Aeschylus, Agamemnon, Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (Translator), 1107

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Indes genug. Nicht länger steh' ich ihr zum Spott.

Ab.

Chorführer.

Ich kann nur Mitleid für sie haben, keinen Zorn.

1070 Brich auf, du Ärmste, komm' herunter, füge dich

dem ungewohnten Joche, wie die Not gebeut.
1110

Kassandra.

Oh, oh, wehe

Apollon, Apollon.

Chorführer.

Was wendest du mit Weheruf an Phoibos dich?

1075

Agamemnon. Aeschylus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (Translator). Berlin. 1919–1923.

Current edition Experimental

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) (German) (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1072-1177 focus

str. 1

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

ant. 1

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

str. 2

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

ant. 2

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

str. 3

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

ant. 3

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

str. 4

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

ant. 4

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται: προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.¹¹

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

str. 5

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τι [γ᾽]¹² Ἅιδου;¹³
1115

ἀλλ᾽ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δ᾽ ἀκόρετος¹⁴ γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλει

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία¹⁵ πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ταχεῖα δ᾽ ἄτα πέλει.

1125

ant. 5

Κασάνδρα

ἂ ἄ, ἰδοὺ ἰδού: ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον: ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ¹⁶ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει: πίτνει δ᾽ <ἐν>¹⁷ ἐνύδρῳ τεύχει.¹⁸

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμ᾽ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς¹⁹ ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς στέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ²⁰

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν²¹ μαθεῖν.
1135
1136

str. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δ᾽ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά²³ τις ξουθὰ

ἀκόρετος²⁴ βοᾶς,²⁵ φεῦ, ταλαίναις φρεσὶν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσ᾽ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145
1146

ant. 6

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος:²⁶

περίβαλον γάρ²⁷ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα²⁸ κλαυμάτων ἄτερ:

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τ᾽ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα²⁹ δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155
1156

str. 7

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀιόνας τάλαιν᾽

ἠνυτόμαν τροφαῖς:

νῦν δ᾽ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους³⁰
1160

ὄχθας³¹ ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀίων³² μάθοι.

πέπληγμαι δ᾽ ὑπαὶ³³ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ³⁴ τύχᾳ μινυρὰ [κακὰ]³⁵ θρεομένας,
1165

θραύματ᾽³⁶ ἐμοὶ κλύειν.

1167

ant. 7

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας³⁷ τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων: ἄκος δ᾽

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

†ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχ᾽ ἐμπέδῳ βαλῶ†.³⁸

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1072-1177 focus

1072

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

1076

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

1080

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

1090

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Κασάνδρα

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα—πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδʼ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἒ ἔ, παπαῖ παπαῖ, τί τόδε φαίνεται;

ἦ δίκτυόν τί γʼ Ἅιδου;
1115

ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία

φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει

κατολολυξάτω θύματος λευσίμου.

Χορός

ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ

ἐπορθιάζειν; οὔ με φαιδρύνει λόγος.
1120

ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς

σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος

ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς·

ταχεῖα δʼ ἄτα πέλει.

1125

Κασάνδρα

ἆ ἆ, ἰδοὺ ἰδού· ἄπεχε τῆς βοὸς
1125

τὸν ταῦρον· ἐν πέπλοισι

μελαγκέρῳ λαβοῦσα μηχανήματι

τύπτει· πίτνει δʼ ἐν ἐνύδρῳ τεύχει.

δολοφόνου λέβητος τύχαν σοι λέγω.

Χορός

οὐ κομπάσαιμʼ ἂν θεσφάτων γνώμων ἄκρος
1130

εἶναι, κακῷ δέ τῳ προσεικάζω τάδε.

ἀπὸ δὲ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φάτις

βροτοῖς τέλλεται; κακῶν γὰρ διαὶ

πολυεπεῖς τέχναι θεσπιῳδὸν

φόβον φέρουσιν μαθεῖν.
1135

1136

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

φρενομανής τις εἶ θεοφόρητος, ἀμ-
1140

φὶ δʼ αὑτᾶς θροεῖς

νόμον ἄνομον, οἷά τις ξουθὰ

ἀκόρετος βοᾶς, φεῦ, ταλαίναις φρεσίν

Ἴτυν Ἴτυν στένουσʼ ἀμφιθαλῆ κακοῖς

ἀηδὼν βίον.
1145

1146

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

πόθεν ἐπισσύτους θεοφόρους τʼ ἔχεις
1150

ματαίους δύας,

τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ

μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ

κακορρήμονας;
1155

1156

Κασάνδρα

ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων.

ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν.

τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ

ἠνυτόμαν τροφαῖς·

νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους
1160

ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα.

Χορός

τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω;

νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι.

πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ

δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας,
1165

θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

1167

Κασάνδρα

ἰὼ πόνοι πόνοι πόλεος ὀλομένας τὸ πᾶν.

ἰὼ πρόπυργοι θυσίαι πατρὸς

πολυκανεῖς βοτῶν ποιονόμων· ἄκος δʼ

οὐδὲν ἐπήρκεσαν
1170

τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν.

ἐγὼ δὲ θερμόνους τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1107 focus

ΚΑ.

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα; πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1107 focus

Κασσάνδρα
ἀντ. δ'.

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς;

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα, πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ

χερὸς ὀρέγματα.
1070

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1107 focus

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς·
1110
Ant. 4.

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος ;

τάχος γὰρ τόδ' ἔσται·

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

προτείνει δὲ χεὶρ χεῖρ' ἐκ
1110

χειρὸς χερὸς ὀρεγομένα ὀρεγμένα.

ΧΟΡΟΣ

Οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ ἀμνημονῶ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1107 focus

ὦ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς;

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος;
1095

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται.

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ

χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.
1100

ΚΑ.

5

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1107 focus

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς;

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα -- πῶς φράσω τέλος;

ΚΑ.

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα’ νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1107 focus

ΚΑ.

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα· πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται. προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. =

Translations (8)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1072-1177a focus

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

1076

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

1080

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

1085

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

1090

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

1095

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

1100

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

1107

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

1114

KASSANDRA.

Eh, eh, papai, papai,

What this, I espy?

Some net of Haides undoubtedly
1115

Nay, rather, the snare

Is she who has share

In his bed, who takes part in the murder there!

But may a revolt —

Unceasing assault —

On the Race, raise a shout

Sacrificial, about

A victim — by stoning —

For murder atoning!

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

1125

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

1136

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

CHOROS.

Thou art some mind-mazed creature, god-possessed:
1140

And all about thyself dost wail

A lay — no lay!

Like some brown nightingale

Insatiable of noise, who — well-away! —

From her unhappy breast

Keeps moaning Itus, Itus, and his life

With evils, flourishing on each side, rife.
1145

1146

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

1156

KASSANDRA.

