Seven Against Thebes. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 631-685 focus
Αγγελος
τὸν ἕβδομον δὴ τόν τ᾽
1
ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σου κασίγνητον, πόλει
οἵας
2
ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας:
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,
ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιακχάσας,
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλατῶν
3
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τίσασθαι τρόπον.
τοιαῦτ᾽ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον
4
σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645
Δίκη δ᾽ ἄρ᾽ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει
5
“κατάξω δ᾽ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει πατρῴων δωμάτων τ᾽ ἐπιστροφάς.”
τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
σὺ δ᾽ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ:
650
ὡς οὔποτ᾽ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψει, σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
Ετεοκλης
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος:
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλ᾽ οὔτε κλαίειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει
6
λέγω,
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπ᾽ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν:
ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν, οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω,
665
οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσεῖδε
7
καὶ κατηξιώσατο:
οὐδ᾽
8
ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,
ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός: τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
ἄρχοντί τ᾽ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
675
κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων
9
προβλήματα.
Χορος
μή, φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ᾽ αὐδωμένῳ:
ἀλλ᾽ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας
10
ἐλθεῖν: αἷμα γὰρ καθάρσιον.
680
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
Ετεοκλης
εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ
ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν
11
τεθνηκόσι:
κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
686
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 631-685 focus
Ἄγγελος
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδʼ ἐφʼ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,
ἁλώσιμον παιᾶνʼ ἐπεξιακχάσας,
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντʼ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον.
τοιαῦτʼ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645
Δίκη δʼ ἄρʼ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει
κατάξω δʼ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει πατρῴων δωμάτων τʼ ἐπιστροφάς.
τοιαῦτʼ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
σὺ δʼ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·
650
ὡς οὔποτʼ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
τοιαῦτʼ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
Ἐτεοκλής
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
τάχʼ εἰσόμεσθα τοὐπίσημʼ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπʼ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δʼ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχʼ ἂν τόδʼ ἦν·
ἀλλʼ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτʼ ἐν τροφαῖσιν, οὔτʼ ἐφηβήσαντά πω,
665
οὔτʼ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·
οὐδʼ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας.
ἦ δῆτʼ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
ἄρχοντί τʼ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρʼ ὡς τάχος
675
κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.
Χορός
μή, φίλτατʼ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστʼ αὐδωμένῳ·
ἀλλʼ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν· αἷμα γὰρ καθάρσιον.
680
ἀνδροῖν δʼ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδʼ αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
Ἐτεοκλής
εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι·
κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτινʼ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 631 focus
ΑΓ.
τὸν ἔβδομον δὴ τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σου κασίγνητον, πόλει
οΐας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονὶ
ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιάκχασεν,
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρ᾽ ὅπως ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τίσασθαι τρόπον.
τοιαῦτ᾽ ἀϋτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρώας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλου σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645
Δίκη δ᾽ ἄρ᾽ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
ΕΤ.
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἀμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλ᾽ οὔτε κλάειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκη λέγω,
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ᾽ ὅπη τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπ᾿ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσὶν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν·
ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν, οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω,
665
οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσείδε καὶ κατηξιώσατο·
οὐδ᾽ ἐν πατρώας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,
ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
ἄρχοντί τ᾽ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις.
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῶ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
675
κνημίδας, αἰχμῆς καὶ πετρῶν προβλήματα.
2
ΧΟ.
μὴ, φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ΕΤ.
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ,
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσι·
κακῶν δὲ κἀσχρῶν οὔτιν εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 631 focus
Ἄγγελος
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας,
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,
615
ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιακχάσας,
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρα τώς σ᾿ ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τίσασθαι τρόπον.
τοιαῦτ᾽ ἀϋτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
620
καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔκυκλον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προςμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
625
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη·
Δίκη γὰρ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει, “Κατάξω δ᾽ ἄνδρα τόνδε, καὶ πόλιν
ἕξει, πατρῴων δωμάτων τ᾽ ἐπιστροφάς.”
τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
630
σὺ δ᾽ αὐτὸς ἤδη γνῶθι, τίνα πέμπειν δοκεῖς·
ὡς οὔποτ᾽ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψει· σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν.
Ἐτεοκλῆς
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἀμὸν Οἰδίπου γένος·
635
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεςφόροι.
ἀλλ᾽ οὔτε κλαίειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυςφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
τάχ᾽ εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅπῃ τελεῖ·
640
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
Ἐτεοκλῆς
ἐπ᾽ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν·
ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
645
οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν, οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω,
οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προςεῖπε καὶ κατηξιώσατο·
οὔτ᾽ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,
650
ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
ἄρχοντί τ' ἄρχων, καὶ κασιγνήτῳ κάσις,
655
ἐχθρὸς ξὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
κνημῖδας, αἰχμήν, καὶ πετρῶν προβλήματα.
