Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθ᾽,
1
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθ᾽ ὑπεράρας μήθ᾽ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγουντι δ᾽ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος: δῆγμα
2
δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφ᾽ ἧπαρ προσικνεῖται:
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δ᾽ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντ᾽ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκ᾽, οὐ γάρ <σ᾽>
3
ἐπικεύσω,
800
κάρτ᾽ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδ᾽ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
†θράσος ἑκούσιον†
4
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δ᾽ οὐκ ἀπ᾽ ἄκρας φρενὸς οὐδ᾽ ἀφίλως
805
εὔφρων πόλις
5
εὖ τελέσασιν.
γνώσει δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως
πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου: δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
6
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο: τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι: συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα
7
καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδοστρόφος λεώς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν:
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ
8
καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος:
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον:
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
9
850
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε:
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς: ἐν χρόνῳ δ᾽ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσ᾽, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδ᾽ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπ᾽ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας
10
παλιγκότους:
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δ᾽ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἁνὴρ
11
ὅδ᾽, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
εἰ δ᾽ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν
14
Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
[πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,]
15
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
16
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδ᾽ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
17
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδ᾽ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
18
ὡς χρῆν, Ὀρέστης: μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θ᾽ ὑπ᾽ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν,
19
ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδ᾽ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δ᾽ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δ᾽ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον
20
ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρ᾽ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος.
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν
21
ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δ᾽ ἀπέστω: πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαιν᾽ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδ᾽, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθ᾽, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμ᾽ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δ᾽ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσ᾽ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ:
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας: ἀλλ᾽ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρ᾽ ἄλλων χρὴ τόδ᾽ ἔρχεσθαι γέρας:
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδ᾽ εἵμασι στρώσασ᾽ ἐπίφθονον πόρον
τίθει: θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών:
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατ᾽ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ: καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δ᾽ ὣς πράσσοιμ᾽
22
ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδ᾽ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντ᾽ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδ᾽ ἔρδειν τάδε;
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γ᾽ εὖ τόδ᾽ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δ᾽ ἂν δοκεῖ
23
σοι Πρίαμος, εἰ τάδ᾽ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
24
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς
25
ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δ᾽ ἀφθόνητός γ᾽ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δ᾽ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ: κράτος μέντοι πάρες γ᾽
26
ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλ᾽ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθ᾽, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μ᾽ ἐμβαίνονθ᾽ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν
27
ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θ᾽ ὑφάς.
950
τήνδ᾽ ἐσκόμιζε: τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη
29
δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημ᾽, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμ᾽ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
ἐπεὶ δ᾽ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
30
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δ᾽ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς, ἄναξ,
31
ἔχειν: πένεσθαι δ᾽ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δ᾽ εἱμάτων
32
ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
33
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετ᾽ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν:
34
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπ᾽
35
ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότ᾽ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμ᾽ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει:
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶνπερ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
975
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 782-974 focus
Χορός
ἄγε δή, βασιλεῦ, Τροίας πτολίπορθʼ,
Ἀτρέως γένεθλον,
πῶς σε προσείπω; πῶς σε σεβίζω
785
μήθʼ ὑπεράρας μήθʼ ὑποκάμψας
καιρὸν χάριτος;
πολλοὶ δὲ βροτῶν τὸ δοκεῖν εἶναι
προτίουσι δίκην παραβάντες.
τῷ δυσπραγοῦντι δʼ ἐπιστενάχειν
790
πᾶς τις ἕτοιμος· δῆγμα δὲ λύπης
οὐδὲν ἐφʼ ἧπαρ προσικνεῖται·
καὶ ξυγχαίρουσιν ὁμοιοπρεπεῖς
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι.
ὅστις δʼ ἀγαθὸς προβατογνώμων,
795
οὐκ ἔστι λαθεῖν ὄμματα φωτός,
τὰ δοκοῦντʼ εὔφρονος ἐκ διανοίας
ὑδαρεῖ σαίνειν φιλότητι.
σὺ δέ μοι τότε μὲν στέλλων στρατιὰν
Ἑλένης ἕνεκʼ, οὐ γάρ
σʼ ἐπικεύσω,
800
κάρτʼ ἀπομούσως ἦσθα γεγραμμένος,
οὐδʼ εὖ πραπίδων οἴακα νέμων
θράσος ἐκ θυσιῶν
ἀνδράσι θνῄσκουσι κομίζων.
νῦν δʼ οὐκ ἀπʼ ἄκρας φρενὸς οὐδʼ ἀφίλως
805
εὔφρων πόνος εὖ τελέσασιν.
γνώσῃ δὲ χρόνῳ διαπευθόμενος
τόν τε δικαίως καὶ τὸν ἀκαίρως πόλιν οἰκουροῦντα πολιτῶν.
810
προτίουσι δίκην παραβάντες.
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θʼ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῷ δʼ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δʼ ἁλοῦσα νῦν ἔτʼ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκότους
ἐφραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825
πήδημʼ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δʼ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μʼ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντʼ ἄνευ φθόνου σέβειν.
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
835
τοῖς τʼ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμʼ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δʼ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτʼ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι λέγω.
τὰ δʼ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμʼ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δʼ ἐπείπερ ἕσπετʼ, ἐμπέδως μένοι.
855
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
νῦν δʼ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
Κλυταιμήστρα
ἄνδρες πολῖται, πρέσβος Ἀργείων τόδε,
855
οὐκ αἰσχυνοῦμαι τοὺς φιλάνορας τρόπους
λέξαι πρὸς ὑμᾶς· ἐν χρόνῳ δʼ ἀποφθίνει
τὸ τάρβος ἀνθρώποισιν. οὐκ ἄλλων πάρα
μαθοῦσʼ, ἐμαυτῆς δύσφορον λέξω βίον
τοσόνδʼ ὅσον περ οὗτος ἦν ὑπʼ Ἰλίῳ.
