Aeschylus Persians 1038

Ioannes Sanravius (Translator)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →
Riga malum, domumq; ito.

Persians. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (5)
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1038 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 1038 focus
δραῖνε, δραῖνε πῆμα, πρὸς δόμους δ᾽ ἴθι.
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1038 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 1038 focus
δίαινε δίαινε πῆμα· πρὸς δόμους δ᾽ ἴθι.
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1038 focus
Translations (6)
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1038 focus
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1038 focus
sur les eaux !
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 1038 focus
Weep, weep their loſs, and lead me to my houſe;
Anſwer my grief with grief, an ill return
1265
O fills for ills.
Yet once more raiſe that ſtrain
Lamenting my misfortunes;
beat thy breaſt,
Strike, heave the groan;
1270
awake the Myſian ſtrain
To notes of loudeſt woe;
rend thy rich robes,
Pluck up thy beard, tear off thy hoary locks,
And bath thine eyes in tears:
1275
thus thro' the ſtreets
Solemn and flow with ſorrow lead my ſteps;
Lead to my houſe, and wail the fate of Perſia.
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1038 focus
Infranta, o possa, giaci.
Nudo son di seguaci....
1165
ché gli amici trovâr morte nel flutto.
Piangi, piangi! E alle case volgi il piè.
Ahi sciagura, ahi sciagura! Ahimè, ahimè!
Con un tuo grido al grido mio rispondi.
Misero dono al sofferir dei miseri.
1170
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1038 focus
Wail, wail the miserable doom, and to the palace hie!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 1038 focus
Beweine, - beweine mein Geschick und komm in's Haus!

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

925-928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-901

Ἰάνων γὰρ ἀπηύρα, Ἰάνων ναύφρακτος Ἄρης ἑτεραλκὴς νυχίαν πλάκα κερσάμενος δυσδαίμονά τ᾽ ἀκτάν.: Libri omnes versus 925-928 choro continuant. Xerxi eos dandos esse antistropha monstrat. Vidit hoc etiam Lachmannus.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-904

νυχίαν: Libri omnes
víav
. Arnaldus
Bovziar
, Pauwius et Heathius, si quid mutandum esset,
μυχίαν
scribendum putaverunt.
Νυχίαν πλάκα
si scribitur, non videtur nisi duplex explicandi via relinqui, una, ut obscurum mare, altera, ut metaphorice exitiosum intelligi poeta voluerit. Neutrum satis ex more fecisset. Nam Orci quidem tenebrosam domum recte potuit
hadga vízia
dicere Euripides in Helena v. 177. mari autem neque apud Aeschylum neque in Euripidis Medea v. 211. hoc vocabulum satis convenit. Apud Euripidem Themis dicitur Medeam duxisse
Ἑλλάδ᾽ ἐς ἀντίπορον δι᾽ ἅλα νύχιον ἐφ᾽ ἁλμυρὰν πόντου κλῇδ᾽ ἀπέραντον
. Aplissimum ibi videtur
δὲ ἅλα μύχιον
, quemadmodum
μυχία Tε Пoолorris
est apud Aeschylum supra v. 868. et apud Dionysium ν. 688.
πὰρ δὲ μυχὸν Πόντοιο, μετὰ χθόνα Τυνδαριδάων, Κόλχοι ναιετάουσι
. Quod si in Persarum versu cum scholiasta funestum mare atque exitiosum intelligi placeat, erit hoc et sine exemplo dictum et nimis ambigue. Haec me moverunt, ut quamvis repugnantibus libris
μυχίαν πλάκα
scriberem. Recte autem apteque recessum maris, in quo pugnatum est, simul cum obiecto litore Salaminio commemorari apertum est. Accedit, quod paulo ante Aeschylus dixerat
μυχία Προποντίς
. Nam diligens poetae lectio docet, saepe eum verbum recenti adhuc memoriae obversans paullo post iterum ponere.
927

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-905

ἀκτάν: Ad
ἀκτάν
supra scriptum
η
in Lips.
928

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-906

οἰοιοῖ βόα, καὶ πάντ᾽ ἐκπεύθου:
of of où
libri, nisi quod
of of of
habet M.
ololoì
Vit.
of où
Lips. Ven. B. Scribendum
olotof
ex regula Apollonii Dyscoli in Bekkeri Anecd. p. 588, 26. V. Dindorfium ad Aristophanis Pac. v. 257. Hic versus in libris omnibus Xerxi tribuitur: chori eum esse ex antistropha apparet. Vidit hoc etiam Lachmannus. Error ex eo ortus est, quod male intellectum est
ἐκπεύθου
, pro quo
ἐκπεύθοι
habet M. Dictum hic est passive, interrogare omnia, sine omnia ex te quaeri.
929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-907

ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος:
ποῦ δὴ φίλων ἄλλος ὄχλος
G.
ποῦ σοι φίλων ὄχλος
Rob. Scribi etiam
ποῦ δέ σοι φίλων ὄχλος
dicit H. Stephanus, recte animadvertens hanc lectionem secutum esse scholiastam metricum. Recte M. ceterique libri
ποῦ δὲ φίλων ἄλλος ὄχλος
.
930

933-935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-908

Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης τἀκβάτανα προλιπών:
σούσας· πελάγων· καὶ δοτάμας ἠδ᾽ ἀγαβάτας ψάμμις· σουσισκάνης· τ' αγβάτανα λιπών
M. A quo ceteri libri, quantum constat, ita discrepant ut
σούδας, πελάγων
habeant Ald. Turn.
σούσας, καὶ πελάγων
Ven. B. Rob. Tum
καὶ
ante
δοτάμας
omittit Rob.
δομάτας
habet Par. C. idemque adscriptum est in Par. Β.
δότμας
Ask. Α.
Δομάσας
Turn. In Lips. ad ultimam
Δοτάμας
nominis syllabam
η
supra scriptum est. Deinde
αγαβάτας
ut M. eliam G. Vit. Ven. A. Turn,
αἰγαβάτας
Ald. Sed
ἀγδαβάτας
Cantabr. 1. Rob. et ad ultimam syllabam
η
supra scripto Lips. Tum
ψάμις
Ven. A.
ψάμης
G.
ψάμμης
Lips. Post hoc nomen
και
habent Ven. Β. Rob. sed ut M. omittunt G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. Turn. Deinde
σουσικάνης
Ask. A. Tum
τακβάτανα λιπών
G. Lips. Ven. B. Turn.
τἀμβάτανα λιπών
Vit.
τ' ἀκβάτανα λιπών
Ven. A. Ald.
τὴν βάτανα λιπών
Colb. 1.
τ' ἐκ-βάταν ἐκλιπών
Rob.
τακβάτανα προλιπών
Par. L. Turbatum esse ordinem nominum metrum docet. Praeterea
προλιπών
ex Par. L. recipiendum est et scribendum
τὰ Βάτανα
. Itaque haec sic conformavi,
Σούσας, Πελάγων, Ψάμμις, Δοτάμας ἠδ᾽ Ἀγδαβάτας, Σουσισκάνης Τα Βάτανα προλιπών ;

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-909

ὀλοοὺς:
ὀλοὺς
Vit.
ολοὰς
Cantabr. 1.
ὀλοους τ'
Colb. 1.
936

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-910

ἀπέλειπον:
ἀπέλειπον
recepi ex M.
ἔλιπον
Ven. B. Rob.
ἀπέλιπον
ceteri.
936

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-911

ἐκ:
ἐκ
omittunt Ven. B. Rob.
937

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἔρροντας:
αἴροντας
Vit. Lips. Mose.
έρ-γοντας
Cantabr. 1.
937

938-939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-913

Σαλαμινιάσι στυφέλου θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτᾶς:
σαλαμινῖσιν
Μ.
σαλαμινῖσι
Lips. Rob.
σαλαμινῇσι
Ald. Ceteri, quod sciam,
σαλαμινίσι
. Scribendum erat
Σαλαμινιάσι
.
στυφέλου
M. Ven. A. B. Ald. Rob. Τurn.
στυφέλους
Vit. Lips.
στυ-φελούς
Colb. 1.
θείνοντας
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. Par. A. B. Colb. 1. Ask. A. Rob.
θανόντας
Ald. Turn.
θανοῦντας
Par. C.
ἐπ' ἀκτᾶς
M. G. Ven. Β. aliique et adscriptum in Par. B.
ἐπ᾽ ἀκτὰς
Par. B. Rob.
ἐπ' ἀῆτας
Vit.
ἐπαῆτας
Lips.
ἐπ' ἀκταῖς
Ven. A. Ald. Brunckius suam lectionem,
στυφελοὺς θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτάς
, interpretatur
ἐπιθείνοντας στυφελοὺς ἀκτάς
, quod nihili est. Blomfieldius dedit
στυ-φελοὺς θείνοντας ἐπ' ἄκρας
. Veram scripturam esse puto
στυφέλου θείνοντας ἐπ᾽ ἀκτᾶς
. Apollonius Rhodius II. 323.
στρηνὲς δὲ πέρι στυφελὴ βρέμει ἀκτή
. Neque hic quidem est quod in repetito vocabulo offendas. Recte autem interpretantur scholiastae
θείνοντας
per
τυπτομένους
, tundentes se invicem in aspero litore.

