Aeschylus, Prometheus Bound, Anna Swanwick (Translator), 425

Search the Perseus Catalog for:

View: By Turn

← Previous Next →

In wonted stall to bend the weary knee.

[Exit OCEANOS.] Chorus. STROPHE I.

Prometheus, I bewail thy doom of woe;

From their moist fountains rise,

Flooding my tender eyes,

Tears that my cheek bedew. O, cruel blow!

For Zeus by his own laws doth now hold sway,

And to the elder gods a haughty spear display.

ANTISTROPHE I.

Rings the whole country now with echoing groans.

The grand time-honour'd sway,

Mighty now passed away,

Of thee and of thy brethren, it bemoans.

And all who dwell on Asia's hallowed shore

Thy loud-resounding griefs with kindred grief

deplore.

STROPHE II.

And Colchis' virgin daughters,

In fight a dauntless train;

And round Mæotis' waters

The Scythian tribes, holding earth's outmost reign.

ANTISTROPHE II.

And those with sharp spears clanging

Who dwell, a hostile power,

Fortress'd on rocks o'erhanging,

Near Caucasos,—Arabia's martial flower. *

EPODE.

One only of the gods before thus bent

Have I beheld, 'neath adamantine pains,

Atlas, the Titan, who with many a groan

Still on his back sustains,

Vast burthen, the revolving firmament.

Chiming in cadence ocean-waves resound;

Moans the abyss, and Hades' murky gloom

Bellows responsive in the depth profound;

While fountains of clear-flowing rivers moan

His piteous doom.

Prometheus Bound. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

Prometheus Bound (OCR draft) (English) (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 436-525 focus

Προμηθεύς

μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ

σιγᾶν με: συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,

ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.¹

καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα

τίς ἄλλος ἢ ᾽γὼ παντελῶς διώρισεν;
440

ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ. καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν

ὑμῖν λέγοιμι: τἀν βροτοῖς δὲ πήματα

ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας² νηπίους ὄντας τὸ πρὶν

ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους.

λέξω δέ, μέμψιν οὔτιν᾽ ἀνθρώποις ἔχων,
445

ἀλλ᾽ ὧν δέδωκ᾽ εὔνοιαν ἐξηγούμενος:

οἳ πρῶτα μὲν βλέποντες ἔβλεπον μάτην,

κλύοντες οὐκ ἤκουον, ἀλλ᾽ ὀνειράτων

ἀλίγκιοι μορφαῖσι τὸν μακρὸν βίον

ἔφυρον εἰκῆ πάντα, κοὔτε πλινθυφεῖς
450

δόμους προσείλους³ ᾖσαν, οὐ ξυλουργίαν:

κατώρυχες δ᾽ ἔναιον ὥστ᾽ ἀήσυροι

μύρμηκες ἄντρων ἐν μυχοῖς ἀνηλίοις.

ἦν δ᾽ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τέκμαρ

οὔτ᾽ ἀνθεμώδους ἦρος οὔτε καρπίμου
455

θέρους βέβαιον, ἀλλ᾽ ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν

ἔπρασσον, ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ

ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις.

καὶ μὴν ἀριθμόν, ἔξοχον σοφισμάτων,⁴

ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραμμάτων τε συνθέσεις,
460

μνήμην θ᾽⁵ ἁπάντων, μουσομήτορ᾽ ἐργάνην.⁶

κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα

ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασίν⁷ θ᾽, ὅπως

θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων

γένοινθ᾽,⁸ ὑφ᾽ ἅρμα τ᾽ ἤγαγον φιληνίους
465

ἵππους, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς.

θαλασσόπλαγκτα δ᾽ οὔτις ἄλλος ἀντ᾽ ἐμοῦ

λινόπτερ᾽ ηὗρε ναυτίλων⁹ ὀχήματα.

τοιαῦτα μηχανήματ᾽ ἐξευρὼν τάλας

βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμ᾽ ὅτῳ¹⁰
470

τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ.

472

Χορός

πέπονθας αἰκὲς¹¹ πῆμ᾽: ἀποσφαλεὶς φρενῶν

πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον

πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος.
475

Προμηθεύς

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσει πλέον,

οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.

τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,

οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδέν, οὔτε¹² βρώσιμον,

οὐ χριστόν, οὔτε πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων
480

χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ᾽ ἐγώ σφισιν

ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,

αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.

τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ
485

ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους

ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς: ἐνοδίους τε συμβόλους:

γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς

διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα
490

ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες

ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι:

σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα

ἔχοντ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονήν,

χολῆς λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν:
495

κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν

ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην

ὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήματα

ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽: ἔνερθε δὲ χθονὸς
500

κεκρυμμέν᾽ ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,

χαλκόν, σίδηρον,¹³ ἄργυρον, χρυσόν τε¹⁴ τίς

φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;

οὐδείς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα¹⁵ συλλήβδην μάθε,
505

πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

507

Χορός

μή νυν βροτοὺς μὲν ὠφέλει καιροῦ πέρα,

σαυτοῦ δ᾽ ἀκήδει δυστυχοῦντος: ὡς ἐγὼ

εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σ᾽ ἐκ δεσμῶν ἔτι

λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός.
510

Προμηθεύς

οὐ ταῦτα ταύτῃ Μοῖρά πω τελεσφόρος

κρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖς

δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω:

τέχνη δ᾽ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Προμηθεύς

ἄλλου λόγου μέμνησθε, τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς

καιρὸς γεγωνεῖν, ἀλλὰ συγκαλυπτέος

ὅσον μάλιστα: τόνδε γὰρ σῴζων ἐγὼ

δεσμοὺς ἀεικεῖς καὶ δύας ἐκφυγγάνω.
525
526

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 425 focus

Χορός

μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425

δαμέντʼ ἀδαμαντοδέτοις

Τιτᾶνα λύμαις εἰσιδόμαν, θεόν,

Ἄτλαντος αἰὲν; ὑπέροχον σθένος κραταιόν,

ὃς οὐράνιόν τε πόλον

νώτοις στέγων ὑποστενάζει.
430

Χορός

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς δʼ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θʼ ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
435

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 425 focus

μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425

δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύμαις

εἰσιδόμαν θεὸν ῎Ατλαν,

ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος κραταιὸν

γᾶς οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὀχῶν στενάζει.
430

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

συμπίτνων, στένει βυθὸς,

κελαινὸς ῎Αϊδος δ᾽ ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν στένουσιν ἄλγος

οἰκτρόν.

435

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 425 focus

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
425

δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύ-

μαις ἐςειδόμαν θεῶν

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν,

ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον

νώτοις ὑποστεγάζει.
430
ἀντ. γ'.

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς Ἄϊδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν
435

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 425 focus

[Μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425
¹

δαμέντ' ἀδαμαντοδέτοις ἀκαμαντοδέτοις

Τιτᾶνα λύμαις εἰσιδόμαν θεόν θεῶν,

Ἄτλανθ', ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος

κραταιὸν ὡς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις]

Ὑποστενάζει δὲ δὲ βοᾷ πόντιος κλύδων
430
Epod.

ξυμπίτνων, στένει βυθός βαθύς,

κελαινὸς κελαινὸς δ' Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θ' ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 425 focus

μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις

δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις

Τιτᾶνα λύμαις εἰσιδόμαν θεὸν

Ἄτλανθ', ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος

κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον

445

νώτοις ὑποστενάζει.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸

ὑψίκρημνον Ὑψίκρημνον θ'⁹ νέμουσιν νέμουσι ἀδαμαντοδέτοις ἀδαμαντοδέτοις ἀκαμαντοδέτοισ ὃς ὃς ὡσ ὑπέροχον ὑπέροχον ὑπείροχον

26 AESCHYLI

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθύς,

κελαινὸς δ᾽ Ἅιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν

450

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.

ΠΡ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 425 focus

[μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις

425

δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύμαις

εἰσιδόμαν, θεὸν Ἄτλανθ᾽,

ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος κραταιὸν

οὐράνιόν τε πόλον νώτοις - -]

ὑποστενάζει [βοᾶι] δὲ πόντιος κλύδων

430

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς δ᾽ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς [γᾶς],

παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν. ξ

Translations (8)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 425 focus

Chorus

One other Titan god before this I have seen in distress, enthralled in torment by adamantine bonds—Atlas, pre-eminent in mighty strength, who moans as he supports
425

the vault of heaven on his back.
430

Chorus

The waves of the sea utter a cry as they fall, the deep laments, the black abyss of Hades rumbles in response, and the streams of pure-flowing rivers

lament your piteous pain.
435

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 425 focus

One other god only indeed have I heretofore beheld in miseries, the Titan Atlas, subdued by the galling of adamantine bonds, who evermore in his back is groaning beneath the excessive mighty mass of the pole of heaven. And the billow of the deep roars as it falls in cadence, the depth moans, and the murky vault of Hades rumbles beneath the earth, and the fountains of the pure streaming rivers wail for his piteous pains.

PROMETHEUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 425 focus

dont un frisson agite les lances acérées. ¹

Plus vif.

