1-5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-1
NA Initium Choephororum, quo codices et veteres editiones Aeschyli carent, Stanleius exhibuit ex Ranis Aristophanis v. 1155. seqq. indicatum iam a Cantero. Haec verba,
πατρῷ' ἐποπτεύων κράτη
, quae ipse Aeschylus apud Aristophanem sic interpretatur,
τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν προςεῖπε, κἀδήλου λέγων ὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας
, sic debent accipi ut ea ibidem Euripides intelligit,
τὸν Ἑρμῆν, ὡς ὁ πατὴρ ἀπώλετο αὐτοῦ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις, ταῦτ᾽ ἐποπτεύων ἔφη
. Scholiastes Aristophanis
Ἀρίσταρχος δέ φησι τῶν ἐξηγήσεων τοῦ στίχου τὴν προτέραν κατὰ τὸν ποιητὴν εἶναι, ἣν ὁ Εὐριπίδης ἔφη· τὰ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς κράτη ἐποπτεύων, ὃς κρατηθεὶs ὑπὸ τῶν περὶ Αἴγισθον ἀπώλετο.
2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-2
ξύμμαχος
σύμμαχος
est apud Thomam Magistrum, qui hunc versum p. 41, 6. ed. Ritsch. affert.
2
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-3
ἐς γῆν
εἰς γῆν
pars librorum Aristophanis et Thomas M. p. 169, 12. 199, 1.
3
4.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-4
NA Apud Aristophanem, postquam de versibus secundo et tertio disceptatum est, pergere Aeschylum Bacchus iubet,
ἴθι πέραινε σύ, Αἰσχύλε, ἀνύσας· σὺ δ᾽ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε
. Pergit igitur Aeschylus,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι
. Itaque Stanleius haec statim versui tertio continuavit. Dubitari potest rectene an secus. Nam et illa,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι
, nimis nude posita videri possunt, quam ut credibile sit poetam statim haec subiecisse,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρί
, neque ex Aristophanis verbis hoc certum efficias, versus ita sese statim excepisse, ut criticis visum est. Facit enim Aristophanes ea recitantem Aeschylum, in quibus aliquid reprehendi possit. Quod si quae intermedia inter hos versus erant, quae nihil continebant quod reprehenderet Euripides, ne poterant quidem ab Aeschylo recitari. In illis autem, quae supra commemoravi ab Euripide dicta ut
πατρῷα κράτη
explicaret, tam tragica est et Aeschylea oratio, tamque conveniens huic loco sententia, ut non inepte quis suspicari possit haec ab Aeschylo in hunc fere modum conformata fuisse,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι, τλήμων Ὀρέστης, κρυπτὸν εἰςβαλὼν πόδα, οὗ δὴ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις ὄλβος ὤλλυται πατρός. τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι.
Legebatur apud Aristophanem
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τάδε γε κηρύσσω πατρί
, numeris quales in tam antiqua tragoedia ferri nequeunt. Itaque pridem iudicaveram scribendum esse
τῷδε
, quum hanc ipsam lectionem in Ravennate libro esse intellexi, ex quo eam Porsonus recepit. Idem praebet Venetus, nec longe discedunt alii,
τῷ δὲ
, vel
τάδε
, omisso
γέ
, exhibentes.
4
6-7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-5
NA Haec e scholiis ad Pindari Pyth. IV. 145. sumpsit Stanleius. Respicit ad haec verba Eustathius p. 165, 6. et 1194, 55.
8-9.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-6
NA Hi versus, prolati primum a G. Dindorfio in adnotatione ad Euripidis Alc. v. 768. accesserunt ex codice Vat. 909. ubi hoc scholion ad Euripidis Alc. v. 784. adscriptum est (p. 277. ed. Cob.)
