694.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-570
τί δ᾽ ἐστὶ:
τί čoti
M. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Rob. et
d'
a sec. manu supra addito Vit.
Tí d'orì
G. Lips. Turn.
694
694.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-571
Πέρσαις:
πέρσαι
Ven. Β. Bene hic collocabitur v. 684. si sic scribimus, τί δή, τί Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακὸν στένει, κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον;
694
695.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-572
σέβομαι:
σεßoμε
, sed a pr. manu
au
supra scripto, M.
695
696.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-573
ἀντία:
avtíov
Mosc. et pauci alii.
696
697.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-574
περὶ:
neqiaoßeł
Ald.
Tɛgì
omittunt Par. C. Turn.
697
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-575
ἦλθον:
ἥκω
pro
ἦλθον
G. et pauci alii. γρ.
ἥκω
supra adscriptum in Lips.
698
698.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-576
πεπεισμένος:
πεπεισμένος
a sec. manu additum in M.
πεπεισμάνος
Rob.
πεπεισμένοι
Mosc.
698
699.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-577
μακιστῆρα:
μаxioτoа
M. Vit. (sic Vit.) Ask. A. Par. L. Sed in M.
µ
a sec. manu ex
x
factum. '
úzeτñoa
(sic) G. Ceteri
pazɛστñoα
. In ambiguo relinquit scripturam Lobeckius Paral. p. 451. Analogiae convenientius videri potest
e
, quum habeamus
μακεδνός
,
μακεσίκρανος
. Sed
i
tuetur litterarum ordo apud Hesychium, qui haec habet
μακιστής, βέλος. τάσ-oetai dè zaì ènì tov μɛyákov
. Quod in Suppl. v. 449. legebatur
ua-Zoτñoa
, mutandum erat.
699
699.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-578
λέγων:
Léyor
omittit G. et pauci alii.
699
701-702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-579
δίεμαι μὲν χαρίσασθαι, δίεμαι δ᾽ ἀντία φάσθαι:
deíoua
in utroque versu M. Vit. Ven. A. Par. A. B. Ald. Rob. Turn. Pauwii commentum
déoμa
Brunckius, Schützius, Porsonus receperunt.
Sioua
G. Lips. Ven. B. Ne hoc quidem probari potest: nam hoc verbum ubique activam significationem habet. Non satis accurate disputatum est in Parisiensi editione Stephani in v.
Siw
. Duo verba sunt, unum
dío
, fugio, metuo, ex quo
díouai
, fugo, persequor. Ex hoc
δίον, δίε, δίηται, δίωνται, ἀποδίωμαι
apud Homerum et
διόμενοι, Sióμεvai
apud Aeschylum Suppl. 787. Eum. 352. 377. Alterum verbum est
diru, díɛua
, significatu cum forma consentiente. V. Etym. M. p. 273, 14. 280, 38. schol. ad II. XII. 276. XVIII. 584. XXIII. 475. Ex eo est
évdícoɑv
II. XVIII. 584. et
dintai
coniunctivus apud Apollonium Rhodium H. 330. Perperam coniunctivus in Etym. M. p. 280.
διῶμαι, διῶνται
, ut a
διόω
vel
διέω
, scriptus est. Hic coniunctivus verborum et
díɛuai
et
dioµai
eandem formam habet, aeque ut infinitivus
Siroda
, qui semel tantum apud Homerum ad
diɛua
referendus est, Ι. ΧΙΙ. 304.
οὐ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
, quod male Eustathius p. 906, 10.
Soy9va
, scholiastes
druzwoev
interpretantur. Apud Nicandrum Ther. 755.
dievrai
est fugiunt, apud Oppianum Cyn. 1. 425.
Síorra
(hoc enim verum) persequuntur. Stephanus quum Suidam
diɛucu
a
díru
memorare ait, confudit hunc cum Etymologico. Nihil Suidas nisi
δίεται, διέρχεται
. Apud Aeschylum aperte scribendum erat
δίεμαι
, et potest
δείομαι
ortum ex eo esse quod ad
δίομαι
supra scriptum erat
ɛ
, ut id pro
o
ponendum esse indicaretur.
qão da
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Correxit accentum Porsonus.
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-580
προλέγων:
λsas
, quod libri habent, ferri nequit, quum aut praesens requiratur aut futurum, et simul anapaestus. Itaque
оλéуш
scripsi.
703
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-581
δύςλεκτα:
δυσλεκτρα
Ven. Β.
δύσκολα
Lips.
703
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-582
φίλοισιν:
qihoot
Cantabr. 1. Ald. Rob.
703