860
τὸ μὲν γυναῖκα πρῶτον ἄρσενος δίχα
ἧσθαι δόμοις ἔρημον ἔκπαγλον κακόν,
πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους·
καὶ τὸν μὲν ἥκειν, τὸν δʼ ἐπεσφέρειν κακοῦ
κάκιον ἄλλο πῆμα, λάσκοντας δόμοις.
865
καὶ τραυμάτων μὲν εἰ τόσων ἐτύγχανεν
ἀνὴρ ὅδʼ, ὡς πρὸς οἶκον ὠχετεύετο
φάτις, τέτρηται δικτύου πλέον λέγειν.
εἰ δʼ ἦν τεθνηκώς, ὡς ἐπλήθυον λόγοι,
τρισώματός τἂν Γηρυὼν ὁ δεύτερος
870
πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω,
χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν,
ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι.
τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων
πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης
875
ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης.
ἐκ τῶνδέ τοι παῖς ἐνθάδʼ οὐ παραστατεῖ,
ἐμῶν τε καὶ σῶν κύριος πιστωμάτων,
ὡς χρῆν, Ὀρέστης· μηδὲ θαυμάσῃς τόδε.
τρέφει γὰρ αὐτὸν εὐμενὴς δορύξενος
880
Στρόφιος ὁ Φωκεύς, ἀμφίλεκτα πήματα
ἐμοὶ προφωνῶν, τόν θʼ ὑπʼ Ἰλίῳ σέθεν
κίνδυνον, εἴ τε δημόθρους ἀναρχία
βουλὴν καταρρίψειεν, ὥστε σύγγονον
βροτοῖσι τὸν πεσόντα λακτίσαι πλέον.
885
τοιάδε μέντοι σκῆψις οὐ δόλον φέρει.
887
Κλυταιμήστρα
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
πηγαὶ κατεσβήκασιν, οὐδʼ ἔνι σταγών.
ἐν ὀψικοίτοις δʼ ὄμμασιν βλάβας ἔχω
τὰς ἀμφί σοι κλαίουσα λαμπτηρουχίας
890
ἀτημελήτους αἰέν. ἐν δʼ ὀνείρασιν
λεπταῖς ὑπαὶ κώνωπος ἐξηγειρόμην
ῥιπαῖσι θωύσσοντος, ἀμφί σοι πάθη
ὁρῶσα πλείω τοῦ ξυνεύδοντος χρόνου.
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
895
λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα τόνδε τῶν σταθμῶν κύνα,
σωτῆρα ναὸς πρότονον, ὑψηλῆς στέγης
στῦλον ποδήρη, μονογενὲς τέκνον πατρί,
καὶ γῆν φανεῖσαν ναυτίλοις παρʼ ἐλπίδα,
κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος,
900
ὁδοιπόρῳ διψῶντι πηγαῖον ῥέος·
τερπνὸν δὲ τἀναγκαῖον ἐκφυγεῖν ἅπαν.
τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν.
φθόνος δʼ ἀπέστω· πολλὰ γὰρ τὰ πρὶν κακὰ
ἠνειχόμεσθα. νῦν δέ μοι, φίλον κάρα,
905
ἔκβαινʼ ἀπήνης τῆσδε, μὴ χαμαὶ τιθεὶς
τὸν σὸν πόδʼ, ὦναξ, Ἰλίου πορθήτορα.
δμῳαί, τί μέλλεθʼ, αἷς ἐπέσταλται τέλος
πέδον κελεύθου στρωννύναι πετάσμασιν;
εὐθὺς γενέσθω πορφυρόστρωτος πόρος
910
ἐς δῶμʼ ἄελπτον ὡς ἂν ἡγῆται δίκη.
τὰ δʼ ἄλλα φροντὶς οὐχ ὕπνῳ νικωμένη
θήσει δικαίως σὺν θεοῖς εἱμαρμένα.
914
ἔμοιγε μὲν δὴ κλαυμάτων ἐπίσσυτοι
νῦν ταῦτα πάντα τλᾶσʼ ἀπενθήτῳ φρενὶ
Ἀγαμέμνων
Λήδας γένεθλον, δωμάτων ἐμῶν φύλαξ,
ἀπουσίᾳ μὲν εἶπας εἰκότως ἐμῇ·
915
μακρὰν γὰρ ἐξέτεινας· ἀλλʼ ἐναισίμως
αἰνεῖν, παρʼ ἄλλων χρὴ τόδʼ ἔρχεσθαι γέρας·
καὶ τἄλλα μὴ γυναικὸς ἐν τρόποις ἐμὲ
ἅβρυνε, μηδὲ βαρβάρου φωτὸς δίκην
χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί,
920
μηδʼ εἵμασι στρώσασʼ ἐπίφθονον πόρον
τίθει· θεούς τοι τοῖσδε τιμαλφεῖν χρεών·
ἐν ποικίλοις δὲ θνητὸν ὄντα κάλλεσιν
βαίνειν ἐμοὶ μὲν οὐδαμῶς ἄνευ φόβου.
λέγω κατʼ ἄνδρα, μὴ θεόν, σέβειν ἐμέ.
925
χωρὶς ποδοψήστρων τε καὶ τῶν ποικίλων
κληδὼν ἀυτεῖ· καὶ τὸ μὴ κακῶς φρονεῖν
θεοῦ μέγιστον δῶρον. ὀλβίσαι δὲ χρὴ
βίον τελευτήσαντʼ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ.
εἰ πάντα δʼ ὣς πράσσοιμʼ ἄν, εὐθαρσὴς ἐγώ.
930
Κλυταιμήστρα
καὶ μὴν τόδʼ εἰπὲ μὴ παρὰ γνώμην ἐμοί.
Ἀγαμέμνων
γνώμην μὲν ἴσθι μὴ διαφθεροῦντʼ ἐμέ.
Κλυταιμήστρα
ηὔξω θεοῖς δείσας ἂν ὧδʼ ἔρδειν τάδε.
Ἀγαμέμνων
εἴπερ τις, εἰδώς γʼ εὖ τόδʼ ἐξεῖπον τέλος.