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽
. σεσημείωται ὅτι καὶ Αἰσχύλος ὡς γινόμενον τοῦτο συνίστησιν ἐν ταῖς Χοηφόροις τὸ ἐκτείνειν τὰς χεῖρας, λέγει δὲ Ὀρέστης “
οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον, οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ' ἐκφορᾷ
(
ἐπ' ἐκφορὰν
codex)
νεκροῦ
.”
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-7
λεύσσω Hic versus cum reliqua fabula in M. G. Ald. Turn. statim versui 1118. Agamemnonis,
ἠνυτόμαν τροφαῖς
, continuatur. Exciderunt enim e codice M. folia sex. Primus Robortellus haec non ad Agamemnonem pertinere, sed Choephoros esse intellexit.
ΟΡ.
huic versui etiam Turnebus praefixit.
λεύσω
G. Ald.
10
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-8
φάρεσιν
φάρεσι
Ald.
βάρεσι
Turn.
11
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-9
ποίᾳ
ποῖα
G. Ald.
τοίᾳ
Rob.
ξυμφορᾷ
ξυμφορὰ
Ald.
12
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-10
δόμοισι
δόμοις
Rob.
πῆμα
πῆμα
ex M. G. Rob. recepi.
πόμα
vitiose Ald. unde Turn. fecit
πτῶμα
, quod reliquas editiones occupavit.
προςκυρεῖ
προσκυνεῖ
vitium Ald. Turn. Hesychius
προσκυρεῖ, προσεγγίζει
.
13
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-11
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-12
μειλίγματα Libri
μειλίγμασιν
. Emendavit Casaubonus. Pers. v. 612.
παιδὸς πατρὶ πρευμενεῖς χοὰς φέρουσ', ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια
.
15
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-13
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-14
στείχειν
στείχειν
M. Rob. Omittunt hoc verbum G. Ald.
ὁρᾶν
ex coniectura posuit Turn.
λυγρῷ
λυγρῷ
omittit Rob.
17
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-15
ἐκποδών
ἐκποδὼν
Stanleius.
ἐκποδῶν
M. Rob.
ἐκ ποδῶν
G. Ald. Turn.
20
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-16
ἰαλτὸς
ἴαλτος
M. G. Ald. Rob. Emendavit accentum Turn.
ἔβην
ἔβην
Rob. Turn.
ἔβη
M. G. Ald.
22
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-17
χοὰς
χοὰς
M. G. Ald. Rob. Turn.
χοᾶς
Vict. Defendi potest
χοάς
, pendens e
προπομπός
, sed veri simile est Aeschylum
χοᾶν
scripsisse, ut Casaubonus voluit.
προπομπὸς Libri
πρόπομπος
. Emendavit accentum Vict.
σὺν κτύπῳ
σὺν κτύπῳ
Arnaldus.
συγκύπτῳ
M.
σὺν κύπτῳ
G. Ald.
συγκόπτῳ
Rob.
συγκύπτῳ
Turn.
23
24.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-18
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός
πρέπει παρηὶς φοίνισσαμυγμοῖς
M.
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς
G. Ald. Inde
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γ' ὠγμοῖς
Turn. Veterem scripturam Rob. adnotavit hanc,
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς
, Sophiani coniecturam hanc attulit,
πρέπει παρηὶς φοίνισσ᾽ ἀμυγμοῖς
, ipse edidit
πρέπει παρηὶς φοίνισσ'
, omisso quarto vocabulo. Stanleius, nisi iam ante eum Auratus aut Scaliger (nam in Choephoris caremus schedis Spanhemii),
πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμύγμοις
scribendum censuit, idque Schützius, Porsonus, ceteri receperunt. At in hoc versu spondei tolerari nequeunt, quum primi quattuor versus systema e puris iambis factum comprehendant. Scribendum erat
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός,
conspicua est in genis cruenta vis unguium, recenti sulco.
24
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-19
ἰυγμοῖσι
δι' οἰγμοῖσι
M. G. Ald. Rob.
δ᾽ ὠγμοῖσι
Turn. Emendavit Canterus.