Χορὸς Παρθένων
μή, φίλτατ' ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ᾽ αὐδωμένῳ·
ἀλλ᾽ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
660
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν· αἷμα γὰρ καθάρσιον·
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
Ἐτεοκλῆς
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ,
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν·
665
κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔ τιν' εὐκλείαν ἐρεῖς.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 631 focus
ΑΓΓΕΛΟΣ
Τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ' ἐφ' ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἵας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονὶ
ἁλώσιμον παιᾶν' ἐπεξιακχάσας
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας
ἢ ζῶντ' ἀτιμαστῆρα
τώς σ'
τὼς
ἀνδρηλάτῃ
-λάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε
τείσασθαι
τίσασθαι τρόπον.
Τοιαῦτ' ἀϋτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρῴας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
Ἔχει δὲ καινοπηγὲς
εὔκυκλον
εὔθετον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον·
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη·
645
Δίκη δ' ἄρ' εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει
λέξει· Κατάξω δ' ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει
πατρῴων
πατρῴαν δωμάτων τ' ἐπιστροφάς.
Τοιαῦτ' ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα,
1
ὡς οὔποτ' ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ, σὺ δ' αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
Ἀλλ' οὔτε κλάειν οὔτ' ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
Ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα,
Πολυνείκει
πολυνείκη λέγω,
τάχ' εἰσόμεσθα τοὐπίσημ' ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπ' ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
Εἰ δ' ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ' ἂν τόδ' ἦν·
ἀλλ' οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτ' ἐν τροφαῖσιν, οὔτ' ἐφηβήσαντά πω,
665
οὔτ' ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσεῖπε καὶ κατηξιώσατο·
οὐδ'
οὔτ' ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,
ἢ δῆτ' ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
Τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος ;
ἄρχοντί τ' ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. Φέρ' ὡς τάχος
675
κνημίδας, αἰχμῆς καὶ πετρῶν προβλήματα.
ΧΟΡΟΣ
Μή, φίλτατ' ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ὀργὴν ὅμοιος τῷ κάκιστ' αὐδωμένῳ·
ἀλλ' ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν· αἷμα γὰρ καθάρσιον·
680
ἀνδροῖν δ' ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ' αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
ΕΤΕΟΚΛΗΣ
Εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ,
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν·
κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔτιν' εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ
ΧΟΡΟΣ
κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔτιν' εὐκλείαν ἐρεῖς.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 631 focus
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἷας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας,
620
ΑΓ.
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί,
ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιακχάσας,
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας,
ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην
φυγῇ τὸν αὐτὸν τόνδε τίσασθαι τρόπον.
625
τοιαῦτ᾽ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρώας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγὲς εὔθετον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
630
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
Δίκη δ᾽ ἄρ᾽ εἶναι φησίν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει· κατάξω δ᾽ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλιν
ἕξει πατρῴων δωμάτων τ᾽ ἐπιστροφάς.
635
τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
σὺ δ᾽ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·
ὡς οὔποτ᾽ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ, σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
ΕΤ.
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
640
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
ἀλλ᾽ οὔτε κλαίειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
645
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
ἐπ᾽ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν·
650
ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν, οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω,
οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·
οὐδ᾽ ἐν πατρῴας μὴν χθονός κακουχίᾳ
655
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας,
ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
ΕΤ.
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
660
ἄρχοντί τ' ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῷ στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
κνημῖδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.
ΧΟ.
μή, φίλτατ᾽ ἀνδρῶν, Οἰδίπου τέκος, γένῃ
ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ᾽ αὐδωμένῳ·
665
ἀλλ᾽ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν· αἷμα γὰρ καθάρσιον.
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
ΕΤ.
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ,
670
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν·
κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
ΧΟ.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 631 focus
ΚΑΤΟΠΤΗΣ
τὸν ἕβδομον δὴ τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις πύλαις
λέξω, τὸν αὐτοῦ σοῦ κασίγνητον, πόλει
οἷας ἀρᾶται καὶ κατεύχεται τύχας·
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί
ἁλώσιμον παιᾶν᾽ ἐπεξιακχάσας
635
σοὶ ξυμφέρεσθαι καὶ κτανὼν θανεῖν πέλας
ἢ ζῶντ᾽ ἀτιμαστῆρα τὼς ἀνδρηλάτην
φυγῆι τὸν αὐτὸν τόνδε τείσασθαι τρόπον.
