1-5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-1
NA Initium Choephororum, quo codices et veteres editiones Aeschyli carent, Stanleius exhibuit ex Ranis Aristophanis v. 1155. seqq. indicatum iam a Cantero. Haec verba,
πατρῷ' ἐποπτεύων κράτη
, quae ipse Aeschylus apud Aristophanem sic interpretatur,
τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν προςεῖπε, κἀδήλου λέγων ὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας
, sic debent accipi ut ea ibidem Euripides intelligit,
τὸν Ἑρμῆν, ὡς ὁ πατὴρ ἀπώλετο αὐτοῦ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις, ταῦτ᾽ ἐποπτεύων ἔφη
. Scholiastes Aristophanis
Ἀρίσταρχος δέ φησι τῶν ἐξηγήσεων τοῦ στίχου τὴν προτέραν κατὰ τὸν ποιητὴν εἶναι, ἣν ὁ Εὐριπίδης ἔφη· τὰ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς κράτη ἐποπτεύων, ὃς κρατηθεὶs ὑπὸ τῶν περὶ Αἴγισθον ἀπώλετο.
2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-2
ξύμμαχος
σύμμαχος
est apud Thomam Magistrum, qui hunc versum p. 41, 6. ed. Ritsch. affert.
2
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-3
ἐς γῆν
εἰς γῆν
pars librorum Aristophanis et Thomas M. p. 169, 12. 199, 1.
3
4.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-4
NA Apud Aristophanem, postquam de versibus secundo et tertio disceptatum est, pergere Aeschylum Bacchus iubet,
ἴθι πέραινε σύ, Αἰσχύλε, ἀνύσας· σὺ δ᾽ ἐς τὸ κακὸν ἀπόβλεπε
. Pergit igitur Aeschylus,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι
. Itaque Stanleius haec statim versui tertio continuavit. Dubitari potest rectene an secus. Nam et illa,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι
, nimis nude posita videri possunt, quam ut credibile sit poetam statim haec subiecisse,
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρί
, neque ex Aristophanis verbis hoc certum efficias, versus ita sese statim excepisse, ut criticis visum est. Facit enim Aristophanes ea recitantem Aeschylum, in quibus aliquid reprehendi possit. Quod si quae intermedia inter hos versus erant, quae nihil continebant quod reprehenderet Euripides, ne poterant quidem ab Aeschylo recitari. In illis autem, quae supra commemoravi ab Euripide dicta ut
πατρῷα κράτη
explicaret, tam tragica est et Aeschylea oratio, tamque conveniens huic loco sententia, ut non inepte quis suspicari possit haec ab Aeschylo in hunc fere modum conformata fuisse,
ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι, τλήμων Ὀρέστης, κρυπτὸν εἰςβαλὼν πόδα, οὗ δὴ βιαίως ἐκ γυναικείας χερὸς δόλοις λαθραίοις ὄλβος ὤλλυται πατρός. τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι.
Legebatur apud Aristophanem
τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τάδε γε κηρύσσω πατρί
, numeris quales in tam antiqua tragoedia ferri nequeunt. Itaque pridem iudicaveram scribendum esse
τῷδε
, quum hanc ipsam lectionem in Ravennate libro esse intellexi, ex quo eam Porsonus recepit. Idem praebet Venetus, nec longe discedunt alii,
τῷ δὲ
, vel
τάδε
, omisso
γέ
, exhibentes.
4
6-7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-5
NA Haec e scholiis ad Pindari Pyth. IV. 145. sumpsit Stanleius. Respicit ad haec verba Eustathius p. 165, 6. et 1194, 55.
8-9.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-6
NA Hi versus, prolati primum a G. Dindorfio in adnotatione ad Euripidis Alc. v. 768. accesserunt ex codice Vat. 909. ubi hoc scholion ad Euripidis Alc. v. 784. adscriptum est (p. 277. ed. Cob.)
οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽
. σεσημείωται ὅτι καὶ Αἰσχύλος ὡς γινόμενον τοῦτο συνίστησιν ἐν ταῖς Χοηφόροις τὸ ἐκτείνειν τὰς χεῖρας, λέγει δὲ Ὀρέστης “
οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον, οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ' ἐκφορᾷ
(
ἐπ' ἐκφορὰν
codex)
νεκροῦ
.”