Avec un sourd gémissement la vague des mers retombe sur la vague ; l'abîme gémit ; les noires entrailles d'Hadès souterrain lui répondent par un grondement, et les ondes des
fleuves

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 425 focus

One other, e'er thy galling chain,

430

Of heaven's high ſons with tortures quell'd,

That rack each joint, each ſinew ſtrain,

Titanian Atlas I beheld;

His giant ſtrength condemn'd to bear

The ſolid, vaſt, and pond'rous ſphere.

435

The ſprings whoſe freſh ſtreams ſwell around,

The hoarſe waves from their depths profound,

And all the gloomy realms below,

Sigh to his sighs, and murmur to his woe.

PROMETHEUS.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 425 focus

Un altro Nume solo

stretto ne l'adamante

d'obbrobrïosi vincoli

490

pria d'ora io vidi: Atlante

Titano. A lui su gli òmeri

tutta la terra preme

ed il sidereo polo:

egli, sotto quel peso orrido, geme.
495

3 Antistrofe III

CORO

E del pelago l'onde

gridano insiem con lui:

gemiti manda il bàratro,

ed i recessi bui

dell'Ade sotterraneo
500

rombano: le sorgenti,

le linfe pure e monde

dei fiumi, piangon miseri lamenti.

Compiute le evoluzioni, le Oceanine si volgono verso Prometeo.

2 SECONDO EPISODIO

PROMETEO

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 425 focus

Tantum antea in laboribus

Domantem in decessis

425

Nocumentis Titanum vidi deorum

Atlantem, qui semper grave robur.

Fortem & cœlestem polum

Humeris sustinet, resonat marinus fluctus

Incidens, tristatur gurges,
430

Nigrum antrum Plutoniæ subsfremit

Terræ, & fontes castorum fluuiorum

Deflent dolorem miserabilem.

Pro.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 425 focus

Strange is thy sorrow! one only I know who has suffered thy pain—

Atlas, the Titan, the god, in a ruthless, invincible chain!

He beareth for ever and ever the burden and poise of the sky,

The vault of the rolling heaven, and earth re-echoes his cry.
460

The depths of the sea are troubled; they mourn from their caverns profound,

And the darkest and innermost hell moans deep with a sorrowful sound;

And the rivers of waters, that flow from the fountains that spring without stain,

Are as one in the great lamentation, and moan for thy piteous pain.

Prometheus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 425 focus

Vordem nur Einen Gott erblickt' ich so

In die Schmach diamantener Bande
425

Gezwängt, den Atlas aus der Titanen Stamm,

Der stöhnend trägt in Ewigkeiten hin

Des Himmelpols unermeßliche Wucht,

Gethürmt auf seine Schultern.

Wild rauscht der aufgestürmten See
430

Wogenschlag, die Tiefe seufzt,

Und dumpf hallt es nach Aides' düstre Kluft,

Und der heiligen Ströme rieselnder Born¹

Beklagt sein schmerzlich Leiden.

Prometheus.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

349-374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383

NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402

ἄγρυπνον:

ἄγριον

G. Lips. 1.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403

NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.

caducum fulmen

eripere tentantem.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404

κἀξεβροντήθη:

καὶ ἐξεβροντίθη

κἀξεβροντήσθη

Vit.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405

παράορον:

παράωρον

Vit. aliique codd.

πανάωρον

Ox. Bess. Ald. γρ.

καὶ πανάωρον

Vit.

παρήωρον

G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.

παρήορον

Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.

παράφρον

, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa

παράορος, σειραφόρος

, praebuit M. V. II. VII. 156.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406

ἰπούμενος:

ἰπνούμενος

Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.

ἱπνούμενος

G. et a manu recentiore Μ.

ἱπούμενος

Vit. ex correctione primae manus, quae alterum

delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium

ιπποῦμεν

ἰππούμενος

scriptum.

ἰπνούμενον

Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit

ἰπούμενος

habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.

ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ

. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit

ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407

ῥίζαισιν:

ῥίζαισιν

M. Vit. Aug.

ῥίζησιν

G. Lips. 1.

ῥίζεσιν

Lips. 2.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408

μυδροκτυπεῖ:

μυδροκτυπεῖ

in litura M.

μυδροκτρυπεῖ

Lips. 2.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἔνθεν ἐκραγήσονταί:

ἐνθένδ᾽ ἐκρ.

Lips. 1.

ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε

G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410

δάπτοντες:

δ᾽ ἄπτοντες

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἀγρίαις:

ἀγρίοις

Vit. et pauci alii.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412

λευρὰς:

λευροὺς

Μ. Rob. Ceteri libri

λευράς

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413

γύας:

γυίας

Vit. Lips. 1. aliique.

γυίας

Lips. 2.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414

θερμῆς:

θερμοῖς

, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent

θερμῆς

. Ita, non

θερμής

, etiam M.

θέρμης

G. et ante correctionem Vit.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἀπλήστου: Libri

ἀπλήστου

. Id in

ἀπλήτου

(scribere debebat

ἀπλάτου

) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus

ἀπλάτου πυρός

dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416

βέλεσι:

βέλεσσι

Μ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417

NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,

σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός

. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.

τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418

σῶζ':

σῶιζ'

Μ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419

ἐπίστασαι:

ἐπίσταμαι

ante corr. Lips. 1.

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-420

λωφήσῃ:

λωφήσῃ

, ut librarius prius

λωφήσει

scripsisse videatur, M.

λογήσῃ

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-421

χόλου:

χόλον

Vit.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-422

γιγνώσκεις:

γιγνώσκεις

Μ. Ceteri

γινώσκεις

. Cicero Q. Tusc. III. 31.

Sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum: ut Prometheus ille Aeschyli, cui quum dictum esset atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem iracundiae, respondi siquidem quis tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus

. His refutatur Bentleius, qui etiam alterum distichon Oceano tribuendum putabat.

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-423

ψυχῆς νοσούσης: Libri omnes

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Stobaeus ΧΧ. 13.

ὀργῆς ματαίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι

. Plutarchus in Consol. ad Apollonium p. 102. Β.

καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν. ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι, ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

. Plutarchum homo doctus in Novae bibliothecae Germanicae vol. LXVI. parte I. cuius observationes Latine versae in Beckii Commentariis societatis philologicae vol. II. exstant,

ψυχῆς

pro

ὀργῆς

substituisse, quoniam de dolore, non de ira scriberet, suspicabatur. Eadem Wyttenbachii sententia fuit. Eustathius p. 696, 33. fortasse ex Plutarcho,

κατὰ γὰρ τὴν τραγῳδίαν ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Εt p. 1005, 21.

ἐπεὶ καὶ φύσει κατὰ τὸν εἰπόντα ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

. Sic hic versus scriptus est etiam in Georgidae Gnomologio in Boissonadii Anecd. I. p. 100. Attulerat Stanleius Isocratis verba in or. de pace S. 39.

ὑμᾶς δὲ χρὴ πρῶτον μὲν τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι τῶν μὲν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων πολλαὶ θεραπεῖαι καὶ παντοδαπαὶ τοῖς ἰατροῖς εὕρηνται, ταῖς δὲ ψυχαῖς ταῖς νοσούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδέν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλὴν λόγος ὁ τολμῶν τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττειν

: verum ibi pro

νοσούσαις

codex Vrbinas praebuit

ἀγνοούσαις

. Plutarchi et Eustathii scripturam probarunt Stephanus, Casaubonus ad Athenaeum p. 65. Gatakerus in Adv. misc. p. 487. C. Ei repugnare videtur Ciceronis interpretatio, nisi hunc sententiam magis quam verba expressisse putabimus.

Ὀργή

quidem non videtur

νοσοῦσα

dici potuisse. Nam etsi

νοσεῖν περί τι

vel

ἐπί τινι

de vehementi cupiditate dicitur, ut apud Platonem in Phaedro p. 228. Β.

ἀπαντήσας δέ τῳ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μὲν ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προςάγειν ἐκέλευε

, tamen si quid simpliciter

νοσεῖν

dicitur, ei significatur deesse aliquid, quominus id sit quod pro natura sua esse debeat. Itaque

ὀργὴ νοσοῦσα

non erit nimia et modum excedens ira intelligenda, sed quae non impleat modum nec possit recte censeri ira esse. Adhaeret enim illi verbo debilitationis quaedam notatio. Non igitur recte

νοσούσης

ille interpretatus est, qui pro eo verbo

ματαίας

, quod apud Stobaeum est, posuit. Pauwianam sapientiam, qui, quod

ὀργή

quamlibet animi affectionem significaret, eo vocabulo hic usum esse Aeschylum putavit, non debebat probare Wellauerus. Reisigius quod ad Soph. Oed. C. 1190. leni sane mutatione coniecit,

ὀργῆς νοσοῦσιν εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι

, hac credo sententia, ut miseris iram lenire adhortationes dicantur, id si Aeschylus voluisset, scripsisset

νοσοῦσιν ὀργῆς

. Aliud in mentem venit G Dindorfio, quem moverunt haec verba Themistii in or. VII. p. 98.