Testim.:
Apparatus Criticus
ἐστι ἐστι ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου θ. τοῖς Λ. ἡβῶσαν ἡβῶντα φέρει φέρει φύσει χειρὶ χεῖρα corr. Hartung δικαίας λιτὰς ἡμετέρας δ. λιτὰς ἐμὰς εὐ τελεῖτε πόλιν εὐτυχεῖν δικαίους λόγους ἐμούς (fuerat ἡμετέρους) τελεῖτε πόλιν εὐτυχεῖν δικαίους λόγους ἡμετέρους δικαίους δορίπονα δορύπονα ἐκτρέποντες (ἐς) γᾶς ἐκτρ. γᾶς γᾶς δ᾽ γᾶς πρὸς γᾶς εἰς corr. Herm. ἐπιμόλους ἐπιβούλους πύργων δ᾽ ἔκτοθεν [βαλὼν] π. τῶνδ᾽ ἐκ. ἔκτοσθεν deleui κάνοι κανεῖ κάνει κονοῖ κόνοι οἷας οἷας οἷας οἷα γ' οἷας γ' οἷος ὁρᾶται κἀπικηρυχθεὶs κἀπιγυρωθείς ἐπεξιακχάσας ἐπάξια καγχάσας ξυμφέρεσθαι συμφ. τὼς τώς τώς σ' τείσασθαι τίσασθαι
ΚΑΤΟΠΤΗΣ
τοιαῦτ᾽ ἀυτεῖ καὶ θεοὺς γενεθλίους
καλεῖ πατρώιας γῆς ἐποπτῆρας λιτῶν
640
τῶν ὧν γενέσθαι πάγχυ, Πολυνείκους βία.
ἔχει δὲ καινοπηγές εὔθετον σάκος
διπλοῦν τε σῆμα προσμεμηχανημένον.
χρυσήλατον γὰρ ἄνδρα τευχηστὴν ἰδεῖν
ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.
645
Δίκη δ᾽ ἄρ᾽ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματα
λέγει· κατάξω δ᾽ ἄνδρα τόνδε, καὶ πόλιν
ἕξει πατρώιαν δωμάτων τ᾽ ἐπιστροφάς.
τοιαῦτ᾽ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.
[σὺ δ᾽ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·]
650
ὡς οὔποτ᾽ ἀνδρὶ τῶιδε κηρυκευμάτων
μέμψηι, σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
ΕΤ.
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλ᾽ οὔτε κλαίειν οὔτ᾽ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῆι δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμωι δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
τάχ᾽ εἰσόμεσθα τοὐπίσημ᾽ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπ᾿ ἀσπίδος φλύοντα σὺμ φοίτωι φρενῶν.
εἰ δ᾽ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχ᾽ ἂν τόδ᾽ ἦν·
ἀλλ᾽ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον
οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν οὔτ᾽ ἐφηβήσαντά πω
665
οὔτ᾽ ἐν γενείου ξυλλογῆι τριχώματος
Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·
Apparatus Criticus
γῆς γᾶς βία βίαι εὔθετον εὔθετον εὔκυκλον προσμεμηχανημένον προσμεμηχανευμένον τευχηστὴν τευχηστήν τευχιστήν (-τόν Η) λέγει λέξει δ᾽ ἄνδρα τ᾿ ἄνδρα πατρώιαν πατρώαν πατρώων [... δοκεῖ·] δοκεῖ δοκεῖ σοι δοκεῖς dittographiam del. Halm τῶιδε τῶνδε ἁμὸn οὐμόν ὠμόν δὴ δέ ἀραὶ ἀραὶ νῦν κλαίειν κλάειν δυσφορώτερος δυσφορώτατος Πολυνείκει Πολυνείκει Πολυνείκη ὅποι ὅποι ὅπου ὅπη σὺm συμ σὺν φοίτωι φύτῳ φρενῶν φρενί σκότον σκότος οὔτ᾽ ἐν τροφαῖσιν οὔτε τρ. ξυλλογῆι ξυλλογῆι συλλ. προσεῖδε προσεῖδε (εἶδε) προσεῖπε
ΕΤ.
οὐδ᾽ ἐν πατρώιας μὴν χθονὸς κακουχίαι
οἶμαί νιν αὐτῶι νῦν παραστατεῖν πέλας.
ἢ δῆτ᾽ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
Δίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμωι φρένας.
τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαι
αὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;
ἄρχοντί τ᾽ ἄρχων καὶ κασιγνήτωι κάσις,
ἐχθρὸς σὺν ἐχθρῶι στήσομαι. φέρ᾽ ὡς τάχος
675
κνημίδας, αἰχμῆς καὶ πέτρων προβλήματα.
ΧΟ.
μὴ φίλτατ᾽ ἀνδρῶν Οἰδίπου τέκος γένηι
ὀργὴν ὁμοῖος τῶι κάκιστ᾽ αὐδωμένωι,
ἀλλ᾽ ἄνδρας ᾿Αργείοισι Καδμείους ἅλις
ἐς χεῖρας ἐλθεῖν. αἷμα γὰρ καθάρσιον·
680
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος,
οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος.
ΕΤ.
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ,
ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν·
κακῶν δὲ καισχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς.
685
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 631-685 focus
Scout
Last I will tell of the seventh champion, him at the seventh gate,
1
your own brother, and of what fate he prays for and calls down on the city. His prayer is that after he mounts the battlements and is proclaimed king in the land,
and shouts the paian in triumph over its capture, he may then meet you in combat, and once he kills you, that he may perish at your side, or, if you survive, make you pay with banishment in the same way as you dishonored him with exile. Mighty Polynices shouts such threats and
635
invokes his native gods, the gods of his fatherland, to watch over his prayers in every way. He holds a shield, a perfect circle, newly-made, with a double symbol cleverly fastened on it:
640
a woman modestly walking in the fore leads a man in arms made, it appears, of hammered gold. She claims to be Justice, as the lettering indicates,
I will bring this man back and he will have his city and move freely in his father’s halls.
