220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-169
εὐφρόνην:
κατ' εὐφροσύνην
Lips. et bis quidem scriptis his verbis.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-170
σοι:
σος
pro
σοι
Lips.
τέκνῳ τε, γῆς:
τέκνω τ᾽ ἐγῆς
G.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171
τἄμπαλιν:
τούμπαλιν
Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob.
γαίᾳ:
γαία
M. Par. H. L.
γαίᾳ. γρ. γαῖαν
ex Par. B. Faehsius affert.
γαῖα
Vit.
γαία
G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.
γῆ
Par. G.
γαίας
Turn.
κάτοχα:
κάτοχος ἀμαυροῦσθαι
Ven. B.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ
Ald.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι
ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172
ὢν σοὶ:
ὦν σοι
a pr. manu,
ὤν σοι
a sec. M.
ὧν σοι
, sed mutatum in
ὢν σοι
, Vit.
ὢν σοι
Lips. et cum commate post
σοι
G. Ald. Rob.
ὢν, σοὶ
male Turn.
πρευμενῶς:
προσευμένως
Lips. sed in marg. γρ.
πρευμενῶς
.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173
ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M.
γ᾽: omittunt Vit. Lips.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174
παιδὶ:
παισὶ
Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L.
τῶνδ':
τῶν δ'
M.
τήνδ':
τὴν δ᾽
M.
ἐκύρωσας:
ἐχύρωσε
vel Faehsio teste
ἐκύρωσεν
Par. L.
ἔκυρσας
Rob.
φάτιν:
φάτην
Lips. Ald.
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175
ἐκτελοῖτο:
ἐξιλεοῖτο
Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.
εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη
scholiastes. Ceteri
ἐκτελοῖτο
.
δὴ τὰ:
δὲ τὰ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.
δὴ
, omisso
τὰ
, Turn.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176
θήσομεν:
θήσομαι
Ven. B. Rob.
θεοῖσι:
θεοῖσιν
M.
τοῖς τ᾽:
τοῖς δ᾽
Vit.
ἔνερθε γῆς:
ἔνερθεν
G. Vit. Lips. Ald.
γῆς
omittunt Ven. A. Ox. Ald.
229.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177
ἐς:
ἐς
G. Lips.
κεῖνα:
'κεῖνα
Lips.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178
φασὶν:
φησὶν
Lips.
ἱδρῦσθαι:
ἱδρῦσθαι
Vit. Ceteri pravo accentu
ἱδρύσθαι
.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179
δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit
δυσμάς
, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem
δυσμάς
ex corr. Vit. in quo antea fuerat
δυσμαῖς
, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi
δυσμάς
.
φθινασμάτων: Vulgatum
φθινασμάτων
contra Pauwii Schutziique coniecturam,
φθινάσμασιν
, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.
Ἡλίου φθίνασμα
vel
φθινάσματα
ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.
232.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M.
ἵμειρ᾽:
ἱμείρ'
G.
ἔμειρ'
Lips.
θηρᾶσαι:
θηρᾶσαι
Lips. Ceteri male
θηράσαι
.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181
πᾶσα γὰρ:
πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν
Lips.
πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν
Ald.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182
ἔρξας:
ἔρξας
Lips.
ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά
Rob.
Μήδους:
μήδεους
Vit.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183
τούτοισιν:
τούτοις
Ven. A. Ald. Rob.
τούτοισιν
G.
ἐξαρκὴς: γρ.
καὶ ἐξαρκεῖ
ex Par. B. Faehsius affert.
δόμοις:
δόμοις
, superscripto
ων
, Lips.
δόμων
G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184
αὐτοῖς ἐστι:
αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς
Ald.
αὐτοῖς ἐστιν
Rob.
αὐτοῖς ἔστι
G. Vit.
αὐτοῖς ἐστὶ
M. Lips. Turn.
ἐστιν αὐτοῖς
Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert
ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι
.
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:
διὰ χερὸς ἀν'
M.
διὰ χερὸς αὐτοῖς
G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.
διὰ χειρὸς αὐτοῖς
Lips.
διὰ χερός
, omisso
αὐτοῖς
, Rob. Tum
πρέπει
M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.
πίπτει
Lips. Par. F. K. Rob.
