Aeschylus Prometheus Bound 425

Ioannes Sanravius (Translator)

Tantum antea in laboribus
Domantem in decessis
425
Nocumentis Titanum vidi deorum
Atlantem, qui semper grave robur.
Fortem & cœlestem polum
Humeris sustinet, resonat marinus fluctus
Incidens, tristatur gurges,
430
Nigrum antrum Plutoniæ subsfremit
Terræ, & fontes castorum fluuiorum
Deflent dolorem miserabilem.

Prometheus Bound. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 436-525 focus
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 436-525 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 425 focus
μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425
δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύμαις
εἰσιδόμαν θεὸν ῎Ατλαν,
ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος κραταιὸν
γᾶς οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὀχῶν στενάζει.
430
βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων
συμπίτνων, στένει βυθὸς,
κελαινὸς ῎Αϊδος δ᾽ ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 425 focus
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
425
δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύ-
μαις ἐςειδόμαν θεῶν
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν,
ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον
νώτοις ὑποστεγάζει.
430
ἀντ. γ'.
βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων
ξυμπίτνων, στένει βυθός,
κελαινὸς Ἄϊδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,
παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν
435
στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 425 focus
[Μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425
1
δαμέντ' ἀδαμαντοδέτοις ἀκαμαντοδέτοις
Τιτᾶνα λύμαις εἰσιδόμαν θεόν θεῶν,
Ἄτλανθ', ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος
κραταιὸν ὡς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις]
Ὑποστενάζει δὲ δὲ βοᾷ πόντιος κλύδων
430
Epod.
ξυμπίτνων, στένει βυθός βαθύς,
κελαινὸς κελαινὸς δ' Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,
παγαί θ' ἁγνορύτων ποταμῶν
στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν.
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 425 focus
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 425 focus
[μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις
425
δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις Τιτᾶνα λύμαις
εἰσιδόμαν, θεὸν Ἄτλανθ᾽,
ὃς αἰὲν ὑπέροχον σθένος κραταιὸν
οὐράνιόν τε πόλον νώτοις - -]
ὑποστενάζει [βοᾶι] δὲ πόντιος κλύδων
430
ξυμπίτνων, στένει βυθός,
κελαινὸς δ᾽ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς [γᾶς],
παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν
στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν. ξ
Translations (7)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 436-525 focus
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 425 focus
One other god only indeed have I heretofore beheld in miseries, the Titan Atlas, subdued by the galling of adamantine bonds, who evermore in his back is groaning beneath the excessive mighty mass of the pole of heaven. And the billow of the deep roars as it falls in cadence, the depth moans, and the murky vault of Hades rumbles beneath the earth, and the fountains of the pure streaming rivers wail for his piteous pains.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 425 focus
dont un frisson agite les lances acérées. 1
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 425 focus
One other, e'er thy galling chain,
430
Of heaven's high ſons with tortures quell'd,
That rack each joint, each ſinew ſtrain,
Titanian Atlas I beheld;
His giant ſtrength condemn'd to bear
The ſolid, vaſt, and pond'rous ſphere.
435
The ſprings whoſe freſh ſtreams ſwell around,
The hoarſe waves from their depths profound,
And all the gloomy realms below,
Sigh to his sighs, and murmur to his woe.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 425 focus
Un altro Nume solo
stretto ne l'adamante
d'obbrobrïosi vincoli
490
pria d'ora io vidi: Atlante
Titano. A lui su gli òmeri
tutta la terra preme
ed il sidereo polo:
egli, sotto quel peso orrido, geme.
495
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 425 focus
Strange is thy sorrow! one only I know who has suffered thy pain—
Atlas, the Titan, the god, in a ruthless, invincible chain!
He beareth for ever and ever the burden and poise of the sky,
The vault of the rolling heaven, and earth re-echoes his cry.
460
The depths of the sea are troubled; they mourn from their caverns profound,
And the darkest and innermost hell moans deep with a sorrowful sound;
And the rivers of waters, that flow from the fountains that spring without stain,
Are as one in the great lamentation, and moan for thy piteous pain.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 425 focus
Vordem nur Einen Gott erblickt' ich so
In die Schmach diamantener Bande
425
Gezwängt, den Atlas aus der Titanen Stamm,
Der stöhnend trägt in Ewigkeiten hin
Des Himmelpols unermeßliche Wucht,
Gethürmt auf seine Schultern.
Wild rauscht der aufgestürmten See
430
Wogenschlag, die Tiefe seufzt,
Und dumpf hallt es nach Aides' düstre Kluft,
Und der heiligen Ströme rieselnder Born 1
Beklagt sein schmerzlich Leiden.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

300. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-332

καὶ σὺ δὴ:
δ'
omittunt Lips. 2. in quo
σὺ
in rasura duarum syllabarum est, et Aug. Ald. Rob.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἥκεις:
ἧκες
, cum explicatione
ἦλθες
, G.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-334

αὐτόκτιτ᾽:
αὐτόκτιτ'
Μ. aliique et Turn.
αὐτόκτητ᾽
Lips. 2. Aug.
αὐτόκτιστο
G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-335

ἐλθεῖν:
ἐς
a pr. manu M.
ἐλθεῖν
a secunda, et sic Vit. Lips. 1. 2. Rob. Ald. Turn. et recentiores.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-336

NA: Scholiastam secundum, cuius adnotationi in ed. Stanl. praefixum est
ἢ θεωρὸς τύχας ἐμὰς ἀφίξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς
, Porsonus legisse putabat
θεωρὸς ὤν
. Eam scripturam Butleri negligentia tribuit Aldinae, quam habere dicit
θεωρὸς τύχας
, quum habeat
θεωρήσων τύχας
. Repetiit errorem Wellauerus. Affertur
θεωρὸς ὢν
ex Vind. 3.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-337

ἀφῖξαι:
ἀφίξαι
a pr. manu M.

305. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-338

ξυνασχαλῶν:
ξυνασχαλῶν
Lips. 1.
συνασχαλῶν
M. G. Lips. 2.
συνασχαλών
Vit.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-339

τὸν:
τον
omittit Lips. 1.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-340

τὸν συγκαταστήσαντα: Omnes
τὸν συγκαταστήσαντα
.

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-341

τυραννίδα: Lips. 1.
τυρανίδα
.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-342

κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 1.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-343

γίγνωσκε:
γíγνωσκε
Μ. Vind. 4. Ceteri
γίνωσκε
.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-344

μεθάρμοσαι:
μεθάρμοσαι
M. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald.
μεθάρμωσαι
G.
μεθάρμοσον
Vit. quod in aliis superscriptum.
μεθάρμοζε
Rob.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-345

καὶ:
και
omittit G.

313. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-346

τραχεῖς καὶ:
τραχεῖς τε καὶ
Lips. 2.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-347

ἀνωτέρω:
ἀνωτέρω
Μ. Vit. et plerique ut videtur libri.
ἀπωτέρω
G. Lips. 1. Rob. quod in aliis codd. pro diversa lectione adnotatum.
ἀπατέρω
Lips. 2. Aug.

315. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-348

θακῶν κλύοι:
θακῶν
Μ. G. Lips. 2. Aug. et sic Victorius.
Θακών
Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
κλύει
G.
κλύῃ
Lips. 2. Aug.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-349

μόχθων:
μόχθον
G. Vit.

316. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-350

παιδιὰν:
πεδιὰν
Lips. 2.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-351

ταλαίπωρ':
ταλαίπωρε
G.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-352

πημάτων:
τῶν πημάτων
Lips. 2.

318. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-353

τῶνδε:
τῶνδε
omittit Vit.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-354

ἀρχαῖ᾽:
ἀρχαῖα
G. Lips. 1.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-355

ἴσως σοι:
ἴσωσοι
M. a pr. manu.
ἴσος σοι
Lips. 1.
ἴσως
omisso
σοι
Lips. 2. Aug.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-356

γίγνεται:
γίγνεται
Lips. 1. Ceteri
γίνεται
.

322. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-357

κακοῖς:
κακῶν
Vit. in quo supra scriptum
ὑποχωρεῖς ἀπὸ τῶν
.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-358

τοῖς:
τοις
om. Lips. 1.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-359

NA: Imitatum esse hunc versum Tzetzam ad Hesiodi O. et D. 780. adnotavit Porsonus.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-360

καὶ νῦν:
και μιν
, superscripto
νῦν
, Lips. 2. Aug.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-361

λαβροστόμει:
μη λαβροστόμει
G. Vit. aliique et Ald. Scholiastes Nicandri ad Alex. 160.
καὶ Αἰσχύλος, μὴ λαβροστόμει
.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-362

οἶσθ᾽:
οἶδ'
Aug.

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-363

περισσόφρων:
περισώφρων
G. Lips. 1.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-364

προςτρίβεται:
προςτρίβεται
M. G. Vit. Lips. 1. Vind. 1. 4. et Victorius, atque ita scriptum est apud Stobaeum XXXVI. 17. atque Apostolium VI. 36. et in Monostichis Menandri v. 111.
προςγίνεται
Lips. 2. Aug. aliique codd. et Ald. Rob. Turn. γρ.
προςτρίβεται
margo Lips. 2.

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὁθούνεκ': Libri
ὅθ' οὕνεκ
.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-366

τετολμηκὼς:
τετολμικῶς
G. Simillime Sophocles Antig. 537.
καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας
.

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-367

μηδέ σοι:
μηδέν σοι
M. Vit. Lips. 1. 2. aliique et Rob.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-368

πείσεις:
πείθεις
Μ.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-369

οὐ γὰρ:
οὐτὰρ
G.

