Ἑλένη
οὐκ ἐπὶ βαρβάρου λέκτρα νεανία
πετομένας κώπας,
πετομένου δʼ ἔρωτος ἀδίκων γάμων
Μενελέως
τίς
γάρ σε δαίμων ἢ πότμος συλᾷ πάτρας;
Ἑλένη
ὁ Διὸς ὁ Διός, ὦ πόσι, παῖς μʼ
670
ἐπέλασεν Νείλῳ.
Μενελέως
θαυμαστά· τοῦ πέμψαντος; ὦ δεινοὶ λόγοι.
Ἑλένη
κατεδάκρυσα καὶ βλέφαρον ὑγραίνω
δάκρυσιν· ἁ Διός μʼ ἄλοχος ὤλεσεν.
Μενελέως
Ἥρα; τί νῷν χρῄζουσα προσθεῖναι κακόν;
675
Ἑλένη
ὤμοι ἐμῶν δεινῶν, λουτρῶν καὶ κρηνῶν,
ἵνα θεαὶ μορφὰν
ἐφαίδρυναν, ἔνθεν ἔμολεν κρίσις.
Μενελέως
τὰ δʼ ἐς κρίσιν σοι τῶνδʼ ἔθηχʼ Ἥρα κακῶν — ;
Ἑλένη
Πάριν ὡς ἀφέλοιτο —
680
Μενελέως
πῶς; αὔδα.
Ἑλένη
Κύπρις ᾧ μʼ ἐπένευσεν —
Μενελέως
ὦ τλᾶμον.
Ἑλένη
τλάμων, τλάμων· ὧδʼ ἐπέλασʼ Αἰγύπτῳ.
Μενελέως
εἶτʼ ἀντέδωκʼ εἴδωλον, ὡς σέθεν κλύω.
Ἑλένη
τὰ δὲ
σὰ κατὰ μέλαθρα πάθεα πάθεα, μᾶ-
τερ, οἲ ʼγώ.
685
Μενελέως
τί φῄς;
Ἑλένη
οὐκ ἔστι μάτηρ· ἀγχόνιον δὲ βρόχον
διʼ ἐμὰν κατεδήσατο δυσγάμου αἰσχύναν.
Μενελέως
ὤμοι· θυγατρὸς δʼ Ἑρμιόνης ἔστιν βίος;
Ἑλένη
ἄγαμος ἄτεκνος, ὦ πόσι, καταστένει
γάμον ἄγαμον
ἐμόν.
690
Μενελέως
ὦ πᾶν κατʼ ἄκρας δῶμʼ ἐμὸν πέρσας Πάρις,
τάδε καὶ σὲ διώλεσε μυριάδας τε
χαλκεόπλων Δαναῶν.
Ἑλένη
ἐμὲ δὲ πατρίδος ἄπο κακόποτμον ἀραίαν
ἔβαλε θεὸς ἀπό
τε πόλεος ἀπό τε σέθεν,
695
ὅτε μέλαθρα λέχεά τʼ ἔλιπον — οὐ λιποῦσʼ
ἐπʼ αἰσχροῖς γάμοις.
Helen. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.