Aeschylus Libation Bearers 195

ed. Martin L. West

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →
φεῦ·
195
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
195
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην,
ἀλλ᾽ εὖ σάφ᾽ ἦν ἢ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπέρ γ’ ἀπ’ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί,
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
200
ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,
οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην
στροβούμεθ’· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ’ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
205

Libation Bearers. Aeschylus. ed. Martin L. West. Stutgardiae. 1990.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

Χοηφόροι (OCR draft) (Greek) (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 83-314 focus
Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 84-314 focus
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 195 focus
φεῦ.
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
195
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾿κινυσσόμην,
ἀλλ᾽ ἢ σάφ᾽ ἦν μοι τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ᾽ ἀπ᾿ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ἂν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
200
ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,
οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην
στροβούμεθ᾽· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
205
ποδῶν ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς.
καὶ γὰρ δύ᾽ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,
αὐτοῦ τ᾽ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινός.
πτέρναι τενόντων θ᾽ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι
ἐς ταυτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.
210
πάρεστι δ᾽ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 195 focus
φεῦ.
190
εἴθ' εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην,
ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ
195
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 195 focus
Φεῦ·
εἴθ' εἶχε φωνὴν εὔφρον' ἀγγέλου δίκην,
195
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ 'κινυσσόμην μἠκηνυσσόμην,
ἀλλ' εὖ σάφ' ἦν ἢ σαφηνῆ τόνδ' ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ' ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί,
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
200
Ἀλλ' εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα
οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην δίκηι (ηι in rasura)
στροβούμεθ'· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ' ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 195 focus
φεῦ. εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 195 focus
φεῦ.
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾿ ἀγγέλου δίκην,
ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾿κινυσσόμην,
195
ἀλλ᾽ εὖ σάφ᾽ ἦν ἢ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,
εἴπερ γ᾿ ἀπ᾿ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,
ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί,
ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,
200
οἷοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην
στροβούμεθ᾽· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,
σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.
Translations (10)
Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 84-311 focus
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 195 focus
Alas! would to heaven that it had an intelligent voice, like a messenger, that I might not be agitated by distracted thoughts 1
; but it were clear for me either to spurn this lock of hair when clearly recognized, if indeed it had been severed from the head of a foe, or that, if it claim kin to me, it might be able to bewail with me an ornament to this tomb and an honour to my father 2
. But we invoke the gods, who know in what tempests, like vessels, we are tossed to and fro; and if it is our destiny to attain safety, a great stock might be produced from a tiny seed. And in very truth here are tracks too, a second sign, like to feet, and bearing a resemblance to my own. For there are also here two prints of footsteps, both of himself and of some fellow-traveller. The heels and the impress of the tendons being measured, coincide exactly with my footsteps. But pains (as of a woman in travail) and prostration of mind is upon me.
LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 195 focus
,
malgré tout, je sens l'espoir me caresser. Ah ! si elle avait au moins la douce voix d'un messager, afin que je ne fusse plus ballottée entre deux pensées et que je pusse, en confiance, ou la jeter avec horreur, si elle fut coupée sur un front ennemi, ou, si elle est bien de mon frère, l'associer
à mon deuil, pour orner cette tombe et honorer un père ! Mais les dieux que nous invoquons savent, eux, quels orages nous emportent en leur tourbillon comme des marins en détresse, et, s'ils veulent que nous échappions au naufrage, du plus petit germe peut jaillir, immense, l'arbre du salut !
The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 195 focus
Ah, had they but a voice, cou'd they but ſpeak
That I no more might fluctuate with these doubts
240
Perplex’d and troubled; cou’d they plainly tell me
If they were ſhorn from a foe’s hated head,
Or fondly mix their kindred griefs with mine,
A grace and honour to my father's tomb!
But to the Gods, that know what furious ſſtorms
245
Burſt o'er me, like a ſhipwreck’d mariner,
I make appeal: if haply ought of ſafety
Remains, from this ſmall root the vig’rous trunk
May ſpread its ſhelt'ring branches.
Further mark
250
Th' impreſſion of these feet c
; they ſhow that two
Trod here; himſelf perchance and his attendant;
One of th' exact dimenſions with my own.
But all is anguish and perplexity.
Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 195 focus
Deh!, questo riccio intelligibil voce,
come un araldo, avesse, ed io nel dubbio
non dovessi ondeggiare: anzi mi fosse
chiaro se fu da un odïoso capo
35
reciso, ed io lungi da me lo scagli;
o se fraterno, a comun lutto, a fregio
di questa tomba, a onor del padre, resti.
Ora i Numi invochiamo, essi che vedono
da che tempeste, a guisa di nocchieri,
40
siamo aggirate: e se ci attende il porto,
da picciol seme nascerà gran tronco.
Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 195 focus
Siue habuit uocem, prudentem nuncij inſtar,
Vt duplex cura exiſlens ne imaginarer.
Sed manifeſtam hanc cæſariem eijce,
180
Siquidem ab hoſtis capite eſt detonſa.
Alioqui cognatus exiſtens luxiſſet mecum,
Effigiem huius ſepulchri, & honorem patris.
Sed ſcientes deos inuocamus.
In talibus tempeſtatibus nautarum inſtar
185
Agitamur, fiue oportet ſalutem aſſequi,
Sitq; magnus ramus pueri ſeminis.
Attamen uestigia secundum prabent ſignum
Pedum, fimilia meis fimilibus.
Etenim duæ funt hic pedum deſcriptiones,
190
Ipſius & illius, uenientis alicuius
Calcanei, tendonumq; ſubſcriptiones menſuratæ,
In hoc conueniunt cum uestigijs meis.
Adeſt uerò dolor, & mentium corruptio.
Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 195 focus
Ach,
195 ach hättest du nur eine Stimme, Lockenhaar,
daſs nicht der Zweifel meinen Busen schütterte,
ich fester Hand dich von mir würfe, wenn das Haupt
mir feindlich wäre, dem das Eisen dich entrifs,
doch wärst du mir befreundet, klagten wir vereint
200 zu Vaters Ehren, zu des Vaters Trauerschmuck.
Indess die Götter kennen ja des Zweifels Sturm,
der meines Herzens Schifflein hin und wider wirft,
und ist Erlösung uns beschieden, wächst geschwind
aus kleinstem Samenkorne höchsten Segens Baum.
The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 195 focus
ORESTES
Speak, Pylades;-Through filial reverence,
Shall I forbear to shed a mother's blood?
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 195 focus
Ah well-a-day, that this dumb hair had voice
To glad mine ears, as might a messenger,
Bidding me sway no more 'twixt fear and hope,
Clearly commanding, Cast me hence away,
Clipped was I from some head thou lovest not;
235
Or, I am kin to thee, and here, as thou,
I come to weep and deck our father's grave.
Aid me, ye gods! for well indeed ye know
How in the gale and counter-gale of doubt,
Like to the seaman's bark, we whirl and stray.
240
But, if God will our life, how strong shall spring,
From seed how small, the new tree of our home!—
Lo ye, a second sign—these footsteps, look,—
Like to my own, a corresponsive print;
And look, another footmark,—this his own,
245
And that the foot of one who walked with him.
Mark, how the heel and tendons' print combine,
Measured exact, with mine coincident!
Alas, for doubt and anguish rack my mind.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 195 focus
Ach!
O daß sie sprechen könnte, klar, dem Boten gleich;
Dann würd' ich nicht von Zweifeln hinundhergewogt!
200
Mit offnem Abscheu würs' ich weg die Locke hier,
Wofern sie abgeschnitten war von Feindeshaupt,
Und, stammte sie vom Bruder, dann wehklagte sie
Mit mir, zum Preis dem Vater, als des Grabes Schmuck!
Wohlan, die Götter rufen wir, sie wissen ja,
205
In welchen Sturmeswirbeln wir, Meerschiffern gleich,
Umtreiben! Dennoch, sollen wir gerettet sein,
Dann sproßt aus kleinem Samen auch ein großer Stamm.
(Sie steigt hastig die Stufen des Grabhügels hinab.)
Doch nun ein zweites Zeichen, seht die Tritte da
Von gleichen Füßen, ähnlich ganz den meinigen !
210
Denn zweier Füße Spuren find' ich eingedrückt,
Des Bruders hier und eines Fahrtgenossen dort.
Und mess' ich Sohlen und der Fersen Niß genau,
So passen seine Tritte ganz in meinen Fuß.
Wie faßt mich Angst, Irrsal umwölkte meinen Geist!
215
(Orestes und Pylades treten aus ihrem Hinterhalte hervor.)