φάρμακον δὲ ὀργῆς οἰδαινούσης τὸ μὲν αὐτίκα λόγος ἐστίν, ᾧ σὺ τηνικαῦτα ἐπράϋνας σφαδάζουσαν καὶ ζέουσαν ἔτι

, ut Aeschylum

ὀργῆς ζεούσης

scripsisse crederet, ad sententiam recte, modo satis appareret unde in libros

νοσούσης

irrepserit. Fatendum tamen est scholiastas aliud verbum quam

νοσούσης

videri legisse. Eorum unus

εἰπόντος τοῦ Προμηθέως ὅτι ἐγὼ τὴν παροῦσαν ὑπομενῶ τύχην, ἕως οὗ ὁ νοῦς τοῦ Διὸς παυθήσεται τῆς ὀργῆς, φησὶν ὁ Ὠκεανὸς πρὸς αὐτόν, οὐδὲ τοῦτο γινώσκεις, ὦ Προμηθεῦ, ὅτι οἱ λόγοι οἱ παρακλητικοὶ θεραπεύουσι τὴν ὀργὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἐπαιρομένην;

Alius interpres adscripsit

ἀκμαζούσης

. In alio scholio est

εἰπόντος Ὠκεανοῦ ὅτι τῆς ἀκμαζούσης ὀργῆς οἱ λόγοι εἰσὶν ἰατροί

. Quas interpretationes qui consideret, facile adducatur ut eas ad

σφριγώσης

pertinere putet, quandoquidem mox ad

σφριγῶντα

v. 382. adnotatum est

αὐξόμενον καὶ ζέοντα. ἀκμάζοντα. νεάζοντα καὶ αὐξάνοντα

. Atque apud Hesychium

σφριγᾷ, — ἀκμάζει, νεάζει. σφριγῶν, ἀκμάζων, νεάζων, αὔξων. σφριγῶντα, ἐπαιρόμενον, ἰσχύοντα

. Quod si cui hariolari libeat, suspicari poterit lectum fuisse olim

ὀργῆς σφριγώσης

, idque verbum quum librario in mente haereret, illatum ab eo esse pro

σφυδῶντα

, quod codex M. v. 382. habet. Verum eadem opera etiam alia coniici possunt, ut

ὀργῆς βρυούσης

. Nam Hesychius

βρύει, ῥέει, πηγάζει, ἀναβλύζει, πηδᾷ, ἀνθεῖ, ἀνίησιν, αὔξεται

. Dicitur id autem etiam non adiecto nomine, ut in Soph. Electra v. 422.

βρύοντα θάλλον

. Sed tamen consultius visum est tenere scripturam quae apud Plutarchum et Eustathium et Georgidam est, quum ad eam explicandam, quoniam de ira sermo est, facile adscribi potuerit

ὀργῆς

, quod pro diversa scriptura habitum deinde expulso

ψυχῆς

ὀργῆς

mutatum fuerit.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε:

κἄν τις

G. quod etiam scholio in illo codice praepositum est.

ὅταν τις

Plutarchus.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-425

μαλθάσσῃ:

μαλθάσῃς

M. a pr. manu et G. Lips. 1. Ald. Rob.

μαλθακίσῃ

Lips. 2. Aug.

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-426

σφυδῶντα:

σφυδῶντα

Μ.

σφυγῶντα

Lips. 1.

σφιγῶντα

G. Ceteri omnes

σφριγώντα

. Hesychius

σφυδῶν, ἰσχυρός, εύρωστος, σκληρός· et διασφυδῶσαι, αὐξῆσαι, ἀπὸ τοῦ σφύζειν

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-427

ἰσχναίνῃ:

ἰσχράνει

Μ.

ἰσχαίνῃ

G. Lips. 1. et pauci alii libri.

ἰσχναίνῃ

Vit. Lips. 2. cum plerisque. Sed id cum in Lips. 2. sic scriptum sit ut imperito videri possit

ἰσχναίνῃ

esse, posuit hoc is qui Aug. scripsit.

ἰσχναίνῃ

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-428

προμηθεῖσθαι:

προμηθεῖσθαι

M. G. Lips. 1. aliique et Ald.

προμηθεῖσθαι

Lips. 2. Aug. aliique et Rob.

ἐν τῷ προμηθεῖσθαι μὲ καὶ τολμῶν

, addita explicatione

προνοεῖσθαι ἐμὲ τὸ συμφέρον σοι

, Vit.

προμηθεῖσθαι

recte probarunt Scaliger et Valckenarius ad Phoen. 1475.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὁρᾷς:

ὁρᾷς το

, sed lineola transfixo, M.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-430

δίδασκέ με:

δίδασκέ μοι

Vit.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431

περισσὸν:

περισὸν

Lips. 1.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432

κουφόνούν:

κουφόνουν

cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433

τῇδε τῇ νόσῳ:

τῇδε τῇ νόσῳ

M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.

τήνδε τιν νόσον

inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.

νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434

μὴ δοκεῖν φρονεῖν:

μὴ φρονεῖν δοκεῖν

Μ. et pauci alii codices.

μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν

G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435

δόκει σοι:

δόξεις

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.

δόκει σοι

Vit. et alii pauci.

δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ

Par. B. Apertum est scribendum fuisse

δόκει σύ

. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436

οἶκον:

οἴκους

Lips. 2. Aug.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437

πάλιν:

πάλαι

, sed supra scripto

ὀπίσω

, Vit.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438

θρῆνος οὑμὸς:

θρῆνός ὁ ἐμὸς

G. Lips. 2. Aug. Ald.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439

βάλῃ:

βάλλει

Vit.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440

θακοῦντι:

θακοῦντι

M. Vit. aliique et Rob.

κρατοῦντι

G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441

ἀχθεσθῇ:

ἀχθεσθῇ

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442

συμφορὰ:

συμφοραί

a pr. manu habuisse videtur M.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443

λευρὸν γὰρ οἶμον:

λευρῶν γὰρ οἴμων

Ven. 2. 3. Rob. Ceteri

λευρὸν γὰρ οἶμον

, praeter Vit. in quo est

εὐρὺν

, superscripto

οι

. G.

λευρὸν

in litura, quum prius

λευρὰν

scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.

ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει

. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam

λευρὸν

ducere videtur.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444

ψαίρει:

ψαίρει

M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.

ψαύει

ante corr. Vit. aliique et Ald.

ψαύει

Lips. Aug. aliique et Rob.

ψαύει

, superscripto

ψαίρει

et addito

γρ. ψαίρει

Par. B.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445

τετρασκελὴς:

τετρασχελής

Lips.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446

δέ τἂν:

δέ τ' ἄν

M. G. Cantabr. 1. Vulgo

δέ τ' ἄν

. Blomfieldius recte

δέ τἂν

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447

κάμψειεν:

κάμψειε

G. Vit.

κάμψει

Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.

κλίνειε

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448

στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.

τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς

στένω σε τᾶς

, super

adscripto

, Μ.

στένω σε τὰς

G. Vit. Aug. Ald.

στένωσις τὰς

Lips.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449

δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes

δακρυσίστακτον δ'

, praeter Bess. in quo

τ'

est, et Lips. Aug. qui

δακρυσίστατον δ'

habent. Tum

ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα

M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in

ῥαδινὸν λ.

mutatum est.

ῥαδινὸν λειβομένα

aliquot codices et Ald. Rob. Εt

ῥαδινόν

quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit

τέρε δάκρυον

. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit

δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν

, omissis

δέ

λειβομένα

. Sed particula abesse non potest, nem que

λειβομένα

delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post

δακρυσίστακτον

particula ex

λειβομένα

feci

δ᾽ εἰβομένα

. Sophocles Ant. 527.

φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450

νοτίοις:

νωτίοις

ante correctionem M.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἔτεγξα:

ἔτεγξα

libri praeter Par. A. qui

ἔτεγξε

habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem

εἰβομένα

opus erat

ἔτεγξε

scribi.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452

παγαῖς:

πηγαῖς

M. Lips. aliique.

παγαῖς

G. Vit.

403-404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453

τάδε· Ζεὺς δ᾽:

τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις

Vind. 2. Ceteri codices et Ald.

τάδε Ζεὺς ἰδίοις

, nisi quod quidam ut Vit. post

τάδε

interpungunt, in quo codice supra scriptum

ὁ γάρ

. Verissima Robortelli scriptura

τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454

κρατύνων:

κρατύνει

Vind. 1. 3. et in litura, quum antea

κρατύνων

fuisset, G.

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὑπερήφανον:

ὑπερήφανος

ante correctionem M.

405-406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456

θεοῖς τοῖς πάρος:

θεοῖς τοῖς πάρος

M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.

τοῖς πάρος θεοῖς

Lips. aliique nonnulli et Ald.

τοῖς πρὸς θεοῖς

Aug.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457

ἐνδείκνυσιν:

ἐνδείκνυσιν

G. Arund. Par. L.

ἐνδεικνύειν

Μ.

ἐνδεικνύει

Par. D.

δεικνύει

Vit. et pauci alii.

δείκνυσιν

Lips. Aug. aliique et edd. vett.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458

αἰχμάν:

αἰχμήν

M. G. Vit.

αἰχμάν

Lips.

408-409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459

μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri

μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ

, nisi quod Vind. 2. 3. 4.