940-945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-914

οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος, Ἀριόμαρδός τ' ἀγαθός, ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ, ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ, Μέμφις, Θάρυβις καὶ Μασίστρας, Ἀρτεμβάρης τ' ἠδ᾽ Ὑσταίχμας;: Mire perturbati hi versus in Lips. qui ita habet,
or or ο· ποῦ δὲ σεβάλλης· ἄναξ ἠλιλαίος εὐπάτωρ. μέμφις. θάουβις καὶ μασίστρας. ποῦ δέ σοι φαρνοῦχος. καριόμαρδός τ' ἀγαθός ἀρτεμβάρης τῆδ᾽ ὑσταίχμας τάδε σ' ἐπανέρομαι
.

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-915

οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος:
of of of
Cantabr. 1.
terrι οι
Μ.
οποιοι
Vit.
or
bis Ven. B. Colb. 1. sexies Cantabr. 1. ter G. Ald. Rob. Turn. Sequebatur
ποῦ δέ σοι φαρνούχος (ποῦσέ σοι Ald. Rob. φανοῦχος Vit. φανοῦρχος Rob. φαρνοῦχός τε Ven. B.)
. Inserendum putavi
βόα
et delendum
δέ
, ut hic versus,
οἰοιοῖ βόα, ποῦ σοι Φαρνοῦχος
, strophico accurate responderet.
940

941. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-916

Ἀριόμαρδός τ':
κ' ἀριόμαρδοστ'
sic M.
καριóμαρδός τ'
Ven. Α. Β.
καριόμαρδος τ'
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Τurn. et adscriptum in Par. B.
καρίσμαρδός τ'
Par. Α. Β.
ν' ἀριόμαρδίς το
Ask. A.
χαρίσμαρδός τ'
Par. Η.
καρύδαρμός τ'
Colb. 1. Recte, ut videtur, Brunckius
Αρισμαρδός τ'
.
941

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-917

Σευάλκης ἄναξ: In M. a pr. manu
σ' ευάλκης
scriptum fuisse videtur. Inde a sec. manu
σευάλκης
factum, quod habent etiam Par. B.H.
σεβάλκης
G. Turn.
σεβάλλης
Vit. Lips. Colb. 1.
σενάλης
Rob.
σε άλλης
in uno suorum codicum (Par. Α. Β.) adscriptum memorat Brunckius.
σεβάγλης
Par. C.
σευάγκης
Ox. Pro
ἄναξ
Par. H.
ἄρραψ
. In uno suorum codicum
ἄραψ
adscriptum esse ait Brunckius. In Ald. legitur
ποῦ δέ σε βάλκις ἢ λιλαίαται που δε σευάκης ἄναξ ἢ λίλαιος εὐπάτωρ
.
942

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-918

ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ:
Αλίλαιος
Lips.
ἢ Λίλαιος εὐπάτωρ
omittit Rob.
ἀπάτωρ
Par. C.
943

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-919

Μέμφις, Θάρυβις καὶ Μασίστρας:
μέμφθις
Ald. Rob.
δάρυβις
Vit.
θά-μυρις
G. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. K. L. Rob.
θώρυβος
Ald.
μασίστρας
Μ. G. (sic G.) Vit. Lips. Par. Β. C. Colb. 2. et Blomfieldio teste Cantabr. 1.
μαγίστρας
Ask.A.
μασίστρης
Par. K. L. Ald. Rob. Turn. V. ad v. 31.
944

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-920

Ἀρτεμβάρης τ':
ἀρτεμφάρης
Par. H.
τῆδ᾽
Lips.
945

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-921

Ὑσταίχμας:
οἱσταίχμας
Ald.
οἰσταίχμας
Ox. Rob.
εἰσταίχμας
Colb. 1.
945

946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-922

τάδε σ᾽ ἐπανερόμαν:
ἐπανέρομαι
M. G. Vit. Ald. Rob. Turn. et ceteri, ut videtur, libri paene omnes.
ἐπανέρωμα
Par. B.
ἐπαναιρόμην
Par. A.
ἐπανε-ρόμαι
Lips.
ἐπαναιρόμην
et accentus codicis Lips. ad veram scripturam ducunt,
zaregouar
. Ita scribendum esse etiam Wellauerus vidit.
946

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-923

ἰώ, ἰώ μοι:
ii
(accentus acutus utrobique ex circumflexo factus)
uoč μoĩ
, sic, non ter
ló
, M. Ceteri, quantum constat,
i ló poi poi
. Recte vero Vit. Lips. Ven. B.
no có noi
.
947

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-924

ὠγυγίους:
@yryiors
M. G. Ven. B. Ox. Par. A. B. (ut Brunckius ad v.37. adnotavit) C. H. K. L. et ex correctione Vit.
dyvyías
ante correctionem Vit. et Ald. Rob. Turn.
947

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-925

Ἀθάνας:
Αθήνας
G.
ἀθανάτας
Ven. A.
948

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-926

πάντες:
πάντες
a sec. manu,
πάντας
a pr. M.
948

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-927

ἐ ἔ:
¿ri
Vit.
sexies
Cantabr. 1.
M
. Ceteri
è è
, praeter Lips. Ven. B. in quo recte quater
&
scriptum est, sed post
tháμoves
.
949

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-928

ἀσπαίρουσι:
aлaigova
G. Lips. Par. C. F. Ald. Turn.
dozégovor
Colb. 1.
950

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-929

τὸν: Chori nomen non adscriptum est in Lips.
τὸν
cum litura ante
y
M.
Tov
Vit. Lips. Par. C. Turn.
avvor
Ald.
951

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-930

τὸν σὸν:
τὸν σὸν
Μ. Vit. Rob.
τῶν σῶν
, sed mutatum in
τὸν σὸν
, Lips.
Gor tor
Turn.
oov
, omisso
тòr
, G. Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Ald.
952

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-931

πάντ':
τ'
pro
πάντ'
G. In Lips. ad
πάντ'
adscriptum
γρ. ὄντα
. Habet
orra
Rob. et Butlero teste Colb. 2. quem
árt'
omittere Blomfieldius dicit.
952

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-932

Βατανώχου:
βατανώχου
M. Vit. Lips.
βατανόχου
G. (sic G.) Ven. A. Par. C. Ald. Rob. Turn.
Bararovyov
Ask. A.
954

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-933

Ἀλπιστὸν:
ἄπιστον
Ask. Α.
954

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-934

NA: Post hunc versum lacunae signa posui, quum monometrum anapaesticum excidisse antistropha doceat.
955

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-935

τοῦ Σησάμα τοῦ Μεγαβάτα:
Tov 61σάua tov
M. (sic M.) Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Par. A.
τοῦ σησαμάτου
Ald. Rob.
τοῦ σησίμα τοῦ
G. Par. L.
τοῦ σημάτου
Οχ.
Tov σεσάua
, altero
tov
omisso, Colb. 1. Ask. A.
peyaẞára
M. (sic M.) G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Colb. 1. Ask. A. Par. L. Ald.
yapátar
Rob.
vyaẞára
Colb. 2. Ox. Turn.
956

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-936

Πάρθον τε μέγαν τ' Οἰβάρην:
núg9or tε
M. (sic M.) Vit. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. A. Ald. Rob.
πόρθον τε
Ask. A.
σπάρθων τε
Par. K.
σπάρθεόν τε
Lips.
πάρ-9εor TE
G. Par. L. Turn.
olságn
Ask. A. Colb. 2. Rob.
t' oisá-ριν
Cantabr. 1.
τ' οἰβάρινον
Par. K. L.
τοιβάρην τ'
M. Vit.
τ' οἰβά-Ζ'
Par. G.
τ' οἴβαριν τ'
G.
τ' οἰβάρινον τ'
, supra scripto
z'
Lips.
τ' οἰνοβάρην τ'
Οx. Ven. A. Ald. Turn.
957