Notes on the current edition

Libation Bearers

1. 196 (κινυσσόμην) Hsch. κ 2522
2. 186 ἄφρακτοι M: corr. Dind.⁴ — πληβυρίδοσ M
3. 189 κανοῦσ’ anon.³
4. 190 γε Bourdelot: δὲ M — ἐπώνυμος Blaydes⁵ (contra Σ), sed cf. Sept. 536 sq.
5. 191 δύσθεος Pauw (contra Σ)
6. 192 δὲ πῶς . . . ; (cf. 187) Schütz⁶
7. 195 ἔμφρον᾽ Aur.³: εὔφρον᾽ M
8. 196 κηνυσσόμην Hsch., ‘κην- M: corr. Turn.
9. 197 σάφ’ ἦν ἢ Wellauer¹ 35 (σάφ’ ἦν iam Schütz²): σαφηνῆ M: σάφ’ ἤιδη Porson⁶ 159: σάφ’ ἤινει Kayser
10. 198 εἴπερ M
11. 200 τιμὴ Portus² contra Σ
12. 201-4 post 210 trai. Butler, post 211 Weil³
13. 201 fort. μὴν
14. 202 δίκηι M (ηι ἰ. r.), Σ: corr. Asul.
15. 205-10 del. Schütz², 205-11 Srebrny 49, Fraenkel¹ III 818; cf. ad 228-9
16. 206 ποδ ἰ. r., fuerat . . τ υ. ν. — δόμοιοι M, δ’ ὁμοῖοι Ms, alterutrum Σ (gl. ad ἐμφερεῖς?): δ’ del. Turn.: ὁμοίως Weil³: possis ὀθνείοι, (ΟθΝΕΙΟΙ = ΔΟΜΟΙΟΙ), h. e. ‘alteri alieni, alteri meis similes’ — τοῖς γ’ Σ: τοῖσδ’ Weil³
17. post 206 lac. stat. Wil.²⁹, post 208 Hermann³²; desideratur fere ⟨καὶ τοῦ μὲν οὔτι ξυγγενεῖς, αἱ τοῦδε δ’ αὖ⟩
18. 208. 207 hoc ordine post 205 loc. Thomson⁹ (206 δ’ ὁμοῖαι legens)
19. ξυνεμπόρου (cf. 713. 733) Porson¹: συν- M
20. 215 ὦιπερ Quincey¹ 145 — ἐξήυχου M: corr. Rob., Turn.
21. 217 ξύνοιδ’ Porson¹, at cf. 216. Supp. 215 sq. — σ᾽ ἐκπαγλουμένην Σ, Rob., Turn.: -μένησ M: σοὐκπαγλουμένηι Pauw (rectius σοὐκπ- Blaydes)
22. 219 μάτευ’ Mc
23. 221 ταρρὰ M: corr. Rob. (τ᾽ ἄρα), Dind.¹
24. 223 ἐμοῖσιν ἄρ’ M: corr. Turn.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-117

εἶτα Libri
ἢ ξυγγενὴs ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοί
. Schützius in proximo versu
τιμὴν
edidit, quae etiam Porti aliorumque coniectura fuit. Non hoc, sed
εἶχε
mutandum erat. Inepti illi qui
εἶχε
pro
ἐδύνατο
dictum putant.
Ἔχω συμπενθεῖν
non potest dici nisi ab eo qui materiam habet lugendi: ubi de facultate sermo est, necessario
δύνασθαι
dicendum est. Scripsisse videtur Aeschylus
ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Recte, si sensum spectes, ad ultimum versum scholiastes adnotavit
λείπει ἡ εἰς
. Sic igitur bene procedunt hi versus,
εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν ἔμφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ κινυσσόμην, ἀλλ᾽ ἦν σαφηνῆ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον, εἴπερ γ᾽ ἀπ' ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος, ἢ ξυγγενὴς ὤν, εἶτα συμπενθεῖν ἐμοὶ ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
Utinam perspicuam vocem nuntii instar haberet, quone anceps animi penderem, sed aperte hunc cincinnum abominarer, si ab inimico capite esset, aut, si esset cognatus, tum mecum doleret in huius tumuli ornamentum et honorem patris.
195

197-200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-118

NA Hos quattuor versus, qui vulgo Electrae continuantur, choro tribuendos esse censui.

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-119

δίκῃ
οἵοισιν
G. Ald. In fine versus
δίκηι
, sed
ι
ab alia manu in litura scripto, M.
δίκῃ
G.
δίκην
Ald. Rob. Turn.
198

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA Ridet haec Euripides El. v. 532. seqq.
201

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-121

ποδῶν ὁμοῖοι
ποδῶν δ᾽ ὁμοῖοι
M. G. Ald. Rob. Deletum
δ'
a Turnebo.
202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-122

τώδε περιγραφή
τάδε
G. Ald.
περιγραφὰ
G.
πέρι γραφὰ
Ald.
203

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-123

NA
τενόντων δ'
Ald.
τενόντων τ'
, ut ceteri, G. Quum neque nexus in hoc loco esse et quaedam male iterata Schützio viderentur, versus 202. 203. 205. ut spurios uncis inclusit. Immo tantum abest ut quicquam sit eiiciendum, ut dolendum sit quod unus pluresve versus exciderunt. Nam quum duorum vestigia cerni dicat Electra, altera Orestis, altera comitis cuiuspiam, quis dubitabit, praesertim quum etiam ad orationis integritatem aliquid desideretur, quin alterius istorum vestigia suis dissimilia, alterius similia esse dixerit? Itaque ante v. 205. lacunae signa posui.
205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-124