Ah me, the nuptials, the nuptials of Paris, the deadly to friends!

Ah me, of Skamandros the draught

Paternal! There once, to these ends,

On thy banks was I brought,

The unhappy! And now, by Kokutos and Acheron’s shore
1160

I shall soon be, it seems, these my oracles singing once more!

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

1167

KASSANDRA.

Ah me, the toils — the toils of the city

The wholly destroyed: ah, pity,

Of the sacrificings my father made

In the ramparts’ aid —

Much slaughter of grass-fed flocks — that afforded no cure

That the city should not, as it does now, the burthen endure!
1170

But I, with the soul on fire,

Soon to the earth shall cast me and expire.

CHOROS.

To things, on the former consequent,

Again hast thou given vent:

And ’t is some evil-meaning fiend doth move thee,
1175

Heavily falling from above thee,

To melodize thy sorrows — else, in singing,

Calamitous, death-bringing!

And of all this the end

I am without resource to apprehend

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1107 focus

Alas! wretched woman! for thou wilt perpetrate this, having made thy lord, the partner of thy bed, sleek with the bath: how shall I tell the issue? for quickly shall this take place; and hand after hand is she stretching forth and clutching.

CHORUS

Nor yet do I understand thee; for now I am bewildered by oracles obscure with their riddling strain.

CASSANDRA

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1107 focus

Ah ! misérable, tu oses donc cela ¹...! Tu baignes l'époux qui partage ton lit ², puis — comment dire la

AGAMEMNON

fin... ? l'heure est proche, qui la verra — deux bras, l'un après l'autre, avidement se tendent pour frapper !

LE CORYPHÉE

Je comprends moins encore : aux énigmes succèdent des oracles obscurs,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1107 focus

Ah daring wretch, doſt thou atchieve this deed,

Thus in the bath the partner of thy bed

Refreſhing? How ſhall I relate th' event?

Yet ſpeedy ſhall it be. E’en now advanc’d

1245

Hand above hand extended threatens high.

CHORUS.

I comprehend her not; her words are dark,

Perplexing me like abſtruſe oracles.

CASSANDRA.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1107 focus

Ah, scellerata! Questo

farai? Lo sposo tuo,

1285

il compagno del talamo,

mentre nel bagno tu lo immergi... Come

dirò la fine? E presto

sarà! Mano su mano avventan colpi!

CORIFEO

Non anche intendo: ché irretito io sono
1290

fra vaticinî cui l'enigma accieca.

5

CASSANDRA

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1107 focus

Heu misera, hoc enim facis

Coniugem maritum

Lauacris purgans,

345

Quomodo finem dicam?

Celer

Extendere manum ex

Manu expetens.

Cho.

Nondum intellexi.
350

Nunc enim ex enigmatis

In obſcuris oraculis hæsito.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1107 focus

O wretch, O purpose fell!

Thou for thy wedded lord
1270

The cleansing wave hast poured—

A treacherous welcome!

How the sequel tell?

Too soon 'twill come, too soon, for now, even now,

She smites him, blow on blow!
1275

Chorus.

Riddles beyond my rede—I peer in vain

Thro' the dim films that screen the prophecy.

Cassandra.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1107 focus

Unselig Weib! Das vollendest du,
1055

Wenn du deinen Gatten erst

Mit lindem Bad erquicktest? Ach, wie sprech' ich's aus?

Denn bald wird's erfüllt sein, und Hand schon um Hand streckt

Sie mordlüstern aus!

Der Chorführer.

Noch nicht versteh' ich. Wenn sie vorhin Näthsel sprach,
1060

So spricht sie jekt noch dunkler: wie begriff' ich sie?

Kassandra.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1069-1070. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-626

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρέγματα.

προτείνει δὲ

Ald. Turn.

προτείνει γὰρ

Ven. Deinde

χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρεγομένα

M. G. Ald. Rob. Turn. In Rob. post

asteriscus, vitii vel lacunae signum.

χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρεγομένα

Vict.

χεὶρ ἐκ χειρὸς

(ἐκ χειρὸς in Ven. esse dicitur)

ὀρεγομένα

Flor. Farn. Ven. Scholiastes

διαδέχονται δὲ ἀλλήλους τοῖς ὀρέγμασι τῶν χειρῶν Αἴγισθος καὶ Κλυταιμνήστρα

. Hinc in adnotatione ad Humboldti interpretationem scribendum conieci

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ χειρὸς ὀρέγματα

. Receperunt hoc, mutato

χειρὸς

χειρός

, Blomfieldius et Boissonadus. Atque

χειρός

iam Porsonus. Sed non de Aegistho cogitandum esse docet Choephororum locus v. 418. seqq.

1071. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-627

νῦν Nihil erat caussae quod

νῦν

nonnullos offenderet. Nondum, inquit, intellexi: nunc enim, si ante visa est aenigmata dicere, magis obscura loquitur.

1071

1072. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-628

ἐπαργέμοις

ἐπαργέμοισι

M. (sic M.) G. Ald. Rob. Vict.

ἐπ' ἀργέμοισι

Flor. Farn. Turn. ἀμηχανῶ

ἀμνημονῶ

pro

ἀμηχανῶ

Ven. Turn.

1072

1073. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-629

παπαῖ, παπαῖ

παπαῖ παπαῖ

M. Rob. Vict.

παπαὶ παπαί

G. Farn. Ald. Turn.

1073

1074. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-630

ἰδοὺ ἰδού M. Farn. Vict. Ald. Rob. Turn. et, nisi fallor, G. Deinde libri

ἰδού

. Schützius in minore editione

ἰδού

. Signum interrogandi primus posuit Vict. Aperte quidem falsum est: sed praestetne interrogative an affirmative dictum, non ausim diiudicare.

1074

1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-631

ἀκόρεστος Libri

ἀκόρετος

. Primus correxit Bothius.

1076

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-632

θύμασιν

θύματι

Ald. unde

θύματι

Turn.

1077

1078. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-633

Ἐρινὺν

M. Rob.

ἐρινὸν

ἐριννὰν

Ald.

ἐρινὺν

Ven. Flor. Farn. Turn. Vict. Deinde libri

κέλη

vel

κέλη

, nisi quod

καλεῖ

habet Ald. indeque Turn.

καλεῖ

1078

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-634

ἐπορθιάζειν Turnebus, plena interpunctione in fine praecedentis versus posita,

ἐπορθιάζων

scripsit, coniungens hoc participium cum sequentibus. Ceteri omnes infinitivum habent. In Ven. deest

με

1079

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-635

ἐπεὶ

ἐπεὶ δὲ

G. Ald.

1080

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-636

ἔθραμον

ἔδραμον

Turn.

