Search the Perseus Catalog for:

View: By Commline

← Previous Next →

λέγεις] You talk (i.e. argue); but I tell you that I, if I fail to get justice, will come again to haunt this land in anger. Sup. 455

καὶ μὴ τυχοῦσαι πράγματος νικηφόρου.

Eur. Phoen. 490

ἃ μὴ κυρήσας τῆς δίκης πειράσομαι δρᾶν.

Schol.

ἐπ᾿ ἀπειλὰς τρέπονται, ἀφεῖσαι τὴν δικαιολογίαν.

Eumenides. Aeschylus. ed. F. A. Paley. Cambridge. 1885.

Current edition Experimental

Commentary on the Eumenides (OCR draft) (English) (Brief English notes on Aeschylus' Eumenides by F. A. Paley, 1885.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (12)

Εὐμενίδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 778-891 focus

str. 1

Χορός

ἰὼ θεοὶ νεώτεροι, παλαιοὺς νόμους

καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.¹

ἐγὼ δ᾽ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος
780

ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ,

ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ

μεθεῖσα καρδίας,² σταλαγμὸν χθονὶ

ἄφορον:³ ἐκ δὲ τοῦ

λειχὴν⁴ ἄφυλλος, ἄτεκνος,
785

ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος

βροτοφθόρους κηλῖδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.⁵

στενάζω; τί ῥέξω;

γελῶμαι:⁶ δύσοιστα.

πολίταις ἔπαθον:
790

ἰὼ μεγάλα τοι κόραι δυστυχεῖς

Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.

793

Ἀθηνᾶ

ἐμοὶ πίθεσθε⁷ μὴ βαρυστόνως φέρειν.

οὐ γὰρ νενίκησθ᾽, ἀλλ᾽ ἰσόψηφος δίκη
795

ἐξῆλθ᾽ ἀληθῶς, οὐκ ἀτιμίᾳ σέθεν:

ἀλλ᾽ ἐκ Διὸς γὰρ λαμπρὰ μαρτύρια παρῆν,

αὐτός θ᾽ ὁ χρήσας⁸ αὐτὸς ἦν ὁ μαρτυρῶν,

ὡς ταῦτ᾽ Ὀρέστην δρῶντα μὴ βλάβας ἔχειν.

ὑμεῖς δὲ μὴ θυμοῦσθε μηδὲ τῇδε γῇ
800

βαρὺν κότον σκήψητε,⁹ μηδ᾽ ἀκαρπίαν

τεύξητ᾽, ἀφεῖσαι †δαιμόνων σταλάγματα,¹⁰¹¹¹²

βρωτῆρας αἰχμὰς σπερμάτων ἀνημέρους.

ἐγὼ γὰρ ὑμῖν πανδίκως ὑπίσχομαι

ἕδρας τε καὶ κευθμῶνας ἐνδίκου χθονὸς
805

λιπαροθρόνοισιν ἡμένας ἐπ᾽ ἐσχάραις

ἕξειν ὑπ᾽ ἀστῶν τῶνδε τιμαλφουμένας.¹³

808

ant. 1

Χορός

ἰὼ θεοὶ νεώτεροι, παλαιοὺς νόμους

καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.¹⁴

ἐγὼ δ᾽ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος
810

ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ,

ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ¹⁵

μεθεῖσα καρδίας, σταλαγμὸν χθονὶ¹⁶

ἄφορον: ἐκ δὲ τοῦ

λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος,¹⁷
815

ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος¹⁸

βροτοφθόρους κηλῖδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.¹⁹

στενάζω; τί ῥέξω;

γελῶμαι: δύσοιστα²⁰

πολίταις ἔπαθον:
820

ἰὼ μεγάλα τοι κόραι δυστυχεῖς

Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.

823

Ἀθηνᾶ

οὐκ ἔστ᾽ ἄτιμοι, μηδ᾽ ὑπερθύμως ἄγαν

θεαὶ βροτῶν στήσητε²¹ δύσκηλον χθόνα.

κἀγὼ πέποιθα Ζηνί, καὶ τί δεῖ λέγειν;
825

καὶ κλῇδας οἶδα δώματος²² μόνη θεῶν,

ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος:

ἀλλ᾽ οὐδὲν αὐτοῦ δεῖ: σὺ δ᾽ εὐπιθὴς²³ ἐμοὶ

γλώσσης ματαίας μὴ ᾽κβάλῃς ἔπη χθονί,²⁴
830

καρπὸν φέροντα πάντα μὴ πράσσειν καλῶς.

κοίμα κελαινοῦ κύματος πικρὸν μένος

ὡς σεμνότιμος καὶ ξυνοικήτωρ ἐμοί:

πολλῆς δὲ χώρας τῆσδ᾽ ἔτ᾽²⁵ ἀκροθίνια

θύη πρὸ παίδων καὶ γαμηλίου τέλους
835

ἔχουσ᾽ ἐς αἰεὶ τόνδ᾽ ἐπαινέσεις λόγον.

837

str. 2

Χορός

ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,

ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς²⁶ οἰκεῖν,

φεῦ, ἀτίετον μύσος.²⁷

πνέω τοι μένος ἅπαντά²⁸ τε κότον.
840

οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

τίς μ᾽ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς;²⁹

θυμὸν ἄιε, μᾶτερ

Νύξ: ἀπὸ γάρ με τι-
845

μᾶν³⁰ δαναιᾶν³¹ θεῶν

δυσπάλαμοι παρ᾽ οὐδὲν ἦραν δόλοι.³²

848

Ἀθηνᾶ

ὀργὰς ξυνοίσω σοι: γεραιτέρα γὰρ εἶ.

καὶ τῷ³³ μὲν <εἶ³⁴> σὺ κάρτ᾽ ἐμοῦ σοφωτέρα,

φρονεῖν δὲ κἀμοὶ Ζεὺς ἔδωκεν οὐ κακῶς.
850

ὑμεῖς δ᾽ ἐς ἀλλόφυλον ἐλθοῦσαι χθόνα

γῆς τῆσδ᾽ ἐρασθήσεσθε: προυννέπω τάδε.

οὑπιρρέων γὰρ τιμιώτερος χρόνος

ἔσται πολίταις τοῖσδε. καὶ σὺ τιμίαν

ἕδραν ἔχουσα πρὸς δόμοις Ἐρεχθέως
855

τεύξει παρ᾽ ἀνδρῶν καὶ γυναικείων στόλων,

ὅσων³⁵ παρ᾽ ἄλλων οὔποτ᾽ ἂν σχέθοις βροτῶν.

σὺ δ᾽ ἐν τόποισι τοῖς ἐμοῖσι μὴ βάλῃς

μήθ᾽ αἱματηρὰς θηγάνας, σπλάγχνων βλάβας

νέων, ἀοίνοις³⁶ ἐμμανεῖς θυμώμασι,
860

μήτ᾽,³⁷ ἐξελοῦσ᾽³⁸ ὡς καρδίαν ἀλεκτόρων,

ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀστοῖσιν ἱδρύσῃς Ἄρη

ἐμφύλιόν τε καὶ πρὸς ἀλλήλους θρασύν.