958-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-937

ἔλιπες ἔλιπες, οἴ, ὢ ὢ δᾴων, Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις: Verba
ἔλιπες ἔλιπες ὢ ὢ δαΐων
Xerxi tribuit Rob. Postrema tantum
à ở dator
in G. Lips. Ven. B. Xerxis sunt. Omnia choro continuantur in M. Vit. Ald. Turn.
Es
semel tantum Lips.
)
, ut in G. Vit. Lips. Ox. Par. A. C. Colb. 1. 2. Ask. A. Ald. Rob. Turn.
semel
habet Ven. B. et cum aliis, ut videtur, codicibus ed. Vict.
dator
libri, nisi quod Vit. hanc vocem omittit.
πέρσας
Αld.
ἀγαυοῖσι
Ven. Β.
ἀγαθοῖς
Colb. 1.
dyaroiç
Ask. A.
κακὰ πρόκακα λέγεις
G. Lips. Turn. et adscriptum in Par. Α.
κακὰ προκακὰ λέγεις
, sed ut ante correctionem
προκακοῦ
fuisse videatur, M.
κακὰ πρὸς κακὰ λέγεις
Vit. Mose. Ox. Par. A. Ven. A. Ald.
κακὰ πρὸς κακοῖς λέγεις
Ven. Β. Rob. Scripsi
ἔλιπες, ἔλιπες, οἷς, ὦ ὢ δάων, Πέρσαις ἀγαυοῖς κακὰ πρόκακα λέγεις?
Sic apte omnia cohaerent: an etiam Alpistum et Parthum et Oebaren reliquisti, prout, hei hei, ex illis colligo, quae strenuis Persis ingentia accidisse mala narras?

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἵυγγά μοι δῆτ᾽ ἀγαθῶν ἑτάρων ὑπομιμνῄσκεις:
Ειγγά μοι
, sed
fi
litteris a sec. manu scriptis, in margine autem
γρ. ζυγά μοι
Μ.
ἴγα
Ald.
μοι
omittunt Ven. A. Οx.
με
pro eo habent Ven. B. Rob.
ἑταίρων
Vit. Ven. A. Colb. 1.
ἑτέρων
Ald. Libri omnes
υπομιμνήσκεις
, nisi quod
υπομιμνήσκεις
habet Μ.
υπομιμνηάκεις
vitiose Ald.
υπομνήσκεις
Cantabr. 1. Non scripsisse Aeschylum
υπομιμνήσκεις
strophicus versus docet. Videtur ab interprete pro alio verbo adscriptum fuisse. Posui quod aptum est,
υπορίνεις
. Possunt alia excogitari, velut
υπεγείρεις
.
960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἄλαστ' ἄλαστα στυγνὰ πρόκακα λέγων: Metri caussa scripsi
ἄλαστ' άλαστα
. Libri omnes semel
ἄλαστα
,
πρὸ κακὰ
Αld. Vulgo post
υπομιμνήσκεις
commate, post
λέγων
plene distinguitur. Sic etiam scholiastes. Sed
ἄλαστ᾽ ἄλαστα στυγνά πρόκακα λέγων
ne per se ipsa quidem satis apte de choro dici puto, nedum quum modo de Xerxe dictum sit
κακὰ πρόκακα λέγεις
. Itaque plene post
ὑπορίνεις
, commate autem post
λέγων
distinxi, quo
λέγων
per anacoluthon pro
λέγοντί μοι
positum esset, ut in Sophoclis Oed. R. v. 158.
πρῶτά σε κεκλόμενος - προφάνητέ μοι
, et similia alibi.
961

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-940

ἔντοσθεν: Propter metrum
δὴ
inserui, quo libri carent, et pro
ἔνδοθεν
, quae librorum scriptura est, scripsi
έντοσθεν
. Et
ἔντοσθεν
quidem etiam Blomfieldius.
963

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-941

ἄλλον γε:
ἄλλον γε
Schützius in minore editione et Blomfieldius.
20 γε
M. G. Vit. Lips. Par. A. Colb. 1. Ask. A. Cantabr. 1. Ven. 1. Ald. Rob. Turn.
ἄλλο γέ τι
Ven. Β.
ἄλλο τε
Par. G.
ἄλλο τὶ
Victori editio.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-942

Μάρδον:
μάρδον
Lips. Cantabr. 1. Par. L. et adscripto
μαχόδων
Par. C.
μάρδον
sic G.
965

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-943

μυριάδαρχον: Libri
μυριόνταρχον
, nisi quod in M. prius
μυριστάρχον
, sine accentu et priore
v
, scriptum fuit, Vit. autem
μύριο-ταρχον
habet, sine accentu, relicto autem in media voce spatio appictaque ad
ταρχον
lineola, indice nominis proprii, Rob.
μυριόναρχον
. Non dubitavi scribere
μυριάδαρχον
, in quod etiam Blomfieldius incidit.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-944

Ξάνθιν:
ξάνθον
Ven. Β. Rob. Ceteri libri
ξάνθην
. Scripsi
Ξάνθιν
.
966

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-945

Ἀγχάρην: Deinde Ven. A.
ἀγχάρην τοὺς ἄνακτας τῶν ἵππων
, ex interpretatione v. 968.
966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-946

Δίαιξίν τ':
δίαιξίν τ'
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob.
Διαιξίν τ'
Turn.
967

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-947

Ἀρσάκην:
ἠδ᾽ ἀρσάκον
Lips.
967

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-948

Κηγδαδάταν:
κηγδαδάταν
sic M.
καγδαδάταν
Vit.
κιγδαδάταν
Ask. A.
κηδαδάταν
Colb. 1. Cantabr. 1. et
r
ad
v
supra scripto Colb. 2.
καὶ δαδάταν
Ven. Β.
κιγδάδων
G. Par. G. K. L.
κυγδάταν
Rob.
καγδα-γάταν
Αld.
Κιγδαγάταν
Turn.
τοὺς κηγδαγάτας
Lips.
969

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-949

Λυθίμναν:
λυθίμναν
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. ad
a
supra adscriptum.
2ıðíurar
Colb. 1.
2v9ipar
Par. A.
9viurar
Cantabr. 1.
969

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-950

Τόλμον τ':
tókµov t'
M. Par. A. Ven. B.
Tókuor
, omisso
'
Vit. et cum plerisque, ut videtur, codicibus Turn.
tóµov
Ald.
τόλμav τ'
, ad
a
supra scripto, Lips.
Tókuar
Ask. A. Par. L.
Tókuar Tókuar
, adiecta interpretatione
τολμηρόν
, G.
970

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-951

αἰχμᾶς:
αἰχμᾶς
G. Par. A.
αἰχμὰς
Μ.
αἰγχοῖς
Vit. Ceteri
αἰχμής
.
970

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-952

ἔταφον ἔταφον· οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν, ὄπιθεν ἑπόμενοι.: Versus 971 974. in libris Xerxi tribuuntur. Sed v. 971. 972. choro esse continuandos strophae comparatio docet, atque in ipsa librorum scriptura est quod moneat, ne temere vices personarum conturbatam esse censeamus. Nam quum omnes libri
ἔταφον ἔταφον
habeant, facilius crediderim scholiastas, qui id partim per
ἀπέθανον
vel
Davor
, partim per
étágyaav
interpretantur, errasse, quam ex Valckenarii ad Eur. Hipp. v. 1247. sententia scribendum esse
étager, étager
. Omninoque quae de sepultura Persarum hic in scholiis tradita sunt, ea vereor ne non petita sint ex idoneis fontibus, sed ficta ad proferendam probabilem loci explicationem. Deinde
oux
in sola ed. Rob. deest. Eadem cum Ven. B.
Tooyrλúrois
habet. A metrico aliquo mutatus est in hunc modum verborum ordo in Ven. Β.
σκηναῖσιν οὐκ ἀμφὶ τροχηλάτοις
. Alio modo in Vit. interpolata est scriptura,
οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς δ᾽ ἦν τροχηλάτοισιν ὄπισθεν δ᾽ ἑπόμενοι
. Omnes autem libri
ὄπισθεν 3 Enovo
habent, praeter Par. C. Turn. in quibus
лóueros
legitur, quae mutatio facta est ab aliquo homine qui
etaqov
prima persona dictum esse putabat. Quid multa? Vitium non nisi in altero versu, idque satis leve et haud dubie ex perversa aliqua grammaticorum explicatione ortum, latet. Scribendum est enim, ut Wellauerus quoque vidit, verbis choro continuatis,
ἔταφον, ἔταφον· οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν, ἔπιθεν ἑπόμενοι
. At verò, inquit, alium quoque desideramus, Mardorum ducem Xanthim, et Ancharen, aliosque. Miror, miror: non circa carpentum tuum sunt, pone sequentes. Xerxes, ut regem decet, non pedibus, sed carpento vectus advenerat, ita, opinor, ut carpentum ex longinquo conspiceretur, unde ille quum descendisset, in conspectum et ad alloquium chori prodierat. Itaque chorus, alios quoque quos desideret commemorans, mirari se dicit, quod eos non videat in comitatu Xerxis, sequentes harmamaxam eius. Nam quas dicit
σκηνὰς τροχηλάτους
, non intelligit aliud quam carpentum vel harmamaxam, id quod vel ex vocabulo
ozý
, etiam aliis scriptoribus in harmamáxae mentione usitato, colligi potest, quum hic
σκηναὶ
istae vocentur
τροχήλατοι
. V. Schefferum de re vehiculari II. 17. p. 217. seq. et Wesselingium ad Herod. VII. 41. Carpento autem uti Xerxen, non curru, consentaneum erat, ut qui non in pompa prodiret, sed fatigatus non intermissis itineribus requie indigeret. Ab omni autem dubitatione tutam hanc interpretationem praestat Herodotus, qui de ipso Xerxe eiusque expeditione explicans, VII. 41. ita scribit ut paene ipsa verba Aeschyli confirmet. Nam quum dixisset Xerxen curru equis Nisaeis iuncto Sardes reliquisse, sic pergit,
ἐξήλασε μὲν οὕτω ἐκ Σαρδίων Ξέρξης, μετεκβαίνεσκε δέ, όκως μιν λόγος αἱρέοι, ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν. αὐτοῦ δὲ ὄπισθε αἰχμοφόροι Περσέων οἱ ἄριστοι τε καὶ γενναιότατοι, χίλιοι, κατὰ νόμον τὰς λόγχας ἔχοντες
.