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-7
λεύσσω Hic versus cum reliqua fabula in M. G. Ald. Turn. statim versui 1118. Agamemnonis,
ἠνυτόμαν τροφαῖς
, continuatur. Exciderunt enim e codice M. folia sex. Primus Robortellus haec non ad Agamemnonem pertinere, sed Choephoros esse intellexit.
ΟΡ.
huic versui etiam Turnebus praefixit.
λεύσω
G. Ald.
10
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-8
φάρεσιν
φάρεσι
Ald.
βάρεσι
Turn.
11
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-9
ποίᾳ
ποῖα
G. Ald.
τοίᾳ
Rob.
ξυμφορᾷ
ξυμφορὰ
Ald.
12
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-10
δόμοισι
δόμοις
Rob.
πῆμα
πῆμα
ex M. G. Rob. recepi.
πόμα
vitiose Ald. unde Turn. fecit
πτῶμα
, quod reliquas editiones occupavit.
προςκυρεῖ
προσκυνεῖ
vitium Ald. Turn. Hesychius
προσκυρεῖ, προσεγγίζει
.
13
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-11
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-12
μειλίγματα Libri
μειλίγμασιν
. Emendavit Casaubonus. Pers. v. 612.
παιδὸς πατρὶ πρευμενεῖς χοὰς φέρουσ', ἅπερ νεκροῖσι μειλικτήρια
.
15
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-13
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-14
στείχειν
στείχειν
M. Rob. Omittunt hoc verbum G. Ald.
ὁρᾶν
ex coniectura posuit Turn.
λυγρῷ
λυγρῷ
omittit Rob.
17
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-15
ἐκποδών
ἐκποδὼν
Stanleius.
ἐκποδῶν
M. Rob.
ἐκ ποδῶν
G. Ald. Turn.
20
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-16
ἰαλτὸς
ἴαλτος
M. G. Ald. Rob. Emendavit accentum Turn.
ἔβην
ἔβην
Rob. Turn.
ἔβη
M. G. Ald.
22
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-17
χοὰς
χοὰς
M. G. Ald. Rob. Turn.
χοᾶς
Vict. Defendi potest
χοάς
, pendens e
προπομπός
, sed veri simile est Aeschylum
χοᾶν
scripsisse, ut Casaubonus voluit.
προπομπὸς Libri
πρόπομπος
. Emendavit accentum Vict.
σὺν κτύπῳ
σὺν κτύπῳ
Arnaldus.
συγκύπτῳ
M.
σὺν κύπτῳ
G. Ald.
συγκόπτῳ
Rob.
συγκύπτῳ
Turn.
23
24.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-18
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός
πρέπει παρηὶς φοίνισσαμυγμοῖς
M.
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς
G. Ald. Inde
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γ' ὠγμοῖς
Turn. Veterem scripturam Rob. adnotavit hanc,
πρέπει παρηὶς φοίνισσα γωγμοῖς
, Sophiani coniecturam hanc attulit,
πρέπει παρηὶς φοίνισσ᾽ ἀμυγμοῖς
, ipse edidit
πρέπει παρηὶς φοίνισσ'
, omisso quarto vocabulo. Stanleius, nisi iam ante eum Auratus aut Scaliger (nam in Choephoris caremus schedis Spanhemii),
πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμύγμοις
scribendum censuit, idque Schützius, Porsonus, ceteri receperunt. At in hoc versu spondei tolerari nequeunt, quum primi quattuor versus systema e puris iambis factum comprehendant. Scribendum erat
πρέπει παρῇσι φοίνιος διωγμός,
conspicua est in genis cruenta vis unguium, recenti sulco.
24
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-19
ἰυγμοῖσι
δι' οἰγμοῖσι
M. G. Ald. Rob.
δ᾽ ὠγμοῖσι
Turn. Emendavit Canterus.
26
28.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-20
ἄλγεσιν Libri
ἄλγεσι
. Porsonus
ἄλγεσιν
, ut est apud Etym. M. p. 403, 47.
ἔφλαδον, σημαίνει τὸ ἐσχίσθην, ἢ ἐθλάσθην, ἢ διερρήγνυντο, ὡς φησιν Αἰσχύλος “λινοφθόροι ὑφασμάτων λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν.”