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-370

εὐπιθής:
εὐπειθής
M. а pr. manu et Vit. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Rob. In Lips. 2. ad
ε
superscriptum
ι
.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-371

πάπταινε:
πάπταννε
G.
πάμπταινε
Lips. 2. Aug.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-372

πημανθῇς:
πημανθῆ
M. a pr. manu,
ς
addidit secunda.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἀντισπάσῃς:
μηδαμῶς μὲ ἀντισπάσῃς
ex duabus Cantabrigiensibus Blomfieldius.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-374

τῶνδέ:
τόνδε
om. Lips. 2. Aug.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-375

κοὐδαμῇ:
κουδὲ μὴ
M. G. Vit. aliique.
κουδαμῆ
Lips. 1. edd. vett.
κουδαμή
, ultima littera in litura et supra scripto
οι
, Lips. 2.
κοὐδαμοῦ
Aug. Valckenario ad Phoen. 1723. p. 575.
τὰ μὲν σ' ἐπαινῶν οὐδαμῇ λήξω ποτέ
legendum putanti more suo obsecutus est Brunckius. V. ad Soph. Ai. 1379.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-376

προθυμίας:
προμηθείας
G.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Vit.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-378

θέλοις:
θέλεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et sic codd. plerique et vett. edd.
θέλοις
Vit. Par. B. Cantabr. 1. quod receperunt Brunckius et Schützius, non, ut Wellauerus ait, inepte, sed aptissime, immo sententia etiam flagitante, quia
μάτην πονήσεις
idem fere est quod
πονήσειας ἂν μάτην
.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-379

οὐκ εἰ:
ουκ
om. Vit. qui
εἰ
habet et
οὐ
in principio sequentis versus.

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-380

οἵνεκα: Libri
εἵνεκα
. Correxit Brunckius.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-381

πλείστοισι:
πλήστοισι
pr. manu habuisse videtur M.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-382

πημονὰς:
πλείστους πημονάς
Vit.

349-374. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383

NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-384

καὶ:
καὶ
om. G. Pro eo male Porsonus
καί
.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-385

ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους:
ὃς ἐς ἑσπέρους τόπους
Med. Par. D. Rob.
ὃς πρὸς ἑσπερίους τόπους
Vit. Ceteri
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-386

κίον᾽:
κίονας
G. Lips. 1. Vulgatum
κίον'
, quae etiam in Rob. est, habet Plutarchus de facie in orbe lunae p. 923. C. Eustathius p. 1389, 61.
διὸ καὶ Αἰσχύλος ἐν Προμηθεῖ κίονα εἶπεν ἑνικῶς καὶ οὐ κίονας
, de axe, circum quem volvitur orbis, haec intelligenda putans. P. Petitum, qui in Obss. misc. III. 24.
ἕστηκε κίων
ut vulgatam scripturam affert, refutavit Abreschius. Quo magis mirum est Blomfieldium illud ipsum
ἕστηκε κίων
scribendum coniecisse, probasseque Nitzschium in adn. ad Od. I. 52. p. 18.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-387

οὐρανοῦ:
οὐρανῶν
Rob.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-388

ὤμοις:
ὤμοις
(non
ὤμοισι
) M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. edd. vett. praeter Rob. Sic etiam apud Plutarchum.
ὤμοισι
Par. D.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA: Alteram versus partem respexit Porphyrius de abst. p. 77.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-390

εὐάγκαλον:
εὐάγγαλον
Lips. 1.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-391

τε:
τε
omittit G.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-392

ἄντρων:
ἄντρων
, superscripto
ω
, Lips. 2.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἑκατογκάρηνον: Libri
ἑκατοντακάρηνον
, nisi quod M.
ἑκατοντοκάρηνον
habet,
α
super
η
a manu secunda adscripto. Ex Pauwii emendatione Porsonus
ἑκατογκάρηνον
. Blomfieldius aliique
ἑκατογκάρανον
, quod
καρανῶσαι, καρανιστῆρα
dicant tragici, probabili, etsi non prorsus certo argumento. Videri potest confirmari Hesychii verbis p. 1126.
ἑκατονκάρανοι, ἑκατὸν αἱ ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
, et est fortasse ita, si ille
ἑκατογκάρανον
scripsit et deinde posuit ex Aristophanis Eq. 440.
ἑκατοντάλαντοι δίκαι, αἱ ἑκατὸν τάλαντα ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
. In chori carmine apud Aeschylum Choeph. 391.
κάρανα
legitur, sed in trimetro ex Euripidis Meleagro apud scholiastam Pindari ad Nem. X. 12.
κάρα Τυδεὺς γένυσι Μελανίππου σπάσας
.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-394

πᾶσι δ᾽ ἀντέστη θεοῖς:
πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
ὃς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
Lips. 2. Aug. Par. E. Bess. Gaisfordii coniecturam,
Τυφῶνα θοῦρον, ὃςτις ἀντέστη θεοῖς
, probaverat Porsonus, multis exemplis allatis, in quibus
τις
vel additum temere vel omissum est. Ne commemorem quod sic grave et prope necessarium vocabulum abiicitur, ne recte quidem dictum est
ὅςτις
, quod pronomen quum non sit definientis, quam vim habet
ὃς
, sed declarantis, referendum id esset ad
θοῦρον
, quo languida fieret sententia. Defendere quidem
ὅςτις
pro
ὃς
positum conatus est Blomfieldius, sed aliena sunt exempla quae attulit praeter unum Callimachi h. Apoll. 22. in quo tamen vulgo recte divisim scriptum est de saxo Nioben referente
ὃς τις ἐνὶ Φρυγíῃ διερὸς λίθος ἐστήρικται
, h. e.
διερός τις λίθος
. Praeter alias inscite inventas medelas imperite Wunderlichius coniecit
πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς
, numero prorsus ab Aeschyli arte alieno. Probabilius est quod Lobeckius in prima editione Aiacis ad v. 1122. p. 344. proposuit
πᾶσιν ὃς προὔστη θεοῖς
, ut in Aiacis versu dictum est
ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
quocum comparari potest scriptura quam in Trachinis v. 1183. servavit scholiastes, falsa illa quidem aperte,
οὐ θᾶσσον οἴσεις, μηδὲ προστήσεις ἐμοί
, quam interpretatur
ἐναντιωθήσῃ
, quo
verbo
etiam Aeschyli enarratores usi sunt. Multo tamen elegantius est, neque exiguam habet veri speciem, quod Naekio in mentem venit in programmate a. 1829. edito sive in eius Opusculis I. p. 175. inter
πᾶσιν ὃς
et
ἀντέστη
lacunam esse unius versus, hac fere sententia,
qui cunctis unus insana mentis rabie diis obstitit
. Quamquam, si quid excidit, non adducor ut
πᾶσιν
tam longe a
θεοῖς
removisse Aeschylum putem, sed facilius credam altera
ὃς
pronominis positura eum tale quid scripsisse,
ὃς δυςαντήτῳ μένει χειρῶν πεποιθὼς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
. Sed tamen, quoniam haec omnia non sine magna audacia coniici possunt, ad illud redii quod ut facillimum olim in publicis scholis commendavi,
πᾶσι δ' ἀντέστη θεοῖς
. Eodem modo in Sept. ad Th. 549.
ἕκτον λέγοιμι ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολοΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν
.

357-358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-395

NA: Hunc versum et sequentem afferunt Eudocia p. 406. Tzetzes ad Lycophr. 177.et in Theogonia v. 289. Favorinus in
Τυφωεύς
, priorem solum Eustathius p. 579, 20.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-396

σμερδναῖσι: Apud Eudociam, Favorinum, Tzetzam in Theogonia et in quibusdam eius libris ad Lycophronem, ut in ed. Rob.
δειναῖσι
. Eustathius
σμερδνῇσι
. Ceteri Aeschyli et Tzetzae libri
σμερδναῖσι
.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-397

γαμφηλαῖσι:
γαμφήλαισι
a pr. manu M. et ad secundam syllabam superscripto
ι
G.
γαμφήλαισι
M. a sec. manu et Rob. Eudocia, Favorinus.
γαμφηλαῖσι
Lips. 1.
γαμφηλαις
vel
γαμφηλαις
Vit. Lips. 2. aliique codd. et Ald. Turn. atque Eustathius et Tzetzes. Quod ad has dativi formas attinet, quid de Homeri usu statuendum sit, copiose docet Etym. M. p. 166, 30. et Gudianum p. 249, 41. sed utrumque emendatione indigens. Eam praebet Etym. Augustanum, in quo omissis exemplis sic scriptum,
δεῖ δὲ γιγνώσκειν ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ αἱ τοιαῦται δοτικαí, εἴτε ἐπεκτεταμέναι εἴτε ἀνεπέκτατοι, τὸ α εἰς η τρέπουσι, οἷον ἐν παλάμῃσιν, ἐν παλάμῃς φορεῖ, σεσημειωμένων δυεῖν, θεαῖς καὶ ἀκταῖς
. Itaque non in locis duobus illis quos Etym. M. et Gudianum afferunt, Od. V. 119. et II. XII. 284. servandum est
αις
, sed in duobus vocabulis
θεαῖς
et
ἀκταῖς
. Atque ex
θεά
dativus exstat etiam II. III. 15S. ubi tamen
αἰνῶς ἀθανάτησι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν
non solum in libris scriptum est, sed etiam apud Athenaeum V. p. 188. B. ipsoque in Etym. M. p. 36, 7. Subtili quadam ratione Göttlingius ad Aristotelis Polit. p. 343.
θεῇς
not sine iota littera defendere studuit.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόνον:
φόβον
, memoratum in scholiis habent M. Par. D. Rob. et ante primae manus correctionem Vit. Ceteri
φόνον
.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-399

ὀμμάτων:
ὀμάτων
G. Lips. 1.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-400

ἤστραπτε:
ἤστραπται
G. Lips. 2.

358. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-401

γοργωπὸν:
γοργωπὸν
ex hoc versu habere videtur Hesychius.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402

ἄγρυπνον:
ἄγριον
G. Lips. 1.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403

NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.
caducum fulmen
eripere tentantem.

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404

κἀξεβροντήθη:
καὶ ἐξεβροντίθη
G.
κἀξεβροντήσθη
Vit.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405

παράορον:
παράωρον
Vit. aliique codd.
πανάωρον
Ox. Bess. Ald. γρ.
καὶ πανάωρον
Vit.
παρήωρον
G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.
παρήορον
Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.
παράφρον
, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa
παράορος, σειραφόρος
, praebuit M. V. II. VII. 156.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406

ἰπούμενος:
ἰπνούμενος
Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.
ἱπνούμενος
G. et a manu recentiore Μ.
ἱπούμενος
Vit. ex correctione primae manus, quae alterum
π
delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium
ιπποῦμεν
et
ἰππούμενος
scriptum.
ἰπνούμενον
Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit
ἰπούμενος
habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.
ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ
. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit
ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου
.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407

ῥίζαισιν:
ῥίζαισιν
M. Vit. Aug.
ῥίζησιν
G. Lips. 1.
ῥίζεσιν
Lips. 2.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408

μυδροκτυπεῖ:
μυδροκτυπεῖ
in litura M.
μυδροκτρυπεῖ
Lips. 2.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἔνθεν ἐκραγήσονταί:
ἐνθένδ᾽ ἐκρ.
Lips. 1.
ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε
G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410

δάπτοντες:
δ᾽ ἄπτοντες
G.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἀγρίαις:
ἀγρίοις
Vit. et pauci alii.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412

λευρὰς:
λευροὺς
Μ. Rob. Ceteri libri
λευράς
.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413

γύας:
γυίας
Vit. Lips. 1. aliique.
γυίας
Lips. 2.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414

θερμῆς:
θερμοῖς
, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent
θερμῆς
. Ita, non
θερμής
, etiam M.
θέρμης
G. et ante correctionem Vit.