πέμπει
, sed expuncto postea
μ
, Vit.
διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει
Turn.
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει
Ven. B. Particulae
γε
, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,
διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει
, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,
διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει
. Scholiastes qui sic interpretatur,
ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;
non videtur
διὰ χερῶν
vel
διὰ χεροῖν
legisse, sed explicare
διὰ χερός
, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non
πρέπει
habet, sed
ἐμπρέπει
, quod in codice Monacensi corruptum est in
ἐπρέπει
. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186
σάγαι:
σαγαί
libri. Pro eo vocabulo
χέρες
Rob. in qua antea
ἔχει
est pro
ἔγχη
.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187
ποιμάνωρ:
ποιμάντωρ
G. Lips. Ald. Turn. Hesychius
ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς
. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76.
στρατοῦ:
στρατῷ
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.
στρατῶ
, superscripto ultimae litterae
ου
, Lips. Ceteri
στρατοῦ
, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui
ἀνδρῶν ποιμάνωρ
afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo
ἐπιστατεῖν
.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188
οὔτινος:
οὔτινος
G.
δοῦλοι:
δοῦλος
Lips.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190
ὥστε Δαρείου:
ὥστε δαρείου τε πολύν τε
Lips.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191
δεινά τοι:
δεινά τι
G. Cantabr. 2.
τεκοῦσι:
τεκοῦσιν
M.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-192
δοκεῖν:
δοκεῖ
Vit. Ven. A. Cantabr. 1. Ox. Mosc. Par. N.
δοκεῖν
Lips. cum ceteris, sed lineola tramissa deleri iubetur.
τάχ᾽ εἴσει:
εἴση πάντα
, omisso
τάχ'
, Rob.
πάντ᾽ εἴσῃ τάχα
G. Lips. et aliquot alii.
εἴσῃ
omnes libri.
ναμερτῆ λόγον:
νημερτεῖ λόγῳ
adscriptum in Par. B. Sic volebat scribere librarius in Vit. in quo est
νημερτὴ λόγῳ
, cum interpretatione
ἀληθεῖ
. Ceteri
νημερτῆ λόγον
, nisi quod in M. prius scriptum fuisse videtur
νημαρτῆ
. Doricam formam
ναμερτῆ
restituit Porsonus. V. ad Soph. Trach. v. 173.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-193
δράμημα:
δράμημα
M. G. Lips. et reliqui, ut videtur, plerique atque edd. vett.
δρόμημα
Vit. Lambeth. Mosc. Par. N. et
α
superscripto Cantabr. 2. V. Lob. ad Phryn. p. 618.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-194
κλύειν:
κλύειν
omittit Rob. Pro eo habet
ἀκούειν
Par. N.
κλύεις
Ven. B.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-195
γῆς ἁπάσης: γρ.
καὶ γῆς ἁπάσης
vulgato superscriptum in Lips.
Ἀσιάδος:
ἀσιάτιδος
Ven. A. Ald.
Ἀσίδος
Blomfieldius.
πολίσματα:
πτολίσματα
Ven. B.
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-196
αἷα:
ἄνα
pro
αἷα
Lips.
γαῖα
Rob. Imitatur hunc versum Euripides Or. v. 1083.
καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν.
Ceterum animadvertat lector artem poetae, qui partim ut magnitudinem cladis apte demonstraret, partim ut a Persa haec dici spectatoribus indicaret, nuntium fecit non, ut solent fere nuntii, referre tantum quae gesta essent, sed cum magno motu et vociferatione accurrentem, priusquam rem enarret, deplorare sortem Persarum.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-197
τὸ Περσῶν δ᾽:
τὸ δὲ περσῶν
Ven. A. Ald. Rob.
τὸ περσικὸν δ'
Vit. Lips. Colb. 2. sed in Vit. a sec. manu
περσικὸν
mutatum in
περσῶν
, et in Lips. supra scriptum γρ.
Τὸ περσῶν
. Ex Par. B. Faehsius affert
τὸ Περσῶν. γρ. καὶ Πέρσαις
.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-198
ὤμοι:
ὤμοι
libri, etiam G. Solus Cantabr. 2.
ἰώ μοί μοί
.