Such are the inventions fixed to their shields.
645
Quickly determine yourself whom you think it best to send. Know that you will find no fault with me in the substance of my report, but you yourself determine on what course to pilot the city.
Exit.
650
Such are the inventions fixed to their shields.
Eteocles
O my family sired by Oedipus, steeped in tears,
driven to madness by the gods and by the gods detested! Ah, now indeed our father’s curses are brought to fulfillment. But neither weeping nor wailing is proper for me now, lest a grief even harder to bear is brought to life. As for him whose name is so very fitting, Polynices, we shall know soon enough what the symbol on his shield will accomplish,
655
whether the babbling letters shaped in gold on his shield, together with his mind’s wanderings, will bring him back. If Justice, Zeus’s maiden daughter, were attending his actions and his thoughts, this might be so. But as it is, neither when he escaped the darkness of his mother’s womb,
660
nor in childhood, nor at any point in his early manhood, nor when the beard first thickened on his cheek, did Justice acknowledge him and consider him worthy. And even now I do not think that she is standing by his side to aid the destruction of his fatherland.
665
Indeed, Justice would truly be false to her name, if she should ally herself with a man so utterly audacious in his plans. Trusting in this fact I will go and stand against him—I myself in person. Who else has a more just claim? Commander against commander, brother against brother,
670
enemy against enemy, I will take my stand. Quick, bring my greaves to protect against spears and stones!
675
Chorus
No, son of Oedipus, most dear of our men, do not be like in temperament to him who is called by such an evil name. It is enough that Cadmeans
are advancing to close combat with Argives. That bloodshed can be expiated. But when men of the same blood kill each other as you desire, the pollution from this act never grows old.
680
Eteocles
If indeed a man should suffer evil, let it be without dishonor, since that is the only benefit for the dead.
But you cannot speak of any glory for happenings that are at once evil and held in dishonor.
685
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 631 focus
Eteocles
O heaven-phrenzied, and great abomination of the gods!—Oh! for our race of Œdipus, worthy of all mourning—Alas for me! now verily are the curses of my sire coming to an accomplishment. But it becomes me not to weep or wail, lest birth be given to a lament yet more intolerable. But to Polynices, that well deserves his name, I say, soon shall we know what issue his blazonry will have; whether letters wrought in gold, vainly vaunting on his buckler, along with phrenzy of soul will restore him. If indeed Justice, the virgin daughter of Jove, attended on his actions or his thoughts, perchance this might be. But neither when he escape the darkness of the womb, nor in his infancy, nor ever in his boyhood, nor in the gathering of the hair on his chin, did Justice look on him, or deem him worthy her regards: nor truly do I suppose that she will now take her stand near to him, in his ill-omened possession of his father-land. Truly she would then in all reason be falsely called Justice, were she to consort with a man all-daring in his soul. Trusting in this I will go, and face him in person. Who else could do so with better right? Leader against leader, brother against brother, foeman with foeman, shall I take my stand. Bring me with all speed my greaves, my spear, and my armour of defence against the stones.
Exit Messenger.
Chorus
Do not, O dearest of men, son of Œdipus, become in wrath like to him against whom thou hast most bitterly spoken.—Enough it is that Cadmaeans come to the encounter with Argives. For such bloodshed admits of expiation. But the death of own brothers thus mutually wrought by their own hands—of this pollution there is no decay.
Eteocles
If any one receives evil without disgrace, be it so; for the only advantage is among the dead: but of evil and disgraceful things, thou canst not tell me honour.
Chorus
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 631 focus
LE MESSAGER
Je passerai maintenant au septième chef que voici devant la septième porte : à ton propre frère et au sort que ses imprécations, ses prières demandent pour cette ville. Il veut, après avoir escaladé nos murs, s'être proclamé vainqueur et avoir entonné le
péan de la conquête, se mesurer avec toi, et, alors, ou te tuer et tomber mort près de toi, ou, s'il laisse vivre qui l'a privé de ses droits, du moins, par un exil qui te jette à ton tour hors de Thèbes, tirer de toi vengeance égale. Voilà
ce qu'il clame, en suppliant les divinités ancestrales de la terre paternelle de veiller à l'entier achèvement de ses vœux, le puissant Polynice ! Et il porte un écu rond
1
, tout récemment forgé, où est fixé un double emblème : un
guerrier en or ciselé s'y voit conduit par une femme, guide au front serein. Et celle-ci se prétend la Justice, comme veulent l'indiquer les lettres placées près d'elle : « Et je ramènerai cet homme, pour qu'il recouvre sa ville et
l'accès de sa demeure paternelle ». Je t'ai dit exacte-
ment leurs inventions : tu n'auras jamais de blâme à adresser à mes rapports ; mais décide seul du coup de barre à donner à la cité.