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἀπλήστου: Libri
ἀπλήστου
. Id in
ἀπλήτου
(scribere debebat
ἀπλάτου
) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus
ἀπλάτου πυρός
dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416

βέλεσι:
βέλεσσι
Μ.

375. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417

NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,
σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός
. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.
τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ
.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418

σῶζ':
σῶιζ'
Μ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419

ἐπίστασαι:
ἐπίσταμαι
ante corr. Lips. 1.

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-420

λωφήσῃ:
λωφήσῃ
, ut librarius prius
λωφήσει
scripsisse videatur, M.
λογήσῃ
G.

378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-421

χόλου:
χόλον
Vit.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-422

γιγνώσκεις:
γιγνώσκεις
Μ. Ceteri
γινώσκεις
. Cicero Q. Tusc. III. 31.
Sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum: ut Prometheus ille Aeschyli, cui quum dictum esset atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem iracundiae, respondi siquidem quis tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus
. His refutatur Bentleius, qui etiam alterum distichon Oceano tribuendum putabat.

380. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-423

ψυχῆς νοσούσης: Libri omnes
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Stobaeus ΧΧ. 13.
ὀργῆς ματαίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι
. Plutarchus in Consol. ad Apollonium p. 102. Β.
καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν. ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι, ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
. Plutarchum homo doctus in Novae bibliothecae Germanicae vol. LXVI. parte I. cuius observationes Latine versae in Beckii Commentariis societatis philologicae vol. II. exstant,
ψυχῆς
pro
ὀργῆς
substituisse, quoniam de dolore, non de ira scriberet, suspicabatur. Eadem Wyttenbachii sententia fuit. Eustathius p. 696, 33. fortasse ex Plutarcho,
κατὰ γὰρ τὴν τραγῳδίαν ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Εt p. 1005, 21.
ἐπεὶ καὶ φύσει κατὰ τὸν εἰπόντα ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Sic hic versus scriptus est etiam in Georgidae Gnomologio in Boissonadii Anecd. I. p. 100. Attulerat Stanleius Isocratis verba in or. de pace S. 39.
ὑμᾶς δὲ χρὴ πρῶτον μὲν τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι τῶν μὲν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων πολλαὶ θεραπεῖαι καὶ παντοδαπαὶ τοῖς ἰατροῖς εὕρηνται, ταῖς δὲ ψυχαῖς ταῖς νοσούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδέν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλὴν λόγος ὁ τολμῶν τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττειν
: verum ibi pro
νοσούσαις
codex Vrbinas praebuit
ἀγνοούσαις
. Plutarchi et Eustathii scripturam probarunt Stephanus, Casaubonus ad Athenaeum p. 65. Gatakerus in Adv. misc. p. 487. C. Ei repugnare videtur Ciceronis interpretatio, nisi hunc sententiam magis quam verba expressisse putabimus.
Ὀργή
quidem non videtur
νοσοῦσα
dici potuisse. Nam etsi
νοσεῖν περί τι
vel
ἐπί τινι
de vehementi cupiditate dicitur, ut apud Platonem in Phaedro p. 228. Β.
ἀπαντήσας δέ τῳ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μὲν ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προςάγειν ἐκέλευε
, tamen si quid simpliciter
νοσεῖν
dicitur, ei significatur deesse aliquid, quominus id sit quod pro natura sua esse debeat. Itaque
ὀργὴ νοσοῦσα
non erit nimia et modum excedens ira intelligenda, sed quae non impleat modum nec possit recte censeri ira esse. Adhaeret enim illi verbo debilitationis quaedam notatio. Non igitur recte
νοσούσης
ille interpretatus est, qui pro eo verbo
ματαίας
, quod apud Stobaeum est, posuit. Pauwianam sapientiam, qui, quod
ὀργή
quamlibet animi affectionem significaret, eo vocabulo hic usum esse Aeschylum putavit, non debebat probare Wellauerus. Reisigius quod ad Soph. Oed. C. 1190. leni sane mutatione coniecit,
ὀργῆς νοσοῦσιν εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
, hac credo sententia, ut miseris iram lenire adhortationes dicantur, id si Aeschylus voluisset, scripsisset
νοσοῦσιν ὀργῆς
. Aliud in mentem venit G Dindorfio, quem moverunt haec verba Themistii in or. VII. p. 98.
φάρμακον δὲ ὀργῆς οἰδαινούσης τὸ μὲν αὐτίκα λόγος ἐστίν, ᾧ σὺ τηνικαῦτα ἐπράϋνας σφαδάζουσαν καὶ ζέουσαν ἔτι
, ut Aeschylum
ὀργῆς ζεούσης
scripsisse crederet, ad sententiam recte, modo satis appareret unde in libros
νοσούσης
irrepserit. Fatendum tamen est scholiastas aliud verbum quam
νοσούσης
videri legisse. Eorum unus
εἰπόντος τοῦ Προμηθέως ὅτι ἐγὼ τὴν παροῦσαν ὑπομενῶ τύχην, ἕως οὗ ὁ νοῦς τοῦ Διὸς παυθήσεται τῆς ὀργῆς, φησὶν ὁ Ὠκεανὸς πρὸς αὐτόν, οὐδὲ τοῦτο γινώσκεις, ὦ Προμηθεῦ, ὅτι οἱ λόγοι οἱ παρακλητικοὶ θεραπεύουσι τὴν ὀργὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἐπαιρομένην;
Alius interpres adscripsit
ἀκμαζούσης
. In alio scholio est
εἰπόντος Ὠκεανοῦ ὅτι τῆς ἀκμαζούσης ὀργῆς οἱ λόγοι εἰσὶν ἰατροί
. Quas interpretationes qui consideret, facile adducatur ut eas ad
σφριγώσης
pertinere putet, quandoquidem mox ad
σφριγῶντα
v. 382. adnotatum est
αὐξόμενον καὶ ζέοντα. ἀκμάζοντα. νεάζοντα καὶ αὐξάνοντα
. Atque apud Hesychium
σφριγᾷ, — ἀκμάζει, νεάζει. σφριγῶν, ἀκμάζων, νεάζων, αὔξων. σφριγῶντα, ἐπαιρόμενον, ἰσχύοντα
. Quod si cui hariolari libeat, suspicari poterit lectum fuisse olim
ὀργῆς σφριγώσης
, idque verbum quum librario in mente haereret, illatum ab eo esse pro
σφυδῶντα
, quod codex M. v. 382. habet. Verum eadem opera etiam alia coniici possunt, ut
ὀργῆς βρυούσης
. Nam Hesychius
βρύει, ῥέει, πηγάζει, ἀναβλύζει, πηδᾷ, ἀνθεῖ, ἀνίησιν, αὔξεται
. Dicitur id autem etiam non adiecto nomine, ut in Soph. Electra v. 422.
βρύοντα θάλλον
. Sed tamen consultius visum est tenere scripturam quae apud Plutarchum et Eustathium et Georgidam est, quum ad eam explicandam, quoniam de ira sermo est, facile adscribi potuerit
ὀργῆς
, quod pro diversa scriptura habitum deinde expulso
ψυχῆς
in
ὀργῆς
mutatum fuerit.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε:
κἄν τις
G. quod etiam scholio in illo codice praepositum est.
ὅταν τις
Plutarchus.

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-425

μαλθάσσῃ:
μαλθάσῃς
M. a pr. manu et G. Lips. 1. Ald. Rob.
μαλθακίσῃ
Lips. 2. Aug.

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-426

σφυδῶντα:
σφυδῶντα
Μ.
σφυγῶντα
Lips. 1.
σφιγῶντα
G. Ceteri omnes
σφριγώντα
. Hesychius
σφυδῶν, ἰσχυρός, εύρωστος, σκληρός· et διασφυδῶσαι, αὐξῆσαι, ἀπὸ τοῦ σφύζειν
.

382. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-427

ἰσχναίνῃ:
ἰσχράνει
Μ.
ἰσχαίνῃ
G. Lips. 1. et pauci alii libri.
ἰσχναίνῃ
Vit. Lips. 2. cum plerisque. Sed id cum in Lips. 2. sic scriptum sit ut imperito videri possit
ἰσχναίνῃ
esse, posuit hoc is qui Aug. scripsit.
ἰσχναίνῃ

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-428

προμηθεῖσθαι:
προμηθεῖσθαι
M. G. Lips. 1. aliique et Ald.
προμηθεῖσθαι
Lips. 2. Aug. aliique et Rob.
ἐν τῷ προμηθεῖσθαι μὲ καὶ τολμῶν
, addita explicatione
προνοεῖσθαι ἐμὲ τὸ συμφέρον σοι
, Vit.
προμηθεῖσθαι
recte probarunt Scaliger et Valckenarius ad Phoen. 1475.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὁρᾷς:
ὁρᾷς το
, sed lineola transfixo, M.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-430

δίδασκέ με:
δίδασκέ μοι
Vit.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431

περισσὸν:
περισὸν
Lips. 1.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432

κουφόνούν:
κουφόνουν
cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433

τῇδε τῇ νόσῳ:
τῇδε τῇ νόσῳ
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.
τήνδε τιν νόσον
inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.
νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434

μὴ δοκεῖν φρονεῖν:
μὴ φρονεῖν δοκεῖν
Μ. et pauci alii codices.
μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν
G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435

δόκει σοι:
δόξεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.
δόκει σοι
Vit. et alii pauci.
δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ
Par. B. Apertum est scribendum fuisse
δόκει σύ
. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436