1080

1081-1082. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-637

ἅτε γὰ δορὶ πτώσιμος ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

ἅτε καὶ δορία πτώσιμος

M. Vict.

ἅτε καὶ δωρία πτώσιμος

G. Ven. Flor. Ald. Turn.

ἅτε καὶ διρία πτώσιμος

Rob.

ἅτε δωρία πτώσιμος

, omisso

καὶ

, Farn. Deinde

ξυναντεῖ

G. Ald. Rob. Turn. Ceteri

ξυνανύτει

. Correxit accentum Porsonus. Tum omnes libri

αὐγαῖς

, quod Pauwius aliique mutarunt in

αὐγάς

. Casaubonus coniecerat

δορὶ πτώσιμος

. Twiningius ad Aristot. de poet. n. 186.

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμους ξυνανύτει

. Blomfieldius edidit

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις ξυνανύτει βίου δύντος αυγάς

. Boissonadus

ἅτε καὶ δορὶ πτωσίμοις ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς

. Nullus horum attendisse videtur, quam frigidum planeque ineptum sit

καί

. In adnotatione ad Humboldti interpretationem dixi scribendum esse

ἅτε γὰ δορὶ πτώσιμος ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς.

Mirabile iudicium fuit Wellaueri, qui et duplicem dativum incommodum esse censuit, neque intelligi posse dixit unde illud

ante

πτώσιμος

irrepsisset. Potuerat intelligere, si ex supra scripto

οι

ortum esse cogitasset, quo duplex scriptura

δορί

δόρει

notaretur.

Ξυνανύτει

dictum infinite, ut sit desinit. Sophocles Phil. v. 720.

εὐδαίμων ἀνύσει καὶ μέγας ἐκ κείνων

. Hoc igitur dicit chorus, tangit cor meum purpurea gutta, quae ferro humi profusa cum occidentis vitae lumine finiet. Perversa explicatio scholiastae,

συμπληροῦται τοῦ βίου δύνοντος

(sic M.)

ταῖς αὐγαῖς σου, μηκέτι ὁρῶντος ταῖς αὐγαῖς

, quem tamen apertum est scripsisse

τοῦ μηκέτι ὁρῶντος

, Stanleium aliosque interpretes ad alienissima abripuit.

1083. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-638

NA In magnum timorem coniectus haec dicit chorus, quum praesertim dixisset Cassandra

στάσις δ᾽ ἀκόρετος γένει κατολολυξάτω θύματος λευσίμου

1083

1084. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-639

βοᾶς

ὢ ὢ

M. (sic M.) G. Ald. Rob. Turn.

ὢ ὢ

Vict. Cant. Tum

ἄπεχε τῆς βοῆς

Farn. Homericum illud de Agamemnone,

ὡς τις τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ

, si spectasset Aeschylus, scripsisset, credo,

ἀπεχέ τις φάτνης τὸν ταῦρον

Ἄν τις

legisse videri potest scholiastes, qui scribat

τίς ἂν ἀποστήσειεν αὐτῆς τὸν Ἀγαμέμνονα, ὅπως ἂν μὴ ἀπόληται;

Immo coniugem arce a coniuge dicit, quia taurus et vacca amoris stimulis excitati cornubus se per lusum petere solent.

1084

1085. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-640

πέπλοισι

πέπλοισιν

M. Farn. Rob. Vict.

πέπλοισι

G. Ald. Turn.

1085

1086. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-641

μελαγκέρῳ

μελαγκαίρων

G. Ald. Quod ortum est ex scriptura codicis M. in quo est

μελάγκέρων

, cum duplici accentu, et

ῳ

super

posito.

μελαγκέρω

Rob.

μελαγκέρων

Flor. Ven.

μελάγκερων

Farn. Turn. Vict. Scholion in M.

τὸν μελάγκερων ταῦρον λαβοῦσα τῷ μηχανήματι τῷ διὰ τῶν πέπλων τύπτει. ἐὰν δὲ γράφηται μελαγκέρῳ μηχανήματι ε" τύπτει, ἀντὶ τοῦ κεκρυμμένῳ.

Et in altera margine

τῆς μελαγκέρου βοός

, quod ad

μελαγκέρω

genitivum casum pertinet. Haeserunt in hoc epitheto interpretes, ut adeo Wellauerus

μελάγκερων

probaret, quod ad taurum referretur, quae videtur etiam Porsoni, Blomfieldii, Boissonadi, Scholefieldii sententia fuisse. At id neque Graece dictum, et absurdum est. Restituendus erat dativus. Quoniam tauri et vaccae appellatione usa erat, transfert cornua ad id de quo proprie dici non potuerunt, non tamen ut solam vestem, qua obvolutus est Agamemno, sed ut universum occidendi modum designet: quare

μηχανήματι

dicit, quasi nigris cornubus, sic ictibus ferri peti illum indicans. Neque enim de corneo manubrio mucronis, quod Schützio in mentem venit, cogitandum est.

1086

1087. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-642

θένει Libri

τύπτει

. Sed nescio an metri indicio ponendum sit

θένει

. Hesychius

θένει, κόπτει, τύπτει

. κύτει Deinde

πίτνει δ᾽ ἐνύδρω

πίτνει

in litura scripto, et

eraso ante

ει

, G.

πίτνει

Ald.

δ' ἐν ὕδρῳ

ambos

πίπτει δ᾽ ἐνύδρῳ

Turn.

πιτνεῖ δ᾽ ἐνύδρῳ

Ven. Farn. Vict.

πίτνει δ᾽ ἐνύδρῳ

Rob. Omnes

τεύχει

, nisi quod

τεύχει

Farn. Schutzius

ἐν

ante

ἐνύδρῳ

inseruit: Blomfieldius

κύτει

pro

τεύχει

ex sua coniectura posuit, quemadmodum ego quoque dudum correxeram, quia non credibile est Aeschylum non exaequasse syllabas dochmiacorum.

1087

1088. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-643

δολοφόνον

δολοφόνον δὲ

Vict. Sed non habent

δὲ

codices et Ald. Rob. Turn.

λέχος

vitium Aldinae.

1088

1090. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-644

οὐκ ὀμπάσαι μ' ἄνθεα σφάτων

Ald.

1090

1091. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-645

τίς

ἀποδέξαι φάτων

Ald.

τίς

Heathius et ita Ald. et, ut videtur, Ven. Flor.

τίς

sine accentu M. G.

τίς

Rob. Turn. Vict.

1091

1092. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-646

βροτοῖσι

βροτοῖς

M. G. Farn. Ald. Rob. Turn.

βροτοῖσι

Ven. Flor. Vict. τέλλεται Deinde

τέλλεται

Farn. Ceteri

στέλλεται

. Correxi

τέλλεται

. In eandem emendationem incidit Emperius. διαί Deinde

διὰ

M. G. Rob.

δία

Ald. Turn.

