809.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-625
σοῦσθε, σοῦσθ᾽ ὀλοαὶ μέγ᾽ ἐπ᾽ ἄμαλα:
σοῦθε σοῦθ᾽
Rob.
ὀλύμεναι ὀλόμεν᾽ ἐπαμίδα
Μ.
ὀλυμεναι ὀλύμενα ἐπαμίδα
G.
ὀλλύμεναι ἐπ' ἀμίδα
Rob.
ὀλλύμεναι
adnotatum ex E. Etym. Μ. p. 75, 22. in v.
ἀμάδιος
insertam habet glossam, quam codex 2720. in Crameri Anecd. Paris. IV. p. 7, 28. omittit,
ἀμάδα, τὴν ναῦν, Αἰσχύλος
. Veram scripturam praebet Hesychius,
ἄμαλα, τὴν ναῦν, ἀπὸ τοῦ ἀμῶν τὴν ἅλα. Αισχύλος Πρωτεῖ σατυρικῷ
. Nominativum
ἄμαλς
ne quis in usu fuisse putaret, scite admonuit Lobeckius in Paralip. p. 275. Cur corrupta
ὀλύμεναι ὀλόμεν'
in
ὀλοαὶ μέγα
mutaverim patet.
809
810.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-626
εἴθ' ἀνὰ:
εἰθάνα
Μ. G. E.
εἶτ᾽ ἀνὰ
Rob.
εἶτ᾽ ἀνὰ
Vict. Non aptum hic videtur
εἶτα
, quae vox ratiocinantis est, quasi dicat, tum ergo, si navem nos iubes conscendere, pereas. Quare
εἴθε
posui.
810
810.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-627
πολύρυτον:
πολύρρυτον
Μ. Rob.
πολύρρογον
G.
πολύρροτον
Ε.
810
811.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-628
ἁλμυρόεντα: Libri
ἁλμήεντα
. In nomine proprio, ut supra v. 536. in
Παμφύλων
, venia est spondeo in hoc metro, non in alio vocabulo. Quare non dubitandum est quin poeta
ἁλμιόεντα
scripserit.
811
813.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-629
γομφοδέτῳ τε δόρει διώλου: In
γομφοδέτῳ
litterae
οις
supra versum additae in M.
δορὶ δὲ ὅλου
G.
δορὶ διόλου
Rob. et fortasse M. nisi is
δορὶ διόπλου
habet. Meam emendationem
δόρει διώλου
memoravit Erfurdtius in editione maiore Aiacis p. 628.
813
814-815.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-630
αἵμον᾽ ἴσως σέ γ' ἐπ' ἄμαλα ἥσει δουπίαν τἀπὶ γᾷ:
αἵμονες ὡς ἐπάμιδα
(
ἐπαμίδα
G. E.
ἐπ᾽ ἀμίδα
Rob.)
ησοδουπια
(
ήσυδουπία
G. E. Rob.)
τάπιτα
M. G. E. Rob. Scholiastes
ᾑμαγμένον σε καθίζω
. Inde Turnebus
αἵμον ἵζω σ' ἐπ' ἀμίδα
. Apparere puto scriptum fuisse quod posui.
Αἵμονα
dicit sanguinolentum, cruentum, ut in Agam. v. 1450. et Euripides in Hecuba v. 89. Cruentum te, inquit, fortasse millent in navem copiae terrestres Argivorum. Navem
δουπίαν
utrum cum strepitu aufugientem, an, ut fere
δουπεῖν
usurpatur, perituram dicat, incertum est.
816.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-631
μεθέσθαι σ᾽ ἔχαρ:
βίαμε θέσθαι
Μ. Inserui
σε
. Lobeckius, qui in Paralip. p. 205.
ἔχαρ
apud Theognostum
τῷ α παραληγόμενα δύο πίαρ καὶ ἔλεαρ
dicentem reponi volebat, vocabulum illud suspectum habuit in
Ρηματικῷ
p. 313. ut, quoniam scholiastes
ἐπιθυμίαν
interpretatur, quaereret an ille
λίγαρ
vel
γλίχας
scriptum invenisset. Videtur scholiastes recte sensisse. Apud Homerum
ἰσχανάαν
et cohibere et cupere significare putant. Sed fuerunt qui
ἰχανάαν
ab
ἰσχανάαν
distinguerent. Choeroboscus in Crameri Anecd. Oxon. II. p. 222, 6.
ἰχανόω· ῖ κατὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ λ παρὰ τὸ λίαν ἔχεσθαι
. ἢ
ἰσχανόω ἦν, καὶ ἐπὶ τῇ ἐνδείᾳ τοῦ σ τέταται τὸ ι, ὡς καὶ τὸ γινώσκω, γνώσκω
. Multa nugatur Etym. Μ. p. 478, 44. in quo p. 568, 7.
ἰχαίνειν, ὃ ἐστιν ἐπιθυμεῖν
, ut. ex
λίαν χαίνειν
factum affertur. Apud Hesychium habemus
ἰχανάᾳ, ἐπιθυμεῖ. ἰχανάαν, ἐπιθυμεῖν, γλίχεσθαι, θέλειν, ἥδεσθαι
, sed etiam
ἰσχανόων, ἀσθμαίνων, πνευστιῶν, ἐπιθυμῶν, γλιχόμενος. ἰσχανῶν, ἐπιθυμῶν. ἰσχανῶσα, ἐπιθυμοῦσα. ἰσχανῶ, ἐπιθυμῶ
. Accedit his Stephanus Byzantius, apud quem legimus,
Ἴχανα, πολίχνιον τῆς Σικελίας, διὰ τὸ τῇ αὐτοῦ ἁλώσει πολλὰ προςλιπαρῆσαι τοὺς Συρακουσίους. ἰχανᾶν δὲ τὸ ἐπιθυμεῖν
. Credo ego quidem ut
ἰσχανῶν
, sic etiam
ἰχανᾶν
cum
ἔχειν
vel
ἴσχειν
, cognatum esse, sed tamen ut forma inter se differant haec verba: confirmatque id non solum
ἔχαρ
, sed etiam affinis significationis vocabulum
ίχνος
. Atque ut aliquo modo, si
ἰσχανῶν
sit aliquid firmiter et cupide tenere, dici potuerit, tamen non videtur isto significatu hoc verbum recte construi cum infinitivo. Quod si Il. XVII. 572. de musca potius
ἠχανάᾳ δακέειν
quam
ἰσχανάᾳ
dictum est, probandum erit etiam XXIII. 300. de equa
μέγα δρόμου ἐχανόωσαν
, et od. VIII. 288. de Vulcano
'χανόων φιλότητος εϋστεφάνου Κυθερείης
.
816