θ'
θ'
solus Rob.
206

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-125

NA In M. huic versui et a v. 210. singulis huius stichomythiae versibus lineola praefixa est, excepto v. 215. cui
ΗΛ.
praefixum. G. Ald. v. 208-214. tribuunt choro. Rob. choro v. 208. 209. 211. 213. Electrae v. 210. 212. 214. Turn. Oresti v. 208-211. 213. Electrae v. 212. 214. Vict. choro v. 208. 209. 211. Electrae v. 210. 212. 214. Veram personarum notationem Canterus restituit.
208

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-126

τί νῦν
τί νῦν
M. Rob.
τί νυν
Turn.
τοίνυν
G. Ald.
210

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-127

ὧνπερ
ὃν περ
Rob. ἐξηύχου Deinde
ἐξηύχου
Rob. Turn.
ἐξηύχου
sic M. G.
ἐξήυχου
Ald.
211

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-128

καλουμένῃ
καλουμένη
G. Ald. Rob.
212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἐκπαγλουμένην
ἐκπαγλουμένην
Rob. Turn.
ἐκπαγλουμένης
M. (sic M.) G. Ald.
213

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-130

μάτευ'
μάτευ'
G. Ald. Turn.
μάστευ'
Rob. et fortasse M.
215

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-131

αὐτὸς καθ' αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ Libri
κατ' αὐτόν
. Scribendum erat
καθ' αὑτόν
. Viderunt hoc Bothius et Wellauerus. Deinde
τἄρα μηχανορραφῶ
M. G. et additis spiritibus Ald. et codex Robortelli.
τ' ἄρα μ.
Rob.
γ' ἄρα μ.
Turn. Scribendum erat
τἄρα μ
.
217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-132

τοῖς
τοῖς
Rob.
218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-133

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ'
καὐτοῖς
pro
κἀν τοῖς
Rob. Deinde
ἐμοῖς ἄρ'
Turn. idque restituit Porsonus.
ἐμοῖς γὰρ
M. G. Ald. Rob.
ἐμοῖς οὖν
, omisso
ἄρ'
, Vict. ἔν γε Deinde
ἔν γε
vitium Aldinae. τοῖσι σοῖς Denique
τοῖσι σοῖς
Rob. Turn.
τοῖς σοῖς
G. Ald. et codex Robortelli. Nescio an hoc sit in M.
219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-134

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδ᾽ ἐγὼ σε προὐννέπω
M. Rob. Eodem modo G. Ald. nisi quod
προὐννέπω
habent.
τάδ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Turn.
τάδε ἐγὼ σε προὐννέπω
Vict.
ταῦτ᾽ ἐγώ σε προὐννέπω
Porsonus. Ineptum hic
προὐννέπειν
, quod est praedicere, edicere, iubere, proloqui. Itaque quo verbo opus esset intellexerunt Arnaldus et, ut Blomfieldius dicit, Auratus: sed quod scribendum putarunt
τάδε σ' ἐγὼ προςεννέπω
, probatum illud Schützio, Blomfieldio, aliis, propter numeros ab Aeschylea tragoedia alienos non potest admitti. Quam ob rem scripsi
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην γάρ σ' ἐγὼ προςεννέπω;
Γάρ
admirantis est, ut apud Euripidem in Or. v. 484.
κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς;
220

221-226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-135

αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.
αὐτὸν μὲν νῦν
M. Ald. Rob.
αὐτὸν μὲν οὖν
Turn. et hoc fuerat etiam in G. sed librarius ex
οὖν
fecit
νῦν
. Deinde
ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμὲ
M. Rob. Turn.
ὁρῶ, δυςμαθεῖς ἐμὲ
G. Ald. Schützius
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς ἐμέ
. Eo non perficitur emendatio. Mox v. 222. libri
κουρὰν δὲ ἰδοῦσα
, praeter Rob. qui
κουρὰν τ᾿ ἰδοῦσα
edidit. Leguntur autem hi versus 222-226. in M. G. Ald. Turn. Vict. Cant. Stanl. hoc ordine,
κουρὰν δ' — ἀνεπτερώθης - ἰχνοσκοποῦσα τ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ - σκέψαι
. In ed. Rob.
κουρὰν τ᾿ — ἰχνοσκοποῦσα τ' — σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἀνεπτερώθης - σκέψαι
. In Porsoniana auctore Heathio
κουρὰν δ' - σαυτῆς ἀδελφοῦ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης σκέψαι
. In Schützianis et priore Bothiana
κουρὰν δ᾽ — ἰχνοσκοποῦσά τ' — ἀνεπτερώθης - σαυτῆς δ᾽ ἀδελφοῦ σκέψαι
. Ordo is, qui est in plerisque libris veteribus, nemini probabitur; nec magis qui est in ed. Rob. Sed in eo ordine, quem Heathius commendavit, non est idonea caussa cur hic versus,
σαυτῆς ἀδελφοῦ συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ
, eo loco positus sit, quo ille eum collocavit. Fratris enim tam gravis descriptio male quadrat in eam narrationem, qua Orestes Electram quodammodo reprehendit, quod ignoti hominis cincinno et vestigiis plus quam sibi ipsi vivo et praesenti crediderit. Quod quum recte sensisset Schützius, aliam ille et sane meliorem viam ingressus est, sed minime tamen veram. Neque enim sat gravis est transitus a priore ad alteram sententiam, et opus erat scripturae mutatione, quum
δέ
post
σαυτῆς
adiecerit. Quo ordine hi versus collocandi essent vidit in altera editione Bothius. Sed emendandi erant duo primi huius orationis versus. Itaque scripsi
αὐτόν με νῦν ὁρῶσα δυςμαθεῖς· σὺ δὲ κουρὰν ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς ἰχνοσκοποῦσά τ' ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. σκέψαι τομῇ προςθεῖσα βόστρυχον τριχὸς σαυτῆς ἀδελφοῦ, συμμέτρου τῷ σῷ κάρᾳ.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-136

σκέψαι
σκέψαιτο μὴ
M. G. Ald.
σκέψαι τὸ μὴ
Rob. Emendavit Turnebus.
225

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-137

ἰδοὺ
ἰδοὺ
Abreschius.
ἰδοὺ
libri. χερός
χειρός
vitium Ald.
227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-138

θήρειον
εἰς δὲ
M. G. Ald. Rob.
ἠδὲ
ex coniectura Turn. Deinde
θηρίον
M. G. Ald. codex Robortelli.
θηρίου
Rob.
θηρίων
Turn. Scribendum erat
θήρειον
. Viderunt hoc etiam Bambergerus et Dindorfius. Neque vero
εἴς τε
cum Bambergero aut
ἠδὲ
cum Turnebo aut
ἓν δὲ
cum Pauwio et Schützio scribendum putavi, sed versum excidisse significavi, in quo
βλέψασα
vel simile verbum erat. Undecim erant Orestae versus, ut mox undecim sunt Electrae.
228

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-139

γενοῦ
γενοῦ
Rob.
γένοῦ
M.
μενοῦ
G. Ald.
μὲν οὖν
Turn. in folio improbato,
μὲν οὐ
in recuso. χαρᾷ Deinde G. ut omnes
χαρᾷ
, sed e correctione, quum antea fuerit
χάριν
. μὴ 'κπλαγῇς Tum
μὴ 'κπλαγῇ
M. Ald.
μὴ καλαγιῇ
G.
μὴ 'κπλαγῇ
Rob.
μὴ 'κπλαγῇς
Turn.
230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-140