τε

plene scriptum habent, Aug. autem

μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή

. Sola Aldina

μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή

. Tum

στένωσι

, super

addito

, Μ.

στένουσι

G. Vit. aliique pauci et Rob.

στένουσα

Lips. Aug. aliique et Ald.

στένουσαν

Par. E. Agnoscunt

στένουσι

scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin

στένουσι

correctori debeatur, qui

στένουσα

construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post

ἀρχαιοπρεπή

excidisse verbum, quod videtur

δακρυχέει

fuisse,

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460

τὴν σὰν:

τῶν σῶν

G. Vit. Ald.

τὰν σὰν

Rob.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461

τε:

τε

omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462

τιμάν:

τιμᾶν

ante corr. M.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463

ὁπόσοι:

ὅποσοι

G. et aliquot alii.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464

ἁγνᾶς:

ἁγνὸς

Lips. Ald.

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465

σοῖς:

σοῖς

M. G. Vit. Lips. Aug.

σοισι

pauci codices.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466

θνητοί:

θνατοί

Μ. G. Ceteri

θνητοί

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467

μάχαις:

μάχας

M. aliique.

μάχαν

Rob.

μάχης

Lips. Aug. Ald.

μάχαις

G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.

τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468

Σκύθης:

Σκύθη

Lips.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469

γᾶς:

γῆς

Vit.

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470

τόπον:

τόπον

M. Vit. aliique et Rob.

πόρον

G. Lips. Aug. aliique.

τόπον πόρον

Ald. Restituit

τόπον

Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471

Σαρματᾶν:

Ἀραβίας

M. G. Vit. et plerique.

Ἀρσαβίας

Lips. et pauci. Tum

ἄνθος

Ald.

ἄνθος

M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti

omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus

respondet,

an etiam Arabia est in Ponto?

Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,

est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea

. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,

ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται

, non solum metri indicio sine

τε

copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur

δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς

. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque

Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος

. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis

Ἀραβίας

eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472

ὑψίκρημνον οἳ:

ὑψίκρημνονθ' οἳ

Μ.

ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ

Lips.

ὑψίκρημνον τ' οἳ

Ald.

ὑψίκρημνον θ' οἳ

ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473

νέμονται:

νέμουσι

Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri

νέμονται

, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si

νέμουσιν

scribitur: nam in strophico versu est

οἳ γᾶς

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474

Καυκάσου πύλας: Sed

Καυκάσου πέλας

, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam

πόλισμα

, quod

ὑψίκρημνον

dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,

Καυκάσου πύλας

. Plinius H. N. VI. 12.

ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum

. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.

ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον

. Ptolemaeus has

Σαρματικὰς πύλας

appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur

Καυκάσου πύλας

legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.

σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475

ὀξυπρώροισι:

ὀξυπόροισι

Lips. Aug.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:

μόνον δὴ πρόσθεν

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.

μόνον

omissum in G. sed in margine ante

δὴ

suppletum.

μόνον δὲ πρόσθεν

Ven. 2. Vind. 1. 3.

σου

post

πρόσθεν

addunt Par. B. Ox. Ald. Tum

ἄλλον ἐν πόνοις

Μ. aliique et Rob.

ἄλλων

Vit. Aug. aliique et Ald.

ἄλλον

ἄλλων

a sec. manu mutatum G.

ἄλλον

, superscripto

ων

, Lips.

ἄλλων

, superscripto

ἄλλον

γρ. πρόσθεν ἄλλον

, Par. B. Delendum esse

ἄλλων

vel

ἄλλον

adnotatio scholiastarum

ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων

docet. Scribendum est

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις

. Antistrophica enim haec sunt.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477

ἀδαμαντοδέτοις:

ἀδαμαντοδέτοις

Colb. 1. Ceteri libri

ἀκαμαντοδέτοις

, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est

ἀκαμαντοδέτοις

, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.

ἀδαμαντοδέτοις

, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus

ἀδάμαντι δεδεμένος

dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.

τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις

, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.

σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478

Τιτᾶνα λύμαις:

τιτᾶν ἀλύμαις

Vit.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479

ἐςειδόμαν:

εἰσιδόμαν

, superscripto

ην

, Vit. Lips.

εἰσιδόμην

Vind. 4. Ald. Rob.

εἰσιδόμαν

ceteri.

εἰςειδόμαν

scribendum esse antistropha monstrat.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480

θεῶν:

θεὸν

M. G. Par. L. Rob.

θεόν

, superscripto

ῶν

, Bess.

θεῶν

ceteri.

428-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:

ἄτλανθ᾽ ὡς

Μ.

ἄτλανθ' ὃς

ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim

ἄτλαν θ' ὃς

habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui

Τιτάνα

Typhonem intelligens accusativum esse volebat

Ἄτλαν

. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.

Ἄτλας, Ἄτλα

declinari propter

Ἀτλαγενέων

affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus

Ἄτλα

, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,

tempus, Atla, veniet

: cui par est apud Homerum

Πουλυδάμα

. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus

καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα

. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,

ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν

. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.

Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα

. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,

εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν

Post

Ἄτλανθ᾿ ὃς

omnes libri

αἰέν

. Tum

ὑπείροσχον

Lips.

ὑπείοέχον

Par. C. Ceteri libri

ὑπείροχον

, praeter Vit. in quo recte scriptum est

ὑπέροχον

. Libri

σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει

, nisi quod

κρατεὸν

πῶλον

G. habet, Robortellus autem

ὑποβαστάζει

. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae

ὑποστεγάζει

, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad

ὑποστενάζει

superscriptum

βαστάζει

. Hesychius

στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει

. Suidas in v.

στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων

. Atqui

στεγάζω

idem est quod

στέγω

. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,

σθένος

non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit

Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος

. Deinde illud

οὐράνιόν τε πόλον

referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est

κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων

. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod

ὃς αἰέν

, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482

NA: Excidisse versum stropha docet.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483

ξυμπίτνων:

ξυμπίτνων

sic M.

ξυμπιτνών

, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.

ξυμπίπτων

Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.

ξυμπιτνών

ceteri et in margine Vind. 3.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484

βυθός:

βαθὺς

(non βαθός) M. Rob. In M. ad

στένει

adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ

στένος

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485

κελαινὸς: Libri

κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος

. Delendam esse particulam stropha monstravit.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486

ὑποβρέμει:

ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς

Vit.

ὑποβρέμυχος γᾶς

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487

παγαί θ':

παγαί θ'

(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.

πηγαί θ'

Lips. Aug. aliique et Ald.

πηγαὶ δ᾽

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488

ἁγνορύτων:

ἁγνωρύτων

Μ.

ἁγνωρούτων

Vit.

ἁγνορρήτων

ἁγνηρούτων

Par. F. Ceteri

ἁγνορρύτων

. Emendavit Heathius.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489

οἰκτρόν:

πικρόν

pro

οἰκτρόν

Vit. et pauci alii.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-490

μή τοι:

μήτι

G. Vit. cum paucis codicibus et Ald.

μήτοι

ceteri et Rob.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-491

μηδ':

μηδ'

M. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.

μήτ'

editiones veteres.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-492

αὐθαδίᾳ:

αὐθαδείᾳ

ἀθυμίᾳ

Vit. Par. C.

αὐθαδίᾳ

supra adscriptum in Vit.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-493

προςσελούμενον:

προσηλούμενον

, super

a sec. manu adscripto

, Μ.

προσηλούμενον

G. Par. G. D. F. N. Vind. 3. Cantabr. 1. 2. et pro varia lectione Par. Β.

προσελούμενον

Vit. Lips. Aug. Par. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.

προσσελλούμενον

Ven. 3.

προσσελλούμενον

Turnebus, qui has scripturas adnotavit,

προσηλούμενον

προσεούμενον

. Brunckius ex Dawesii sententia in Misc. crit. p. 163.