Iungendum est
λινοφθόροι ὑφασμάτων
, i. e. φθείρουσαι τὰ τῶν ὑφασμάτων λίνα. Constructio autem haec est (male enim post
ἄλγεσιν
virgulam ponunt),
πρόστερνοι στολμοὶ λακίδες ἔφλαδον
, i. e. ὥςτε λακίδες γενέσθαι. Schol. partim recte,
τὸ ἑξῆς, οἱ δὲ στολισμοὶ τῶν ὑφασμάτων πρὸς τοῖς στέρνοις λινοφθόροι λακίδες ἐρράγησαν
. Eodem modo Aeschylus locutus est in Persis v. 836.
πάντα γὰρ κακῶν ὑπ᾽ ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων
, i. e. πάντα λακίδες ὄντα.
28
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-21
πρόστερνοι
πρόστελνοι
sic M.
πρόστελνοι
G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.
29
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-22
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ Libri
τορὸς γὰρ φοῖβος
(sic etiam M.)
ὀρθόθριξ
, nisi quod Turn.
φόβος
posuit. Heathio auctore Schutzius et Porsonus
τορὸς γὰρ ὀρθόθριξ φόβος
. Si sic legitur, turbat mox
περὶ φόβῳ
, quod Schützius in secunda editione scripsit
περὶ φόνῳ
. Sed
φόβος
illud e Turnebi ingenio, non e veteribus libris ductum est. Scholiastae quidem ad v. 34. haec est adnotatio,
ἐκ τῶν τῆς καρδίας μυχῶν περισσῶς τῷ φόβῳ ἀναλακεῖν καὶ βοῆσαι τὴν Κλυταιμνήστραν ἐποίησεν ὁ σαφὴs φόβος δὲ ὀνείρων μαντευόμενος
, ut
φόβος
legisse videri possit: sed nihil obstat quin eum
φοῖβος
ut alius vocabuli interpretationem posuisse existimemus. Scripsit autem Aeschylus
τορὸς δὲ φοῖτος ὀρθόθριξ.
In eandem emendationem incidit Bambergerus.
31
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-23
ἔλακε
ἔλακε
Rob. Turn.
ἔλαχε
M. G. Ald. codex Robortelli, sed in M. G.
κ
e supra adscriptum.
περὶ φόβῳ
, prae timore. Infra v. 541.
ἀμφὶ τάρβει
. Pers. v. 697.
περὶ τάρβει
. Euripides Or. v. 815.
θανάτου ἀμφὶ φόβῳ
.
34
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-24
γυναικείοισιν Libri
γυναικίοισιν
. Correxit Victorius.
βαρὺς πίτνων
βαρὺς πιτνῶν
M. Rob.
βαρὺ πιτνῶν
G. Turn.
βαρυπιτνών
Ald.
βαρὺς πίτνων
Blomfieldius ex Elmsleii sententia.
35
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-25
κριταὶ δὲ Libri
κριταὶ τῶνδ᾽ ὀνειράτων
. In M. est
κρίται
, sed
ι
ab alia manu in litura scriptum est. Porsonus post
κριταί
inseruit
τε
, Schützius ex Arnaldi sententia
δέ
, quod praestat.
36
37.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-26
ἔλακον
ἔλαχον
M. G. Ald. Rob. Correxit Turnebus.
37
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-27
ἐγκοτεῖν In
ἐγκοτεῖν
in M.
ο
ex
ω
factum.
39
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-28
τοιάνδε
τοιάνδε
M. Rob.
τοιάνδε
G.
τοιὰν δὲ
Ald. Turn.
χάριν ἀχάριτον Deinde
χάριν ἀχάριτον
Elmsleius ad Soph. Oed. Col. v. 836. Libri
χάριν ἀχάριν
.
40
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-29
ἰὼ γαῖα μαῖα
ἰὼ γαῖα μαῖα
M. G. Ald. Turn. Agnoscit hoc scholiastes, qui
ὦ γῆ μήτηρ
adscripsit. Recte vero Rob.
ἰὼ γαῖα γαῖα
. Illud ineptum.
μωμένα με ἰάλλει Deinde
μωμέν αμιλλεί
, accentus in
ω
et spiritu, ut videtur, in
α
deletis, M.
μωμένα μιλλεῖ
G. Ald. Rob.
μωμένα μυλλεῖ
Turn. Emendavit Stanleius.
41