ἢ αἰ

Ven. Flor. Farn. Vict. Scribendum esse

διαὶ

ad Humboldti interpretationem adnotavi. Blomfieldius cum anastrophe

δία

, quam grammatici arcent a praepositionibus trium morarum, omninoque, quamquam hoc quidem non recte, a

διά

1092

1093. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-647

θεσπιῳδοί

πολυεπεῖς

M. G. Ven. Farn. Ald. Rob. Turn.

πολυετεῖς

Flor. Vict. Deinde

θεσπιῳδὸν

Turn. Vict.

θεσπιῳδὸν

Ven. Flor. Farn. Ald. In G. librarius quum in ultima syllaba

ον

scriberet, statim id in

οι

mutavit, ut

θεσπιῳδοί

esset. In Rob. haec verba

θεσπιῳδὸν φόβον

omissa sunt. Casaubonus aliique

θεσπιῳδῶν

legi voluerunt. Scripsi

θεσπιῳδοί

, nam vulgata lectio inepta est. Hoc dicit, per mala multiloquae artes fatidicae intelligentiam timoris afferunt, i. e. faciunt ut quis, quid significaverit timor, ipso eventu malorum intelligat. Sic Euripides Hec. v. 702.

ἔμαθον ἐνύπνιον

, intellexi quid voluerit somnium.

1093

1094. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-648

φέρουσι

φέρουσιν

Farn. Ceteri

φέρουσι

1094

1096. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-649

τὸ γὰρ ἐμὸν θροεῖς πάθος ἐπεγχέας.

θροῶ πάθος ἐπεγχέασα

M. G. Rob.

θροῶ

(

θροᾷ

Turn.)

πάθος ἐπεγχέασα

Ald. Turn.

θροῶ πάθος ἐπαγχέασα

Ven. Flor. Farn. Vict. Scholiastes

συναναμίξασα τῷ τοῦ Ἀγαμέμνονος καὶ συγκεράσασα

. Verbum recte explicat, sed prava scriptura deceptus se dicere Cassandram putat. Scripserat Aeschylus

τὸ γὰρ ἐμὸν θροεῖς πάθος ἐπεγχέας.

Chorum alloquitur.

Ἐπεγχέας

quidem legendum esse etiam Franzius vidit, sed male scripsit

προεῖς

1096

1097. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-650

ἤγαγεν Libri

ἤγαγες

. Alloqui putatur Apollinem, cui supra v. 1046. similia dixerat. Sed id non aptum, nulla posita appellatione Apollinis. Scribendum erat

ἤγαγεν

. Agamemnonem enim dicit, ut ex sequente versu apparet.

1097

1098. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-651

οὐ δήποτ'

οὐδέν ποτ'

M. G. Ald. Rob. Turn.

οὐδέ ποτ'

Vict. et affertur id ex Ven.

οὐ δήποτ'

Farn. Deinde

εἰμὶ

pro

εἰ μὴ

Ald. Turn. Verba

τί γάρ

choro tribuit Rob.

1098

1099. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-652

εἰ

ἢ

pro

εἰ

G. Ald. Turn.

1099

1100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-653

αὑτᾶς

, ut lex linguae postulat, Farn. Rob. Vict.

αὑτῆς

M. Turn.

αὐτῆς

G. Ald.

1100

1101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-654

νόμον ἄνομον

νόμον ἄνομον γ'

Farn.

νόμον ἄνομόν γε

Vict. Omittunt particulam M. G. Ven. Ald. Rob. Turn. alienam illam non solum quia metrum pervertit, sed etiam quod in hac formula non solet addi. οἷά τις Deinde

οἷά τις

Turn. Vict.

οἷα τις

G. Ald.

οἷα τις

M. Ven. Rob.

1101

1102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-655

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

ἀκόρεστος βοᾶις

sic M.

ἀκόρεστος βοᾷς

G. Turn.

ἀκόρεστος βοᾶς

Vict. et, ut videtur, Ven. Flor.

ἀκόρεστος βορᾶς

Farn.

ἀκόρεστος βοῦς

Rob.

ἀκόρετος βοᾶς

casu recte Ald. Deinde

φεῦ ταλαίνας

(sed prius fuisse videtur

ταλαίναις

)

φρεσὶν

φεῦ ταλαίνας φρεσὶν

G. Ald. Rob. Turn.

φιλοίκτοις ταλαίνᾳ φρεσὶν

Ven. Flor.

φιλοίκτοισι φρεσὶν

, omisso

ταλαίναις

vel

ταλαίνας

, Farn.

φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσὶν

Vict. Videri posset

φιλοίκτοις

ortum esse ex

φίλοικτος

explicandi caussa ad

ἀκόρετος βοᾶς

adscripto, nisi et antistropha vitii suspicionem moveret et

φεῦ

minime hic aptum esset. Quare recepi hanc scripturam,

ἀκόρετος βοᾶς φιλοίκτοις ταλαίναις φρεσίν.

1102

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-656

Ἴτυν Ἴτυν In G. utriusque

Ἴτυν

ultima syllaba in litura scripta est. Inde

Ἴτυν τὴν

Ald. Deinde

σθένουσ᾽ ἀμφὶ θαλῆ

G. Ald. Schutzium, qui in minore editione scripsit

ἀμφιθαλῆ

, fefellerat constructio, male illa ab scholiasta expedita, qui

νόμον ἀμφιθαλῆ κακοῖς

coniunxit.

Ἴτυν Ἴτυν

imitatio est vocis lusciniae et pro adverbio construitur cum

στένουσα

, i. e. Ityn Ityn clamitando gemens affluentem malis vitam.

1103

1104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-657

ἀηδών

ἀηδὼν

Rob.

1104

1105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-658

μόρον ἀηδόνος Libri omnes

ἀηδόνος μόρον

. Mutatus ab Schützio aliisque verborum ordo ut monueram libro III. de metris p. 434.

1105

1106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-659

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας

περεβάλοντο γάρ οἱ

sic M.

περεβάλλοντο

(spiritu leni, qui super

scriptus fuerat, deleto)

γάρ οἱ

περιβάλλοντο γάρ οἱ

Ald.

περιβάλοντο γάρ οἱ

Turn. Vict.

παρεβάλοντο γὰρ οἱ

Rob.

περιβαλόντες γάρ οἱ

Ven. Flor. Farn. Quod olim in adnotatione ad Humboldti interpretationem conieci,

περιβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας γάρ

, ferri non potest, quia remotum a principio orationis

γάρ

, ut aliae huiusmodi coniunctiones, verbum tamen, ex quo pendet sententia, proxime praegredi postulat. Aeschylus Choeph. v. 1018.

ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστρόφον δρόμου ἐξωτέρω φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύςαρκτοι.

Sophocles Phil. v. 1451.

καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδ᾽ ἐγείρει γὰρ κατὰ πρύμνην.

Antiphanes apud Porphyrium de abst. p. 131.

ταῖς εὐτελείαις οἱ θεοὶ χαίρουσι γάρ.

Aristophanes Ran. v. 1308.

αὕτη πόθ᾽ ἡ Μοῦσ᾽ οὐκ ἐλεσβίαζε γάρ;

Ita enim scribendum puto hunc versum, qui necessario Aeschylo dandus est. In Agamemnone, emendato strophico versu,

γάρ

delendum erat, scribendumque

περεβάλοντο οἱ πτεροφόρον δέμας.

Hiatus non debebat Blomfieldio offensioni esse in carmine melico. Sophocles Trach. v. 650.

ὁ δέ οἱ φίλα δάμαρ

. Εl. 195.

ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταίᾳ

. Rectius haerere potuerat in medio, quod tamen ita explicandum est, ut significet curarunt ut vestiretur plumis. Retinui autem

περεβάλοντο

. Sic in Eum. v. 625.

περέσκήνωσεν

scriptum est in M. G. additumque scholion

πρὸς τὴν συναλοιφὴν τῆς περί καὶ τὴν συζυγίαν τοῦ ῥήματος

. De comicis dixerunt Porsonus et Dobraeus ad Aristophanis Vesp. v. 1020.

1106

1107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-660

αἰῶνα

ἀγῶνα

codices et Ald. Rob. Vict. Scholiastes adnotavit

γράφεται αἰῶνα

, idque dederunt Turn. Cant. et recentiores. κλαυμάτων Pro

κλαυμάτων

, quod ceteri libri habent,

καμάτων

G. Ald. Scholiastes

εἰ γὰρ καὶ ἐν ὄρνισιν οὖσα θρηνεῖ, φωνῇ μόνῃ καὶ οὐ θρήνοις

, ut dicat Cassandra, si lugubrem vocem excipias, dulcem lusciniae vitam obtigisse. Potuit quidem ita dici

ἄτερ

, sed aptior videtur esse et gravior sententia, si

κλαύματα

non de cantu lusciniae, sed de malis quae lugenda sint intelligitur.

1107

1108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-661

ἀμφιθαλῆ

error Aldinae.

1108

1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-662

θεοφόρους ἔχεις Libri

θεοφόρους τ' ἔχεις

. Delevi particulam. Nam neque

θεοφόρους

cum

ἐπισσύτους

copulari potest neque habet

τέ

quod ei in sequentibus apte respondeat.

1109

1110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-663

ματαίων

ματαίους δοίας

, ultima syllaba

ας

solito compendio supra scripta, G. Inde Ald.

ματαίους δοι

, Turn. autem

ματαίους δ' οι

1110

1111-1112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-664

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα δυςφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς, ὁμοῦ στένουσ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

τάδ'

Ald. Rob. Turn. Deinde

ἐπιφόβῳ

ἐπὶ φόβῳ

G. Ald. Rob. Turn.

ἐπιφόβῳ

Vict. Quod Auratus scribendum viderat,

ἐπίφοβα

, exstat in Flor. Farn. sic scriptum

ἐπιφόρα

. Similiter Ven.

ἐπιφόρα

. Deinde

μελοτυπεῖς

, primae syllabae superscripto

, Flor.

μολοτυπεῖς

, eidem syllabae superscripto

, Farn. Deinde libri

ὁμοῦ τ' ὀρθίοις ἐν νόμοις

, nisi quod

ἐννόμοις

habent Ald. Rob. Vehementer languet

ὁμοῦ

, nisi verbum addatur. Indicio est autem strophici versus plenior scriptura, ante

ὀρθίοις

aut verbum, si

τ'

recte se habet, excidisse, aut participium, quod probabilius videtur. Quare scripsi

τὰ δ᾽ ἐπίφοβα δυςφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς, ὁμοῦ στένουσ᾽ ὀρθίοις ἐν νόμοις;

Praestat autem fortasse, ut fortius,

τί δ᾽ ἐπίφοβα ἐν νόμοις;

1113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-665

θεσπεσίας Ven. Flor.

θεσπεσίας

M. G. Ven. Flor. Farn. Rob. Turn.

θεσπεσίας

Ald.

θεσπίας

Vict. idque in lemmate scholii apud Robortellum est et in variis lectionibus apud Turnebum.

1113

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1056-1176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-593

Kommos, welcher die Vorgänge im Innern des Hauses gewissermafsen auf die Bühne verlegt, bestehend aus drei Teilen. Im ersten Teile (1056-1100), welcher die Vorbereitung der blutigen That beschreibt, spricht der Chor (d. i. Chorführer) nur in Trimetern, während die Partieen der Kasandra melisch sind. Kasandra steigt jetzt vom Wagen. Über d ᾶ zu Eum. 844. -

1072. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-600

Der Chor beantwortet πρὸς ποίαν στέγην als wirkliche Frage.

1075-1076. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-601

μὲν οὖν, immo vero (,,die richtige Bezeichnung des Hauses ist vielmehr μισόθεον" κτέ.). συνίστορα regiert wie συνειδότα den Akk. πολλὰ αὐτόφονα κακὰ καρατόμα (viele Greuel von Verwandtenmord, von Halsabschneiden). Vgl. Cho. 23 χοὰς προπομπός, Pers. 984 μύρια μύρια πεμπαστάν, Prom. 935 ἄπορα πόριμος, Soph. Ant. 787 καὶ σ᾽ οὔτ᾽ ἀθανάτων φύξιμος οὐδείς. Kasandra denkt, wie 1081 zeigt, vorzugsweise an das Gastmahl des Thyestes. Vgl. Soph. Εl. 10 πολυφθόρον τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε, 1497 ἦ ἡ πᾶσ᾽ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν τὰ τ᾿ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά. καρατόμα vgl. die Note zu 1595. Zu

1077. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-602

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον, wo von Menschenblut der Boden trieft. Vgl. Hom. 1 420 δάπεδον δ᾽ ἅπαν αἵματι θύεν. Zu ἀνδροσφαγεῖον vgl. Bekk. Anecd. I p. 28 ἀνδροκτονεῖον· ὁ τόπος ἔνθα οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκουσι.

1079. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-603

εἶναι am Ende des Satzes und an der Spitze des Verses wie 1123, Cho. 873 . ματεύει κτέ., sie ist nicht auf falscher Fährte, sondern sucht da, wo sie finden wird.

1080. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-604

Warum sollte ich nicht Mord finden, da ich solche Wahrzeichen habe?