θυραῖος ἔστω πόλεμος, οὐ μόλις παρών,

ἐν ᾧ τις ἔσται³⁹ δεινὸς εὐκλείας ἔρως:
865

ἐνοικίου δ᾽ ὄρνιθος οὐ λέγω μάχην.

τοιαῦθ᾽ ἑλέσθαι σοι πάρεστιν ἐξ ἐμοῦ,

εὖ δρῶσαν, εὖ πάσχουσαν, εὖ τιμωμένην

χώρας μετασχεῖν τῆσδε θεοφιλεστάτης.

870

ant. 2

Χορός

ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,
870

ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς οἰκεῖν,

φεῦ, ἀτίετον μύσος.

πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.⁴⁰

οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

τίς μ᾽ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς;⁴¹
875

θυμὸν ἄιε, μᾶτερ

Νύξ: ἀπὸ γάρ με τι-

μᾶν δαναιᾶν⁴² θεῶν

δυσπάλαμοι παρ᾽ οὐδὲν ἦραν δόλοι.⁴³
880
881

Ἀθηνᾶ

οὔτοι καμοῦμαί σοι λέγουσα τἀγαθά,

ὡς μήποτ᾽ εἴπῃς πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ

θεὸς παλαιὰ καὶ πολισσούχων βροτῶν

ἄτιμος ἔρρειν τοῦδ᾽ ἀπόξενος πέδου.

ἀλλ᾽ εἰ μὲν ἁγνόν ἐστί σοι Πειθοῦς σέβας,
885

γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον,

σὺ δ᾽ οὖν μένοις ἄν: εἰ δὲ μὴ θέλεις⁴⁴ μένειν,

οὔ τἂν⁴⁵ δικαίως τῇδ᾽ ἐπιρρέποις πόλει

μῆνίν τιν᾽ ἢ κότον τιν᾽ ἢ βλάβην στρατῷ.

ἔξεστι γάρ σοι τῆσδε γαμόρῳ⁴⁶ χθονὸς
890

εἶναι δικαίως ἐς τὸ πᾶν τιμωμένῃ.

Εὐμενίδες Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 778-891 focus

Χορός

ἰὼ θεοὶ νεώτεροι, παλαιοὺς νόμους

καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.

ἐγὼ δʼ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος
780

ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ,

ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ

μεθεῖσα καρδίας, σταλαγμὸν χθονὶ

ἄφορον· ἐκ δὲ τοῦ

λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος,
785

ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος

βροτοφθόρους κηλῖδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.

στενάζω· τί ῥέξω;

γελῶμαι πολίταις.

δύσοισθʼ ἅπαθον.
790

ἰὼ μεγάλα τοὶ κόραι δυστυχεῖς

Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.

793

Ἀθηνᾶ

ἐμοὶ πίθεσθε μὴ βαρυστόνως φέρειν.

οὐ γὰρ νενίκησθʼ, ἀλλʼ ἰσόψηφος δίκη
795

ἐξῆλθʼ ἀληθῶς, οὐκ ἀτιμίᾳ σέθεν·

ἀλλʼ ἐκ Διὸς γὰρ λαμπρὰ μαρτύρια παρῆν,

αὐτός θʼ ὁ χρήσας αὐτὸς ἦν ὁ μαρτυρῶν,

ὡς ταῦτʼ Ὀρέστην δρῶντα μὴ βλάβας ἔχειν.

ὑμεῖς δὲ μὴ θυμοῦσθε μηδὲ τῇδε γῇ
800

βαρὺν κότον σκήψητε, μηδʼ ἀκαρπίαν

τεύξητʼ, ἀφεῖσαι δαιμόνων σταλάγματα,

βρωτῆρας αἰχμὰς σπερμάτων ἀνημέρους.

ἐγὼ γὰρ ὑμῖν πανδίκως ὑπίσχομαι

ἕδρας τε καὶ κευθμῶνας ἐνδίκου χθονὸς
805

λιπαροθρόνοισιν ἡμένας ἐπʼ ἐσχάραις

ἕξειν ὑπʼ ἀστῶν τῶνδε τιμαλφουμένας.

808

Χορός

ἰὼ θεοὶ νεώτεροι, παλαιοὺς νόμους

καθιππάσασθε κἀκ χερῶν εἵλεσθέ μου.

ἐγὼ δʼ ἄτιμος ἁ τάλαινα βαρύκοτος
810

ἐν γᾷ τᾷδε, φεῦ,

ἰὸν ἰὸν ἀντιπενθῆ

μεθεῖσα καρδίας, σταλαγμὸν χθονὶ

ἄφορον· ἐκ δὲ τοῦ

λειχὴν ἄφυλλος, ἄτεκνος,
815

ἰὼ δίκα, πέδον ἐπισύμενος

βροτοφθόρους κηλῖδας ἐν χώρᾳ βαλεῖ.

στενάζω· τί ῥέξω;

γελῶμαι πολίταις·

δύσοισθʼ ἅπαθον.
820

ἰὼ μεγάλα τοι κόραι δυστυχεῖς

Νυκτὸς ἀτιμοπενθεῖς.

823

Ἀθηνᾶ

οὐκ ἔστʼ ἄτιμοι, μηδʼ ὑπερθύμως ἄγαν

θεαὶ βροτῶν κτίσητε δύσκηλον χθόνα.
825

κἀγὼ πέποιθα Ζηνί, καὶ τί δεῖ λέγειν;

καὶ κλῇδας οἶδα δώματος μόνη θεῶν,

ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος·

ἀλλʼ οὐδὲν αὐτοῦ δεῖ· σὺ δʼ εὐπιθὴς ἐμοὶ

γλώσσης ματαίας μὴ ʼκβάλῃς ἔπη χθονί,
830

καρπὸν φέροντα πάντα μὴ πράσσειν καλῶς

κοίμα κελαινοῦ κύματος πικρὸν μένος

ὡς σεμνότιμος καὶ ξυνοικήτωρ ἐμοί·

πολλῆς δὲ χώρας τῆσδʼ ἔτʼ ἀκροθίνια

θύη πρὸ παίδων καὶ γαμηλίου τέλους
835

ἔχουσʼ ἐς αἰεὶ τόνδʼ ἐπαινέσεις λόγον.

837

Χορός

ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,

ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς οἰκεῖν,

φεῦ, ἀτίετον μύσος.

πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
840

οἶ οἶ δᾶ, φεῦ.

τίς μʼ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς ;

θυμὸν ἄιε, μᾶτερ

Νύξ· ἀπὸ γάρ με τι-
845

μᾶν δαναιᾶν θεῶν

δυσπάλαμοι παρʼ οὐδὲν ἦραν δόλοι.

848

Ἀθηνᾶ

ὀργὰς ξυνοίσω σοι· γεραιτέρα γὰρ εἶ.