26
28.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-20
ἄλγεσιν Libri
ἄλγεσι
. Porsonus
ἄλγεσιν
, ut est apud Etym. M. p. 403, 47.
ἔφλαδον, σημαίνει τὸ ἐσχίσθην, ἢ ἐθλάσθην, ἢ διερρήγνυντο, ὡς φησιν Αἰσχύλος “λινοφθόροι ὑφασμάτων λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν.”
Iungendum est
λινοφθόροι ὑφασμάτων
, i. e. φθείρουσαι τὰ τῶν ὑφασμάτων λίνα. Constructio autem haec est (male enim post
ἄλγεσιν
virgulam ponunt),
πρόστερνοι στολμοὶ λακίδες ἔφλαδον
, i. e. ὥςτε λακίδες γενέσθαι. Schol. partim recte,
τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ στολισμοὶ τῶν ὑφασμάτων πρὸς τοῖς στέρνοις λινοφθόροι λακίδες ἐρράγησαν
. Eodem modo Aeschylus locutus est in Persis v. 836.
πάντα γὰρ κακῶν ὑπ᾽ ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων
, i. e. πάντα λακίδες ὄντα.
28
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-21
πρόστερνοι
πρόστελνοι
sic M.
πρόστελνοι
G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
29
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-22
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ Libri
τορὸς γὰρ φοῖβος
(sic etiam M.)
ὀρθόθριξ
, nisi quod Turn.
φόβος
posuit. Heathio auctore Schutzius et Porsonus
τορὸς γὰρ ὀρθόθριξ φόβος
. Si sic legitur, turbat mox
περὶ φόβῳ
, quod Schützius in secunda editione scripsit
περὶ φόνῳ
. Sed
φόβος
illud e Turnebi ingenio, non e veteribus libris ductum est. Scholiastae quidem ad v. 34. haec est adnotatio,
ἐκ τῶν τῆς καρδίας μυχῶν περισσῶς τῷ φόβῳ ἀναλακεῖν καὶ βοῆσαι τὴν Κλυταιμνήστραν ἐποίησεν ὁ σαφὴs φόβος δὲ ὀνείρων μαντευόμενος
, ut
φόβος
legisse videri possit: sed nihil obstat quin eum
φοῖβος
ut alius vocabuli interpretationem posuisse existimemus. Scripsit autem Aeschylus
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ.
In eandem emendationem incidit Bambergerus.
31
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-23
ἔλακε
ἔλακε
Rob. Turn.
ἔλαχε
M. G. Ald. codex Robortelli, sed in M. G.
κ
e supra adscriptum.
περὶ φόβῳ
, prae timore. Infra v. 541.
ἀμφὶ τάρβει
. Pers. v. 697.
περὶ τάρβει
. Euripides Or. v. 815.
θανάτου ἀμφὶ φόβῳ
.
34
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-24
γυναικείοισιν Libri
γυναικίοισιν
. Correxit Victorius.
βαρὺς πίτνων
βαρὺς πιτνῶν
M. Rob.
βαρὺ πιτνῶν
G. Turn.
βαρυπιτνών
Ald.
βαρὺς πίτνων
Blomfieldius ex Elmsleii sententia.
35
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-25
κριταὶ δὲ Libri
κριταὶ τῶνδ᾽ ὀνειράτων
. In M. est
κρίται
, sed
ι
ab alia manu in litura scriptum est. Porsonus post
κριταί
inseruit
τε
, Schützius ex Arnaldi sententia
δέ
, quod praestat.
36
37.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-26
ἔλακον
ἔλαχον
M. G. Ald. Rob. Correxit Turnebus.
37
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-27
ἐγκοτεῖν In
ἐγκοτεῖν
in M.
ο
ex
ω
factum.
39
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-28
τοιάνδε
τοιάνδε
M. Rob.
τοιάνδε
G.
τοιὰν δὲ
Ald. Turn.
χάριν ἀχάριτον Deinde
χάριν ἀχάριτον
Elmsleius ad Soph. Oed. Col. v. 836. Libri
χάριν ἀχάριν
.