προςἑλούμενον

. Porsonus, ut antea Askewius voluerat,

προσσελούμενον

, quod plerique receperunt. Ex Kiddii adnotatis ad Dawesii librum p. 295. cognovimus Bentleium, quod in uno codice Stobaei

προηγελοῦμεν

et apud Hesychium

προυγελεῖν

invenerat,

προϋγελούμενον

veram esse lectionem pronuntiasse. Mirae illae et inauditae formae

προυγελεῖν

προσελεῖν

qua radice ortae sint, qua analogia defendi possint, qua significationis derivatione commendentur, altum et apud ipsos et apud eorum pedisequos silentium. Solus, quod sciam, Buttmannus perplexam quandam viam in Lexilogi vol. II. p. 159. init, ut adhibita littera Aeolica et

προηγελεῖν

προυσελεῖν

tueretur, dirimi litem ratus Creticis

πρείους, πείγιστος, πρεινήϊον, πρειγευτής

πρέσβυς

deflexis. De his Creticis copiose disseruit Valckenarius ad Theocriti Adoniazusas p. 319. seq. At haec non videntur comparari posse cum isto

προηγελεῖν

vel

προυσελεῖν

. Quod verbum etsi, quia rarissimum est, videri potest peregrinum esse, tamen nisi ostendatur et qui Doriensium

προυγελεῖν

usurpaverint et Attici quomodo id in multo magis mirabilem formam

προυσελεῖν

mutaverint, suspecta potius utraque forma, quam altera alteri praeferenda aut alterutra omnino admittenda censeri debet. Invenitur hoc verbum, quod hodie sciamus, apud duas dumtaxat antiquos scriptores, hoc in Aeschyli versu et apud Aristophanem in Ranis v. 730. Ibi haec leguntur,

τῶν πολιτῶν θ᾽ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας ἄνδρας ὄντας, καὶ δικαίους, καὶ καλούς τε καγαθούς, καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ, προσελοῦμεν

. Tertium exemplum, in quo recte idem verbum agnovit Lobeckius ad Ai. p. 252. ed. pr. 159. ed. alt. Aeliani est in epistola tertia, sed illud, ut videtur, ex Promethei versu sumptum,

καὶ γὰρ ἂν εἰκότως μοι στενάξαι τὰ τῶν προγόνων ἠρία, εἰ Εὐπειθείδης ὁ Κορυδαλλεὺς ἐμαυτὸν περιοψοίμην προσηλούμενον, καὶ ταῦτα ἀνδραπόδου ἴσως δυεῖν μναῖν ἀξίου

. Videamus nunc de scriptura. Atque apud Aeschylum nullus liber nec

προσσελούμενον

nec

προγελούμενον

praebet. Apud Aristophanem autem liber Ravennas

προυσελοῦμεν

. Ceteri libri, in quibus Venetus est, non minoris ille quam Ravennas auctoritatis,

προσελοῦμεν

, in duobus, quos Dobraeus contulit, alterum

supra scriptum est. Etiam Suidas

προσελοῦμεν

habet. Sed apud Stobaeum XLIII. 28. ubi Aristophanis versus leguntur, codex N. non A. quem Grotius nominat, in quo libro non legitur iste locus, et editio princeps habent

προηγελοῦμεν

. Hesychius

προϋγελεῖν, προπηλακίζειν, ὑβρίζειν

. Sed idem etiam

προσέλει, προπηλακίζει

. Incertum est pertineatne huc quod apud eundem sic scriptum legitur,

προσελα, προύτελα, προτελεῖ

. Tum in Etym. Μ. in v.

προσέληνοι

p. 690, 12.

προυσελλεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν. καὶ οἱ Ἀρκάδες, ἐπειδὴ λοιδορητικοί εἰσιν. οὕτως ἐν ὑπομνήματι Προμηθέως δεσμώτου

. Ex eodem fonte haustum est scholion cod. M. ad Aeschyli versum,

ὑβριζόμενον. ὅθεν καὶ Ἀρκάδες προσέληνοι. ὑβρισταὶ γὰρ μέμψιν ἀνθρώπων ἔχων

. Similiter scholia aliorum codicum. Tzetzes ad Lycophr. 482. de Arcadibus

ἢ ὅτι προσέληνοι οἱ ὑβρισταὶ λέγονται. προσελεῖν γὰρ τὸ ὑβρίζειν

. Sic etiam repetens illa Favorinus. Et idem

προσελεῖν τὸ ὑβρίζειν κατὰ Ἀρκάδας· ἐπειδὴ οἱ Ἀρκάδες λοιδορητικοί εἰσιν. Ἀριστοφάνης “ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ προσελοῦμεν.”

Hinc in Tzetzae Chil. I. 882. et IV. 813. quibus in locis

προσελοῦν

legebatur,

προσελεῖν

restituit Kiesslingius. Viroque loco Tzetzes dicit

τὸ γὰρ ὑβρίζειν προσελεῖν καλεῖται παρ' Ἀρκάσιν

, nisi quod in priore, fortasse per errorem,

παρ' ἑτέροις

legitur. Eadem forma in scholiis Aristophanis, quae hoc verbum Atticis tribuunt. Tam multis testibus

προσελεῖν

, tam paucis

προϋσελεῖν

προυγελεῖν

cognitum habemus. Et quis, si hoc verbum

προυγελεῖν

vel

προυσελεῖν

fuisset, a

προσελήνοις

illud repetivisset Arcadibus? Mihi quidem sapientior fuisse videtur Dobraeus, qui in addendis ad Aristophanica p. (124) et

υγ

ex illa litterarum forma ortum esse iudicavit, qua in codicibus

σσ

scribi solet. Haec et in forma verbi et in significatione explicanda aptissima est et minimae obscuritatis ratio. Namque ut a

τέλλειν τελεῖν

, sic a

σέλλειν σελεῖν

est deductum.

Σέλλειν

autem, cognatum illud cum

εἴλειν, ἔλλειν

, quod

ὁρμᾶν

significaret, commemoravit Eustathius p. 1041, 29. 32. et ex eo Favorinus in v.

ξυσσέλμοιο νηός

. Videtur id proprie crispantem motum, quo aliquid rotatur, iactatur, vibratur, notasse. Inde

σόλος

, eodem loco memoratus Eustathio, ut a

δικεῖν δίσκος

. Inde

σέλας, σελήνη, σέλμα, Σελλήεις

et aliquot alia nomina. Nisi fallor, pertinet huc etiam

σελλίζειν

. Hesychius

σελλίζεσθαι, ψελλίζεσθαι. τινὲς δέ, σελλίζει, ἀλαζονεύει

. Id verbum grammatici a quodam Sello repetunt, quem vereor ne ipsi finxerint, quoniam Aeschinem quendam ab Aristophane in Vespis v. 325. et 1243.

τὸν Σελλοῦ

et v. 459.

τὸν Σελλαρτίου

appellatum videbant. At non Sellus, sed Aeschines propter vanitatis insolentiam famosus erat: quare istiusmodi feroces iactatores

αἰσχινίζειν

potius quam

σελλίζειν

essent dicti. Hinc colligi posse videtur Aeschinem istum non quod patrem haberet Sellum, sed quod temere gloriosus esset,

τὸν σελλοῦ

, i. e. iactatoris filium, vulgo esse appellatum: quam appellationem propter eandem caussam Aristophanes etiam ad Amynian transtulit, in eadem illum fabula v. 1267.

Ἀμυνίαν τὸν σελλοῦ

vocans. Ac titubant, eoque confirmant suspicionem nostram scholiastae, quos non mirandum est Sellum istum patrem putasse Aeschinis, quia qui illi pater fuerit non est proditum. Scholiastes Aristophanis ad Av. 824. de Aeschine

καὶ οὗτος πένης, θρυπτόμενος καὶ αὐτὸς ἐπὶ πλούτῳ καὶ λέγων ἑαυτὸν πλούσιον. ἦν δὲ Αἰσχίνης Σελλοῦ. ἔλεγον δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοὺς τοιούτους σελλούς. καὶ τὸ ἀλαζονεύεσθαι δὲ σελλίζειν

. Qui eadem habet Suidas in

Θεαγένους χρήματα

, apud eum scriptum est

ἦν δὲ Αἰσχίνης σέλλος

. Scholiastes ad Vesp. 1259.

κομήτης ὁ Ἀμυνίας, Προνάπου υἱός. ὁ γὰρ Σέλλος οὐκ ἦν αὐτοῦ πατήρ, ἀλλ᾽ Αἰσχίνου. ἵνα οὖν καὶ τὸν Ἀμυνίαν καὶ τὸν Αἰσχίνην κωμωδήσῃ ὡς πένητας, τοῦτο εἶπεν

· et paullo post

Σέλλου δὲ εἶπεν, ἐπειδὴ πένης Αἰσχίνης ὁ Σέλλου

. Hesychius

σεσσελλίσαι. Φρύνιχος ἐν Κρονίῳ ἄγαμαι Διονύσου στόματος, ὡς στελλίσαι κεκομμένα πολλάκις

. Αἰσχίνης τις ὑπῆρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλάζων καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ἐν τῷ προςποιεῖσθαι πλουτεῖν, πενόμενος καθ᾽ ὑπερβολήν, ὡς τοὺς παραπλησίους οὕτω καλεῖσθαι. Corrigendum puto Φρύνιχος ἐν Κρόνῳ

ἄγαμαι, Διονῦ, σοῦ στόματος, ὡς σεσέλλισαι· καὶ κωμικοὶ πολλάκις

. Neque non huc referendum, quod idem Hesychius habet,

σελληγορεῖ, εὐχερείας ἀναφώνημα

. Scribe

εὐχερείας ἀναφωνεῖ

, i. e. temeritates loquitur. Cognatum cum

προςσελεῖν

esse

σίλλος

iam ab aliis observatum est, quod nomen ipsum quoque ab

εἴλλειν

ἴλλειν

habet originem, recteque, ut opinor, Valckenarius ad fragmenta Callimachi p. 282. etiam

ἕλλετε

, quod in fr. 292. pro

ἔρρετε

dictum tradidit Eustathius p. 756, 37. non ille tamen Heraclide auctore, ut Hemsterhusius ad fr. 121. ait, ex eadem radice natum suspicabatur. Ex his quae disputavi apparebit cur in Aeschyli versu scripserim

προςσελούμενον

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-494

καίτοι:

καίτι

Vit.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-495

τοῖς νέοις:

τοῖς νέοις

supra versum scriptum in Lips. omissum in Aug.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