ἀγγέλλειν:
ἀγγέλειν
Vit. Lips. Post hunc versum G. Lips. Par. N. hunc inserunt,
στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν
(
κακακῶν ἐπῶν
Lips.), qui versus est 277. Antigonae Sophocleae. Adscriptus est hic versus, sic quidem ut prius
εἰπών
fuerit, in margine M. Post sequentem versum eadem Sophoclis verba habet Rob.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-199
ἀνάγκη:
ἀνάγκα
Ald. Rob. Eaedem et Ven. A.
ἀναπτύσαι
.
πάθος: Post
πάθος
Ald. addit
πέρσας
.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-200
Πέρσαι:
πέρσαι
M. G. Vit. Ven. A. B. edd. ante Brunckium. Merito hoc revocavit Porsonus. Neque enim iam nuntius haec secum ipse loquitur, sed Persas compellat. Atque egregie, ut in tanto malo, non reginam ab eo salutari, sed, quo est animi motu, simul omnes qui adsunt comprehendi facit poeta. Brunckius ex Par. B. receperat
Πέρσαις
, quod habet etiam Lips. Atque in Vit. quoque a sec. manu
σ
supra scriptum est. Neque quod Aldina, quae hic
πέρσαι
exhibet, in fine praecedentis versus habet,
πέρσας
, aliud est quam vitiose scripta varia lectio
πέρσαις
.
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ:
ἄνι᾽ ἄνια κακὰ
M. Lips.
ἄνι᾽ ἄνια καὶ
Vit.
ἄνια, ἄνια κακὰ
G. Turn.
ἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρὰ
Ven. A. Ox. Ald. Rob. Ante
νεόκοτα
litura aliquot litterarum in M.
νεότοκα
Rob. γρ.
νεοτόκα
superscriptum vulgato
νεόκοτα
in Lips.
καὶ δάϊ αἱ αἱ
M.
καὶ δάϊ' αἳ αἳ
Vit. Lips.
δάϊ αἳ αἴ
, omisso
καὶ
, G.
καὶ δάϊα. αἳ αἳ
edd. vett. Patet
λυπηρά, λυπηρά
explicationis caussa adscriptum esse. Sed
κακὰ
non minus interpretis est. Scribendum
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.
Constat versus ex dochmio et dochmio hypercatalecto.
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-202
διαίνεσθε:
διαίνεσθαι
G. Ald.
σαίνεσθαι
, superscripto ultimis litteris
θε
, Mosc.
διαίνεσθαι δάκουσι
, inserta vitiose scripta interpretatione
δάκρυσι
, Rob.
257.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-203
ὡς πάντα γ' ἔστ' ἐκεῖνα:
ὡς πάντα γ' ἔσται κεῖνα
Vit. Mosc. In Vit. recentior manus
ἀκεῖνα
fecit.
ὡς πάντα γ᾽ ἔσ᾽ ἐκεῖνα
Lips.
ὡς πάντ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα
Ald. Rob. In
ὡς
particula errat scholiastes: significat ea hic nam.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-204
καὐτὸς δ᾽: Hunc versum omittit Lips.
αὐτὸς δ'
Porsonus,
καὐτός δ'
cum Cantabr. 2. Blomfieldius, ne scilicet
καί
et
δέ
in uno enuntiato coniungerentur.
δ'
secunda manus addidit in Vit.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-205
μακροβίοτος ὅδε τις:
μακροβίωτος
Lips.
ὁ δέ γέ τις αἰὼν
M.
ὧδε γέ τις αἰὼν
Ald.
αἰὼν ὅδε γε τις
Cantabr. 2.
ὅδε γέ τις αἰὼν
ceteri.
ἐφάνθη:
ἐφάνη
G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. N. aliique nonnulli.
ἐφαάνθη
Ven. A. Cantabr. 1. Par. B. C. Ox. Ald. Turn. idque supra scriptum in G.
ἐφάνθη
recte M. Lips. Rob. Metrum unam syllabam deleri postulat, quod quum fieri possit scribendo
μακρόβιος
, tamen
γε
potius delendum est, quod hic rectius omittitur.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-206
γεραιοῖς:
γηραιοῖς
Ven. A. Ald. Rob.