Il sort.
péan de la conquête, se mesurer avec toi, et, alors, ou te tuer et tomber mort près de toi, ou, s'il laisse vivre qui l'a privé de ses droits, du moins, par un exil qui te jette à ton tour hors de Thèbes, tirer de toi vengeance égale. Voilà
ce qu'il clame, en suppliant les divinités ancestrales de la terre paternelle de veiller à l'entier achèvement de ses vœux, le puissant Polynice ! Et il porte un écu rond 1 , tout récemment forgé, où est fixé un double emblème : un
guerrier en or ciselé s'y voit conduit par une femme, guide au front serein. Et celle-ci se prétend la Justice, comme veulent l'indiquer les lettres placées près d'elle : « Et je ramènerai cet homme, pour qu'il recouvre sa ville et
l'accès de sa demeure paternelle ». Je t'ai dit exacte-
ment leurs inventions : tu n'auras jamais de blâme à adresser à mes rapports ; mais décide seul du coup de barre à donner à la cité.
ÉTÉOCLE
Ah ! furieuse et terrible haine des dieux ! Ah ! race d'Œdipe — ma race ! — digne de toutes les
LES SEPT CONTRE THÈBES
ÉTÉOCLE
larmes ! Hélas ! voici accomplies aujourd'hui les malédictions d'un père ! Mais il ne convient ni de pleurer ni de se plaindre, de peur de faire naître des lamentations plus lourdes à mon front. Pour ce Polynice — vraiment si bien nommé
2
! — nous saurons bientôt jusqu'où se réalisera
son emblème, et si, pour le ramener, il suffira de lettres d'or ciselées sur un bouclier, flux d'insolence d'un cœur en délire. Si la vierge, fille de Zeus, la Justice, était dans ses actes et dans son âme, cela pourrait être. Mais jamais encore, ni le jour où il s'évada des ténèbres du sein mater-
nel, ni quand il grandissait, ni quand il entra dans l'adolescence, ni quand se formait en touffes le duvet sur son menton, la Justice ne l'a honoré d'un mot ; et ce n'est pas, je pense, au moment où il meurtrit la terre de ses pères, qu'elle peut être à ses côtés — ou elle serait alors
entièrement infidèle à son nom, cette Justice qui s'associerait à un homme dont l'audace ne recule devant rien. Voilà en quoi j'ai foi, et c'est moi-même qui irai me mesurer avec lui. Quel autre serait donc plus qualifié ? Roi contre roi, frère contre frère, ennemi contre ennemi, j'engagerai
le combat avec lui. Allons ! qu'on m'apporte aussitôt mes cnémides, défenses des pierres et des javelines.
larmes ! Hélas ! voici accomplies aujourd'hui les malédictions d'un père ! Mais il ne convient ni de pleurer ni de se plaindre, de peur de faire naître des lamentations plus lourdes à mon front. Pour ce Polynice — vraiment si bien nommé 2 ! — nous saurons bientôt jusqu'où se réalisera
son emblème, et si, pour le ramener, il suffira de lettres d'or ciselées sur un bouclier, flux d'insolence d'un cœur en délire. Si la vierge, fille de Zeus, la Justice, était dans ses actes et dans son âme, cela pourrait être. Mais jamais encore, ni le jour où il s'évada des ténèbres du sein mater-
nel, ni quand il grandissait, ni quand il entra dans l'adolescence, ni quand se formait en touffes le duvet sur son menton, la Justice ne l'a honoré d'un mot ; et ce n'est pas, je pense, au moment où il meurtrit la terre de ses pères, qu'elle peut être à ses côtés — ou elle serait alors
entièrement infidèle à son nom, cette Justice qui s'associerait à un homme dont l'audace ne recule devant rien. Voilà en quoi j'ai foi, et c'est moi-même qui irai me mesurer avec lui. Quel autre serait donc plus qualifié ? Roi contre roi, frère contre frère, ennemi contre ennemi, j'engagerai
le combat avec lui. Allons ! qu'on m'apporte aussitôt mes cnémides, défenses des pierres et des javelines.
LE CORYPHÉE
Non, ô le plus cher des hommes, fils d'Œdipe, ne deviens pas, dans ta colère, semblable à celui qui parle un si criminel langage
3
. C'est assez que les Cadméens en viennent aux mains avec des Argiens : de ce sang
on peut se purifier. Mais le meurtre de deux frères, tombés sous des coups mutuels, c'est là une souillure qui ne vieillit pas.
on peut se purifier. Mais le meurtre de deux frères, tombés sous des coups mutuels, c'est là une souillure qui ne vieillit pas.
ÉTÉOCLE
Supporter un malheur que n'accompagne point la honte, soit ! puisqu'il n'est point d'autre profit qui demeure chez les morts. Mais aux malheurs qui sont aussi
des hontes tu ne saurais promettre un beau renom !
