Cadent rurſus præter lucem uidere.
Ore.
Libation Bearers. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Schmidt Sciences.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 973-1076 focus
Ὀρέστης
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθ᾽ ἥμενοι,
975
φίλοι δὲ
1
καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τ᾽ ἐμμένει πιστώμασι.
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ
2
πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι: καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δ᾽ αὖτε, τῶνδ᾽ ἐπήκοοι κακῶν,
980
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ᾽ εὐστομῶν;
ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,
985
ἄρκυν τ᾽
3
ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων,
6
τῷδέ τ᾽ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.
7
990
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθ᾽, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλ᾽ ὁ πάντ᾽ ἐποπτεύων τάδε
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
995
ὡς τόνδ᾽ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός: Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω
9
μόρον:
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος,
10
δίκην:
ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος,
φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ; μύραινά γ᾽ εἴτ᾽
13
ἔχιδν᾽ ἔφυ
σήπειν θιγοῦσ᾽
14
ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
τοιάδ᾽ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
1005
γένοιτ᾽: ὀλοίμην πρόσθεν
17
ἐκ θεῶν ἄπαις.
1007
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθ᾽ ἥμενοι,
975
φίλοι δὲ
1
καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τ᾽ ἐμμένει πιστώμασι.
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ
2
πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι: καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δ᾽ αὖτε, τῶνδ᾽ ἐπήκοοι κακῶν,
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλ᾽ εὐστομῶν;
ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,
985
ἄρκυν τ᾽
3
ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων,
6
τῷδέ τ᾽ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.
7
990
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθ᾽, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλ᾽ ὁ πάντ᾽ ἐποπτεύων τάδε
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
995
ὡς τόνδ᾽ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός: Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω
9
μόρον:
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος,
10
δίκην:
ἥτις δ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τοῦτ᾽ ἐμήσατο στύγος,
φίλον τέως, νῦν δ᾽ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ; μύραινά γ᾽ εἴτ᾽
13
ἔχιδν᾽ ἔφυ
σήπειν θιγοῦσ᾽
14
ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
τοιάδ᾽ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
1005
γένοιτ᾽: ὀλοίμην πρόσθεν
17
ἐκ θεῶν ἄπαις.
Χορός
αἰαῖ αἰαῖ
18
μελέων ἔργων:
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.
ἒ ἔ, μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
1010
αἰαῖ αἰαῖ
18
μελέων ἔργων:
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.
ἒ ἔ, μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
Ὀρέστης
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε;
19
μαρτυρεῖ δέ μοι
1010
φᾶρος τόδ᾽, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,
πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.
1015
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα.
1018
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε;
19
μαρτυρεῖ δέ μοι
1010
φᾶρος τόδ᾽, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,
πατροκτόνον θ᾽ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.
1015
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδ᾽ ἔχων μιάσματα.
Χορός
οὔτις μερόπων ἀσινῆ
20
βίτον
1021
οὔτις μερόπων ἀσινῆ
20
βίτον
Ὀρέστης
ἀλλ᾽ ὡς ἂν
27
εἰδῆτ᾽, οὐ γὰρ οἶδ᾽ ὅπη τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ
28
δρόμου
ἐξωτέρω: φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι: πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος ἠδ᾽ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
1025
ἕως δ᾽ ἔτ᾽
29
ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις,
κτανεῖν τέ φημι μητέρ᾽ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντ᾽ ἐμοὶ
1030
πράξαντι μὲν ταῦτ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δ᾽—οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν:
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται.
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ᾽, ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
1035
μεσόμφαλόν θ᾽ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς
32
ἐπορσύνθη κακὰ
1040
τάδ᾽ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω:
φεύγω
33
δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
ἀλλ᾽ ὡς ἂν
27
εἰδῆτ᾽, οὐ γὰρ οἶδ᾽ ὅπη τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ
28
δρόμου
ἐξωτέρω: φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι: πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος ἠδ᾽ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
1025
ἕως δ᾽ ἔτ᾽
29
ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις,
κτανεῖν τέ φημι μητέρ᾽ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντ᾽ ἐμοὶ
πράξαντι μὲν ταῦτ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δ᾽—οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν:
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται.
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μ᾽, ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
1035
μεσόμφαλόν θ᾽ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς
32
ἐπορσύνθη κακὰ
1040
τάδ᾽ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω:
φεύγω
33
δ᾽ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
Χορός
ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων
38
πόλιν,
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων
38
πόλιν,
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
Ὀρέστης
ἆ, ἆ.
δμωαὶ γυναῖκες αἵδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν: οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
39
ἐγώ.
1050
1051
ἆ, ἆ.
δμωαὶ γυναῖκες αἵδε Γοργόνων δίκην
δμωαὶ γυναῖκες αἵδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν: οὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
39
ἐγώ.
1050
Χορός
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ
40
πολύ.
τίνες σὲ δόξαι, φίλτατ᾽ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ
40
πολύ.
Ὀρέστης
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί:
σαφῶς
41
γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί:
σαφῶς
41
γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
Χορός
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι:
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι:
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Ὀρέστης
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι
42
δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι
42
δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
Χορός
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
Ὀρέστης
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ:
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
45
ἐγώ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδ᾽, ἐγὼ δ᾽ ὁρῶ:
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτ᾽ ἂν μείναιμ᾽
45
ἐγώ.
Χορός
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
1065
ἀλλ᾽ εὐτυχοίης, καί σ᾽ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χορός
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065
τρίτος αὖ χειμὼν
πνεύσας
46
γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι
47
μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές [τε Θυέστου
48
]:
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη:
1070
λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ:
νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065
τρίτος αὖ χειμὼν
πνεύσας
46
γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι
47
μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές [τε Θυέστου
48
]:
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη:
1070
λουτροδάικτος δ᾽ ὤλετ᾽ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ:
νῦν δ᾽ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 973-1076 focus
Ὀρέστης
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθʼ ἥμενοι,
975
φίλοι δὲ καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τʼ ἐμμένει πιστώμασι.
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι· καὶ τάδʼ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δʼ αὖτε, τῶνδʼ ἐπήκοοι κακῶν,
980
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
ἐκτείνατʼ αὐτὸ καὶ κύκλῳ παρασταδὸν
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθʼ, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλʼ ὁ πάντʼ ἐποπτεύων τάδε
985
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
ὡς τόνδʼ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός· Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον·
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος, δίκην·
990
ἥτις δʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τοῦτʼ ἐμήσατο στύγος,
ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχʼ ὑπὸ ζώνην βάρος,
φίλον τέως, νῦν δʼ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ; μύραινά γʼ εἴτʼ ἔχιδνʼ ἔφυ
σήπειν θιγοῦσʼ ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
995
τόλμης ἕκατι κἀκδίκου φρονήματος.
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλʼ εὐστομῶν;
ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,
ἄρκυν τʼ ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
1000
τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φηλήτης ἀνήρ,
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων, τῷδέ τʼ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.
τοιάδʼ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
1005
γένοιτʼ· ὀλοίμην πρόσθεν ἐκ θεῶν ἄπαις.
1007
ἴδεσθε χώρας τὴν διπλῆν τυραννίδα
πατροκτόνους τε δωμάτων πορθήτορας.
σεμνοὶ μὲν ἦσαν ἐν θρόνοις τόθʼ ἥμενοι,
975
φίλοι δὲ καὶ νῦν, ὡς ἐπεικάσαι πάθη
πάρεστιν, ὅρκος τʼ ἐμμένει πιστώμασι.
ξυνώμοσαν μὲν θάνατον ἀθλίῳ πατρὶ
καὶ ξυνθανεῖσθαι· καὶ τάδʼ εὐόρκως ἔχει.
ἴδεσθε δʼ αὖτε, τῶνδʼ ἐπήκοοι κακῶν,
τὸ μηχάνημα, δεσμὸν ἀθλίῳ πατρί,
πέδας τε χειροῖν καὶ ποδοῖν ξυνωρίδα.
ἐκτείνατʼ αὐτὸ καὶ κύκλῳ παρασταδὸν
στέγαστρον ἀνδρὸς δείξαθʼ, ὡς ἴδῃ πατήρ,
οὐχ οὑμός, ἀλλʼ ὁ πάντʼ ἐποπτεύων τάδε
985
Ἥλιος, ἄναγνα μητρὸς ἔργα τῆς ἐμῆς,
ὡς ἂν παρῇ μοι μάρτυς ἐν δίκῃ ποτέ,
ὡς τόνδʼ ἐγὼ μετῆλθον ἐνδίκως μόρον
τὸν μητρός· Αἰγίσθου γὰρ οὐ λέγω μόρον·
ἔχει γὰρ αἰσχυντῆρος, ὡς νόμος, δίκην·
990
ἥτις δʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τοῦτʼ ἐμήσατο στύγος,
ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχʼ ὑπὸ ζώνην βάρος,
φίλον τέως, νῦν δʼ ἐχθρόν, ὡς φαίνει, κακόν,
τί σοι δοκεῖ; μύραινά γʼ εἴτʼ ἔχιδνʼ ἔφυ
σήπειν θιγοῦσʼ ἂν ἄλλον οὐ δεδηγμένον
995
τόλμης ἕκατι κἀκδίκου φρονήματος.