οἶδα νῷν
οἶδα νῷν
Rob. Turn.
οἶδα νῷν
, sed
ω
ab alia manu in litura scripto, M.
οἴδωνῶν
G. Ald. Robortellus in indice emendationum veterem scripturam hanc dicit,
οἶσανῶν ὄντας φίλους
, Sophianum autem emendasse
οἶδα νῷν ὄντας φίλους
. Apparet bis eum
φίλους
pro
πικρούς
scripsisse: in textu enim, ut ceteri omnes, habet
ὄντας πικρούς
.
231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-141

σωτηρίου Non recte Schützius
σωτήριος
. V. ad Soph. El. v. 846.
233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-142

ἀνακτήσει Libri
ἀνακτήσῃ
.
234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-143

ὄμμα Libri
ὄμμα
. Valckenarius ad Phoen. v. 415. p. 153.
ὄνομα
scribendum esse vidit. Porsonus ad Or. v. 1080. non mutandum censebat
ὄμμα
. V. quae disputavi ad Hecubae v. 433. p. 58. ed. sec.
235

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-144

πατέρα τε
πατέρος τε
Turn. quod scribendum esset
πατρός τε
. Recte vero M. G. Ald. Rob.
πατέρα τε
. Pergendum erat
καὶ μητέρα καὶ ἀδελφὴν καὶ ἀδελφόν
: sed in horum commemoratione mutatur constructio. ἐς σέ μοι Deinde
ἐς σέ μοι
M. litteris
σσ
in litura scriptis similibusque
π
litterae idem
ἐς σέ μοι
ab alia manu in margine adscriptum est.
237

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-145

πιστὸς In G. ante correctionem
πιστὸς τ'
erat.
240

241-242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-146

μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη ... συγγένοιτό σοι
μόνος
M. G. Ald. Rob.
μόνον
Turn. qui his duobus versibus Orestae orationem incepit. Quod ut faceret permovisse eum videtur quod in libris scriptum est
συγγένοιτό μοι
. Recte vero Schützius auctore Stanleio scripsit
συγγένοιτό σοι
. Quod libri habent,
μόνος
, ferri potest coniunctum cum
ἐμοὶ σέβας φέρων
, si cum Bambergero
Κράτος δὲ καὶ Δίκη
scribitur. Praestat autem
μόνον Κράτος τε καὶ Δίκη – συγγένοιτό σοι
.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-147

πραγμάτων Hic Orestae personam adnotarunt Robortellus et Canterus. In M. G. Ald. Vict. versus 232-260. Electrae sunt.
πραγμάτων
Rob. Turn.
πρηγμάτων
M. G. Ald. quod ortum esse videtur ex eo quod ad
πραγμάτων
supra adscriptum fuerat
η
, quo non
πρηγμάτων
, sed
πημάτων
indicaretur.
243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἰδοῦ δὲ
ἰδοῦ δὲ
G. Vict.
ἰδοὺ δὲ
M. Rob.
ἰδὼν δὲ
Ald.
ἰδὼν δὲ
Turn. γένναν εὖνιν αἰετοῦ Deinde
γένναν, νιν αἰετοῦ
sic M.
γέννα νιν αἴετοῦ
e correctione, quum antea fuisset
ἀπαιτοῦ
, G.
γέννα νιν αἰςτοῦ
Ald.
γέννα νῦν αἰετοῦ
Rob.
γένναν εὖνιν αἰετοῦ
praeclara emendatione Turnebus.
244

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-149

σπειράμασιν
σπειράμασιν
G. Ald.
σπιράμασιν
M. Rob.
σπειράμασι
Turn.
245

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-150

ἀπορφανισμένους
ἀπορφανισμένους
M. Turn.
ἀπορφανισμένους
G. Ald. Rob.
246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-151

ἐντελὴς Libri
ἐντελής
. Id ad
γένναν
refertur. Eleganter tamen Pauwius et Schützius
ἐντελεῖς
.
247

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-152

θήραν πατρῴαν
θήρα πατρώα
sic M.
θῆρα πατρώα
, acuto accentu in
πατρώα
e circumflexo facto, G.
θήρα πατρώα
Ald. Scholiastes
οὐκ ἔστι γέννα ἐντελὴς ὥςτε τὴν πατρώαν θῆραν προςάγειν τῇ καλιᾷ
. Itaque
θῆραν πατρώαν
Rob.
θήραν πατρώαν
Turn. Ineptum est reique de qua sermo est repugnat quod a Blomfieldio coniectum probat Dindorfius,
πατρῴοις
. προςφέρειν Deinde
προφέρειν
G. Ald.
248

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-153

λέγω
λέγω
Ald. Rob. Turn.
ἐγὼ
M. G.
249

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-154

ἔχοντε
ἔχοντε
M. Rob. Turn.
ἔχοντες
G. Ald.
251

252-260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-155

NA Hos novem versus Electrae tribui, ut Orestes novem versus habuerat.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-156

σε Quamquam nihil est in hoc versu quod iure reprehendi possit, dubitari tamen potest an scripserit Aeschylus
τοῦ σε τιμῶντος μέγα
.
252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-157

ἀποφθείρας In
ἀποφθείρας
M. diphthongum
ει
ab alia manu ex
ι
factam habet.
253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-158

εὔθοινον
εὔθοινον
G. Rob.
εὔθυνον
, ad alteram syllabam
οι
supra adscripto, M.
εὔθυνον
Ald. Turn. Scholiastes
εὔθυνον διὰ τοῦ υ τὸ δίκαιον σημαίνει, διὰ δὲ τῆς οι καλὴν εὐωχίαν ἔχον γέρας, παρὰ τὸ θοίνην
(sic M.)
254

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-159

εὐπιθῆ
ἔχοις
vitium Aldinae: unde
ἔχοις
Turn.
εὐπιθῆ
recte Blomfieldius.
ἐπείθη
M. Ceteri
εὐπειθῆ
.
256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-160

ἤμασιν
ἐνήμασιν
M. G.
ἐπήμασιν
Ald.
ἐνήμασι
codex Robortelli.
ἐν ἡμασιν
Rob.
ἐν ἤμασι
Turn.
258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-161

αἴρειας
δ᾽ ἂν αἴρειας
Turnebus.
δαναρίας
M. G. Ald. Rob.
259

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-162

κάρτα
κάρτα
omittit Rob.
260

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-163

NA Choro haec tribuit Rob. Linea praefixa in M. Orestae persona adnotata in G. Ald. item in Turn. in folio recuso, quum in improbato omissa esset personae nota.
261

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-164

ἀπαγγείλῃ
ἀπαγγείλῃ
G. (in quo ante correctionem fuerat
ἀπαγγείλει
) et Turn.
ἀπαγγείλῃ
M. Ald.
ἐπαγγείλῃ
Rob. Porsonus scripsit
ἀπαγγελεῖ
, quo non opus est.
263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-165