40
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-29
ἰὼ γαῖα μαῖα
ἰὼ γαῖα μαῖα
M. G. Ald. Turn. Agnoscit hoc scholiastes, qui
ὦ γῆ μήτηρ
adscripsit. Recte vero Rob.
ἰὼ γαῖα γαῖα
. Illud ineptum.
μωμένα με ἰάλλει Deinde
μωμέν αμιλλεί
, accentus in
ω
et spiritu, ut videtur, in
α
deletis, M.
μωμένα μιλλεῖ
G. Ald. Rob.
μωμένα μυλλεῖ
Turn. Emendavit Stanleius.
41
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-30
τόδ'
τόδ'
G. Ald.
τόδε
M. Rob. Omittit Turn.
ἐκβαλεῖν Deinde
ἐκβάλλειν
libri, nisi quod
ἐκβάλλεν
Turn. Correxit Stanleius.
42
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-31
λύτρον Libri
λυγρόν
. Emendavit Canterus.
43
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-32
πάνοιζυς
πανοϊζὺς
M. G. Rob.
πανοίξυς
Ald. Turn. idque e codice suo affert Robortellus. Scribendum
πάνοιζυς
. V. Lob. Paralip. p. 251.
44
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-33
θανάτοισιν Libri
θανάτοισι
.
48
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-34
ἀδάματον Libri
ἀδάμαντον
, quod olim correxi.
49
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-35
φρενός τε
φρενός τε
Vict.
φρένες τε
M. G.
φρένε τε
Ald.
φρέννεσθε
codex Robortelli.
φρένας τε
Rob.
φρενῶν τε
Turn. In
περαῖνον
M.
αι
et
αι
ab alia manu in litura habet.
50
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-36
ἀφίσταται In
ἀφίσταται
in M. alia manus
με
super adscripsit. Stanleius aliique interrogative haec dici voluerunt,
φοβεῖται δὲ τίς;
Recte scholiastes
τοῦτο δὲ θέλει εἰπεῖν, ὅτι ἡ αἰδώς, ἣν περὶ Ἀγαμέμνονος εἶχον οἱ δῆμοι, νῦν εἰς φόβον ἐτράπη, ἐκεῖνον γὰρ ᾐδοῦντο καὶ ἐφίλουν, τὸν δὲ φοβοῦνται ὡς τύραννον διατελούμενον
. Hoc enim chorus dicit, maiestas inexpugnabilis, invicta, non debellata olim in auribus animisque popularibus versata destitit: metuit autem aliquis (man ist in furcht).
51
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-37
ἐν βροτοῖς In
ἐν βροτοῖς
in M.
ο
ex
ω
factum. Habere autem
ἐν βροτοῖς
, non
ἐμβροτοῖς
, videtur M.
ἐν βροτοῖσι
Rob. Deinde
θεός τε καὶ θεοῦ
, omisso
καί
, vitium Ald. unde
θεός τε θεοῦ
Turn.
52
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-38
ῥοπὴ
ῥοπὴ
M. Rob. Turn.
ῥοπῇ
G. Ald.
δίκας Deinde
δίκαν
M. G. Ald. Rob.
δίκας
recte Turn. Scholiastes
ἡ δὲ τῆς δίκης ῥοπὴ τοὺς μὲν ἐπισκοπεῖ ταχέως καὶ ἀμύνεται, ἄλλοις δὲ ἐν ἀμφιβόλῳ ἐᾷ τὴν τιμωρίαν, οὐκ ἀθρόως αὐτοὺς ἀμυνομένη, ὥςτε τοὺς ἠδικημένους ὑπ' αὐτῶν λυπεῖσθαι, ἄλλους δὲ σκότος καλύπτει, ὡς μηδ' ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῆς. ὁμοίως ὁ φόνος πέπηγε καὶ οὐ διαρρεῖ, ἀλλ᾽ ἐπέξεισιν ἑαυτόν.