;

193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

284-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203

⁴

;

284-396. Second Scene of the First Episode. Oceanus, father of the Oceanids, enters (from the right), mounted upon a winged steed (τετρασκελής οἰωνός 395) like 285. 290 Pegasus. The scholiast understands a griffin, because of this word οἰωνός, but sea-gods, in older Greek art, are often seen riding on hippocamps or sea-horses. The machine here used was the αἰώρημα, a sort of crane with hanging ropes, by which persons could be swung aloft, moved through the air, and let down again. The scholiast remarks, καιρὸν δίδωσι τῷ χορῷ καθήκασθαι (καθιμᾶσθαι ?) τῆς μηχανῆς ᾿Ὠκεανὸς ἐλθών· ὑπερβολῇ δὲ ἐχρήσατο, ὅπου γε Ὅμηρος οὐκ εἰσήγα- γεν ᾿Ὠκεανὸν εἰς τὸν σύλλογον τῶν θεῶν (on this cp. Il. xx. 7 οὔτε τις οὖν Ποταμῶν ἀπέην νόσφ᾽ ᾿Ὠκεανοῖο). The anapaests of Oceanus accompany the descent of the chorus from their chariot into the orchestra. - This scene and the second episode form the second act, the beginning of the action which leads to the catastrophe. See on 307 and 436.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-258

⁵

⁶

;

360. ἐξέπληξε: see on 133.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-259

⁷

⁸

;

361. φρένας : praecordia. Cp. 881, Εum. 159 ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν, Od. ix. 301 οὐτάμεναι πρὸς στῆθος, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσιν, Schol. on Il. xi. 579 φρένας ὁ ποιητὴς καὶ πάντες οἱ πα- λαιοὶ ἐκάλουν τὸ διάφραγμα, Arist. H. A. ii. 15 τὸ διάζωμα ὁ καλοῦνται φρένες. The bolt strikes Typhon in the mid- riff, the seat of his μέγα φρονεῖν.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-260

⁹

¹⁰

;

362. ἐξεβροντήθη σθένος: passive of ἐξεβρόντησε σθένος αὐτῷ. G. 197, 1, N. 2; Krüger I. § 52, 4, 2.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-261

¹¹

¹²

;

363. παράορον: from Il. vii. 156 πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα, the poet has taken the general meaning of παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα (stretched out at length, in this direction and that), without intending that παρα- shall have a definite applica- tion. 365 370

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-262

¹³

¹⁴

;

364. στενωποῦ: defined more ex- actly by the next verse. Ср. 729.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-263

¹⁵

¹⁶

;

365. ἰπούμενος : cp. Pind. Ol. iv. 10 Αἴτναν ἔχεις ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκε- φάλα Τυφῶνος, Frg. 93 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφικεῖται.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-264

¹⁷

¹⁸

;

366. κορυφαῖς δέ: a sentence sub- ordinate in thought is expressed as co-ordinate for greater vividness. ρυφαῖς stands in contrast to ῥίζαισιν. ко- ·μυδροκτυπεῖ: cp. Thuc. iii. 88 νομί- ζουσι δὲ οἱ ἐκείνῃ ἄνθρωποι ἐν τῇ Ἱερᾷ (one of the Liparaean islands) ὡς ὁ Ήφαιστος χαλκεύει, ὅτι τὴν νύκτα φαί- νεται πῦρ ἀναδιδοῦσα πολὺ καὶ τὴν ἡμέραν καπνόν. - Verses 366-372 are irrelevant to the play, but the poet wished to bring in this vaticinium post eventum, and the whole description of Atlas and Typhon is meant to lead up to it.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-265

¹⁹

²⁰

;

367. ἐκραγήσονταί ποτε: the spec- tators would think at once of the eruption of Ol. 75, 2 (479-478 B.C.) which the Parian Marble, line 68, mentions in the words καὶ τὸ πῦρ ἐρρύη κᾶον ἐν Σικελίᾳ περὶ τὴν Αἴτνην (as restored by Boeckh, Corp. Inscr. Gr. 375 380 II. p. 302). Another eruption, which took place Ol. 88, 2 (425 в.с.), is spoken of by Thuc. iii. 116 γῆν τινα ἔφθειρε (sc. ὁ ῥύαξ τοῦ πυρός) τῶν Κατα- ναίων, οἳ ἐπὶ τῇ Αἴτνῃ τῷ ὄρει οἰκοῦσιν, ὅπερ μέγιστόν ἐστιν ὄρος ἐν τῇ Σικελίᾳ.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-266

²¹

²²

;

368. δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις : like a beast of prey. Cp. Cho. 325 πυρὸς μαλερὰ γνάθος, Phrynichus Frg. 5, (p. 721 Nauck) πεδία δὲ πάντα καὶ παράκ- τιον πλάκα ὠκεῖα μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις, Eur. Med. 1187 παμφάγου πυ- ρός, Hdt. iii. 16 Αἰγυπτίοισι νενόμισται τὸ πῦρ θηρίον εἶναι ἔμψυχον, πάντα δὲ αὐτὸ κατεσθίειν τάπερ ἂν λάβῃ.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-267

²³

²⁴

;

369. Cp. Eur. Η. F. 464 τῆς καλλι- κάρπου Πελασγίας.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-268

²⁵

²⁶

;

370. ἐξαναζέσει: see on 133.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-269

²⁷

²⁸

;

371. ἀπλάτου: cp. Pind. Pyth. i. 39 τᾶς (sc. Αἴτνας) ἐρεύγονται μὲν ἀπλά- του πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί, Frg. 93 ἀλλ᾽ οἷος ἄπλατον κεράϊζες θεῶν Τυφῶν᾽ ἑκατοντακάρανον ἀνάγκᾳ, Ζεῦ πάτερ, εἰν ᾿Αρίμοις ποτέ, Εum. 53 οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν. – βέλεσι: said of the streams of lava, which shoot forth like missiles. -

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-270

²⁹

³⁰

;

373 f. Return to the subject, sug-

;

gested by mention of the κεραυνός Ζηνός. - σὺ δε: Prometheus recurs to the thought of 344. The sense is the same as if the words were σὺ δέ, οὐ γὰρ ἄπειρος εἶ οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις, σεαυτὸν σῴζ᾽, ὅπως ἐπίστασαι. Cp. 72 and Eur. Iph. T. 64 f. The expression οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις recalls Oceanus's words 322 ἔμοι γε χρώμενος διδασκάλῳ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-271

³¹

³²

;

376. ἔς τε (= ἔστε): used by Aes- chylus five times in this play (457, 656, 697,792) and once in Eum. (449). - λωφήσῃ: see on 27. ... cense frous 385 399 (Mein. IV. p. 240) λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος· ψυχῆς γὰρ οὗτος μόνος ἔχει θελκτήρια· λέγουσι δ᾽ αὐτὸν οἱ πάλαι σοφώτατοι ἀστεῖον εἶναι φάρμακον.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-272

³³

³⁴

;

379 f. ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσση · · σφυδώντα ἰσχναίνῃ βίᾳ: the foregoing word σφριγώσης, together with ἰατροί, has suggested the idea of an ulcer or tumor, and this metaphor is continued. The sense is, "wrath can be allayed when it has spent its force, and time has mitigated its hard- ness and crudity, but not while it is still turgid and malignant." μαλθάσ- σειν implies a gentle pressure, soften- ing the ripened ulcer. σφυδῶν describes the fresh swelling, hard, full to burst- ing, and painful to touch (cp. Hesych. σφυδῶν· ἰσχυρός, εὔρωστος, σκληρός). ἰσχναίνειν is to 'reduce' the ulcer by pressure. Cp. Ar. Ran. 940 οἰδοῦσαν (τὴν τέχνην)... ἴσχνανα. The scholi- ast quotes a maxim of the physician Hippocrates, πέπονα φαρμακεύειν, μὴ ὠμά. Figurative and literal expres- sions are mixed in these verses. 377-380. Cic. Tusc. iii. 31 ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset 'Atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem ira- cundiae.' respondit 'Siquidem qui tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus.' 378. Cp. Menander fab. inc. 23

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-273

³⁵

³⁶

;

381. δέ: for the position of this word, see on 321.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-274

³⁷

³⁸

;

383. Prometheus grows impatient, and answers curtly, here and 386. At that point Oceanus loses tem- per, and the dialogue passes into a stichomythy. - εὐηθίαν : εὐηθία is a parallel form to εὐήθεια, as ὠφελία to ὠφέλεια. For the meaning of the word, cp. Thuc. iii. 83 οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις τῷ Ἑλληνικῷ, καὶ τὸ εὔηθες, οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφα- νίσθη, Plat. Rep. iii. 400 ε εὐηθείᾳ, οὐχ ἣν ἄνοιαν οὖσαν ὑποκοριζόμενοι καλοῦμεν ὡς εὐήθειαν, ἀλλὰ τὴν ὡς ἀληθῶς εὖ τε καὶ καλῶς τὸ ἦθος κατεσκευασμένην διά- νοιαν, and the play on words in Dem. XVIII. 11 κακοήθης δ᾽ ὤν, Αἰσχίνη, τοῦτο παντελῶς εὔηθες ᾠήθης κτἑ.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-275