Κλυταιμήστρα
τί δʼ ἂν δοκεῖ σοι Πρίαμος, εἰ τάδʼ ἤνυσεν;
935
Ἀγαμέμνων
ἐν ποικίλοις ἂν κάρτα μοι βῆναι δοκεῖ.
Κλυταιμήστρα
μή νυν τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇς ψόγον.
Ἀγαμέμνων
φήμη γε μέντοι δημόθρους μέγα σθένει.
Κλυταιμήστρα
ὁ δʼ ἀφθόνητός γʼ οὐκ ἐπίζηλος πέλει.
Ἀγαμέμνων
οὔτοι γυναικός ἐστιν ἱμείρειν μάχης.
940
Κλυταιμήστρα
τοῖς δʼ ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει.
Ἀγαμέμνων
ἦ καὶ σὺ νίκην τήνδε δήριος τίεις;
Κλυταιμήστρα
πιθοῦ· κράτος μέντοι πάρες γʼ ἑκὼν ἐμοί.
944
Ἀγαμέμνων
ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι ταῦθʼ, ὑπαί τις ἀρβύλας
λύοι τάχος, πρόδουλον ἔμβασιν ποδός.
945
καὶ τοῖσδέ μʼ ἐμβαίνονθʼ ἁλουργέσιν θεῶν
μή τις πρόσωθεν ὄμματος βάλοι φθόνος.
πολλὴ γὰρ αἰδὼς δωματοφθορεῖν ποσὶν
φθείροντα πλοῦτον ἀργυρωνήτους θʼ ὑφάς.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
950
τήνδʼ ἐσκόμιζε· τὸν κρατοῦντα μαλθακῶς
θεὸς πρόσωθεν εὐμενῶς προσδέρκεται.
ἑκὼν γὰρ οὐδεὶς δουλίῳ χρῆται ζυγῷ.
αὕτη δὲ πολλῶν χρημάτων ἐξαίρετον
ἄνθος, στρατοῦ δώρημʼ, ἐμοὶ ξυνέσπετο.
955
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
εἶμʼ ἐς δόμων μέλαθρα πορφύρας πατῶν.
τούτων μὲν οὕτω· τὴν ξένην δὲ πρευμενῶς
ἐπεὶ δʼ ἀκούειν σοῦ κατέστραμμαι τάδε,
Κλυταιμήστρα
ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει;
τρέφουσα πολλῆς πορφύρας ἰσάργυρον
κηκῖδα παγκαίνιστον, εἱμάτων βαφάς.
960
οἶκος δʼ ὑπάρχει τῶνδε σὺν θεοῖς ἅλις
ἔχειν· πένεσθαι δʼ οὐκ ἐπίσταται δόμος.
πολλῶν πατησμὸν δʼ εἱμάτων ἂν ηὐξάμην,
δόμοισι προυνεχθέντος ἐν χρηστηρίοις,
ψυχῆς κόμιστρα τῆσδε μηχανωμένῃ.
965
ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους,
σκιὰν ὑπερτείνασα σειρίου κυνός.
καὶ σοῦ μολόντος δωματῖτιν ἑστίαν,
θάλπος μὲν ἐν χειμῶνι σημαίνεις μολόν·
ὅταν δὲ τεύχῃ Ζεὺς ἀπʼ ὄμφακος πικρᾶς
970
οἶνον, τότʼ ἤδη ψῦχος ἐν δόμοις πέλει,
ἀνδρὸς τελείου δῶμʼ ἐπιστρωφωμένου.
Ζεῦ, Ζεῦ τέλειε, τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει·
μέλοι δέ τοι σοὶ τῶν περ ἂν μέλλῃς τελεῖν.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 810 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.
πρῶτον μὲν ῎Αργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθορὰς
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκόπους
ἐφαρξάμεσθα καὶ γυναικὸς οἵνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσὸς, ἀσπιδηφόρος λεὼς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἐλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 810 focus
Ἀγαμέμνων
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προςειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου. δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
780
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου φθοράς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προςῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
785
ἄτης θυελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν· ἐπείπερ καὶ πάγας ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς οἵνεκα
790
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
Ἀγαμέμνων
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
795
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων,
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μ' ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν.
800
δύςφρων γὰρ ἰὸς καρδίᾳ προςήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ πεπαμένῳ νόσον,
τοῖς τ' αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰςορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι,
805
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
μόνος δ' Ὀδυσσεύς, ὅςπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
810
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα, πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς,
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον.
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
815
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως,
πειρασόμεσθα πήματος τρέψαι νόσον.
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
820
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 810 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκῃ προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ἰλίου
φθορᾶς
-ρὰς
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο, τῷ δ' ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ
καπνῷ δ' ἁλοῦσα νῦν ἔτ' εὔσημος πόλις·
ἄτης θύελλαι ζῶσι, συνθνῄσκουσα δὲ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
Τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ
χἀρπαγὰς
καὶ πάγας
ὑπερκότως
-κότους
ἐπραξάμεσθα καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός,
ἀσπιδηστρόφος
ἀσπιδοστρ- λεώς,
825
πήδημ' ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον, ὠμηστὴς λέων,
ἄδην
ἄδδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ' ἐς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλύων
830
καὶ φημὶ
ταὐτὰ
ταῦτα καὶ συνήγορόν μ' ἔχεις·
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ' ἄνευ
φθόνων
φθόνου Tr ψόγου Stob. σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῷ
πεπαμένῳ
πεπαμμένῳ νόσον·
835
τοῖς τ' αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει·
εἰδὼς λέγοιμ' ἄν — εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον — εἴδωλον σκιᾶς
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί·
840
μόνος δ' Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ' οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. Τὰ δ' ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεοὺς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα· καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτῳ δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα
πῆμ' ἀποστρέψαι νόσου
πήματος τρέψαι νόσον.