καὶ τῷ μὲν εἶ σὺ κάρτʼ ἐμοῦ σοφωτέρα·

φρονεῖν δὲ κἀμοὶ Ζεὺς ἔδωκεν οὐ κακῶς.
850

ὑμεῖς δʼ ἐς ἀλλόφυλον ἐλθοῦσαι χθόνα

γῆς τῆσδʼ ἐρασθήσεσθε· προυννέπω τάδε.

οὑπιρρέων γὰρ τιμιώτερος χρόνος

ἔσται πολίταις τοῖσδε. καὶ σὺ τιμίαν

ἕδραν ἔχουσα πρὸς δόμοις Ἐρεχθέως
855

τεύξῃ παρʼ ἀνδρῶν καὶ γυναικείων στόλων,

ὅσων παρʼ ἄλλων οὔποτʼ ἂν σχέθοις βροτῶν.

σὺ δʼ ἐν τόποισι τοῖς ἐμοῖσι μὴ βάλῃς

μήθʼ αἱματηρὰς θηγάνας, σπλάγχνων βλάβας

νέων, ἀοίνοις ἐμμανεῖς θυμώμασιν,
860

μήτʼ, ἐξελοῦσʼ ὡς καρδίαν ἀλεκτόρων,

ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀστοῖσιν ἱδρύσῃς Ἄρη

ἐμφύλιόν τε καὶ πρὸς ἀλλήλους θρασύν.

θυραῖος ἔστω πόλεμος, οὐ μόλις παρών,

ἐν ᾧ τις ἔσται δεινὸς εὐκλείας ἔρως·
865

ἐνοικίου δʼ ὄρνιθος οὐ λέγω μάχην

τοιαῦθʼ ἑλέσθαι σοι πάρεστιν ἐξ ἐμοῦ,

εὖ δρῶσαν, εὖ πάσχουσαν, εὖ τιμωμένην

χώρας μετασχεῖν τῆσδε θεοφιλεστάτης.

870

Χορός

ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,
870

ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς οἰκεῖν,

φεῦ, ἀτίετον μύσος.

πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.

οἶ οἶ δᾶ, φεῦ.

τίς μʼ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς;
875

θυμὸν ἄιε, μᾶτερ

Νύξ· ἀπὸ γάρ με τι-

μᾶν δαναιᾶν θεῶν

δυσπάλαμοι παρʼ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
880

881

Ἀθηνᾶ

οὔτοι καμοῦμαί σοι λέγουσα τἀγαθά,

ὡς μήποτʼ εἴπῃς πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ

θεὸς παλαιὰ καὶ πολισσούχων βροτῶν

ἄτιμος ἔρρειν τοῦδʼ ἀπόξενος πέδου.

ἀλλʼ εἰ μὲν ἁγνόν ἐστί σοι Πειθοῦς σέβας;
885

γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον,

σὺ δʼ οὖν μένοις ἄν· εἰ δὲ μὴ θέλεις μένειν,

οὔ τἂν δικαίως τῇδʼ ἐπιρρέποις πόλει

μῆνίν τινʼ ἢ κότον τινʼ ἢ βλάβην στρατῷ.

ἔξεστι γάρ σοι τῆσδε γαμόρῳ χθονὸς
890

εἶναι δικαίως ἐς τὸ πᾶν τιμωμένῃ.

Εὐμενίδες (1518 edition; OCR draft) Experimental (Aeschylus, Eumenides, 1518 edition. VLM-assisted OCR with native lineation and automated correspondence to the Smyth edition.) — 711 focus

Χορὸς Εὐμενίδων

καὶ μὴν βαρεῖαν, τήν δ' ὁμιλίαν χθονὸς,

ξύμβουλος εἰμὶ, μὴ δαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἀγώ τε χρησμοὺς, τοὺς ἐμούς τε, καὶ διὸς,

ταρβεῖν κελεύω, μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι,

Χορὸς Εὐμενίδων

ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις.
645

μαντεῖα δ' οὐκ ἔθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ μένων

Ἀπόλλων

ἦ καὶ πατὴρ τισφάλλεται βουλευμάτων.

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς ἰξίονος.

Χορὸς Εὐμενίδων

λέγεις, ἐγὼ δὲ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρα τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν,
650

Ἀπόλλων

ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις,

θεοῖς ἄτιμος εἶ σὺ, νικήσω δ' ἐγὼ,

Χορὸς Εὐμενίδων

τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ φέρητος ἐν δόμοις,

μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν.
655

Ἀπόλλων

ἄλλως τε πάντως χ’ ὡς τε δεόμενος τύχοι;

Χορὸς Εὐμενίδων

σύ τοι παλαιὰς δαίμονας καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς,

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ’ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος.

ἐμῇ ὂν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσι βαρὺ,
660

Χορὸς Εὐμενίδων

ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν νέος

δίκης γενέσθαι τῆσδ’ ἐπήκοος μένω.

ὡς ἀμφίβολος ἔσα θυμοῦσθαι πόλει.

Ἀθηνᾶ

ἐμὸν τόδ’ ἔργον λοισθίαν κρῖναι δίκην.

ψῆφον δ’ ὀρέστῃ τήνδ’ ἐγὼ προσθήσομαι.
665

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἣ μ’ ἐγείνατο.

τό δ’ ἄρσεν αἰνῶ πάντα πλὴν γάμου τυχεῖν.

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ’ εἰμὶ τοῦ πατρός.

ὕτω γυναικὸς καὶ προτιμήσω μόρον,

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
670

νικᾷ δ’ ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκ βάλλεθ’ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν, τοῦτ’ ἐπέσταλται τέλος.

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Εὐμενίδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 711 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰν διανομὴν καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἢ μ᾽ ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
740

νικᾷ δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Εὐμενίδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 711 focus

Χορός

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς
705

ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,

μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

Ἀπόλλων

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προςτροπαῖς Ἰξίονος;
710

Χορός

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

Ἀπόλλων

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

Χορός

τοιαῦτα δράσας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις
715

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

Χορός

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.
720

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ', οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος,

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

Χορός

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆςδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.
725

Ἀθηνᾶ

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προςθήσομαι.

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἡ μ' ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.
730

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον,

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.

νικᾷ δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.
735

ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 711 focus

ΧΟ.

Καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

Κἄγωγε Κἀγώ τε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

Ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ' οὐκέθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων μένων.

ΑΠ.

Ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ.

Λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

Ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ' ἐγώ.

ΧΟ.

Τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

Οὔκουν οὐκοῦν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι ;

ΧΟ.

Σύ τοι παλαιὰς διανομὰς δαίμονας καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

Σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

Ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν -βύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ' ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος -βολος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

Ἐμὸν τόδ' ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ' ἐγὼ προσθήσομαι·
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο,

ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ

[ΟΡ.]

