Aeschylus Persians 41

Theodore Alois Buckley (Translator)

There follows a crowd of Lydians, delicate in their habits of life, and they that hold every nation native on the continent 4 , whom Mithragathes and valiant Arcteus, inspector-princes, and Sardis that teems with gold, send forth in many chariots, in ranks of double and treble yokes 5 , a spectacle fearful to look upon. The borderers too on sacred Tmolus are bent on casting the yoke of servitude around Hellas, Mardon, Tharybis, [twin] anvils of the spear, and the Mysians who launch the javelin. Babylon too, that teems with gold, sends forth her mingled multitude in long array, both those who embark in ships, and are trust in their valor to draw the bow. And the scimitar-wielding populace from all Asia follows in their train, under the dread mandates of the king. Such a flower of men is gone from the Persian land; concerning whom the Asiatic soil which reared them is shrivelled with vehement anxiety: and parents and wives, as they count the day, shudder at the lengthening date.

Persians. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Volunteer.

Current edition Experimental

The Persians. (OCR draft) (English) (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 65-158 focus
Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 65-158 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 41 focus
ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος, οἵτ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς
κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μιτρογάθης
Ἀρκτεύς τ᾽ ἀγαθὸς, βασιλῆς δίοποι,
καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
45
πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,
δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,
φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι.
στεῦται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται
ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,
50
Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,
καὶ ἀκουτισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽
ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλου
πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους·
τοξουλκῷ λήματι πιστούς·
55
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 41 focus
ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος, οἵτ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς
κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μιτρογαθής
Αρκτεύς τ᾿ ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,
45
χαὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,
δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη
φοβερὰν ὄψιν προςιδέσθαι.
στεῦται δ᾽ ἱεροῦ Τμώλου πελάται
50
ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον Ἑλλάδι,
Μάρδων, θάρυβις, λόγχης άκμονες,
καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ᾽
ἡ πολύχρυσος πάμμικτον ὄχλον
πέμπει σύρδην, ναῶν τ᾽ ἐπόχους
55
καὶ τοξουλκῷ λήματι πιστούς·
τὸ μαχαιροφόρον τ᾽ ἔθνος ἐκ πάσης
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 41 focus
ἁβροδιαίτων δ' ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος, οἵτ' ἐπίπαν ἠπειρογενὲς
κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογάθης μιτρο- μιθρο- μιστρο- μιτρα- μητραγαθής
Ἀρκτεύς ἀρκεύς τ' ἀγαθός, βασιλῆς δίοποι,
καὶ πολύχρυσοι Σάρδεις ἐπόχους
45
πολλοῖς ἅρμασιν ἐξορμῶσιν,
δίρρυμά τε καὶ τρίρρυμα τέλη,
φοβερὰν ὄψιν προσιδέσθαι·
στεῦται στεῦνται δ' ἱεροῦ Τμώλου πελάται
ζυγὸν ἀμφιβαλεῖν δούλιον δούλειον Ἑλλάδι,
50
Μάρδων, θάρυβις, λόγχης ἄκμονες,
καὶ ἀκοντισταὶ Μυσοί· Βαβυλὼν δ'
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 41 focus
ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος, οἵ τ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενὲς
κατέχουσιν ἔθνος, τοὺς Μητρογαθὴς
Ἀρκτεύς τ᾽ ἀγαθὸς βασιλῆς δίοποι,
45
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 41 focus
ἁβροδιαίτων δ᾽ ἕπεται Λυδῶν
ὄχλος, οἵ τ᾽ ἐπίπαν ἠπειρογενές
Translations (8)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 65-155 focus
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 41 focus
marais, multitude innombrable et terrible.
Derrière suit la foule des Lydiens délicats, qui dominent tous les peuples de leur continent 1 . Les preux Métrogathès,
Arcteus, connétables rois, et Sardes, la cité de l'or, les envoient au combat sur des milliers de chars à quatre et six chevaux rangés en escadrons, spectacle de terreur.
Les voisins du Tmôlos sacré se flattent aussi de jeter sur
la Grèce le joug de l'esclavage, Mardôn, Tharybis, enclumes de la lance 2 , avec leurs Mysiens, lanceurs de javelots. Et de Babylone, autre cité de l'or, arrive en torrent une foule
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 41 focus
Pegaſtagon, that from Ægyptus draws
40
His high birth; Suſiſcanes; and the chief
That reigns o'er ſacred Memphis, great Arſames;
And Ariomardus, that o'er ancient Thebes
Bears the ſupreme dominion; and with theſe
Drawn from their watry marſhes numbers train'd
45
To the ſtout oar.
Next theſe the Lycian troops,
Soft ſons of luxury; and thoſe that dwell
Amidſt the inland foreſts, from the ſea
Far diſtant; theſe Metragathes commands,
50
And virtuous Arceus, royal chiefs, that ſhine
In burniſh'd gold, and many' a whirling car
Drawn by ſix generous ſteeds from Sardis lead,
A glorious, and a dreadful ſpectacle.
And from the foot of Tmolus, ſacred mount,
55
Eager to bind on Greece the ſervile yoke,
Mardon and Tharybis the maſſy ſpear
Graſp with unwearied vigor;
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 41 focus
E li segue la turba dei Lidî
delicati, e quanti ebber la culla
nelle interne contrade.
45
Li guida
Metrogate e Arteo prode, signori
ambi e re.
Sardi, rutila d'oro,
li sospinge su innumeri carri
50
aggiogati con quattro, con sei
corridori, tremendo spettacolo.
E Mardonio e Taríbide, incudini
delle lance al cozzar, che dimorano
presso a Tmolo santissima, e i Misî
55
lanciator' di zagaglie, minacciano
pure all'Ellade il giogo servile.
Babilonia che sfolgora d'oro,
inviò lunghe turbe commiste,
e su navi i guerrieri sicuri
60
nell'ardire che lancia le frecce.
E ogni gente che stringa la spada,
dall'Asia universa
segue gli ordini fieri del Re.
Tale fiore di giovani mosse
65
dalle plaghe di Persia.
E per essi
tutta or piange la terra asïàna
che nutriali, ch'or n'arde di brama.
Ed il tempo che tanto prolungasi
70
i padri e le spose
giorno a giorno misurano, e tremano.
Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 41 focus
Mollium ſequitur Lydorum
Turba, qui omnino continentigenam
40
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Anna Swanwick, 1886.) — 41 focus
MESSENGER
Her sons surviving, she firm bulwark hath.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 41 focus
And next, the dainty Lydians went—
Soft rulers of a continent—
Mitragathes and Arcteus bold
In twin command their ranks controlled,
And Sardis town, that teems with gold,
50
Sent forth its squadrons to the war—
Horse upon horse, and car on car,
Double and triple teams, they rolled,
In onset awful to behold.
From Tmolus' sacred hill there came
55
The native hordes to join the fray,
And upon Hellas' neck to lay
The yoke of slavery and shame;
Mardon and Tharubis were there,
Bright anvils for the foemen's spear!
60
The Mysian dart-men sped to war,
And the long crowd that onward rolled
From Babylon enriched with gold—
Captains of ships and archers skilled
To speed the shaft, and those who wield
65
The scimitar;—the eastern band
Who, by the great king's high command,
Swept to subdue the western land!
Gone are they, gone—ah, welladay!
The flower and pride of our array;
70
And all the Eastland, from whose breast
Came forth her bravest and her best,
Craves longingly with boding dread—
Parents for sons, and brides new-wed
For absent lords, and, day by day,
75
Shudder with dread at their delay!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 41 focus
Ein üppiger Schwarm aus Lydia folgt
Mit den Völkern, die rings auf dem Festland hier
Anbauen das Feld, die Mitrogathes führt
Und Arkteus, Könige, waltend mit Macht;
45
Auch Sardes, die Goldstadt, sendet zum Kampf
Viel reisiges Volk auf Wagen daher,
Vierspännige Reih'n, sechsspännige Reih'n,
Ein grausenerregender Anblick!
Und die Schleudererschaar aus mysischen Gau'n
50
Und das Volk am heiligen Tmolos droht,
Will Hellas umfah'n mit der Knechtschaft Joch,
Von Mardon geführt, von Tharybis auch,
Ambossen des Speers. Auch Babylon schickt
Aus dem goldenen Sik in rauschendem Zug
55
Buntwimmelndes Volk, hier Kämpfer zu Schiff,
Dort Meister, der Kunst des Geschosses gewiß.
Aus Asia folgt, was im weiten Gebiet
Sich mit Schwertern bewehrt,
Dem gewaltigen Rufe des Königs.
60
Solch blühendes Volk aus Persis' Reich
Zog fern in den Kampf:
Ganz Asia seufzt als die Mutter um sie
In der Sehnsucht heißem, zermalmendem Schmerz,
Und es ängstigen sich um die schleichende Zeit
65
Tagzählende Frauen und Mütter.
Erste Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

2. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1

πιστὰ:
πίστα
M. Vit. Ald. Rob.
πιστά
Lips.
πιστὰ
G. Turn.

3. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-2

ἀφνεῶν:
ἀφνεῶν
M. Vit. Lips. edd. vett. et
ει
superscripto Par. B.
ἀφνειών
G, Ven. B. aliique. καὶ:
τῶν
pro
καὶ
Lips. Rob.

4-5. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-3

ἑδράνων φύλακες, κατὰ πρεσβείαν: Verba
ἑδράνων φύλακες κατὰ πρεσβείαν
in Vit. omissa, sed a pr. manu in fine paginae post verba
ὅ τε τοξοδάμας ἐσθλὸς
v. 31. scripta sunt, signo addito, quo error corrigatur, et adiecta hac adnotatione,
λήθη γέγονε καὶ οὐκ ἐτέθη ὁ τοιοῦτος στίχος εἰς τὴν τάξιν τούτου
.

6. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-4

Δαρειογενὴς:
δαρειογενὴς δαρείου υἱὸς
M. Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
δαρειογενὴς υἱὸς δαρείου
G,
δαρειογενὴς υἱὸς
Par. F.

8. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-5

βασιλείῳ:
νώστω τῷ βασιλείου
, superscripto ultimis litteris
ω
, Lips.

9. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-6

πολυχρύσου στρατιᾶς:
πολυχρύσους στρατιάς
M, Par. L.

10. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-7

ὀρσολογεῖται:
ὀρσολοπεῖται
M. et inde Victorius.
ὀρσοπολεῖται
G. Vit. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob. Turn. In G. ad
ε
superscriptum
ι
. Hesychius
ὀρσολοπεῖται, διαπολεμεῖται, ταράσσεται. Αἰσχύλος
. Cognatum videtur
ὀρσόλοπος
cum vocabulis
ὀλόπτειν
ex
λέπω
facto et
ὁλοφώιος
et excitatorem vellicationis ac proinde turbae et tumultus significare.

11. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-8

ἔσωθεν δὲ βαΰζει:
ἔσωθεν
Lips. Omittit Vit.
δὲ βαΰζει
hic non habent libri.

12. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-9

Ἀσιατογενής:
ἀσιατιγενής
Turn.
Ἀσιητιγενής
Blomfieldius. Repugnare hanc formam analogiae monuit Lobeckius ad Phryn. p. 646.

13. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-10

οἴχωκε νέων:
οἴχωκεν ἐον δ'
M.
οἴχωκε νέον δ'
G. Rob.
οἴχωκεν νέον δ'
Lips.
ᾤχωκε νέον
, sine particula, Vit.
ᾤχωκε νέον δ'
Ald. Turn. V. de hoc verbo Lobeckium ad Soph. Ai. v. 896. Scholiastes
γράψεται καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Post
νέον δ'
, vel, ut Vit. habet,
νέον
, omnes libri addunt
ἄνδρα βαΐζει
. In explicandis his verbis iam antiqui interpretes in diversa abierunt. Alii enim
θυμός
, alii
Ἀσία
ad
βαΐζει
intelligendum putarunt. Audaciorem manum, sed parum feliciter, admovit Valckenarius, cuius ipsa verba cognoscere operae pretium est. Sic igitur ille ad Eur. Phoen. v. 1489. In Aeschyli Persis sic vulgatur v. 12. et 13.
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενής οἴχωκε· νέον δ᾽ ἄνδρα βαΰζει.
In his dum clauditur sententia, versus requiritur paroemiacus, quo sponte ducil in ultimis modulus
δρα βαΰζει
. Sed quis obsecro vel quae regio Bable;
Ἀσία
respondet scholiastes, huiusque vestigiis insistens Stanleius. Quid illa latratu requirit?
νέον ἄνδρα
sic iuventutem appellassel Aeschylus. Quantivis pretii lectionem servavit scholiastes:
γράψεται
, inquit,
καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Hoc ita placet, ut alterum tamen
νέον
non reiecerim: hanc vocem, in antiquis exemplaribus hoc in loco leclam, suspicor oculos fefellisse describentis, ut duas intermedias praetermiserit, quarum altera desierit in easdem lilleras: has utinam nobis vir clarissimus Antonius Askewius ex codd. vetustis revocaret. Interim lubet hariolari. Suspicor basin anapaesticam hic praecessisse versum paroemiacum, atque ita scripsisse tragicum:
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενὴς ᾤχωκε νέον, [Περσὶς δ᾽ ἑὸν] ἄνδρα βαΰζει.
Quae vulgatis esse meliora non diffitebitur in tragicis exercitatissimus Anglus: reliqui, si qui Persida sic mirabuntur ab Asia distinctam, legant ex eodem dramate v. 249. 250.
ὦ γῆς ἁπάσης Ασιάδος πολίσματα, ὦ Περσίς αλα καὶ πολὺς λιμήν
, et seqq. conf. v. 59. et seqq. 512. 548. 925. Illud '
οἴχωκε
(nam si quis Aeschyleam veterem praeoptaret scripturam,
ΟΙΚΟΚΕ
foret reponendum)
νέον
, id est
νεωστί
, peropportunum est et Aeschyleum; in huius Prom. v. 954.
Νέον νέοι κρατεῖτε
· Schol. recte,
Νέον
, inquit,
νεωστί· οὐ γὰρ ἀρχαία ὑμῶν ἡ βασιλεία
. Bacchum, cuius adspernabatur sacra,
τὸν νεωστὶ δαίμονα
vocat Pentheus in Eurip. Bacch. v. 219. et in his Phoen. 1637. novellum Regem exosa Antigone
τὸν νεωστὶ κοίρανον
. frequens
ἥκω νεωστί
, Aeschylus Agam. v. 1634.
ἥκοντας ἐκ μάχης νέον
. est illud Homericum, Sophocli nusquam, in Euripideis semel adhibitum. Doleas hic, ut alibi non semel, obrutum doctrinae copia iudicium viri praestantissimi. Nam ne quid dicam de paroemiaco, qui hic ne placere quidem potest, quum vis sententiae in sequentibus verbis insit, quis credat poetam
ᾤχωκε νέον
scripsisse, quum, si nuper abiisset exercitus, ridiculum foret sollicitos esse qui domi manserant. Immo iam diu abesse exercitum necesse erat, si illi metuerent, idque ipse poeta, ut par erat, indicavit non modo his verbis,
κοὔτε τις ἄγγελος, οὔτε τις ἱππεὺς ἄστυ τὸ Περσῶν ἀφικνεῖται
, sed apertius etiam infra v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται
. Verum in vulgata scriptura explicanda et illud perdurum atque adeo ineptum est,
θυμός
ad
βαΰζει
intelligere, nec probari potest illorum sententia, qui
Ἀσία
ex
Ἀσιατογενής
repetunt. Quod nego fieri posse servato
νέον ἄνδρα
. Nam quum in adiectivo latet genitivus nominis, quod ad sequentia intelligendum est, ita oportet conformatam esse orationem, ut quid intelligendum sit vel ex pronomine aliquo vel alio modo appareat. Sic in illo Euripidis Hec. 22.
πατρῴα θ' ἑστία κατεσκάφη, αὐτὸς δὲ βωμῷ πρὸς θεοδμήτῳ πιτνεῖ,
ubi alia exempla attulit Porsonus, e pronomine cognoscimus sermonem esse de Priamo: omisso pronomine uterque versus non posset non de domo Priami intelligi. Quae in scholiis commemoratur scriptura,
ἑὸν δ' ἄνδρα βαΰζει
, correctio esse videtur alicuius grammatici, qui quod vulgatae scripturae sensum hunc esse animadverteret, exercitus novum militem requirit, ineptum id esse videns, verba illa in hanc sententiam accipienda putavit, omnis Asiae potentia periit, suamque requirit iuventutem. At ita poeta verbis usus esset ineptissimis.
βαΰζει
scholiastae per
ἀνακαλεῖται
reddunt. Sed nec demonstrata est ea significatio, et, si haec esset sententia, non solum repeteretur quod modo dictum est, verum etiam interpellaretur explicatio caussae cur mala praesagiat animus. Videtur error ex eo ortus esse, quod omissum antea et deinde in margine adscriptum erat
δὲ βαΰζει
: tum librarius aliquis, quo loco reponenda essent, nesciens, post
ΝΕΟΝ
, quod non vidit esse
νέων
, ea addidit adiecitque explicandi caussa
ἄνδρα
. Aeschylum credibile est scripsisse
ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ κακόμαντις ἄγαν ὀρσολοπεῖται θυμός, ἔσωθεν δὲ βαΰζει.
Similiter dixit in Agam. v. 429.
τὰ δὲ σῖγά τις βαΰζει
. Sic igitur hos versus conformavi.

14. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-11

κοὔτε:
κ᾽ οὐτέ τις
et
οὐτέ τις
M.

15. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-12

τὸ:
τὸ
, non
τe
, etiam M. habere videtur.

16. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-13

Ἐκβατάνων: M. Lips. Libri omnes
ἐκβατάνων
, nisi quod Lips.
ἐκβάταν
.. habet. Brunckius
Ἀγβατάνων
dedit, ut antiquiorem formam, auctore Wesselingio ad Herod. I. 98. Sed Stephanus Byzantius in
Ἀγβάτανα
, ubi pluribus disserit de diversa huius nominis scriptura,
παρὰ δὲ τοῖς ἀρχαίοις
, inquit,
διὰ τοῦ κ τὸ Περσικόν, ὡς δειχθήσεται
.

17. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-14

καὶ:
εἰς
pro
καὶ
Rob. Κίσσινον:
κίσσινον
a pr. manu Vit. a sec. ante
o
insertum
ν
. Blomfieldius ex coniectura
Κίσσιον
. Non recte, etsi laudandus est quod haesitavit in perrara terminatione adiectivi a nomine gentili derivati. Ex analogia enim dici debebat
Κισσιακόν
. Sed ita etiam in Prom. v. 812.
Βυβλίνων ὀρῶν ἄπο
. Ceterum quod
Κίσσινον ἕρκος
appellat Aeschylus, re vera non diversum erat a Susis, licet illi ita visum sit. V. Herod. V. 49. et 52. Strabo XIV. p. 728. A.
λέγονται δὲ καὶ Κίσσιοι οἱ Σούσιοι
. Stanleius, qui Cissiam urbem a Ptolemaeo commemorari ait, fallitur. Regionem ille, non urbem dicit, distinguens tamen ut partem a Susiana.

18. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-15

ἔβαν:
ἔβαν
, superscripto posteriori vocali
η
, Lips.

19. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-16

οἳ δ': Verba
οἳ δ' ἐπὶ ναῶν
, usque ad
Μεγαβάτης
v. 23. affert Triclinius ad Soph. El. 157.
οἱ δ'
G. Vit. Ald. Rob.
οἳ δ'
M. Lips. Turn. ναῶν:
νηῶν
M. Vit.
ναῶν
, superscripto
η
, Lips.
νηῶν τε
Mosc.

20. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-17

πεζοί τε βάδην: Post
πεζοί τε βάδην
aliquid excidisse cogitari potest. Certe egregie huc quadraret, quod apud Hesychium sine auctore legitur,
ὁλκή· ἡ φαρέτρα
, addita explicatione
πολλοὶ τοξόται
. Vtique
βάδην
ad sequentia referendum, neque, ut Blomfieldius fecit,
πεζοὶ βάδην
iungenda.

21. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-18

στῖφος:
στύφος
M.
στῖφος
G. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.

22. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-19

οἷος:
οἷος
a sec. manu, nam antea videtur fuisse
οἳ
, Vit. Ἀμίστρης:
ἀμνίστρης
Vit. Ven. A.
ἀμνήστρης
Ald.
ἀμήτρης
Rob.
ἀμίστρης
M. G. Lips. Turn. Apud Herodotum
Ἄμηστρις
nomen est uxoris Xerxis. In hac Aeschyli fabula infra v. 315. nomen viri est et fortasse eiusdem de quo hic agitur. Vt ibi plerique libri
ἄμηστρις
habent, ita hoc loco idem legitur in editionibus veteribus scholiastae Sophoclis. ἠδ':
ἠδ'
M.
ἠδ'
Lips. Ἀρταφρένης:
ἀρταφρένης
, cum unius litterae litura post
ε
, M.
ἀρταφρένης
, superscripto ad secundam syllabam
ι
, Mosc.
ἀρταφέρνης
G. Lips. aliique.

23. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-20

Μεγαβάτης:
μεγαβάτης
M. Vit. Ven. A. B.
μεταβάτης
Mosc. Ald.
μεγαβάζης
G. Lips. Rob. Turn. et sic apud Triclinium. Ab Herodoto VII. 97. commemoratur
Μεγάβαζος ὁ Μεγαβάτεω
. ἠδ':
ἠδ'
M. Lips. Ἀστάσπης:
ἀστάσπης
M. G. Lips. Par. B. Turn.
ἀστάπης
Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Rob. et a sec. manu Vit.
ἀσπάτης
a pr. manu Vit.
ἀστάπης
Par. G. γρ.
καὶ ἀστάσπις
Par. B.
Ἀσπάσπης
varia lectio apud Turnebum. Non inepte quaerit Stanleius idemne sit hic qui ad Herodoto VII. 64.
Ὑστάσπης
vocetur.

25. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-21

βασιλῆς:
βασιλῆς
M. G. Turn.
βασιλεῖς
Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. βασιλέως:
βασιλέως
, superscripto
ι
, Lips.

26. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-22

σοῦνται:
σοῦντον
Lips.

27. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-23

τοξοδάμαντές:
τοξοδάμαντον
Mosc. τ':
τ'
omittunt G. Vit. ἠδ':
ἠδ'
pro
ἠδ'
Mosc.
ἠδ'
M.
ἠδ'
, priore littera a sec. manu in litura, Vit.
ἠδ'
Lips.

29. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-24

εὐτλήμονι:
ἐν τλήμονι
M. Vit. Lips. Ven. A. B. Ald. Turn.
εὐτλήμονι
Par. A. B. et e corr. pr. manus G. quum antea fuisset
ἀτλήμονι
, quod est in Rob.

30. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-25

Ἀρτεμβάρης:
ἀρτημβάρης
G.
ἀρτεμβάρης
, superscripto
o
ad
e
, Lips.
ἀρτεμβάρης
M. Vit. et reliqui. Sic hoc nomen scribitur v. 297. 945. et apud Herodotum I. 114. 115. 116. IX. 122. ἱππιοχάρμης:
ἱπποχάρμης
Lips.

31. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-26

Μασίστρης: Infra v. 944. libri meliores et plerique
Μασίστρας
. Apud Herodotum
Μασίστης
nomen est VII. 82. IX. 107. 113.
Μασίστιος
VII. 79. IX. 20. 24.

32. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-27

Ἰμαῖος:
ἱμαῖος
M.
ἱμαῖος
G. Lips.
Ἰμαῖος
Vit. edd. Φαρανδάκης:
φαρανδάκης
libri etiam v. 932. Apud Herodotum aliosque invenitur
Φαρανδάτης
: v. Wesselingium ad Her. p. 726, 86.

33. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-28

ἵππων τ᾽ ἐλατὴρ Σωσθάνης:
ἵππων ἐλατὴρ
Colb. 1. Ox. Par. C. Ald. Turn.
θ' σωσθάνης
Ald.
καὶ σωσθάνης
Turn.
σοσθένης
M. Cantabr. 2. Mosc.
σουσθάνης
Vit.
σοσθένης
Ven. B.
σωσθένης
G. Cantabr. 1. Par. L.
σωσθάνης
Lips. Rob. Guil. Kieserus coniecit
τ' Ὀστάνης
, afferens Diogenem Laertium prooem. 2. Plinium H. N. XXX. 1. Suidam in
Ὀστᾶναι
et in
ἀστρονομία
.

35. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-29

ἔπεμψεν:
ἔπεμψεν
M. Rob.
ἔπεμψε
G. Vit. Lips. Ald. Turn. Schol.
τινὲς διαιροῦσι τὸ σουσισκάνης καὶ πηγὰς καὶ ταγών
.

36. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-30

Πηγασταγὼν:
πηγαστάγων
M.
πηγασταγὼν
G. Lips. Par. B. Ald. Turn.
πηγὰσταγών
, priore accentu postea expuncto, Vit.
πηγὰς τ' ἀγὼν
Rob. γρ.
πηγάς τ' ἄγων ἄρχων
adnotatum in G. γρ.
πηγὰς τ᾽ ἀγὼν
margo Lips. γρ.
πηγὰς ταγὼν
Par. B.
πηγὰς ταγὼν
Cantabr. 1. Etiam in scholiis, ut vidimus, adnotatum est a nonnullis divisim scribi
πηγὰς ταγών
. Αἰγυπτογενής:
αἰγυπτογενὴς
M. Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Par. L. Ald. Turn.
αἰγυπτιογενὴς
G. Vit. Ven. B. Rob.

37. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-31

Μέμφιδος: Hunc versum et sequentis verba duo priora habet Photius p. 258, 4.
μεμφίδος
G. Turn.
μέμφιδος
Vit.

38. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-32

μέγας:
μέγας'
Lips. Mosc. Ἀρσάμης:
Ἀρσάκης
apud Photium. Sed
Ἀρσάμης
legitur etiam v. 303. et apud Herodotum VII. 69. ὠγυγίους:
Ὠγυγίους
M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. C.
ὠγυγίας
Vit. Ald. Turn.
ὠγυγίου
Rob.

40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-33

ἑλειοβάται:
ἐλειοβάται
Vit. Lips.

41. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-34

ἀνάριθμοι:
ἀνάριθμοι
Ven. B. Colb. 1. Par. C. Turn.
ἀνάριθμοι
Cantabr. 2.
πλῆθος τ' ἀνάριθμοι
. γρ.
πλῆθος καὶ τ' ἀνάριθμον
Par. B.

42. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-35

ἁβροδιαίτων:
ἁβραδιαίτων
Lips. ἕπεται:
ὅπεται
Vit. Ald. Rob.

43. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-36

ἐπίπαν:
ἐπὶ πᾶν
, ut ante lituram
πᾶν
scriptum fuisse videatur, M. De mensura vocis
ἐπίπαν
, de qua etiam Blomfieldius dixit, videndus est in primis Boeckhius in dissertatione quam Germanice scripsit de critica tractatione Pindari p. 82. seqq. ἠπειρογενὲς:
ἠπειρογενεῖς
ante sec. manus correctionem Vit. Blomfieldium, qui recte observavit noluisse Aeschylum Ionum mentionem facere, sed comprehendere eos nomine Lydorum, quorum intra fines sex urbes Ionicas sitas esse dixerit Herodotus I. 142. miror in constructione verborum haesisse. Nam ex illa ipsa observatione patet sensum esse Lydi, qui omnes continentis incolas comprehendunt, i. e. etiam eos qui non sunt Lydi, Ionas.

44. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-37

Μιτρογαθής:
μιτρογαθὴς
M. G. Cantabr. 1. Par. C.
μιτραγαθὴς
Vit.
μιτραγαθὴς
Ven. A, Ald. Rob. Turn. et
ι
primae syllabae, alteri
o
superscriptis, Par. B.
μιτρογαθὴς
Par. L.
μιτρογαθὴς
Lips. Par. A. Hoc cum Brunckio praeferendum videtur. Persica nomina apud Herodotum sunt
Μιτραδάτης
I. 121. οι
Μιτροβάτης
III. 120. 126. 127.

45. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-38

Ἀρκτεύς:
ἀρκτεὺς
M. Lips. Ven. A. aliique et ex corr. G. quum antea
ἀρκτὸς
fuisset.
ἀρητεὺς
Rob.
ἀρκεὺς
Vit. Ald. Turn.
ἀρτεύς
, supra scripto
κ
, Par. C. βασιλῆς:
βασιλῆς
M.
βασιλεῖς
Vit. Mosc. edd. vett.
βασιλῆες
G.
βασιλεῖες
Lips. δίοποι:
δίοποι
M. Turn.
δίοπτοι
G. Vit. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob. Dicit de Aeschyleo vocabulo
δίοποι
Eustathius p. 98, 46. 203, 11. Idem p. 1705, 53. alium Aeschyli locum spectare videtur. V. fragm. 244.

46. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-39

καὶ:
καὶ
libri.
χαὶ
Blomfieldius. Hoc recepi: nam in consociatione rerum diversarum rectius adest quam abest articulus.

47. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-40

ἐξορμῶσιν:
ἐξορμῶσιν
M.
ἐξορμῶσι
G. Vit. Lips. et edd. ante Brunckium.

48. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-41

τρίρρυμα:
τίρρυμα
pro
τρίρρυμα
M.

50. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-42

στεῦται: Hic versus deest in Ox. Posterius additus est in Ven. A. Post sequentem versum collocatus est in Ald. Rob.
στεῦνται
, sed
ν
littera puncto notata, M.
στεῖται
Mosc. Explicat singularem scholion in M. Ceteri
στεῦνται
.

51. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-43

δούλιον:
δούλειον
libri.
δούλιον
scribendum esse monuit ante Stanleium Scaliger. Ἑλλάδι:
ἐλάδι
Lips.

52. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-44

Θάρυβις:
θάρυβις
. γρ.
θάρβις
G.
θάρυμβος
. γρ.
βάρβις
Lips.
θάρύθις
Ven. B.
τ' Ἀρύβις
Turn.

53. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-45

δ':
δὲ
plene Vit.

55. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-46

σύρδην:
πέμπει σύρδην. ἴσθι δέ
. γρ.
σύδην ἀντὶ τοῦ ὁρμητικῶς, οὗ ἡ χρῆσις ἐν τοῖς ἑξῆς
Par. B. Aliter quam hic
σύρδην
dictum est in Rheso v. 56.
ὦ δαῖμον, ὅςτις μ' εὐτυχοῦντ᾽ ἐνόσφισας θοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸν σύρδην ἅπαντα τῷδ᾽ ἀναλῶσαι δορί.
Ibi enim haec est sententia, priusquam ruens omnem Argivorum exercitum perderem. Magis proprie Aeschylus
σύρδην
de longo tractu magnisque catervis dicit, quibus incedentes Babylonii vias impleverint. Nam
σύρεσθαι
de fluviis et maribus frequens est apud Dionysium periegeten. Comparari potest cum nostro verbo schwemmen, ut apud eundem Dionysium legitur v. 1076.
κείμενον, οἷα κύλινδρον ἐπὶ χθονός, ὃν δ᾽ ἀπὸ πέτρης χειμερίου ποταμοῖο κάτω σύρουσι χαράδραι.
Est ergo
σύρδην
de magnis copiis dictum, quae longis tractibus quasi inundant vias, ut nos überschwemmen etiam in communi sermone de numeroso exercitu dicimus, qua metaphora Aeschylus v. 89. seqq. utitur,
μεγάλῳ ρεύματι φωτῶν
dicens et
ἄμαχον κῦμα θαλάσσης
. ναῶν:
ναῶν
, superscripto
η
ad
α
, Lips.

56. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-47

καὶ:
καὶ
omittit G. λήματι:
λήμματα
Vit. Lips. aliique et Rob.

58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-48

ἕπεται: Post
ἕπεται
Ox. Ven. A. Ald. addunt
προτροπαῖς
. Ea voce in scholiis sequente versu
ὑποπομπαῖς
explicatur.

59. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-49

ὑπὸ πομπαῖς: Libri
ὑποπομπαῖς
, nisi forte Veneti habent
ὑπὸ πομπαῖς
. Illa scribendum esse Abreschius vidit.

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-50

αἴας:
γαίας
Vit.
αἴης
Par. A. B. et ut videtur Veneti.
αἴας
(non
αἴης
) M. G. Lips. edd. vett.

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-51

οἴχεται:
οἴχετ'
Vit.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-52

οὓς πέρι:
οὓς περὶ
M.

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-53

δ':
δ'
ex scholiastae adnotatione Blomfieldius. Libri
θ'
. ἡμερολεγδὸν:
ἡμερόλεκτον
G. e correctione. Antea fuerat
ἡμερόλεγδον
, ut in ceteris libris. Proparoxytonon est hoc adverbium apud Lucianum Lexiph. c. 9. apud Etymologum p. 429, 40. apud Photium, apud Suidam. Recte vero oxytonon apud Aristotelem Hist. An. VI. 21. Et sic volebat apud Lucianum Guyetus.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-54

τρομέονται:
τρομαίονται
G. et ante sec. manus correctionem Vit.
τρομέοντα
Lips.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-55

πεπέρακεν μὲν ὁ:
πεπέρασε μὲν ὁ
codd. Ald. Rob.
πεπέρακεν ὁ
Turn. Correxit Porsonus.

