Sceledrvs
Satin abiit ille neque erile negotium
plus curat, quasi non servitutem serviat?
certo illa quidem hic nunc intus est in aedibus,
nam egomet cubantem eam modo offendi domi.
certum est nunc observationi operam dare.
485
Periplectomenvs
non hercle hisce homines me marem, sed feminam
vicini rentur esse servi militis:
ita me ludificant. meamne hic invitam hospitam,
quae heri huc Athenis cum hospite advenit meo,
tractatam et ludificatam, ingenuam et liberam?
490
Sceledrvs
Perii hercle, hic ad me recta habet rectam viam.
metuo, illaec mihi res ne malo magno fuat,
quantum hunc audivi facere verborum senem.
Periplectomenvs
Accedam ad hominem. tun, Sceledre, hic, scelerum caput,
meam ludificavisti hospitam ante aedis modo?
495
Sceledrvs
Vicine, ausculta quaeso.
Periplectomenvs
Ego auscultem tibi?
Sceledrvs
Expurigare volo me.
Periplectomenvs
Tun te expuriges,
qui facinus tantum tamque indignum feceris?
an quia latrocinamini, arbitramini
quidvis licere facere vobis, verbero?
500
Sceledrvs
Licetne?
Periplectomenvs
At ita me di deaeque omnis ament,
nisi mihi supplicium virgeum de te datur
longum diutinumque, a mane ad vesperum,
quod meas confregisti imbricis et tegulas,
ibi dum condignam te
sectatus essectatu's simiam,
505
quodque inde inspectavisti meum apud me hospitem
amplexum amicam, quom osculabatur, suam,
quodque cóncubinam erilem insimulare ausus es
probri pudicam meque summi flagiti,
tum quod tractavisti hospitam ante aedis meam:
510
nisi mihi supplicium stimuleum de
te datur,
dedecoris pleniorem erum faciam tuom,
quam magno vento plenumst undarum mare.
Sceledrvs
Ita sum coactus, Periplectomene, ut nesciam
utrum me postulare prius
tecum aequom siet;
515
nisi
si istaec non est haec neque
haec istast, mihi
me expurigare tibi videtur aequius;
sicut etiam nunc nescio quid viderim:
itast ista huius similis nostrai tua,
siquidem non eadem est.
520
Periplectomenvs
Vise ad me intro, iam scies.
Sceledrvs
Licetne?
Periplectomenvs
Quin te iubeo; et placide noscita.
Sceledrvs
Ita facere certum est. —
Periplectomenvs
Heus, Philocomasium, cito
transcurre curriculo ad nos, ita negotiumst.
post, quando exierit Sceledrus a nobis, cito
transcurrito ad vos rursum curriculo domum.
525
nunc pol ego metuo ne quid infuscaverit.
si hic non videbit mulierem — aperitur foris.
Sceledrvs
Pro di immortales, similiorem mulierem
magisque eándem, ut pote quae non sit eadem, non reor
529530
deos fácere posse.
Periplectomenvs
Quid nunc?
Sceledrvs
Commerui malum.
Periplectomenvs
Quid igitur? eanest?
Sceledrvs
Etsi east, non est ea.
Periplectomenvs
Vidistin istam?
Sceledrvs
Vidi, et illam et hospitem,
complexam atque osculantem.
Periplectomenvs
Eanest?
Sceledrvs
Nescio.
Periplectomenvs
Vin scire plane?
535
Sceledrvs
Cupio.
Periplectomenvs
Abi intro ad vos domum
continuo, vide sitne istaec vostra intus.
Sceledrvs
Licet,
pulchre admonuisti. iám ego ad te exibo foras. —
Periplectomenvs
Numquam edepol hominem quemquam ludificarier
magis facete vidi et magis miris modis.
sed eccum egreditur.
540
Sceledrvs
Periplectomene, te opsecro
per deos atque homines perque stultitiam meam
perque tua genua —
Periplectomenvs
Quíd opsecras me?
Sceledrvs
Inscitiae
meae et stultitiae ignoscas. nunc demum scio
me fuisse excordem, caecum, incogitabilem.
nam Philocomasium eccam intus.
545
Periplectomenvs
Quid nunc, furcifer?
vidistin ambas?
Sceledrvs
Vidi.
Periplectomenvs
Erum exhibeas volo.
Sceledrvs
Meruisse equidem me maxumum fateor malum,
et tuae fecisse me hospitae aio iniuriam;
sed meam esse erilem concubinam censui,
cui me custodem erus addidit miles meus.
550
nam ex uno puteo similior numquam potis
aqua aquai sumi quam haec est atque ista hospita.
et me despexe ad te per impluvium tuom
fateor.
Periplectomenvs
Quid ni fateare, ego quod viderim?
et ibi osculantem meum hospitem cum ista hospita
555
vidisti?
Sceledrvs
Vidi (cur negem quod viderim?),
sed Philocomasium me vidisse censui.
Periplectomenvs
Ratun istic me hominem esse omnium minimi preti,
si ego me sciente paterer vicino meo
eam fieri apud me tam insignite iniuriam?
560
Sceledrvs
Nunc demum a me insipienter factum esse arbitror,
cum rem cognosco; at non malitiose tamen
feci.
Periplectomenvs
Immo indigne; nám hominem servom suos
domitos habere oportet oculos et manus
orationemque.
565
Sceledrvs
Egone si post hunc diem
muttivero, etiam quod egomet certo sciam,
dato excruciandum me: egomet me dedam tibi;
nunc hoc mi ignosce quaeso.
Periplectomenvs
Vincam animum meum,
ne malitiose factum id esse aps te arbitrer.
ignoscam tibi istuc.
570
Sceledrvs
At tibi di faciant bene.
Periplectomenvs
Ne tu hercle, si te di ament, linguam comprimes
posthac, etiam illud quod scies nesciveris
nec videris quod videris.
Sceledrvs
Bene me mones,
ita facere certum est. sed satine
oratus esoratu's?
Periplectomenvs
Abi.
Sceledrvs
Numquid nunc aliud me vis?
575
Periplectomenvs
Ne me noveris.
Sceledrvs
Dedit híc mihi verba. quam benigne gratiam
fecit, ne iratus esset. scio quam rem gerat:
ut miles cum extemplo a foro adveniat domum,
domi cómprehendar. una hic et Palaestrio
me habent venalem: sensi et iam dudum scio.
580
numquam hercle ex ista nassa ego hodie escam petam;
nam iam aliquo aufugiam et me occultabo aliquot dies,
dum haec consilescunt turbae atque irae leniunt.
nam uni satis populo impio merui mali. —
verum tamen dé me quidquid est, ibo hinc domum.
585
Periplectomenvs
Illic hínc abscessit. sat edepol certo scio,
occisam saepe sapere plus multo suem:
quoin id adimatur ne id quod vidit viderit.
nam illius oculi atque aures atque opinio
transfugere ad nos. usque adhuc actum est probe;
590
nimium festivam mulier operam praehibuit.
redeo in senatum rusum; nam Palaestrio
domi nunc apud me est, Sceledrus nunc autemst foris:
frequens senatus poterit nunc haberier.
ibo intro, ne, dum absum, alter sorti defuat. —
595
Miles Gloriosus. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1896.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.