τὸ δ' ἄρσεν αἰνῶ πάντα — πλὴν γάμου τυχεῖν —

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ' εἰμὶ τοῦ πατρός·

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
740

Νικᾷ δ' Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

Ἐκβάλλεθ' ὡς τάχιστα τευχέων πάλους

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ' ἐπέσταλται τέλος.

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Εὐμενίδες. Arthur Sidgwick, 1887.) — 711 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

¹

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δέ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης,

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽, οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος,

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

ἐμὸν τόδ' ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην

ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο·

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον,
740

νικᾷ δ' Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκβάλλεθ' ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

²

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Εὐμενίδες. N. Wecklein, 1885.) — 711 focus

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.
715

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.

ΑΠ.

ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων
720

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.
725

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔχουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας
730

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

¹²³

αἰδουμένους αἰδουμένους αἰδουμένοισ κἄγωγε κἄγωγε κάγώγε κἀγὼ τε νέμων νέμων μένων ⁴ ⁵ οὔχουν οὐκοῦν πάντως πάντωσ (ωσ in ras.) χὤτε χ᾽ ὦτε διανομὰς διανομὰς δαίμονασ ἐχθροῖσιν ἐχθροῖσι

44 AESCHYLI

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,
735

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,
740

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.

νικᾷ δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους
745

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

ΟΡ.

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Εὐμενίδες. Martin L. West, 1990.) — 711 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονός

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ’ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ’ οὐκέθ’ ἁγνὰ μαντεύσηι νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώραι τῆιδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ’ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

¹²³⁴⁵

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνωι παρηπάφησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῆι τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζηι με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ὀρέστηι τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
735

μήτηρ γὰρ οὔτίς ἐστιν ἣ μ᾽ ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα (πλὴν γάμου τυχεῖν)

ἅπαντι θυμῶι, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός·

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον·
740

νικᾶι δ᾽ Ὀρέστης κἂν ἰσόψηφον κριθῆι.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

Aeschyli Eumenides (OCR draft) Experimental (Aeschyli Eumenides. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 711 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονός

Σύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διός

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Testim.:

689 Et. Gud. p. 190 de Stef. "Ἄρειος πάγος .... ἢ ὥς φησιν Αἰσ. ὅτι αἱ ᾿Αμαζόνες ἐπὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον ἐστρατεύσαντο ῎Αρει θύουσαι (῎Αρεως οὖσαι corr. de Stefani)

694 Diogenian. III 55 Zenob. II 76 (e Diog. interpol.) Suid. βορβοροτάραξις· “βορβόρωι ὕδωρ - ποτόν” ἐπὶ τῶν τὰ κάλλιστα μιγνύντων αἰσχίστοις.

Actio:

711-730 iudices surgunt, ad urnas accedunt, calculum suum quisque ita in alteram utram iaciunt, ut distingui nequeat.

Apparatus Criticus

τό τόδ'¹ πικραινόντων -βαιν. corr. Valckenaer.² δ᾽ θ' μήτ᾽ μηδέ σέβειν σέβειν σέθεν [τε]³ οὔτις οὔποτ᾿ Σκύθηισιν Σκύθαισιν ἐγρηγορὸς ἐγρήγορον αἰδουμένους αἰδουμένοις αἰρουμένοις corr. Canter κἄγωγε κἀγώ τε

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσηι νέμων.

ΑΠ.

ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ιξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώραι τῆιδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνωι παρηπάφησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῆι τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζηι με πρεσβύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΑΘ.

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ορέστηι τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἡ μ᾽ ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῶι, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
740

νικᾶι δ᾽ Ορέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῆι.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Greek text of Aeschylus' Eumenides, edited by F. A. Paley, 1885.) — 711 focus

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
685

μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει μένων.

Ἀπόλλων

ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ιξίονος ;

Χορός

λέγεις· ἐγὼ δὲ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης,

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
690

Ἀπόλλων

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

Χορός

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
695

ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι;

Χορός

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἶνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ᾽, οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος,

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
700

Χορός

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Ἀθηνᾶ

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ορέστῃ τήνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
705

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἡ μ᾽ ἐγείνατο·

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον,
710

νικᾷ δ᾽ Ορέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

Ὀρέστης

Εὐμενίδες (OCR draft) Experimental (Greek text of Aeschylus' Eumenides, edited by Friedrich Blass, 1907.) — 711 focus

καὶ μὴν βαρεῖαν τῆνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσηι νέμων.

Ἀπόλλων

ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

Χορός

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾶι τῆιδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

Ἀπόλλων

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

Χορός

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὔτε δεόμενος τύχοι;

Χορός

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνωι παρηπάφησας ἀρχαίας θεάς.

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῆι τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

Χορός

ἐπεὶ καθιππάζηι με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Ἀθηνᾶ

ἐμὸν τόδ᾽ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ᾽ Ὀρέστηι τῆνδ᾽ ἐγὼ προσθήσομαι.
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἢ μ᾿ ἐγείνατο,

τὸ δ᾽ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

ἅπαντι θυμῶι, κάρτα δ᾽ εἰμὶ τοῦ πατρός.

οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.
740

νικᾶι δ᾽ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῆι.

ἐκβάλλεθ᾽ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους

ὅσοις δικαστῶν τοῦτ᾽ ἐπέσταλται τέλος.

Ὀρέστης

Translations (10)

Eumenides Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 778-890 focus

Chorus

Younger gods, you have ridden down the ancient laws and have taken them from my hands!¹

And I—dishonored, unhappy, deeply angry—on this land, alas, I will release venom from my heart, venom in return for my grief, drops that the land cannot endure. From it,
780

a blight that destroys leaves, destroys children—a just return—speeding over the plain, will cast infection on the land to ruin mortals. I groan aloud. What shall I do? I am mocked by the people.
785

What I have suffered is unbearable. Ah, cruel indeed are the wrongs of the daughters of Night, mourning over dishonor!
790

793

Athena

Be persuaded by me not to bear it with heavy lament.

For you have not been defeated; the trial resulted fairly in an equal vote, without disgrace to you; but clear testimony from Zeus was present, and he himself who spoke the oracle himself gave witness that Orestes should not suffer harm for his deed.
795

Do not be angry, do not hurl your heavy rage on this land, or cause barrenness, letting loose drops whose savage spirit will devour the seed. For I promise you most sacredly that you will have
800

a cavernous sanctuary in a righteous land, where you will sit on shining thrones at your hearths, worshipped with honor by my citizens here.
805

808

Chorus

Younger gods, you have ridden down the ancient laws and have taken them from my hands!