1081. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-605

Von dem aktivischen κλαιόμενα ist der Akk. σφαγὰς κτἑ. abhängig. τάδε: sie zeigt hin nach den Gestalten: „sieh da die Kinder". Zu der Vision vgl. 1216 ff.

1083-1084. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-606

Der Chorführer weist die grauenvolle Erinnerung ab: „du bist eine Seherin; aber für die Vergangenheit brauchen wir keine Propheten". dé kann an vierter Stelle stehen, wenn die vorhergehenden drei Wörter ein einheitliches Satzglied bilden wie 1352 τὸ μὴ μέλλειν δ᾽, Cho. 924 τὰς τοῦ πατρὸς δὲ, Eum. 541 ἐς τὸ πᾶν δὲ, Pers. 721 πεζὸς ἢ ναύτης δὲ, Sept. 175 τὰ τῶν θύραθεν δὲ, Suppl. 204 τὸ μὴ μάταιον δὲ, Soph. Οed. Τ. 1282 ὁ πρὶν παλαιὸς δ᾽ ὄλβος υ. α.

1085. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-607

τί ποτε μήδεται; τί. μήδεται; d. i. οὐ κλυτὰ μήδεται ἡ Κλυταιμήστρα. Vgl. zu 11 u. Hom. 1 429 κείνη (nämlich Κλυταιμήστρη δολόμητις) ἐμήσατο ἔργον ἀεικές, κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. .. :

1089-1090. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-608

ἀλκὰ ἀποστατεῖ ohne Beziehung auf bestimmte Personen (Orestes): zur Abwehr ist niemand da. Vgl. Cho. 821 f.

1092. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-609

ἐκεῖνα: τὰ περὶ Θυέστου Schol.

1094-1095. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-610

⁴

Ζυ τόδε τελεῖς kommt die Erklärung: „du wirst den eigenen Gemahl im Bade wie soll ich es zu Ende sagen?"

1097-1098. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-611

„Eine Hand um die andere langt Darreichungen hervor." Kasandra sieht, wie Dienerinnen, welche Klytämestra vorher beauftragt hat, die verschiedenen Mordwerkzeuge, das Netz, das Beil, in das Badezimmer hereinreichen.

1099-1100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-612

νῦν γὰρ κτέ., nunc enim, si ante visa est aenigmata dicere, magis obscura loquitur (Hermann). Andere erklären (mit Pauw): oracula per et propter aenigmata obscura.

1101-1128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-613

zweiter Teil: Ausführung der That (da Visionen der Seherin die Vorgänge im Innern des Hauses verkünden, darf es nicht befremden, dafs erst 1342 der Weheruf des getroffenen Agamemnon erschallt). Die Trimeter scheint der Chorführer, die melische Partie der Gesamtchor vorzutragen.

⁵

1103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-614

⁶

„Oder spannt ein Netz aus die eheliche Gemahlin, welche mitwirkt mit den Erinyen ( δάμαρ ξύνευνος ἁ ξυναιτία κυσὶν Αιδου)? Deren nimmer satter Chor soll dem Geschlechte seinen Gesang anstimmen zu dem fluchwürdigen Opfer." Ζα κυσὶν ῞Αιδου vgl. Cho. 923 , 1052 μητρὸς ἔγκοτοι κύνες, Soph. El. 1388 ἄφυκτοι κύνες, Eur. Εl. 1342 κύνας τάσδ᾽ ὑποφεύγων στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν. Zur Erklärung dient Eum. 246 . Ζυ στάσις (wie Eum. 311 ) .. κατολολυξάτω κτέ. vgl. 1185 ff. Die Erinyen werden befriedigt, weil die Frevelthat des Atreus gesühnt wird. Vgl. 1216 ff., 1577 ff. Der Gen. θύματος steht unter dem Einflusse der Präposition κατά. Zu der Bedeutung von λευσίμου vgl. καταλεύσιμος, das Deinarchos nach der Angabe des Suidas und Photios im Sinne von ἄξιος τοῦ καταλευσθῆναι gebraucht hat. "

1108-1109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-615

Was willst du mit der Erinys da, die dem Hause ihren Gesang anstimmen soll? Nicht erheitert mich deine Rede."

1110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-616

⁷

„Zum Herzen dringt der Blutstropfen, der, an eine gefährliche Stelle treffend, ans Ziel kommt mit den Strahlen des untergehenden Lebens; schnell aber schreitet das Verderben" d. h. „vor Entsetzen dringt das Blut mir zum Herzen zurück so, wie es unter Umständen plötzlichen Tod (Herzschlag) zur Folge hat." Wir sagen „die Angst will mir das Herz abdrücken" oder ,,ich meine, das Herz muſs mir springen".

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorführer. Ich kann nur Mitleid für sie haben, keinen Zorn. 1070 Brich auf, du Ärmste, komm' herunter, füge dich dem ungewohnten Joche, wie die Not gebeut. 1110

Kassandra. Oh, oh, wehe Apollon, Apollon.

Chorführer. Was wendest du mit Weheruf an Phoibos dich? 1075

Current edition Experimental

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ. ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν 1 φρενί. 1085

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας, 2 ἀνδρὸς σφαγεῖον 3 καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει 4 δ᾽ ὧν ἀνευρήσει 5 φόνον. 1095

Κασάνδρα μαρτυρίοισι 6 γὰρ τοῖσδ᾽ 7 ἐπιπείθομαι: 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός ἦμεν 8 κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι: τούτων 9 προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν. 10 1100

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ. 1107

Χορός οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1114

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι: τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι. 22 ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος: 26 περίβαλον γάρ 27 οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τ᾽ αἰῶνα 28 κλαυμάτων ἄτερ: ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν 39 τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ. 1178

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. 1075

Κασάνδρα ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ. Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1080 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν. μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα Ἄπολλον Ἄπολλον 1085 ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός. ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς, ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα 1090 αὐτόφονα κακὰ καρατόμα, ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι· 1095 κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται; 1100 τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων. 1105 ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι· τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν. ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες; οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος· περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ· ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος ἐφημίσω; νεόγονος ἂν ἀΐων μάθοι. πέπληγμαι δʼ ὑπαὶ δάκει φοινίῳ δυσαλγεῖ τύχᾳ μινυρὰ κακὰ θρεομένας, 1165 θραύματʼ ἐμοὶ κλύειν.

Χορός ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω. καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη- σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων 1175 μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα. τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ. ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς, τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν λουτροῖσι φαιδρύνασα; πῶς φράσω τέλος; τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ 1110 χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ. οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς· 1110 Ant. 4. τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος ; τάχος γὰρ τόδ' ἔσται·

προτείνει δὲ χεὶρ χεῖρ' ἐκ 1110 χειρὸς χερὸς ὀρεγομένα ὀρεγμένα.