τί νιν προσείπω, κἂν τύχω μάλʼ εὐστομῶν;
ἄγρευμα θηρός, ἢ νεκροῦ ποδένδυτον
δροίτης κατασκήνωμα; δίκτυον μὲν οὖν,
ἄρκυν τʼ ἂν εἴποις καὶ ποδιστῆρας πέπλους.
1000
τοιοῦτον ἂν κτήσαιτο φηλήτης ἀνήρ,
ξένων ἀπαιόλημα κἀργυροστερῆ
βίον νομίζων, τῷδέ τʼ ἂν δολώματι
πολλοὺς ἀναιρῶν πολλὰ θερμαίνοι φρένα.
τοιάδʼ ἐμοὶ ξύνοικος ἐν δόμοισι μὴ
γένοιτʼ· ὀλοίμην πρόσθεν ἐκ θεῶν ἄπαις.
Χορός
αἰαῖ
αἰαῖ μελέων ἔργων·
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.
ἒ ἔ,
μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
1010
αἰαῖ
αἰαῖ μελέων ἔργων·
στυγερῷ θανάτῳ διεπράχθης.
ἒ ἔ,
μίμνοντι δὲ καὶ πάθος ἀνθεῖ.
Ὀρέστης
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε; μαρτυρεῖ δέ μοι
1010
φᾶρος τόδʼ, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,
πατροκτόνον θʼ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.
1015
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδʼ ἔχων μιάσματα.
ἔδρασεν ἢ οὐκ ἔδρασε; μαρτυρεῖ δέ μοι
1010
φᾶρος τόδʼ, ὡς ἔβαψεν Αἰγίσθου ξίφος.
φόνου δὲ κηκὶς ξὺν χρόνῳ ξυμβάλλεται,
πολλὰς βαφὰς φθείρουσα τοῦ ποικίλματος.
νῦν αὐτὸν αἰνῶ, νῦν ἀποιμώζω παρών,
πατροκτόνον θʼ ὕφασμα προσφωνῶν τόδε.
1015
ἀλγῶ μὲν ἔργα καὶ πάθος γένος τε πᾶν,
ἄζηλα νίκης τῆσδʼ ἔχων μιάσματα.
Χορός
οὔτις μερόπων ἀσινὴς βίοτον
διὰ παντὸς ἀπήμονʼ ἀμείψει.
ἒ ἔ,
1020
μόχθος δʼ ὁ μὲν αὐτίχʼ, ὁ δʼ ἥξει.
1021
οὔτις μερόπων ἀσινὴς βίοτον
διὰ παντὸς ἀπήμονʼ ἀμείψει.
ἒ ἔ,
1020
μόχθος δʼ ὁ μὲν αὐτίχʼ, ὁ δʼ ἥξει.
Ὀρέστης
ἀλλʼ, ὡς ἂν εἰδῆτʼ, οὐ γὰρ οἶδʼ ὅπη τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου
ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι· πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος ἠδʼ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
1025
ἕως δʼ ἔτʼ ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις
κτανεῖν τέ φημι μητέρʼ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντʼ ἐμοὶ
1030
πράξαντι μὲν ταῦτʼ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δʼ—οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν·
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων ἐφίξεται.
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μʼ, ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
1035
μεσόμφαλόν θʼ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
φεύγων τόδʼ αἷμα κοινόν· οὐδʼ ἐφʼ ἑστίαν
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς ἐπορσύνθη κακὰ
τάδʼ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω·
1040
ἐγὼ δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
ἀλλʼ, ὡς ἂν εἰδῆτʼ, οὐ γὰρ οἶδʼ ὅπη τελεῖ,
ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου
ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον
φρένες δύσαρκτοι· πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος
ᾄδειν ἕτοιμος ἠδʼ ὑπορχεῖσθαι κότῳ.
1025
ἕως δʼ ἔτʼ ἔμφρων εἰμί, κηρύσσω φίλοις
κτανεῖν τέ φημι μητέρʼ οὐκ ἄνευ δίκης,
πατροκτόνον μίασμα καὶ θεῶν στύγος.
καὶ φίλτρα τόλμης τῆσδε πλειστηρίζομαι
τὸν πυθόμαντιν Λοξίαν, χρήσαντʼ ἐμοὶ
πράξαντι μὲν ταῦτʼ ἐκτὸς αἰτίας κακῆς
εἶναι, παρέντα δʼ—οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν·
τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων ἐφίξεται.
καὶ νῦν ὁρᾶτέ μʼ, ὡς παρεσκευασμένος
ξὺν τῷδε θαλλῷ καὶ στέφει προσίξομαι
1035
μεσόμφαλόν θʼ ἵδρυμα, Λοξίου πέδον,
πυρός τε φέγγος ἄφθιτον κεκλημένον,
φεύγων τόδʼ αἷμα κοινόν· οὐδʼ ἐφʼ ἑστίαν
ἄλλην τραπέσθαι Λοξίας ἐφίετο.
καὶ μαρτυρεῖν μὲν ὡς ἐπορσύνθη κακὰ
τάδʼ ἐν χρόνῳ μοι πάντας Ἀργείους λέγω·
1040
ἐγὼ δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος,
ζῶν καὶ τεθνηκὼς τάσδε κληδόνας λιπών.
Χορός
ἀλλʼ εὖ γʼ ἔπραξας, μηδʼ ἐπιζευχθῇς στόμα
φήμῃ πονηρᾷ μηδʼ ἐπιγλωσσῶ κακά,
1045
ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων πόλιν,
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
ἀλλʼ εὖ γʼ ἔπραξας, μηδʼ ἐπιζευχθῇς στόμα
φήμῃ πονηρᾷ μηδʼ ἐπιγλωσσῶ κακά,
1045
ἐλευθερώσας πᾶσαν Ἀργείων πόλιν,
δυοῖν δρακόντοιν εὐπετῶς τεμὼν κάρα.
Ὀρέστης
ἆ, ἆ.
δμωαὶ γυναῖκες, αἵδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν· οὐκέτʼ ἂν μείναιμʼ ἐγώ.
1050
1051
ἆ, ἆ.
δμωαὶ γυναῖκες, αἵδε Γοργόνων δίκην
φαιοχίτωνες καὶ πεπλεκτανημέναι
πυκνοῖς δράκουσιν· οὐκέτʼ ἂν μείναιμʼ ἐγώ.
1050
Χορός
τίνες σε δόξαι, φίλτατʼ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
τίνες σε δόξαι, φίλτατʼ ἀνθρώπων πατρί,
στροβοῦσιν; ἴσχε, μὴ φόβου νικῶ πολύ.
Ὀρέστης
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
οὐκ εἰσὶ δόξαι τῶνδε πημάτων ἐμοί·
σαφῶς γὰρ αἵδε μητρὸς ἔγκοτοι κύνες.
Χορός
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
ποταίνιον γὰρ αἷμά σοι χεροῖν ἔτι·
1055
ἐκ τῶνδέ τοι ταραγμὸς ἐς φρένας πίτνει.
Ὀρέστης
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
ἄναξ Ἄπολλον, αἵδε πληθύουσι δή,
κἀξ ὀμμάτων στάζουσιν αἷμα δυσφιλές.
Χορός
εἷς σοὶ καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
εἷς σοὶ καθαρμός· Λοξίας δὲ προσθιγὼν
ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει.
1060
Ὀρέστης
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδʼ, ἐγὼ δʼ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτʼ ἂν μείναιμʼ ἐγὼ.
ὑμεῖς μὲν οὐχ ὁρᾶτε τάσδʼ, ἐγὼ δʼ ὁρῶ·
ἐλαύνομαι δὲ κοὐκέτʼ ἂν μείναιμʼ ἐγὼ.
Χορός
ἀλλʼ εὐτυχοίης, καί σʼ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
ἀλλʼ εὐτυχοίης, καί σʼ ἐποπτεύων πρόφρων
θεὸς φυλάσσοι καιρίοισι συμφοραῖς.
Χορός
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065
τρίτος αὖ χειμὼν
πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές
τε Θυέστου·
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·
1070
λουτροδάικτος δʼ ὤλετʼ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ·
νῦν δʼ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;
ὅδε τοι μελάθροις τοῖς βασιλείοις
1065
τρίτος αὖ χειμὼν
πνεύσας γονίας ἐτελέσθη.
παιδοβόροι μὲν πρῶτον ὑπῆρξαν
μόχθοι τάλανές
τε Θυέστου·
δεύτερον ἀνδρὸς βασίλεια πάθη·
1070
λουτροδάικτος δʼ ὤλετʼ Ἀχαιῶν
πολέμαρχος ἀνήρ·
νῦν δʼ αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ,
ἢ μόρον εἴπω;
ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει
1075
μετακοιμισθὲν μένος ἄτης;
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 972 focus
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 972 focus
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 972 focus
Πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν·
1
(μέγα τ' ἀφηρέθην ψάλιον οίκων·
ἄνα γε μάν, δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ' ἀεί.)
Πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν·
1
(μέγα τ' ἀφηρέθην ψάλιον οίκων·
ἄνα γε μάν, δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ' ἀεί.)
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 972 focus
Πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.
970
ΟΡ.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 972 focus
{πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.}
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 972 focus
πάρα τε φῶς ἰδεῖν
(μέγα τ᾽ ἀφηιρέθην ψάλιον οἴκων.