And I—dishonored, unhappy, deeply angry—on this land, alas, I will release venom from my heart, venom in return for my grief, drops that the land cannot endure. From it a blight
810

that destroys leaves, destroys children—a just return—speeding over the plain, will cast infection on the land to ruin mortals. I groan aloud. What shall I do? I am mocked by the people.
815

What I have suffered is unbearable. Ah, cruel indeed are the wrongs of the daughters of Night, mourning over dishonor!
820

823

Athena

You are not dishonored; so, although you are goddesses, do not, in excessive rage,

blight past all cure a land of mortals. I also rely on Zeus—what need is there to mention that?—and I alone of the gods know the keys to the house where his thunderbolt is sealed. But there is no need of that. So yield to my persuasion
825

and do not hurl the words of a reckless tongue against the land, that all things bearing fruit will not prosper. Calm the black wave’s bitter anger, since you will receive proud honors and will live with me. And when you have the first-fruits of this great land forever,
830

offerings on behalf of children and of marriage rites, you will praise my counsel.
835

837

Chorus

For me to suffer this, alas! For me, with ancient wisdom, to live beneath the earth, alas, without honor, unclean!

I am breathing fury and utter rage. Oh, oh, the shame of it! What anguish steals into my breast! Hear my anger, mother
840

Night; for the deceptions of the gods, hard to fight, have deprived me of my ancient honors, bringing me to nothing.
845

848

Athena

I will endure your anger, for you are older, and in that respect you are surely wiser than I;

yet Zeus has given me, too, no mean understanding. But as for you, if you go to a foreign land, you will come to love this land—I forewarn you. For time, flowing on, will bring greater honor to these citizens. And you,
850

having a seat of honor at the house of Erechtheus, will obtain from hosts of men and women more than you could ever win from other mortals. So do not cast on my realm keen incentives to bloodshed, harmful to young hearts,
855

maddening them with a fury not of wine; and do not, as if taking the heart out of fighting cocks, plant in my people the spirit of tribal war and boldness against each other. Let their war be with foreign enemies, and without stint for one
860

in whom there will be a terrible passion for glory; but I say there will be no battling of birds within the home. It is possible for you to choose such things from me: bestowing good, receiving good, well honored in this land that is most beloved to the gods.
865

870

Chorus

For me to suffer this, alas! For me, with ancient wisdom, to live beneath the earth, alas, without honor, unclean! I am breathing fury and utter rage. Oh, oh the shame of it!
870

What anguish steals into my breast! Hear my anger, mother Night; for the deceptions of the gods, hard to fight, have deprived me of my ancient honors, bringing me to nothing.
875

881

Athena

No, I will not grow tired of telling you about these good things, so you will never be able to say that you, an ancient goddess, were cast out, dishonored and banished, from this land by me, a younger goddess, and by the mortal guardians of my city.

But if you give holy reverence to Persuasion, the sweetness and charm of my tongue, then you might remain. But if you are not willing to stay, then surely it would be unjust for you to inflict on this city any wrath or rage or harm to the people.
885

For it is possible for you to have a share of the land justly, with full honors.
890

The Eumenides (OCR draft) Experimental (The Eumenides. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 711 focus

And yet I counsel you by no means to dishonour this dire band of [the infernal] region.

APOLLO

And I, for my part, bid you fear both my oracles and those of Jove, nor to render them fruitless.

CHORUS

But you regard matters of bloodshed, not having been allotted such office; and no longer remaining here will you utter pure oracles.

APOLLO

Was my father, too, in any way mistaken in his counsels in the supplication of Ixion, for the first slaughter?

CHORUS

Say on: but I, not having obtained my justice, will heavily again haunt this land.

APOLLO

But both among the young and the old gods you are unhonoured: but I shall prevail.

CHORUS

Such things you did also in the house of Pheres 4

, and persuaded the Fates to make mortals free from death.

APOLLO

Is it not just to do good to him who reveres you, especially when he may chance to be in need of it?

CHORUS

You indeed having overcome the old deities, deceived with wine, the ancient goddesses.

APOLLO

You indeed presently, not having the end of your cause, shall vomit your poison, by no means hurtful to your enemies.

CHORUS

Since you, a youth, are riding down me in years, I will remain auditor of this cause, as being doubtful whether I should be enraged at the city.

MINERVA

This is my business, that I last determine the cause; but I will add this 1

, my vote, in favour of Orestes: for there is no mother who produced me. But I praise the male in all things, save in obtaining marriage, with all my soul; and I am entirely on my father's side. Thus I will not set higher price on the fate of a woman who slew her husband, the lord of the house. But Orestes prevails, even if he be judged with equal votes. Cast out the lots from the vessel as quickly as possible, you to whom of the judges this office has been assigned.

ORESTES

LES EUMÉNIDES (OCR draft) Experimental (LES EUMÉNIDES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 711 focus

res- pectant votre serment. J'ai dit.

Les juges se lèvent et se dirigent vers les urnes.

LE CORYPHÉE.

Prenez garde ! ma présence sera lourde à ce pays : je vous le conseille, n'en méprisez pas la menace.

APOLLON.

Et moi, je vous dis : mes oracles sont ceux de Zeus; craignez d'en détruire le fruit.

LE CORYPHÉE.

Les causes de sang ne sont point de ton lot : pourquoi les prends-tu à cœur ? Tu n'auras plus la bouche pure pour dispenser tes oracles.

APOLLON.

Mon père alors s'est trompé en ses calculs, le jour où Ixion, le premier meurtrier, vint à lui en suppliant ?

LE CORYPHÉE.

C'est toi qui l'as dit ¹ ! — Mais, moi, si
je n'ai pas gain de cause, ce pays en retour sentira le poids de ma présence ici.

APOLLON.

Dieux nouveaux ou dieux anciens, nul ne t'honore : c'est moi qui triompherai !

LE CORYPHÉE.

C'est ainsi que tu en agis déjà dans le palais de Phérès ² : tu persuadas les Parques de rendre immortels des humains.

APOLLON.

N'est-il pas naturel d'obliger qui vous honore, surtout à l'heure où il en a besoin ?

LE CORYPHÉE.

C'est toi qui déchiras l'antique par- tage et usas du vin pour tromper d'antiques déesses.

APOLLON.

C'est toi qui, bientôt, frustrée de l'arrêt
attendu, ne cracheras plus qu'impuissant venin sur tes ennemis.

LE CORYPHÉE.

Tu te plais à écraser, jeune dieu, notre vieillesse : soit ! j'attends d'ouïr l'arrêt et retiens jusque-là mon courroux contre ce pays.

ATHÉNA.

C'est à moi qu'il appartient de prononcer la dernière. Je joindrai mon suffrage à ceux qui vont à

LES EUMÉNIDES

[ORESTE]

Oreste. Je n'ai point eu de mère pour me mettre au monde. Mon cœur toujours — jusqu'à l'hymen du moins — est tout acquis à l'homme : sans réserve je suis pour le père. Dès lors je n'aurai pas d'égard particulier pour la mort
d'une femme qui avait tué l'époux gardien de son foyer. (Elle met son suffrage dans l'urne.) Pour qu'Oreste soit vainqueur, il suffira que les voix se partagent. Faites vite tomber les suffrages des urnes,

The Furies (OCR draft) Experimental (The Furies. Robert Potter, 1779.) — 711 focus

Nor of their honours rob this train, whoſe pow'r

Is dreadful in the drear abodes below,

APOLLO.