γεραιοῖς δ᾽
Lips.
261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-207
παρών τε:
παρών τε
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. N.
παρών γε
edd.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-208
Πέρσαι:
πέρσαις
, Rob. Ceteri
πέρσαι
, in iisque Lips. in quo supra scriptum γρ.
πέρσαις
.
φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽:
φράζαιμ᾽ ἂν οἷα
G.
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-209
ὀτοτοτοῖ:
ὦ το τοῖ τοῖ
M.
ὀττοτοτοῖ
G.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοῖ
Lips.
ὀττοτοτοίτοι
Ven. A.
ὀτοτοτοὶ τοὶ
Ald.
ὁτοτοιτοῖ τοὶ
Rob.
Ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοι
Ven. B. Vict. ceteraeque edd. ante Porsonum, qui
ὀτοτοτοῖ
restituit.
μάταν:
μάτην
Vit.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-210
τὰ πολέα:
τὰ πολλὰ
libri. Scripsi
τὰ πολέα
. Eodem modo Lachmannus. V. ad v. 270.
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-211
γᾶς:
γᾶς
, superscripto
η
, Lips.
γῆς
Ald.
ἀπ' Ἀσίδος:
ἀπ' ἀσιάδος
G. Lips. aliique nonnulli et Rob.
ἐπ' ἀσιάδος
Vit.
ἦλθ᾽:
ἦλθεν
Vit. Lips.
266.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-212
δίαν:
δίαν
Vit. edd.
δίαν
M. G.
δία
Lips.
δαΐαν
codex Lambethanus, unde
δάϊαν
Blomfieldius.
Ἑλλάδα:
Ἕλλάδα
Lips.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-213
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-214
πρόςχωρος:
πρόχωρος
Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. quo spectat interpretatio
εὐρύχωρος
in Vit.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-215
ὀτοτοτοῖ: hic recte M.
ὀττοτοῖ
G. Lips.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοτοὶ
Ven. A. Ald.
ὀττοτοιτοι
Rob.
ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοῖ
Ven. B. Vict. ceteraeque ante Porsonum editiones.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-216
ἁλίδονα: Libri omnes
ἁλίδονα σώματα
, nisi quod Par. G. habet
ἁλίδονα σώματον
, in Par. B. autem, etiam Bekkero teste,
ἁλιδνὰ
adscriptum est. Hoc si verum putatur, servandum in strophico versu
τὰ πολλά
. V. Epit. doctr. metr. §. 253. et 271. ed. alt.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-217
κατθανόντα:
καταθανόντα
Vit.
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-218
πλαγκτοῖς:
πλακτοῖς
Vit. Lips. Lambeth. et Lips. quidem cum hac adnotatione, γρ.
πολυπλάκτοις, ἢ ἐν αἷς ταῦτα πλανῶνται
.
διπλάκεσσιν:
διπλάκεσιν
G. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Rob.
διπλάκεσσιν
edd. inde a Turn. et sic M. In explicando hoc vocabulo laborant scholiastae. Quorum qui hanc explicationem adscripsit,
ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ
, in mente habuit hoc Euripidis Hec. v. 29.
πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορουμένας.
Stanleius auctor fuit, ut de tabulis navium haec vox acciperetur. Sed haec quoque interpretatio fundamento caret. Solus Sanravius de vestibus mersorum in mari fluctuantibus cogitavit, vertit enim in errabundis diploidibus.
Δίπλαξ
quum proprie adiectivum esset, tamen etiam pro substantivo usurpari solitum est, sic quidem ut pallium significaret. Pallium autem quum grammatici duobus modis
δίπλακα
dici tradant, vel quod ex duplicato filo contextum sit, quod etiam
δίμιτον
vocetur, vel quod ob latitudinem in gestando duplicetur, haec posterior explicatio et ipsa per se probabilior videtur et valde confirmatur similium nominum comparatione. Hesychius
δίπλακα, διπλῆν, μεγάλην διπλοΐδα, ὥςτε διπλῇ χρῆσθαι
. Idem
διπλοΐδα, διπλουμένην χλανίδα ἐν τῷ φορεῖσθαι
. Idem
διπλῆν, διπλασίονα, καὶ μεγάλην
, quod pertinet ad Il. X. 134. ubi poeta
χλαῖναν
commemorat
διπλῆν, ἐκταδίην
. Idem Hesychius
δίβολον φάρος, διπλοῦν
, et
διβόλους χλαίνας, οἳ μὲν διμίτους, οἳ δὲ διπλᾶς
. In primis ea quam praetulimus explicatio eo confirmatur quod notam illam Cynicorum duplicem vestem Antipater Sidonius epigr. 61.