850
Νῦν δ' ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν·
νίκη δ', ἐπείπερ ἕσπετ', ἐμπέδως μένοι.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 810 focus
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοὶ
κλύοντες ἀνδροθνῆτας Ιλίου φθοράς
805
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῷ δ᾽ ἐναντίῳ κύτει
ἐλπὶς προσῄει χειρὸς οὐ πληρουμένῳ.
καπνῷ δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνῄσκουσα δὲ
810
ΚΛ.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 810 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
810
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
νόστου δικαίων θ' ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοί
κλυόντες, ἀνδροθνῆτας, Ἰλίου φθορᾶς
εἰς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
815
ψήφους ἔθεντο· τῶι δ᾽ ἐναντίωι κύτει
Ἐλπὶς προσήιει, χειρὸς οὐ πληρουμένωι.
καπνῶι δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις·
Ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήισκουσα δέ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
820
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
τίνειν, ἐπείπερ χἀρπαγὰς ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς οὕνεκα
πόλιν διημάθυνεν Ἀργεῖον δάκος
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
825
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἅδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ εἰς τὸ σὸν φρόνημα, μέμνημαι κλυών
830
καί φημι ταὐτὰ καὶ ξυνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνων σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῶι πεπαμένωι νόσον·
835
τοῖς τ' αὐτὸς αὐτοῦ πήμασιν βαρύνεται,
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἂν· εὖ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον· εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἕτοιμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος,
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτωι δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δ᾽ εἰς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφέστιος
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽, ἐπείπερ ἔσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
ΚΛ.
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 810 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
πρῶτον μὲν Ἄργος καὶ θεοὺς ἐγχωρίους
δίκη προσειπεῖν, τοὺς ἐμοὶ μεταιτίους
810
νόστου δικαίων θ᾽ ὧν ἐπραξάμην πόλιν
Πριάμου· δίκας γὰρ οὐκ ἀπὸ γλώσσης θεοί
κλυόντες ἀνδροθνῆτας Ἰλιοφθόρους
ἐς αἱματηρὸν τεῦχος οὐ διχορρόπως
ψήφους ἔθεντο· τῶι δ᾽ ἐναντίωι κύτει
815
ἐλπὶς προσήιει χειρὸς οὐ πληρουμένωι·
καπνῶι δ᾽ ἁλοῦσα νῦν ἔτ᾽ εὔσημος πόλις.
ἄτης θύελλαι ζῶσι· συνθνήισκουσα δέ
σποδὸς προπέμπει πίονας πλούτου πνοάς.
τούτων θεοῖσι χρὴ πολύμνηστον χάριν
820
τίνειν, ἐπείπερ καὶ πάθας ὑπερκόπους
ἐπραξάμεσθα, καὶ γυναικὸς ούνεκα
πόλιν διημάθυνεν ᾿Αργεῖον δάκος,
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς,
Apparatus Criticus
σαίνει σαίνειν (σ᾽) suppl. Musgrave θράσος θάρσος ἀνδράσι θνήισκουσι ἀ. εὐ θν. εὔφρων πόνον εὐ τελέσασιν (ἐγώ·) εὔφρων τις πόνος supplevi Ἰλιοφθόρους Ιλίου φθοράς πάθας πάγας ὑπερκόπους ὑπερκότους ἀσπιδηφόρος ἀσπιδήστροφος ἀσπιδόστρ.
ΑΓ.
πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν·
ὑπερθορὼν δὲ πύργον ὠμηστὴς λέων
ἄδην ἔλειξεν αἵματος τυραννικοῦ.
θεοῖς μὲν ἐξέτεινα φροίμιον τόδε·
τὰ δ᾽ ἐς τὸ σὸν φρόνημα μέμνημαι κλυὼν
830
καὶ φημὶ ταὐτὰ καὶ συνήγορόν μ᾽ ἔχεις.
παύροις γὰρ ἀνδρῶν ἐστι συγγενὲς τόδε,
φίλον τὸν εὐτυχοῦντ᾽ ἄνευ φθόνου σέβειν·
δύσφρων γὰρ ἰὸς καρδίαν προσήμενος
ἄχθος διπλοίζει τῶι πεπαμένωι νόσον,
835
τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὐτοῦ πήμασιν βαρύνεται
καὶ τὸν θυραῖον ὄλβον εἰσορῶν στένει.
εἰδὼς λέγοιμ᾽ ἄν, εὐ γὰρ ἐξεπίσταμαι
ὁμιλίας κάτοπτρον, εἴδωλον σκιᾶς,
δοκοῦντας εἶναι κάρτα πρευμενεῖς ἐμοί.
840
μόνος δ᾽ Ὀδυσσεύς, ὅσπερ οὐχ ἑκὼν ἔπλει,
ζευχθεὶς ἑτοῖμος ἦν ἐμοὶ σειραφόρος·
εἴτ᾽ οὖν θανόντος εἴτε καὶ ζῶντος πέρι
λέγω. τὰ δ᾽ ἄλλα πρὸς πόλιν τε καὶ θεούς
κοινοὺς ἀγῶνας θέντες ἐν πανηγύρει
845
βουλευσόμεσθα. καὶ τὸ μὲν καλῶς ἔχον
ὅπως χρονίζον εὐ μενεῖ βουλευτέον·
ὅτωι δὲ καὶ δεῖ φαρμάκων παιωνίων,
ἤτοι κέαντες ἢ τεμόντες εὐφρόνως
πειρασόμεσθα πῆμ᾽ ἀποστρέψαι νόσου.
850
νῦν δ᾽ ἐς μέλαθρα καὶ δόμους ἐφεστίους
ἐλθὼν θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι,
οἵπερ πρόσω πέμψαντες ἤγαγον πάλιν.
νίκη δ᾽ ἐπείπερ ἕσπετ᾽, ἐμπέδως μένοι.
Translations (9)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 810-974 focus
AGAMEMNON.
