Τειρεσίας
ἄκουε δή νυν θεσφάτων ἐμῶν ὁδόν·
ἃ δρῶντες ἂν σώσαιτε Καδμείων πόλιν
σφάξαι Μενοικέα τόνδε δεῖ σʼ ὑπὲρ πάτρας,
σὸν παῖδʼ, ἐπειδὴ τὴν τύχην αὐτὸς καλεῖς.
Κρέων
τί φῄς; τίνʼ εἶπας τόνδε μῦθον, ὦ γέρον;
915
Τειρεσίας
ἅπερ πέφυκε, ταῦτα κἀνάγκη σὲ δρᾶν.
Κρέων
ὦ πολλὰ λέξας ἐν βραχεῖ χρόνῳ κακά.
Τειρεσίας
σοί γʼ, ἀλλὰ πατρίδι μεγάλα καὶ σωτήρια.
Κρέων
οὐκ ἔκλυον, οὐκ ἤκουσα· χαιρέτω πόλις.
Τειρεσίας
ἁνὴρ ὅδʼ οὐκέθʼ αὑτός· ἐκνεύει πάλιν.
920
Κρέων
χαίρων ἴθʼ· οὐ γὰρ σῶν με δεῖ μαντευμάτων.
Τειρεσίας
ἀπόλωλεν ἡ ἀλήθειʼ, ἐπεὶ σὺ δυστυχεῖς;
Κρέων
ὦ πρός σε γονάτων καὶ γερασμίου τριχὸς —
Τειρεσίας
τί προσπίτνεις με; δυσφύλακτʼ αἰτῇ κακά.
Κρέων
σίγα· πόλει δὲ τούσδε μὴ λέξῃς λόγους.
925
Τειρεσίας
ἀδικεῖν κελεύεις μʼ· οὐ σιωπήσαιμεν ἄν.
Κρέων
τί δή με δράσεις; παῖδά μου κατακτενεῖς;
Τειρεσίας
ἄλλοις μελήσει ταῦτʼ, ἐμοὶ δʼ εἰρήσεται.
Κρέων
ἐκ τοῦ δʼ ἐμοὶ τόδʼ ἦλθε καὶ τέκνῳ κακόν;
Τειρεσίας
ὀρθῶς μʼ ἐρωτᾷς κεἰς ἀγῶνʼ ἔρχῃ λόγων.
930
δεῖ τόνδε θαλάμαις, οὗ δράκων ὁ γηγενὴς
ἐγένετο Δίρκης ναμάτων ἐπίσκοπος,
σφαγέντα φόνιον αἷμα γῇ δοῦναι χοὰς
Κάδμου, παλαιῶν Ἄρεος ἐκ μηνιμάτων,
ὃς γηγενεῖ δράκοντι τιμωρεῖ φόνον.
935
καὶ ταῦτα δρῶντες σύμμαχον κτήσεσθʼ Ἄρη.
χθὼν δʼ ἀντὶ καρποῦ καρπὸν ἀντί θʼ αἵματος
αἷμʼ ἢν λάβῃ βρότειον, ἕξετʼ εὐμενῆ
γῆν, ἥ ποθʼ ἡμῖν χρυσοπήληκα στάχυν
σπαρτῶν ἀνῆκεν· ἐκ γένους δὲ δεῖ θανεῖν
940
τοῦδʼ, ὃς δράκοντος γένυος ἐκπέφυκε παῖς.
σὺ δʼ ἐνθάδʼ ἡμῖν λοιπὸς εἶ σπαρτῶν γένους
ἀκέραιος, ἔκ τε μητρὸς ἀρσένων τʼ ἄπο,
οἱ σοί τε παῖδες. Αἵμονος μὲν οὖν γάμοι
σφαγὰς ἀπείργουσʼ. οὐ γάρ ἐστιν ᾔθεος·
945
κεἰ μὴ γὰρ εὐνῆς ἥψατʼ, ἀλλʼ ἔχει λέχος.
οὗτος δὲ πῶλος τῇδʼ ἀνειμένος πόλει
θανὼν πατρῴαν γαῖαν ἐκσώσειεν ἄν.
πικρὸν δʼ Ἀδράστῳ νόστον Ἀργείοισί τε
θήσει, μέλαιναν κῆρʼ ἐπʼ ὄμμασιν βαλών,
950
κλεινάς τε Θήβας. τοῖνδʼ ἑλοῦ δυοῖν πότμοιν
τὸν ἕτερον· ἢ γὰρ παῖδα σῷσον ἢ πόλιν.
τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν πάντʼ ἔχεις· ἡγοῦ, τέκνον,
πρὸς οἶκον. ὅστις δʼ ἐμπύρῳ χρῆται τέχνῃ,
μάταιος· ἢν μὲν ἐχθρὰ σημήνας τύχῃ,
955
πικρὸς καθέστηχʼ οἷς ἂν οἰωνοσκοπῇ·
ψευδῆ δʼ ὑπʼ οἴκτου τοῖσι χρωμένοις λέγων
ἀδικεῖ τὰ τῶν θεῶν. Φοῖβον ἀνθρώποις μόνον
χρῆν θεσπιῳδεῖν, ὃς δέδοικεν οὐδένα.
The Phoenician Women. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.