οἶκον:
οἴκους
Lips. 2. Aug.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437

πάλιν:
πάλαι
, sed supra scripto
ὀπίσω
, Vit.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438

θρῆνος οὑμὸς:
θρῆνός ὁ ἐμὸς
G. Lips. 2. Aug. Ald.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439

βάλῃ:
βάλλει
Vit.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440

θακοῦντι:
θακοῦντι
M. Vit. aliique et Rob.
κρατοῦντι
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441

ἀχθεσθῇ:
ἀχθεσθῇ
G.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442

συμφορὰ:
συμφοραί
a pr. manu habuisse videtur M.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443

λευρὸν γὰρ οἶμον:
λευρῶν γὰρ οἴμων
Ven. 2. 3. Rob. Ceteri
λευρὸν γὰρ οἶμον
, praeter Vit. in quo est
εὐρὺν
, superscripto
οι
. G.
λευρὸν
in litura, quum prius
λευρὰν
scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.
ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει
. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam
λευρὸν
ducere videtur.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444

ψαίρει:
ψαίρει
M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.
ψαύει
ante corr. Vit. aliique et Ald.
ψαύει
Lips. Aug. aliique et Rob.
ψαύει
, superscripto
ψαίρει
et addito
γρ. ψαίρει
Par. B.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445

τετρασκελὴς:
τετρασχελής
Lips.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446

δέ τἂν:
δέ τ' ἄν
M. G. Cantabr. 1. Vulgo
δέ τ' ἄν
. Blomfieldius recte
δέ τἂν
.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447

κάμψειεν:
κάμψειε
G. Vit.
κάμψει
Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.
κλίνειε
.

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448

στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.
τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς
.
στένω σε τᾶς
, super
ă
adscripto
η
, Μ.
στένω σε τὰς
G. Vit. Aug. Ald.
στένωσις τὰς
Lips.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449

δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes
δακρυσίστακτον δ'
, praeter Bess. in quo
τ'
est, et Lips. Aug. qui
δακρυσίστατον δ'
habent. Tum
ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα
M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in
ῥαδινὸν λ.
mutatum est.
ῥαδινὸν λειβομένα
aliquot codices et Ald. Rob. Εt
ῥαδινόν
quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit
τέρε δάκρυον
. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit
δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν
, omissis
δέ
et
λειβομένα
. Sed particula abesse non potest, nem que
λειβομένα
delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post
δακρυσίστακτον
particula ex
λειβομένα
feci
δ᾽ εἰβομένα
. Sophocles Ant. 527.
φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη
.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450

νοτίοις:
νωτίοις
ante correctionem M.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἔτεγξα:
ἔτεγξα
libri praeter Par. A. qui
ἔτεγξε
habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem
εἰβομένα
opus erat
ἔτεγξε
scribi.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452

παγαῖς:
πηγαῖς
M. Lips. aliique.
παγαῖς
G. Vit.

403-404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453

τάδε· Ζεὺς δ᾽:
τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις
Vind. 2. Ceteri codices et Ald.
τάδε Ζεὺς ἰδίοις
, nisi quod quidam ut Vit. post
τάδε
interpungunt, in quo codice supra scriptum
ὁ γάρ
. Verissima Robortelli scriptura
τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις
.

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454

κρατύνων:
κρατύνει
Vind. 1. 3. et in litura, quum antea
κρατύνων
fuisset, G.

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὑπερήφανον:
ὑπερήφανος
ante correctionem M.

405-406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456

θεοῖς τοῖς πάρος:
θεοῖς τοῖς πάρος
M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.
τοῖς πάρος θεοῖς
Lips. aliique nonnulli et Ald.
τοῖς πρὸς θεοῖς
Aug.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457

ἐνδείκνυσιν:
ἐνδείκνυσιν
G. Arund. Par. L.
ἐνδεικνύειν
Μ.
ἐνδεικνύει
Par. D.
δεικνύει
Vit. et pauci alii.
δείκνυσιν
Lips. Aug. aliique et edd. vett.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458

αἰχμάν:
αἰχμήν
M. G. Vit.
αἰχμάν
Lips.

408-409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459

μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri
μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ
, nisi quod Vind. 2. 3. 4.
τε
plene scriptum habent, Aug. autem
μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή
. Sola Aldina
μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή
. Tum
στένωσι
, super
ο
addito
υ
, Μ.
στένουσι
G. Vit. aliique pauci et Rob.
στένουσα
Lips. Aug. aliique et Ald.
στένουσαν
Par. E. Agnoscunt
στένουσι
scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin
στένουσι
correctori debeatur, qui
στένουσα
construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post
ἀρχαιοπρεπή
excidisse verbum, quod videtur
δακρυχέει
fuisse,

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460

τὴν σὰν:
τῶν σῶν
G. Vit. Ald.
τὰν σὰν
Rob.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461

τε:
τε
omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462

τιμάν:
τιμᾶν
ante corr. M.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463

ὁπόσοι:
ὅποσοι
G. et aliquot alii.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464

ἁγνᾶς:
ἁγνὸς
Lips. Ald.

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465

σοῖς:
σοῖς
M. G. Vit. Lips. Aug.
σοισι
pauci codices.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466

θνητοί:
θνατοί
Μ. G. Ceteri
θνητοί
.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467

μάχαις:
μάχας
M. aliique.
μάχαν
Rob.
μάχης
Lips. Aug. Ald.
μάχαις
G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.
τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις
.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468

Σκύθης:
Σκύθη
Lips.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469

γᾶς:
γῆς
Vit.

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470

τόπον:
τόπον
M. Vit. aliique et Rob.
πόρον
G. Lips. Aug. aliique.
τόπον πόρον
Ald. Restituit
τόπον
Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471

Σαρματᾶν:
Ἀραβίας
M. G. Vit. et plerique.
Ἀρσαβίας
Lips. et pauci. Tum
ἄνθος
Ald.
ἄνθος
M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti
omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus
respondet,
an etiam Arabia est in Ponto?
Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,
est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea
. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,
ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται
, non solum metri indicio sine
τε
copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur
δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς
. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque
Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος
. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis
Ἀραβίας
eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472

ὑψίκρημνον οἳ:
ὑψίκρημνονθ' οἳ
Μ.
ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ
Lips.
ὑψίκρημνον τ' οἳ
Ald.
ὑψίκρημνον θ' οἳ
ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473

νέμονται:
νέμουσι
Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri
νέμονται
, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si
νέμουσιν
scribitur: nam in strophico versu est
οἳ γᾶς
.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474

Καυκάσου πύλας: Sed
Καυκάσου πέλας
, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam
πόλισμα
, quod
ὑψίκρημνον
dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,
Καυκάσου πύλας
. Plinius H. N. VI. 12.
ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum
. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.
ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον
. Ptolemaeus has
Σαρματικὰς πύλας
appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur
Καυκάσου πύλας
legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.
σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις
.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475

ὀξυπρώροισι:
ὀξυπόροισι
Lips. Aug.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:
μόνον δὴ πρόσθεν
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.
μόνον
omissum in G. sed in margine ante
δὴ
suppletum.
μόνον δὲ πρόσθεν
Ven. 2. Vind. 1. 3.
σου
post
πρόσθεν
addunt Par. B. Ox. Ald. Tum
ἄλλον ἐν πόνοις
Μ. aliique et Rob.
ἄλλων
Vit. Aug. aliique et Ald.
ἄλλον
in
ἄλλων
a sec. manu mutatum G.
ἄλλον
, superscripto
ων
, Lips.
ἄλλων
, superscripto
ἄλλον
et
γρ. πρόσθεν ἄλλον
, Par. B. Delendum esse
ἄλλων
vel
ἄλλον
adnotatio scholiastarum
ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων
docet. Scribendum est
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
. Antistrophica enim haec sunt.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477

ἀδαμαντοδέτοις:
ἀδαμαντοδέτοις
Colb. 1. Ceteri libri
ἀκαμαντοδέτοις
, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est
ἀκαμαντοδέτοις
, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.
ἀδαμαντοδέτοις
, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus
ἀδάμαντι δεδεμένος
dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις
, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.
σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας
.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478

Τιτᾶνα λύμαις:
τιτᾶν ἀλύμαις
Vit.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479

ἐςειδόμαν:
εἰσιδόμαν
, superscripto
ην
, Vit. Lips.
εἰσιδόμην
Vind. 4. Ald. Rob.
εἰσιδόμαν
ceteri.
εἰςειδόμαν
scribendum esse antistropha monstrat.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480

θεῶν:
θεὸν
M. G. Par. L. Rob.
θεόν
, superscripto
ῶν
, Bess.
θεῶν
ceteri.

428-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:
ἄτλανθ᾽ ὡς
Μ.
ἄτλανθ' ὃς
ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim
ἄτλαν θ' ὃς
habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui
Τιτάνα
Typhonem intelligens accusativum esse volebat
Ἄτλαν
. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.
Ἄτλας, Ἄτλα
declinari propter
Ἀτλαγενέων
affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus
Ἄτλα
, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,
tempus, Atla, veniet
: cui par est apud Homerum
Πουλυδάμα
. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus
καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα
. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,
ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν
. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.
Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα
. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,
εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν
Post
Ἄτλανθ᾿ ὃς
omnes libri
αἰέν
. Tum
ὑπείροσχον
Lips.
ὑπείοέχον
Par. C. Ceteri libri
ὑπείροχον
, praeter Vit. in quo recte scriptum est
ὑπέροχον
. Libri
σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει
, nisi quod
κρατεὸν
et
πῶλον
G. habet, Robortellus autem
ὑποβαστάζει
. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae
ὑποστεγάζει
, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad
ὑποστενάζει
superscriptum
βαστάζει
. Hesychius
στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει
. Suidas in v.
στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων
. Atqui
στεγάζω
idem est quod
στέγω
. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,
σθένος
non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit
Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος
. Deinde illud
οὐράνιόν τε πόλον
referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est
κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων
. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod
ὃς αἰέν
, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει
.