53
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-39
τοὺς μὲν
τοῖς μὲν
M. G. Ald. Rob.
τοὺς μὲν
recte Turn. cum scholiasta.
54
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-40
μένει χρονίζοντ' ἀτυχής
μένει. χρονίζοντ᾽ ἄχη βρύει
M. sed
η
in
ἄχη
ab alia manu in litura scriptum est; fuisse antea
ε
videtur:
χ
autem ita scriptum, ut
εὐ
videri possit negligentius inspicienti. Hinc
μένει χρονίζοντ᾽ εὐχὴ βρύει
G. Ald. et codex Robortelli et
μένει χρονίζον τεύχη βρύει
Ald. et
μένει, χρονίζον τ' εὐχῇ βρύει
Turn.
μένει, κρονίζοντ'
(voluit
χρονίζοντ'
, ut in adnotatione scripsit)
ἄχη βρύει
cum Sophiano Robortellus. Multa hic temere tentata sunt. Possis suspicari Aeschylum scripsisse
μένει χρονίζοντα βρύειν
, ut haec sit sententia, sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce; alia in confiniis tenebrarum exspectat morata efflorescere; alios cassa tenet nox. Sed veri similius est
βρύει
, quod scholiastes
ἀνθεῖ
interpretatur, ex versu 61. ubi
βρύειν
legitur, per errorem huc translatum esse, ut versus 57. post illum versum 61. perperam repetitus est. Aeschylum igitur scripsisse puto
ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει, τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου μένει χρονίζοντ᾽ ἀτυχῆς τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ.
Sed conversio iustitiae subita respicit hos in luce (i. e. sed iustitia subito se convertit in hos qui in luce versantur: Clytaemnestram et Aegisthum intelligit); alii inter lucem et tenebras infelices morantur (infelix exsilio Orestes); alios (Agamemnonem) cassa nox tenet.
56
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-41
αἵματ'
δι' αἵματ'
M. G. Ald. et codex Robortelli.
δι' αἷμά τ'
ex coniectura Rob. Turn. et ita edd. ante Porsonum, qui pluralem restituit.
ἐκποθένθ' Deinde
ἐκποθένθ'
e Schützii emendatione Porsonus.
ἐκποθὲν
M.
ἐκποθὲν
ceteri.
58
59.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-42
τίτας
τὶ τὰς
vitium Ald.
πέπηγεν οὐ Deinde
πέπηγεν οὐ
M. Rob. Turn.
πεπηγμένου
G. Ald.
διαρρύδαν Deinde libri
διαρρυδῶν
. Blomfieldius
διαρρυδάν
. Scribendum erat
διαρρύδαν
. Scholiastam, cuius haec est interpretatio,
ἀντὶ τοῦ οὐ διαρρέων
, adverbium legisse animadvertit Lobeckius Paral. p. 156.
59
60-61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-43
διαλγὴς δ' ἄτα διαφέρει τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν Libri
διαλγὴς ἄτη
, nisi quod Robortellus
αἴτη
ex suo codice affert. Recte Schützius in secunda editione
διαλγὴs δ᾽ ἄτα
. In G. ante
διαφέρει
hoc signum est,
[
, minio scriptum, quo librarius indicare voluit
ἄτη
et
διαφέρει
, inter quae verba paene nullum in codice spatium est, maiore spatio disiungenda fuisse, quo spatio versuum fines notantur. Mox iterum tale spatium est inter
αἴτιον
et
παναρκέτας
. Asulanus igitur signo isto et spatio, quod post
αἴτιον
est, librarium verba ista
διαφέρει τὸν αἴτιον
expungenda indicasse ratus omisit ea in editione Ald. posuitque pro iis, quod in codice ut interpretatio supra scriptum est,
διασπαράσσει
. Itaque Turnebus quoque haec ita exhibuit,
διαλγὴς ἄτη διασπαράσσει, παναρκέτας νόσου βρύειν
, correcto vitio Aldinae, quae
παναλκέτας
habet. Scholiastes autem, qui
διασπαράσσει
ad
διαφέρει
adscripsit, quae interpretatio etiam in M. addita est, male haec interpretatus est. Hoc dicit poeta, graviter dolitura noxa differt auctorem (i. e. differt auctori poenam), ut satietate malorum abundet. Post hunc versum in libris repetitus legitur versus 57.
τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ
. Adscriptum est in M. G.
τοῦτο ὥςπερ ἐπαδόμενόν ἐστιν
.
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-44
θιγόντι Libri
οἴγοντι
. Stephani Scaligerique emendatio,
θιγόντι
, vel metri caussa recipi debebat. Recepit eam Blomfieldius: sed male idem ex Bothii sententia
οὔτι
, quod libri habent, in
οὔτε
mutavit. Neque enim
θιγόντι
ad ea pertinere potest, quae sequuntur,
πόροι τε πάντες etc
.
62
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-45
διαίνοντες Libri
βαίνοντες
. Scribendum
διαίνοντες
, quod etiam Lachmannus vidit.
χερομυσῆ Deinde
τὸν χαιρομυσῆ
M. G. Rob.
τὸν χαιρομισῆ
Ald.
τὸν χειρομισῆ
Turn.
τὸν χειρομυσῆ
Pauwius aliique.
τὸν χερομυσῆ
scribendum esse vidit Porsonus.
64
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-46
φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην. Libri
φόνον καθαίροντες ἰοῦσαν ἄτην
. Scholiastes
ἀντὶ τῆς ἐπιούσης αὐτῷ ἄτης. Ἀττικῶν δὲ τὸ πρὸς αἰτιατικὴν συντάσσειν, καθαίρω σε τὸν φόνον· τὸ δὲ κοινόν, καθαίρω σε τοῦ φόνου
. Scaligero
ἐλοῦσαν μάτην
scribendum videbatur, quod ferri non magis potest quam quod Godefrido Müllero in mentem venit,
ἔθυσαν μάτην
. Aoristus enim id quod factum est indicat tamquam exemplum eius quod fieri soleat: quod autem non est factum, non potest pro exemplo esse. Heathius
ῥέουσι μάτην
scribendum coniecit; alii alia, quae tacere praestat. Corruptum esse apparet non finem tantum versus, sed etiam
καθαίροντες
. Nam nec spondeus ferri potest, quum puri ubique iambi sint, et, si recte in praecedente versu
διαίνοντες
scripsimus, de quo non videtur dubitandum esse, ipsum
καθαίροντες
propter formam et significationem displiceat necesse est. Videtur autem
καθαίροντες
ex interpretatione natum esse. Aeschylum scripsisse puto
φόνον καθαρσίοις ἴοιεν ἂν μάτην.
65
66.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-47
ἀμφίπτολιν
ἀμφίπτολιν
M. G.
ἀμφὶ πτόλιν
Ald. Rob. Turn.
Ἀνάγκαν ἀμφίπτολιν
Blomfieldius,
τὸν ἀμφιτειχῆ λεών
, quod est in Sept. c. Theb. v. 273. comparans, perperam interpretatur necessitatem urbi circumdatam, quum ab hostibus obsidione capta esset. Neque satis recte scholiastes
τὴν ἐκ διαφόρων πόλεων ἀνάγκην, ὅ ἐστι πόλεμον. ὡς “ἀμφιμάτορας κόρους” φησὶν ὁ Εὐριπίδης
(Androm. v. 467.).
ἐκ διαφόρων γὰρ πόλεων ἦσαν οἱ Ἕλληνες
. Immo intelligitur duplicis sedis necessitas, quam dii imposuerunt his mulieribus, ut ex patria abductae in aliena urbe servitutem paterentur. Haec autem verba,
ἀνάγκαν — αἶσαν
, parenthesin esse et Stanleius intellexit et scholiastes.
