Aeschylus Supplices 40

Paul Mazon (Editor)

Νῦν δ' ἐπικεκλομένα ἐπικεκλομέναι
40
Δῖον πόρτιν ὑπερ-
πόντιον τιμάορ᾽ ἵνιν τ' ἀνθονομού-
σας
άνθονομουστας 1
προγόνου βοὸς ἐξ ἐπιπνοίας ἐπιπνοίαις
Ζηνός· ἐφάψει ἔφαψιν ἐπωνυμία δ' ἐπε-
κραίνετο μόρσιμος αἰών
45
εὐλόγως, Επαφον δ' ἐγέννασεν·

Supplices. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) (Greek) (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)
Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 40-175f focus
Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 40-167a focus
Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 40 focus
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 40 focus
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 40 focus
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 40 focus
νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα
40
Δῖον πόρτιν ὑπερ-
πόντιον τιμάορ', νιν
ἀνθονομούσας προγόνου βοός, ἐξ ἐπιπνοίας
Ζηνὸς ἔφαψιν, ἐπωνυμίᾳ δ᾽ ἐπε-
κραίνετο μόρσιμος αἰὼν
45
εὐλόγως, Ἔπαφόν τ' ἐγέννασεν.
1
Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 40 focus
Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 40 focus
νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα
Δῖον πόρτιν ὑπερπόντιον τιμάορ᾽, ἶνιν [τ᾽]
ἀνθονομούσας προγόνου βοός, ἐξ ἐπιπνοίας
Ζηνὸς ἔφαψιν, ἐπωνυμίαι δ᾽ ἐπε-
κραίνετο μόρσιμος αἰών
45
Translations (9)
Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 40-165a focus
The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 40 focus
But now invoking 2 the divine calf, my avenger beyond the sea, and the son of the flower-cropping heifer, our progenitor, from the breathing of Jove. But the fated time rightly confirmed the touch [of Jove] in the name [of her son,] and brought forth Epaphus;
LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 40 focus
ils se heurtent à une mer farouche et périssent,
Avant d'avoir, malgré le Ciel qui le défend, asservi les
nièces d'un père, en montant dans des lits qui ne les veu- lent pas !
The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 40 focus
To thee, th' avenging pow'r
Ador'd beyond the waves of this wide main,
Raiſe we the ſolemn ſtrain,
Her progeny, that crop'd each various flow'r
Which deck'd the fragrant mead,
45
Till Jove's ſoft touch her alter'd ſhape caress'd,
And ſooth'd her ſoul to reſt:
Thereto we add thy fateappointed name,
Epaphus of mighty fame,
Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 40 focus
Il rampollo divino
ora s'invochi, il vindice
torello oltremarino,
45
concetto al tocco e all'alito
di Giove, sopra i floridi
paschi, dalla giovenca progenitrice nostra:
ché giunse il di' scritto nei fati, ed Èpafo
die' a luce: il nome suo l'origin mostra.
50
Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 40 focus
Nunc uerò inuocantes
Iouis uirulum ſuper pontium ultorem filium
Contraria lege progenitoris
Bonis ex inſpiratione
Iouis congreſsum denominatione
45
Perfecta est fatalis uita
Confeſso, Epaphum generatione exiſtentem dicens.
The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.) — 40 focus
Chorus
Brief be my tale and clear. Of Argive race,— 270
Seed of the heifer in her offspring blest,
We boast ourselves. All this will I confirm.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 40 focus
And now on her I call,
Mine ancestress, who far on Egypt's shore
A young cow's semblance wore,—
A maiden once, by Hera's malice changed!
60
And then on him withal,
Who, as amid the flowers the grazing creature ranged,
Was in her by a breath of Zeus conceived;
And, as the hour of birth drew nigh,
By fate fulfilled, unto the light he came;—
65
And Epaphus for name,
Born from the touch of Zeus, the child received.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 40 focus
Jetzt im Gebete zu dir
40
Ruf' ich, o Sprößling des Zeus,
Du mein Hort jenseits des Meeres,
Welchen die grasweidende Sterke gebar von Kronions
Rührendem Hauch, den im Namen bewährte die Zeit des vollendenden Schicksals,
Da sich Epaphos ihrem Schooß entwand !
45

Notes on the current edition

Supplices

1. (qui dein σ deleuit)