ἄναγε μὰν δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον
χαμαιπετεῖς ἔκεισθε.) =
Translations (8)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 973-1075 focus
Orestes with the branch and wreath of a suppliant is disclosed standing by the bodies. With him are Pylades and attendants who display the robe of Agamemnon
1007
1010
1018
1021
1051
1065
Orestes
Behold this pair, oppressors of the land, who murdered my father and ransacked my house! They were majestic then, when they sat on their thrones,
and are lovers even now, as one may judge by what has happened to them, and their oath holds true to their pledges. Together they vowed a league of death against my unhappy father, and together they vowed to die, and they have kept their promise well.
But now regard again, you who hear this account of ills,
975
the device for binding my unhappy father, with which his hands were manacled, his feet fettered. Spread it out! Stand around in a circle, and display this covering for a man, that the Father may see—not mine, but he who surveys all this, the Sun—
980
that he may see the impious work of my own mother, that he may be my witness in court that I justly pursued this death, my own mother’s. For I do not speak of Aegisthus’ death: he has suffered the penalty prescribed for adulterers.
985
But she who devised this abhorrent deed against her husband, whose children she bore, a burden under her belt, a burden once dear, but now a hateful ill, as it seems: what do you think of her? Had she been born a seasnake or a viper, I think her very touch without her bite would have caused anyone else to rot,
990
if shamelessness and an immoral disposition could do so.
He again takes up the bloody robe
What name shall I give it, however tactful I may be? A trap for a wild beast? Or a shroud for a corpse in his bier,
1
wrapped around his feet? No, rather it is a net: you might call it a hunting net, or robes to entangle a man’s feet.
995
This would be the kind of thing a highwayman might posses, who deceives strangers and earns his living by robbery, and with this cunning snare he might kill many men and warm his own heart greatly.
May such a woman not live with me in my house!
1000
Before that may the gods grant me to perish childless!
1005
1007
Behold this pair, oppressors of the land, who murdered my father and ransacked my house! They were majestic then, when they sat on their thrones,
and are lovers even now, as one may judge by what has happened to them, and their oath holds true to their pledges. Together they vowed a league of death against my unhappy father, and together they vowed to die, and they have kept their promise well.
But now regard again, you who hear this account of ills,
975
But now regard again, you who hear this account of ills,
the device for binding my unhappy father, with which his hands were manacled, his feet fettered. Spread it out! Stand around in a circle, and display this covering for a man, that the Father may see—not mine, but he who surveys all this, the Sun—
980
that he may see the impious work of my own mother, that he may be my witness in court that I justly pursued this death, my own mother’s. For I do not speak of Aegisthus’ death: he has suffered the penalty prescribed for adulterers.
985
But she who devised this abhorrent deed against her husband, whose children she bore, a burden under her belt, a burden once dear, but now a hateful ill, as it seems: what do you think of her? Had she been born a seasnake or a viper, I think her very touch without her bite would have caused anyone else to rot,
990
if shamelessness and an immoral disposition could do so.
He again takes up the bloody robe
What name shall I give it, however tactful I may be? A trap for a wild beast? Or a shroud for a corpse in his bier, 1 wrapped around his feet? No, rather it is a net: you might call it a hunting net, or robes to entangle a man’s feet.
995
What name shall I give it, however tactful I may be? A trap for a wild beast? Or a shroud for a corpse in his bier, 1 wrapped around his feet? No, rather it is a net: you might call it a hunting net, or robes to entangle a man’s feet.
This would be the kind of thing a highwayman might posses, who deceives strangers and earns his living by robbery, and with this cunning snare he might kill many men and warm his own heart greatly.
May such a woman not live with me in my house!
1000
May such a woman not live with me in my house!
Before that may the gods grant me to perish childless!
1005
Chorus
Alas! Alas! Sorrowful work! You were done in by a wretched death. Alas! Alas! And for the survivor also suffering blossoms.
1010
Alas! Alas! Sorrowful work! You were done in by a wretched death. Alas! Alas! And for the survivor also suffering blossoms.
Orestes
Did she do the deed or not? No, this is my witness, dyed by Aegisthus’ sword. This is a stain of blood that helps time to spoil the many tinctures of embroidered fabric.
Now at last I speak his praises. Now at last I am present to lament him, as I address this web that wrought my father’s death.
1010
Yet I grieve for the deed and the punishment and for my whole clan. My victory is an unenviable pollution.
1015
Did she do the deed or not? No, this is my witness, dyed by Aegisthus’ sword. This is a stain of blood that helps time to spoil the many tinctures of embroidered fabric.
Now at last I speak his praises. Now at last I am present to lament him, as I address this web that wrought my father’s death.
1010
Now at last I speak his praises. Now at last I am present to lament him, as I address this web that wrought my father’s death.
Yet I grieve for the deed and the punishment and for my whole clan. My victory is an unenviable pollution.
1015
Chorus
No mortal being shall pass his life unscathed, free from all suffering to the end.
Alas! Alas! One tribulation comes today, another tomorrow.
1020
1021
No mortal being shall pass his life unscathed, free from all suffering to the end.
Alas! Alas! One tribulation comes today, another tomorrow.
1020
Orestes
But since I would have you know, for I do not know how it will end: I think I am a charioteer driving my team far beyond the course. For my ungoverned wits are whirling me away overmastered, and at my heart fear wishes to sing and dance to a tune of wrath.
But while I am still in my senses, I proclaim to those who hold me dear and declare that not without justice did I slay my mother, the unclean murderess of my father, and a thing loathed by the gods.
And for the spells that gave me the courage for this deed I count Loxias, the prophet of
Pytho
,
1025
my chief source. It was he who declared that, if I did this thing, I would be acquitted of wrongdoing. But if I refrained—I will not name the penalty; for no bowshot could reach such a height of anguish.
And now observe me, how armed with this branch and wreath I go as a suppliant, an outcast for the shedding of kindred blood, to the temple set square on the womb of the earth,
1030
the precinct of Loxias, and to the bright fire said to be imperishable.
2
To no other hearth did Loxias bid me turn. And as to the manner in which this evil deed was wrought, I charge all men of
Argos
in time to come to bear me witness.
1035
I go forth a wanderer, estranged from this land, leaving this repute behind, in life or death.
1040
But since I would have you know, for I do not know how it will end: I think I am a charioteer driving my team far beyond the course. For my ungoverned wits are whirling me away overmastered, and at my heart fear wishes to sing and dance to a tune of wrath.
But while I am still in my senses, I proclaim to those who hold me dear and declare that not without justice did I slay my mother, the unclean murderess of my father, and a thing loathed by the gods.
And for the spells that gave me the courage for this deed I count Loxias, the prophet of Pytho ,
1025
And for the spells that gave me the courage for this deed I count Loxias, the prophet of Pytho ,
my chief source. It was he who declared that, if I did this thing, I would be acquitted of wrongdoing. But if I refrained—I will not name the penalty; for no bowshot could reach such a height of anguish.
And now observe me, how armed with this branch and wreath I go as a suppliant, an outcast for the shedding of kindred blood, to the temple set square on the womb of the earth,
1030
And now observe me, how armed with this branch and wreath I go as a suppliant, an outcast for the shedding of kindred blood, to the temple set square on the womb of the earth,
the precinct of Loxias, and to the bright fire said to be imperishable.
2
To no other hearth did Loxias bid me turn. And as to the manner in which this evil deed was wrought, I charge all men of
Argos
in time to come to bear me witness.
1035
I go forth a wanderer, estranged from this land, leaving this repute behind, in life or death.
1040
Chorus
And you have done well. Therefore do not yoke your tongue to an ill-omened speech, nor let your lips give vent to evil forebodings,
since you have freed the whole realm of
Argos
by lopping off the heads of two serpents with a fortunate stroke.
1045
And you have done well. Therefore do not yoke your tongue to an ill-omened speech, nor let your lips give vent to evil forebodings,
since you have freed the whole realm of
Argos
by lopping off the heads of two serpents with a fortunate stroke.
1045
Orestes
Ah, ah! You handmaidens, look at them there: like Gorgons, wrapped in sable garments, entwined with
swarming snakes! I can stay no longer.
1050
1051
Ah, ah! You handmaidens, look at them there: like Gorgons, wrapped in sable garments, entwined with
swarming snakes! I can stay no longer.
1050
Chorus
What fantasies disturb you, dearest of sons to your father? Wait, do not be all overcome by fear.
What fantasies disturb you, dearest of sons to your father? Wait, do not be all overcome by fear.
Orestes
To me these are no imagined troubles. For there indeed are the hounds of wrath to avenge my mother.
To me these are no imagined troubles. For there indeed are the hounds of wrath to avenge my mother.
Chorus
It is that the blood is still fresh on your hands; this is the cause of the disorder that assails your wits.
1055
It is that the blood is still fresh on your hands; this is the cause of the disorder that assails your wits.
1055
Orestes
O lord Apollo, look! Now they come in troops, and from their eyes they drip loathsome blood!
O lord Apollo, look! Now they come in troops, and from their eyes they drip loathsome blood!
Chorus
There is one way to cleanse you: the touch of Loxias
will set you free from this affliction.
1060
There is one way to cleanse you: the touch of Loxias
will set you free from this affliction.
1060
Orestes
You do not see them, but I see them. I am pursued. I can stay no longer.
Rushes out
You do not see them, but I see them. I am pursued. I can stay no longer.