And be my oracles, the voice of Jove,
800

Rever'd, nor ſeek to move their firm decree.

CHORUS.

Beyond thy charge protecting deeds of blood,

Nor reverend are thy oracles, nor pure,

APOLLO.

Think of the expiation, which of old

Ixion made for blood: wilt thou arraign
805

My father's councils there? Or ſlept his wiſdom?

CHORUS.

Thou ſay'ſt it: but if juſtice fails me here,

This land ſhall feel the terrors of my vengeance.

APOLLO.

Unhonour'd thou by ev'ry pow'r of Heav'n,

Or young, or old, to triumph here is mine.
810

CHORUS.

Such in the houſe of Pheres f

were thy deeds,

When, won by thy alluring voice, the Fates

On mortal man confer'd immortal honours.

APOLLO.

To aid, to grace the pious, when their pray'rs

Rightly invoke our influence, is juſt.
815

CHORUS.

What, haſt thou cruſh'd the pow'r of ancient Fate,

And wou'dſt thou now delude our honour'd age?

APOLLO.

Soon ſhall thy malice, baffled in this cauſe,

Shed its black venom harmleſs to thy foes.

CHORUS.

Since thy proud youth inſults my hoary years,
820

I wait th' event in ſilence, and ſuſpend

The fury of my vengeance on this city.

MINERVA.

Laſt to give ſuffrage in this cauſe is mine:

In favour of Oreſtes ſhall I add

My vote: for as no mother gave me birth,
825

My grace in all things, ſave the nuptial rites,

Attends the male, as from my fire I drew

The vigour of my ſoul. No woman's fate

Stain'd with her husband's blood, whom nature

form'd
830

Lord of his houſe, finds partial preference here.

Oreſtes, if the number of the votes

Be equal, is abſolv'd.

Now from the urn

Let thoſe among the Judges, to whoſe honour
835

This office is aſſign'd, draw forth the lots.

ORESTES.

Eschilo, Le Eumenidi: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Eumenidi: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 711 focus

darà sentenza, qui dove le Amazzoni

725

posero campo e tende, allorché l'odio

contro Teseo le spinse a guerra, ed esse,

di fronte alla città, questa munirono

di torri eccelsa rocca, ed immolarono

vittime ad Are: onde la rupe ancora

730

d'Arëopàgo ha nome. Esso il rispetto

ed il timore ai cittadini in cuore

indurrà, che non mai, né dí, né notte,

violino giustizia, e che le leggi,

d'Atene i cittadini mai non mutino:

735

ché, se di fango e umor' fracidi, l'onda

limpida inquini, ber piú non la puoi.

Vita consiglio ai cittadini miei

né senza freno, né servil: né lungi

dalla città si scacci ogni timore:

740

qual uom giusto sarà, se nulla teme?

Voi temetelo dunque e rispettatelo:

esso schermo dell'Attica sarà,

e salute d'Atene; e alcun degli uomini

il simile non ha, né fra gli Sciti,

745

né di Pelope il suol: tale consesso,

venerando severo incorruttibile

della terra d'Atene propugnacolo,

vigile su chi dorme, io stabilisco.

Questo ammonisco ai cittadini miei

750

Aeschylus, Eumenides: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Eumenides: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 711 focus

Attamen hunc cœtum terræ

Conſultor ſum nequaquam ignominia afficere.

Ap.

Et ego oracula mea & Iouis

Timere iubeo, neq; ſterilia condere.

Cho.

Sed ſanguinolenta facta non aſſecutus colis.
680

Vaticinationes non amplius castas uaticinaberis manens.

Ap.

Certè pater fallitur conſilijs,

Primis cædibus Ixionibus.

Cho.

Dicis. ego non aſsecuta iuſticiam

Cum atroci regione conuerſabor rurſum.
685

Ap.

Sed cum iuuenibus & ſenibus

Dijs honoris expers eris, ego uerò uincam.

Cho.

Talia patraſti & Pheretus in ædibus.

Moiras ſecisti iugulari.

Ap.

Nempe iuſtum colentem beneficijs afficere,
690

Aliis tanquam indigens eſset.

Cho.

Tu antiquas dæmonas corrupiſti,

Vino fefelliſti antiquas deas.

Ap.

Tu uerò non fortè habens cauſæ finem,

Mihi ſtilum nihil grauem inimicis.
695

Cho.

Postquam equitat iuuenis contra me uetulam,

Expecto ſubditum eſse iuſticiæ,

Tanqnam ambigua exiſtens iraſcor urbi.

Mi.

Meum opus eſt ultimam in cauſam iudicare.

Suffragium hoc ego Oreſti proponam.
700

Mater enim non illa eſt quæ me genuit.

Marem laudo ubique præterquam ſi ducat uxorem

Omni animo admodum ſum patris.

Sic præfero mulieris mortem,

Virum interficientis domorum ſpeculatorem.
705

Vincit Oreſtes & ſi iudicata ſint eſse æqualia ſuffragia,

Eijciant citò ex urnis ſortes,

Aeschylus, Die Eumeniden: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Eumeniden: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 711 focus

Ich rat' euch, tretet unsrer Würde nicht zu nah,

wir können eurem Lande leicht gefährlich sein.

Apollon.

Ich aber heiſs' euch meinen Spruch, den Spruch des

Zeus

bedenken, nicht ihm rauben der Erfüllung Frucht.

Chorführerin.

715 Du mischst dich in Bluthändel unberufen ein.

Wahrsagen wirst du künftig von entweihtem Thron.

Apollon.

Ging auch des Vaters Weisheit fehl, als er die Hand

Ixions sühnte, die das erste Blut vergofs?

Chorführerin.

Du sagst es. Wenn ich nicht mein Recht bekomme, fällt

720 Heimsuchung meiner Strafe schwer auf dieses Land.

Apollon.

Nein, deine Würde gilt bei allen Göttern nichts,

den jungen und den alten. Siegen werden wir.

Chorführerin.

So triebst du's bei Admetos mit den Schicksalsfrau'n,

vom Tod zu lösen einen Menschen zwangst du sie.

Apollon.

725 Dem frommen Freunde beizustehn ist Recht und

Pflicht,

zu jeder Stunde, vollends wenn die Not ihn drängt.

Chorführerin.

Du warst es, der der alten Ordnung Gang gestört,

mit Wein die Urgewalten überlistet hat.

Apollon.

Du bist's, die abgewiesen, wenn das Urteil fällt,

730 ohnmächt'gen Geifer wider ihre Gegner speit.

Chorführerin.

Mit Füssen treten will dein junger Übermut

die Greisin? Warten will ich, was das Urteil bringt,

noch schwankend, ob ich diesem Lande zürnen muſs.

Die Richter haben nun abgestimmt und ihre Plätze wieder eingenommen.