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-953

τοίπερ ἀκρότατοι: Libri
οίπερ
. Scribendum esse
τοίπερ
etiam Passovius vidit.
ἀγρόται
libri, praeter ed. Rob. quae
ακρόται
exhibet. In Lips. adscriptum est
γρ. ἀκρόται
. Plenius in margine M.
γρ. καὶ ἀκρόται. ἐξ οὗ ἔσται ἀπὸ τοῦ ἄκρου. εἰ δὲ ἀγρόται, ἀπὸ τοῦ ἄγειν καὶ ἀγείρειν
, el inter versus
οἱ ἄρχοντες. εἰ δὲ ἀκρόται, οἱ ἄκροι
. Toupius ad Suidam t. IV. p. 353. scribendum coniecit
ἀγρέται
, conferens quod Hesychius habet,
ἀγρέταν, ἡγέμονα, θεόν
. Mihi in illo
ἀκρόται
latere visum est
ἀκρῶται
. V. ad v. 979.
973

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-954

νώνυμοι: Hunc versum, qui in libris cum praecedentibus Xerxis est, choro tribuendum esse antistropha monstrat.
οι νώνυμνοι
Μ.
Ο νώνυμοι
G. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. G. Turn.
οἳ νώνυμοι
Vit. Ven. A.
οινώνυμοι
Lips. Ald.
ἀνώνυμοι
Rob.
οι οι νώνυμοι
Ven. B. ed. Vict.
974

975-978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-955

ἰὴ ἰή, ἰω ἰώ. ἰω ἰώ, δαίμονες δ᾽ ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα.: Xerxi dedi hunc versum, quem libri cum sequentibus choro tribuunt.
δὴ τὴ ἰὼ ἐω ] ἰὼ ἐὼ δαίμονες
Μ.
δὴ τὴ ἰὼ τὰ ἰὼ δαίμονες
Vit. Lips.
ἰὴ τὴς τὴ τὴ. ἰὼ ἰ. ἰω ἰω. ὦ δαίμονες
G.
ἰὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ὦ δαίμονες
Rob.
i
quinquies,
Ζω
octies Colb. 1. Ox. et omisso
δαίμονες
Ald.
ή
sexies et deinde
ω ἰὼ δυσδαίμονες
sic Ven. A.
ὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ δυςδαίμονες
Turn.
δαίμονες
enotatum ex Ask. A. Mosc.
ὦ δαίμονες
ex Cantabr. 1. Par. K. L. Colb. 2. Ven. B. Tum omnes libri,
δ'
non addito,
ἔθετ᾽ ἄελπτον κακὸν διαπρέπον οἷον δέδορκεν ἄτα
, nisi quod
έλθετ'
habent Vit. Mosc. Colb. 1.
κακὸν
bis et
διαπρεπή
Vit.
οἵαν
Colb. 1.
ἄτα
ad alterum
a
supra scripto
η
Lips.
ἄταν
Colb. 1. Οx. Ven. A. Ald. Rob. Corrupta haec esse facile ex antistropha, quae optimos habet et certissimos numeros, intelligitur. Ac primum quidem
eť
mutandum esse in
ἔθεσθ'
olim putavi, nunc
δ'
inserto scripsi
ἔθεντο
. Deinde
διαπρέπον
neque synizesi fieri posse videtur trisyllabum, neque probabile est Dindorfii
ζαπρέπον
, sed
διαπρέπον
, vocabulum satis tenne, interpretatio videtur alius vocabuli, quod
πρόκακον
vel
πάγκακον
fuisse puto. Denique
oἷον δέδορκεν ἄτα
scholiastae ita explicant,
οἷον κακόν ἡ Ἄτη ἐφορᾷ
et
εθεάσατο ἡ βλαβή
. Hoc vero Graeca verba ne posse quidem significare mihi videntur. Puto restituisse quod Aeschylus scripsit,
ἰὼ ἐώ, δαίμονες δ' ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα
.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-956

δι' αἰῶνος τύχαι: Hic versus in M. Vit. scriptus est in margine et in M. quidem in litura praeter ultimas quattuor syllabas, sed, ut videtur, a prima manu: adscriptum autem supra est
γρ. δαίμονος τύχαι
. In illo
δαίμονος
latere videtur
διαίμονες
, cruentae, quam vocem Marklandus Euripidi Iph. Aul. v.1514. restituit. Eadem sententia est Dindorfii. Sed puto tamen
δι' αἰῶνος
verum esse, neque in stropha v. 973.
ἀγρέται
scribendum esse, sed
ἀκρῶται
.
οἶαι δὴ δι' αἰῶνος τύχαι
Ven. B. Rob. quod grammatici inventum est senarium exhibere volentis.
τύχα
G.
979

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-957

εὔδηλα γάρ: Personae notam omittunt Ald. Turn. In Vit. Xerxi haec usque ad
εὐτυχῶς
tribuuntur, versus autem 984. choro.
εύδηλον
, omnisso
γάρ
, Rob.
980

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-958

νέαι νέαι δύαι δύαι: Hunc versum Xerxi dedi.
νέα νέα δύαι δύαι
Ald.
981

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-959

Ἰαόνων ναυβατᾶν:
Ιαόνων
Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Turn.
ἰαώνων
Ven. A. Colb. 2.
ἰώνων
Rob. Ald.
λάνων
Μ. G. Vit. Ven. B. Par. L.
ναυ-βάτων
sic M. Turn.
ναυατῶν
Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1.
ναβατῶν
Ald.
ναυάτων
Vit.
ναυάτοις
, supra scripto
wr
, Lips.
ναυατᾶν
G. (sic G.) Par. A. Inde Brunckius
ναυβατᾶν
restituit, atque ita iam Rob. In Par. C. totus versus ita scriptus est,
ἰάνωναν βάτων
, supra scripto ad ultimam syllabam
or
.
982

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-960

γένος τὸ Περσῶν:
γένος τὸ περσῶν
Μ. Ven. A.
γένος τὸ περσῶν
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
γένος περσῶν
Rob.
τὸ γένος περσῶν
Ven. Β.
τὸ γένος τὸ περσῶν
Colb. 2.
τὸ γένος τῶν περσῶν
Cantabr. 1.
984

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-961

πῶς δ᾽ οὐ:
πῶς δ᾽ οὐ
sine interpunctione M. Vit. Ald.
πῶς δ᾽ οὔ
. G. Lips. et commate addito Turn.
πῶς θ᾽ οὐ;
Rob.
985

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-962

στρατὸν γὰρ: Libri
στρατὸν μὲν
, nisi quod Rob. cum scholiasta metrico
uèv
omittit. Mutavi
μὲν
in
γάρ
.
985