68-69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-56

γείτονα χώραν:
γείτονα χώραν
omittit Ven. B.
χώρας
, superscripto
ν
, M.
χθόνα
pro
χώραν
G. Lips. aliique et Rob.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-1

1
2
Parodos ohne Prologos. Der Chor durchschreitet die Orchestra unter dem Takte der Anapäste des Koryphaios: erster Teil der Paro- dos, 1-64. Anapästische Dime- ter; vgl. Westphal¹ II. S. 413f. Das Auftreten des Chors wird V. 140- 149 motiviert.

1-7. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-2

3
4
In altertümlicher Ein- fachheit giebt der Chorführer selbst Aufschluſs darüber was der Chor diesmal vorstelle. τάδε, νοη näherer Bestimmung absehend, s. Kr. 43, 4. A. 15f. Vgl. 681.851. Eum. 482. Auch s. oben S. 27. πιστά, 171. 681. Xen. Anab. I 5, 15: ( Κῦρος) σὺν τοῖς παροῦσι τῶν πιστῶν. ἕδρανα, der Palast des Xerxes in Susa, wo das Schatzhaus des Königs war (Herod. V 49, Strab. XV p. 731). - κατὰ πρεσβείαν wegen ihrer Ehrwürdigkeit eit und darauf sich gründenden Zuverlässigkeit. – ἐφο- ρεύειν, Kr. 55, 3. A. 20.

8-15. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-3

5
6
Stimmung des Chors: Besorgnis um den König und das Heer. βασιλείῳ für βασιλέως. Die Dichter gebrauchen gern von Eigennamen gebildete Adjektiva statt des Genet. (Kr. II 57, 2 A. 1) und βασιλεύς hat die Bedeutung eines Eigennamens. πολύανδρος auch 73.533.898. - - ὀρσολοπεῖται, ταράσ- σεται, θορυβεῖται, Schol. – νυός, Braut, neuvermählte Gattin. Vgl. Schol. zu Eur. Hek. 321 νύμφη ἡ ἄρτι εἰς γάμον ἐρχομένη, ήτις ποιη τικῶς νυὸς λέγεται. βαΰζει, ὑλακτεί (Hesych.), ruft laut nach. Der Gedanke wie 133. ἄγγελος ein Bote zu Fufs irgend welcher Art, ἱππεύς ein reitender Staats- courier, ἄγγαρος. Über diese ἄγγα- ροι vgl. Herod. VIII 98. – ἄστυ, 178. 451. Kr. 46, 1 A. 1.

16-20. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-4

7
8
Ausführung von V. 12f. Zuerst allgemein: die von den Centren des Reichs Ausgegangenen und die verschiedenen Waffen- gattungen. οἵτε bezieht sich zu- rück auf πᾶσα ἰσχὺς Ἀσιατογενής. ᾿Αγβάτανα in den altpers. Keil- inschriften Hagmatâna, neupers. Hamadan, wahrscheinlich s. v. a. Ort der Zusammenkunft. Strabon (XIV p. 728) identifiziert Κίσσιοι und Σούσιοι; Κισσία eine Land- schaft der Provinz Susiana, Um die letzte Silbe in ἔβαν zu ver- längern, will Blomfield τοὶ μὲν schreiben. Vielleicht aber lässt sich die syllaba anceps durch den Schluſs einer selbständigen Dipodie recht- fertigen. V. 19. Wechsel der Darstellung. στίφος παρέχοντες einen dichten Haufen bildend.

21-58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-5

9
10
Spezifikation der aus- gezogenen Generale und Völker, in epischer Weise. Die Namen nicht alle genau persisch, sondern nach ungefährem Klange gebildet. ( τὰ μὲν τῶν ὀνομάτων ἱστόρησεν, τὰ δὲ τελείως ἔπλασεν Schol.). Vgl. zu 302. Ihre Häufung erweckte in den Hörern immer von neuem das frohe Gefühl des Sieges. Τ. 21-28. Αρταφρένης Άρτα 778. Ein Führer der Lyder und Myser Αρτ. bei Herod. VII 74. Μεγαβάτης: Namen dieser Art bei Herod. VII 82. 97. – Αστάσπης: ein Υστάσπης Herod. VII 64. σοῦνται vgl. Suppl. 836. Sept. 31. Das epische τ' ἠδέ findet sich bei Äschylos noch zweimal um des Versmaſses willen (996. Sept. 862). τὲ ἠδὲ Cho. 232, sonst ἠδέ. - ψυχῆς ἐν τλήμονι πείση (in ausdauerndem Halte der Seele) nach Hom. v 23 τῷ δ᾽ ἄρα τ᾽ ἐν πείσῃ κραδίη μένε τετληυῖα.

29-32. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-6

11
12
Αρτεμβάρης (vgl. 302) Herod. I 114-116 vgl. IX 122. - Μασίστρης wie 971. Ein M ασίστης ib. VII 82. IX 107. Ein Μασίστιος ib. VII 79. IX 20. 24. Ein Φαραν- δάτης ib. VII 79. ΙΧ 76. – Σοσθά- νης, gebildet nach Analogie von Ὀστάνης (und Ὀτάνης). Über den Spondeus im dritte Fuſse des Parömiakos V. 32 u. 152 s. West- phal2 II S. 407f.

