mvp-comment-312-1
Wecklein 1888, p. 292
mvp-comment-312-2
viertes Epeisodion: Vor dem neu eingesetzten Gerichtshof, dem Athena als
ἡγεμών und
εἰσαγωγεύς vorsteht (583), bringen die Erinyen ihre Anklage vor, Apollon legt Zeugnis ab und tritt den Erinyen als Vertreter der Sache des Orestes, die zugleich seine eigene ist, entgegen. Darauf fällen die Areopagiten das Urteil. Athena tritt rechts auf. Ein Herold und ein Trompetenbläser schreiten voraus, Bürger von Athen folgen ihr.
κήρυσσε scil.
σίγα (
Eur. Phoen. 1224
σίγα κηρύξαι στρατῷ
). Der
Schol.
:
ὅρα πῶς τὰ νέων ἔθη ἀναχρονίζει. ἃ γὰρ νῦν γίνε ται, ταῦτα τὴν ᾿Αθηνῶν εἰσήγαγε λέγουσαν. ἐχρῶντο γὰρ τῇ σάλ πιγγι ἀνείργειν τὸ πλῆθος θέλοντες
.
στρατόν: natürlich ist das Volk nur gedacht.
mvp-comment-395-1
Wecklein 1888, p. 301
mvp-comment-395-2
τοιαῦτα, nämlich was nicht deines Amtes ist (
οὐ λαχών 718).
Μοίρας ἔπεισας: das gewöhnliche Asyndeton bei der Erläuterung.
βροτούς, den Admetos, Sohn des Pheres, König von Pherä in Thessalien.
Eur. Alk. 10
ὁσίου γὰρ ἀνδρὸς ὅσιος ὢν ἐτύγχανον, παιδὸς
Φέρητος,
ὃν θανεῖν ἐρρυσάμην,
Μοίρας δολώσας·
ἤνεσαν δέ μοι θεαὶ
Ἄδμητον
ᾅδην τὸν
παραυτίκ'
ἐκφυγεῖν,
ἄλλον διαλλάξαντα τοῖς κάτω νεκρόν. Vgl.
Hom. Β 766
. Die Sage war im Hesiodischen
Ka
τάλογος ausführlich erzählt (Schol. zu
Eur. Alk. 1
).
mvp-comment-396-1
1
mvp-comment-396-2
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-396-3
τὸν σέβοντα: Admetos war ehrerbietig gegen Apollon, als dieser ihm dienen
musste. Zeus hatte nämlich den Asklepios, den Sohn des Apollon, mit dem Blitze getötet (
Ag. 1007
). Im Zorn darüber erschlug Apollon die Kyklopen, die Verfertiger der Blitze, und mufste zur Strafe bei einem sterblichen Manne um Lohn dienen.
Eur. Alk. 3 ff.
τύχοι
: der Optativ, weil der Satz eine allgemeine Vorstellung ausdrückt nach einem Infinitiv. Vgl.
Krüger I § 54, 14, 4
.
mvp-comment-397-1
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-397-2
διανομάς: zu 718.
οἴνῳ: vgl.
Eur. Alk. 32
οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Αδμήτου διακωλύσαι, Μοίρας δολίῳ σφήλαντι τέχνη
; sowie die zu 726 a. St. und das
Schol.
:
οἴνῳ γὰρ ταύτας, φασί, τῶν λογισμῶν ἀπαγαγὼν ἐξῃτήσατο Ἄδμητον, οὕτω μέντοι ὥστε ἀντιδοῦναι ἑαυτοῦ ἕτερον τῷ "Αἵδῃ.
mvp-comment-397-3
2
mvp-comment-398-1
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-398-2
ἐμῇ (fut.)
τὸν
ἰν: 481.
mvp-comment-399-1
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-399-2
λέγεις: bei dir ist es blofse Rede; ich aber werde thatsächlich u. s. w.
mvp-comment-400-1
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-400-2
v,,,unter", nicht,, in den
Augen“, weil
ἄτιμος
rechtlos (ohne Anrecht auf einen Platz irgendwo) bedeutet.
mvp-comment-401-1
Wecklein 1888, p. 302
mvp-comment-401-2
ἐπεὶ
κτἑ.: „Da
du . ., SO will ich zunächst sehen, ob auch diese so denken."
καθιππάζῃ wie 150.
γενέσθαι μένω:
zu 680.