ΧΟΡΟΣ Οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ ἀμνημονῶ.

ὦ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς; τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος; 1095 τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται. προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ. οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. 1100

ΚΑ. 5

ΚΑ. τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ 1110 χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ. οὔπω ξυνῆκα’ νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ΚΑ. ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν λουτροῖσι φαιδρύνασα· πῶς φράσω τέλος; τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται. προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ 1110 χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ. οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. =

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Why didst thou ototoi concerning Loxias? Since he is none such as to suit a mourner. 1075

KASSANDRA. Otototoi, Gods, Earth, — Apollon, Apollon!

CHOROS. Ill-boding here again the god invokes she — Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1080 Guard of the ways, my destroyer! For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS. To prophesy she seems of her own evils: Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA. Apollon, Apollon, 1085 Guard of the ways, my destroyer! Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS. To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not, I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA. How! How! 1090 God-hated, then! Of many a crime it knew — Self-slaying evils, halters too: Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS. She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like, She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA. How! How! By the witnesses here I am certain now! 1095 These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire And devoured by their sire!

CHOROS. Ay, we have heard of thy soothsaying glory, Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA. Ah, gods, what ever does she meditate? 1100 What this new anguish great? Great in the house here she meditates ill Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still Off stands all Resistance Afar in the distance!

CHOROS. Of these I witless am — these prophesyings. 1105 But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA. Ah, unhappy one, this thou consummatest? Thy husband, thy bed’s common guest, In the bath having brightened. .. How shall I declare Consummation? It soon will be there: For hand after hand she outstretches, 1110 At life as she reaches!

CHOROS. Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles — Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS. What this Erinus which i’ the house thou callest To raise her cry? Not me thy word enlightens! 1120 To my heart has run A drop of the crocus-dye: Which makes for those On earth by the spear that lie, A common close With life’s descending sun. Swift is the curse begun!

KASSANDRA. How! How! 1125 See — see quick! Keep the bull from the cow! In the vesture she catching him, strikes him now With the black-horned trick, And he falls in the watery vase! Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS. I would not boast to be a topping critic 1130 Of oracles: but to some sort of evil I liken these. From oracles, what good speech To mortals, beside, is sent? It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event Bring the fear’t is their office to teach. 1135

KASSANDRA. Ah me, ah me — Of me unhappy, evil-destined fortunes! For I bewail my proper woe As, mine with his, all into one I throw. Why hast thou hither me unhappy brought? — Unless that I should die with him — for nought! What else was sought?

CHOROS. Thou art some mind-mazed creature, god-possessed: 1140 And all about thyself dost wail A lay — no lay! Like some brown nightingale Insatiable of noise, who — well-away! — From her unhappy breast Keeps moaning Itus, Itus, and his life With evils, flourishing on each side, rife. 1145

KASSANDRA. Ah me, ah me, The fate o’ the nightingale, the clear resounder! For a body wing-borne have the gods cast round her, And sweet existence, from misfortunes free: But for myself remains a sundering With spear, the two-edged thing!

CHOROS. Whence hast thou this on-rushing god-involving pain 1150 And spasms in vain? For, things that terrify, With changing unintelligible cry Thou strikest up in tune, yet all the while After that Orthian style! Whence hast thou limits to the oracular road, That evils bode? 1155

Chorführer.

Ich kann nur Mitleid für sie haben, keinen Zorn.

1070 Brich auf, du Ärmste, komm' herunter, füge dich

dem ungewohnten Joche, wie die Not gebeut.
1110

Kassandra.

Oh, oh, wehe

Apollon, Apollon.

Chorführer.

Was wendest du mit Weheruf an Phoibos dich?

1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτ᾽ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

ὦπολλον ὦπολλον.

Χορός

ἡ δ᾽ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντ᾽ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν¹ φρενί.

1085

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτ᾽, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτ᾽ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν: εἰ σὺ μὴ τόδ᾽ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι: καὶ τάδ᾽ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καὶ ἀρτάνας,²

ἀνδρὸς σφαγεῖον³ καὶ πέδον ῥαντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει⁴ δ᾽ ὧν ἀνευρήσει⁵ φόνον.

1095

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι⁶ γὰρ τοῖσδ᾽⁷ ἐπιπείθομαι:
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

ἦμεν⁸ κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι:

τούτων⁹ προφήτας δ᾽ οὔτινας ματεύομεν.¹⁰

1100

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγ᾽ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δ᾽

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δ᾽ ἔγνων: πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

1107

Χορός

οὔπω ξυνῆκα: νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

1114

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι:

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχέαι.²²

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτ᾽ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδ᾽ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν³⁹ τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δ᾽ ἀμηχανῶ.

1178

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

τί ταῦτʼ ἀνωτότυξας ἀμφὶ Λοξίου;

οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν.
1075

Κασάνδρα

ὀτοτοτοῖ πόποι δᾶ.

Ὦπολλον Ὦπολλον.

Χορός

ἡ δʼ αὖτε δυσφημοῦσα τὸν θεὸν καλεῖ

οὐδὲν προσήκοντʼ ἐν γόοις παραστατεῖν.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1080

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἀπώλεσας γὰρ οὐ μόλις τὸ δεύτερον.

Χορός

χρήσειν ἔοικεν ἀμφὶ τῶν αὑτῆς κακῶν.

μένει τὸ θεῖον δουλίᾳ περ ἐν φρενί.

Κασάνδρα

Ἄπολλον Ἄπολλον
1085

ἀγυιᾶτʼ, ἀπόλλων ἐμός.

ἆ ποῖ ποτʼ ἤγαγές με; πρὸς ποίαν στέγην;

Χορός

πρὸς τὴν Ἀτρειδῶν· εἰ σὺ μὴ τόδʼ ἐννοεῖς,

ἐγὼ λέγω σοι· καὶ τάδʼ οὐκ ἐρεῖς ψύθη.

Κασάνδρα

μισόθεον μὲν οὖν, πολλὰ συνίστορα
1090

αὐτόφονα κακὰ καρατόμα,

ἀνδροσφαγεῖον καὶ πεδορραντήριον.

Χορός

ἔοικεν εὔρις ἡ ξένη κυνὸς δίκην

εἶναι, ματεύει δʼ ὧν ἀνευρήσει φόνον.

Κασάνδρα

μαρτυρίοισι γὰρ τοῖσδʼ ἐπιπείθομαι·
1095

κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς,

ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας.

Χορός

τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι

ἦμεν· προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν.