ἴδοιμ'
ἴδοιμ'
G. Ald. Turn.
ἴδοιμι
M. Rob.
264

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-166

οὔτοι Personae nota omissa est in G. Ald. Turn. et, ut in hac tragoedia plerumque factum, in M.
ΟΡ.
adscripsit Rob.
οὔτοι
Turnebus.
οὔτι
M. G. Ald. Rob.
266

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-167

κἀξορθιάζων
κἀξορθιάζων
Turn.
κἀξουριάζων
M. G. Ald.
κἀξορθριάζων
Rob.
268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-168

ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν
ὑφ' ἧπαρ θερμὸn
Rob. et, ut videtur, M.
ὑφ᾽ ἧς παρθμὸν
G. Ald. Turn.
269

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-169

λέγων In
λέγων
primam litteram in litura habet G.
271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-170

ἀποχρημάτοισι
ἀπόχρηματοῖσι
M.
ἀποχρηματοῖσι
G.
ἀποχρηματοῖσι
Ald.
ἀποχρῆμα τοῖσι
Turn. Vict.
ἀπώχρημα τοῖσι
codex Robortelli.
ἀχρημάτοισι
Rob. ex emendatione Sophiani.
ἀποχρημάτοισι
Schützius et Porsonus. Hoc dicit, ut Schützius intellexit, occidere me iussit Apollo occisores patris, bonorum iactura exasperatum. Eodem modo v. 298.
χρημάτων ἀχηνία
commemoratur.
272

275. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-171

μηνύματα Libri
μειλίγματα
. Scholiastes
τῶν ἐχθρῶν μειλίγματα. αἱ κολάσεις γὰρ τῶν ἀδικούντων μειλίγματά εἰσι τῶν ἀδικηθέντων, εἰ τοὺς μὲν γὰρ πολίτας λιμώξειν ἐκ γῆς ἔφασκε πρὸς ἀφοσίωσιν Ἀγαμέμνονος, ὡς μὴ ἐκδικήσαντας, ἡμᾶς δὲ σωματικῶς φθαρῆναι
. Rectissime Lobeckius ad Αi. v. 757. p. 340.
μηνύματα
.
275

276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-172

τὰς δ' αἰνῶν νόσους
τὰς δὲ νωνόσσους
prius in M. scriptum erat: id eadem, ut videtur, manus in
τὰς δὲ τῶν νόσους
mutavit.
τὰς δὲ νῶν, νόσους
Rob.
τὰς δε νῶν νόσους
G. Ald.
τάςδε νῶν νόσους
Turn. Scholiastae explicationem ad v. 275. attuli. Non recte olim
νῶν
in
τῶν
mutandum esse putavi. Scribendum erat
τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους
. Ita in Agamemnone v. 97.
τούτων λέξασ᾽ ὅ τι καὶ δυνατὸν καὶ θέμις αἰνεῖν
, et v. 1449.
ἢ μέγα δώμασι τοῖς δ᾽ αἵμονα καὶ βαρύμηνιν αἰνεῖς, φεῦ φεῦ, κακὸν αἶνον ἀτηρᾶς τύχας ἀκορέστου
. In incerta fabula fr. 305.
γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς
.
276

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-173

ἐπαμβατῆρας
ἐπαμβατήρας
M. Ceteri
ἐπαμβατῆρας
. Auratus
ἐπεμβατῆρας
.
277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-174

λειχῆνας
λειχῆνας
Blomfieldius. Libri
λιχῆνας
.
278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-175

ἐπαντέλλειν Hunc versum afferunt Etym. M. p. 530, 51. Etym. Gud. p. 338. Zonaras p. 1236. Celsus V. 28, 19.
Vitiligo quoque, quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Ἀλφὸς vocatur ubi color albus est, fere subasper et non continuus, ut quaedam quasi guttae dispersae esse videantur: interdum etiam latius et cum quibusdam intermissionibus serpit. Μέλας colore ab hoc differt, quia niger est et umbrae similis: cetera eadem sunt. Λευκή habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. Alphos et melas in quibusdam variis temporibus et oriuntur et desinunt: leuce quem occupavit non facile dimittit.
ἐπαντέλλειν
Rob. Turn. et grammatici.
ἐπαντέλλει
M. G. Ald.
279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-176

ἐφώνει Libri
ἄλλας τε φωνεῖ
. Emendavit Stanleius sive potius Auratus. Ἐρινύων Deinde
Ἐρινύων
M. Ald. Rob.
Ἐριννύων
erat in G. sed alterum
ν
erasum est.
Ἐριννύων
Turn.
280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-177

πατρῴων Rob. e mala coniectura sua
ματρῴων
. Codex eius, ut ceteri libri,
πατρῴων
. Post hunc versum in libris hic legitur,
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν.
Ad quem versum scholiastes haec adscripsit,
τὸν ἐν σκότῳ νῦν κινοῦντα τὴν ὀφρὺν λαμπρῶς ἡμᾶς ἐπεξιέναι ἔλεγεν
. Suspiceris ante hunc versum, i. e. post
τελουμένας
, aliquid excidisse. Et videbatur Dobraeo Adv. II. p. 27. eiusmodi versus interiisse,
τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κατὰ χθονός
. Sed videtur potius hic versus,
ὁρῶντα λαμπρὸn ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρύν
, post v. 284. collocandus esse. Idem suspicatus est Blomfieldius.
281

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-178

προςτροπαίων
προτροπαίων
G. Ald.
283

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-179

NA Legebatur hic versus post v. 281.
285

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-180

διώκεται
διώκεσθαι
M. G. Ald.
διώκεται
Rob. Turn.
διωκάθει
Porsonus, refragante Elmsleio ad Med. p. 113.
Διώκεται
, quod verum videtur, passivum esse putat Blomfieldius. Potest fortasse activa significatione dictum esse. Od. XVII. 8.
ὅς τ᾽ ἐλθὼν Ὀδυσῆ διώκετο οἷο δόμοιο
.
286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-181

πλάστιγγι Etym. M. p. 674, 20.
πλάστιγξ, ἡ μάστιξ, ἀπὸ τοῦ πλήσσειν, παρ' Αἰσχύλῳ.
287

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-182

κρατῆρος μέρος
κρατερὸς μέρος
M. G. Aldinae.
κρατερὸς μέρους
codex Robortelli. Hinc Rob. dedit
κρατῆρος μέρους
. Turn.
κρατῆρος μέρος
.
288

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-183

λιβός
λιβός
Turn.
λίβος
M. G. Ald. Rob. Non opus est ut cum Abreschio
λίβους
scribatur. Accusativo
λίβα
usus est Aeschylus Eum. v. 56. fragm. 56. 70. V. Lob. Paralip. p. 113. seq. et 542.
289

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-184

NA Post
πατρός
asteriscum posuit Robortellus, quo aut vitium aut lacunam significaret.
290

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

1
erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-104

2
ἐκινυσσόμην (hin- und herschwankte), vgl. Krüger 1 54, 8, 8.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-105