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-963

τοσοῦτον:
τί δ᾽ οὐ
Ven. Β. In
τοσοῦτον
littera
σ
a sec. manu reficta in M.
985

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-964

τί δ᾽ οὐκ; ὄλωλεν μεγάλως τὰ Περσᾶν: Chori nomen omittunt Ald. Turn. Comma post
ri d'
in G. Turn. positum est, interrogandi signum hic et in fine versus a Brunckio. Nulla interpunctio in M. Vit. Lips. Ald. Rob. Scribendum esse
τί d'orz;
et in fine punctum ponendum Wellauerus vidit.
όλωλεν
Μ.
όλωλε
Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald. Rob. Turn.
ὤλωλε
G.
μεγάλατε περσῶν
M. Vit.
μέγα τὰ περσῶν
Ven. A. Ald.
μεγάλα τὰ περσῶν
ceteri. Scribendum
μεγάλως τὰ Περσῶν
. Εt
μεγάλως
quidem Butlerus Cantabr. 1. et G. tribuit. Sed G.
μεγάλα
habet.
987

988. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-965

τᾶς ἐμᾶς στολᾶς:
τόδε τὰς ἐμὰς στολάς
Vit.
τάσδε τὰς ἐμὰς στολάς
G.
τᾶσδε (simul cum acuto accentu) τὰς ἐμὰς στολάς
, supra scripto ad singulas voces
7
, Lips.
τάς δὲ τὰς
affertur ex Colb. 2.
τᾶσδε τᾶς
ex Cantabr. 1.
988

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-966

τόνδε δ' οἰστοδέγμονα: Hunc et sequentes duos versus omittunt Ox. Ald.
πανδίτ'
Ven. Α.
τάνδε τ'
Ven. B. Rob.
τανδέ τ'
Vit.
τὰν δέ τ'
Μ. G.
τάνδ᾽
, supra scripto
η
, Lips.
τάνδε τ'
Par. G. Ask. A. Turn. Non scripsit Aeschylus
τάνδε
. Nam si
οἰστοδέγμων
per se esset pharetra, non quaesivisset chorus
τι τόδε λέγεις σεσωσμένων;
Itaque scribendum est
τόνδε τ' οἰστοδέγμονα – θησαυρὸν βελέεσσιν
, Viderunt hoc etiam Porsonus Adv. p. 157. et Butlerus.
οἰστοδέγμονα
Porsonus.
οϊστοδέγμονα
libri, eliam M.
990

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-967

σεσωσμένον: Verbum
σɛwouérov
sequentibus Xerxis verbis adnumeratur in G. Lips. Par. A. B. F. Rob. Choro recte tribuunt ceteri libri.
991

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-968

βελέεσσιν: Hunc versum choro continuat Turn.
βέλεσσιν
Μ.
βέλεσι
Cantabr. 1. Ceteri
Béhɛor
, nisi quod hanc vocem omittunt Ven. A. B. Rob. Scribendum esse
Beléɛoσiv
, metrum docet.
992

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-969

βαία γ᾽ ὡς ἀπὸ πολλῶν: Xerxi hunc versum cum sequente tribuunt Ald. Turn.
βαία γ᾽ ὡς ἀπολλῶν
G.
993

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐσπανίσμεθ᾽:
ἐσπανίμεθ'
Lips.
994

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-971

Ἰάων: Libri
laóvæv
, nisi quod
laárov
habent Ald. Rob. Scribendum est aut
'Tovor
aut
'Túwr
. Hoc praetuli, quia in hac fabula Iones nusquam aliter quam aut
Ἴανες
aut
Τάονες
vocantur, etsi
Ἰωνία
bis est v. 771. Metrici correctoris lectionem habet Ven. B.
iaórov δὲ λαὸς οὐκ ἐκφυγαίχμας
.
995

996. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-972

ἀγανόρειος:
zarógios
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1.
dya-νόρεος
Rob.
ἀγανάριος
Ald. Turn.
996

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-973

δὲ:
de
omittunt Vit. Rob.
997

997. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-974

ἄελπτον:
ἄελπον
Lips.
997

998. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-975

ναύφρακτον:
ναύφρακταν
Ald.
ναύπρουκτον
Colb. 2.
ναύκρατον
Ask. Α.
ναύαρχον
Par. L.
998

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπέρρηξ᾽:
néoors'
M. G. Ven. A. Colb. 1. 2. Par. C. Ald. Rob. Turn.
ἐπίρρηξ᾽
Ask. A.
ἐπέρρηξα
plene Vit. Lips.
ἀπέρρηξ'
edidit Brunckius, nescio unde. Satis elumbem trimetrum habent Ven. B. et ed. Vict.
ἐ-πλον δ᾽ ἐπίρρηξά γ᾽ ἐπὶ συμφορά κακοῦ
.
999

1000. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-977

παπαῖ, παπαῖ:
лалаĩ палаî
, circumflexo in acutum aut contra mutato, M.
лaлai nanai
Vit. Lips. Rob.
лaлai
ter G. quater Ald. Turn. Bis hoc vocabulum legitur etiam in Colb. 2. ter in Cantabr. 1. Par. C. quinquies in Ask. A. sexies in Colb. 1. semel in Par. F. L.
1000

1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-978

καὶ πλέον, πλέον μὲν οὖν:
καὶ πλέον ἢ (a pr. manu ἦ M.) παπαῖ (παπαὶ G. Turn.) per our
M. G. Cantabr. 1. Par. C. L. Colb. 2. Turn.
xai nhɛtov nα-παὶ μὲν οὖν
Ven. Β. Rob.
καὶ πλέον ἢ παπαὶ μεν οὔ
Vit. Lips. Mosc.
èv ou
omittunt Colb. 1. Ven. 1. Ox. Ald. Interpretis est
nàñàí
, quo remoto scripsi
καὶ πλέον, πλέον μὲν οὖν
.
1001

1002. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-979

γάρ ἐστι:
γὰρ ἔστι
Vit.
1002

1003. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-980

χάρματα: Chori notam omittunt Ald. Turn.
χαρίσματα
Ven. A. Ald.
1003

1004. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-981

καὶ σθένος γ᾽ ἐκολούσθη:
xai oféros y
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. (sic Ald.) Rob. Turn.
σ9έvos 9'
inde ab ed. Vict. propagatum erat. Ven. B. particulam omittit.
zolovn
G. Lips. Colb.1. Ven. A. Ox. Ald.
1004

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-982

ποντίαισιν:
ποντίαισιν
Μ.
ποντίαισι
G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
novτías
Cantabr. 1. Rob. In Ven. B. hic versus ita interpolatus est,
φίλων τ᾽ ἐν ἄταις ποντίαις
.
1006

1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-983

δραῖνε, δραῖνε πῆμα, πρὸς δόμους δ᾽ ἴθι: Neque synizesis admittenda est, et multo minus, quod G. Dindorfio placuit,
δίαιν, díaure
. Videtur potius recitatum esse divisim
δίαινε, — δίαινε πῆμα, πρὸς δόμους δ᾽ ἴθι
, et in antistropha
ἔρεσσε, -- ἔρεσσε καὶ στένας' ἐμὴν χάριν
.
1007

1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-984

ἴθι:
191
Ald.
'91
Rob.
vide
Colb. 1.
to
Lips.
1007

1008. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-985

αἰαῖ, αἰαῖ:
ai ai aiaî
M.
alaì alaì
Lips.
a
quater G. Vit. Ald. Turn. bis Rob. sexies Ven. A. Cantabr. 1. octies Colb. 1.
1008

1009. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-986

νυν: Libri
vv
. Corrigendum vidit Pauwius.
1009

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-987

δόσιν: Chori notam omittit Lips. in quo
7
ad
zazàv
supra adscriptum est.
1010

1011. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-988

τιθείς: Habet Xerxis notam Lips.
ἐμοῦ
Ask. A.
1011

1012. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-989

ὀτοτοτοτοῖ:
ὀτοτοτοτοῖ
Μ. Ven. Β.
οτοτοιοτοὶ
Vit.
ἀττοττοτοῖ
G. Par. C.
oTToToToT
Colb. 2.
oToToToĩ
Cantabr. 2.
OTTOTOì
Lips. Colb. 1.
οττοττοὶ
Turn.
ἀτοτοτοῖ ὀτοττοὶ
Ven. A. Ald. Rob.
οττοττοττοττοτοῖ
Par. L.
1012

1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-990

γ᾽:
yao
pro
y'
G. Lips. Par. C. L. Colb. 1. Ask. A.
1013

1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-991

ἅδε:
ἅδε
Μ. a pr. manu et G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. C. K. et supra scriptum in Par. B.
adɛ
a sec. manu M.
æð' &
Par. B. Ald. Rob. Turn. Hoc versu finitur Vit. in quo deest folium.
1013

