid der Knechtschaft kosten, sehen in der Gefangenschaft dem Bett eines glücklichen (und hoch- mütigen) Mannes als eines feind- seligen Siegers entgegen. Ein Gegenstand der Hoffnung (und Sehnsucht) ist für sie der Tod als Hilfe gegen Kummer und Trä- an nen." καινοπήμονες erinnert den Gedanken, welchen der aus kriegsgefangenen Frauen bestehende Chor Eur. Iph. Τ. 1117 ausspricht: λατρεύω ζηλοῦσα τὸν διὰ παν- τὸς δυσδαίμον· ἐν γὰρ ἀνάγκαις οὐ κάμνει σύντροφος ὢν < ἐξ ἀρχᾶς> δυσδαιμονίᾳ· τὸ δὲ μετ᾿ εὐτυχίαν κακοῦσθαι θνατοῖς βαρὺς αἰών. Die Worte λέχος προσμένουσιν sind zur Herstellung des Sinnes ergänzt. Die überlieferten Worte νέαι τλή- μονες εὐνάν gestatten keine Kon- struktion und entsprechen nicht dem Versmaße der Strophe; in νέαι τλήμονες kann man eine (nicht zutreffende) Erklärung zu καινοπή- μονες, in εὐνάν zu λέχος sehen. Mit προσμένουσιν vgl. Soph. Trach. 525 τὸν ὃν προσμένουσ᾽ ἀκοίταν. δυσμενοῦς, da selten der Fall sein wird, was Achilleus Hom. I 343 sagt: τὴν ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτήτην περ ἐοῦσαν. Vgl. Soph. Αi. 211 λέγ', ἐπεί σε λέχος δουριάλωτον στέρξας ἀνέχει θούριος Αἴας. ἐλπὶς . . μολεῖν: vgl. Eur. Hel. 432 ἐλπὶς δ᾽ ἔκ γε πλουσίων δόμων λαβεῖν τι ναύταις. νύκτερον Ι τέλος s. v. a. τέλος θανάτοιο statt des τέλος γαμήλιον. — ἐπίρροπος wie Hom. Δ 390 τοίη οἱ ἐπίρροπος ἦεν ᾿Αθήνη, vgl. Μ 180 Δαναοίσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν (Helfer im Kampfe). Der Gedanke wie 323f. und Eur. Hik. 86 θανοῦσα τῶνδ᾽ ἀλγέων λαθοίμαν.

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

71
72
zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-239

73
74
Unter ημιχόριον ist hier der Führer des Halbchors zu verstehen.

357-358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-240

75
76
νέαν: gern wird aus der Eile und Hast des Boten auf die Wichtigkeit seiner Mitteilung ge- schlossen. διώκων: zu 90. ποδῶν ist gen. def. zu χνόας (vgl. 137): wie die Achsen den Wagen, so bewegen die Füße den Körper fort. Auf weiteres darf die Ver- gleichung nicht bezogen werden, wie der Schol. meint: χνόας ποδῶν μεταφορικῶς εἶπεν τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν. Vgl. auch Hesych. κνους· ὁ ἐκ τοῦ ἄξονος ήχος. λέγεται δὲ καὶ κνόη· καὶ ὁ τῶν ποδῶν ψόφος, ὡς Αἰσχύλος Σφίγγι.

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-241

77
78
καὶ μήν dient häufig bei der Ankündigung neu auftretender Per- sonen dazu die Aufmerksamkeit auf sie zu lenken.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-242

79
80
εἶσι als Präsens wie Hom. ζ 102 οἵη δ' Αρτεμις εἶσι, Εum. 242 πρόσειμι. ἀρτίκολλος (so Paley für ἀρτίκολλον, welches der ver- meintlichen Präposition is wegen 1. Προιτίδες 2. Ηλέκτραι 3. Νηΐσται 4. Ογκαῖαι ( Ωγύγιαι) 5. Βορραῖαι 6. Ομολωΐδες 7. Κρηναῖαι gesetzt wurde), genau angepaßt, gerade recht. Vgl. Cho. 578 όπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε, Soph. Trach. 58 ἐγγὺς δ᾽ ὅδ᾽ αὐτὸς ἀρτί- πους θρώσκει δόμους (Schol. ήρ- μοσμένως τῷ καιρῷ). μαθεῖν konsekutiv zu ἀρτίκολλος.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-243