3
εὖ σάφα wie Pers. 786
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστε
. Vgl. zu Ag. 1395 und Eum. 520 . ή: das zweite Glied wird anders gewendet, so dafs die Abhängigkeit von Der (kon σάφ᾽ ἦν wegfällt. sekutive) Infin. ἀποπτύσαι hängt von εὖ σάφ' ἦν in dem Sinne eine sichere Entscheidung gegeben wäre" ab.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-106

4
ἄγαλμα τιμήν ist Apposition zum Inhalt des Satzes ( συμπενθεῖν). Vgl. 509 und zu Ag. 235 f.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-107

5
Euripides ( El. 534 ) kritisiert auch dieses Erkennungsmittel: πῶς δ᾽ ἂν γένοιτ' ἂν ἐν κραταιλέῳ πέδῳ γαίας ποδῶν ἔκμακτρον; εἰ δ᾽ ἔστιν τόδε, δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ᾽ ἴσος, ἀνδρός τε καὶ γυναικός, ἀλλ᾽ ἄρσην κρατεῖ.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-108

6
Dieser Vers ist vor 209 unnütz. Ohnedies ist o μolo und auch ποδῶν überfüssig.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-109

7
πτέρναι . . ὑπογραφαί (Fersen und Umrisse der Fufssohlen) ist Apposition zu στίβοι (Angabe der Teile). Und μετρούμεναι schliefst sich an die Apposition statt an στίβοι an. In

210-211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-110

8
δὶς καταφθορά von der peinlichen Ungewissheit. Gegensatz dazu steht εἰδότας 200, zu dem jedoch auch der Satz οἵοισιν .. στροβούμεθα gehört. - σμικροῦ . . πυθμήν: an die Stelle des eigentlichen Ausdrucks tritt ohne weiteres das Gleichnis. Vgl. die schöne Wendung 246 ff.

211-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-111

9
τὰ λοιπὰ (Akk., zu 707) τυγχάνειν καλῶς, τοῖς . . ἐπαγγέλ λούσα (den Göttern Bitterfüllung anmeldend d. h. den Göttern dankbar ankündigend, dafs die Bitten in Erfüllung gehen, und damit sich zur Darbringung der gelobten Opfer verpflichtend). Was du erflehst, erfüllt sich bereits; danke den Göttern dafür und bitte nur, dafs auch weiterhin dir alles nach Wunsch gehe." Vgl. 217.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-112

10
τίνος γὰρ ἤδη ἐπέτυχον ὑπὸ θεῶν ὅτι εἶπες τὰ λοιπά"; Schol. τί κυρῶ: zu 707. ἕκατι δαιμόνων, um der Götter willen, quod ad deos attinet.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-113

11
ὧνπερ ( εἰς ὄψιν ἥκειν).

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-114

12
Zu dem Gebrauch von συνειδέναι (um die That oder den Zustand eines anderen wissen) vgl. Xen. Anab. VII 6, 18 σύνοιδέ μοι εἰ ἐπιορκῶ, Plat. Phaed. p. 92 D ἐγὼ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις λόγοις ξύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-115

13
ἐκπαγλουμένην: ἐκπάγλως θαυμάζουσαν Schol., viel Aufhebens, grofses Wesen machend. σύνοιδα ist hier wie οἶδα bebandelt. Vgl. Krüger § 56, 7, 6.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-116

14
πρός, in Hinsicht auf.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-117

15
κατ᾿ αὐτοῦ: zu Ag. 827 .

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-118

16
ἐν κακοῖσι γελᾶν s. v. a. και κοῖσιν ἐγγελᾶν. Vgl. Soph. Αnt. 551 γέλωτ᾽ ἐν σοὶ γελῶ und zu Ag. 1612 .

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-119

17
Soph. Εl. 1200 ΗΛ. μόνος βροτῶν νυν ἴσθ᾽ ἐποικτείρας ποτέ. ΟΡ. μόνος γὰρ ἥκω τοῖς ἴσοις ἀλγῶν κακοῖς.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-120

18
19
Soll ich annehmen, daſs du mit solchen Äufserungen dich als Orestes ausgeben willst?"

224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-121

20
αὐτὸν ἐμὲ ὁρῶσα.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-122

21
22
ἀναπτεροῦσθαι wie φόβος μ᾿ ἀναπτεροῖ Εur. Suppl. 89 , ἀνε πτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Aristoph. Vö. 1445, ἀνεπτάμαν Soph. Αi. 693, πέτῃ Eur. Bakch. 332 durch Freude, Furcht oder Hoffnung in die höchste Aufregung und Spannung versetzt werden, so dafs man alle Fassung verliert. Die Fassung wieder gewinnen καταστῆναι Pers. 298
λέξον καταστάς

229-230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-123

23
Orestes sagt:,,Uberzeuge dich, dafs von dieser Stelle meines Hauptes die Locke abgeschnitten ist, die du bereits als Locke deines Bruders wegen der Ähnlichkeit mit deinen Haaren anerkannt hast." τομή die Stelle des Haares, wo die Locke abgeschnitten ist. Vgl. Hom. Α 235 σκήπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-124

24
ἰδοῦ δέ wie σκέψαι μὲν σκέψαι δέ, zu 372. Gegen den Witz des Euripides ( El. 541 ) οὐκ οἶσθ᾽, Ορέστης ἡνίκ᾽ ἐκπίπτει χθο- νός, νέαν μ' ἔτ᾽ οὖσαν; εἰ δὲ κἄκρεκον πέπλους, πῶς ἂν τότ᾽ ὢν παῖς ταὐτὰ νῦν ἔχοι φάρη, εἰ μὴ ξυναύξοινθ᾽ οἱ πέπλοι τῷ σώματι; bemerkt der Schol.: οὐ πάντως ἐν τῷ νῦν χιτῶνι, ἀλλ᾿ εἰκὸς αὐτὸν ἔξωθεν ἔχειν παιδικὸν σπάργανον.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-125

25
σπάθη: Hesych. σπάθημα· πύκνωμα, ἀπὸ τῶν ταῖς σπάθαις κατακρουόντων τὰ ὕφη. θήρειον γραφήν: solche Buntstickerei kennt schon Hom. τ 228 ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἑλλόν, ἀσπαίροντα λάων. Vgl. Eur. Iph. Τ. 814, Ion 1146 ff., Hek. 470 f., Poll. VII 55 ὁ δὲ κατάστικτος χιτών ἐστιν ὁ ἔχων ζῷα ἢ ἄνθη ἐνυφασμένα. καὶ ζῷωτὸς δὲ χιτὼν ἐκαλεῖτο καὶ ζωδιωτός.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-126

26
Vgl. Herod. I 119 idov dè οὔτε ἐξεπλάγη ἐντός τε ἑωυτοῦ γίνεται, Hom. χ 411 ἐν θυμῷ, γρηῦ, χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδ' ὀλόλυξε. Orestes kommt einem heftigen Ausbruch freudiger Überraschung zuvor. Damit vermeidet der Dichter die Notwendigkeit, starke Farben aufzutragen.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-127

27
Soph. Αi. 1004 ὦ δυσθέατον ὄμμα (so ruft Teukros beim Anblick des toten Bruders). μοίρας, partes, Rollen.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-128