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482

NA: Excidisse versum stropha docet.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483

ξυμπίτνων:
ξυμπίτνων
sic M.
ξυμπιτνών
, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.
ξυμπίπτων
Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.
ξυμπιτνών
ceteri et in margine Vind. 3.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484

βυθός:
βαθὺς
(non βαθός) M. Rob. In M. ad
στένει
adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ
στένος
.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

1
2
193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

284-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203

3
4
284-396. Second Scene of the First Episode. Oceanus, father of the Oceanids, enters (from the right), mounted upon a winged steed (τετρασκελής οἰωνός 395) like 285. 290 Pegasus. The scholiast understands a griffin, because of this word οἰωνός, but sea-gods, in older Greek art, are often seen riding on hippocamps or sea-horses. The machine here used was the αἰώρημα, a sort of crane with hanging ropes, by which persons could be swung aloft, moved through the air, and let down again. The scholiast remarks, καιρὸν δίδωσι τῷ χορῷ καθήκασθαι (καθιμᾶσθαι ?) τῆς μηχανῆς ᾿Ὠκεανὸς ἐλθών· ὑπερβολῇ δὲ ἐχρήσατο, ὅπου γε Ὅμηρος οὐκ εἰσήγα- γεν ᾿Ὠκεανὸν εἰς τὸν σύλλογον τῶν θεῶν (on this cp. Il. xx. 7 οὔτε τις οὖν Ποταμῶν ἀπέην νόσφ᾽ ᾿Ὠκεανοῖο). The anapaests of Oceanus accompany the descent of the chorus from their chariot into the orchestra. - This scene and the second episode form the second act, the beginning of the action which leads to the catastrophe. See on 307 and 436.

299. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-213

5
6
299. πόνων ἐμῶν ἐποπτής : see 118. – ἐτόλμησας λιπὼν ἐπώνυμον ῥεῦμα: cp. the scholion quoted on 284-396.

301. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-214

7
8
301. αὐτόκτιτα : cp. αὐτοφυής, αὐτό- χυτος, αὐτόρριζος, αὐτόξυλος, etc. - ἄντρα: cp. 133. – σιδηρομήτορα: cp. Il. viii. 47 Ἴδην μητέρα θηρῶν, Asty- damas Frg. 6 (p. 780, Nauck) οἰνομή- τορ᾽ ἄμπελον. Scythia is appropriately called "mother of iron"; cp. Sept. 817 Σκύθῃ σιδήρῳ, Suid. Χάλυβες· ἔθνος Σκυθίας, ἔνθεν ὁ σίδηρος τίκτεται. According to Hesiod (Clem. Alex. Strom. i. 307) and Aristotle (Plin. H. N. vii. 57. 197) the art of casting 310. bronze was invented by the Scythians. Cp. 714 below.

303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-215

9
10
303. συνασχαλῶν κακοῖς: see on ftare. 161.

304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-216

11
12
304. δέρκου: refers back to θεωρή- σων. See on 119.- θέαμα: in the sense of θέαμα δυσθέατον ὄμμασι (69). Cp. Plut. Ages. 14 θέαμα τοῖς Ἕλλη- σιν ἦσαν. – τόνδε : of the speaker. So ὅδε ὁ ἀνήρ = ἐγώ is frequent in tragedy.

306. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-217

13
14
306. κάμπτομαι: first person, in spite of τόνδε τὸν Διὸς φίλον above. Cp. Od. ii. 40 οὐκ ἑκὰς οὗτος ἀνὴρ ὃς λαὸν ἤγειρα, Il. x. 88 γνώσεαι ᾿Ατρείδην ᾿Αγαμέμνονα, τὸν περὶ πάν- των Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερές, εἰς ὅ κ᾿ ἀυτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ᾽ ὀρώρῃ, Soph. Ο. С. 1329 τῷδ᾽ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν, ibid. 284 ἀλλ᾽ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον, ῥύου με κἀκφύλασσε, Trach. 1080 ὁρᾶτε τὸν δύστηνον ὡς οἰκτρῶς ἔχω, Eur. Cycl. 299 νόμος δὲ θνητοῖς ἱκέτας δέχεσθαι ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη ὀβε- λοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν, Dem. xvIII. 79 οὐδαμοῦ Δημοσθένη γέγραφεν οὐδ᾽ αἰτίαν οὐδεμίαν κατ᾿ ἐμοῦ. وه οὐκ

307. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-218

15
16
307. Respecting this hortatory speech of Oceanus the scholiast re- marks: σκόπησον τὰ τῶν ῥητόρων καλὰ παρὰ πρώτοις εὐρεθέντα τοῖς τραγικοῖς. The speaker seeks to influence Pro- metheus by friendly warnings and ad- vice, but his warnings are of such sort that a proud nature like Prometheus's can only be confirmed by them in its resistance. – ὁρῶ, Προμηθεῦ: cp. 144.

308. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-219

17
18
308. ποικίλῳ: συνετῷ, Schol. So Hesiod calls Prometheus ποικίλος, αἰο- λόμητις Theog. 510, ποικιλόβουλος ibid. 521, ἀγκυλομήτης ibid. 546, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς ibid. 559, πολύιδρις ibid. 616.- With καίπερ ὄντι ποικίλῳ cp. Il. i. 577 μητρὶ δ᾽ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί.

309. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-220

19
20
309. γίγνωσκε σαυτόν: γνῶθι σαυ- τόν, ὡς ὁ ποιητὴς : φράζεο, Τυδείδη καὶ χάζεο (ΙΙ. ν. 440), Schol. μεθάρμο- σαι: cp. Eur. Alc. 1157 νῦν γὰρ με- θηρμόσμεσθα βελτίω βίον τοῦ πρόσθεν. 315

310. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-221

21
22
310. νέους: proleptic, = ὥστε νέους εἶναι. Cp. Eur. Iph. Α. 343 μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους.

311. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-222

23
24
311. τεθηγμένους: for the meta- phor cp. Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ' οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ, Soph. Ai. 584 γλῶσσά σου τεθηγμένη.

312. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-223

25
26
312. ῥίψεις: hurl forth. Cр. 932, Αg. 1068 οὐ μὴν πλέω ῥίψασ' (flinging to waste) ἀτιμασθήσομαι, Eur. Alc. 679 νεανίας λόγους ῥίπτων ἐς ἡμᾶς.

314. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-224

27
28
314. παιδιάν: cp. Terent. Eun. 300 ludum iocumque dicet fuisse illum alterum, praeut huius rabies quae dabit.

317. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-225

29
30
317. ἀρχαῖα : old-fashioned; ср. Ar. Νub. 984 ἀρχαῖά γε καὶ Διπολιώδη καὶ τεττίγων ἀνάμεστα, Cic. Philipp. i. 10. 25 neglegimus ista et ni- mis antiqua et stulta duci- mus.

319. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-226

31
32
319. τἀπίχειρα : properly “hand- money” (τὰ ὑπὲρ τὸν μισθὸν διδόμενα τοῖς χειροτέχναις, Hesych.). Here 320 325
it means wages, as in Ar. Vesp. 581 ταύτης ἐπίχειρα, Plat. Rep. 608 c τὰ μέγιστα ἐπίχειρα ἀρετῆς καὶ προκεί- μενα ἆθλα. Cp. Soph. Ant. 820 οὔτε ξιφέων ἐπίχειρα λαχοῦσα. On the sen- timent the scholiast remarks, γνωμικῶς δέ φησι. Cp. 329, Pind. Ol. i. 85 ἀκέρ- δεια λέλογχεν θαμινὰ κακαγόρους, Eur. Bacch. 385 ἀχαλίνων στομάτων ἀνόμου τ᾽ ἀφροσύνας τὸ τέλος δυστυχία, Frg. 5 εἰ μὴ καθέξεις γλῶσσαν, ἔσται σοι κακά.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-227

33
34
320. ταπεινός: sc. εἶ. See on 42. – εἴκεις κακοῖς: cp. 179, Soph. Ant. 471 δηλοῖ τὸ γέννημ᾽ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρὸς τῆς παιδός· εἴκειν δ᾽ οὐκ ἐπίστα- ται κακοῖς.

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-228

35
36
321. δé: can stand as fourth word when the three foregoing words form one idea, or belong very closely to- gether (thus preposition, article, and noun, here and 381). For the thought cp. Pers. 531 μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι προσθῆται κακόν, Soph. Phil. 1265 μῶν τί μοι νέα πάρεστε πρὸς κακοῖσι πέμπον- τες κακά, Ο. Τ. 667 εἰ κακοῖς κακὰ προσάψει τοῖς πάλαι τὰ πρόσφατα, Phil- emon, Meineke Frag. Com. IV. p. 34 κακὰ πρὸς τοῖς κακοῖσιν οὗτος ἕτερα συλλέγει.

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-229

37
38
323. πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς : paraphrase of the proverb πρὸς κέντρα λακτίζειν (κέντρον = stimulus, goad for driving oxen and horses). Cp. Ag. 1624 πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε, μὴ πταίσας μογῆς, Pind. Pyth. ii. 173 ποτὶ κέντρον δε τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος, Eur. Bacch. 795 θύοιμ᾽ ἂν αὐτῷ μᾶλλον ἢ θυμούμενος πρὸς κέντρα λακτί- ζοιμι θνητὸς ὢν θεῷ, Frg. 607 πρὸς κέν- τρα μὴ λάκτιζε τοῖς κρατοῦσί σου.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-230

39
40
324. Ср. 35, 150, 186.

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-231

41
42
325. πειράσομαι ἐάν δύνωμαι: cp.. Il. xviii. 601 πειρήσεται, αἴκε θέῃσιν, xiii. 806 ἐπειρᾶτο, εἴ πώς οἱ εἴξειαν, Plat. Leg. 638 ε πειρώμενος, ἂν ἄρα δύνωμαι δηλοῦν. GMT. 489.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-232

43
44
327. λαβροστόμει: cp. Soph. Ai. 1147 τὸ σὸν λάβρον στόμα. ΙΙ. xxiii. 474 λαβρεύεαι.

328. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-233

45
46
328. ἢ οὐκ: synizesis of these par- ticles is especially frequent. See Krüger II. § 13, 6, 2. – ἀκριβῶς : here = exceedingly. Hesych. ἀκριβῶς · ἄκρως. For the characteristic pleonasm, cp. 944, Pers. 794 τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν, Il. vii. 39 οἰόθεν οἷος, 97 αἰνόθεν αἰνῶς. – περισσόφρων : see on 308.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-234

47
48
329. προστρίβεται: a blunt meta- phor. Cp. Ar. Εq. 5 πληγὰς ἀεὶ προσ- τρίβεται τοῖς οἰκέταις. 330 335

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-235

49
50
330 ff. ζηλῶ σε: thou art to be en- vied, thou canst thank fortune. – καὶ τετολμηκώς : having so much as of fered. For καί cp. 197, for τετολμηκώς 381. Prometheus means, "one might expect that the mere disposition to show me sympathy would bring Zeus's displeasure on you." πάντων gives no good sense; Weil writes πόνων μετα- σχεῖν (cp. 274), following the scholion ἐμοὶ συναλγῶν. The sense would be best satisfied by τούτων μετασχεῖν. – ἔασον: let it be, have done, as in Soph. Ο. C. 593 ὅταν μάθης μου, νουθέτει, τὰ νῦν δ᾽ ἔα. Cp. the phrase ἔα τοῦτο.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-236

51
52
333 f. πάντως ... οὐ: see 1053, Eur. Hipp. 1062 πάντως οὐ πίθοιμ᾽ ἄν. – εὐπιθής : cр. 34. – ὁδῷ : errand. See 325. For the dative cp. λόγῳ 196. The alliteration of enhances the force of these two verses.

336. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-237

53
54
336. On asyndeton in clauses that state the reason, see Krüger II. § 59, 1,7. —ἔργῳ κοὐ λόγῳ: cp. 1080.

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-238

55
56
337. ὁρμώμενον: sc. με. Cp. 176.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-239

57
58
338. See on 266. – αὐχῶ: Ι flatter myself. See on 688, and cp. Eur. Med. 582 γλώσσῃ γὰρ αὐχῶν τἄδικ᾽ εὖ περιστελεῖν.

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-240

59
60
339. Ср. 326.

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-241

61
62
340 f. τὰ μέν: the sentence takes a slight turn, and instead of τὰ δέ (on the other hand), ἀτάρ follows.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-242

63
64
342. μάτην οὐδὲν ὠφελῶν : cp. Cho. 881 καθεύδουσιν μάτην ἄκραντα βάζω. — ὠφελεῖν often takes the dative, not only in dramatic poetry (Krüger II. § 46, 8, 2), but even in prose; so Hdt. ix. 103 προσωφελέειν ἐθέλοντες τοῖς Ἕλλησι.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-243

65
66
343. καὶ... θέλοις: there is a shade of contemptuous doubt in these words. 345 350

344. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-244

67
68
344. “σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων: and keep out of the matter. Cp. Xen. Cyr. vi. 1. 37 οἱ δὲ φίλοι προσιόντες συμβου- λεύουσιν ἐκποδὼν ἔχειν ἐμαυτόν.

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-245

69
70
345. εἵνεκα: epic form of ἕνεκα, used by the tragedians for the sake of the metre, like ξεῖνος for ξένος, κεινός for κενός, κεῖνος for ἐκεῖνος, εἱλίσσειν (138, 1085) for ἑλίσσειν, μοῦ- vos (804, see on 543) for μόνος.

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-246

71
72
346. πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν : cp. Pers. 706 ἀνθρώπεια δ᾽ ἄν τοι πήματ᾽ ἂν τύχοι βροτοῖς. - The scholiast says, Προμηθικῶς· οὐ γὰρ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον λογισμὸν πολλοὺς αὑτῷ συνατυχεῖν βού- λεται ὁ Προμηθεύς. (The commoner feeling is expressed by the proverb solamen miseris socios habu- isse malorum.) The poet uses this thought to introduce a matter quite foreign to the play. From the mention of Atlas he passes to the de- scription of Typhon, and this enables him to bring in the eruption of Aetna (367-369). ...

347. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-247

73
74
347. οὐ δῦτ᾽, ἐπεί: cp. Soph. O. C. 431 εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τότε πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατήνεσεν. οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχ᾽ ἡμέραν οὐδεὶς ἔρωτος τοῦδ᾽ ἐφαίνετ᾽ ὠφελῶν, Eur. Heracl. 505 αὐτοὶ δὲ προστιθέντες ἄλλοισιν πόνους, παρόν σφε σῶσαι, φευ- ξόμεσθα μὴ θανεῖν; οὐ δῆτ᾽, ἐπεί τοι καὶ γέλωτος ἄξια κτέ., also Alc. 555. - The thought, which forms the transi- tion to the following description, is this: "I will not involve others in my misfortunes; the afflictions of my brother Atlas and of Typhon distress me sorely as it is." - For the following, cp. Hesiod Theog. 517 ῎Ατλας δ᾽ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχει κρατερῆς ὑπ᾿ ἀνάγκης, πείρασιν ἐν γαίης, πρόπαρ Εσπερίδων λιγυφώνων ἑστηώς, κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτοισι χέρεσσιν· ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-248

75
76
348. πρὸς ἑσπέρους τόπους: that is, far toward the west, πρός with accusative, because the speaker thinks of the direction which one must take to reach the place. Cp. Frg. 327 Αἴγινα δ᾽ αὕτη πρὸς νότου κεῖται πνοάς, Od. xiii. 240 ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τ' ἠέλιόν τε ἠδ᾽ ὅσσοι μετόπισθε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα. ... τοῦτον

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-249

77
78
349. Pindar Pyth. i. 35 calls Aetna α κίων οὐρανία, and just so Hdt. iv. 184 says of Mount Atlas, ἔστι δὲ στει- νὸν καὶ κυκλοτερὲς πάντῃ, ὑψηλὸν δὲ οὕτω δή τι λέγεται ὡς τὰς κορυφὰς αὐ- τοῦ οὐκ οἷά τε εἶναι ἰδέσθαι κίονα τοῦ οὐρανοῦ λέγουσι οἱ ἐπιχώριοι εἶναι. A mountain rising into the clouds seemed to the imagination a pillar supporting the vault of the sky. See Verg. Aen. iv. 247. This 'bearer' (ἄτλας) in the legend be- came a Titan, who as punishment for his sins had to carry the burden of the sky upon his shoulders (see the passage of Hesiod quoted just above). Conversely, colossal crea-
tures are compared to mountain- peaks; thus in Od. x. 113 the queen of the Laestrygones is described, τὴν δὲ γυναῖκα εὗρον ὅσην τ᾿ ὄρεος κορυφήν, and in Od. ix. 191 Poly. phemus resembles ῥίῳ ὑλήεντι ὑψη- λῶν ὀρέων. – In Homer, however, we read, Od. i. 53, ἔχει (sc. ῎Ατλας) δέ τε κίονας αὐτὸς μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν. Here the orig- inal conception of supporting pillars still remains, and the pillars are not entirely replaced by a personal Atlas. The 'columns which keep earth and sky apart' still exist as such, and Atlas is only the person who 'holds' them. Aeschylus has followed Homer. In view of the familiar Homeric pas- sage he says briefly κίον οὐρανοῦ τε καὶ χθονός, leaving the office of the pillar, γαῖαν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχειν, to be understood; this office, indeed, is partly fulfilled by Atlas's own per- son standing on the earth.

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-250

79
80
351. τὸν γηγενή: cp. Hesiod Theog. 820 αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐξ- έλασε Ζεύς, ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυ- φωέα Γαῖα πελώρη, ἐκ δέ οἱ ὤμων ἦν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος. Typhoeus is a personification of the subterranean vapors and gases which cause earthquakes and volcanic out- breaks. In the following description of Typhon (or Typhos) it is the poet rather than Prometheus who is speak- ing. The description itself is very like that of Pindar, Pyth. i. 30 ὅς τ' ἐν αἰνᾷ Ταρτάρῳ κεῖται, θεῶν πολέμιος Τυφὼς ἑκατοντακάρανος· τόν ποτε Κιλί- κιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε 360 μὰν ταί θ᾽ ὑπὲρ Κύμας ἁλιερκέες ὄχθαι Σικελία τ᾿ αὐτοῦ πιέζει στέρνα λαχνά- εντα· κίων δ᾽ οὐρανία συνέχει, νιφόεσσ᾽ Αἴτνα. – Κιλικίων οἰκήτορα ἄντρων: the scholiast remarks, οἰκήσαντα μὲν ἐν Κιλικία, κολασθέντα δὲ ἐν Σικελία (80 in Pindar). In Homer Il. ii. 781 γαῖα δ᾽ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὡς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ᾿ ἀμφὶ Τυφωέι γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν ᾿Αρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς, the story has another form. For the Homeric Τυφωέος εὐνάς Pindar, probably following Sicilian accounts, employs the very different phrase, τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώ- νυμον ἄντρον. In this way the name Typhon, which originally pertained to the volcano in Asia Minor, is brought into connexion with the Sicilian volcano Aetna. Aeschylus has used this form of the story.

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-251

81
82
352. ἰδὼν ᾤκτειρα: this reminds one of Od. xi. 582 καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον χαλέπ᾽ ἄλγε᾽ ἔχοντα. - δάιον : applied to Typhon, this characterizes the destructive nature of the volcanic element. Cp. Sept. 222 πυρὶ δαΐῳ.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-252

83
84
353. ἑκατογκάρανον : Typhon has this epithet in the above-cited pas- sage of Pindar; cp. also Ol. iv. 11 ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀμβρίμου, The 'hundred heads' meant originally darting tongues of flame; this is more clearly brought out in Hesiod Theog. 825 ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος δεινοῖο δράκοντος, γλώσσῃσι δνοφερῇσι λελιχμό- TES.

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-253

85
86
354. πᾶσι δέ: δέ in transition to narrative, as in Sept. 568 ἕκτον λέγοιμ' ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ᾽ ἄρι-
στον, μάντιν ᾿Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει κτέ. Εp. 366.

355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-254

87
88
355. συρίζων φόβον: metonymy. Cp. Sept. 385 ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ χαλκή- λατοι κλάζουσι κώδωνες φόβον.

356. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-255

89
90
356. ἤστραπτε: ἀστράπτω is transi- tive, as here, in later poets. - γοργω- πὸν σέλας: cp. φλογωπὸν πῦρ 253, πυρωπὸν κεραυνόν 667. These com- pound adjectives in -ωπός are espe- cially frequent in Euripides.

357. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-256

91
92
357 f. We are again reminded that Prometheus is the speaker. As for- merly he looked with contempt on the rude and hopeless efforts of the Titans (πρὸς βίαν τε δεσπόσειν 208), so here he speaks with compassionate irony of Typhon's impotent rage. In this tone the following words ἀλλ᾽ ἦλθεν κτἑ. are said. Cp. furthermore Hesiod Theog. 837 : καί κεν ὅγε (Typhon) θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν, εἰ μὴ ἄρ᾽ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε. - ἦλθεν : cp. 667, also Sept. 444 αὐτῷ τὸν πυρφόρον ἥξειν κεραυνόν. – ἀγρυπνόν: the epithet is transferred from the person to the thing. See on 115, and cp. Cleanthes Hymn to Zeus 10 πυρόεντα ἀεὶ ζώοντα κεραυνόν. The outstretched sense is, "Zeus was not taken un- awares” (ὀξὺ νόησε, Hesiod).

359. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-257

93
94
359. καταιβάτης: cp. Ar. Pax 42 Διὸς καταιβάτου (Zeus descending in thunder and lightning), Hor. Carm. iii. 4, 42 scimus, ut impios Ti- tanas immanemque turmam fulmine sustulerit caduco. - ἐκπνέων φλόγα: cp. 917, Pind. Frg. 112 πῦρ πνέοντος κεραυνοῦ, Eur. Suppl. 640 κεραυνῷ πυρπόλῳ, Soph. Ant. 1146 πῦρ πνεόντων χοράγ᾽ ἄστρων.

360. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-258

95
96
360. ἐξέπληξε: see on 133.

361. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-259

97
98
361. φρένας : praecordia. Cp. 881, Εum. 159 ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν, Od. ix. 301 οὐτάμεναι πρὸς στῆθος, ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσιν, Schol. on Il. xi. 579 φρένας ὁ ποιητὴς καὶ πάντες οἱ πα- λαιοὶ ἐκάλουν τὸ διάφραγμα, Arist. H. A. ii. 15 τὸ διάζωμα ὁ καλοῦνται φρένες. The bolt strikes Typhon in the mid- riff, the seat of his μέγα φρονεῖν.

362. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-260

99
100
362. ἐξεβροντήθη σθένος: passive of ἐξεβρόντησε σθένος αὐτῷ. G. 197, 1, N. 2; Krüger I. § 52, 4, 2.

363. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-261

101
102
363. παράορον: from Il. vii. 156 πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα, the poet has taken the general meaning of παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα (stretched out at length, in this direction and that), without intending that παρα- shall have a definite applica- tion. 365 370

364. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-262

103
104
364. στενωποῦ: defined more ex- actly by the next verse. Ср. 729.

365. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-263

105
106
365. ἰπούμενος : cp. Pind. Ol. iv. 10 Αἴτναν ἔχεις ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκε- φάλα Τυφῶνος, Frg. 93 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφικεῖται.

366. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-264

107
108
366. κορυφαῖς δέ: a sentence sub- ordinate in thought is expressed as co-ordinate for greater vividness. ρυφαῖς stands in contrast to ῥίζαισιν. ко- ·μυδροκτυπεῖ: cp. Thuc. iii. 88 νομί- ζουσι δὲ οἱ ἐκείνῃ ἄνθρωποι ἐν τῇ Ἱερᾷ (one of the Liparaean islands) ὡς ὁ Ήφαιστος χαλκεύει, ὅτι τὴν νύκτα φαί- νεται πῦρ ἀναδιδοῦσα πολὺ καὶ τὴν ἡμέραν καπνόν. - Verses 366-372 are irrelevant to the play, but the poet wished to bring in this vaticinium post eventum, and the whole description of Atlas and Typhon is meant to lead up to it.

367. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-265

109
110
367. ἐκραγήσονταί ποτε: the spec- tators would think at once of the eruption of Ol. 75, 2 (479-478 B.C.) which the Parian Marble, line 68, mentions in the words καὶ τὸ πῦρ ἐρρύη κᾶον ἐν Σικελίᾳ περὶ τὴν Αἴτνην (as restored by Boeckh, Corp. Inscr. Gr. 375 380 II. p. 302). Another eruption, which took place Ol. 88, 2 (425 в.с.), is spoken of by Thuc. iii. 116 γῆν τινα ἔφθειρε (sc. ὁ ῥύαξ τοῦ πυρός) τῶν Κατα- ναίων, οἳ ἐπὶ τῇ Αἴτνῃ τῷ ὄρει οἰκοῦσιν, ὅπερ μέγιστόν ἐστιν ὄρος ἐν τῇ Σικελίᾳ.

368. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-266

111
112
368. δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις : like a beast of prey. Cp. Cho. 325 πυρὸς μαλερὰ γνάθος, Phrynichus Frg. 5, (p. 721 Nauck) πεδία δὲ πάντα καὶ παράκ- τιον πλάκα ὠκεῖα μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις, Eur. Med. 1187 παμφάγου πυ- ρός, Hdt. iii. 16 Αἰγυπτίοισι νενόμισται τὸ πῦρ θηρίον εἶναι ἔμψυχον, πάντα δὲ αὐτὸ κατεσθίειν τάπερ ἂν λάβῃ.

369. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-267

113
114
369. Cp. Eur. Η. F. 464 τῆς καλλι- κάρπου Πελασγίας.

370. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-268

115
116
370. ἐξαναζέσει: see on 133.

371. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-269

117
118
371. ἀπλάτου: cp. Pind. Pyth. i. 39 τᾶς (sc. Αἴτνας) ἐρεύγονται μὲν ἀπλά- του πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί, Frg. 93 ἀλλ᾽ οἷος ἄπλατον κεράϊζες θεῶν Τυφῶν᾽ ἑκατοντακάρανον ἀνάγκᾳ, Ζεῦ πάτερ, εἰν ᾿Αρίμοις ποτέ, Εum. 53 οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν. – βέλεσι: said of the streams of lava, which shoot forth like missiles. -

373. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-270

119
120
373 f. Return to the subject, sug-
gested by mention of the κεραυνός Ζηνός. - σὺ δε: Prometheus recurs to the thought of 344. The sense is the same as if the words were σὺ δέ, οὐ γὰρ ἄπειρος εἶ οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις, σεαυτὸν σῴζ᾽, ὅπως ἐπίστασαι. Cp. 72 and Eur. Iph. T. 64 f. The expression οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου χρήζεις recalls Oceanus's words 322 ἔμοι γε χρώμενος διδασκάλῳ.

376. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-271

121
122
376. ἔς τε (= ἔστε): used by Aes- chylus five times in this play (457, 656, 697,792) and once in Eum. (449). - λωφήσῃ: see on 27. ... cense frous 385 399 (Mein. IV. p. 240) λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος· ψυχῆς γὰρ οὗτος μόνος ἔχει θελκτήρια· λέγουσι δ᾽ αὐτὸν οἱ πάλαι σοφώτατοι ἀστεῖον εἶναι φάρμακον.

379. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-272

123
124
379 f. ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσση · · σφυδώντα ἰσχναίνῃ βίᾳ: the foregoing word σφριγώσης, together with ἰατροί, has suggested the idea of an ulcer or tumor, and this metaphor is continued. The sense is, "wrath can be allayed when it has spent its force, and time has mitigated its hard- ness and crudity, but not while it is still turgid and malignant." μαλθάσ- σειν implies a gentle pressure, soften- ing the ripened ulcer. σφυδῶν describes the fresh swelling, hard, full to burst- ing, and painful to touch (cp. Hesych. σφυδῶν· ἰσχυρός, εὔρωστος, σκληρός). ἰσχναίνειν is to 'reduce' the ulcer by pressure. Cp. Ar. Ran. 940 οἰδοῦσαν (τὴν τέχνην)... ἴσχνανα. The scholi- ast quotes a maxim of the physician Hippocrates, πέπονα φαρμακεύειν, μὴ ὠμά. Figurative and literal expres- sions are mixed in these verses. 377-380. Cic. Tusc. iii. 31 ut Prometheus ille Aeschyli, cui cum dictum esset 'Atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem ira- cundiae.' respondit 'Siquidem qui tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus.' 378. Cp. Menander fab. inc. 23

381. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-273

125
126
381. δέ: for the position of this word, see on 321.

383. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-274

127
128
383. Prometheus grows impatient, and answers curtly, here and 386. At that point Oceanus loses tem- per, and the dialogue passes into a stichomythy. - εὐηθίαν : εὐηθία is a parallel form to εὐήθεια, as ὠφελία to ὠφέλεια. For the meaning of the word, cp. Thuc. iii. 83 οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις τῷ Ἑλληνικῷ, καὶ τὸ εὔηθες, οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει, καταγελασθὲν ἠφα- νίσθη, Plat. Rep. iii. 400 ε εὐηθείᾳ, οὐχ ἣν ἄνοιαν οὖσαν ὑποκοριζόμενοι καλοῦμεν ὡς εὐήθειαν, ἀλλὰ τὴν ὡς ἀληθῶς εὖ τε καὶ καλῶς τὸ ἦθος κατεσκευασμένην διά- νοιαν, and the play on words in Dem. XVIII. 11 κακοήθης δ᾽ ὤν, Αἰσχίνη, τοῦτο παντελῶς εὔηθες ᾠήθης κτἑ.

384. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-275

129
130
384. τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν : Soph. Trach. 544 νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ ср. 395 τῇδε τῇ νόσῳ, Εl. 650 ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-276

131
132
386. ἐμὸν δοκήσει: "it will be seen that this crime - of being right when one seems to be wrong-is mine, not thine." ἀμπλάκημα : ironical, like νόσῳ above.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-277

133
134
387. σὸς λόγος: not the last speech only, but the tenor of the whole col- loquy.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-278

135
136
388. γάρ: yes, for, implying as- sent to what precedes. - θρήνος: ὁ οἶκτος, Schol. ούμός : possessive pronoun standing for the objective genitive (ἐμοῦ). Cp. Pers. 699 τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς. G. 147, Ν. 1; Η. 694.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-279

137
138
389. νέον: see on 35. - ἕδρας: on this use of the cognate accusative see Krüger II. § 46, 6, 2.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-280

139
140
391 f. Oceanus betrays by this answer the hopeless difference of sentiment between him and Prome- theus; hence the emphatic rejoinder στέλλου, κόμιζε, σῴζε. For the asyn- deton see on 56, and cp. 937 below, and Soph. El. 632 ἐῶ, κελεύω, θῦε.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-281

141
142
393. ὁρμωμένῳ . . . λόγον: equiva- lent in sense to ὁρμωμένῳ μοι ἐθώυξας ὁρμᾶσθαι, that is to say, "I needed not your bidding." Cp. 277. Oceanus speaks with ill-concealed vexation. These and the following words further hint at the mode of his departure.