LES SEPT CONTRE THÈBES
Agité.
des hontes tu ne saurais promettre un beau renom !
LE CHŒUR
Quel est ce délire, enfant ? Ne laisse pas l'égarement d'une folie meurtrière emplir
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 631 focus
on fire to mount the walls,
730
And from their turrets to this land proclaim,
Rending its echoes with the ſong of war,
Captivity: to meet thee ſword to ſword,
Kill thee, then die upon thee: if thou liveſt,
T'avenge on thee his exile and diſgrace
735
With the like treatment.
Thund'ring vengeance thus
The rage of Polynices calls the Gods,
Preſiding o'er his country, to look down,
And aid his vows.
740
His wellorb'd shield he holds,
Newwrought, and with a double impreſs charg'd:
A warrior, blazing all in golden arms,
A female form of modeſt aſpect leads,
Expreſſing juſtice, as th' inſcription ſpeaks,
745
YET ONCE MORE TO HIS COUNTRY, AND ONCE MORE
TO HIS PATERNAL THRONE I WILL RESTORE HIM.
Such their devices. But th' important taſk,
Whom to oppoſe against his force, is thine.
Let not my words offend: I but relate,
750
Do thou command; for thou art ſovereign here.
ETEOCLES.
How dreadful is the hatred of the Gods
o
!
Unhappy ſons of Edipus, your fate
Claims many' a tear. Ah me! my father's curſe
Now ſtamps its vengeance deep.
755
But to lament,
Or ſigh, or ſhed the tear, becomes me not,
Left more intolerable grief ariſe.
Be Polynices told, illomen'd name,
Soon ſhall we ſee how far his blazon'd ſhield
760
Avails; how far inſcriptions wrought in gold,
With all their futile vauntings, will reſtore him.
If juſtice, virgin daughter of high Jove,
Had ever form'd his mind, or rul'd his actions,
This might have been: but neither when his eyes
765
Firſt ſaw the light of life; nor in the growth
Of infancy; nor in th' advancing years
Of youth; nor in the riper age, that clothes
With gradual down the manly cheek, did juſtice
E'er deign t' inſtruct, or mark him for her own.
770
Nor now, I ween, in this his fell intent
To crush his country will her preſence aid him:
For juſtice were not juſtice, ſhou'd ſhe favour
Th' injurious outrage of his daring ſpirit.
In this confiding I will meet his arms
775
In armed oppoſition: Who more fit?
Chief ſhall engage with chief, with brother brother,
And foe with foe. Haſte, arm me for the fight,
Bring forth my greaves, my hauberk, my ſtrong ſpear.
CHORUS.
Dear to thy country, ſon of Edipus,
780
Be not thy rage like his, whom we abhor.
Thebes has no dearth of valiant ſons t'oppoſe
Theſe Argives; and their blood may be aton'd;
The death of brothers by each other ſlain,
That ſtain no expiation can atone.
785
ETEOCLES.
Cou'd man endure defeat without diſhonour,
'Twere well: but to the dead nothing remains,
Save glory: to the daftard, and the baſe
Fame never pays that honourable meed.
CHORUS.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 631 focus
quali sciagure impreca alla città :
di salir su le torri, ed acclamato
re della terra dall'araldo, il canto
della preda innalzare; ed azzuffandosi
con te, cadere dopo averti ucciso,
715
o in esilio cacciar chi l'oltraggiò,
e punirlo col bando, al modo stesso.
Questo egli grida; e i Numi della gente
invoca, e i patrî Numi, che le suppliche
di Poliníce a compimento adducano.
720
Regge un rotondo scudo, di compagine
nuova; e sopra v'è impresso un segno duplice:
guida una donna saggiamente un uomo,
e dice ch'essa è la Giustizia;
e parlano
725
cosí le impresse lettere: «Quest'uomo
io guiderò: la patria terra avrà,
avrà il possesso della casa avita ».
Questa la sua speranza. Or tu provvedi
chi manderai contro costui. Ché biasimo
730
a me dar non potrai pei miei messaggi.
Per buona rotta ora tu guida Tebe.
ETEOCLE
Oh dissennato, oh sommo odio dei Numi!
O stirpe mia, d'Edipo o stirpe misera,
quanto il padre imprecava oggi s'avvera.
735
Ma non conviene piangere né gemere,
ch'altro non sorgà insopportabile ululo.
E vedrem presto a che varrà l'insegna
di Poliníce - oh nome all'opre cònsono! -:
se le lettere d'oro che millantano
740
sovra lo scudo, con insana mente,
gli schiuderan le porte.
Oh, se Giustizia,
di Giove intatta figlia, e mente ed opere
a lui guidasse, essere ciò potrebbe;
745
ma né quando dal buio alvo materno
balzò, né quando fu poppante o pubere,
né quando al mento s'addensò la barba,
di fargli motto si degnò Giustizia.
Né or, credo, io, che la rovina cerca
750
della sua patria, presso a lui starà:
o menzognero è di Giustizia il nome,
se un uomo assiste ad ogni eccesso ardito.