66
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-48
πατρῴων τάνδ' ἐςᾶγον αἶσαν
πατρῴων δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν
M. G. Ald. In M. in
ἄγον
inter
γ
et
ο
aliquid erasum.
δούλιον ἐς ἄγον αἶσαν
ex codice suo Robortellus affert.
ἐςᾶγον
emendate Rob. Turn. Vitium in hoc versu arguit metri insolentia. Blomfieldius
δουλίαν
scripsit. Portus
δούλειον
voluerat. Immo
δούλιον
ortum esse puto ex adscripta interpretatione
δουλείαν
. Aeschylus enim scripsisse videtur
πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν.
68
69-70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-49
δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι
δίκαια καὶ μὴ δίκαια πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου
M. G. Ald.
ἀρκᾶς βίου
ex codice affert Robortellus: ipse ex Sophiani coniectura
ἀρχαῖς βίου
dedit.
ἀρχαὶ βίου
Turn. Deinde
βίαι
vel
βίᾳ
M. G. Ald. Rob. Turn.
βίᾳ
ex codice affert Rob. Hic quoque metrum vitia ostendit. Atque alterum quidem
δίκαια
ab interprete adscriptum esse videtur. Quam suspicionem confirmat fortasse scholiastes, cuius haec est adnotatio,
εἴτε δικαίως εἴτε μή. ἐστὶ δὲ παροιμία· “δοῦλε, δεσποτῶν ἄκουε καὶ δίκαια κἄδικα.”
Deinde
πρέποντ᾽ ἀρχὰς βίου
vix possunt intelligi. Scholiastae legisse videntur
ἀπ' ἀρχᾶς
. Eorum enim hae sunt adnotationes, una ad v. 66.
τὸ ἑξῆς, ἐμοὶ δὲ πρέποντα καὶ ὀφειλόμενά ἐστιν ἀπαρχὰς
(sic etiam M.)
βίου τὰ τῶν βίᾳ με φερομένων αἰνέσαι πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ. ἀνάγκην γάρ μοι οἱ θεοὶ προςήνεγκαν
: altera ad v. 69.
πρέποντά μοι ἐστι καὶ ὀφειλόμενα, ἐξότε τοῦτον ἐπανῄρημαι τὸν βίον, τὰ τῶν πρὸς βίαν κεκτημένων ἐπαινέσαι, καλυπτούσῃ τὴν κατ' αὐτῶν ἀποστύγησιν καὶ μηδὲ παρρησίᾳ τὸν δεσπότην κλαιούσῃ
, cui adnotationi quod in ed. Rob. praefixum est lemma,
πρέποντ᾽ ἀρχαίου βίου
, non legitur in codicibus M. G. Apparet iam scholiastas depravatam scripturam invenisse. Certa emendatione vereor ne non possint hi versus restitui: sed veri simile puto Aeschylum scripsisse
ἐμοὶ δ᾽, (ἀνάγκαν — αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι
. Nam
πρέπον τύχαις
scribendum esse probabilis est Schützii coniectura.
βίᾳ φερόμενοι
quum dicuntur domini, non severi in chorum significantur, sed violenti in Agamemnonem eiusque liberos.
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-50
πικρὸν
πικρὸν
Vict. et ita scholiastes.
πικρῶν
M. G. Ald. Rob. Turn.
70
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-51
κρατούσῃ
κρατούσῃ
Ald.
δακρύων ὑφειμάτων Deinde
δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων
M. Rob. Turn.
δακρύω δ᾽ ὑφειμάτων
G. Ald. Corrupta haec esse vidit Porsonus ad Eur. Med. v. 1218. Non potest enim dubitari quin trimeter iambicus restituendus sit. Scribendum
δακρύων ὑφειμάτων
, qui genitivi pertinent ad
πένθεσιν
.
71
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-52
ματαίοισι
ματαίαισι
ante correctionem G.
δεσποτᾶν Deinde libri
δεσπόταν
. Correxit Stanleius.