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-31

νῦν δ᾽ ἐπικεκλομένα: Libri
ἐπικεκλόμεναι
. Emendavit Turnebus. In P.
νῦν δ' ἐπικεκλόμενα
deesse dicit Faehsius.
40

41. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-32

ὑπερπόντιον:
ὑπερπόντιον
etiam M.
41

42. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-33

τιμάορ': Delevi ' post
ινιν
, quod in principio sequentis versus positum libri habent, ortum fortasse ex τῆς. Rationi repugnat copula. Videntur Attici
ἶνιν
ultima longa dixisse, fortasse etiam in nominativo, ut
κόνις κόνιν, ὄφις ὄφιν
. Si ita est,
ἴνις
et
ἴνιν
scribendum erit. Certe nullum correptionis exemplum novi, nisi Alexandrini Lycophronis v. 570. ὧν οἶδ᾽ ὁ Ροιοῦς ἶνις εὐνάζων μένος. Vocabulum
τιμάορα
non praeteriit Lobeckius Paralip. p. 216.
42

43. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-34

ἀνθονομούσας:
ἀνθονόμους
(ultimae syllabae supra adscriptum
ος
in M.)
τᾶς
Μ. Ε.
ἀνθονόμους ταῖς
G.
ἀνθονόμους τὰς
Rob. Emendavit Porsonus.
43

43. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-35

ἐξ ἐπιπνοίας:
ἐξ ἐπιπνοίαις
Μ. G.
43

44. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-36

NA: Male haec explicat scholiastes. Secundum nomen a contactu impositum, inquit chorus, exibat iustum tempus, ut consentaneum erat: h. e. a contactu, quo gravida facta est Io, exactis iustis mensibus peperit puerum, cui ab illo contactu nomen Epaphi inditum est.
44

46. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-37

εὐλόγως:
εὐλόγως
omittit E.
46

46. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-38

τ' ἐγέννασεν:
δ᾽ ἐγέννασε ἐόντ'
Μ. quod manus secunda in
δὲ γέννασ ἐόντ'
mutavit.
τε γέννασε όντ'
G. cuius scriptura male intellecta
τε γεννέας ὄντ'
Αld.
δ᾽ ἐγένασ᾽ ἐόντ᾽
Ε.
δὲ γέννας ἐόντ'
Rob. Emendavit Porsonus.
46

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-1

1
2
3 Die
Parodos. An Stelle des προλογίζων wie in den Persern hat der Chor zunächst die Aufgabe die vorausliegenden Begebenheiten und das Motiv der Handlung (Flucht vor den Söhnen des Ägyptos, welche die Danaiden zur Ehe zwingen wollen) anzugeben. Dann richtet er an Götter und Menschen, an das stammverwandte Argos die Bitte um Schutz gegen Ver- gewaltigung vonseiten der die Danaiden verfolgenden Ägyptiaden. Damit wird das Ziel der Handlung bezeichnet. Endlich dient die Paro- dos zur Charakteristik des Chors, um dessen Schicksal sich die Hand- lung dreht (zu 118-181). Parodos zerfällt in drei Teile. Die anapästische Partie 1-39 trägt der Koryphäos vor, die melische 40-117 der Gesamtchor; von der zweiten melischen Partie 118-181, deren drei Strophen mit Ephymnien (zu 134) schließen, scheint jeder der drei oroixo ein Strophenpaar ge- sungen zu haben, während die Ephymnien dem Gesamtchor zu- fielen. Vgl. Jahrb. f. Philol. Suppl. XIII S. 219 ff. Als Schutz- flehende sind die Danaiden durch einen mit weißer Wolle umwundenen Olivenzweig gekennzeichnet (21f.), den sie in der linken Hand halten (197-199). Ihre Tracht ist ägyp- tisch (240 ff.). Während der Paro- dos steht Danaos auf dem hohen Götteraltare und späht bald nach Idem Meere bald nach dem Lande hin (184).