ἔσθος διπλάδιον
, epigr. autem 82.
δίπλακα
vocat. Plura in hanc rem collegerunt Salmasius ad Tertull. de pallio p. 396. seqq. Iungermannus ad Poll. VII. 47. Iacobsius Anthol. vol. II. p. I. p. 57. seqq. Videtur igitur Aeschylus
πλαγκτοὺς δίπλακας
amplas Persarum vestes dicere, quae in mari nantibus mortuis late expansae huc illuc ferebantur. Ita Rufinus epigr. 38. comas fuitantes dicit
τρίχας τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αὐχέσι πλαζομένας
.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-219
ἀπώλλυτο:
δ᾽ ἀπόλλυτο
, ad
υ
supra adscripto
οι
, Vit.
δὲ ἀπώλλετο
Lips.
ἀπώλετο
adscriptum in Par. B.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-220
στρατός:
λεὼς
G. Par. K. In G.
στρατός
tamquam explicatio supra scriptum. Lips. vulgatum
στρατὸς
habet, sed supra adscriptum γρ.
λεώς
.
ναΐοισιν:
ναΐοισι
M. Vit. Lips. Ven. B. Par. B. edd. vett. Sed in Lips. penultimae syllabae
ι
superscriptum.
ναΐοισι
Ven. A.
ναΐοισιν
G. Par. A. N. et adscriptum in Par. B. ut ex Brunckii adnotatione colligas..
ναΐοισι
Cantabr. 1.
ἐμβολαῖς:
ἐν βολαῖς
M.
275-278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-221
ΐϋζ' ἀποτμον δαΐοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.: Libri
ἴϋζ᾽ ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαίοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔθεσαν, αἱ αἱ στρατοῦ φθαρέντος
, nisi quod in paucis variant.
ἴϋζε
M. Lips. Par. C. N. Ald. Turn.
ἴϋζε
Vit. Tum
βοάν
, superscripto
η
ad
α
, Lips. Deinde Faehsius ex Par. B. affert γρ.
καὶ δυσεανῆ ἤγουν πολυποίκιλον
. Tum
πέρσαισῶν
, duabus scripturis,
πέρσαις
et
περσῶν
coniunctis, Par. N. Deinde
ὡς πάντα παγκάκως
M. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. F. H. I. N. Ald. Rob. Sic etiam, ut Bekkerus adnotavit, Par. B. ex quo Faehsius p. 182.
ὡς παγκάκως πάντα
affert, quod est in edd. Turn. et Vict.
ὡς πάντα κάκως
G.
ὡς πάνπαγκάκως
Lips. Deinde
ἔθεαν
Ald. Denique
αἳ αἳ
M.
αἳ αἳ
G. Vit. Lips. edd. vett. Hae lectiones omnes quum nihil contineant quo metra, quae in antistropha valde diversa sunt, exaequentur, apertum est maiorem corruptelam aut hic aut in antistropha latere. Accedit quod dubitari non potest, quin, ut particula
ὡς
utrobique eundem in numeris locum obtinet, ita idem observatum fuerit in nomine
δαίοις
. Id igitur aut in stropha aut in antistropha ex sede sua dimovendum est. In antistropha id non videtur probabili ratione fieri posse. In stropha igitur vitium quaerendum est. Ac diu est quum
Πέρσαις
eiiciendum esse suspicatus sum, in qua coniectura confirmavit me illud quod in Par. N. scriptum est
πέρσαισῶν
, quod indicio esse videtur dubitasse interpretes utrum
δαίοις
de hostibus Persarum, an de ipsis Persis, clade bellica afflictis, intelligendum esset. Vicit tamen posterior explicatio, quae sane probanda est, ita ut, quum in margine adscriptum ab interprete esset
Πέρσαις δαίοις
, id pro emendata lectione habitum alieno loco in ipsa poetae verba illatum sit. Itaque
Πέρσαις
delevi. Praeterea verba
βοὰν δυσαιανῆ
inverso ordine collocanda esse antistropha docuit. Deinde sequenti versui aliquid ad integritatem deest. Atque hic quoque duae proditae sunt ab interpretibus explicationes verbi
ἔθεσαν
, quum in G.
