CHORUS
Eumenides. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Volunteer.
Eumenides. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Volunteer.
The Eumenides (OCR draft) (English) (The Eumenides. Theodore Alois Buckley, 1849.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
No corresponding passage available
169. μάντις ὤν , i. e. ‘though a seer,' and thus the last who should have allowed pollution.
174. τόν , Orestes: for Epic form cp. 137, 357.
mvp-comment-83-1 NA: Sequuntur epodica: respondet enim uvyμòs uvyµ@, wyμòs ὠγμῷ, et deinde epodum constituit μυγμὸς ille διπλοῦς ὀξύς, et quae somnians loquitur chorus. Chori nomen versibus 120. 123. 126. 129. 132. praefixum in Rob. Turn. In Ald. versibus 120. 126. In M. personae lineolis distinctae sunt. Omissae personarum notae in G. In Ven. Flor. Farn. versibus 120. 123. 126. 129. praefixum nóλλwv.
mvp-comment-56-1 παρεπιγραφή. τοῦτο δὲ ἐστιν ὁ φησιν ὁ ποιητής (ΙΙ. Δ 20) „αἱ δ᾽ ἐπέμυξαν“. τὸ δὲ (εὐθὺς) ἐγείρεσθαι (ἐγ. (ἀθρόως) Weckl. nach Schol. 140) τὰς παρειμένας ὕπνωι οὐ πιθανόν· κατὰ βραχὺ οὖν ἐκ προσβάσεως τὴν ἔγερσιν ποιήσονται.
mvp-comment-1-1 Wecklein 1888, p. 251
mvp-comment-1-2
Prolog, wenn man das Erwachen der Erinyen 140-178 als Parodos und das zweite Erscheinen derselben 244-275 als Epiparodos gelten läfst. Andernfalls müfste man den Prolog bis zum eigentlichen Auftreten des Chors als der wirklichen Parodos, also 1-243 rechnen. Die Pythia, welche als Greisin (38) sich auf einen Stab stützt, kommt (durch eine Seitenthüre der Hinterwand) aus einem Nebenraume des Tempels zum Haupteingange desselben und verrichtet vor dem Eintritt ein Gebet (30 f.). Sie hat die
χρηστηρία ἐσθής wie Kasandra in Agamemnon (zu
Ag. 774
). Gut bemerkt der
Schol.
:
mvp-comment-69-1 1
mvp-comment-69-2 Wecklein 1888, p. 261
mvp-comment-69-3 Die παρεπιγραφαί geben den äufseren Vorgang an; sie kommen öfter in Handschriften des Aristophanes, bei Tragikern nur hier vor, wie auch die Art der äufseren Handlung vereinzelt steht.