Rushes out
Chorus
Then may blessings go with you, and may the god watch benevolently over you and guard you with favorable fortunes!
Then may blessings go with you, and may the god watch benevolently over you and guard you with favorable fortunes!
Look! Now again, for the third time, has the tempest of this clan burst on the royal house and run its course. First, at the beginning, came the cruel woes of children slain for food; next, the fate of a man, a king,
1065
when the warlord of the Achaeans perished, murdered in his bath. And now, once again, there has come from somewhere a third, a deliverer, or shall I say a doom?
1070
Oh when will it finish its work, when will the fury of calamity, lulled to rest, find an end and cease?
1075
Look! Now again, for the third time, has the tempest of this clan burst on the royal house and run its course. First, at the beginning, came the cruel woes of children slain for food; next, the fate of a man, a king,
1065
when the warlord of the Achaeans perished, murdered in his bath. And now, once again, there has come from somewhere a third, a deliverer, or shall I say a doom?
1070
Oh when will it finish its work, when will the fury of calamity, lulled to rest, find an end and cease?
1075
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 972 focus
We are permitted to behold the light.
ORESTES
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 972 focus
caveçon qui maîtrisait cette demeure. Allons, debout! palais : trop longtemps tu restas à terre.
Bientôt l'heure
Bientôt l'heure
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 972 focus
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 972 focus
fuor dalla casa gl'intrusi già sono.
880
La luce sfolgora, frangesi il morso
che la casa gravò.
Risorgi, o reggia! Il tempo ch'ài trascorso
fiaccata al suolo, già troppo durò.
La luce sfolgora, frangesi il morso
che la casa gravò.
Risorgi, o reggia! Il tempo ch'ài trascorso
fiaccata al suolo, già troppo durò.
FINALE
Si spalanca la porta centrale della reggia, e nell'interno si vedono i cadaveri di Clitennestra e di Egisto. Oreste esce, seguíto dai servi, recando un peplo avvolto.
ORESTE
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 972 focus
Die Sonne ging auf,
es fielen die Ketten,
du altes Haus der Atreiden,
erhebe dein Haupt,
zu lange lagst du am Boden'.
Die Hinterwand öffnet sich; man sieht die beiden Leichen aufgebahrt. Orestes steht daneben; Diener halten das Gewand, in dem Agamemnon erschlagen war. Allerhand Volk sammelt sich allmählich vor dem Schlosse.
Orestes.
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 972 focus
Lo, freedom's light hath come!
1080
[
The scene opens, disclosing Orestes standing over the corpses of Ægisthus and Clytemnestra; in one hand he holds his sword, in the other the robe in which Agamemnon was entangled and slain.
Lo, freedom's light hath come!
1080
Orestes.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 972 focus
Wieder erschien das Licht!
(Aus den Pforten des königlichen Palastes treten Orestes und Pylades mit Gefolge; Diener bringen den Mantel, unter welchem Klytämnestra ihren Gemahl erschlug. Die Leichen des Aegisthos und der Klytämnestra werden halbverhüllt auf einer Bahre nachgetragen.)
Wieder erschien das Licht!
Orestes.
(Auf die Leichen hinweisend.)
Commentary
Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus
898.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-583
παραιτία: παρ' αἰτία G.
898
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-584
ἐπόρσυνεν: ἐπόρσυνε Turn.
899
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-585
σεβίζει: Libri σεβίζη.
900
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-586
γάρ ... ἐs τὸ: yao omittit Ald. Eadem male intellecta codicis scriptura ènì pro ἐς τό.
901
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-587
οὔτοι σ᾽ ἀπέρριψ᾽: Libri tis. Schützius, distinctione posita post aлégon'. in fine versus signa posuit interpellatae orationis. At nusquam ita quidem in Graeca tragoedia sermo cuiusquam interpellatur. Porsonus signum interrogationis in fine versus posuit. At, nisi fallor, tum diei debebat o yao, non outo. Dicuntur haec sine interrogatione, recteque explicantur a scholiasta, οὐκ ἔστιν ἀπορρίψαι τὸ δορυξένοις ἐκδοῦναι (sic M. G.) ngòç ȧratooqýr. Haec enim, non sane te abieci in domum hospitis, breviter dicta sunt pro his, in hospitis domum quum te misi, profecto non abieci. Intellexit hoc etiam Pauwius..
902
904.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-588
ὁ τῖμος: Hine rursus lineis personas distinguit M. ὁ τῆμος Canterus Stephani adnotationem secutus. ὁ τιμος sine accentu M. ὅτιμος G. Ald. Rob. quos Turn. ó ròs Vict. Eustathius p. 563, 25. č ἰστέον ὅτι ὡςπερ φθογγή φθόγγος, χολή χόλος, τιμή τίμος παρὰ τῇ κωμῳδία τὸ τίμημα, ποθή πόθος, ὠνή ώνος, βολὴ βόλος, καὶ ἕτερα, οὕτω πύλη πύλος ἀρσενικῶς. Vitium Ald. ἀντειδεξάμην.
904
905.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-589
αἰσχύνομαí σοι ... ὀνειδίσαι: αἰσχύνομαί σοι Canterus. Libri αἰσχύνομαί σου. In ὀνειδίσαι littera / ex η facta in M.
905
906.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-590
μὴ ἀλλ᾽ εἴφ᾽ ὁμοίως: Libri 22' sig' (ɛiq' Turn.) duoiws. Canterus '2' iq' duolos. Delevi u, quod nihil est nisi error librarii, qui ad sequentem versum, qui hac vocula µ incipit, aberrans, statim animadverso errore abstitit et versum scripsit eum quem debebat.
906
909.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-591
δέ γ': de y' M. 7' ab alia manu in litura scripto. ' vitium Ald.
909
912.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-592
φύλαξαι: φύλαξαι Μ. φυλάξαι Rob. φυλάξω G. Ald. Turn.
912
914.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-593
τύμβον: Tußov vitium Ald. Scholiastes παροιμίαν εἶναι τοῦτο φασί, πρὸς τύμβον τε (sic M. G.) κλαίειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον.
914
915.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-594
τόνδε σοὐρίζει μόρον: Libri τόνδε σ' ὁρίζει μόρον, nisi quod μόνον est in Rob. Elmsleii ad Med. p. SS. emendatio est vorde oovoice μógov, i. e. ooi ὁρίζει.
915
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-595
οἴ 'γώ: oy Canterus. Libri ut v. 875. 881.
916
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-596
ἦ κάρτα μάντις: M. G. Rob. Turn. vitium Ald. In libris recte hic versus Oresti tribuitur, lineola praefixa in M. Male autem proximum versum zaves- náde Clytaemuestrae libri tribuunt. Eum Oresti recte reddidit Stanleius: sed idem priorem versum zάora Clytemnestrae orationi adiunxit, quo facto neque nexus sententiarum aptus est, et aequabilitas colloquii turbatur. Neque vero Wellauero assentiendum est, qui inter hos duos versus 917. et 918. unum versum, qui Clytaemnestrae fuerit, excidisse putat. Immo duos Orestes habet versus, ut in fine colloquii.
917
918.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-597
ἔκανες ὃν οὐ χρῆν: závesy öv M. Rob. In M. inter z et a aliquid, fortasse T, erasum, ν' ἀνὲς γ᾿ ὃν G. κἂν ἐς γ' ὃν Αld. κἂν ἐς γ᾿ ὃν Turn. Heathii rudis emendatio, zarés 7' ör, recepta est a Porsono, Schützio, Blomfieldio. Participio zaróv non utuntur tragici praeter metri necessitatem. Quare non potest probari Pauwii. κανοῦσ᾽ ὃν οὐ χρῆν. Recepi quod in praef. ad Eur. Bacchas p. XX. proposui, ἔκανες ὃν οὐ χρῆν.
918
919.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-598
στένω μὲν ... τῶνδε: Linea praefixa in M. Oresti hi quattuor versus tribuuntur in G. Ald. Rob. Chori nomen adscripsit Turnebus. στένω μὲν Μ. G. Ald. Rob. Vulgo ex Turn. coniectura στένωμεν. Deinde τῶνδε M. Rob. Turn. τόνδε G. Ald.
919
920.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-599
ἐπήκρισεν: ἐπήκρισεν Μ. G. Ald. Rob. v omisit Turn. Scholiastes hoc verbum recte interpretatur ἐπ' ἄκρον ἦλθε. Paullo aliter Hesychius, ἐπήκρισεν, ἐπ' ἄκρον ἤγαγε, τέλος ἐπέθηκεν. Quae, nescius ad Aeschylum pertinere, repetiit Eustathius p. 1636, 47. ἀκρίζειν, τὸ τὰ ἄκρα ἐπιπορεύεσθαι. ὃ καὶ ἐξακρίζειν Ευριπίδης φησίν (Or. v. 275.). ἕτερος δέ τις ἐπήκρισε φησὶν ἀντὶ τοῦ ἐπ᾿ ἄκρον ἤγαγε καὶ τέλος ἐπέθηκεν.
920
921.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-600
αἱρούμεθα: Libri αἱρούμεθα. Vera videtur Musgravii emendatio, αιτούμεθα.