³⁹

⁴⁰

;

384. τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν : Soph. Trach. 544 νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ ср. 395 τῇδε τῇ νόσῳ, Εl. 650 ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-276

⁴¹

⁴²

;

386. ἐμὸν δοκήσει: "it will be seen that this crime - of being right when one seems to be wrong-is mine, not thine." ἀμπλάκημα : ironical, like νόσῳ above.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-277

⁴³

⁴⁴

;

387. σὸς λόγος: not the last speech only, but the tenor of the whole col- loquy.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-278

⁴⁵

⁴⁶

;

388. γάρ: yes, for, implying as- sent to what precedes. - θρήνος: ὁ οἶκτος, Schol. ούμός : possessive pronoun standing for the objective genitive (ἐμοῦ). Cp. Pers. 699 τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς. G. 147, Ν. 1; Η. 694.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-279

⁴⁷

⁴⁸

;

389. νέον: see on 35. - ἕδρας: on this use of the cognate accusative see Krüger II. § 46, 6, 2.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-280

⁴⁹

⁵⁰

;

391 f. Oceanus betrays by this answer the hopeless difference of sentiment between him and Prome- theus; hence the emphatic rejoinder στέλλου, κόμιζε, σῴζε. For the asyn- deton see on 56, and cp. 937 below, and Soph. El. 632 ἐῶ, κελεύω, θῦε.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-281

⁵¹

⁵²

;

393. ὁρμωμένῳ . . . λόγον: equiva- lent in sense to ὁρμωμένῳ μοι ἐθώυξας ὁρμᾶσθαι, that is to say, "I needed not your bidding." Cp. 277. Oceanus speaks with ill-concealed vexation. These and the following words further hint at the mode of his departure.

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-282

⁵³

⁵⁴

;

394. ψαίρει: cp. Verg. Aen. v. 216 mox aëre lapsa (sc. columba) quieto radit iter liquidum, xi. 756 aethera verberat alis (sc. aquila). Here said of the move- ments of the animal's wings as he prepares for his flight. With this the stage machinery is set in motion.

397-435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-283

⁵⁵

⁵⁶

;

397-435. First Stasimon. The ionic rhythms accord with the sor- rowful burden of the song, which calls to mind the words of Fr. v. Schlegel, 'Es geht ein allgemeines Weinen, so weit die stillen Sterne scheinen, durch alle Adern der Natur.'

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-284

⁵⁷

⁵⁸

;

397. οὐλομένας: the epic form οὐ- λόμενος occurs here and there in lyric passages of tragedy. ὀλόμενοs=per- ditus, accursed, baleful, unblest; it corresponds, as participle, to the exe cration ὄλοιο, just as ὀνήμενος (blessed) corresponds to the benediction ὄναιο. On the genitive of relation see Krüger I. § 47, 21.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-285

⁵⁹

⁶⁰

;

398 ff. δακρυσίστακτα: adverbial. Cp. Eur. Or. 410 εὐπαίδευτα δ᾽ ἀποτρέ- πει λέγειν, Phoen. 310 μόλις φανεὶς ἄελπτα κἀδόκητα, 1739 ἀπαρθένευτ᾽ ἀλω-

;

μένη, Soph. Ant. 527 φιλάδελφα κάτω δάκρυ λειβομένη, Εl. 962 ἄλεκτρα γηρά- σκουσαν ἀνυμέναιά τε. – ῥαδινόν: λε- πτόν, ἰσχνόν, εὐκίνητον, ἁπαλόν, εὐδιά- σειστον, Hesych. The phrase ῥαδινὸν ῥέος (alliterative) is an imitation of the Homeric τέρεν δάκρυ, Il. iii. 142, xix. 323.

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-286

⁶¹

⁶²

;

401. νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς : cp. Soph. Ant. 1123 ὑγρῶν Ἰσμηνοῦ ῥεί- θρων, Eur. Ion 105 ὑγραῖς ῥανίσιν νοτε- ρόν, Η. F. 98 δακρυρρόους πηγάς.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-287

⁶³

⁶⁴

;

402 ff. ἀμέγαρτα τάδε : depends on κρατύνων. With ἀμέγαρτα cp. ἄζηλον 143. – ἰδίοις νόμοις : cp. 186. – θεοῖς τοῖς πάρος : cpр. 151. – αἰχμή : ‘spear- point,' figurative for rule of might. Cp. Cho. 630 γυναικείαν ἄτολμον αἰχμάν.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-288

⁶⁵

⁶⁶

;

406. στονόεν λέλακε : transitive, sends forth a mournful cry. Ср. Ад. 711 πολύθρηνον μέγα που στένει, Pers. 944 ἥσω τοι καὶ πάνδυρτον.

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-289

⁶⁷

⁶⁸

;

407 f. μεγαλοσχήμονα: cp. εὔμορ- φον κράτος, Cho. 490. – ἀρχαιοπρεπή: 410. 415 420 in contrast to the recent dominion of Zeus. – ἑσπέριοι: the supplement is sugested by Od. viii. 29 ἠὲ πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων. "West and East" carries out the idea of πρόπασα χώρα.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-290

⁶⁹

⁷⁰

;

409. συναιμόνων: Atlas and Ty- phon. Both are undergoing punish- ment in the western world.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-291

⁷¹

⁷²

;

411 f. ἔποικον ᾿Ασίας ἕδος νέμον- ται : = ᾿Ασίαν ἐποικοῦσι. ἔποικος is here used in a general sense, conveying simply the idea of dwelling; 80 ἔποικον ἕδος = seat of residence. The scholiast, wrongly taking the word as colonist, imagines an anachronism (οὔπω γὰρ ἦν ἐποικισθεῖσα τοῖς "Ελλησιν ἡ ᾿Ασία). With ᾿Ασίας ἕδος cp. Ιθάκης ἕδος Od. xiii. 344, Θήβης ἕδος ΙΙ. ίν. 406.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-292

⁷³

⁷⁴

;

414. συγκάμνουσι : not = σὺν ἡμῖν κάμνουσι (Schol.), but like συνασχαλᾶν above (161, 243), συμπονεῖν (274). Cp. Eur. Alc. 614 ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον.

;

δάιος στρατός, ὀξυπρώτας.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-293

⁷⁵

⁷⁶

;

416. παρθένοι: see on 723. - μάχας ἄτρεστοι : cp. Soph. O. T. 885 Δίκας ἀφόβητος, Sept. 875 κακῶν ἀτρύμονες, Pers. 51 λόγχης ἄκμονες. Krüger II. § 47, 26, 9.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-294

⁷⁷

⁷⁸

;

417 f. Σκύθης: see on 2. — οἵ : σχῆμα πρὸς τὸ σημαινόμενον. Ср. 421, 805, 808. – γᾶς ἔσχατον τόπον: cp. 666; Soph. Trach. 1100 ἐπ᾿ ἐσχάτοις τόποις.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-295

⁷⁹

⁸⁰

;

420. ᾿Αρίας : see App. In Cho. 423 ῎Αριον is explained by the Schol. as Περσικόν. Cp. Hesych. ᾿Αρείας πώλους· Περσικάς· ῎Αρειοι γὰρ ἔθνος Περσικόν. Ιη ᾿Αρίας ἄρειον there is an etymologizing play on words, as in Frg. 305 τοῦτον δ᾽ ἐπόπτην ἔποπα τῶν αὑτοῦ κακῶν. Cp. Eum. 155 ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων, Pers. 995 ἄρειόν τ᾽ ᾿Αγχάρην, 11. νί. 201 ἤτοι ὁ κὰπ πεδίον τὸ ᾿Αλήιον οῖος ἀλᾶτο. See also notes on 86 and 692. – ἄνθος : cp. Ag. 197 ἄνθος ᾿Αρ- γείων, Pers. 59 ἄνθος Περσίδος αἴας οἴχεται ἀνδρῶν, ibid. 252, 925, Suppl. 663 ἥβας δ᾽ ἄνθος.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-296

⁸¹

⁸²

;

421. ὑψίκρημνον πόλισμα: proba- bly the lofty Ecbatana (᾿Αγβάτανα Pers. 961), the capital of the Medes, is meant.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-297

⁸³

⁸⁴

;

422. Καυκάσου πέλας: a geogra- phical definition like ἀμφὶ Μαιώτιν λίμναν just above. - νέμουσιν : cp. Eum. 1019 Παλλάδος πόλιν νέμοντες.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-298

⁸⁵

⁸⁶

;

423. ὀξυπρῴροισι: cp. βούπρῳρος, ἀνδρόπρωρος. – βρέμων ἐν αἰχμαῖς: cp. Eur. Phoen. 113 πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ᾽ ὅπλοις βρέμων. With ἐν αἰχμαῖς cp. Eur. Εl. 321 καὶ σκῆπτρ᾽ ἐν οἷς Ἕλλησιν ἐστρατηλάτει, Xen. Mem. iii. 9. 2 ἐν πέλταις καὶ ἀκοντίοις διαγω- νίζεσθαι.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-299

⁸⁷

⁸⁸

;

425. The foregoing thought, "I bewail thy sufferings in common with all humanity," is followed in the third strophe by the sole exam- ple of similar sufferings. This is then described at length, after the manner of the Homeric similes. The com- parison of past instances is common in tragedy; see Cho. 603 ff., Soph. Ant. 944 ff., El. 837 ff., Phil. 676 ff., Eur. Med. 1282 μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος γυναῖκ᾽ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις κτέ., Hipp. 545 ff., H. F. 1017 ff.