1014. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-992

μάλα τοι τόδ' ἀλγῶ: Pro
oo
M.
oi
, Ald. Rob.
oi
, pariterque
pot
deest in Colb. 2. Deinde
μάka
omittit Cantabr. 1. Ceteri
μάλα καὶ τόδ᾽ ἀλγῶ
habent, nisi quod
ay
est in Par. C. Non intelligitur quid sibi velit
zaí
. Scripsi
μάλα τοι τόδ' ἀλγῶ
.
1014

1015. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-993

ἔρεσσε, ἔρεσσε: Libri
ἔρεσσ᾽ ἔρεσσε
, nisi quod
ἔρεσθ᾽ ἔρεσθε
habet Colb. 1. in Lips, autem
ooo'
omissum est.
1015

1016. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-994

διαίνομαι:
Siairoua
bis habet Cantabr. 1.
1016

1016. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-995

γοεδνὸς:
γέεδνος
Μ.
γὲ ἑδρὸς
Mosc.
γ' ἐδεινὸς
Ask. Α.
γοεδνὸς
G. Lips. Ald. Rob.
γόεδνος
minus recte Cantabr. 1. ed. Vict. ex falsa derivatione, quae in scholiis invenitur.
1016

1017. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-996

νυν: Xerxis notam per errorem omittit Rob. Libri
vov
. Correxit Pauwius.
1017

1018. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-997

μέλειν:
μhew
Colb. 1. Ask. A. Ven. A. Ald.
1018

1020. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-998

ὀτοτοτοτοῖ: Chori notam omittit Lips.
ὀτοτοτοτοῖ
Μ. Ven. Β.
ότοτοτοτοί
Ald. Rob.
ἀττοτοτοῖ
Colb. 2.
σττοττοτοῖ
G. Par. C. et cum gravi accentu Lips.
ὀττοτοὶ
Colb. 1. Ask. A.
οτοτοί
Ven. A.
οττοττοί
Turn.
οττοτοτοτοτοῖ
Cantabr. 1.
1020

1021-1022. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-999

μιαίνομαι γόοισι. οἴμοι, στονόεσσα πλαγά.: Hi duo versus in M. ita scripti sunt,
-- μέλαινα δ᾽ αὖ μερίζεται μοι στονόεσσα πλαγά
appicta ad utrumque versum lineola qua mutatio personae indicatur:
ov
vocabuli posterior vocalis in litura est additusque circumflexus et prior in
uɛuiserai
accentus a sec. manu. Ald. Rob. Turn.
§éy. µékaiva d' αὖ μεμίζεταί μοι. | χο. στονóεσσα πλανά
, nisi quod Ald.
παλαγά
habet. In Victorii editione, quae habet
ξερ. Μέλαινα δ᾽ αὖ μεμίζεται | μοι xaì oτovóɛoσa пhayá
, chori nomen per errorem omissum est, nam proximo versui iterum
ɛo
. adscriptum est. In G. omnia cum praecedente chori exclamatione continuantur. Ita voluit etiam librarius qui codicem Lips. scripsit, nam etsi ante v. 1020. chori notam per errorem omisit, mox tamen ad v. 1023. Xerxis nomen adscripsit. In
uɛuiserαi uo
consentiunt cum M. Ald. Rob. Turn. codices G. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Par. A. B.
μoì µişɛtai
pro
μɛuísɛvai
habere videtur Colb. 1. Hi libri omnes non habent
xaì
, quod in ed. Vict. additum est. Schützius in minore editione ante
στονόεσσα
posuit
οἴμοι
, neque adnotatum est differre Ven. B. Ad utramque
λayά
vocabuli syllabam
η
adscriptum est in Lips.
λayós
habet Par. C. Strophica ostendunt
uehara
non posse verum esse, quia sententià, personis mutatis, nimis imperfecta est. Neque potuit
av
dici. Quare scripsi
Ξ. μάραγνα δ᾽ ἀμμεμίζεται Χ. οίμοι, στονόεσσα πλαγά
. Comparari potest Choeph. v. 370.
ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆςδε μαράγνης δοῦπος ἱκνεῖται
.
Auμɛuiseva
autem a pr. manu in M. scriptum fuisse veri simile est.

1023. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1000

βόα τὸ Μύσιον: Libri omnes
záлißóa
. Porsonus quum in addendis ad secundam editionem Hecubae p. 88. (103.) emendandum esse diceret
zai στέον ἀράσσων ἐπιβόα τὸ Μύσιον
, non modo iusto audacior fuit, sed illud quoque non videtur attendisse, solere in huiusmodi versibus pedes pedibus respondere, ideoque non esse spondeum pro iambo inferendum. G. Dindorfio visum est
záлß☎
scribendum esse. Alii non scribendum quidem ita, sed synizesin admittendam esse putaverunt. Hesychius quidem, qui verba
¿лßoã tò Múσiov
in lexicon suum rettulit, si ea ex hoc loco hausit, vulgatam scripturam tueri videbitur. Sed quid impedit quin meliorem lectionem opportune ab Eustathio servatam recipiamus? Is ad Dionysii v. 791.
θρηνητικοὶ δὲ καὶ οἱ Κᾶρες, ἀφ᾽ ὧν καὶ Καρικὰ θρηνώδη αὐλήματα. τοιοῦτοι δὲ καὶ οἱ Φρύγες· ἔτι δὲ καὶ οἱ Μυ-σοί. διὸ καὶ Αἰσχύλος φησί, βόα τὸ Μύσιον, ἤγουν θρήνει
. Neque ita in editis tantum exemplaribus, sed eodem modo scriptum est in sex codicibus Parisinis, ut Bekkerus, quem ea de re, quum Parisiis esset, interrogaram, mihi rettulit, n. 2708, 2723. qui optimus est et antiquissimus codex, tum 2731. 2733. 2734. 2852.
1023

1024. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1001

ἄνι᾽ ἄνια:
ama na
M. Lips.
ana via
Cantabr. 1. Ox. Par. C. Ven. A. Ald. Rob. Turn. Scribendum
ων vi avia
. Vidit hoc etiam Dindorfius.
1024

1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πέρθε:
éɛ
edd. Rob. et Vict.
лεо9ε
M. G. Colb. 2. Par. C. Turn.
υπερθεν
Colb. 1. Ven. A. Ald.
υπερθος
Lips.
1025

1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1003

λευκήρη:
λευκήνη
Rob.
λευκήρα
G.
1025

1026. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1004

ἄπριγδ᾽ ἄπριγδα:
ἄπριγδα ἄπριγδα
M. Mose.
ἄπριγδ'
omittit Lips.
1026

1026. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1005

γοεδνά:
γοεδνὰ
Lips.
γόεδνα
M. G. Ald. Rob. Turn.
1026

1027. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1006

αὔτει:
avt
ante sec. manus emendationem M.
vtε
Lips.
1027

1027a. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1007

καὶ τάδ᾽ ἔρξω:
zaì ráð'
M. G. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. Ask. A.
vúde
Ald. Rob. Turn.
έξω
an
έρξω
habeat M. incertum est.
έξω
Ald.

1028. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1008

πέπλον δ᾽ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν:
πέπλον δ᾽ ἔρειν ἐγχοκολπίοις ἀκμῆ χειρῶν
Lips.
πλέον
pro
πέπλον
Colb. 2.
ἔρειδε (επειδέ a pr. manu M.) κολπίαν
M. Ven. B. Rob.
Eggeze zokлíar
, ad ultimam syllabam
ovę
supra adscripto, Mose.
ἔρειν ἐγκολπίαν
G. Par. F. Ceteri
ἔρεικε κολπίαν
.
1028

1029. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1009

ἄνι᾽ ἄνια:
ἄνια ἄνια
M. Lips. Rob.
ἄνια ἄνια ἄνια
Ox. Ald. Turn.
qeð úria una
G. Ask. A. Par. H. et fortasse Par. C. ex quo
gev úra
enotatum est.
φεῦ ἄνια ἄνια ἄνια
Ven. A.
φεῦ φεῦ φεῦ ἄνια ἄνια
Cantabr. 1.
1029

1030. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1010

κατοίκτιζε:
zavoíznou
Par. A. B. H. Ald. et ex correctione M. in quo prius scriptum fuerat
κατοικτῆσαι
. Ven. Β.
κατοίκτισον
. Quod in Par. B. supra scriptum est,
zaroíztisɛ
, habent G. Lips. Rob. Turn. Recte. V. ad v. 1023.
1030