921
923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-601
ἔμολε μὲν δίκα: Linea praefixa in M. Chori nomen in G. Ald. Rob. Hoc carmen Canterus in stropham et antistropham atque epodum divisit, quae epodus ab his verbis, κρατεῖται πως τὸ θεῖον (ν. 952.) inciperet. At manifestum est haec verba, πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν (ν. 955. 966.) non potuisse non in eadem stropharum sede repeti. Sed quae fuerit stropharum huius carminis dispositio, certo dici non potest, quum aut unus aut plures versus interciderint. Si unus tantum versiculus excidit post illa verba, zu- μαιπετεῖς ἔκεισθ' κεί (ν. 958.), hic fuit stropharum ordo, α. β'. α. γ. β. γ. et haec stropharum initia, Σ σερ. α'. ν. 923. ἔμολε μὲν δίκα. στρ. β'. ν. 930. ἐπολολύξατ', ὤ. ἀντ. α'. ν. 934. ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει. στρ. γ'. ν. 941. τάπερ ὁ Λοξίας. ἀντ. β'. ν. 956. μέγα τ' ἀφῃρέθην. στρ. γ'. ν. 959. τάχα δὲ παντελής. Eandem carminis formam H. L. Ahrens constituit, secutusque est Franzius. Neque caret haec descriptio probabilitate, quum dochmii, ex quibus hoc carmen fere compositum est, certe a diversis chori partibus recitatum esse doceant. Tamen probabilius mihi visum est post illa verba, χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί (ν. 958.) nihil excidisse, plures autem versus interiisse post haec verba, μέγαν έχων μυχὸν χθονός (ν. 942,), post quae verba magna est in libris et manifesta perturbatio, Eo igitur loco si plures versus exciderunt, haec fuisse videtur carminis forma, d'. α'. β. β'.
923
924.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-602
βαρύδικος: βαρύδικος Vict. ex M. καρύδικος G. Ald. Rob. καρίδικος Turn.
924
927.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-603
ἔλαχε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν: ἔλακε δ' ἐς τὸ πᾶν Μ. G. Rob. ἔλακε δ᾽ ἐτὸ πᾶν Αld. ἔλακε δὲ τὸ πᾶν Turn. Scholiastes ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ὃ ἐστιν ἤνυσε τὸν ἀγῶνα. ἀφίκετο, φησίν, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀγῶνος. Legit igitur ἔλασε, quod Pauwius, Seidlerus de vers. dochm. p. 88. Boeckhius de metris Pindari p. 322. probarunt. Schützio serfbendum videbatur έλαχε δὴ τὸ πᾶν. Ει έλαχε quidem verum esse videtur: sed servandum erat ἐς τὸ πᾶν, omnino.
927
929.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-604
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος: θεόθεν εὐφραδαῖσιν Μ. G. θεόθεν ἀφραδαῖσιν Rob. Θεόθεν ἐφραδαῖσιν Αld. θεόθεν δὲ φραδαῖσιν Turn. Scribendum erat θεόθεν εὖ φραδαῖσιν. Hesychius φραδαῖσι (φράδεσι codex), βουλαῖς. Deinde quruéros Ald.
929
930.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-605
ἐπολολύξατ', ὦ,: Libri ἐπολολυξάτω. Recte Seidlerus ἐπολολύξατ᾽, ὦ, misi quod ὤ scribendum erat.
930
931.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-606
ἀναφυγὰς ... τριβᾶς: Libri ἀναφυγάς οι τριβάς. Scholiastes ὡς τῶν οἴκων φυ- γόντων τὰς συντριβὰς τῶν οίκων (sic M. G.). Stanleio scribendum videbatur ἀναφυγᾶς et τριβᾶς. Horum posterius primus Schutzius recte recepit.
931
932-933.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-607
ὑπαὶ δυοῖν ... μιαστόροιν, δυςοίμου τύχας: ὑπὸ δοιοῖν μιαιστόροιν sic M. in quo libro etiam Pers. v. 721. 737. Sept. c. Th. v. 896. δοιοῖν pro δυοῖν scriptum est. ὑπὸ δυοῖν μιαιστόροιν G. Ald. Rob. Τurn. ὑπὸ δυοῖν μιαστόροιν Victorius. ὑπαὶ scribendum esse olim indicavi. Quae sequuntur verba, δυςοίμου τύχας, cum ἀναφυγάς iunxit scholiastes, qui haec adscripsit, δυςπορεύτου τύχης. τὸ δὲ ἑξῆς, τὰς ἀναφυγὰς τῶν κακῶν τὰς ἀπὸ τῆς δυςοίμου τύχης. Postquam dictum erat ἀναφυγὺς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν μαστόροιν, sine pondere haec adiiciuntur, δυςοίμου τύχας. Maque videtur aliquid excidisse, quo haec melius connexa erant. Potuit autem post 4YOIN facillime excidere 4YCIN. Quare sic haec scribenda esse existimavi, ἐπολολύξατ᾽, ὦ, δεσποσύνων δόμων ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν δυςοίμου τύχας. i. e. καὶ κτεάνων τριβᾶς λύσιν ὑπὸ δυςοίμου τύχας δυοῖν μαστό- goιν, solutam consumptionem opum per infelicem fortunam duorum impiorum. Hesychius δύςοιμος, ἐπὶ κακῷ ἥκουσα, ἢ δύσοδος.
936.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-608
ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχῃ χερὸς ἐτήτυμος: ἔθιγε δὲ μάχαι Μ. ἔθιγε δὲ μάχα G. Rob. ἔθιγε δὲ μάλα Ald. Turn. ἔθιγε δὲ μάχα Victorius. Recte Pauwius ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχα. Libri ἐτήτυμος, nisi quod ἐτίτυμος Ald. Recte Blomfieldius recepit Scaligeri emendationem, ἐτητύμως.
936
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-609
κόρα: κόρα M. G. Ald. κούρα Turn. κόρας Rob.
937
940.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-610
ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐπ' ἐχθροῖς κότον: ὀλεύθριον Ald. Deinde libri πνέουσ' ἐν ἐχθροῖς κότον, nisi quod πνέουσα ἐν plene scriptum est in editione Robortelli, qui in corrigendis πνέουσαν pro πνέουσα legendum dicit. Non recte Auratus πνέουσαν ἐχθροῖς κότον scribendum putavit. Nam haec tantum, Λίχαν δέ νιν προςαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς, in parenthesi posita sunt. Scribendum est, ut Schiitzius quoque vidit, πνέουσ' ἐπ' ἐχθροῖς κότον. Nam ἐπί hic quidem multo rectius dicitur quam ἐν.
940
941-944.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-611
ἅπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνάσσιος μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, ...: Libri sine lacunae indicio τάπερ ὁ λοξίας ὁ παρνάσσιος | μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας (sic, ut videtur, etiam M.) | βλαπτομέναν ἐν χρόνοις θεῖσαν ἐποίχεται. Videtur post μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς intercidisse finis antistrophae primae atque initium strophae secundae. Mirum est autem post χθονός et ad sensum et ad metrum verba locum habere, quae ut iambicum tetrametrum brachycatalecticum nescio unde affert Marius Plotius p. 2645. ὁ Πύθιος μεσομφάλοις (scriptum est μεσομφάλιος) θεὸς παρ' ἐσχάραις. Alium Aeschyli versum (Sept. c. Th. 270.) idem grammaticus paullo ante p. 2643. attulerat. Itaque quum strophae versibus ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς ὑπαὶ δυοῖν * λύσιν* μαστόροιν haec bene respondeant μέγαν ἔχων μυχὸν χθονός, * ὁ Πύθιος μεσομφάλοις θεὸς παρ' ἐσχάραις*, ausus sum hoc carminis complementum recipere. Vltimus huius antistrophae versus talis fuisse videtur, πιφαύσκων ἔφα. Similia leguntur in Sept. e. Th. v. 726. Ἀπόλλωνος — τρὶς εἰπόντος ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις.
945-951.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-612
... ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται: Si recte hoc carmen descripsi, excidit initium alterius strophae, i. e. versus quattuor et pars quinti. In libris, ut dixi, post χθονός statim haec sequuntur, ἐπ᾽ ὄχθει | ἄξεν ἀδόλως δολίας [ βλαπτομέναν ἐν χρόνοις ] θεῖσαν ἐποίχεται. In his δολίαν recte scriptum est in editione Victorii, et dicit Franzius doλíar esse etiam in M. quem librum doλías ut ceteros habere mihi relatum est. Legit autem δολίαν scholiastes, qui haec adnotavit, τὴν Κλυταιμήστραν τὴν δολίως βλάπτουσαν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον τὸν οἶκον ἐποίχεται ἡ δίκη. Alia adnotatio haec est, ἐπέξηλθε τὴν δίκην βλαπτομένην ἐκ πολλοῦ Ὀρέστης. Olim conieci scripsisse Aeschylum . . . . ἐπ' ἐχθροξένοις δόλοισιν δόλια βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Nunc veri similius puto ita fere haec scripta fuisse, . . . . ἐπ' ἐχθρόφρον ἔταξεν, ἃ δόλιά σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται. Sed quum primorum verborum emendatio prorsus incerta sit, ea tantum recepi quae certiora sunt, ů δόλια σε δολίαν βλαπτομένα χρονισθεῖσαν ἐποίχεται.