Athena.

Nun ist's an mir; die letzte Stimme geb' ich ab,

735 und zu Orestes' Gunsten werf' ich diesen Stein.

Ich habe keine Mutter; mich gebar kein Weib.

Nur nicht als Gatte, sonst in allem hat der Mann

mein ganzes Herz: des Vaters bin ich durch und durch.

Drum hat für mich der Tod des Weibes, die den Mann

740 erschlug, den Herrn des Hauses, minderes Gewicht.

Und auch der Stimmen Gleichheit macht Orestes frei.

Athena.

Nun rasch, ihr Richter, welchen dieser Auftrag ward,

die Stimmen schüttet aus den beiden Urnen aus.

Zwei Richter schütten die Urnen aus und sondern die Stimmsteine je auf einem Brett.

Orestes.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Furies — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 711 focus

I rede ye well, beware! nor put to shame,

In aught, this grievous company of hell.

Apollo.

I too would warn you, fear mine oracles—

From Zeus they are,—nor make them void of fruit.
825

Chorus.

Presumptuous is thy claim, blood-guilt to judge,

And false henceforth thine oracles shall be.

Apollo.

Failed then the counsels of my sire, when turned

Ixion, first of slayers, to his side?

Chorus.

These are but words; but I, if justice fail me,
830

Will haunt this land in grim and deadly deed.

Apollo.

Scorn of the younger and the elder gods

Art thou: 'tis I that shall prevail anon.

Chorus.

Thus didst thou too of old in Pheres' halls,

O'erreaching Fate to make a mortal deathless.
835

Apollo.

Was it not well, my worshipper to aid,

Then most of all when hardest was the need?

Chorus.

I say thou didst annul the lots of life,

Cheating with wine the deities of eld.

Apollo.

I say thou shalt anon, thy pleadings foiled,
840

Spit venom vainly on thine enemies.

Chorus.

Since this young god o'errides mine ancient right

I tarry but to claim your law, not knowing

If wrath of mine shall blast your state or spare.

Athena.

Mine is the right to add the final vote,
845

And I award it to Orestes' cause.

For me no mother bore within her womb,

And, save for wedlock evermore eschewed,

I vouch myself the champion of the man,

Not of the woman, yea, with all my soul,—
850

In heart, as birth, a father's child alone.

Thus will I not too heinously regard

A woman's death who did her husband slay,

The guardian of her home; and if the votes

Equal do fall, Orestes shall prevail.
855

Ye of the judges who are named thereto,

Swiftly shake forth the lots from either urn.

[ Two judges come forward, one to each urn.

Orestes.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 711 focus

Doch will ich rathen, uns, den unheildrohenden

Genossen eures Landes, ja kein Leid zu thun.

Apollon.

Und ich gebiet' euch, meinen Ausspruch und des Zeus'

Ausspruch zu scheuen, daß er nicht fruchtlos verhallt.

Die Chorführerin.
(Zu Apollon.)

Ganz unberufen übst du hier ein blutig Amt;
685

Unrein, verweilst du länger, ist dein Spruch hinfort.

Apollon.

So fehlte wohl mein Vater auch in seinem Rath,

Als er Ixions ersten Mord entsündigte?

Die Chorführerin.

Du sagst es. Ich, erlang' ich nicht mein volles Recht,

Mit schwerem Unheil kehr' ich einst in's Land zurück.
690

Apollon.

Doch weder bei den jüngern noch den älteren

Gottheiten ehrt man deine Macht; mein wird der Sieg.

Die Chorführerin.

In Pheres' Hause thatest du das Gleiche, zwangst

Den Schicksalsmächten Leben ab für Sterbliche.

Apollon.

Wär's nicht gerecht, dem Götterfreunde wohlzuthun,
695

Vor Allem wenn er schwerbedrängt um Hülfe fleht?

Die Chorführerin.

Du stürztest, traun, der alten Urgottheiten Macht,

Du hast mit Wein die greisen Götterfraun berückt.

Apollon.

Bald wirst du wahrlich, wenn du nicht im Streite siegst,

Den Geifer sprudeln, der die Feinde nicht verlegt.
700

Die Chorführerin.

Da du, so jung, mich Greisin höhnend niedertrittst,

So harr' ich, bis die Richter ihren Spruch gefällt,

Noch zweifelnd, ob ich grollen soll den Bürgern hier.

Athene.

Mir liegt die Schlußentscheidung ob in diesem Streit,

Und für Orestes leg' ich diesen Stein hinzu.
705
(Sie nimmt einen Stimmstein, den sie in der Hand behält.)

Denn keine Mutter wurde mir, die mich gebar;

Den Männern bin ich zugewandt mit Herz und Sinn,

Nur nicht zur Ehe; denn im Vater leb' ich nur.

Drum acht' ich minder sträflich auch des Weibes Mord,

Das ihn, den Mann, erschlagen, der dem Haus gebot.
710

Es siegt Orestes, ständen auch die Stimmen gleich.

So schüttet aus der Urne flugs die Loose nun,

Ihr Richter, denen dieses Amt geboten ist!

(Die Steine werden aus der Urne geschüttet und gezählt.)

Orestes.

English (Smyth; revised Bannon and Nagy, CHS) (OCR draft) Experimental (CHS Primary Sources revision of Herbert Weir Smyth’s translation by Cynthia Bannon and Gregory Nagy, with transliterated Greek terms tagged and aligned to the Smyth edition.)

No corresponding passage available

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορὸς Εὐμενίδων καὶ μὴν βαρεῖαν, τήν δ' ὁμιλίαν χθονὸς, ξύμβουλος εἰμὶ, μὴ δαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων κἀγώ τε χρησμοὺς, τοὺς ἐμούς τε, καὶ διὸς, ταρβεῖν κελεύω, μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι,

Χορὸς Εὐμενίδων ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις. 645 μαντεῖα δ' οὐκ ἔθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ μένων

Ἀπόλλων ἦ καὶ πατὴρ τισφάλλεται βουλευμάτων. πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς ἰξίονος.

Χορὸς Εὐμενίδων λέγεις, ἐγὼ δὲ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρα τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν, 650

Ἀπόλλων ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις, θεοῖς ἄτιμος εἶ σὺ, νικήσω δ' ἐγὼ,

Χορὸς Εὐμενίδων τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ φέρητος ἐν δόμοις, μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν. 655

Ἀπόλλων ἄλλως τε πάντως χ’ ὡς τε δεόμενος τύχοι;

Χορὸς Εὐμενίδων σύ τοι παλαιὰς δαίμονας καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς,

Ἀπόλλων σύ τοι τάχ’ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος. ἐμῇ ὂν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσι βαρὺ, 660

Χορὸς Εὐμενίδων ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν νέος δίκης γενέσθαι τῆσδ’ ἐπήκοος μένω. ὡς ἀμφίβολος ἔσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΧΟ. καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ. κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ. ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις, 715 μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ. ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ. λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν. 720

ΑΠ. ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ. τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις· Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ. οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν, 725 ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ. σύ τοι παλαιὰν διανομὴν καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ. σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν. 730

ΧΟ. ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω, ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Χορός καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς 705 ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις, μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

Ἀπόλλων ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προςτροπαῖς Ἰξίονος; 710

Χορός λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

Ἀπόλλων ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

Χορός τοιαῦτα δράσας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις 715 Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν, ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

Χορός σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς. 720

Ἀπόλλων σύ τοι τάχ', οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος, ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

Χορός ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβύτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆςδ᾽ ἐπήκοος μένω, ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει. 725

ΧΟ. Καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ. Κἄγωγε Κἀγώ τε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ. Ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις, 715 μαντεῖα δ' οὐκέθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων μένων.