First, indeed,
Argos
, and the gods, the local,
810
’T is right addressing — those with me the partners
In this return and right things done the city
Of Priamos: gods who, from no tongue hearing
The rights o’ the cause, for
Ilion
’s fate man-slaught’rous
Into the bloody vase, not oscillating,
815
Put the vote-pebbles, while, o’ the rival vessel,
Hope rose up to the lip-edge: filled it was not.
By smoke the captured city is still conspicuous:
Até’s burnt offerings live: and, dying with them,
The ash sends forth the fulsome blasts of riches.
820
Of these things, to the gods grace many-mindful
’T is right I render, since both nets outrageous
We built them round with, and, for sake of woman,
It did the city to dust — the Argeian monster,
The horse’s nestling, the shield-bearing people
825
That made a leap, at setting of the Pleiads,
And, vaulting o’er the tower, the raw-flesh-feeding
Lion licked up his fill of blood tyrannic.
I to the gods indeed prolonged this preface;
But — as for
thy thought, I remember hearing —
830
I say the same, and thou co-pleader hast me.
Since few of men this faculty is born with —
To honour, without grudge, their friend, successful.
For moody, on the heart, a poison seated
Its burthen doubles to who gained the sickness:
835
By his own griefs he is himself made heavy,
And out-of-door prosperity seeing groans at.
Knowing, I’d call (for well have I experienced)
Fellowship’s mirror,
phantom of a shadow,
Those seeming to be mighty gracious to me:
840
While just Odusseus — he who sailed not willing —
When joined on, was to me the ready trace-horse.
This of him, whether dead or whether living,
I say. For other city-and-gods’ concernment —
Appointing common courts, in full assemblage
845
We will consult. And as for what holds seemly —
How it may lasting stay well, must be counselled:
While what has need of medicines Paionian
We, either burning or else cutting kindly,
Will make endeavour to turn pain from sickness.
850
And now into the domes and homes by altar
Going, I to the gods first raise the right-hand —
They who, far sending, back again have brought me.
And Victory, since she followed, fixed remain she!
855
KLUTAIMNESTRA.
Men, citizens, Argeians here, my worships!
855
I shall not shame me, consort-loving manners
To tell before you: for in time there dies off
The diffidence from people. Not from others
Learning, I of myself will tell the hard life
I bore so long as this man was ’neath
Ilion
.
860
First: for a woman, from the male divided,
To sit at home alone, is monstrous evil —
Hearing the many rumours back-revenging:
And for now This to come, now That bring after
Woe, and still worse woe, bawling in the household!
865
And truly, if so many wounds had chanced on
My husband here, as homeward used to dribble
Report, he’s pierced more than a net to speak of!
While, were he dying (as the words abounded)
A triple-bodied Geruon the Second,
870
Plenty above — for loads below I count not —
Of earth a three-share cloak he’d boast of taking,
Once only dying in each several figure!
Because of suchlike rumours back-revenging,
Many the halters from my neck, above head,
875
Others than
I loosed — loosed from neck by main force!
From this cause, sure, the boy stands not beside me —
Possessor of our troth-plights, thine and mine too —
As ought Orestes: be not thou astonished!
For, him brings up our well-disposed guest-captive
880
Strophios the Phokian — ills that told on both sides
To me predicting — both of thee ’neath
Ilion
The danger, and if anarchy’s mob-uproar
Should overthrow thy council; since ’t is born with
Mortals, — whoe’er has fallen, the more to kick him.
885
Such an excuse, I think, no cunning carries!
887
As for myself — why, of my wails the rushing
Fountains are dried up: not in them a drop more!
And in my late-to-bed eyes I have damage,
Bewailing what concerned thee, those torch-holdings
890
For ever unattended to. In dreams — why,
Beneath the light wing-beats o’ the gnat, I woke up
As he went buzzing — sorrows that concerned thee
Seeing, that filled more than their fellow-sleep-time.
Now, all this having suffered, from soul grief-free
895
I would style this man here the dog o’ the stables,
The saviour forestay of the ship, the high roof’s
Ground-prop, son sole-begotten to his father,
— Ay, land appearing to the sailors past hope,
Loveliest day to see after a tempest,
900
To the wayfaring-one athirst a well-spring,
— The joy, in short, of ’scaping all that ’s — fatal!
I judge him worth addresses such as these are
— Envy stand off! — for many those old evils
We underwent. And now, to me — dear headship! —
905
Dismount thou from this car, not earthward setting
The foot of thine, O king, that’s
Ilion
’s spoiler!
Slave-maids, why tarry? — whose the task allotted
To strew the soil o’ the road with carpet-spreadings.
Immediately be purple-strewn the pathway,
910
So that to home unhoped may lead him — Justice!
As for the rest, care shall — by no sleep conquered —
Dispose things — justly (gods to aid!) appointed.
914
AGAMEMNON.
Offspring of Leda, of my household warder,
Suitably to my absence hast thou spoken,
915
For long the speech thou didst outstretch! But aptly
To praise — from others ought to go this favour.
And for the rest, —-not me, in woman’s fashion,
Mollify, nor — as mode of barbarous man is —
To me gape forth a groundward-falling clamour!
920
Nor, strewing it with garments, make my passage
Envied! Gods, sure, with these behoves we honour:
But, for a mortal on these varied beauties
To walk — to me, indeed, is nowise fear-free.
I say — as man, not god, to me do homage!
925
Apart from foot-mats both and varied vestures,
Renown is loud, and — not to lose one’s senses,
God’s greatest gift. Behoves we him call happy
Who has brought life to end in loved well-being.
If all things I might manage thus — brave man, I!
930
KLUTAIMNESTRA.
Come now, this say, nor feign a feeling to me!
AGAMEMNON.
With feeling, know indeed, I do not tamper!
KLUTAIMNESTRA
Vowed’st thou to the gods, in fear, to act thus?
AGAMEMNON.
If any, I well knew resolve I outspoke.
KLUTAIMNESTRA.
What think’st thou Priamos had done, thus victor?