28
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ Schol. Vgl. zu Ag. 437 . Die Stelle enthält eine Nachahmung von Hom. Z 429 Εκτωρ, ἀτὰρ σύ μοι ἐσσὶ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης. Ζυ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον vgl. 692, Aristoph. Frie. 334 μοι ' στ᾿ ἀναγκαίως ἔχον, Antiphan. com. frg. 53, 3 ὁδόν, ἣν πᾶσιν ἐλθεῖν ἔστ' ἀναγκαίως ἔχον, Eur. Suppl. 527
τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον
.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-129

29
Statt des einfachen μητέρα ( προσαυδῶν) folgt eine neue Wendung.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-130

30
της ὁμοσπόρου scil. στέργηθρον ἐς σέ μοι ῥέπει.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-131

31
πιστὸς . . ἦσθα, weil du dich entschlossest zu meiner Erlösung hieherzukommen.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-132

32
33
Beweinte (d. h. unter Thränen ersehnte) Hoffnung. δακρυτός als fem.: zu Ag. 598 . σπέρματος ist als relat. Gen. von σωτήριος abhängig. Vgl. πόνων θελκτήριος 666, λυμαντήριον οἴκων 760, δειμάτων λυτήριον 816, auch δέσμιον σέθεν Eum. 306 . Krüger II 47, 26, 7. Durch σπέρματος σωτήριος wird bezeichnet, dafs sich die Hoffnung auf Erhaltung des Geschlechts bezieht.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-133

34
ἀλκῇ πεποιθώς: Suppl. 355
ἀλκᾷ πίσυνος
, Hom. E 299 λέων ως ἀλκὶ πεποιθώς.

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-134

35
μόνον, vgl. οἷον Ag. 136 , μόνον θεοὶ σῴζοιεν Soph. Phil. 528 . σὺν τῷ τρίτῳ: er wird an drit- ter Stelle genannt als Ζεὺς σωτήρ. Eum. 761
Παλλάδος καὶ Λοξίου ἕκατι καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου σωτῆρος
 und zu Ag. 257 f.

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-135

36
Hier (vgl. 203) wird zuerst das Gleichnis ohne Vermittlung gegeben, diese aber 251 mit οὕτω δὲ καὶ nachgebracht. Vgl. Ag. 76 u. 334. αἰετοῦ πατρός, des alten Adlers. πατρός steht in Gegensatz zu γένναν, erinnert aber gleich an die Beziehung des Gleichnisses.

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-136

37
Mit πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν vgl. σπείραις πολυπλόκοις Eur. Med. 481. In betreff der Feindschaft des Adlers und des Drachen vgl. Hom. M 200 ff., Aristot. Tiergesch. [ Χ 1 ἔστι δὲ ἀετὸς καὶ δράκων που λέμια· τροφὴν γὰρ ποιεῖται τοὺς ὄφεις ὁ ἀετός.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-137

38
τοὺς δέ, als ob παῖδας statt γένναν vorherginge. ἐν-

249-250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-138

39
40
νῆστις: zu Ag. 203 . τελεῖς, ausgewachsen, függe ( ὥστε προσφέρειν). θήραν πατρῴαν, was der alte Adler für die Jungen fing.- σκηνήμασιν: τῇ καλιᾷ Schol.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-139

41
42
πατροστερή passivisch wie βιοστερῆ Soph. Oed. Κ. 747, κρατὶ ὀμματοστερεί ebd. 1260, dagegen hat ἀργυροστερή unten 1000 aktive Bedeutung wie ὀμματοστερής Eum. 941 . γόνος, proles.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-140

43
Vgl. zu 132.

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-141

44
καὶ: und nicht blofs Mitleid, sondern auch das eigene Interesse mufs dich bestimmen uns zu helfen. Sept. 76
γένεσθε δ
' ἀλκή· ξυνὰ δ᾽ ἐλπίζω λέγειν· πόλις γὰρ εὐ πράσσουσα δαίμονας τίει.

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-142

45
ὁμοίας, die ebenso reichlich spendet. εὔθοινον wie θοίναις Prom. 546 von Opfermahlzeiten gesagt ist. Zum Gedanken Hom. A 40 ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκης ταύρων ἠδ᾽ αἰγῶν, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ.

257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-143

46
out ε .. outɛ: zu Ag. 76 . Doch hat man nicht den gleichen Fall wie etwa Eur. frg. 194 ἐγὼ γὰρ οὔτε ναυτίλον φιλῶ τολμῶντα λίαν οὔτε προστάτην χθονός, weil hier eine Beziehung auf das vorhergehende Gleichnis vorliegt. σήματ᾽ εὐπιθῆ: der Adler ( αἰετὸς ὑψιπέτης) ist der wichtigste Weissagevogel. Hom. Θ 247 αὐτίκα δ᾽ αἰετὸν ἧκε, τελειότατον πετεηνῶν, Μ 201, Ν 822, Ω 292 αἴτει δ᾽ οἰωνὸν ταχὺν ἄγγελον, ὅς τε οἱ αὐτῷ φίλτατος οἰωνῶν, καί εὖ κράτος ἐστὶ μέγιστον, 315, β΄ 146, ο 161, ν 243 — αὐανθείς· ξηρανθείς Hesych.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-144

47
ἀρήξει: ἐπιμελήσεται τῶν βωμῶν Schol. In anderem Sinne πόλει τ᾿ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων βωμοῖσι Sept. 14 . — βουθύτοις ἤμασιν: zu Ag. 1592 .

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-145

48
49
κόμιζε: ἐπιμελείας ἀξίου Hesych. Hom. Z 490 τέ᾽ αὐτῆς ἔργα κόμιζε, ο 113 ὣς ἐμὲ κεῖνος ἐνδυ κέως ἐκόμιζε. Das Objekt zu κόμιζε ergiebt sich aus dem folgenden Satze ( δόμον).

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-146

50
ὦ τέκνα nach ὦ παῖδες als Ausdruck zärtlicher Bitte. Vgl. 895.

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-147

51
γλώσσης χάριν s. v. a. γλώσση χαριζόμενος (nur um zu reden, aus Schwatzhaftigkeit, μὴ δυνάμενος ἐχεμυθεῖν Schol.), vgl. Hes. W. und Τ. 709 μηδὲ ψεύδεσθαι γλώσ σης χάριν, Soph. Ant. 371
τόλμας χάριν
, Eur. Οr. 1514 γλώσσῃ χαρίζῃ, τἄνδον οὐχ οὕτω φρονῶν. Porson setzt απαγγελεί wegen πεύσεται. Aber durch den Konj. ἀπαγγείλη wird die Befürchtung dessen ausgedrückt. Eur.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-148

52
οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε: Med. 163 ὅν ποτ᾽ ἐγὼ νύμφαν τ᾿ ἐσίδοιμ᾽ αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους, scherzhaft Aristoph. Ach. 1156 ὃν ἔτ᾽ ἐπίδοιμι τευθίδος δεόμενον.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-149

53
54
ἐν κηκίδι πισσήρει, im Qualm des Fichtenbarzes, weil der Scheiterhaufen aus dem Holz der Pechfchte ( πεύκη) errichtet wurde.