952-953.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-613
ZZZ
κρατείτω δ᾽ ἔπος τὸ θεῖον, τὸ μή με ὑπουργεῖν κακοῖς: κρατεῖται πως (sic Μ. κρατεῖται πῶς G. Ald. Rob. κρατεῖται πως Turn.) τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴ ὑπουργεῖν κακοῖς Μ. G. Ald. Rob. Turn. Scholiastes συμβάλλεται οὖν τὸ θεῖον τοῖς μὴ ὑπουργοῦσι τοῖς κακοῖς. Scribendum videtur κρατείτω δ᾽ ἔπος τὸ θεῖον, τὸ μή μ' ὑπουργεῖν κακοῖς. Vincat divina sententia, ne opem feram improbis.
954.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-614
ἄξια δ᾽: Omnes άξιον δ'. Scripsi ἄξια δ'.
954
955.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-615
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν: πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν Schutzius. πάρα τε φῶς ἰδεῖν M. Rob. παρά τε φῶς ἰδεῖν G. Ald. παρὰ τὸ φῶς ἰδεῖν Turn.
955
956.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-616
μέγα τ' ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκιῶν: Libri μέγαν τ' ἀφηρέθην ψάλιον οἴκων. Recte Porsonus μέγα τ' ἀφῃρέθην. Scriptum fuerat μέγα etiam in G. sed postea librarius ν addidit. Deinde libri ψάλιον οἴκων. Scribendum esse ψάλιον οἰκετῶν vidit etiam Franzius.
956
957.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-617
ἄναγε μάν, δόμοι· πολὺν: ἀναγεμὰν δόμοις M. G. Ald. ἄναγε μὴν δόμοις Rob. ἀνὰ γεμὼν Turn. Scribendum ἄναγε μάν, δόμοι. Blomfieldius, recepto quod conieceram δόμοι, scripsit ἄνα γε μάν. Versum γε μάν hic non satis aptum, ἄναγε autem, erige te vel erigile vos, similiter dictum est ut άπαγε. Deinde πολύν M. G. Turn. πολλὺν Ald. πλὴν Rob.
957
958.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-618
χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί: χαμαιπετεῖσε κεῖσθ᾽ αἰεὶ Μ. G. χαμαιπετεῖσε κεῖθ᾽ αἰεὶ Rob. χαμαιπετεῖσε κεῖσθ᾽ ἀεὶ Ald. χαμαιπετῆ σε κεῖσθ᾽ ἀεὶ Turn. Scribendum erat χαμαιπετεῖς ἔκεισθ' αεί. Viderunt hoc etiam Wellauerus et Blomfieldius.
958
959.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-619
χρόνος ἀμείψεται: Elmsleio ad Med. p. 86. audacter, ut ait, χρόνος in χορός mutanti assensus est Blomfieldius. Nihil mutandum. Scholiastes non male, quamquam non satis accurate, ὁ πάντα τελῶν χρόνος τὰ πρόθυρα τῶν οίκων ἀλλάξει ἀπὸ κατηφείας εἰς λαμπρότητα. Aliud scholion ad ἀμείψεται adscriptum, ἀλλαγήσεται, οὐχ ὁμοίως ἔσται τοῖς πρώην ἐν τῷ οἴκῳ ἡμῶν.
959
960.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-620
δωμάτων, ὅταν ... ἀφ': δομάτων G. Deinde ὅτ' ἂν M. G. Ald. Rob. Deinde ἀμφ' M. Ceteri ἀφ'.
960
961-962.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-621
μύσος ἅπαν ἐλάσῃ καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις: μύσος πᾶν ἐλάσει, ad et supra adscripto η, M. Ceteri μύσος πᾶν ἐλάσῃ. Deinde omnes καθαρμοῖς ἅπαν ἐλατήριον. Scholiastes τὸ ἐλαῦνον τοὺς ἀσεβεῖς, ἢ τὸ ἀπελαθῆναι ὀφεῖλον. ἐλατήριον δὲ τὸ καθαρτικόν φάρμακον. Stanleius corrigebat καθαρμὸς ἄτας ἐλατήριος. Melius Schutzius καθαρμοῖς ἀτῶν ἐλατηρίοις. Scribendum μύσος ἅπαν ἐλάσῃ καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.
963-965.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-622
τύχα δ᾽ εὐπροςωποκοίτᾳ τὸ πᾶν ἰδεῖν, θρεομένοις μέτοικοι δόμων πεσοῦνται πάλιν: τύχα δ᾽ εὐπροσώπωικοίται Μ. τύχα δ᾽ εὐπροσώπω κοίτα G. Ald. sed in G. τύχα sic scriptum est, ut aut a in et, aut et in a mutatum esse videatur. τύχα δ᾽ εὐπροσώπῳ κοίτα Rob. Turn. Scholiastes ἡ δὲ τύχη νῦν ἐν εὐόπτῳ κοίτῃ, τοῦτ' ἔστιν ἐν ἀγαθῇ καταστάσει πρὸς τὸ ἰδεῖν τὰ νῦν γεγονότα καὶ ἑτέρων λεγόντων ἀκοῦσαι. λείπει τὸ ἐστί. Scribendum τύχα δ᾽ εὐπροςωποκοίτα. Deinde post τὸ πᾶν libri habent ἰδεῖν ἀκοῦσαι θρεομένοις. Scripsi ἰδεῖν θρευμένοις, de qua forma dixi ad Sept. c. Theb. v. 78. deleto ἀκοῦσαι, quod interpretis verbum est, haec ita intelligentis, ac si scriptum esset ἰδεῖν θρεομένων. Ita scholiastam haec intellexisse apparet. Deinde μετοικοδόμων πεσοῦνται πάλιν M. Rob. μετ' οἰκοδόμων πεσοῦνται πάλιν G. Ald, Turn, Apertum erat scribi debere μέτοικοι δόμων, et vidit id ante me Scaliger. Legit hoc scholiastes, quamquam non recte sie interpretatur, οἱ νῦν τοὺς δόμους οἰκοῦντες πεσοῦνται εἰς τὸ ἔμπα- λιν τῆς πρώτης τύχης. τοῦτο δὲ ἀπὸ τῶν κύβων μετήγαγεν. Παque scripsi τύχα δ' εὐπροςωκοίτα τὸ πᾶν ἰδεῖν θρευμένοις μέτοικοι δόμων πεσοῦνται πάλιν. Prospera ad videndum narrantibus fortuna revertentur restituti aedibus.
966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-623
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν: πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν Schutzius. Libri παρὰ τὸ φῶς ἰδεῖν.
966
967.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-624
ἴδεσθε: Linea praefixa est in M. Scholiastes ἀνοίγεται ἡ σκηνὴ καὶ ἐπὶ ἐγκυκλήματος ὁρᾶται τὰ σώματα· ἃ λέγει διπλῆν τυραννίδα. Immo corpora Aegisthi et Clytaemnestrae non conspiciuntur. Conspiciuntur ἐκκυκλήματος ope Orestes, viridem ramum tenens, et pallium Agamemnoni mortiferum ferentes famuli, quibus dicit ἐκτείνατ' αυτό.
967
970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-625
μέν ... τε: Coniuncta hic sunt, et recte, μέν et τé, neque scribendum φίλοι δέ, ut Abreschius volebat.
970
971.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-626
πιστώμασιν: πιστώμασιν M. G. Ald. Rob. πιστώμασι Turn.
971
972.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-627
ἀθλίῳ: ἀθλίῳ, Stanleius sive potius Portus, ut mox dicitur v. 975. Libri ἀθλίως.
972
973.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-628
καὶ ξυνθανεῖσθαι· καὶ τάδ᾽ εὐόρκως ἔχει: καὶ ξὺν θανεῖσθαι, καὶ τάδε ὄρκως έχει vitiose Ald.
973
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-629
χειροῖν ... ξυνωρίδα: χειροῖν Μ. G. Ald. Rob. χερσὶ Turn. Iacobsio ad Leontis philosophi epigr. III. Anthol. t. XI. p. 248. scribendum videbatur ξυνωρίδι. Praestaret ξυνωρίδος. Servandum tamen duxi ξυνωρίδα, ut propria significatione dictum pro συζυγίαν.
976
977-984.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-630
τί νιν προςείπω ... πολλὰ θερμαíνοι φρένα.: Hos octo versus, qui in libris post versum 998. leguntur, huc revocandos esse vidit Meinekius in Diurnis antiquariis a. 1843. p. 183.
977.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-631
κἂν τύχω: καὶ τύχω Portus et Porsonus, eosque secutus Blomfieldius. Non mutandum est quod libri habent κἂν τύχω.
977
979.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-632
δροίτης ... κατασκήνωμα: δροίτης, ad of supra adscripto ύ, Μ. δροίτης Turn. δρυοίτης G. Ald. δρύτης Rob. V. ad Ag. v. 1506. Deinde κατὰ σκήνωμα G. Ald.
979
Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
837-934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-443
drittes Epeisodion: Vollzug der Rache. Ägisthos tritt rechts auf (ohne Gefolge).
898.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-481
Eur.
El. 967
τί δῆτα δρῶμεν;
μητέρ'
ή φονεύσομεν;
899.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-482
Eur. Tro. 423
ποῦ δ᾽ ᾿Απόλλωνος λόγοι κτέ.
τὰ λοιπά d. i. wo bleibt das, was weiter von den Aufträgen des Loxias auszuführen ist? Mit der Ermordung des Ägisthos ist ein Teil derselben erfüllt.
900.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-483
πιστὰ εὐορκώματα: Schol.