81
82
οὐκ ἀπαρτίζει: die Beziehung auf ἀρτίκολλος läßt erkennen, daß ἀπό in ἀπαρτίζειν negative Be- deutung hat: läßt nicht unrecht (zu spät) kommen". Anders Hesych. ἀπαρτί· ἀπηρτισμένως· Αἰσχύλος ᾿Αθάμαντι. Weil jüngere Hand- schriften οὐ καταρτίζει bieten, ver- mutet Weil εὖ καταρτίζει.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-244

83
84
ὡς für ὥς τ' Blomfield, da dieser Vers appositionell zu τὰ τῶν ἐναντίων steht.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-245

85
86
Schol. αἰδεσθεὶς τὰ Ομηρικά ἐγκώμια πρῶτον αὐτὸν καταλέγει ὁ Αἰσχύλος. Vgl. z. f.V. Mit μέν wird Τυδεύς den nachher zu nennenden Führern entgegengestellt. Im einzelnen weicht die Darstellung des Euripides Phoen. 1104 ff. ab, wie folgende Tabelle zeigt: bei Äsch. Tydeus, Kapaneus Eteoklos Hippomedon Parthenopaios Amphiaraos Polynikes Der Name Βορραῖαι fehlt bei Euri- pides, weil es bei ihm als letztes mit ἕβδομαι bezeichnet wird. In gleicher Weise fehlt bei Äschylos der Name Κρηναῖαι. Statt Βορραίαι heißt bei anderen (Paus. IX 8, 3ff., Apollod. ΙΙ 6, 6) das Stadttor bei Eur. Amphiaraos Kapaneus Parthenopaios Hippomedon Adrastos Tydeus Polynikes. Υψισται. Für Eteoklos tritt bei Euripides Adrastos ein. Dagegen wird Eteoklos Eur. Hik. 872 ge- nannt, wo auch Adrastos als Ober- feldherr erscheint und Soph. Ο. Κ. 1316, wo die gleichen Namen wie hier aufgezählt werden.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-246

87
88
Durch das Verbot des Sehers Amphiaraos, welches den Sturm- angriff hinausschiebt, motiviert der Dichter die Ruhe, mit welcher Eteokles Zeit für lange Reden findet. Deshalb mußte Tydeus, der Feind des Amphiaraos (558), an die Spitze gestellt werden, nicht wie der Schol. annimmt: αἰδεσθεὶς τὰ Ομηρικὰ ἐγκώμια πρῶτον αὐτὸν καταλέγει ὁ Αἰσχύλος. Insofern ist der Tadel des Euripides Phoen. 751 ὄνομα δ᾽ ἑκάστου διατριβὴν πολλὴν ἔχει ἐχθρῶν ὑπ᾽ αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων nicht berechtigt.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-247

89
90
σφάγια: vor dem Angriff opferten die Feldherrn ἐπὶ τῇ διαβάσει oder τὰ διαβατήρια, Thuk. V 54, Xen. Hell. IV 7, 2, VI 4, 19. γίγνεσθαι ohne Not Naber.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-248

91
92
μαργῶν von der wilden Kampfeswut (Hesych. μαργῶντες· μαινόμενοι). — λελιμμένος: 342.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-249

93
94
μεσημβριναῖς: Schol. τότε γὰρ μάλιστα μέμηνεν ( ὁ δράκων), vgl. Verg. Georg. III 434 anguis .. saevit agris asperque siti atque exterritus aestu. A. Hillebrand Jahrb. f. klass. Philol. 1883 S. 455 f. führt eine Stelle aus dem neunten Yasnakapitel des Avesta an, in welcher gleichfalls der Drache in Verbindung mit der Mittagszeit erscheint, so daß sich nach der Ansicht Hillebrands eine Überein- stimmung der iranischen Sage mit einem hier erhaltenen Rest griechi- scher Volksanschauung ergibt.