191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-113
εἴθ'
εἴθ'
Ald.
ἔμφρον' Deinde
εὔφρον'
Ald. Ceteri
εὔφρον'
. Auratus recte
ἔμφρον'
.
191
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-114
κινυσσόμην
μὴ κηνυσσόμην
M. G. Ald. Rob.
μὴ κινυσσόμην
Turn. Coronidem addiderunt Schützius et Porsonus. Corruptam scripturam ita interpretatur scholiastes
ἐφανταζόμην. κήνυμα
(ita M. G.)
γὰρ τὸ εἴδωλον
. Hesychius
κηνυσσόμην, εἴδωλον ἐγενόμην
. Photius
κήνυγμα, σκιὰ καὶ εἴδωλον
. Hesychius
κήνυγμα, τὸ κενὸn τοῦ σώματος, οἷον σκιὰ καὶ εἴδωλον, φάντασμα ἀσθενὲς καὶ ἀχρεῖον
. V. Aesch. Prom. v. 157.
192
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-115
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ ... ἀποπτύσαι Libri
ἀλλ᾽ εὖ σαφηνή
. Schol.
εὖ ἀντὶ τοῦ ἀκριβῶς
. Schützius
ἀλλ᾽ ἢ σάφ' ἦν μοι
. Porsonus Adv. p. 159.
ἀλλ' εὖ σάφ' ἤδη
et cum Rob.
ἀποπτύξαι
. Recepi
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ
, coniecturam Erfurdtii ad Soph. Ai. p. 626. Deinde
ἀποπτύσαι
in M. ita scriptum, ut etiam
ἀποπρύσαι
(non
ἀποπρίσαι
) legi possit.
ἀπόπτυσα
G. sed cum interpretatione
μισῆσαι
, quae etiam in M. adscripta est.
ἀπέπτυσα
Ald.
ἀποπτύξαι
Rob.
ἀποπτύσαι
ex scholiis Turn.
193
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-116
εἴπερ γ'
εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ
M. Rob. (sic Rob.)
εἴπερ ἀπ᾿ ἐχθροῦ
G. Turn.
εἴπερ ἀπεχθροῦ
Ald.
194
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117
εἶτα Libri
ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί
. Schützius in proximo versu
τιμὴν
edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed
εἶχε
mutandum erat. Inepti illi qui
εἶχε
pro
ἐδύνατο
dictum putant.
Ἔχω συμπενθεῖν
non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario
δύνασθαι
dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus
ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit
λείπει ἡ εἰς
. Sic igitur bene procedunt hi versus,
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.
195
197-200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118
NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.
198.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119
δίκῃ
οἵοισιν
G. Ald. In fine versus
δίκηι
, sed
ι
ab alia manu in litura scripto, M.
δίκῃ
G.
δίκην
Ald. Rob. Turn.
198
201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120
NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.
201
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121
ποδῶν ὁμοῖοι
ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι
M. G. Ald. Rob. Deletum
δ'
a Turnebo.
202
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122
τώδε περιγραφή
τάδε
G. Ald.
περιγραφὰ
G.
πέρι γραφὰ
Ald.
203
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123
NA
τενόντων δ'
Ald.
τενόντων τ'
, ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.
205
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125
NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui
ΗΛ.
praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.
208
210.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126
τί νῦν
τί νῦν
M. Rob.
τί νυν
Turn.
τοίνυν
G. Ald.
210
211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127
ὧνπερ
ὃν περ
Rob.
ἐξηύχου Deinde
ἐξηύχου
Rob. Turn.
ἐξηύχου
sic M. G.
ἐξήυχου
Ald.
211
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128
καλουμένῃ
καλουμένη
G. Ald. Rob.
212
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἐκπαγλουμένην
ἐκπαγλουμένην
Rob. Turn.
ἐκπαγλουμένης
M. (sic M.) G. Ald.
213
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130
μάτευ'
μάτευ'
G. Ald. Turn.
μάστευ'
Rob. et fortasse M.
215
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131
αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri
κατ' αὐτόν
. Scribendum erat
καθ' αὑτόν
. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde
τἄρα μηχανορραφῶ
M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.
τ' ἄρα μ.
Rob.
γ' ἄρα μ.
Turn. Scribendum erat
τἄρα μ
.
217
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133
κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'
καὐτοῖς
pro
κἀν τοῖς
Rob. Deinde
ἐμοῖς ἄρ'
Turn. idque restituit Porsonus.
ἐμοῖς γὰρ
M. G. Ald. Rob.
ἐμοῖς οὖν
, omisso
ἄρ'
, Vict.
ἔν γε Deinde
ἔν γε
vitium Aldinae.
τοῖσι σοῖς Denique
τοῖσι σοῖς
Rob. Turn.
τοῖς σοῖς
G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.
219
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω
M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod
προὐννέπω
habent.
τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Turn.
τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω
Vict.
ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Porsonus. Ineptum hic
προὐννέπειν
, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt
τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω
, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
Γάρ
admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.
κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;
220
221-226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-135
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
αὐτὸν μὲν νῦν
M. Ald. Rob.
αὐτὸν μὲν οὖν
Turn. et hoc fuerat etiam in G. sed librarius ex
οὖν
fecit
νῦν
. Deinde
ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμὲ
M. Rob. Turn.
ὁρῶ, δυςμαθεῖς ἐμὲ
G. Ald. Schützius
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμέ
. Eo non perficitur emendatio. Mox v. 222. libri
κουρὰν δὲ ἰδοῦσα
, praeter Rob. qui
κουρὰν τ᾿ ἰδοῦσα
edidit. Leguntur autem hi versus 222-226. in M. G. Ald. Turn. Vict. Cant. Stanl. hoc ordine,
κουρὰν δ' — ἀνεπτερώθης - ἰχνοσκοποῦσα τ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ - σκέψαι
. In ed. Rob.
κουρὰν τ᾿ — ἰχνοσκοποῦσα τ' — σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἀνεπτερώθης - σκέψαι
. In Porsoniana auctore Heathio
κουρὰν δ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης σκέψαι
. In Schützianis et priore Bothiana
κουρὰν δ᾽ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης - σαυτῆς δ᾽ ἀδελφοῦ σκέψαι
. Ordo is, qui est in plerisque libris veteribus, nemini probabitur; nec magis qui est in ed. Rob. Sed in eo ordine, quem Heathius commendavit, non est idonea caussa cur hic versus,
σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ
, eo loco positus sit, quo ille eum collocavit. Fratris enim tam gravis descriptio male quadrat in eam narrationem, qua Orestes Electram quodammodo reprehendit, quod ignoti hominis cincinno et vestigiis plus quam sibi ipsi vivo et praesenti crediderit. Quod quum recte sensisset Schützius, aliam ille et sane meliorem viam ingressus est, sed minime tamen veram. Neque enim sat gravis est transitus a priore ad alteram sententiam, et opus erat scripturae mutatione, quum
δέ
post
σαυτῆς
adiecerit. Quo ordine hi versus collocandi essent vidit in altera editione Bothius. Sed emendandi erant duo primi huius orationis versus. Itaque scripsi
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-136
σκέψαι
σκέψαιτο μὴ
M. G. Ald.
σκέψαι τὸ μὴ
Rob. Emendavit Turnebus.
225
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-137
ἰδοὺ
ἰδοὺ
Abreschius.
ἰδοὺ
libri.
χερός
χειρός
vitium Ald.
227
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-138
θήρειον
εἰς δὲ
M. G. Ald. Rob.
ἠδὲ
ex coniectura Turn. Deinde
θηρίον
M. G. Ald. codex Robortelli.
θηρίου
Rob.
θηρίων
Turn. Scribendum erat
θήρειον
. Viderunt hoc etiam Bambergerus et Dindorfius. Neque vero
εἴς τε
cum Bambergero aut
ἠδὲ
cum Turnebo aut
ἓν δὲ
cum Pauwio et Schützio scribendum putavi, sed versum excidisse significavi, in quo
βλέψασα
vel simile verbum erat. Undecim erant Orestae versus, ut mox undecim sunt Electrae.
228
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-139
γενοῦ
γενοῦ
Rob.
γένοῦ
M.
μενοῦ
G. Ald.
μὲν οὖν
Turn. in folio improbato,
μὲν οὐ
in recuso.
χαρᾷ Deinde G. ut omnes
χαρᾷ
, sed e correctione, quum antea fuerit
χάριν
.
μὴ 'κπλαγῇς Tum
μὴ 'κπλαγῇ
M. Ald.
μὴ καλαγιῇ
G.
μὴ 'κπλαγῇ
Rob.
μὴ 'κπλαγῇς
Turn.
230
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-140
οἶδα νῷν
οἶδα νῷν
Rob. Turn.
οἶδα νῷν
, sed
ω
ab alia manu in litura scripto, M.
οἴδωνῶν
G. Ald. Robortellus in indice emendationum veterem scripturam hanc dicit,
οἶσανῶν ὄντας φίλους
, Sophianum autem emendasse
οἶδα νῷν ὄντας φίλους
. Apparet bis eum
φίλους
pro
πικρούς
scripsisse: in textu enim, ut ceteri omnes, habet
ὄντας πικρούς
.
231
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-141
σωτηρίου Non recte Schützius
σωτήριος
. V. ad Soph. El. v. 846.
233
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-142
ἀνακτήσει Libri
ἀνακτήσῃ
.
234
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-143
ὄμμα Libri
ὄμμα
. Valckenarius ad Phoen. v. 415. p. 153.
ὄνομα
scribendum esse vidit. Porsonus ad Or. v. 1080. non mutandum censebat
ὄμμα
. V. quae disputavi ad Hecubae v. 433. p. 58. ed. sec.
235
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-144
πατέρα τε
πατέρος τε
Turn. quod scribendum esset
πατρός τε
. Recte vero M. G. Ald. Rob.
πατέρα τε
. Pergendum erat
καὶ μητέρα καὶ ἀδελφὴν καὶ ἀδελφόν
: sed in horum commemoratione mutatur constructio.
ἐς σέ μοι Deinde
ἐς σέ μοι
M. litteris
σσ
in litura scriptis similibusque
π
litterae idem
ἐς σέ μοι
ab alia manu in margine adscriptum est.
237