τὰ ὁρκωμόσια ἃ συνωμόσαμεν. Auf die Richtigkeit dieser Erklärung weist
πιστά bin (Weil will
εὐορκώματα auf den Orakelspruch des Apollon beziehen nach
Ag. 1283
).
901.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-484
Alle als Feinde halte förderlicher denn die Götter d. i. weniger schlimm ist es mit der ganzen Welt verfeindet zu sein als mit den Göttern.
902.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-485
Der Rhythmus des Verses würde besser, wenn man mit Hermann
παρήνεσας καλῶς schriebe.
903.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-486
πρός, gegenüber, angesichts. Vgl.
Εum. 1006. - Richtig bemerkt der Schol.:
πιθανῶς δέ,
ἵνα μὴ ἐν φανερῷ ἡ ἀναίρεσις γένηται.
καὶ
904-905.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-487
καὶ ζῶντα γὰρ κτἑ. ist Begründung des Folgenden, wie wenn es hiefse:
τούτῳ θανόντι ζῶντα ..
ἡγήσω πατρός κάθευδε. Der Gedanke kehrt wieder Eur.
El. 1144
νυμφεύσῃ δὲ κἀν "
Αιδου δόμοις,
ώπερ ξυνηΰδες ἐν φάει.
συγ-
907.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-488
D. i. wie ich dich grofs gezogen habe, so will ich auch mit dir altern und dir liegt die Pflicht des
γηροβοσκεῖν ob.
909.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-489
Soph.
Εl. 428
ἡ γὰρ Δίκη νιν (scil.
Ιφιγένειαν)
εἷλεν,
οὐκ ἐγὼ μόνη. In anderer Weise heifst es Hom.
Τ 86
ἐγὼ δ᾽ οὐκ αἴτιός εἰμι,
ἀλλὰ Ζεὺς καὶ μοίρα καὶ ἠεροφοίτις ἐρινύς.
912.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-490
D. i. wie kann ich in dir die Mutter achten? Vgl. 189 f.
913.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-491
,,Das kann man keine Verstofsung nennen, wenn man jemanden in ein gastfreundliches Haus zum Auferziehen giebt.“
916.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-492
τοῦτο: er meint die Heirat des Agisthos.
917.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-493
μὴ αἰσχύνου)
ἀλλ᾽ (
μάλλ wie Aristoph. Vö. 109, Frö. 103; bei den Tragikern sonst nicht. „Du brauchst dich nicht zu scheuen; du mufst aber ebenso auch von den Verirrungen deines Vaters sprechen."
μάτας (Verirrungen): Schol.
ὅτι Κασάνδραν ἐπέγημεν. Aber vgl. auch
Ag. 1440
Χρυσηΐδων μείλιγμα τῶν ὑπ᾽ Ἰλίου.
918.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-494
D. h. der Mann, der draufsen lange Jahre kämpft und Strapazen erduldet, ist anders zu beurteilen. als die zu Hause sitzende Frau. Eur. Med. 248
λέγουσι δ᾽ ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον βίον ζῶμεν κατ'
οἴκους,
οἱ δὲ μάρνανται δορί.
919.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-495
Ag. 852 f.
920.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-496
Vgl. Hes. Theog. 594 f., wo die Frauen mit den Drohnen im Bienenstocke verglichen werden.
921-922.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-497
Eur.
Οr. 825
θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβῳ Τυνδαρὶς ἰάχησε τά λαινα·
τέκνον,
οὐ τολμᾷς ὅσια κτείνων σὰν ματέρα. Die Schande eines
μητραλοίας weist Orestes zurück.
923.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-498
μητρὸς . .
κύνας: aus dem Fluche der Mutter erstehen die Erinyen. Vgl. 1052 und zu
Ag. 1103
. Den Grund dieser Bezeichnung s.
Εum. 246.
924.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-499
Uber die Stellung von
δέ κα
Ag. 1084
.
925.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-500
ζώσα dient nur zur Hebung des gegensätzlichen
τύμβον. Vgl. Soph.
Αi. 1385
οὐδ᾽ ἔτλης παρὼν θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι.
πρὸς τύμβον: nach dem Schol. gab es ein Sprichwort:
ταὐτὸ πρὸς τύμ βον τε κλάειν καὶ πρὸς ἄνδρα νήπιον. Orestes ist taub und achtet auf Thränen so wenig wie das Grab.
θρηνεῖν πρός wie
λέγειν πρός. Eur. Hel. 1054
οἰκτισαίμεθα κουραῖσι καὶ θρήνοισι πρὸς τὸν ἀνόσιον.
926.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-501
πατρὸς αἶσα, das Geschick des Vaters, durch welches die ewigen Satzungen verletzt sind. Vgl. -
πορσύνει wie 910.
927.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-502
ὄφιν: zu 542. 910.
928.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-503
κάρτα μάντις wie
ἄγαν ἀλη θόμαντις
Ag. 1240
.
929.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-504
Eur.
Οr. 413
οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους. S. oben zu 312 f. Der Klyt, folgen Orestes und Pylades in den Palast.
931.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-505
ἐπήκρισε: Schol.
ἐπ᾿ ἄκρον ἦλθε. Vgl. zu
Ag. 1282
.
αἱρούμεθα: zu
Ag. 1653
. Wenn ich auch das Schicksal der beiden beklage, so gebe ich mich doch, nachdem Orestes durch Blutvergiefsen vielem Blutvergiefsen im Hause des Agamemnon die Krone aufgesetzt hat, damit zufrieden, dafs das Kleinod des Hauses erhalten bleibt.
933.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-506
ὀφθαλμὸν οίκων:
Pers. 171
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμῷ φόβος·
ὅμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν,
Eum. 1026
, Pind. OI. VI 16
ποθέω στρατιᾶς ὀφθαλμὸν ἐμᾶς.
934-970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-507
drittes Stasimon, ein Jubelgesang über den Sieg des Rechts und die Befreiung des königlichen Hauses: Wie dem Hause des Priamos, so ist auch dem Hause des Agamemnon der Rächer erschienen, in der Person des ins Elend verstofsenen Orestes, den Apollon hersandte, dem Hermes und Dike im Kampfe beistanden. Jubel erschalle, dafs das herrschaftliche Haus dem Unheil und dem Zustande, wo sein Besitztum von zwei Mördern vergeudet wurde, entronnen ist. Der Spruch des Apollon ging dem alten Schaden zu Leibe. Die Gottheit dient nicht den Schlechten. Es ziemt sich, das himmlische Walten zu ehren. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder. Bald wird das Haus vollständig gesühnt und gereinigt sein und die günstige Wendung des Geschicks läfst auf den Ruf hoffen: „Usurpatoren des Hauses werden gestürzt werden. Hell ist es geworden, frei sind wir wieder." Der Vortrag jedes Strophenpaares scheint einem Halbchore, der der Ephymnien dem Gesamtchore zuzukommen. An diesen Gesang erinnert in mehrfacher Hinsicht das dritte Stasimon der Soph. Elektra 1384—1397.
934.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-508
χρόνῳ (mit der Zeit, endlich), entsprechend dem 66 ff., 382 u. ö. ausgesprochenen Grundsatze, dafs das göttliche Strafgericht, wenn es auch säume, doch nicht ausbleibe. Vgl.
βλάβαν ἐγχρονισθεῖ σαν 955.
937.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-509
διπλοῦς λέων: der Rächer erscheint in der Doppelperson des Orestes und Pylades. Vgl. Eur. Or. 1400
ἦλθον δόμους λέοντες Ελλανες δύο διδύμω (gleichfalls von Orestes und Pylades), Hom. K 297 Odysseus und Diomedes
βάν ῥ᾽ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαι ναν ἀμ φόνον,
ἀν νέκυας,
διά τ'
ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.
Αρης: zu
Ag. 1512
.
938.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-510
Schol.
ἤλασεν δὲ εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου,
ἐστιν,
ἤνυσε τὸν ἀγῶνα.
939.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-511
πυθόχρηστος, Schol.
ὁ ὑπὸ Πυθοῦς χρησθεὶς Ὀρέστης, d. h. durch den Spruch des Gottes angewiesen. Vgl. Eur. Ion 1218
ὁ πυθόχρηστος Λοξίου νεανίας, Plut. Mor. p. 163
Β πυθόχρηστον τῆς ἀποικίας ἡγεμόνα.
940.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-512
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος s. v. a.
θεῶν φραδαῖς εὖ ὡρ μημένος. Hesych.
φραδαῖσι·
βουλαῖς. Orestes war durch Ratschlüsse der Götter, nicht durch böse Leidenschaft angetrieben.
941-942.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-513
δόμων ist von
ἀναφυγᾷ κακῶν κτέ. abhängig. Wie
κακῶν wird auch
τριβᾶς von
ἀναφυγᾷ regiert und
ὑπὸ δυοῖν μαστόροιν gehört zu
κτεάνων τριβᾶς wie zu
κτεάνων τριβομένων. - Zu
κτεάνων τριβᾶς vgl. Soph.
Εl. 1290
πατρώαν κτῆσιν Αίγισθος δόμων ἀντλεῖ,
τὰ ροιν.
δ᾽ ἐκχεῖ,
τὰ δὲ διασπείρει μάτην.
δυσοίμου τύχας ist Apposition zu
τριβᾶς, beziehungsweise zu dem ganzen Ausdruck
κτεάνων ..