Tale fiducia io nutro; e contro lui
io stesso moverò, starò. Piú adatto
755
chi mai di me? Re contro re, fratello
contro fratello ivi starò, nemico
contro nemico. Su, schinieri e lancia
e quanto giova a schermir pietre recami.
CORO
Figlio d'Edípo, a me su tutti gli uomini
760
diletto, deh! non renda te la collera
pari a quel maledetto! E che s'azzuffino
con gli Argivi i Cadmei, basti: quel sangue
espiar si potrà; ma se l'un l'altro
si uccidon due fratelli, oh!, tale eccidio
765
tempo non v'ha che ad invecchiarlo giovi.
ETEOCLE
Senza obbrobrio almen sia l'ultimo danno:
a chi muore, mercede unica è questa:
ché gloria i vili e turpi atti non dànno.
1
Strofe I
CORO
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 631 focus
In turres aſcendens & edicens terræ
605
Captiuum Peana, uociferans
Tecum se conflicturum: & postquam te occiderit,
prope te interibit.
Aut uiuentem infamem te tanquam uiri expulfore,
Fuga hunc ipſum hoc ulciſci modo.
610
Talia petit, deos penates
Inuocat propriæ terræ, auditores precum
Suarum eſse omnino, Polynices.
Habet ſcutum aptum recenter fabricatum,
Dupliciaq; inſignia elaborata,
615
Aureum hominem militem uisu.
Ducit mulier prudenter præiens.
Iusticia fane effe dicit, ut ferunt litere.
Reducam uirum hunc, & urbem
Habebit, paternarumq; domorum habita tionis.
620
Talia ſunt illorum inuenta.
Eteocles
O in deos inſaniens, et deorum magnum odiu.
O'deplorabile omnino meum Oedipi genus.
Heu me, patris execrationes perfectæ ſunt.
Sed neq; flere, aut lamentari decet.
625
Ne pariatur intolerabilior luctus.
Denominato uerò Polynici ualde dico,
Breui uidebimus infignia quò uertent,
Si illum reducent literæ auro elaborate,
In clypeo buliente faſtu mentis.
630
Siue Iouis filia uirgo iuſtitia adfuerit
Operibus illius, mentibus fortaßis uerò adfuit.
Sed neq; ipſum cum effugißet tenebras ab utero ma
Neq; in educatione, neq; pubescentem,
Neq; in collectione capillorum lanuginis,
635
Iusticia affata eſt, neq; dignum putauit.
Neq; in ærumnis paternæ terre,
Puto ipſam illi nunc adeſse prope.
Certe uidelicet iuſte falſo nomine appellata eſset
Iuſtitia, ſi adeffet uiro audaciſsimo mente.
640
His conſisus contendo, efficiam ut intelligatur
Ipſe potius, aut alter iuſtior erit.
Imperatori imperator, fratri frater,
Hoſtis cum hoſte ſtabo: fer quàm citò
Caligas, hastam & galeam.
645
Cho.
Ne chariſsime hominum Oedipi fili fis
Ira fimilis peßimo Locaci.
Sed uiros Thebanos fatis eſt cum Argiuis
Manus conferere, ſanguis eſt expiabilis.
At duorum fratrum mors ſpontanea ſic ueniens,
650
Non eſt finis buius ſceleris.
Eteocles
Si quidem malum quis fert ſine pudore,
Sto tantum lucrum in mortuis.
Malarum turpium rerum nulla gloriam dices.
Cho.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 631 focus
Last, let me name yon seventh antagonist,
Thy brother's self, at the seventh portal set—
Hear with what wrath he imprecates our doom,
635
Vowing to mount the wall, though banished hence,
And peal aloud the wild exulting cry—
The town is ta'en—then clash his sword with thine,
Giving and taking death in close embrace,
Or, if thou 'scapest, flinging upon thee,
640
As robber of his honour and his home,
The doom of exile such as he has borne.
So clamours he and so invokes the gods
Who guard his race and home, to hear and heed
The curse that sounds in Polynices' name!
645
He bears a round shield, fresh from forge and fire,
And wrought upon it is a twofold sign—
For lo, a woman leads decorously
The figure of a warrior wrought in gold;
And thus the legend runs—
I Justice am,
650
And I will bring the hero home again,
To hold once more his place within this town,
Once more to pace his sire's ancestral hall.
Such are the symbols, by our foemen shown—
Now make thine own decision, whom to send
655
Against this last opponent! I have said—
Nor canst thou in my tidings find a flaw—
Thine is it, now, to steer the course aright.
Eteocles
Ah me, the madman, and the curse of Heaven!
And woe for us, the lamentable line
660
Of Oedipus, and woe that in this house
Our father's curse must find accomplishment!
But now, a truce to tears and loud lament,
Lest they should breed a still more rueful wail!
As for this Polynices, named too well,
665
Soon shall we know how his device shall end—
Whether the gold-wrought symbols on his shield,
In their mad vaunting and bewildered pride,
Shall guide him as a victor to his home!