40-117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-25

4
5
zweiter Teil der Pa- rodos:,,Jetzt den Epaphos, den Sprößling des Zeus, da anrufend, WO vorzeiten die Ahnmutter Io weidete, werde ich von meiner Abstammung den Bewohnern des Landes sichere Beweise geben. Ich fürchte aber und daher weine und klage ich wie die Nachtigall, welche um den Verlust ihres früheren Daseins (in Menschen- gestalt) und um den Tod ihres Sohnes weint -, es möchten die Freunde in Argos meine Bitte um Schutz abweisen. Wohlan denn, Götter meines Stammes, verhelft ihr mir zu meinem Rechte, wenn nicht aus Rücksicht auf mich, so doch aus Haß gegen den Übermut der Vettern, wenn sie mich von eurem Altare reißen wollen. Auch im Kriege finden die Besiegten Schutz an den Altären der Götter. Meinem Gotte gebe ich ganz und gar mich hin. Seine Ratschlüsse sind unerforschlich; aber sein Wille geschieht unfehlbar. Ein Licht ist er in der Finsternis des Unglücks, dagegen stürzt er die Frevler herab von dem hohen Turm des Glücks in seiner Allmacht, in welcher er seine Gedanken sofort zur Tat macht ohne sich vom Sitze zu rühren. Möge er herabblicken auf den menschlichen Übermut, welcher von rasender Leidenschaft sich zu allem Frevel fortreißen läßt, wenn dieser auch zum Verderben führen mu.

40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-26

6
7
ἐπικεκλομένα: diese epische Form findet sich auch Soph. O. T. 159 und zwar gleichfalls zu Beginn eines Gebetes: πρῶτά σε κεκλόμενος, θύγατερ Διός. Außerdem kommt unten 599 κεκλοίμαν vor. Nach einem längeren Zwischensatz wird ἐπικεκλομένα mit ἐπιλεξαμένα (49) wieder aufgenommen, wenn auch mit relativer statt demonstrativer Anknüpfung ( τοῦτον οὖν ἐπιλεξα- μένη), und erhält in ἐπιδείξω das verb. finitum.

41. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-27

8
9
Δῖον πόρτιν ( Διὸς πόρτιν wie 317, Schol. τὸν Ἔπαφον. Zwar wird πόρτις wie πῶλος, μόσχος, δάμαλις von jungen Mädchen und Knaben gebraucht wie νεοσσοί von Kindern, aber es hat hier doch eine besondere Beziehung auf die πρό- γονος βοῦς, die Ahnmutter Io. ὑπερπόντιον τιμάορα (Schol. βοηθόν) enthält nach ἐπικεκλομένη den Sinn: er möge über das Meer zu Hilfe kommen". Vgl. Eur. Phoen. 676 καὶ σέ, τὸν προμάτορος Ιούς ποτ᾽ ἔκγονον Ἔπαφον, ὦ Διὸς γένεθλον, ἐκάλεσ᾽ ἐκάλεσα βαρβάρῳ βοᾷ, ἐώ, βαρβάροις λιταῖς, βᾶθι βᾶθι τάνδε γᾶν. Die alleinstehende Form τι- μάρα, welche dem Versmaß dient, scheint durch die nicht zutreffende Analogie von χρυσάορος, χρυσάωρ veranlaßt zu sein. Vgl. Lobeck Paralip. S. 216. ἶνιν für ἶνίν τ' Hermann. Wahrscheinlich ist um der Responsion willen ΐνιν zu schreiben, vgl. zu κόνιν 186.

43. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-28

10
11
ἀνθονομούσης: vgl. Ov. Met. I 632 frondibus arboreis et amara pascitur herba (die verwandelte Ιο). — προγόνου: vgl. Eur. Phoen. 828 Ιὼ & κεράεσσα προμάτωρ. 441. ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνός gehört zu ivv: Sprößling infolge des Anhauchs von Zeus". ἔφαψιν ( Ζηνός) tritt appositionell zu ίνιν, Produkt der Berührung, durch Berührung erzeugt. — ἐπωνυμία . . εὐλόγως: dem, was nach der Be- rührung benannt werden sollte, er- füllte sich die normale Zeit, so daß der Name (Epaphos) gut paßte, d. h.,, nach der Berührung, durch welche Io empfing, verging bis zur Geburt die normale Zeit, sodaß der Name des Sprößlings mit Recht von der Berührung hergenommen wurde". Ζη μόρσιμος vgl. Eur. Bakch. 99 ἔτεκεν δ᾽, ἁνίκα Μοῖραι τέλεσαν, ταυρόκερων θεόν, κι εύ λόγως unten 258 εὐλόγως ἐπώνυμον, Fragm. 6 ἦ καὶ Παλικῶν εὐλόγως μενεῖ φάτις; Πάλιν γὰρ ἥξουσ᾽ ἐκ σκότου τόδ' ἐς φάος.