425-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-300

⁸⁹

⁹⁰

;

425-430. Responsion with the an- tistrophe has been disturbed by inter- polation. See App.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-301

⁹¹

⁹²

;

426. ἐν πόνοις δαμέντα: ἐν is not simply the equivalent of the instru- mental dative, as often (for instance Pers. 251 ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολὺς ὄλβος), but expresses the dura- tion of the pain, as if it were πόνοις ἐνεζευγμένον. See on 168. – ἀκαμαν- τοδέτοις λύμαις: interpolated from 148 (one manuscript has ἀδαμαντοδέ- τοις). – θεόν: like his brother Pro- metheus.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-302

⁹³

⁹⁴

;

429 ff. For the thought cp. 348 ff. In both passages Atlas is described as 'upholding sky and earth,' but the language is here even vaguer than in the former place. The expression σθένος γαίας affords a hint of the con- ception intended. While the heavens press down from above, the earth bears up against the pressure of At- las's feet, and the strength with which she resists this pressure is in the poet's mind. - πόλον : cp. the scholi- ast on Ar. Av. 179 πόλον γὰρ οἱ παλαιοὶ οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι σημεῖόν τι (a point) καὶ πέρας ἄξονος, ἀλλὰ τὸ περιέχον ἅπαν. Εὐριπίδης Πειρίθῳ (Frg. 597) ‘τὸν ᾿Ατ- λάντειον τηροῦσι πόλον.' - νώτοις ὑπο- στενάζει : = νώτοις βαστάζων στενάζει. But see App.

431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-303

⁹⁵

⁹⁶

;

431 ff. Further description of At- las's situation. 'Fluctus marinos quasi misericordia Atlantis tangi fingit, quia Atlas haud procul a mari in Maure- tania stare ferebatur' (Schütz). — συμπίτνων : sc. ῎Ατλαντι στενάζοντι. The wave which breaks at Atlas's feet groans in sympathy with him, and the lament is passed on to the depth of the sea and finally to the dark re- cesses of the lower world. So too the rivers groan, whose sources are near Atlas. With βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων συμπίτνων, cp. Il. xiv. 394 οὔτε θαλάσ- σης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον, κτἑ.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-304

⁹⁷

⁹⁸

;

433. ῎Αΐδος μυχὸς γᾶς: two geni- tives, one of which (yas) is more closely connected with the govern- ing substantive than the other. Cp.4 Soph. O. C. 669 τᾶσδε χώρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα, Eur. Suppl. 53 τάφων' χώματα γαίας, Cycl. 293 ή τε Σουνίου δίας ᾿Αθάνας σῶς ὑπάργυρος πέ- τρα. ῎Αïdos is here used in a broad sense, of the gloomy nether world. For the asyndeton στένει, ὑποβρέμει, and for the whole description, cp.

;

Sept. 900 διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος, στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλαν- δρον.

436-525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-305

⁹⁹

¹⁰⁰

;

436-525. Second Episode. Prometheus and the Coryphaeus. Prometheus calls to mind the benefits he has conferred on gods and men, and his bitterness increases as he contrasts these with his present treat- ment.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-306

¹⁰¹

¹⁰²

;

436. μή τοι: see on 625.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-307

¹⁰³

¹⁰⁴

;

437. σιγάν: see Introduction, pp. 23 and 27. – συννοίᾳ : cp. Soph. Ant. 278 ἐμοί τοι, μή τι καὶ θεήλατον τοὔργον τόδ᾽, ἡ ξύννοια βουλεύει πάλαι, Hdt. i. 88 ὁ δὲ συννοίῃ ἐχόμενος ἥσυχος ἦν. The nature of the 'brooding thoughts' suggested by his pains is hinted at in the words καίτοι... διώρισεν. - δάπτο- μαι κέαρ: cp. Od. i. 48 δαίεται ἦτορ, Il. vi. 202 ὃν θυμὸν κατέδων.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-308

¹⁰⁵

¹⁰⁶

;

439. τούτοις : = istis, spoken with contempt.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-309

¹⁰⁷

¹⁰⁸

;

440. τίς ἄλλος ἢ ᾿γώ: διὰ τὸ συμβα- λέσθαι Διὶ κατὰ τῶν Τιτάνων, Schol. Cp. 219 with 229. Hence παντελώς, finally, after all, if one goes to the bottom of the matter.

Aeschylus Prometheus Bound 425

Anna Swanwick (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Χορός

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς δʼ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θʼ ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
435

ΠΡ.

Chorus

One other Titan god before this I have seen in distress, enthralled in torment by adamantine bonds—Atlas, pre-eminent in mighty strength, who moans as he supports
425

the vault of heaven on his back.
430

Chorus

The waves of the sea utter a cry as they fall, the deep laments, the black abyss of Hades rumbles in response, and the streams of pure-flowing rivers

lament your piteous pain.
435

PROMETHEUS

PROMETHEUS.

Titano. A lui su gli òmeri

tutta la terra preme

ed il sidereo polo:

egli, sotto quel peso orrido, geme.
495

CORO

E del pelago l'onde

gridano insiem con lui:

gemiti manda il bàratro,

ed i recessi bui

dell'Ade sotterraneo
500

rombano: le sorgenti,

le linfe pure e monde

dei fiumi, piangon miseri lamenti.

Compiute le evoluzioni, le Oceanine si volgono verso Prometeo.

PROMETEO

Atlantem, qui semper grave robur.

Fortem & cœlestem polum

Humeris sustinet, resonat marinus fluctus

Incidens, tristatur gurges,
430

Nigrum antrum Plutoniæ subsfremit

Terræ, & fontes castorum fluuiorum

Deflent dolorem miserabilem.

Pro.

Prometheus

Prometheus.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Προμηθεύς οὐ ταῦτα ταύτῃ Μοῖρά πω τελεσφόρος κρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω: τέχνη δ᾽ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.

Χορός τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος; 515

Προμηθεύς Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν 16 ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει. 520

Χορός ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Χορός βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων ξυμπίτνων, στένει βυθός, κελαινὸς δʼ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς, παγαί θʼ ἁγνορύτων ποταμῶν στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν. 435

ΠΡ.

Chorus One other Titan god before this I have seen in distress, enthralled in torment by adamantine bonds—Atlas, pre-eminent in mighty strength, who moans as he supports 425 the vault of heaven on his back. 430

Chorus The waves of the sea utter a cry as they fall, the deep laments, the black abyss of Hades rumbles in response, and the streams of pure-flowing rivers lament your piteous pain. 435

PROMETHEUS

PROMETHEUS.

Titano. A lui su gli òmeri tutta la terra preme ed il sidereo polo: egli, sotto quel peso orrido, geme. 495

CORO E del pelago l'onde gridano insiem con lui: gemiti manda il bàratro, ed i recessi bui dell'Ade sotterraneo 500 rombano: le sorgenti, le linfe pure e monde dei fiumi, piangon miseri lamenti. Compiute le evoluzioni, le Oceanine si volgono verso Prometeo.

PROMETEO

Atlantem, qui semper grave robur. Fortem & cœlestem polum Humeris sustinet, resonat marinus fluctus Incidens, tristatur gurges, 430 Nigrum antrum Plutoniæ subsfremit Terræ, & fontes castorum fluuiorum Deflent dolorem miserabilem.

Pro.

Prometheus

Prometheus.

Commentary

Stable identifiers

Χορός

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος;
515

Προμηθεύς

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες.

Χορός

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

Προμηθεύς

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

Χορός

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν¹⁶ ἀεὶ κρατεῖν;

Προμηθεύς

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει.
520

Χορός

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

Χορός

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς δʼ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θʼ ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
435

Chorus

One other Titan god before this I have seen in distress, enthralled in torment by adamantine bonds—Atlas, pre-eminent in mighty strength, who moans as he supports
425

the vault of heaven on his back.
430

Chorus

The waves of the sea utter a cry as they fall, the deep laments, the black abyss of Hades rumbles in response, and the streams of pure-flowing rivers

lament your piteous pain.
435

Titano. A lui su gli òmeri

tutta la terra preme

ed il sidereo polo:

egli, sotto quel peso orrido, geme.
495

CORO

E del pelago l'onde

gridano insiem con lui:

gemiti manda il bàratro,

ed i recessi bui

dell'Ade sotterraneo
500

rombano: le sorgenti,

le linfe pure e monde

dei fiumi, piangon miseri lamenti.

Compiute le evoluzioni, le Oceanine si volgono verso Prometeo.

Atlantem, qui semper grave robur.

Fortem & cœlestem polum

Humeris sustinet, resonat marinus fluctus

Incidens, tristatur gurges,
430

Nigrum antrum Plutoniæ subsfremit

Terræ, & fontes castorum fluuiorum

Deflent dolorem miserabilem.