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-150

55
οἴτοι προδώσει ( με) wie οὔ τοι προδώσω ( σε) Eum. 64 . σθενής wie Eum. 61
Λοξία μεγασθενεῖ
. μεγα-

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-151

56
ἐξορθιάζων: ἀνατεταμένα βοῶν Schol.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-152

57
Vgl. Eum. 469 f. , Attius Epigonis frg. VI R. qui nisi genitorem ulso (s. v. a. ultus fuero), nullum meis dat finem miseriis. ὑφ᾽ ἧπαρ, „ins Herz. Soph. Ant. 1315
παίσασ᾽ ὑφ᾽ ἧπαρ αὐτόχειρ αυτήν
, Ag. 440 , 783. θερμόν steht proleptisch. Soph. Ant. 88
θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις
.

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-153

58
μέτειμι: zu Ag. 1666 . - τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, eine kurze, immerhin verständliche Ausdrucksweise. Doch möchte man του φόνου τοὺς αἰτίους, wie Heimsöth, oder τοὺς παλαμναίους πατρός oder τοῦ πατρὸς μιαιφόνους, wie Stadtmüller vermutet hat, erwarten.

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-154

59
τρόπον τὸν αὐτόν: 887 δόλοις ὀλούμεθ᾿ ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν, 554 1.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-155

60
Die Partie 274-295, welche durch eigentümliche und starke Färbung des Ausdrucks auffällt und mit 1030 f. οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίζεταιnicht in Einklang steht, scheint Dindorf mit Recht als spätere Einlage bezeichnet zu haben. ἀποχρημάτοισι . ταυρούμενον (scil. ἐμέ erklären Pauw, Hermann, Dindorf u. a.,,in Entrüstung wegen des mir entzogenen väterlichen Erbes". Aber der Gegensatz, der in den folgenden Worten αὐτὸν τῇ φίλῃ ψυχῇ liegt, weist auf folgenden Sinn hin:,,durch Strafen, die nicht mit Geld, sondern mit dem eigenen lieben Leben zu büfsen sind, wild gemacht, aufgeregt", so dafs ζημίαις sich auf die Drohungen des Apollon bezieht. Mit ταυρούμενον vgl. Eur. Med. 92 ἤδη γὰρ εἶδον ὄμμα νιν ταυρουμένην, 188 τοκάδος δέργμα λεαίνης ἀποταυροῦται δμωσίν (diese Beziehung auf den Blick ist natürlicher).

275-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-156

61
αὐτόν με τίσειν τάδε (scil. τὸ μὴ μετιέναι τὸν τοῦ πατρὸς φό νον) τῇ φίλῃ ψυχῇ (abhängig von τίσειν, büfsen mit) steht, wie gesagt, in Gegensatz zu ἀποχρημάτ τοισι. ἔχοντα κτἑ., d. i. indem über mich viel Unheil komme".

277-278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-157

62
63
„,Den Groll der gekränkten Abgeschiedenen aus der Erde den Angehörigen in Aussicht stellend." βλαστάνειν νόσους: vgl. Ag. 753
βλαστάνειν οἰζύν
.

279-280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-158

64
λειχήνας σαρκῶν ἐπαμβατῆρας (Aussatz der sich über den Leib verbreitet), ἀγρίαις γνάθοις ( Prom. 384
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
 . . γύας) ἐξέ σθοντας (die Form ἔσθειν auch Ag. 1597 ) ἀρχαίαν (die ursprüngliche, τὴν ὑγιᾶ καὶ ἐξ ἀρχῆς οὖσαν ἡμῖν Schol.) φύσιν ist Apposition zu νόσους. Ζυ λειχήνας vgl. Εum. 788 f., zu ἀρχαίαν Plat. Gorg.518 D προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας σάρκας.

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-159

65
κόρσας, τρίχας Schol., Poll. II 32, Etym. M. p. 530, 51, Etym. Gud. p. 338. Vgl. Cels. V 28, 19 vitiligo (Flechte) quoque quamvis per se nullum periculum affert, tamen et foeda est et ex malo corporis habitu fit. Eius tres species sunt. Αλφος . Μέλας . . Λευκὴ habet quiddam simile alpho, sed magis albida est et altius descendit, in eaque albi pili sunt et lanugini similes. Omnia haec serpunt, sed in aliis celerius, in aliis tardius. - ἐπαντέλλειν wie ἀντέλλουσα θρίξ Sept. 522 .

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-160

66
προσβολάς (aggressiones), vgl. Aristoph. Frie. 59 ὅτου ποτ' ἐστὶ δαιμόνων ἡ προσβολή.

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-161

67
68
ἐκ προστροπαίων αἱμάτων d. i. aus dem Grolle der Gemordeten, die nach Rache verlangen.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-162

69
70
Wenn der Vers dieser Partie ursprünglich angehört, so mufs, wie Dobree vermutet hat, vorher etwas ausgefallen sein (z. Β. τοιαῦτα πέμψειν εἶπε τὸν κάτω νεκρόν, der obwohl er seine Augenbrauen in der Dunkelheit bewege, doch hell sehe).

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-163

71
Die Rede wird hier direkt, 290 wieder indirekt.

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-164

72
Der Vers scheint aus einer Erklärung zu 283 entstanden zu sein. Vgl. Anhang.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-165

73
λύσσα und μάταιος φόβος geben eine Erklärung zu τὸ .. βέλος, wenn sie auch nicht appositionell stehen. μάταιος, weil nur geträumt. ἐκ νυκτῶν, nächtlicher Weile, wie Hom. μ 286 ἐκ νυκτῶν δ᾽ ἄνεμοι χαλεποί, Theogn. 460, Eur. Rhes. 13 τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθουσι;

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-166

74
75
κινεί, ταράσσει wie Sept. 60
χωρεῖ κονίει
, 169 αὔειν λακάζειν, Pers. 429
ἔπαιον ἐρράχιζον
, 466 παίουσι κρεοκοποῦσι. Der zweite Ausdruck ergänzt und verstärkt den ersten. Der bei κινεῖ ταράσσει als Objekt gedachte Schuldige ist Subjekt zu διώκεται. πόλεως s. v. a. ἐκ πόλεως.

290-291. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-167

76
τοῖς τοιούτοις allgemein, obwohl der Singular vorhergeht ( διώκεται). Nachher (294 und schon 292) folgt wieder der Sing. mit besonderer Beziehung auf Orestes. οὔτε . . οὐ: zu Ag. 501 . μέρος μετασχεῖν wie Ag. 512 . εἶναι, licere. φιλοσπόνδου λιβός d. i. an der Libation, welche der Kreis der φίλοι darbringt. Zu Ag. 1020 und Soph. Oed. Τ. 238 μήτ' εἰσδέ χεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα, μήτ' ἐν θεῶν εὐχαῖσι μηδὲ θύμασι κοι νὸν ποεῖσθαι μήτε χέρνιβας νέμειν, ὠθεῖν δ᾽ ἀπ᾿ οἴκων πάντας. Nach Demosth. XX 158 bestimmte ein Gesetz des Drakon χερνίβων εἴργεσθαι τὸν ἀνδροφόνον, σπονδῶν, κρατήρων, ἱερῶν, ἀγορᾶς.