935
AGAMEMNON.
On varied vests — I do think — he had passaged.
KLUTAIMNESTRA
Then, do not, struck with awe at human censure ....
AGAMEMNON.
Well, popular mob-outcry much avails too.
KLUTAIMNESTRA.
Ay, but the unenvied is not the much valued.
AGAMEMNON.
Sure, ’t is no woman’s part to long for battle.
940
KLUTAIMNESTRA.
Why, to the prosperous, even suits a beating.
AGAMEMNON.
What? thou this beating us in war dost prize too?
KLUTAIMNESTRA.
Persuade thee! power, for once, grant
me — and willing!
944
AGAMEMNON.
But if this seem so to thee — shoes, let someone
Loose under, quick — foot’s serviceable carriage!
945
And me, on these sea-products walking, may no
Grudge from a distance, from the god’s eye, strike at!
For great shame were my strewment-spoiling — riches
Spoiling with feet, and silver-purchased textures!
Of these things, thus then. But this female-stranger
950
Tenderly take inside! Who conquers mildly
God, from afar, benignantly regardeth.
For, willing, no one wears a yoke that’s servile:
And she, of many valuables, outpicked
The flower, the army’s gift, myself has followed.
955
So, — since to hear thee, I am brought about thus, —
I go into the palace — purples treading.
KLUTAIMNESTRA.
There is the sea — and what man shall exhaust it? —
Feeding much purple’s worth-its-weight-in-silver
Dye, ever fresh and fresh, our garments’ tincture;
960
At home, such wealth, king, we begin — by gods’ help —
With having, and to lack, the household knows not.
Of many garments had I vowed a treading
(In oracles if fore-enjoined the household)
Of this dear soul the safe-return-price scheming!
965
For, root existing, foliage goes up houses,
O’erspreading shadow against Seirios dog-star;
And, thou returning to the hearth domestic,
Warmth, yea, in winter dost thou show returning.
And when, too, Zeus works, from the green-grape acrid,
970
Vine — then, already, cool in houses cometh —
The perfect man his home perambulating!
Zeus, Zeus Perfecter, these my prayers perfect thou!
Thy care be — yea — of things thou mayst make perfect!
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 810 focus
CLYTEMNESTRA
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 810 focus
AGAMEMNON
Je dois saluer d'abord Argos et ses dieux : ils ont aidé à mon retour, comme au châtiment que
AGAMEMNON
Je dois saluer d'abord Argos et ses dieux : ils ont aidé à mon retour, comme au châtiment que
AGAMEMNON
j'ai tiré de la cité de Priam. Les dieux n'ont pas laissé
plaider la cause : unanimement, ils ont été mettre dans l'urne sanglante un suffrage de ruine pour Troie et de mort pour ses guerriers. De l'urne de clémence
2
la main qui s'approchait ne portait que l'espoir et laissait l'urne vide. La fumée marque maintenant où fut la ville conquise. La tourmente d'Até seule vit encore, tandis qu'Ilion s'éteint
dans la cendre mourante d'où montent des vapeurs lourdes de sa richesse. C'est donc aux dieux que nous devons une gratitude fidèle, si nous avons tiré du rapt une vengeance sans mesure et si, pour une femme, une ville a péri sous le
monstre argien, issu des flancs d'un cheval, troupe au bouclier agile, qui, à l'heure où se couchent les Pléiades
3
, a pris son élan et, bondissant par-dessus les remparts, ainsi qu'un lion cruel, a tout son soûl humé le sang royal. Et c'est pourquoi je prolonge ici d'abord mon salut aux
dieux. Quant aux sentiments que tu as exprimés, je les retiens et les partage, et, avec toi, je le déclare : il est peu d'hommes enclins à rendre hommage, sans quelques mouvements d'envie, au succès d'un ami. Quand le poison de
haine a attaqué un cœur, c'est double souffrance pour celui qui le porte en soi : il sent le poids de ses propres malheurs et gémit au spectacle du bonheur d'autrui. Je sais ce dont je parle ; je connais le miroir de l'amitié :
elle s'est révélée le fantôme d'une ombre, l'affection de ceux que je croyais mes vrais amis ! Seul, Ulysse
4
, d'abord parti
AGAMEMNON
plaider la cause : unanimement, ils ont été mettre dans l'urne sanglante un suffrage de ruine pour Troie et de mort pour ses guerriers. De l'urne de clémence 2 la main qui s'approchait ne portait que l'espoir et laissait l'urne vide. La fumée marque maintenant où fut la ville conquise. La tourmente d'Até seule vit encore, tandis qu'Ilion s'éteint
dans la cendre mourante d'où montent des vapeurs lourdes de sa richesse. C'est donc aux dieux que nous devons une gratitude fidèle, si nous avons tiré du rapt une vengeance sans mesure et si, pour une femme, une ville a péri sous le
monstre argien, issu des flancs d'un cheval, troupe au bouclier agile, qui, à l'heure où se couchent les Pléiades 3 , a pris son élan et, bondissant par-dessus les remparts, ainsi qu'un lion cruel, a tout son soûl humé le sang royal. Et c'est pourquoi je prolonge ici d'abord mon salut aux
dieux. Quant aux sentiments que tu as exprimés, je les retiens et les partage, et, avec toi, je le déclare : il est peu d'hommes enclins à rendre hommage, sans quelques mouvements d'envie, au succès d'un ami. Quand le poison de
haine a attaqué un cœur, c'est double souffrance pour celui qui le porte en soi : il sent le poids de ses propres malheurs et gémit au spectacle du bonheur d'autrui. Je sais ce dont je parle ; je connais le miroir de l'amitié :
elle s'est révélée le fantôme d'une ombre, l'affection de ceux que je croyais mes vrais amis ! Seul, Ulysse 4 , d'abord parti
AGAMEMNON
contre son gré, une fois attelé, tira bravement la longe à mes côtés : qu'il soit mort ou vivant, je lui rends témoignage. Pour ce qui regarde la ville et les dieux, nous
ouvrirons dans l'assemblée des débats publics, et nous consulterons. Le bien, il faudra consulter comment le rendre durable et permanent. Mais là où besoin sera de remèdes salutaires, brûlant et taillant pour le bien de tous,
nous essaierons de détourner le fléau de la contagion. Pour l'instant, j'entrerai dans le palais et, au foyer de ma demeure, je saluerai d'abord les dieux qui, après m'avoir accompagné au loin, m'ont ramené ici. Et, puisque la Victoire a fini par suivre mes pas, qu'à jamais elle me
demeure fidèle !