Κασάνδρα

ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται;
1100

τί τόδε νέον ἄχος μέγα

μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε μήδεται κακὸν

ἄφερτον φίλοισιν, δυσίατον; ἀλκὰ δʼ

ἑκὰς ἀποστατεῖ.

Χορός

τούτων ἄιδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων.
1105

ἐκεῖνα δʼ ἔγνων· πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ.

Χορός

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ ταλαίνας κακόποτμοι τύχαι·

τὸ γὰρ ἐμὸν θροῶ πάθος ἐπεγχύδαν.

ποῖ δή με δεῦρο τὴν τάλαιναν ἤγαγες;

οὐδέν ποτʼ εἰ μὴ ξυνθανουμένην. τί γάρ;

Κασάνδρα

ἰὼ ἰὼ λιγείας μόρον ἀηδόνος·

περέβαλον γάρ οἱ πτεροφόρον δέμας

θεοὶ γλυκύν τʼ αἰῶνα κλαυμάτων ἄτερ·

ἐμοὶ δὲ μίμνει σχισμὸς ἀμφήκει δορί.

Χορός

ἑπόμενα προτέροισι τάδʼ ἐφημίσω.

καί τίς σε κακοφρονῶν τίθη-

σι δαίμων ὑπερβαρὴς ἐμπίτνων
1175

μελίζειν πάθη γοερὰ θανατοφόρα.

τέρμα δʼ ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς,

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα; πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς·
1110
Ant. 4.

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος ;

τάχος γὰρ τόδ' ἔσται·

προτείνει δὲ χεὶρ χεῖρ' ἐκ
1110

χειρὸς χερὸς ὀρεγομένα ὀρεγμένα.

ΧΟΡΟΣ

Οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ ἀμνημονῶ.

ὦ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς;

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα — πῶς φράσω τέλος;
1095

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται.

προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ

χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.
1100

ΚΑ.

5

ΚΑ.

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται· προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρεγομένα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα’ νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ.

ΚΑ.

ἰὼ τάλαινα, τόδε γὰρ τελεῖς

τὸν ὁμοδέμνιον πόσιν

λουτροῖσι φαιδρύνασα· πῶς φράσω τέλος;

τάχος γὰρ τόδ᾽ ἔσται. προτείνει δὲ χεὶρ ἐκ
1110

χερὸς ὀρέγματα.

ΧΟ.

οὔπω ξυνῆκα· νῦν γὰρ ἐξ αἰνιγμάτων

ἐπαργέμοισι θεσφάτοις ἀμηχανῶ. =

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Why didst thou ototoi concerning Loxias?

Since he is none such as to suit a mourner.
1075

KASSANDRA.

Otototoi, Gods, Earth, —

Apollon, Apollon!

CHOROS.

Ill-boding here again the god invokes she

— Nowise empowered in woes to stand by helpful.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1080

Guard of the ways, my destroyer!

For thou hast quite, this second time, destroyed me.

CHOROS.

To prophesy she seems of her own evils:

Remains the god-gift to the slave-soul present.

KASSANDRA.

Apollon, Apollon,
1085

Guard of the ways, my destroyer!

Ha, whither hast thou led me? to what roof now?

CHOROS.

To the Atreidai’s roof: if this thou know’st not,

I tell it thee, nor this wilt thou call falsehood.

KASSANDRA.

How! How!
1090

God-hated, then! Of many a crime it knew —

Self-slaying evils, halters too:

Man’s-shambles, blood-besprinkler of the ground!

CHOROS.

She seems to be good-nosed, the stranger: dog-like,

She snuffs indeed the victims she will find there.

KASSANDRA.

How! How!

By the witnesses here I am certain now!
1095

These children bewailing their slaughters — flesh dressed in the fire

And devoured by their sire!

CHOROS.

Ay, we have heard of thy soothsaying glory,

Doubtless: but prophets none are we in scent of!

KASSANDRA.

Ah, gods, what ever does she meditate?
1100

What this new anguish great?

Great in the house here she meditates ill

Such as friends cannot bear, cannot cure it: and still

Off stands all Resistance

Afar in the distance!

CHOROS.

Of these I witless am — these prophesyings.
1105

But those I knew: for the whole city bruits them.

KASSANDRA.

Ah, unhappy one, this thou consummatest?

Thy husband, thy bed’s common guest,

In the bath having brightened. .. How shall I declare

Consummation? It soon will be there:

For hand after hand she outstretches,
1110

At life as she reaches!

CHOROS.

Nor yet I’ve gone with thee! for — after riddles —

Now, in blind oracles, I feel resourceless.

CHOROS.

What this Erinus which i’ the house thou callest

To raise her cry? Not me thy word enlightens!
1120

To my heart has run

A drop of the crocus-dye:

Which makes for those

On earth by the spear that lie,

A common close

With life’s descending sun.

Swift is the curse begun!

KASSANDRA.

How! How!
1125

See — see quick!

Keep the bull from the cow!

In the vesture she catching him, strikes him now

With the black-horned trick,

And he falls in the watery vase!

Of the craft-killing cauldron I tell thee the case!

CHOROS.

I would not boast to be a topping critic
1130

Of oracles: but to some sort of evil

I liken these. From oracles, what good speech

To mortals, beside, is sent?

It comes of their evils: these arts word-abounding that sing the event

Bring the fear’t is their office to teach.
1135

KASSANDRA.

Ah me, ah me —

Of me unhappy, evil-destined fortunes!

For I bewail my proper woe

As, mine with his, all into one I throw.

Why hast thou hither me unhappy brought?

— Unless that I should die with him — for nought!

What else was sought?

KASSANDRA.

Ah me, ah me,

The fate o’ the nightingale, the clear resounder!

For a body wing-borne have the gods cast round her,

And sweet existence, from misfortunes free:

But for myself remains a sundering

With spear, the two-edged thing!

CHOROS.

Whence hast thou this on-rushing god-involving pain
1150

And spasms in vain?

For, things that terrify,

With changing unintelligible cry

Thou strikest up in tune, yet all the while

After that Orthian style!

Whence hast thou limits to the oracular road,

That evils bode?
1155

CHOROS.

Why this word, plain too much,

Hast thou uttered? A babe might learn of such!

I am struck with a bloody bite — here under —

At the fate woe-wreaking
1165

Of thee shrill shrieking:

To me who hear — a wonder!

CHORUS

Nor yet do I understand thee; for now I am bewildered by oracles obscure with their riddling strain.

LE CORYPHÉE

Je comprends moins encore : aux énigmes succèdent des oracles obscurs,

CHORUS.

I comprehend her not; her words are dark,

Perplexing me like abſtruſe oracles.

CORIFEO

Non anche intendo: ché irretito io sono
1290

fra vaticinî cui l'enigma accieca.

5

CASSANDRA

Extendere manum ex

Manu expetens.