ΑΠ. Ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ. Λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρᾳ τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν. 720

ΑΠ. Ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ' ἐγώ.

ΧΟ. Τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις· Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ. Οὔκουν οὐκοῦν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν, 725 ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι ;

ΧΟ. Σύ τοι παλαιὰς διανομὰς δαίμονας καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ. Σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν. 730

ΧΟ. Ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν -βύτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆσδ' ἐπήκοος μένω, ὡς ἀμφίβουλος -βολος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ. Ἐμὸν τόδ' ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην· ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ' ἐγὼ προσθήσομαι· 735 μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο,

ΧΟ. καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ. κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι. 1

ΧΟ. ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις, 715 μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ. ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ. λέγεις· ἐγὼ δέ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης, βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν. 720

ΑΠ. ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ. τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις· Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ. οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν, 725 ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ. σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ. σύ τοι τάχ᾽, οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος, ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν. 730

ΧΟ. ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω, ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι. 715

ΑΠ. κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ. ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις, μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.

ΑΠ. ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων 720 πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ. λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

ΑΠ. ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ. 725

ΧΟ. τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις· Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ. οὔχουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν, ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ. σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας 730 οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ. σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

ΧΟ. ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος, δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω, 735 ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΟΡ.

ΧΟ. καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονός ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ. κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ. ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ’ οὐ λαχὼν σέβεις, 715 μαντεῖα δ’ οὐκέθ’ ἁγνὰ μαντεύσηι νέμων.

ΑΠ. ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ. λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης βαρεῖα χώραι τῆιδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν. 720

ΑΠ. ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ. τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις· Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ. οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ’ εὐεργετεῖν, 725 ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

Χορὸς Εὐμενίδων

καὶ μὴν βαρεῖαν, τήν δ' ὁμιλίαν χθονὸς,

ξύμβουλος εἰμὶ, μὴ δαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἀγώ τε χρησμοὺς, τοὺς ἐμούς τε, καὶ διὸς,

ταρβεῖν κελεύω, μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι,

Χορὸς Εὐμενίδων

ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις.
645

μαντεῖα δ' οὐκ ἔθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ μένων

Ἀπόλλων

ἦ καὶ πατὴρ τισφάλλεται βουλευμάτων.

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς ἰξίονος.

Χορὸς Εὐμενίδων

λέγεις, ἐγὼ δὲ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρα τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν,
650

Ἀπόλλων

ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις,

θεοῖς ἄτιμος εἶ σὺ, νικήσω δ' ἐγὼ,

Χορὸς Εὐμενίδων

τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ φέρητος ἐν δόμοις,

μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν.
655

Ἀπόλλων

ἄλλως τε πάντως χ’ ὡς τε δεόμενος τύχοι;

Χορὸς Εὐμενίδων

σύ τοι παλαιὰς δαίμονας καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς,

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ’ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος.

ἐμῇ ὂν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσι βαρὺ,
660

Χορὸς Εὐμενίδων

ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν νέος

δίκης γενέσθαι τῆσδ’ ἐπήκοος μένω.

ὡς ἀμφίβολος ἔσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰν διανομὴν καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Χορός

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς
705

ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,

μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

Ἀπόλλων

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προςτροπαῖς Ἰξίονος;
710

Χορός

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

Ἀπόλλων

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

Χορός

τοιαῦτα δράσας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις
715

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

Χορός

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.
720

Ἀπόλλων

σύ τοι τάχ', οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος,

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

Χορός

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆςδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.
725

ΧΟ.

Καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

Κἄγωγε Κἀγώ τε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ' ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

Ἀλλ' αἱματηρὰ πράγματ' οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ' οὐκέθ' ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων μένων.

ΑΠ.

Ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ.

Λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ' ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

Ἀλλ' ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ' ἐγώ.

ΧΟ.

Τοιαῦτ' ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

Οὔκουν οὐκοῦν δίκαιον τὸν σέβοντ' εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι ;

ΧΟ.

Σύ τοι παλαιὰς διανομὰς δαίμονας καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

Σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

Ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβύτιν -βύτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ' ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος -βολος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Αθ.

Ἐμὸν τόδ' ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην·

ψῆφον δ' Ὀρέστῃ τήνδ' ἐγὼ προσθήσομαι·
735

μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μ' ἐγείνατο,

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ' ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω, μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

¹

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ᾽ οὐκ ἔθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσει νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος ;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δέ, μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης,

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽, οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος,

ἐμεῖ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζει με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονὸς

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.
715

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ᾽ οὐ λαχὼν σέβεις,

μαντεῖα δ᾽ οὐκέθ᾽ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.

ΑΠ.

ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων
720

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώρᾳ τῇδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.
725

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔχουν δίκαιον τὸν σέβοντ᾽ εὐεργετεῖν,

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας
730

οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ' οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,
735

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονός

ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

ΑΠ.

κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

ταρβεῖν κελεύω μηδ᾽ ἀκαρπώτους κτίσαι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ αἱματηρὰ πράγματ’ οὐ λαχὼν σέβεις,
715

μαντεῖα δ’ οὐκέθ’ ἁγνὰ μαντεύσηι νέμων.

ΑΠ.

ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

ΧΟ.

λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

βαρεῖα χώραι τῆιδ᾽ ὁμιλήσω πάλιν.
720

ΑΠ.

ἀλλ᾽ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δ᾽ ἐγώ.

ΧΟ.

τοιαῦτ᾽ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

ΑΠ.

οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντ’ εὐεργετεῖν,
725

ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

ΧΟ.

σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

οἴνωι παρηπάφησας ἀρχαίας θεάς.

ΑΠ.

σύ τοι τάχ᾽ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

ἐμῆι τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.
730

ΧΟ.

ἐπεὶ καθιππάζηι με πρεσβῦτιν νέος,

δίκης γενέσθαι τῆσδ᾽ ἐπήκοος μένω,

ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

ΧΟ.

καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδ᾽ ὁμιλίαν χθονός

Σύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.