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-282

143
144
394. ψαίρει: cp. Verg. Aen. v. 216 mox aëre lapsa (sc. columba) quieto radit iter liquidum, xi. 756 aethera verberat alis (sc. aquila). Here said of the move- ments of the animal's wings as he prepares for his flight. With this the stage machinery is set in motion.

397-435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-283

145
146
397-435. First Stasimon. The ionic rhythms accord with the sor- rowful burden of the song, which calls to mind the words of Fr. v. Schlegel, 'Es geht ein allgemeines Weinen, so weit die stillen Sterne scheinen, durch alle Adern der Natur.'

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-284

147
148
397. οὐλομένας: the epic form οὐ- λόμενος occurs here and there in lyric passages of tragedy. ὀλόμενοs=per- ditus, accursed, baleful, unblest; it corresponds, as participle, to the exe cration ὄλοιο, just as ὀνήμενος (blessed) corresponds to the benediction ὄναιο. On the genitive of relation see Krüger I. § 47, 21.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-285

149
150
398 ff. δακρυσίστακτα: adverbial. Cp. Eur. Or. 410 εὐπαίδευτα δ᾽ ἀποτρέ- πει λέγειν, Phoen. 310 μόλις φανεὶς ἄελπτα κἀδόκητα, 1739 ἀπαρθένευτ᾽ ἀλω-
μένη, Soph. Ant. 527 φιλάδελφα κάτω δάκρυ λειβομένη, Εl. 962 ἄλεκτρα γηρά- σκουσαν ἀνυμέναιά τε. – ῥαδινόν: λε- πτόν, ἰσχνόν, εὐκίνητον, ἁπαλόν, εὐδιά- σειστον, Hesych. The phrase ῥαδινὸν ῥέος (alliterative) is an imitation of the Homeric τέρεν δάκρυ, Il. iii. 142, xix. 323.

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-286

151
152
401. νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς : cp. Soph. Ant. 1123 ὑγρῶν Ἰσμηνοῦ ῥεί- θρων, Eur. Ion 105 ὑγραῖς ῥανίσιν νοτε- ρόν, Η. F. 98 δακρυρρόους πηγάς.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-287

153
154
402 ff. ἀμέγαρτα τάδε : depends on κρατύνων. With ἀμέγαρτα cp. ἄζηλον 143. – ἰδίοις νόμοις : cp. 186. – θεοῖς τοῖς πάρος : cpр. 151. – αἰχμή : ‘spear- point,' figurative for rule of might. Cp. Cho. 630 γυναικείαν ἄτολμον αἰχμάν.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-288

155
156
406. στονόεν λέλακε : transitive, sends forth a mournful cry. Ср. Ад. 711 πολύθρηνον μέγα που στένει, Pers. 944 ἥσω τοι καὶ πάνδυρτον.

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-289

157
158
407 f. μεγαλοσχήμονα: cp. εὔμορ- φον κράτος, Cho. 490. – ἀρχαιοπρεπή: 410. 415 420 in contrast to the recent dominion of Zeus. – ἑσπέριοι: the supplement is sugested by Od. viii. 29 ἠὲ πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων. "West and East" carries out the idea of πρόπασα χώρα.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-290

159
160
409. συναιμόνων: Atlas and Ty- phon. Both are undergoing punish- ment in the western world.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-291

161
162
411 f. ἔποικον ᾿Ασίας ἕδος νέμον- ται : = ᾿Ασίαν ἐποικοῦσι. ἔποικος is here used in a general sense, conveying simply the idea of dwelling; 80 ἔποικον ἕδος = seat of residence. The scholiast, wrongly taking the word as colonist, imagines an anachronism (οὔπω γὰρ ἦν ἐποικισθεῖσα τοῖς "Ελλησιν ἡ ᾿Ασία). With ᾿Ασίας ἕδος cp. Ιθάκης ἕδος Od. xiii. 344, Θήβης ἕδος ΙΙ. ίν. 406.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-292

163
164
414. συγκάμνουσι : not = σὺν ἡμῖν κάμνουσι (Schol.), but like συνασχαλᾶν above (161, 243), συμπονεῖν (274). Cp. Eur. Alc. 614 ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον.
δάιος στρατός, ὀξυπρώτας.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-293

165
166
416. παρθένοι: see on 723. - μάχας ἄτρεστοι : cp. Soph. O. T. 885 Δίκας ἀφόβητος, Sept. 875 κακῶν ἀτρύμονες, Pers. 51 λόγχης ἄκμονες. Krüger II. § 47, 26, 9.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-294

167
168
417 f. Σκύθης: see on 2. — οἵ : σχῆμα πρὸς τὸ σημαινόμενον. Ср. 421, 805, 808. – γᾶς ἔσχατον τόπον: cp. 666; Soph. Trach. 1100 ἐπ᾿ ἐσχάτοις τόποις.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-295

169
170
420. ᾿Αρίας : see App. In Cho. 423 ῎Αριον is explained by the Schol. as Περσικόν. Cp. Hesych. ᾿Αρείας πώλους· Περσικάς· ῎Αρειοι γὰρ ἔθνος Περσικόν. Ιη ᾿Αρίας ἄρειον there is an etymologizing play on words, as in Frg. 305 τοῦτον δ᾽ ἐπόπτην ἔποπα τῶν αὑτοῦ κακῶν. Cp. Eum. 155 ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων, Pers. 995 ἄρειόν τ᾽ ᾿Αγχάρην, 11. νί. 201 ἤτοι ὁ κὰπ πεδίον τὸ ᾿Αλήιον οῖος ἀλᾶτο. See also notes on 86 and 692. – ἄνθος : cp. Ag. 197 ἄνθος ᾿Αρ- γείων, Pers. 59 ἄνθος Περσίδος αἴας οἴχεται ἀνδρῶν, ibid. 252, 925, Suppl. 663 ἥβας δ᾽ ἄνθος.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-296

171
172
421. ὑψίκρημνον πόλισμα: proba- bly the lofty Ecbatana (᾿Αγβάτανα Pers. 961), the capital of the Medes, is meant.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-297

173
174
422. Καυκάσου πέλας: a geogra- phical definition like ἀμφὶ Μαιώτιν λίμναν just above. - νέμουσιν : cp. Eum. 1019 Παλλάδος πόλιν νέμοντες.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-298

175
176
423. ὀξυπρῴροισι: cp. βούπρῳρος, ἀνδρόπρωρος. – βρέμων ἐν αἰχμαῖς: cp. Eur. Phoen. 113 πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ᾽ ὅπλοις βρέμων. With ἐν αἰχμαῖς cp. Eur. Εl. 321 καὶ σκῆπτρ᾽ ἐν οἷς Ἕλλησιν ἐστρατηλάτει, Xen. Mem. iii. 9. 2 ἐν πέλταις καὶ ἀκοντίοις διαγω- νίζεσθαι.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-299

177
178
425. The foregoing thought, "I bewail thy sufferings in common with all humanity," is followed in the third strophe by the sole exam- ple of similar sufferings. This is then described at length, after the manner of the Homeric similes. The com- parison of past instances is common in tragedy; see Cho. 603 ff., Soph. Ant. 944 ff., El. 837 ff., Phil. 676 ff., Eur. Med. 1282 μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος γυναῖκ᾽ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις κτέ., Hipp. 545 ff., H. F. 1017 ff.

425-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-300

179
180
425-430. Responsion with the an- tistrophe has been disturbed by inter- polation. See App.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-301

181
182
426. ἐν πόνοις δαμέντα: ἐν is not simply the equivalent of the instru- mental dative, as often (for instance Pers. 251 ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολὺς ὄλβος), but expresses the dura- tion of the pain, as if it were πόνοις ἐνεζευγμένον. See on 168. – ἀκαμαν- τοδέτοις λύμαις: interpolated from 148 (one manuscript has ἀδαμαντοδέ- τοις). – θεόν: like his brother Pro- metheus.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-302

183
184
429 ff. For the thought cp. 348 ff. In both passages Atlas is described as 'upholding sky and earth,' but the language is here even vaguer than in the former place. The expression σθένος γαίας affords a hint of the con- ception intended. While the heavens press down from above, the earth bears up against the pressure of At- las's feet, and the strength with which she resists this pressure is in the poet's mind. - πόλον : cp. the scholi- ast on Ar. Av. 179 πόλον γὰρ οἱ παλαιοὶ οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι σημεῖόν τι (a point) καὶ πέρας ἄξονος, ἀλλὰ τὸ περιέχον ἅπαν. Εὐριπίδης Πειρίθῳ (Frg. 597) ‘τὸν ᾿Ατ- λάντειον τηροῦσι πόλον.' - νώτοις ὑπο- στενάζει : = νώτοις βαστάζων στενάζει. But see App.

431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-303

185
186
431 ff. Further description of At- las's situation. 'Fluctus marinos quasi misericordia Atlantis tangi fingit, quia Atlas haud procul a mari in Maure- tania stare ferebatur' (Schütz). — συμπίτνων : sc. ῎Ατλαντι στενάζοντι. The wave which breaks at Atlas's feet groans in sympathy with him, and the lament is passed on to the depth of the sea and finally to the dark re- cesses of the lower world. So too the rivers groan, whose sources are near Atlas. With βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων συμπίτνων, cp. Il. xiv. 394 οὔτε θαλάσ- σης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον, κτἑ.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-304

187
188
433. ῎Αΐδος μυχὸς γᾶς: two geni- tives, one of which (yas) is more closely connected with the govern- ing substantive than the other. Cp.4 Soph. O. C. 669 τᾶσδε χώρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα, Eur. Suppl. 53 τάφων' χώματα γαίας, Cycl. 293 ή τε Σουνίου δίας ᾿Αθάνας σῶς ὑπάργυρος πέ- τρα. ῎Αïdos is here used in a broad sense, of the gloomy nether world. For the asyndeton στένει, ὑποβρέμει, and for the whole description, cp.
Sept. 900 διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος, στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλαν- δρον.