μιαστόHesych.
μάστωρ μιαρός,
λυμεών. Eur.
Εl. 683
χώσοι στυγοῦ σιν ἀνοσίους μάστορας. —
δύσοιμος leiten der Schol. (
δυσπορεύτου) und Hesych. (
δύσοδος) von
οἶμος ab, Blomfield von
οἴμη oder
οἶμος (cantus), s. v. a.
δύσθροος,
δυσβάϋκτος,
δυσκέλαδος.
945-946.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-514
ᾧ μέλει..
ποινά, derjenige, dem die listig ersonnene Bufse trugvollen Kampfes am Herzen liegt, d. i. Hermes.
947.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-515
Dike hat die Hand des Orestes geleitet:
δικαίως γὰρ Ορέ στης ἠμύνατο Schol. —
ἐτήτυμος Διὸς κόρα Δίκα:
ἐτήτυμος sowie das folgende
τυχόντες καλῶς (verum nomen adsecuti, vgl. zu
Ag. 690
γλῶσσαν ἐν τύχᾳ νέμων) zeigt, dafs der Dichter mit der Etymologie
Διός)
κόρ)
α =
Δίκα spielt und das Verhältnis der Dike zu Zeus idealer auffafstals Hesiod Theog. 901
δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν,
ἣ τέκεν Ὥρας Εὐνομίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυίαν. Mit
ἐτήτυμος κορα vgl.
Soph. Trach. 1064
γενοῦ μοι παῖς ἐτήτυμος γεγώς.
ἐν ἐχθροῖς: vgl.
γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ
Soph. Ant. 551
,
ἐν θανοῦσιν ὑβρι στὴς γένῃ
Αi. 1092. Schütz vermutet
ἐπ᾿ ἐχθροῖς.
952-953.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-516
τάπερ ..
θρίαξεν,
ἐποίχεται s. v. a.
ὁ χρησμὸς Λοξίου ἐποίχεται. Vgl. Soph.
Οed.
Τ. 469
ἔνοπλος γὰρ ἐπ᾿ αὐτὸν ἐπενθρώσκει πυρὶ καὶ στεροπαῖς ὁ Διὸς γενέτας κτέ.
μυχόν: vgl.
Eum. 39
, 170, 180, Eur.
Οr. 331
μεσόμφαλοι μυχοί.
χθονὸς ἐπ'
ὀμφαλῷ : vgl. 1034,
Eum. 40
ἐπ᾽ ὀμφαλῷ, 166
γᾶς ὀμφαλόν,
Sept. 733
ἐν μεσομφάλοις Πυθικοῖς χρηστηρίοις, Pind. Pyth. V 74
μέτ σον ὀμφαλόν, Soph. Oed.
Τ. 898
γᾶς ἐπ᾽ ὀμφαλόν, Eur. Ion 223
ἆρ'
ὄντως μέσον ὀμφαλόν γᾶς Φοίβου κατέχει δόμος; Med. 668
ομφαλόν γῆς θεσπιῳδόν. Einen weilsen Stein von der Form eines abgestumpften Kegels, der im Tempel des Apollon lag, erklärten die Delpher als Mittelpunkt der Erde (Strabon IX p. 420, Paus. X 16, 3). Vgl. die Darstellung desselben auf einem Vasengemälde Rochette, Monum. inéd. pl. 37 oder Baumeister, Denkm. d. kl. Altert. II S. 1110.
θρίαξεν,
ἐμαντεύσατο. Hesych.
θριάζειν·
φυλλολογεῖν,
ἐνθουσιᾶν,
ἐνθουσιά ζειν.
Εὐριπίδης Λικυμνίῳ καὶ Σοφοκλῆς Ὀδυσσεῖ μαινομένῳ, Zenob. VIII 14
τί σοι ὁ ᾿Απόλλων κεκιθάρικεν (
τεθρίακεν Meineke,
ἐντεθρίακεν Nauck):
τὸ κεκιθάρικεν οἷον ἐμαντεύσατο κτέ.,
Εtym.
Μ. p. 455, 45. Die dorische Form wie
Suppl. 38
σφετεριξάμενοι.
δολίαν βλάβαν, den heimtückischen Schaden, dem schwer beizukommen ist. Mit
ἐγχρονισθεῖσαν vgl. Plat. Gorg. 480
Α΄ ὅπως μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα τὴν ψυχὴν ἀνίατον ποιήσει.
956-957.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-517
Der Text ist unsicher. Vgl. Anhang.
κρατεῖται (
ὥστε ὑπουρ γεῖν.
959.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-518
πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν im Gegensatz zu 51
δνόφοι καλύπτουσι δόμους. Vgl. Soph.
Αi. 708
πάρα λευκὸν εὐάμερον πελάσαι φάος ..
νεῶν.
960.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-519
ψάλιον (frenum) wie
Ag. 137
στόμιον μέγα Τροίας.
οἰκίων,
οἴκων.
961.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-520
ἄνα (auf!) wie Hom.
Σ 178
ἀλλ᾽ ἄνα μηδ᾽ ἔτι κεῖσο, Soph.
Αi. 178
ἀλλ᾽ ἕνα ἐξ ἑδράνων.
ἄνα γε μήν wie
ὅρα γε μήν Soph.
Οed.
Κ. 587. Vgl. auch
εὖ γε (brav!).
963-964.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-521
,,Bald wird die alles vollendende Zeit über die Schwelle des Hauses treten" d. h. bald wird die Zeit dem Hause volle Sühne und Reinheit bringen. Vgl. Soph.
Εl. 1510
ὦ σπέρμ'
Ατρέως,
ὡς πολλὰ παθὸν δι'
ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθες τῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν. (Anders der Scholiast:
ἀλλάξει ἀπὸ κατηφείας εἰς λαμπρότητα.)
966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-522
ἀτᾶν ἐλατηρίοις wie
πόνων θελκτήριος 666.
967-968.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-523
,,Der Gang der Dinge weht freundlich durchaus um den Ruf zu vernehmen." Vgl.
ἀμοιβαί και κῶν·
μετατροποι πνέουσιν αὔραι δόμων Eur.
Εl. 1147,
ἁδυπνόων ..
ὀνειράτων Soph.
Εl. 480,
ὕπνος εὐαής
Phil. 828
.
Ζη εὐπρόσωπα (mit heiterem Antlitze) vgl.
Soph. Ant. 149
ἦλθε Νίκα τα πολυαρμάτω ἀντιχαρεῖσα Θήβα,
Αi. 1009
δέξαιτ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεως τ᾽ ἴσως.
ἰδεῖν θρευμένους,
ἀκοῦσαι θρεομέμων. Vgl.
εἰσοιχνεῦσιν
Prom. 123
.
Ζα ἰδεῖν vgl.
παιὰν λάμπει Soph. Oed.
Τ. 186.
969.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-524
μέτοικοι im Gegensatz zu dem rechtmässigen Besitzer, wie
μέτοικος Soph. Oed.
Τ. 452 dem
ἐγγενής entgegensteht.
970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-525
Das Ephymnion schliefst sich bei der Antistrophe (hier mit
μέτοικοι πάλιν) an
θρευμένους an wie
Ag. 1475
an
ὕμνον ὑμνεῖν ἐπεύχεται,
Suppl. 181
an
καλούμενος.
971.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-526
Exodos. Dem im Hochgefühle vollbrachter Rachethat auftretenden Orestes trübt allmählich das Bewusstsein der Blutschuld den Geist (1053 f.). Während er noch gegen die Umnachtung ankämpft, beteuert er die Gerechtigkeit seiner That und erklärt er die Absicht, schutzflehend sich an den delphischen Gott zu wenden. Endlich aber verliert er die Klarheit des Sinnes, er sieht die Erinyen nahen und in dem Wahne von ihnen fortgetrieben zu werden, eilt er von dannen. So weist, wie der Schlufs des Agamemnon auf die Choephoren, der Schlufs des zweiten Stücks auf das dritte hin. Das Innere des Hauses, wo Orestes (mit blutbefleckten Händen), einen mit Wolle umwickelten Zweig tragend (1033), und Pylades neben den Leichen des Ägisthos und der Klytämestra stehen und das Gewand liegt, welches Klytämestra bei der Ermordung des Gatten benützt hat, wird durch das Ekkyklem sichtbar. Die Illusion wird nicht in gleicher Weise wie
Ag. 1370
gewahrt, da sich der Chor nicht den Anschein giebt in den Palast zu treten. Die Motivierung dessen wäre kaum möglich Der um das Strophenpaar 1005 ff., 1016 ff. herumliegende Dialog scheint symmetrische Gliederung gehabt zu haben: 26. Strophe 8 Antistrophe. 26.
973-974.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-527
εὖνοι (
ἀλλήλοις) oder
φίλοι μὲν ἦσαν,
φίλοι δὲ καὶ νῦν s. v. a.
ὡς φίλοι ἦσαν,
οὕτω καὶ νῦν φίλοι εἰσί.
πάθει: daraus, dafs sie neben einander tot liegen, läfst es sich entnehmen.
975.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-528
ὅρκος: ihr Eid bleibt dem Bunde treu und wird nicht zum Meineide. Vgl. 894.
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-529
ξυνώμοσαν μέν, als ob folgen sollte
ξυνώμοσαν δὲ ξυνθα νεῖσθαι.