1031. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ἄπριγδ᾽ ἄπριγda μάλα γοεδνά:
ἄπριγδα ἄπριγδα
M. Lips.
γόεδνά
, sic cum duplici accentu Lips. Ceteri
γόedra
.
1031

1032. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1012

διαίνου δ᾽ ὄσσε:
δίαιν ὄσσε
Ven. B. Rob.
διαίνον δ᾽ ὅσα
Lips. Hoc versu finitur Cantabr. 1.
1032

1033. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1013

νυν: Inde a Brunckio obtinuit
vvv
. Turn.
vv
. Ceteri
võv
. Ceterum non incipit hic epodus, ut olim putabam, sed sine epodo omnia per antistrophas usque ad finem decurrunt, metris et sententiis satis aperte, quamvis in magna lectionis deformatione, indicium facientibus.
1033

1034. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1014

οἰοῖ, οἰοῖ:
oïoi oioi
M.
oioioioi
Par. B.
o
quater Lips. Rob. Turn. ter G. Ald. novies Ven. A.
otototo
scripsit Porsonus.
1034

1035. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1015

αἰακτὸς:
αλακος
ἐς Lips.
αἰακτὸς δ᾽ ἐς
G.
1035

1036. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1016

1 : Post hunc versum inserui
aiui, alaï
. Postulat hoc et stropharum et ipsius sententiae ratio.
1036

1037. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1017

Περσὶς αἶα δυσβαϋκτός:
ii
a sec. manu,
i iữ
a pr. M.
io
semel habent Lips. Par. F. L.
Stoßatos
M. G. Lips. Ven. A. B. edd. ante Brunckium.
dioBuzios
Par. A. B. H. In Par. B. teste Bekkero pro variis lectionibus et
δύσβατος
οι
δυσβάϊκτος
adnotata sunt. Praeterea in eodem codice adscriptum est
δυσθρήνητος
. Hinc
δυςβάϋκτος
Brunckius scripsit,
δυςβαϋκτός
Porsonus. Xerxi tribuendus erat hic versus, quem libri, in quibus
alai, alai
excidit, choro assignant.
1037

1038-1048. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1018

ἰωὰ δὴ κατ᾽ ἄστυ. ἰωὰ δῆτα. ναὶ ναί. ἰὼ ἰὼ Περσὶς αἶα δυσβαϋκτός. 2 3 ναὶ ναί. * ἰὴ ἰή. 4 ἰὴ ἰή. 5 ἁβροβάται, ἰὴ ἰή. τρισκάλμοισιν ἰὴ ἰή. βάρισιν ὀλόμενοι. 6 πέμψω τοί σε δυσθρόοις γόοις.: Post hunc versum,
wà dira. vai raí
, in M. haec sequuntur
%0. ii (a pr. manu lã lã) negoìç ala díoßatos· ξερξ. η ή η ή τρισκάλμοισιν· %0. η ή η ή βαρίσιν (sic) ὀλόμενοι· πέμψω τόι, σε δυσθροοις γοοις, αἰσχύλου πέρσαι
. Primus horum versuum in Ven. B. Rob. ita scriptus est,
in yoão⁹' ἁβροβάται
. Ceteri libri
i
omittunt.
ἁβροβᾶται
G.
ἀβροβάται
Ald. Deinde proximo versu
là
semel G. Lips. Par. C.
dvoßatos
G. Lips. Ven. A. B. edd. ante Brunckium.
δύσβακτος
Par. A. Η.
δυσβάϊκτος
et γρ.
δύσβακτος
Par. B. Tertio et quarto versu
in
in Ven. B. Par. F. L. Rob. ter Ven. A. ter G. Ald. quater Lips. et ceteri. Quarto versu
βάρισιν
ceteri libri. Tum
ὀλλύμενοι
Ask. A.
ὀλύμεναι
, supra scripto
o
, Mosc.
óhóμɛvai
, supra scripto
o
ad
a
, et
o
ad finem vocis, Lips. Vltimo versu
πέμψω τοί σε δυσθρόοις γόοις
G. Ox. Colb. 2. Par. F. L.
лéμw τołode oɛ d. y.
Par. B. C. I. Ask. A. nisi quod Ask. A.
γόοις
bis habet.
πέμψω τοῖσδε δ. γ.
Lips.
πέμψω τοῖσε δ. γ.
Ald.
πέμψω σε δ. γ.
'Turn. Ex Ven. A.
τόνδε
pro
σε
affertur. Rob. nihil amplius quam
πέμψω δυσθρόοις γόοις
. Haec omnia valde conturbata et deformata esse manifestum est. Ac primum quidem
&ßooßára
ineptissima est per se et nihil ad rem faciens appellatio. Deinde tota carminis ratio postulat ut illis
là lá, ITɛgoìç ala Jusßaüztós
eadem verba respondeant sintque initium antistrophae. Denique ante ultimum versum excidisse alium versum et turbata responsionum aequabilitas monstrat, neque potuit chorus abrupte dicere
nuw τοί σε δυςθρόοις γόοις
. Videntur haec in eo codice, ex quo nostri libri derivati sunt, binis versuum ordinibus vel, ut nos dicimus, columnis scripta, ipsa autem pagina detrita aut lacerata fuisse. Studui hos versus ita conformare, ut dignus Aeschyli arte tragoediae finis evaderet, quamquam in iis, quae asteriscis inclusa addidi, singula verba praestare non possum.
Γούσθω
et
βοάτω
quum dicitur,
Περσίς αλα
intelligenda est.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

922-931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-140

1
2
Der Threnos besteht aus 7 Strophenpaaren nebst προ- ῳδὸς und ἐπωδός. Über seine me- trische Anlage s. S. 101 ff. u. West- phal II S. 427 f. Sein melischer Charakter ist sogleich sehr bemerk- bar gemacht durch den stark aus- Προῳδός. Στρ. α΄. geprägten dorischen Dialekt (A- Laut, vgl. 679) und die freie Be- handlung der Anapäste. - ἐγγαίαν Suppl. 59. Pubem occisam a Xerxe, Orcum Persis implente. Die Form κτάμενος (mit passiver Be- deutung) homerisch. Αιδου σά- κτορι Περσᾶν Κr. 47, 9. Α. 6. Dolus ist dem Xerxes damit nicht vorge- worfen, und Tadel des Xerxes hat der Chor schon bisher oft genug ausgesproche chen. ἀδοβάται, ναι. das von Aristophanes (frg. 198) gebildete ᾅδοφοίτης. τοξοδά- μαντες, 26.30. Densissima multi- tudo virorum, ταρφύς als Femin. auch Sept. 535 ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ. κεδν. 735. - ἐπὶ γόνυ Westphal II S. 424. Herod. VI 27: ἡ ναυμαχίη ἐς γόνυ τὴν πόλιν ἔβαλε.

932-938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-141

3
4
γέννᾳ, 946. Prom. 164. πρόσφθογγον (vgl. 153) νόστου, als Grufs zur Rückkehr. Kr. II 47, 26. A. 7. ἰα s. v. a. ἰωή, Orakel bei Herod. I 85 und Eur. Rhes. 553. Μαριανδυνοῦ, Hindeutung auf eines der (bes. in Vorderasien gebräuchlichen) schwermütigen Volkslieder (vgl. 1054), welches die Vergänglichkeit irdischen Glückes unter wechselnden lokalen Namen (Maneros, Adonis, Kinyras, Glaukos, Lityerses, Hylas, Narkissos, Linos u. s. w.) beklagte; bei den Mariandynern (am Schwarzen Meer) wird der betrauerte schöne Jüngling Bormos genannt (Schol. und Athen. XIV p. 619 f.). Den Fortbestand der Sitte bezeugen Athen. 1. 1. und Kallistratos bei dem Schol. ( μέχρι νῦν Μαριανδυνοὺς ἀκμῇ θέρους θρηνεῖν αὐτόν).

940-948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-142

5
6
αἰανῆ δύσθρ. 635, vgl. 574f. δαίμ. 825, vgl. 911. αὖ 905. Fortuna conversa in me ruit. Verb. πάνδυρτον γόον γέννας (gen. subiect.). λαοπαθέα hängt, wie die Quantität zeigt, nicht mit λαός, sondern mit der verstärkenden Vorsilbe la (aufge- löst lão) zusammen, so daſs λαοπα- θής s. v. α. λεωπαθής ist, welches die Analogie von λεώλης, λεώλεθρος ᾿Αντιστρ. α΄. 940 Στρ. β΄. als gleichbedeutend mit παμπαθής erweist. βάρη muſs, da es auch Objekt zu ἀπηύρα 949 ist, entweder die Schiffsbemannung (Pol. I 61 bedeutet βάρη die Befrachtung der Schiffe) oder die schweren d. h. starkbemannten Schiffe bezeichnen. Also „anstaunend die volle Ver- nichtung der meergepeitschten starkbemannten Schiffe“. – γέννας, Μαριανδυνῶν.