οἱ Πέρσαι
, in Vit.
οἱ θεοὶ
adscriptum sit. Si de diis haec intelligenda sunt, nominari deos oportuit. Ac restituitur metrum, si ante
ἔθεσαν
hoc ipsum nomen
θεοὶ
inseritur praetereaque
πάντα
in
πάντα
mutatur. Scripsi igitur
ἴϋζ᾽ ἀποτμον δαίοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-222
ἔχθος:
ἔχθος
ad
ἔχθος
adscriptum in Par. B.
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-223
Ἀθηνῶν: Post
Ἀθηνῶν
comma habent Ald. Rob. Turn. Omittunt interpunctionem Vict. et reliquae editiones, male, si quid video. Inficetum enim videtur nuntium de eo loqui, quam ipse ingemiscat. Gravis autem est sententia, si dicit nam ingemisco, quum recordor, quo indicat vel recordationem mali tantam vim habere ut a gemitibus temperare sibi nequeat, ex quo colligi posse quantum praesentibus videri istud malum debuerit.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-224
στυγναί γ': Brunckius dedit
στυγναί γ' Ἀθῆναι
. Et habet M.
στυγναί γ' ἀθῆναι
. Ex Par. B.
δ'
, superscripto
γ'
, ex Par. C.
γ'
, superscripto
γ'
, ex Ven. A. et Ox.
θ'
adnotatum est.
στυγναὶ δ' ἀθῆναι
G. Ald. Rob.
στυγναὶ δ᾽ ἀθῆναι
Vit. Lips.
στυγναὶ δ᾽ Ἀθῆναι
Turn.
στυγναὶ ἀθῆναι
Ven. B. Et
ἀθῆναι
quidem habent etiam Par. B. F. I. N. Acquiescendum erat in plerorumque librorum lectione. Nam
δέ
particula continuat orationem iis quae chorus postrema dixerat ut v. 297. 475. Ceterum Lips. Ald. Rob. interpungunt post
Ἀθῆναι
, nomine
δαίοις
ad sequentia relato. Recte inde a Turn. post
δαίοις
interpunctum est.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-225
μεμνῆσθαί τοι:
μεμνῆσθαί τε
Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. N.
πάρα:
παρεὶς
pro
πάρα
Ven. A. quod natum ex interpretatione
πάρεισι
.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-226
Περσίδων:
τῶν περσίδων
Vit. Lips. Mosc.
284.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-227
ἠδ᾽ ἀνάνδρους: omittit Lips. Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 12. scribendum esse coniecit
εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ᾽ ἀνάνδρους
.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-228
NA: Praeclare Atossa regiam maiestatem et huc usque silentio conservavit et nunc gravitate orationis tuetur.
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-229
κακοῖς:
κακοῖσιν
Lips.
ὑπερβάλλει:
ὑπερβάλλοι
Vit.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-230
βροτοῖς:
βροτοὺς
Lips. Rob. sed in Lips.
οις
supra scriptum.
βροτοῖς
M. G. aliique et Ald. Turn. Idem ex corr. Vit. quum antea
βροτοὺς
scriptum fuisset. Propter exquisitiorem structuram praeferendum videtur
βροτοῖς
. Nam ne quis putet traiectionem verborum indicio esse potius
βροτοὺς
scriptum fuisse a poeta, hoc argumentum nihil probare moneo. Etenim
βροτοῖς
ideo ante
φέρειν
collocatum est, quia non
φέρειν
, sed
βροτοῖς
primariam notionem esse poeta voluit, quod idem est ac
νοῖς οὖσι βροτοῖς
, quoniam mortales sumus.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-231
κεἰ:
καὶ εἰ
, superscripto ad
καὶ
a sec. manu
κ
, M.
εἰ
Rob.
στένεις:
στένοις
Par. N. Ald. Rob.