72
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-53
παχνουμένῃ
πένθεσιν παχνουμένην
M. Rob.
πένθεσι παχνουμένην
G. Ald.
πένθεσι παχνουμένη
Turn. Scribendum erat
πένθεσιν παχνουμένῃ
. Itaque hanc epodum ita conformavi,
ἐμοὶ δ᾽ ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν θεοὶ προςήνεγκαν· ἐκ γὰρ οἴκων πατρῴων τάνδ᾽ ἐςᾶγον αἶσαν) δίκαια καὶ μὴ 'μαῖς πρέπον τύχαις βίου βίᾳ φερομένων αἰνέσαι, πικρὸν φρενῶν στύγος κρατούσῃ, δακρύων ὑφειμάτων, ματαίοισι δεσποτᾶν τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη.
Me vero (duplicis enim sedis necessitatem addidere dii: nam ex patriis aedibus in hanc duxerunt sortem) iusta et iniusta eorum, qui violenti feruntur, pro mea conditione decet approbare, acerbo compresso animi odio, lacrimarumque veste celatarum propter temeraria dominorum fata occultis doloribus horrescentem.
73
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-54
πάρεστε
πάρετε
Ald.
προςτροπῆς
προτροπῆς
G. Ald.
75
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-55
γένεσθε
γένεσθαι
, sed
ε
ad
αι
supra adscripto, M.
76
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-56
τύμβῳ χέουσα
τύφῳ δὲ χέουσα
M. G.
τύφῳ δὲ χέουσα
codex Robortelli. In M. adscriptum
οἶμαι τύμβῳ
. In G.
τύφῳ
vocabuli ultima syllaba punctis notata et
μβῳ
supra scriptum.
τύμβῳ δὲ χέουσα
Ald. Rob.
τύμβῳ χέουσα
emendate Turn.
77
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-57
εὔφρον' In
εὔφρον'
in M.
ο
ex
ω
factum est.
κατεύξωμαι Deinde
κατεύξομαι
M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
78
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-58
τῶνδ'
τῶνδ'
Vict. et, ut videtur, M.
τῶν δ'
G. Ald. Rob. Turn.
81
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-59
τόνδε In
τόνδε
in M.
ο
ex
ω
factum.
82
83-85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-60
ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν; Libri
ὡς νόμος βροτοῖς ἔστ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσι τάδε στέφη δόσιν τε τῶν κακῶν ἐπαξίαν
. In his
πέμπουσιν
emendate scripsit Victorius. Elmsleio in addendis ad Eur. Heracl. v. 387. scribendum videbatur
ὡς νόμος βροτοῖς, ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε στέφη, δόσιν τε τῶν καλῶν ἐπαξίαν;
Et
ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι
verum videtur: sed deinde scribendum est
δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν
. Vidit hoc etiam Stanleius in curis secundis,
δόσιν γε
scribendum esse. Ad
τῶν κακῶν
scholiastes haec adnotavit παρ' ὑπόνοιαν.
ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν
.
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-61
χύσιν
λύσιν
Ald. quum in G.
χ
sic scriptum sit, ut negligenter intuenti
λ
videri possit.
87
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-62
καθάρμαθ' ὥς τις
καθάρμαθ᾽ ὥς τις
Turn. et, ut videtur, M.
κάθαρμαθ', ὥς τις
Rob.
κάθαρμα θ' ὥςτις
G.
κάθαρμα θ' ὅς τις
Ald.
ἐκπέμψας Deinde
ἐκπέμψαις
G.
ἐκ πέμψαις
Ald.
πάλιν δικοῦσα
Πάλιν
ad
δικοῦσα
pertinere animadvertit Turnebus, qui
πάλιν - | δικοῦσα
dedit. Scholiastes
στείχω πάλιν
coniunxit.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-63
ὄμμασιν
ὄμμασι
solus Turn.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-64
τῆσδ'
τῆς δ'
divisim Ald.
ἔστε
ἐστὲ
Rob. Ceteri recte
ἔστε
.
90