33-40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-7

13
14
Hervorhebung der ägyptischen Mitstreiter im persi- schen Heere. Quorum in numero est Susiscanes etc. Πηγασταγὼν, nähere Bestimmung des S.: „dessen Herrschgebiet an den Quellen des Nils ist". Andere betrachten Πηγα- στάγων als Eigennamen u. schreiben Πηγαστάγων τ᾿ Αἰγυπτογενεῖς. Μέμφις s. Realenc. IV S. 1766-1776. Αρσάμης vgl. Herod. I 209. VII 11. 69. 224. ὠγύγιος 974f. Sept. 321. Eum. 1036; Bezeichnung des Uralten. Nach Windischmann Ogy- der Flutgeborene (augha sanskr. Flut). Θήβαι vor Mem- phis die Hauptstadt; vgl. Kealenc. VI 2 S. 1785. – Αριόμαρδος, Herod. VII 67. 78. Die ἕλειοι (Bewohner des Nildelta) μαχιμώτατοί εἰσι τῶν Αἰγυπτίων, Thukyd. I 110.

41-48. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-8

15
16
Vom Süden wendet sich die Aufzählung nach Norden und dann nach Osten. „Und die- jenigen (leisten Heerfolge), welche das ganze Volk auf dem Fest- land (Kleinasien) einnehmen (aus- machen)", insbesondere die klein- asiatischen Ionier (Herod. I 142), die aus Schonung hier nur indirekt genannt sind und für die in ἐξορ- μῶσιν vielleicht eine leise Ent- schuldigung (der Unfreiwilligkeit) liegt. δίοποι, ἐπιμεληταί, War- deine. Quos Arcteus et Sardes multis curribus vectos (vgl. 54) excitant. Rhythmischer und wahr- scheinlich ursprünglich ist ἅρμασι πολλοῖς, da nur die anapästisc Dipodie _normal ist, nicht tische τέλη, τάγματα, Ge- schwader. ἅρματα τέθριππα καὶ ἑξάϊππα, Schol. V. 48 vgl. 27.

49-55. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-9

17
18
στεῦται, Hom. Г 83: στεῦται γάρ τι ἔπος εἰπεῖν, vgl. Hom. ρ 525: στεῦται δ᾽ Ὀδυσῆος ἀκοῦσαι. ἱεροῦ, dem Dionysos. Vgl. Eur. Bacch. 64 ᾿Ασίας ἀπὸ γαίας ἱερὸν Τμῶλον ἀμείψασα θο- άζω – Βάκχιον εὐαζομένα. – Τμώ- λου πελάτης kollektiv. Die nähere Bestimmung wird im folgenden ge- geben. – λόγχης ἄκμονες, ἀκίνητοι ὑπὸ λόγχης, ὡς ἄκμων ὑπὸ σφυρῶν Schol., qui incudum instar hastae (hostilis) ictus inconcussi ferunt. Μυσοί nördlich von den Lydern; ἀκοντίοισι ἐχρέοντο ἐπικαύτοισι (Herod. VII 74). Zur Zeit des jüngeren Kyros waren sie vom Groſskönig nahezu unabhängig (Xen. An. III 2, 23 f.) – πολύχρυσος 9. 45. σύρδην de longo tractu magnisque catervis quibus incedentes Babylonii vias impleverint (G.H.). — τοξουλκῷ λήματι πιστούς, vertrauend auf den Mut, mit dem sie den Bogen spannen. Vgl. μονομάχον ἐπὶ φρέν᾽ ἦλθέτην Eur. Phoen. 200, μουσοποιός μέριμνα Hipp. 1428, βοηδρόμου σπουδῆς Οr. 1571.

56-58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-10

19
20
Die Leibwache, die zehntausend (Herod. VII 55) Per- ser; vgl. Herod. VII 54: περσικὸν ξίφος, τὸ ἀκινάκην καλέουσι, ein kurzes gerades Schwert. Sub gravibus regis imperiis; Ag. 748. Choeph. 28.

59-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-11

21
22
Zusammenfassung. Stimmung der Zurückgebliebenen hinsichtlich d. Ausgezogenen. Über- leitung vom epischen Teile zum lyrischen. στένεται, Sept. 872. Vgl. τρομέονται 64; εἰδόμην 179; φάσθαι 701; zu Aristoph. nub. 281. τείνοντα, μηκυνόμενον Schol. Zweiter Teil, V. 65-113. Vier Strophenpaare, vorgetragen von dem Gesamtchore, bestehend aus ionici a minori, teilweise anakla- stischen (v. 86-92. 96-101. 107= 113) oder durch Synkope in Ana- päste verwandelten. Das Maſs malt das unruhige Auf- und Abwogen der Empfindungen, das Schwanken zwischen Furcht und Hoffnung. Vgl. Westphal¹ III S. 291 ff. 314f. Nebst II 2. S. 526.

65-72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-12

23
24
„Das Heer ist über den Hellespont gegangen" (auf einer Schiffbrücke). περσέπτολις ihre Absicht, 178, das homerische πτο- λίπορθος. ἀντίπορον (Suppl. 544 f.) auf der anderen Seite des Sundes gelegen. λινοδέσμῳ σχε- δίᾳ per rates lineis vinculis inter se iunctas. Die einzelnen Schiffe waren zusammengenagelt ( πολύ- γομφον, vgl. Suppl. 846) und dann unter einander durch Stricke ver- bunden. Vgl. Herod. VII 36. Helle war Tochter des Thessaliers Athamas und der Nephele. vielgenietete (feste) Bahn (die Schiffbrücke, deren Zweck war als Bahn zu dienen) als Joch umwer- fend dem Nacken des Meeres. Vgl. 745 u. das Orakel des Bakis bei Herod. VIII 20 ὅταν ζυγὸν εἰς ἄλα βάλλῃ βύβλινον. Die ποι