Clytemnestre sort du palais. Des esclaves la suivent, chargées d'étoffes et de tissus précieux.
ouvrirons dans l'assemblée des débats publics, et nous consulterons. Le bien, il faudra consulter comment le rendre durable et permanent. Mais là où besoin sera de remèdes salutaires, brûlant et taillant pour le bien de tous,
nous essaierons de détourner le fléau de la contagion. Pour l'instant, j'entrerai dans le palais et, au foyer de ma demeure, je saluerai d'abord les dieux qui, après m'avoir accompagné au loin, m'ont ramené ici. Et, puisque la Victoire a fini par suivre mes pas, qu'à jamais elle me
demeure fidèle !
CLYTEMNESTRE
Citoyens qu'on
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 810 focus
CLYTEMNESTRA, AGAMEMNON, CHORUS. CLYTEMNESTRA.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 810 focus
Essi la causa, e non da ciance, appresero;
e, senza bilanciare, il voto misero,
ch' Ilio fosse distrutta, e spenti gli uomini,
930
AGAMENNONE
nell' urna della strage: all' altro vaso
s' accostava la man della speranza,
né pur lo riempie'.
La città presa,
per l' altissimo fumo è insigne ancora:
935
procelle di sciagura ancora spirano:
sprizzano i pingui aneliti del fasto
dalla morente cenere.
Or, di memore
grazia compenso ai Numi diam: tendemmo
940
l' immane laccio;
ed a riscatto d'una
femmina, una città ridusse in polvere
l' argiva fiera, d'un cavallo prole,
la falange di scudi orrida.
945
Un salto,
al cader delle Pleiadi, spiccò:
oltre le torri si lanciò, leone
sitibondo di sangue;
e sangue regio
950
lambí, ne fu satollo.
Il mio preludio
ai Numi è questo.
E quanto a ciò che detto
m' hai tu, l'ho udito, e l'ho notato, e anch' io
955
penso lo stesso, e m' accordo con te.
Degli uomini ben pochi hanno tale indole
che senza invidia onorino l'amico
nella prospera sorte.
Il velen tristo
960
siede nel cuore, e a chi tal morbo nutre
addoppia il cruccio, e dei malanni proprî
s' aggrava, e geme nel veder l' altrui
felicità.
Ben vidi, e dir potrei
965
ché le parole a me son chiaro specchio
che d'ombre vane immagini eran quelli
che in apparenza piú benigni m'erano.
Il solo Ulisse, che le vele sciolse
AGAMENNONE
a mal suo grado, poi che meco fu
970
stretto ad un giogo, mi restò fedele.
Sia morto egli, sia vivo, io ben l'attesto.
E quanto a provvedere ad Argo e ai Numi,
voglio che, indotte pubbliche adunanze,
deliberiamo in assemblea: ché lunga
975
vita vivere possa il ben presente.
E ov'è bisogno di rimedî e farmachi,
o con la fiamma, o con acconci tagli,
procacceremo che la doglia e il morbo
cessino.
980
Adesso, alla mia casa muovo,
al focolare e volgerò la destra
dapprima ai Superi: essi m' inviarono,
ricondotto essi m' hanno;
e la Vittoria
985
che m'ha seguito, fra noi fermi il piede.
CLITENNESTRA
esce dalla reggia, seguita da sei ancelle che portano sulle braccia tappeti di porpora.
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 810 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 810 focus
Heuchlerisch erstrebt die Welt das Scheinen.
810
Rasch bereit ist jeder mit dem Schmerze
mitzuweinen, aber bis zum Herzen
dringen seiner Trauer Stacheln nicht.
Chorführer.
790
Kommt er um der Freude Glück zu wünschen,
blickt sein Antlitz, gleich als ob die Lippe
815
zu gezwung'nem Lächeln sich verziehe.
Aber des erfahr'nen Mannes Auge
unterscheidet, wo der Schein der Treue
795
mit gefälschter Ehrerbietung schmeichelt:
seine Herde kennt der gute Hirt.
820
Als du einst um Helene zu Feld zogst,
konnt' ich dich, ich will es nicht verhehlen,
800
keinen wohlberat'nen Führer nennen,
schienst mir falschen Zielen zuzusteuern,
brachtest Opfer, Mut dem Heer zu machen,
825
das gen Troia aufbrach, in den Tod.
Heut hast glücklich du das Werk vollendet,
805
und so biet' ich dir ergeb'ne Treue,
keinen Groll im Grund des Herzens bergend.
Prüfend wirst du mit der Zeit erkennen,
830
wer daheim von den Zurückgeblieb'nen
seine Pflicht getan hat, wer versäumt.
Agamemnon.
810
Der Vaterstadt und ihren Göttern gilt mit Recht
der erste Gruß.
Sie haben zu der Heimkehr uns
835
und zu dem Rechte mitgeholfen, das ich mir
an Priams Stadt erstritten.
Richter waren sie;
vor ihnen führten die Partei'n im Waffengang
und nicht mit Worten ihre Sache. Stein auf Stein
840
815
in die Bluturne rollte, welche Troias Sturz
bezeichnete; zur andern trat zum Scheine nur
mit leerer Hand der Richter. Klar ist der Entscheid.
