267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386
ἑπτατειχεῖς:
ἑπτατοιχεῖς
G.
ἑπταστοιχοῖς
Lips. γρ.
ἐπ-ταστοιχεῖς
supra scriptum in Mosc. 1.
ἑπτατυχεῖς
Cantabr. 1. γρ.
εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως
Par. B.
267
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387
μολών:
μου-λῶν
Vit. Lips. et ante emendationem G.
μολεῖν
Par. E.
267
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388
ἀγγέλους:
ἀγγέλου
Lips. et ex rasura Mosc. 1.
268
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389
ταχυρρόθους:
ταχυρρόφους
Vit.
παλιρόθους
Lips.
268
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390
χρείας: In
χρείας
litterae
ρεί
a recentiore manu scriptae sunt in M. prima
χεῖρας
scripserat.
269
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391
μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.
μέλλει
G. Vit.
270
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392
ὑπνώσσει:
υπνώσει
G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu
o
insereretur M.
270
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393
δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de
particulae
in M. recentior manus
yao
superscripsit.
271
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394
καρδίας:
καρδίας
, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus
κάρτας
scribendum est.
271
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395
μέριμναι:
μερίμναι
G.
μέ-ριμνας
Par. E.
μερίμναις
Ald.
μέριμνα
Rob.
271
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396
τάρβος: Male in Ald. Rob. post
ζωπυροῦσι
puncto, in recentioribus inde a Vict. post
τάρβος
commate distinguitur.
272
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397
ἀμφιτειχῆ:
τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν
margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.
τῶν
habet etiam Par. E.
ἀμφιτειχή
, sed expuncto priore accentu, Lips.
273
274-276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri
δράκοντα δ᾽ ὡς τις
, nisi quod
δράκοντα δ' ὅστις
a pr. manu erat in G.
δράκονθ᾽ ὡς τις
Vit.
δράκονθ' ὥστε
Par. Ν.
δράκοντα δ᾽ ὡς περ
Rob. Deinde
τέκνων δ'
Par. E. Tum libri
ὑπερδέδοικε
, praeter Cantabr. 1. in quo
υπερ, δέδοικε
scriptum est, et Par. C. qui
ὑπερδέδοικα
, ultimae vocali superscripto
e
, habet. In M. ultima
ὑπερδέδοικε
vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima
ὑπερδέδοικα
scripsisse videtur. Deinde libri
λεχέων
. Scribendum esse
λεχαίων
etiam Lachmannus vidit. Scholiastes
λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι
. Deinde
δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς
M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas
δυςεννήτορας
vocabuli
εt
et
a
, ad
&
communem formam
ἡ
adscripsit: ad
u
in
πάντρομος
prima manus
q
supra adscripsit.
δυςεννήτορας
, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,
δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος
. Arguit autem
δυςεννήτορας
scriptum fuisse
δράκοντας
. Ceteri libri
δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς
, nisi quod Ask. a pr. manu
δυσευνάτειρα
habet,
δυσευνάτειρα
Cantabr. 1.
δυς-εννήτειο' &
, ut puto, Vit.
πελιάς
Par. N.
πάντρομος πελεία
ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur
δυςεννήτειρα
scholiastae sic,
ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον
et
ἀεὶ γρηγοροῦσα
et, quo
πάντροφος
simul explicatur,
ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς
. Non videtur autem
πάν-τροφος
alteri vocabulo
πάντρομος
cedere debere. Legit
πάντροφος
Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,
καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.”
Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,
πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς
. Scholiastes Aeschyli similiter
πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη
. Nihil aliud esse videtur
πάντροφος
quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut
πάμβοτον λoos
in Suppl. v. 542. et
naµµýtwo
apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς.
Ει
δράκοντας
scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,
δυςεννά-Togas
Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399
πύργους:
ὑπὸ πύρ-γου
Lips.
277
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400
πανδημεὶ:
πανδημὶ
Ald. Rob.
278