949-961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-143

7
8
γάρ, klaget nur, denn. Ἰάνων (Silbenmessung anders als 1025) Αρης ναύφρ. (navibus munitus) ἑτεραλκής (den Feinden Kraft und Sieg verleihend) ἀπηύρα (hat sie geraubt), nämlich βάρη (Schiffe und Mannschaft). – νυχίαν (Todesnacht) grausig, wenn es nicht ursprünglich μυχίαν (wie 877) ge- heiſsen hat. πλάκα, Meeres- fläche. κερσάμενος depascens, vastans. Hom. N 770 ποῦ τοι Δηίφοβός τε βίη θ' Ἑλένοιο ἄνα- κτος, Ασιάδης τ᾿ Αδάμας ἠδ᾽ ῎Ασιος Υρτάκου υἱός; ποῦ δὲ τοι Όθρυο- νεύς; νῦν ὤλετο πᾶσα κατ᾿ ἄκρης Ἴλιος αἰπεινή. – δέ, 334. – Φαρανδ. 31. – Σουσισκάνης 34. – Dritte An- häufung persischer Namen.

962-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-144

9
10
τυρίας, φοινίσσης. ἐκ ναὸς 305. ἔρροντας 732. στυφ. 79. 303. – θείνοντας (in- transitiv), vgl. 303 und 310. Φαρνοῦχος 313. ᾿Αριόμαρδος 38. Λίλαιος 308. Θάρ. 51. 323. - Μασίστρας 30. - ᾿Αρτεμβ. 29. 302. – Ὑσταίχμας wohl nach Analogie von Υστάσπης selbstge- bildet. ἐπανερόμαν: der Aor. drückt Ungeduld aus (gleichsam ,,lange schon ist es her").

973-987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-145

11
12
ὠγυγ. 37. – – στυγνάς 286. Die Klage des Xerxes ver- läuft metrisch frei; häufig alloio- metrische Reihen zwischen den Anapästen. Anders beim Chor. ᾿Αντιστρ. β΄. Στρ. γ΄. πίτυλος, das plätschernde Ein- schlagen des Ruders, hier der Schlag, durch welchen sie ins Wasser stürzen. Vgl. ἐν μιᾷ πληγῇ 251. - ἀσπαίρω (zapple) homerisch; später σπαίρω. G. Curtius, griech. Et.2 S. 651. – Περσᾶν abhängig von μύρια (wie von μυριάδας). αὐτοῦ τα ἔλιπες. πάντα πιστόν, Kr. 46, 4. Α. 4. - Hesych. : ἐπέμ- πετό τις ὑπὸ βασιλέως ἐπίσκοπος, ὃς ἐφεωρᾶτο τὰ πράγματα, ὃν τοῦ βασιλέως ὀφθαλμὸν ἐκάλουν. Vgl. Xen. Kyrup. VIII 2, 10: τοὺς βασι- λέως καλουμένους ὀφθαλμοὺς καὶ τὰ βασιλέως ώτα. - μύρια μύρια Zehntausende und (aber) Zehn- tausende; der Acc. abhängig von dem Verbalbegriff des Substantivs. Vgl. 523 u. Choeph. 23: χοὰς προ- πομπός. Herod. VII 60: ἐξηρίθ- μησαν δὲ τόνδε τὸν τρόπον. συνα- γαγόντες ἐς ἕνα χῶρον μυριάδα ἀνθρώπων etc., vgl. 81: οἱ διατά- ξαντες καὶ ἐξαριθμήσαντες οὗτοι ἔσαν. ἄλπνιστος (süfs, lieblich) auch Pind. Isthm. 5, 14. Der Name ist ausgefallen. ( παῖδα) τοῦ Σησάμα ( παιδὸς) τοῦ Μεγαβάτα, wenn nicht der ursprüngliche Text eine andere Beziehung gestattete. δάων, Schol. διακοπτικῶν πολε- μίων κακῶν.

988-1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-146

13
14
ἴυγγα (Realenc. IV S. 696f.) ἐπισείεις μοι wie αἰγίδα τινὶ ἐπισείειν, du setzest den Zaubervogel gegen mich in Be- wegung, daſs ich wieder an meine edlen Gefährten denken muſs, d. i. ᾿Αντιστρ. γ΄. Στρ. δ΄. du weckst mir wieder mit Gewalt die schmerzliche Erinnerung an meine e. G. Sonst sagte man ἴυγγα ἕλκειν ἐπί τινι. Vgl. auch Eur. Or. 255. μυριόνταρχου, vgl. Anhang. – ἔταφον, τάφος, G. Curtius griech. Et. S. 198. Staunen muſs ich, daſs sie nicht folgen. - σκηνὴ τροχήλα- τος, carpentum, ἁρμάμαξα, Zelt- wagen, Herod. VII 41: Ξέρξης μετεκ- βαίνεσκε ἐκ τοῦ ἅρματος ἐς ἁρμάμαξαν, αὐτοῦ δὲ ὄπισθεν αἰχμοφόροι Περσέων οἱ ἄριστοί τε καὶ γενναιότατοι, χίλιοι.

1002-1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-147

15
16
Vgl. Westphal 2 ΙΙ S. 524. βεβᾶσιν, vgl. 916. γὰρ, Grund warum sie nicht mit- gekommen ἀγρέται (Sammler, Führer), vgl. ἱππαγρέται, Hesych. ἀγρέταν· ἡγεμόνα κ. 981. διαist in διαπρέπον, im zweiten δίαινε 1038, wie Sept. 288, Suppl. 799 in καρδίας einsilbig zu lesen (Dindorf schreibt ζαπρέπον, κάρζας). Αn einem unverhofften Unglück habt ihr deutlich gezeigt, wie scharf der Blick der Ate ist.

1008-1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-148

17
18
οἴᾳ . . τύχᾳ d. i. von einem solchen Unglück, das für alle Zeit währt. Ag. 554 τὸν δι᾿ αἰῶνος χρόνον, Cho. 26. Vgl. Kr. 51, 10, 6.

1014-1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-149

19
20
στρατόν.. πέπληγ- μαι, ich habe durch den Verlust des Heeres einen Schlag erlitten. Der Acc. also wie bei ἀπεστέρημαι. Verb. τί Περσᾶν οὐκ ὄλωλεν. μέγ᾽ ἄλαστος wie μέγα εὐδαίμων (Prom. 647), μέγα σεμνός (Suppl. 141). Hom. X 261 Εκτορ ἄλαστε. — στολᾶς δ. ν. α. στόλου (Schol.). Weil zu ὀϊστοδέγμονα das Substan- tiv θησαυρόν noch fehl fehlt, fragt der Chor:,,was meinst du, das gerettet sein soll?" θησαυρόν, receptacu- lum. Lanzenscheu s. v. a. feig.

1026-1037. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-150

21
22
ἄελπτον 1005. ναύφρακτον 950. ἐπέρρηξα 468. 834ff. μὲν οὖν, imo vero. Marinis amicorum cladibus, 907.

1038-1045. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-151

23
24
δίαινε, 258, vgl. 1065. Über die Aussprache des zweiten δίαινε zu 1006. πρὸς δόμους, Aufforderung, sich dem Palaste zu nähern, um ihm als προπομποί (1036. 530, vgl. 1076) zu dienen. Infolge dessen zieht sich der Chor allmählich von der Or- chestra auf die Bühne, und folgt schliesslich dem Xerxes in den Palast hinein (V. 1068). ἀντί- δουπον 121. πάρεστι wie πάρα 287. Es ist Anlaſs gegeben, des Klagens eingedenk zu sein. ἴυζε,

1046-1053. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-152

25
26
ἔρεσσε (8. v. a. κόπτου) vgl. Sept. 855. ἐμὴν χάριν mir zu liebe, Ar. Ach. 1232. δόσιν schliesst sich appositionell an χάριν an (,,eine traurige Gabe von Traurigem zu Traurigem"). Vgl. Soph. Ai. 866 πόνος πόνφ πόνον φέρει und die besonders bei Euripides häufigen Ausdrücke wie ἄχεα ἄχεσι, πήματα πήμασι, δάκρυα δάκρυσι, φόνῳ φόνος. – ἐπορθίαζε 687, vgl. 389. Ag. 29. Atra (lugu- bris, funesta) admiscebitur gemi- bunda plaga. Je der dritte und der sechste Vers sind in Strophe und Gegenstr. identisch.