For had but Justice, maiden-child of Zeus,
670
Stood by his act and thought, it might have been!
Yet never, from the day he reached the light
Out of the darkness of his mother's womb,
Never in childhood, nor in youthful prime,
Nor when his chin was gathering its beard,
675
Hath Justice hailed or claimed him as her own.
Therefore I deem not that she standeth now
To aid him in this outrage on his home!
Misnamed, in truth, were Justice, utterly,
If to impiety she lent her hand.
680
Sure in this faith, I will myself go forth
And match me with him; who hath fairer claim?
Ruler, against one fain to snatch the rule,
Brother with brother matched, and foe with foe,
Will I confront the issue. To the wall!
685
Chorus
O thou true heart, O child of Oedipus,
Be not, in wrath, too like the man whose name
Murmurs an evil omen! 'Tis enough
That Cadmus' clan should strive with Argos' host,
For blood there is that can atone that stain!
690
But—brother upon brother dealing death—
Not time itself can expiate the sin!
Eteocles
If man find hurt, yet clasp his honour still,
'Tis well; the dead have honour, nought beside.
Hurt, with dishonour, wins no word of praise!
695
Chorus
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 631 focus
Den Lezten dort am legten Thore nenn' ich nun,
Dein eigner Bruder ist es: höre, welches Loos
Er laut verwünschend niederfleht auf Kadmos' Stadt!
Er will die Burg erklimmen, und nachdem er dann,
Erklärt zum Herrscher, angestimmt den Siegsgesang,
610
Im Doppelkampf dich tödtend Tod von deiner Hand
Empfangen, oder lebst du, dich, der schmählich ihn
Verbannt, verbannend strafen durch die gleiche Schmach.
So droht er laut, Polyneikes, und die heimischen
Gottheiten seines Stammes ruft er flehend an,
615
Auf seine Bitten gnadereich herabzuschau'n.
Er trägt ein Schild von Erze, neu und schöngewölbt;
Ein doppelt Wappenzeichen glänzt in seinem Feld.
Denn einen Mann in goldgetriebnem Waffenschmuck
Führt tugendsambescheiden eine Frau daher;
620
Und diese nennt sich Dike, wie die Schrift bezeugt:
„Heimführen will ich diesen Mann, er soll die Stadt
Bestyen und des Vaterhauses alte Macht!"
So haben sich's die fremden Führer ausgedacht.
Du selbst erwäge jezo, wen du senden willst.
625
Mich sollst du niemals schelten um mein Botenamt;
Doch du bedenke, wie du lenkst des Landes Schiff.
(geht ab.)
Eteokles.
Du Gräuel allen Göttern, gottverblendeter
Und allbeweinter, grimmer Stamm des Oedipus!
Weh mir, des Vaters Flüche sind am Ziele nun!
630
Doch keine Seufzer ziemen hier, kein Klagelaut,
Daß nicht der Gram fortzeuge, thränenreicher noch.
Und Polyneikes, Haderreich mit Recht genannt,
Bald wird sich zeigen, wohinaus sein Wappen zielt,
Ob ihn zurückführt jene Schrift, in Gold geprägt,
635
Die, seinen Wahnwik kündend, auf dem Schilde prahlt.
Ja, wenn die hohe Dike, Zeus' jungfräulich Kind,
Zu That und Nath ihm hülfe, möcht' es etwa sein.
Doch weder als er dunklem Mutterschooß entfloh,
Noch als er aufwuchs, oder als er Jüngling ward,
640
Noch als des Kinnes dichter Flaum sich sammelte,
Hat Dike sein geachtet und ihn angeblickt;
Auch jeho bei des Vaterlandes Ungemach
Wird ihm die Göttin nimmermehr zur Seite steh'n.
Denn wahrlich, arge Lüge wär' ihr Name dann,
645
„Des Rechtes Göttin", liehe ste dem Frechen Schuß!
Darauf vertrauend geh' ich hin und trete selbst
Ihm gegenüber: wer vermag's mit größ'rem Recht?
Der Fürst dem Fürsten, Bruder meinem Bruder, Feind
Tret' ich dem Feind entgegen. Bringt mir ungesäumt
650
Speer, Doppelschienen und des Pfeil's Abwehr, den Schild!
Die Chorführerin.
O werde, liebster, bester Sohn des Oedipus,
Ihm, der so schlimmen Namen trägt, nicht gleich an Wuth!
Daß Kadmos' Söhne wider Argos' Volk zum Kampf
Auszieh'n, genügt wohl; sühnen läßt sich solches Blut.
655
Doch, Herr, von Bruderhänden Tod durch Wechselmord,
So schauervolle Sünde tilgt niemals die Zeit.
Eteokles.
Ja, wenn man Unglück ohne Schmach erduldete,
Sei's immer; denn im Tode bleibt allein Gewinn;
Doch Leid, gepaart mit Schande, rühmst du nimmermehr!
660
Erster Halbchor.
Erste Strophe.
Commentary
Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-720
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus
356-706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-434