Noch ist die Stätte Troias kenntlich durch den Rauch,
allein des Winds lebend'ger Odem bringt den Tod
845
820
der Asche selbst, die mitvernichtend er entführt,
und Duft verbrannter Schätze treibt er vor sich her,
Des Dankes für der Götter Beistand dürfen wir
79
Agamemnon.
niemals vergessen. Ungeheuer ist fürwahr
die blut'ge Buße, die sie einzutreiben uns
850
verstattet haben: für ein Weib der Untergang
des ganzen Volkes. Mitternacht am Himmel stand,
825
da duckte sich zum Sprunge der grausame Leu,
die Brut des Rosses, Argos' schildbewehrtes Volk,
855
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 810 focus
First, as is meet, a king's All-hail be said
To Argos, and the gods that guard the land—
Gods who with me availed to speed us home,
With me availed to wring from Priam's town
The due of justice. In the court of heaven
935
The gods in conclave sat and judged the cause,
Not from a pleader's tongue, and at the close,
Unanimous into the urn of doom
This sentence gave,
On Ilion and her men,
Death: and where hope drew nigh to pardon's urn
940
No hand there was to cast a vote therein.
And still the smoke of fallen Ilion
Rises in sight of all men, and the flame
Of Atè's hecatomb is living yet,
And where the towers in dusty ashes sink,
945
Rise the rich fumes of pomp and wealth consumed.
For this must all men pay unto the gods
The meed of mindful hearts and gratitude:
For by our hands the meshes of revenge
Closed on the prey, and for one woman's sake
950
Troy trodden by the Argive monster lies—
The foal, the shielded band that leapt the wall
What time with autumn sank the Pleiades.
Yea, o'er the fencing wall a lion sprang
Ravening, and lapped his fill of blood of kings.
955
Such prelude spoken to the gods in full,
To you I turn, and to the hidden thing
Whereof ye spake but now: and in that thought
I am as you, and what ye say say I.
For few are they who have such inborn grace,
960
As to look up with love, and envy not,
When stands another on the height of weal.
Deep in his heart, whom jealousy hath seized,
Her poison lurking doth enhance his load;
For now beneath his proper woes he chafes,
965
And sighs withal to see another's weal.
I speak not idly but from knowledge sure—
There be who vaunt an utter loyalty,
That is but as the ghost of friendship dead,
A shadow in a glass, of faith gone by.
970
One only—he who went reluctant forth
Across the seas with me—Odysseus—he
Was loyal unto me with strength and will,
A trusty trace-horse bound unto my car.
Thus—be he yet beneath the light of day,
975
Or dead, as well I fear—I speak his praise.
Lastly, whate'er be due to men or gods,
With joint debate, in public council held,
We will decide, and warily contrive
That all which now is well may so abide:
980
For that which haply needs the healer's art,
That will we medicine, discerning well
If cautery or knife befit the time.
Now, to my palace and the shrines of home,
I will pass in, and greet ye first and fair,
985
Ye gods, who bade me forth, and home again—
And long may Victory tarry in my train!
[
Enter Clytemnestra, followed by maidens
bearing purple robes.
Clytemnestra.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 810 focus
Vor Allem ziemt es, Argos und die heimischen
Gottheiten anzurufen, die mir Wiederkehr
Bereitet, die mein Strafgericht an Troja mir
Vollenden halfen. Denn die Götter hörten nicht
770
Auf Red' und Gegenrede; männermordende
Verderbensloose warfen sie in blutige
Stimmurne, wollten ungetheilt der Troer Sturz;
Doch nach dem andern Stimmgefäß, das Sieg verhieß,
Erhob die Hoffnung ihre Hand und fand es leer.
775
Am Rauch erkennt man heute Troja's Trümmer noch.
Des Todes Opfer glimmen fort, mitsterbend haucht
Des alten Reichthums fetten Qualm die Asch' empor.
Dafür gebührt den Göttern tiefgefühlter Dank;
Denn unsre Hand hat zornentbrannter Schlingen List
780
Gewoben, und um eines Weibes willen hat
Die Stadt in Staub getreten Argos' Ungethüm,
Des Rosses Brut, das schildbewehrte Kriegesvolk,
Das um der Maja Niedergang anlief im Sturm;
Kühn überflog es ihren Wall und leckte sich
785
In ihrer Herrscher Blute satt, ein grimmer Leu.
Den Göttern bot ich diesen ersten frommen Gruß.
Was aber du gesprochen, (ich vergaß es nicht,)
Dasselbe sag' ich, bin mit dir ganz Eines Sinns.
Nur wenig Menschen eigen ist die Sinnesart,
790
Neidlos den Freund zu ehren, der im Glücke wohnt.
Denn wo der Abgunst feindlich Gift am Herzen sist,
Da schafft es zwiefach herbe Qual dem Krankenden:
Er fühlt vom eignen Ungemach sich schwer gedrückt,
Und jammert, daß er sehen muß das fremde Glück.
795
Aus eigner Kunde red' ich, denn ich kenne wohl
Der Menschenfreundschaft Spiegel: bloß des Schattens Bild
War alle Neigung, die mir höchste Liebe schien.
Und nur Odysseus, ging er auch ungern zu Schiff,
Zog stets am gleichen Joche treuverbündet mir:
800
So sag' ich, sei er lebend oder todt bereits.
Das Andre, was die Götter und die Stadt betrifft,
Das soll im allgemeinen Rath vereint von uns
Erwogen werden. Was sich als gesund erprobt,
Für dessen Dauer sorgen wir mit treuem Rath :
805
Doch wo's der Heilkraft edler Arzenei'n bedarf,
Da laßt mit Feuer oder Schnitt uns wohlbedacht
Versuchen, wie wir solches Weh bewältigen.
Nun geh' ich ein zum Hause, grüß' am Vaterherd
Zuerst mit aufgehobner Hand die Himmlischen,
810
Die fern hinaus mich sandten, die mich heimgeführt.
Wie Nike nun mir folgte, sei sie ewig mein!
(Klytämnestra tritt, von vielen Dienerinnen gefolgt, aus der könig. lichen Pforte.)
Klytämnestra.
Commentary
Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus
774-965.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-439
821.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-467